pokrzywka
Pokrzywka (urticaria) to reakcja skórna charakteryzująca się występowaniem bąbli pokrzywkowych – uniesionych, obrzękowych zmian skórnych o różnej wielkości, często z towarzyszącym świądem. Zmiany mogą być blade lub zaczerwienione i typowo ustępują w ciągu 24 godzin, często pojawiając się w nowym miejscu.
Ze względu na czas trwania, pokrzywkę dzielimy na ostrą (trwającą do 6 tygodni) i przewlekłą (powyżej 6 tygodni). Etiologia jest zróżnicowana i obejmuje czynniki alergiczne (pokarmy, leki, jady owadów), infekcyjne, fizykalne (zimno, ciepło, ucisk), choroby autoimmunologiczne oraz idiopatyczne. W patofizjologii kluczową rolę odgrywa aktywacja komórek tucznych i uwalnianie mediatorów zapalnych, głównie histaminy.
Diagnostyka pokrzywki obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne oraz w wybranych przypadkach testy alergiczne, próby prowokacyjne i badania laboratoryjne. Leczenie pierwszego rzutu opiera się na przeciwhistaminowych lekach drugiej generacji. W przypadkach opornych stosuje się zwiększone dawki leków przeciwhistaminowych, omalizumab, cyklosporynę A lub krótkotrwale glikokortykosteroidy systemowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Gadovist 1,0 604,72 mg/ml
Gadovist 1,0 (1,0 mmol/ml, roztwór do wstrzykiwań) zawiera gadobutrol w stężeniu 604,72 mg/ml i jest stosowany jako środek kontrastowy w diagnostyce obrazowej. Profil bezpieczeństwa oparty na danych od 6300 pacjentów wskazuje, że najczęstsze działania niepożądane (≥ 0,5%) to ból głowy, nudności i zawroty głowy, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Najcięższe reakcje obejmują zatrzymanie akcji serca oraz ciężkie reakcje rzekomoanafilaktyczne, takie jak zatrzymanie oddechu i wstrząs anafilaktyczny. Rzadko obserwuje się opóźnione reakcje alergiczne, które mogą wystąpić nawet kilka dni po podaniu preparatu, co wymaga szczególnej uwagi, zwłaszcza u pacjentów z wywiadem alergicznym. U pacjentów z ciężkim upośledzeniem czynności nerek istnieje ryzyko nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF) oraz wahań parametrów nerkowych, w tym wzrostu stężenia kreatyniny w surowicy.
ból głowy, ból w klatce piersiowej, drgawki, duszność, gadobutrol, kołatanie serca, kreatynina w surowicy, krwiak, nerkopochodne zwłóknienie układowe, nudności, obrzęk jamy ustnej, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, omamy węchowe, opóźniona reakcja alergiczna, parestezje, pokrzywka, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień, sinica, skurcz oskrzeli, środek kontrastowy, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, utrata świadomości, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs rzekomoanafilaktyczny, wymioty, wynaczynienie, zaburzenia ciśnienia krwi, zaburzenia smaku, zapalenie spojówek, zapaść naczyniowa, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddechu, zawroty głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na penicylinę – Etiologia i przyczyny
Alergia na penicylinę jest wynikiem nadwrażliwości układu immunologicznego, najczęściej mediowanej przez przeciwciała IgE (reakcje typu I) oraz rzadziej przez mechanizmy typu IV. Występuje u mniej niż 1% populacji, mimo że około 10% pacjentów zgłasza taką alergię. Reakcje natychmiastowe mogą prowadzić do anafilaksji (częstość 0,02-0,04%), obrzęku naczynioruchowego i pokrzywki, natomiast reakcje opóźnione obejmują wysypki, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczną nekrolizę naskórka (TEN) oraz DRESS. Diagnostyka opiera się na testach skórnych, które wykrywają obecność przeciwciał IgE, a ich wynik pozwala na bezpieczne wykluczenie lub potwierdzenie alergii. W przypadku potwierdzonej alergii, desensytyzacja umożliwia podanie penicyliny, jednak jest przeciwwskazana w ciężkich reakcjach skórnych. Ryzyko reakcji krzyżowej z cefalosporynami wynosi około 5%, a z karbapenemami około 1%, co wymaga ostrożności przy doborze terapii.
anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, atopia, Clostridioides difficile, czynnik XII, desensytyzacja, erytrodermia, histamina, komórka tuczna, mediator zapalny, MRSA, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, oporność na antybiotyki, pierścień beta-laktamowy, pokrzywka, przeciwciała IgE, reakcja alergiczna, reakcja immunologiczna, reakcja nadwrażliwości, reaktywność krzyżowa, rumień wielopostaciowy, test skórny, test transformacji limfocytów, toksyczna nekroliza naskórka, układ kontaktowy, zakażenie drożdżakowe, zapalenie naczyń, zapalenie nerek, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diaril 3 mg
Glimepiryd, pochodna sulfonylomocznika stosowana w terapii cukrzycy, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Wśród rzadkich efektów obserwuje się zaburzenia hematologiczne, takie jak trombocytopenia, leukopenia, granulocytopenia, agranulocytoza, erytropenia, niedokrwistość hemolityczna oraz pancytopenia, które zazwyczaj ustępują po odstawieniu leku. Bardzo rzadko występują reakcje immunologiczne, w tym alergiczne zapalenie naczyń i ciężkie reakcje nadwrażliwości (np. duszność, hipotonia, wstrząs), z możliwością krzyżowej alergii na inne sulfonylomoczniki i sulfonamidy. Hipoglikemia, choć rzadka, może mieć nagły i ciężki przebieg, a jej ryzyko zależy od indywidualnych czynników pacjenta oraz dawki leku. Przemijające zaburzenia widzenia, związane ze zmianami glikemii, mogą pojawić się zwłaszcza na początku terapii.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, biegunka, ból brzucha, cholestaza, duszność, erytropenia, fotowrażliwość, glimepiryd, granulocytopenia, hemoliza, hipoglikemia, hiponatremia, hipotensja, krzyżowa reakcja alergiczna, leukopenia, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, nudności, pancytopenia, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, świąd, trombocytopenia, uczucie pełności, wstrząs, wymioty, wysypka, zaburzenia widzenia, zapalenie wątroby, zwiększenie enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Solvetusan 60 mg
Lewodropropizyna, substancja czynna leku Solvetusan (60 mg), wykazuje bardzo korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony danymi z ponad 30 krajów. Częstość działań niepożądanych jest wyjątkowo niska, poniżej 1:500 000 przypadków, a większość zgłaszanych objawów ma charakter łagodny i ustępuje po przerwaniu terapii. Niemniej jednak, odnotowano rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak zaburzenia rytmu serca (np. bigeminia przedsionkowa), śpiączka hipoglikemiczna, reakcje alergiczne i anafilaktyczne (obrzęk, duszność, obrzęk naczynioruchowy), epidermoliza, omdlenia oraz drgawki. Działania te wymagają natychmiastowej interwencji medycznej i odpowiedniego poinformowania pacjenta. Wśród działań niepożądanych o częstości bardzo rzadkiej (<1/10 000) dominują objawy skórne (pokrzywka, rumień, osutka, świąd), dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka), zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, drżenia, parestezje) oraz kardiologiczne (kołatanie serca, tachykardia, obniżenie ciśnienia tętniczego).
aftowe zapalenie jamy ustnej, astenia, biegunka, bigeminia przedsionkowa, ból żołądka, cholestatyczne zapalenie wątroby, depersonalizacja, drgawki, drgawki kloniczno-toniczne, drżenie, duszność, epidermoliza, hipotensja, kołatanie serca, lewodropropizyna, mydriaza, napad petit mal, nudności, obrzęk błony śluzowej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, omdlenie, parestezje, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, senność, śpiączka hipoglikemiczna, tachykardia, utrata widzenia, zaburzenia równowagi, zaburzenie rytmu serca, zapalenie języka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pranosin forte 100 mg/ml
Pranosin forte (syrop 100 mg/ml) zawiera inozynę pranobeks, będącą kompleksem inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3. Podczas terapii obserwuje się bardzo częste zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi i moczu, co wymaga szczególnego monitorowania u pacjentów z historią hiperurykemii lub dny moczanowej, gdyż efekt ten ulega normalizacji w ciągu kilku dni po zakończeniu leczenia. Często występują również podwyższone wartości mocznika oraz aktywności aminotransferaz i fosfatazy zasadowej, co wskazuje na konieczność kontroli funkcji nerek i wątroby. Do najczęstszych działań niepożądanych należą bóle głowy, zawroty głowy, nudności, wymioty, dyskomfort w nadbrzuszu, świąd, wysypka, bóle stawów oraz zmęczenie i złe samopoczucie, które mogą wpływać na codzienne funkcjonowanie pacjenta.
aminotransferazy, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, ból stawów, dna moczanowa, dyskomfort w nadbrzuszu, fosfataza zasadowa, hiperurykemia, inozyna pranobeks, mocznik, nadwrażliwość, nerwowość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, poliuria, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień, senność, świąd, wymioty, wysypka skórna, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Cetylopirydyniowy – Działania niepożądane
Chlorek cetylopirydyniowy, stosowany miejscowo w preparatach takich jak Septolete ultra (aerozol 5 mg/ml oraz pastylki twarde zawierające 1 mg substancji), wykazuje rzadkie, ale potencjalnie poważne działania niepożądane. Najistotniejszym zagrożeniem są reakcje nadwrażliwości, w tym rzadkie reakcje anafilaktyczne (≥1/10 000 do <1/1000), które mogą prowadzić do wstrząsu anafilaktycznego wymagającego natychmiastowej interwencji medycznej. Miejscowe działania niepożądane obejmują bardzo rzadkie (<1/10 000) pieczenie, podrażnienie oraz niedoczulicę błony śluzowej jamy ustnej, które mogą powodować dyskomfort i prowadzić do przerwania terapii. Ponadto, bardzo rzadko obserwuje się skurcz oskrzeli, co stanowi szczególne ryzyko u pacjentów z astmą oskrzelową lub POChP, a także reakcje skórne takie jak pokrzywka i fotosensytyzacja.
astma oskrzelowa, chlorek cetylopirydyniowy, fotosensytyzacja, nadreaktywność oskrzeli, niedoczulica jamy ustnej, niewydolność oddechowa, pieczenie błony śluzowej, pieczenie jamy ustnej, POChP, podrażnienie błony śluzowej, pokrzywka, promieniowanie UV, przewlekła choroba układu oddechowego, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja systemowa, skurcz oskrzeli, stan zapalny jamy ustnej i gardła, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, znieczulenie błony śluzowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ambroxol Dr.Max 15 mg/5 ml
Ambroxol Dr.Max w postaci syropu o stężeniu 15 mg/5 ml (3 mg/ml ambroksolu chlorowodorku) może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, sklasyfikowane zgodnie z MedDRA. Najczęściej obserwuje się zaburzenia smaku, niedoczulicę gardła, nudności oraz niedoczulicę jamy ustnej (1-10% pacjentów). Rzadziej występują reakcje alergiczne (1-10 na 10 000 pacjentów), wysypka, pokrzywka oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe takie jak biegunka, wymioty, niestrawność i ból brzucha (1-10 na 1000 pacjentów). Częstość występowania suchości gardła jest nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie reakcje alergiczne, w tym anafilaksję, obrzęk naczynioruchowy oraz poważne reakcje skórne, takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka i ostra uogólniona krostkowica, które mogą zagrażać życiu.
ambroksolu chlorowodorek, benzoesan sodu, MedDRA, niedoczulica gardła, niedoczulica jamy ustnej, nietolerancja fruktozy, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, sorbitol, suchość błony śluzowej jamy ustnej, suchość gardła, świąd, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenie smaku, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Castagnus 45 mg
Lek Castagnus, zawierający 4,5 mg wyciągu suchego z Vitex agnus castus, może wywoływać działania niepożądane obejmujące różne układy organizmu, w tym układ immunologiczny, skórę, układ nerwowy, pokarmowy oraz rozrodczy. Szczególnie istotne są ciężkie reakcje alergiczne manifestujące się obrzękiem twarzy, dusznością i utrudnionym przełykaniem, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i interwencji medycznej. Inne zgłaszane objawy to wysypka, pokrzywka, trądzik, bóle i zawroty głowy, nudności, bóle brzucha oraz zaburzenia cyklu menstruacyjnego. Częstość występowania tych działań nie została precyzyjnie określona, jednak ich rozpoznanie i monitorowanie jest kluczowe dla bezpieczeństwa pacjentek. Warto również uwzględnić obecność laktozy jednowodnej (98,8 mg/tabletkę) w preparacie, co może mieć znaczenie u osób z nietolerancją laktozy.
ból brzucha, ból głowy, ciężka reakcja alergiczna, dolegliwość gastroenterologiczna, duszność, dysfagia, laktoza jednowodna, lek przeciwhistaminowy, nietolerancja laktozy, nudność, obrzęk twarzy, pokrzywka, reakcja alergiczna skórna, reakcja nadwrażliwości, trądzik, Vitex agnus-castus, wysypka, zaburzenie cyklu menstruacyjnego, zaburzenie hormonalne, zaburzenie neurologiczne, zmiana trądzikowa - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg alergenowy – Przedawkowanie
Przedawkowanie wyciągów alergenowych, takich jak Alutard SQ (dostępny w stężeniach 100, 1000, 10 000 oraz 100 000 SQ-U/ml) oraz Novo-Helisen Depot (standaryzowany w TU lub PNU, z rozcieńczeniami 1:10 pomiędzy stężeniami 1, 2 i 3), stanowi poważne zagrożenie kliniczne, mogące prowadzić do reakcji miejscowych i ogólnoustrojowych, w tym anafilaksji i wstrząsu anafilaktycznego. Mechanizmy reakcji obejmują nadwrażliwość typu natychmiastowego mediowaną przez IgE, z objawami takimi jak obrzęk, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, duszność, tachykardia, hipotensja oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego. W przypadku przedawkowania konieczne jest natychmiastowe wdrożenie postępowania ratunkowego, w tym podanie adrenaliny domięśniowo, zapewnienie drożności dróg oddechowych, tlenoterapię, uzupełnienie płynów dożylnie oraz podanie leków przeciwhistaminowych i kortykosteroidów.
adrenalina domięśniowa, Alutard SQ, hipotensja, jednostka azotu białkowego, jednostka SQ-U/ml, jednostka terapeutyczna, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość typu natychmiastowego, Novo-Helisen Depot, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja dwufazowa, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, skurcz oskrzeli, tachykardia, uwolnienie histaminy, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg alergenowy, wyciąg alergenowy pochodzenia zwierzęcego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nizoral 20 mg/g
Bezpieczeństwo stosowania kremu Nizoral (ketokonazol) oceniano w badaniach klinicznych obejmujących 1079 pacjentów, u których lek aplikowano miejscowo na skórę. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (≥1%) były reakcje miejscowe, takie jak rumień (1,0%), świąd (2,0%) oraz uczucie pieczenia skóry (1,9%). Działania niepożądane występujące rzadziej (<1%) obejmowały m.in. krwawienie, suchość, stan zapalny, podrażnienie, parestezje, nadwrażliwość, zmiany pęcherzowe, kontaktowe zapalenie skóry, wysypkę, łuszczenie oraz uczucie lepkości skóry. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłoszono również bardzo rzadkie przypadki pokrzywki (<1/10 000), która może wskazywać na systemową reakcję alergiczną.
badanie epidemiologiczne, dermatoza, działanie niepożądane, ketokonazol krem, kontaktowe zapalenie skóry, krwawienie skórne, łuszczenie skóry, Nizoral krem, parestezje, pieczenie skóry, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, stan zapalny skóry, suchość skóry, świąd, systemowa reakcja alergiczna, zakażenie wtórne, zgłoszenie spontaniczne, zmiany pęcherzowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Itulazax 12 SQ-Bet
Produkt leczniczy ITULAZAX, zawierający standaryzowany wyciąg alergenowy pyłku brzozy białej (12 SQ-Bet), wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie łagodnymi do umiarkowanych miejscowymi reakcjami alergicznymi, które pojawiają się zwykle w ciągu pierwszych dni terapii i ustępują w ciągu kilku tygodni. Typowe objawy miejscowe to świąd podjęzykowy (39% pacjentów), podrażnienie gardła (29%) oraz świąd języka (13%). Reakcje te mają szybki początek (do 10 minut po podaniu) i krótkotrwały przebieg (zazwyczaj do godziny). Istnieje jednak ryzyko wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych, w tym anafilaksji, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej, zwłaszcza podczas inicjacji leczenia. Dodatkowo, u pacjentów może dojść do nasilenia lub pojawienia się zespołu alergii jamy ustnej (OAS), manifestującego się reakcjami krzyżowymi na surowe warzywa, owoce lub orzechy.
alergiczne zapalenie spojówek, duszność, dysfagia, dysfonia, eozynofilowe zapalenie przełyku, glossodynia, immunoterapia alergenowa, miejscowa reakcja alergiczna, nieżyt nosa, obrzęk gardła, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie jamy ustnej, parestezje gardła, podrażnienie przełyku, pokrzywka, przekrwienie spojówek, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, wyciąg alergenowy pyłku brzozy, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zespół alergii jamy ustnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Apap Direct Max 1000 mg
Paracetamol w preparacie Apap Direct Max 1000 mg, stosowany powszechnie jako lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy, charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, jednak może wywoływać działania niepożądane, zwłaszcza przy przedawkowaniu. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania jako rzadkie (≥1/10 000 do <1/1000) i bardzo rzadkie (<1/10 000). Do najważniejszych należą: zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, zahamowanie czynności szpiku, małopłytkowość), obrzęki sercowe, ostre i przewlekłe zapalenie trzustki, objawy hepatotoksyczności (niewydolność, martwica, żółtaczka) pojawiające się 24-48 godzin po przedawkowaniu, reakcje skórne od świądu i wysypki po ciężkie zespoły Stevensa-Johnsona i toksycznej nekrolizy naskórka oraz nefropatie i tubulopatie związane z długotrwałym stosowaniem. Szczególną uwagę należy zwrócić na hepatotoksyczność związaną z metabolitem NAPQI, który w warunkach przedawkowania prowadzi do uszkodzenia hepatocytów poprzez wyczerpanie zapasów glutationu wątrobowego.
Apap Direct Max, działanie nefrotoksyczne, glutation wątrobowy, hepatotoksyczność, konwencja MedDRA, małopłytkowość, martwica wątroby, N-acetylo-p-benzochinonoimina, nefropatia, niedokrwistość niehemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, paracetamol, pokrzywka, przedawkowanie substancji czynnej, przewlekła choroba nerek, toksyczna nekroliza naskórka, zahamowanie szpiku kostnego, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Takrolimus – Przedawkowanie
Takrolimus, silny lek immunosupresyjny o wąskim indeksie terapeutycznym, w przypadku przedawkowania manifestuje się objawami neurologicznymi (drżenia mięśniowe, bóle głowy, ospałość), metabolicznymi (nudności, wymioty) oraz toksycznym uszkodzeniem narządów (nefrotoksyczność: wzrost stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny; hepatotoksyczność: podwyższona aktywność aminotransferazy alaninowej – AlAT). Przedawkowanie może prowadzić do nadmiernej immunosupresji i zwiększonej podatności na zakażenia. Doświadczenia kliniczne wskazują, że objawy te występują niezależnie od drogi podania takrolimusu, a w przypadku preparatów miejscowych (np. Dermitopic) ryzyko systemowego przedawkowania jest minimalne, choć wymaga monitorowania po przypadkowym połknięciu.
aminotransferaza alaninowa, azot mocznikowy, bąbel pokrzywkowy, dializa, drżenie mięśniowe, farmakokinetyka, hemodiafiltracja, hemofiltracja, hepatotoksyczność, immunosupresja, indeks terapeutyczny, kreatynina w surowicy, lek immunosupresyjny, letarg, nefrotoksyczność, pokrzywka, przedawkowanie takrolimusu, stężenie terapeutyczne, takrolimus, takrolimus miejscowy, węgiel aktywowany - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak sodowy – Przeciwwskazania stosowania
Diklofenak sodowy, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na diklofenak lub inne NLPZ, w tym reakcje krzyżowe takie jak napady astmy, pokrzywka, ostry nieżyt błony śluzowej nosa czy obrzęk naczynioruchowy. Ponadto, diklofenak jest przeciwwskazany u pacjentów z czynną chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawieniami lub perforacją przewodu pokarmowego, a także u osób z niewydolnością serca klasy II-IV wg NYHA, chorobą niedokrwienną serca, chorobami naczyń obwodowych i mózgowych. Wskazane jest także unikanie stosowania u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby i nerek, szczególnie przy stężeniu kreatyniny w surowicy >160 µmol/l w przypadku dożylnego podania. Diklofenak jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży oraz u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia i homeostazy, zwłaszcza przy formach parenteralnych.
antykoagulant, astma, bradykardia, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa żołądka, diklofenak sodowy, glikokortykosteroid, hipowolemia, incydent zakrzepowo-zatorowy, kreatynina w surowicy, krwawienie mózgowo-naczyniowe, krwawienie z naczyń mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, lidokaina, mizoprostol, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, pomostowanie tętnic wieńcowych, środek miejscowo znieczulający, synteza prostaglandyn, trymestr ciąży, wstrząs hipowolemiczny, wstrząs kardiogenny, wysiękowe zapalenie skóry, zaburzenia homeostazy, zaburzenia układu przewodzącego serca, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie układu krwiotwórczego, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Quecor 370 mg
Produkt leczniczy Quecor w postaci tabletek zawiera 370 mg kory dębu (Quercus spp., cortex) i może wywoływać działania niepożądane, przede wszystkim reakcje alergiczne o nieznanej częstości występowania. Objawy tych reakcji mogą obejmować wysypkę skórną, świąd, pokrzywkę, obrzęk, a w cięższych przypadkach trudności w oddychaniu lub reakcje anafilaktyczne. Ze względu na brak precyzyjnych danych dotyczących częstości i mechanizmu występowania tych działań niepożądanych, konieczne jest szczegółowe monitorowanie i zgłaszanie wszelkich podejrzewanych przypadków, co pozwala na ocenę stosunku korzyści do ryzyka terapii z użyciem Quecor.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lactovaginal około 10^10 (w tym nie mniej niż 10^8 CFU) pałeczek Lactobacillus rhamnosus 573
Produkt leczniczy Lactovaginal w postaci kapsułek dopochwowych zawiera pałeczki Lactobacillus rhamnosus 573 w ilości około 10¹⁰, w tym nie mniej niż 10⁸ CFU. Przeciwwskazaniem do stosowania jest wyłącznie nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze. Nadwrażliwość może manifestować się miejscowymi reakcjami alergicznymi, takimi jak świąd, pieczenie, zaczerwienienie, obrzęk błony śluzowej pochwy, wysypka lub pokrzywka w okolicach narządów płciowych, a w rzadkich przypadkach reakcjami ogólnoustrojowymi. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentek z historią alergii na pałeczki kwasu mlekowego, zwłaszcza szczep Lactobacillus rhamnosus, lub na substancje pomocnicze zawarte w kapsułce.
jednostka tworząca kolonię, kapsułka dopochwowa twarda, Lactobacillus rhamnosus, nadwrażliwość, obrzęk, obrzęk błony śluzowej, opcja terapeutyczna, pałeczki kwasu mlekowego, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, substancja czynna, substancja pomocnicza, świąd, układ immunologiczny, wywiad alergiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibured 50 mg/g (5%)
Ibuprofen stosowany miejscowo w formie żelu charakteryzuje się niską biodostępnością systemową w porównaniu do doustnych NLPZ, co przekłada się na rzadsze występowanie działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony układu pokarmowego. Dawkowanie dostępne bez recepty nie przekracza 500 mg na dobę i jest przeznaczone do krótkotrwałego stosowania. Wśród działań niepożądanych o nieznanej częstości występowania wymienia się nadwrażliwość, bóle brzucha, niestrawność, upośledzenie czynności nerek, reakcje skórne (zaczerwienienie, mrowienie), reakcje alergiczne i anafilaktyczne, a także zaostrzenie astmy oskrzelowej. Rzadko obserwuje się ciężkie dermatozy, takie jak toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka czy rumień wielopostaciowy.
astma oskrzelowa, ból brzucha, choroba przewlekła, dysfagia, ibuprofen, nadwrażliwość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, układ immunologiczny, układ pokarmowy, zaburzenia nerek, zaburzenia żołądka i jelit, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, zmiany skórne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibuxal Plus 200 mg + 500 mg
Lek Ibuxal Plus, zawierający ibuprofen (200 mg) i paracetamol (500 mg), posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed zastosowaniem. Bezwzględnie przeciwwskazany jest u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, a także u osób z reakcjami nadwrażliwości na NLPZ, takimi jak skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, astma, nieżyt nosa czy pokrzywka. Nie powinien być stosowany u pacjentów z aktywnym lub nawracającym krwawieniem z przewodu pokarmowego, chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, zaburzeniami krzepnięcia, ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca (klasa IV wg NYHA). Ponadto, Ibuxal Plus jest przeciwwskazany w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego i nadciśnienia płucnego u noworodka.
choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, choroba zapalna jelit, cyklooksygenaza-2, działanie niepożądane, hepatotoksyczność, ibuprofen i paracetamol, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpłytkowy, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, przewód tętniczy, skurcz oskrzeli, uszkodzenie wątroby, zaburzenia krzepnięcia - Leksykon substancji czynnych
Streptomycyna – Działania niepożądane
Streptomycyna, aminoglikozydowy antybiotyk stosowany głównie w leczeniu gruźlicy, charakteryzuje się istotnym profilem działań niepożądanych, wśród których najważniejsza jest ototoksyczność. Ototoksyczność przedsionkowa manifestuje się zawrotami głowy, nudnościami, wymiotami i zaburzeniami równowagi, a jej ryzyko wzrasta wraz z dawką i stężeniem leku we krwi, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, osób starszych oraz przy długotrwałej terapii. Ototoksyczność ślimakowa, choć bardzo rzadka, może prowadzić do trwałego uszkodzenia słuchu, co wymaga natychmiastowego odstawienia leku po pojawieniu się pierwszych objawów. Ponadto streptomycyna wykazuje nefrotoksyczność, objawiającą się azotemią, zwłaszcza u pacjentów z uprzednimi zaburzeniami czynności nerek i przy wysokich dawkach. Neurotoksyczność może objawiać się parestezjami twarzy, neuropatią obwodową, zapaleniem nerwu wzrokowego oraz osłabieniem mięśni. Dodatkowo obserwuje się zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, małopłytkowość, pancytopenia i niedokrwistość hemolityczna, a także reakcje nadwrażliwości, w tym bardzo rzadkie reakcje anafilaktyczne stanowiące zagrożenie życia.
antybiotyk aminoglikozydowy, azot mocznikowy, azotemia, eozynofilia, gorączka, gruźlica, leukopenia, małopłytkowość, monitorowanie działań niepożądanych, nefrotoksyczność, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tkanki podskórnej, osłabienie mięśni, ototoksyczność, ototoksyczność przedsionkowa, ototoksyczność ślimakowa, pancytopenia, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rumień, streptomycyna, świąd, uszkodzenie słuchu, wysypka, zaburzenia hematologiczne, zapalenie nerwu wzrokowego, zawroty głowy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trasylol 277,8 j. Ph. Eur. (500 000 KIU)
Trasylol, zawierający aprotyninę w dawce 277,8 j. Ph. Eur. (500 000 KIU), jest stosowany w zabiegach chirurgicznych, jednak jego użycie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, które wystąpiły u około 11% pacjentów w badaniach klinicznych (n=3800). Najczęstszym powikłaniem był zawał mięśnia sercowego, obserwowany u 5,8% pacjentów leczonych aprotyniną w porównaniu do 4,8% w grupie placebo (różnica 0,98%). W badaniu NAPaR (n=6682) częstość działań niepożądanych wyniosła 1,1%. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji alergicznych i anafilaktycznych, które u pacjentów bez wcześniejszej ekspozycji są rzadkie, ale przy ponownej ekspozycji mogą sięgać nawet 5%, zwłaszcza jeśli następuje w ciągu 6 miesięcy od pierwszego podania. Ryzyko ciężkich reakcji, w tym wstrząsu anafilaktycznego, może prowadzić do zgonu, co wymaga natychmiastowego przerwania podawania i wdrożenia leczenia ratunkowego (adrenalina, płyny, kortykosteroidy).
adrenalina, aprotynina, badanie kliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, choroba naczyniowa, kortykosteroid, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, świąd, Trasylol, układ immunologiczny, układ oddechowy, wstrząs anafilaktyczny, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Traumon 100 mg/g
Traumon w postaci żelu zawiera 100 mg/g etofenamatu, niesteroidowego leku przeciwzapalnego (NLPZ) stosowanego miejscowo. Mimo że miejscowe podanie zmniejsza ryzyko działań niepożądanych w porównaniu z podaniem ogólnoustrojowym, mogą wystąpić reakcje skórne, takie jak rumień i pieczenie (częstość niezbyt częsta: ≥1/1 000 do <1/100), zapalenie skóry z silnym świądem, wysypką i obrzękiem (bardzo rzadko: <1/10 000) oraz reakcje fotouczuleniowe o nieznanej częstości. Ponadto, mogą pojawić się reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, niespecyficzne reakcje alergiczne, zaostrzenie astmy, skurcz oskrzeli oraz różnorodne zmiany skórne, które mogą stanowić zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
anafilaksja, astma, duszność, etofenamat, martwica naskórka, miejscowe podanie leku, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, pieczenie skóry, podanie ogólnoustrojowe, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja fotouczuleniowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, reaktywność układu oddechowego, rumień, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, stosunek korzyści do ryzyka, Traumon, wysypka pęcherzowa, zapalenie skóry, zdarzenie niepożądane - Leksykon substancji czynnych
Ebastyna – Działania niepożądane
Ebastyna, stosowana w leczeniu objawów alergii, została przebadana w kontrolowanych badaniach klinicznych obejmujących 5708 pacjentów, w tym 460 dzieci, wykazując podobny profil bezpieczeństwa w obu grupach wiekowych. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są suchość w jamie ustnej oraz senność, występujące z częstością ≥1/100 do <1/10. Inne działania niepożądane obejmują bóle głowy, zawroty głowy, hipoestezję, zaburzenia smaku, kołatanie serca i tachykardię, a także objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak ból brzucha, nudności i niestrawność. Rzadziej obserwuje się reakcje skórne (pokrzywka, wysypka, egzema), zaburzenia psychiczne (nerwowość, bezsenność), a także zaburzenia miesiączkowania i bolesne miesiączkowanie. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne działania hepatotoksyczne, takie jak zapalenie wątroby i cholestaza, które mogą występować z nieznaną częstością i wymagają monitorowania parametrów czynnościowych wątroby.
alergia, anafilaksja, astenia, bezsenność, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, bolesne miesiączkowanie, cholestaza, ebastyna, egzema, Evastix, fosfataza alkaliczna, gamma-GT, hipoestezja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, nerwowość, nieprawidłowe wyniki czynności wątroby, niestrawność, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja nadwrażliwości, senność, suchość jamy ustnej, tabletka ulegająca rozpadowi, tachykardia, wymioty, wysypka, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwiększenie łaknienia, zwiększenie masy ciała - Leksykon substancji czynnych
Neomycyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Neomycyna, aminoglikozydowy antybiotyk stosowany miejscowo i parenteralnie, wykazuje ryzyko działań niepożądanych, w tym reakcji nadwrażliwości (rumień, świąd, pokrzywka, anafilaksja), ototoksyczności i nefrotoksyczności, szczególnie przy aplikacji na duże powierzchnie skóry, uszkodzoną skórę, rany oparzeniowe, pod opatrunkiem okluzyjnym oraz przy długotrwałym stosowaniu. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, upośledzeniem słuchu lub przewlekłym zapaleniem ucha środkowego zaleca się monitorowanie funkcji nerek i badania audiometryczne. Istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania innych aminoglikozydów o działaniu ogólnoustrojowym ze względu na ryzyko nasilenia nefro- i ototoksyczności. Neomycyna może również wywołać blokadę nerwowo-mięśniową, zwłaszcza u pacjentów z kwasicą, miastenią lub innymi zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi; w takich przypadkach pomocne może być podanie wapnia lub neostygminy.
anafilaksja, antybiotyk aminoglikozydowy, badanie audiometryczne, blokada nerwowo-mięśniowa, błona śluzowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, gentamycyna, jaskra, kanamycyna, kortykosteroid, krew obwodowa, kwasica, miastenia, nadwrażliwość krzyżowa, namnażanie drobnoustrojów, nefrotoksyczność, neomycyna, opatrunek okluzyjny, ototoksyczność, paromomycyna, perforacja błony bębenkowej, pokrzywka, przewlekłe zapalenie ucha środkowego, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja nadwrażliwości, rumień, terapia przeciwbakteryjna, terapia przeciwgrzybicza, uszkodzenie nerwu słuchowego, zaćma - Leksykon leków
Działania niepożądane – Banavin 10 mg
Banavin (wortioksetyna) wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, z dominującymi objawami ze strony układu pokarmowego, zwłaszcza nudnościami, które występują bardzo często (≥1/10) i są zazwyczaj łagodne lub umiarkowane, pojawiając się głównie w pierwszych dwóch tygodniach terapii. U pacjentów ≥65 lat stosujących dawki ≥10 mg/dobę obserwuje się wyższą częstość rezygnacji z leczenia, a przy dawce 20 mg/dobę nudności i zaparcia występują odpowiednio u 42% i 15% starszych pacjentów, w porównaniu do 27% i 4% u młodszych. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest podobny do dorosłych, z wyjątkiem częstszych bólów brzucha i zwiększonego ryzyka myśli samobójczych, szczególnie u młodzieży. Po nagłym odstawieniu leku mogą pojawić się objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, ból głowy, parestezje, zaburzenia snu, nudności, lęk i drżenie, zwykle w ciągu pierwszego tygodnia.
agregacja płytek krwi, akatyzja, bezsenność, biegunka, ból głowy, bruksizm, depresja, drżenie, duże zaburzenie depresyjne, dyspepsja, hiperprolaktynemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, jaskra wąskiego kąta, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwdepresyjny, mlekotok, myśli samobójcze, nadpotliwość, nocne poty, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, poziom sodu, reakcja anafilaktyczna, SSRI, świąd, szczękościsk, TCA, wortioksetyna, wymioty, wysypka, zaburzenie depresyjne, zaburzenie seksualne, zaparcie, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, złamanie kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tracrium 10 mg/ml
Produkt leczniczy Tracrium (atrakuriowy bezylan, 10 mg/ml) stosowany do zwiotczenia mięśni szkieletowych może powodować szereg działań niepożądanych, z których najczęściej obserwuje się łagodne i przemijające niedociśnienie tętnicze oraz nagłe zaczerwienienie skóry, związane z uwalnianiem histaminy. Rzadziej występują skurcz oskrzeli, pokrzywka oraz ciężkie reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, niewydolność krążenia i zatrzymanie akcji serca, zwłaszcza u pacjentów otrzymujących atrakurium w skojarzeniu z innymi lekami znieczulającymi. Ponadto, u pacjentów na oddziałach intensywnej terapii, szczególnie z dodatkowymi czynnikami ryzyka (uraz głowy, encefalopatia, mocznica), zgłaszano drgawki, choć brak jest jednoznacznego dowodu na związek przyczynowy z metabolitem atrakurium – laudanozyną.
atrakuriowy bezylan, atrakurium, drgawki, encefalopatia niedotlenieniowa, histamina, kortykosteroid, laudanozyna, miopatia, mocznica, niedociśnienie tętnicze, niewydolność krążenia, obrzęk mózgu, oddział intensywnej terapii, osłabienie mięśniowe, pokrzywka, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień, skurcz oskrzeli, Tracrium, uraz głowy, wirusowe zapalenie mózgu, wstrząs anafilaktyczny, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Naloxone Accord 400 mcg/ml
Naloxone Accord w formie roztworu do wstrzykiwań/infuzji może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości, które należy monitorować szczególnie u pacjentów pooperacyjnych oraz z chorobami układu krążenia. Do często występujących objawów należą zawroty głowy, ból głowy, tachykardia, nudności (bardzo często ≥ 1/10), wymioty (≥ 1/100 do < 1/10) oraz niedociśnienie i nadciśnienie tętnicze. Rzadziej obserwuje się drżenie, pocenie się, zaburzenia rytmu serca, bradykardię, biegunki, suchość w jamie ustnej, hiperwentylację oraz bóle pooperacyjne, zwłaszcza przy dawkach wyższych niż zalecane. Bardzo rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje alergiczne obejmują pokrzywkę, obrzęk Quinckego i wstrząs anafilaktyczny.
bradykardia, częstoskurcz komorowy, drgawki, drżenie, duszność, hiperwentylacja, migotanie komór, nadciśnienie tętnicze, naloksonu chlorowodorek, niedociśnienie tętnicze, obrzęk płuc, obrzęk Quinckego, podanie domięśniowe, podanie dożylne, pokrzywka, reakcja alergiczna, roztwór do wstrzykiwań, rumień wielopostaciowy, stan zapalny, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie błony śluzowej nosa, zatrzymanie czynności serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Felogel Мax 23,2 mg/g
Felogel Max, zawierający dietyloamoniowy diklofenak w stężeniu 23,2 mg/g (odpowiadający 20 mg diklofenaku sodowego), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak, kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Przeciwwskazania obejmują także uczulenie na substancje pomocnicze, takie jak glikol propylenowy (50 mg/g) i butylohydroksytoluen (E 321) (0,2 mg/g), które mogą wywoływać miejscowe reakcje skórne. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z przewlekłą astmą, zwłaszcza jeśli w wywiadzie występowały napady astmy, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka lub ostry nieżyt błony śluzowej nosa po ekspozycji na NLPZ. Ponadto, preparat jest przeciwwskazany do stosowania na uszkodzoną skórę, w tym na rany, stany zapalne, infekcje skórne, wyprysk oraz błony śluzowe, ze względu na ryzyko zwiększonej absorpcji i nasilenia działań niepożądanych.
astma przewlekła, błona śluzowa, butylohydroksytoluen, czynność skurczowa macicy, diklofenak, diklofenak dietyloamoniowy, glikol propylenowy, infekcja bakteryjna, infekcja grzybicza, infekcja wirusowa, kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość na składniki leku, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, przewód tętniczy płodu, reakcja krzyżowa, stan zapalny skóry, trzeci trymestr ciąży, wyprysk, zakażenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aciclovir Accord 25 mg/ml
Aciclovir Accord, zawierający acyklowir w stężeniu 25 mg/ml do infuzji dożylnej, wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Do często występujących należą nudności, wymioty, zapalenie żył w miejscu podania oraz przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Niezbyt często obserwuje się zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość, trombocytopenia i leukopenia, które mogą wymagać regularnej kontroli morfologii krwi. Bardzo rzadkie, ale poważne działania obejmują wstrząs anafilaktyczny, objawy neurologiczne (m.in. encefalopatia, drgawki, śpiączka), duszność, ostre uszkodzenie nerek oraz reakcje skórne, w tym obrzęk naczynioruchowy. W trakcie terapii istotne jest unikanie szybkiego bolusa dożylnego – infuzja powinna trwać co najmniej 1 godzinę, aby zmniejszyć ryzyko nefrotoksyczności, a także zapewnienie odpowiedniego nawodnienia pacjenta.
acyklowir, duszność, działania niepożądane acyklowiru, encefalopatia, enzymy wątrobowe, kreatynina w surowicy, krystalizacja w moczu, leukopenia, martwica tkanek, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niewydolność wielonarządowa, nudności i wymioty, objawy neurologiczne, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja zapalna, roztwór do infuzji, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia hematologiczne, zapalenie wątroby, zapalenie żył - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rumianek fix –
Produkt leczniczy Rumianek fix zawiera 1,5 g kwiatu rumianku (Matricaria recutita L., flos) w każdej saszetce i jest stosowany jako zioła do zaparzania. Pomimo powszechnego zastosowania, preparat może wywoływać działania niepożądane, głównie reakcje nadwrażliwości, które choć bardzo rzadkie, mogą mieć różny przebieg – od łagodnej alergii kontaktowej po ciężkie, zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne. Szczególnie narażeni są pacjenci z alergią na rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae), u których może wystąpić reakcja krzyżowa. Opisane działania niepożądane obejmują duszność, obrzęk Quinckego, zapaść naczyniową oraz wstrząs anafilaktyczny, których częstość występowania pozostaje nieznana, co wymaga szczególnej czujności klinicznej podczas stosowania preparatu.
alergia kontaktowa, astrowate, bezpieczeństwo farmakoterapii, ciężka reakcja alergiczna, duszność, interwencja medyczna, kwiat rumianku, monitoring działań niepożądanych, obrzęk Quinckego, personel medyczny, pokrzywka, postępowanie ratunkowe, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, rośliny astrowate, Rumianek fix, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, trudności w oddychaniu, wstrząs anafilaktyczny, zapaść naczyniowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Maść nagietkowa –
Przedawkowanie maści nagietkowej zawierającej ekstrakt z Calendula officinalis L. jest rzadkim zjawiskiem, jednak może prowadzić do miejscowych działań niepożądanych takich jak podrażnienie skóry (zaczerwienienie, świąd, pieczenie), reakcje alergiczne (wysypka, pokrzywka, obrzęk), kontaktowe zapalenie skóry (rumień, pęcherze, sączenie) oraz maceracja skóry spowodowana okluzyjnym działaniem wazeliny. Mechanizmy tych objawów obejmują reakcje nadwrażliwości typu natychmiastowego i opóźnionego oraz miejscowe działanie drażniące składników preparatu. W przypadku nadmiernej aplikacji na dużą powierzchnię lub długotrwałego stosowania, konieczne jest monitorowanie pacjenta i ocena kliniczna stanu skóry.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie drażniące, działanie okluzyjne, ekstrakt z kwiatu nagietka, ekstrakt z nagietka, glikokortykosteroid miejscowy, kontaktowe zapalenie skóry, kwiat nagietka, leczenie przeciwalergiczne, maceracja skóry, maść nagietkowa, podrażnienie skóry, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja niepożądana, rumień, wazelina biała - Leksykon leków
Działania niepożądane – uroFuraginum Max 100 mg
Furazydyna, substancja czynna preparatu uroFuraginum Max 100 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uważnie monitorować podczas terapii. Najczęściej zgłaszane objawy to nudności (8%), bóle głowy (6%) oraz nadmierne oddawanie gazów (1,5%). Rzadziej (<1%) obserwuje się sinicę związaną z methemoglobinemią, niedokrwistość megaloblastyczną lub hemolityczną, zwłaszcza u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. Neurologiczne działania niepożądane obejmują zawroty głowy, senność, zaburzenia widzenia oraz neuropatię obwodową, z wyższym ryzykiem u osób z niewydolnością nerek, niedokrwistością, cukrzycą, zaburzeniami elektrolitowymi i niedoborem witaminy B. Istotne są również reakcje nadwrażliwości układu oddechowego, w tym ostre objawy (gorączka, kaszel, duszność) oraz przewlekłe zmiany śródmiąższowe i zwłóknienie płuc, szczególnie u pacjentów starszych stosujących lek powyżej 6 miesięcy, które mogą być nieodwracalne. Ponadto, mogą wystąpić zaburzenia żołądkowo-jelitowe, skórne (w tym zespół Stevensa-Johnsona), reakcje alergiczne oraz hepatotoksyczność (polekowe zapalenie wątroby, żółtaczka cholestatyczna, martwica miąższu wątroby).
anafilaksja, Candida, duszność, dyspepsja, eozynofilia, Furagina, furazydyna, martwica miąższu wątroby, methemoglobinemia, nadkażenie oportunistyczne, neuropatia obwodowa, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość megaloblastyczna, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, polekowe zapalenie wątroby, Pseudomonas, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, senność, sinica, śródmiąższowe zapalenie płuc, wysięk opłucnowy, zaburzenia widzenia, zapalenie ślinianek, zapalenie trzustki, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibuprofen APTEO MED 50 mg/g
Żel Ibuprofen APTEO MED zawiera 50 mg ibuprofenu na gram i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub substancje pomocnicze, a także u osób z historią reakcji nadwrażliwości na NLPZ lub ASA, takich jak skurcz oskrzeli, astma, zapalenie błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy czy pokrzywka. Nie należy stosować preparatu na uszkodzoną lub chorobowo zmienioną skórę (rany otwarte, oparzenia, egzemy itp.), gdyż może to zwiększyć wchłanianie leku i nasilić miejscowe działania niepożądane. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ostatni trymestr ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego, zaburzeń krążenia płucnego u noworodka, zahamowania czynności skurczowej macicy oraz uszkodzenia nerek płodu.
alergiczny nieżyt nosa, astma, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, chorobowo zmieniona skóra, czynność skurczowa macicy, egzema, ibuprofen, kwas acetylosalicylowy, małowodzie, nadwrażliwość na ibuprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja bronchospastyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, trymestr ciąży, zaburzenie krążenia płucnego, zamknięcie przewodu tętniczego, zapalenie błony śluzowej nosa, zmiana wypryskowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Octagam 10% 100 mg/ml
Octagam 10% to dożylny preparat immunoglobuliny ludzkiej normalnej o stężeniu 100 mg/ml, stosowany w terapii różnych schorzeń. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze to ból głowy (bardzo często), gorączka, dreszcze, nudności, wymioty, reakcje alergiczne oraz bóle mięśniowo-szkieletowe. Rzadziej obserwuje się poważniejsze powikłania, takie jak odwracalne reakcje hemolityczne, szczególnie u pacjentów z grupą krwi A, B lub AB, a także zdarzenia zakrzepowo-zatorowe (zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, zatorowość płucna, zakrzepica żył głębokich). Wśród działań niepożądanych o nieznanej częstości występowania wymienia się m.in. wstrząs anafilaktyczny, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, ostrą niewydolność nerek oraz TRALI (ostre poprzetoczeniowe uszkodzenie płuc). Monitorowanie pacjentów podczas infuzji, zwłaszcza przy pierwszym podaniu i u osób z czynnikami ryzyka, jest kluczowe dla wczesnego wykrycia i leczenia powikłań.
ARDS, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, bradykardia, dusznica bolesna, hipoksja, immunoglobulina ludzka normalna, jałowe zapalenie opon mózgowych, leukopenia, limfopenia, łuszczenie skóry, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie, niedoczulica, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płucny, ostra niewydolność nerek, ostre poprzetoczeniowe uszkodzenie płuc, parestezja, pokrzywka, przewodnienie, pseudohiponatremia, reakcja anafilaktyczna, reakcja hemolityczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sinica, skurcz oskrzeli, stan splątania, światłowstręt, tachykardia, test Coombsa, toczeń rumieniowaty skórny, TRALI, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, wysypka rumieniowa, zakrzepica, zakrzepica żył głębokich, zapalenie skóry, zapalenie żył, zapaść krążeniowa, zator tętnicy płucnej, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zawał mózgu, zawroty głowy, zdarzenie mózgowo-naczyniowe, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół ostrej niewydolności oddechowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fluoresceine Serb
Przed wykonaniem angiografii fluoresceinowej z użyciem preparatu Fluoresceine SERB (100 mg/ml) konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu medycznego, ze szczególnym uwzględnieniem chorób sercowo-płucnych, alergii oraz stosowanych leków, zwłaszcza beta-adrenolityków, także w formie kropli do oczu. Fluoresceina sodowa może wywoływać ciężkie, nieprzewidywalne reakcje alergiczne, częstsze u pacjentów z wcześniejszymi reakcjami nadwrażliwości (poza nudnościami i wymiotami) lub z alergiami takimi jak pokrzywka, astma, egzema czy alergiczny nieżyt nosa. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z astmą oskrzelową. Testy śródskórne mają ograniczoną wartość prognostyczną, gdyż reakcje mogą wystąpić mimo ujemnego wyniku testu.
adrenalina, alergiczny nieżyt nosa, angiografia fluoresceinowa, astma, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, choroba sercowo-płucna, ciężka reakcja alergiczna, działanie niepożądane, egzema, fluoresceina SERB, fluoresceina sodowa, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy H1, nudności i wymioty, pokrzywka, premedykacja, resuscytacja, sól sodowa fluoresceiny, wkłucie dożylne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sortis 20 20 mg
Atorwastatyna, będąca inhibitorem reduktazy HMG-CoA i substancją czynną leku Sortis, jest stosowana w terapii hipercholesterolemii. W badaniach klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów (8755 leczonych atorwastatyną, 7311 placebo) przez średnio 53 tygodnie, 5,2% pacjentów w grupie atorwastatyny przerwało leczenie z powodu działań niepożądanych, w porównaniu do 4,0% w grupie placebo. Do często występujących działań niepożądanych należą bóle mięśni (często), bóle stawów, skurcze mięśni, bóle głowy, zaparcia, wzdęcia, nudności, biegunka, bóle gardła i krwawienia z nosa. Istotne klinicznie podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3× GGN) wystąpiło u 0,8% pacjentów, a zwiększenie kinazy kreatynowej (>3× GGN) u 2,5%, z cięższymi wzrostami (>10× GGN) u 0,4%. Rzadko obserwowano miopatię, rabdomiolizę, zapalenie wątroby, cholestazę, małopłytkowość oraz reakcje alergiczne, w tym bardzo rzadką anafilaksję.
aminotransferaza, anafilaksja, anoreksja, atorwastatyna, cholestaza, działanie niepożądane, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, koszmary senne, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, nieostre widzenie, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, szumy uszne, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Anastrozol Teva 1 mg
Anastrozol Teva w dawce 1 mg, stosowany u pacjentek po menopauzie z operacyjnym rakiem piersi, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, potwierdzony w badaniu fazy III ATAC na 9366 pacjentkach. Najczęstsze działania niepożądane obejmują bóle głowy, uderzenia gorąca, nudności, wysypkę, bóle i zapalenie stawów oraz osłabienie, które mogą znacząco obniżać jakość życia. W zakresie zaburzeń metabolicznych często obserwuje się anoreksję i hipercholesterolemię, a niezbyt często hiperkalcemię, wymagającą monitorowania stężenia wapnia i diagnostyki w kierunku nadczynności przytarczyc. Depresja występuje bardzo często i wymaga aktywnego monitorowania oraz ewentualnej interwencji psychiatrycznej. W układzie nerwowym dominują bóle głowy (bardzo często), senność, zespół cieśni nadgarstka i zaburzenia czucia. W układzie pokarmowym często pojawiają się nudności, biegunka i wymioty, co może prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych i niedożywienia. Zaburzenia czynności wątroby manifestują się częstym wzrostem enzymów (fosfataza zasadowa, AlAT, AspAT) oraz niezbyt częstym zapaleniem wątroby, co wymaga regularnego monitorowania parametrów biochemicznych.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anastrozol, anoreksja, biegunka, bisfosfoniany, ból głowy, ból kości, ból mięśni, depresja, fosfataza zasadowa, gammaglutamylotransferaza, hipercholesterolemia, hiperkalcemia, hormon przytarczyc, krwawienie z pochwy, łysienie, nadczynność przytarczyc, nudności, obrzęk naczynioruchowy, operacyjny rak piersi, osteoporoza, parestezje, pokrzywka, rak piersi, rumień wielopostaciowy, suchość pochwy, sztywność stawów, tamoksyfen, uderzenia gorąca, wysypka, zaburzenia czucia, zapalenie pochewki ścięgnistej, zapalenie stawów, zapalenie wątroby, zespół cieśni nadgarstka, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie osteoporotyczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Melabiorytm 5 mg
Melatonina w dawce 5 mg (Melabiorytm) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które w badaniach klinicznych występowały z częstością równą lub wyższą niż placebo. Najczęściej zgłaszane są zaburzenia psychiatryczne (drażliwość, nerwowość, lęk, depresja), neurologiczne (migrena, bóle głowy, zawroty głowy, zespół niespokojnych nóg, zwiększenie liczby napadów padaczkowych u dzieci z uszkodzeniami OUN) oraz żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, nudności, choroba refluksowa przełyku). Rzadziej obserwuje się zaburzenia hematologiczne (półpasiec, leukopenia, małopłytkowość), metaboliczne (hipertriglicerydemia, hipokalcemia, hiponatremia) oraz reakcje nadwrażliwości o nieznanej częstości. Wśród innych działań wymienia się zaburzenia sercowo-naczyniowe (dusznica bolesna, tachykardia, nadciśnienie), skórne (wysypki, świąd, obrzęki), mięśniowo-szkieletowe (bóle kończyn, skurcze mięśni), nerkowe (cukromocz, białkomocz) oraz zaburzenia układu rozrodczego (ginekomastia, priapizm). Nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych obejmują m.in. hiperbilirubinemię, podwyższone enzymy wątrobowe i zaburzenia elektrolitowe.
astenia, bezsenność, białkomocz, ból głowy, choroba refluksowa przełyku, cukromocz, depresja, drażliwość, dusznica bolesna, dyspepsja, enzym wątrobowy, ginekomastia, hematuria, hiperbilirubinemia, hipertriglicerydemia, hipokalcemia, hiponatremia, kołatanie serca, koszmar senny, leukopenia, małopłytkowość, melatonina, migrena, mlekotok, moczenie nocne, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, nastrój depresyjny, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, owrzodzenie jamy ustnej, padaczka, parestezja, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, półpasiec, priapizm, reakcja nadwrażliwości, senność, skurcz mięśnia, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, uszkodzenie OUN, wielomocz, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie koncentracji, zaburzenie pamięci, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie skóry, zapalenie stawów, zapalenie żołądka, zawroty głowy, zespół niespokojnych nóg - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Finamef 5 mg
Finasteryd w dawce 5 mg (preparat Finamef) nie wykazuje bezpośredniego wpływu na zdolności psychomotoryczne, funkcje poznawcze ani nie powoduje sedacji, co sugeruje brak negatywnego oddziaływania na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn. Niemniej jednak, istnieje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych o nieznanej częstości, takich jak depresja, lęk oraz kołatanie serca, które mogą pośrednio zaburzać koncentrację i reakcje kierowcy. Częstość występowania innych działań niepożądanych została sklasyfikowana: zmniejszenie libido, impotencja i zmniejszenie ilości ejakulatu występują często (≥1/100 do <1/10), natomiast reakcje nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy, zaburzenia erekcji utrzymujące się po terapii oraz niepłodność mają częstość nieznaną. Warto podkreślić, że dane o działaniach niepożądanych po wprowadzeniu leku do obrotu pochodzą ze zgłoszeń spontanicznych, co utrudnia precyzyjną ocenę ryzyka.
depresja, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, finasteryd, funkcje poznawcze, hematospermia, impotencja, kołatanie serca, lęk, niepłodność męska, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, zaburzenie erekcji, zaburzenie kardiologiczne, zaburzenie psychiczne, zaburzenie wytrysku, zdolność psychomotoryczna, zmniejszenie libido - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibuprofen Polfarmex 200 mg
Ibuprofen Polfarmex w dawce 200 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen, inne NLPZ lub kwas acetylosalicylowy, zwłaszcza przy objawach takich jak astma oskrzelowa indukowana NLPZ, pokrzywka czy zapalenie błony śluzowej nosa. Nie należy go stosować u osób z czynną lub przebytą chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, szczególnie po powikłaniach perforacji lub krwawienia, a także w III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego i komplikacji okołoporodowych. Przeciwwskazania obejmują także ciężką niewydolność serca (klasa IV wg NYHA), wątroby i nerek oraz skazy krwotoczne, ze względu na ryzyko retencji płynów, pogorszenia funkcji narządów i nasilenia krwawień. Równoczesne stosowanie z innymi NLPZ, w tym inhibitorami COX-2, jest zabronione z powodu zwiększonego ryzyka działań niepożądanych bez poprawy skuteczności.
acenokumarol, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność serca, ciężka niewydolność wątroby, COX-2, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, ibuprofen, inhibitor cyklooksygenazy-2, krwawienie śródoperacyjne, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieswoiste zapalenie jelit, NLPZ, perforacja, pokrzywka, przewód tętniczy, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, retencja sodu, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skaza krwotoczna, SSRI, trzeci trymestr ciąży, uszkodzenie nerek, warfaryna, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon chorób i schorzeń
Świąd skóry (pruritus) – Objawy
Świąd skóry (pruritus) jest powszechnym objawem dermatologicznym, który może mieć charakter ostry lub przewlekły (trwający ponad 6 tygodni) i znacząco obniżać jakość życia pacjenta poprzez zaburzenia snu, lęk i depresję. Może występować miejscowo lub uogólnienie, z towarzyszącymi zmianami skórnymi takimi jak zaczerwienienie, excoriacje, lichenifikacja czy pęcherzyki. Klasyfikacja świądu obejmuje cztery główne typy: skórny (pruritoceptywny), neuropatyczny, neurogenny oraz psychogenny. Przyczyny są zróżnicowane i obejmują choroby skóry (np. atopowe zapalenie skóry, łuszczycę, świerzb), choroby ogólnoustrojowe (np. przewlekłą niewydolność nerek, cholestazę, chłoniaka Hodgkina, zaburzenia tarczycy, cukrzycę) oraz czynniki zewnętrzne i psychogenne. Diagnostyka powinna obejmować szczegółowy wywiad, badanie fizykalne oraz badania laboratoryjne (morfologia, funkcje wątroby i nerek, RTG klatki piersiowej), a w razie potrzeby biopsję skóry. U osób starszych najczęstszą przyczyną jest kseroza skóry, natomiast u kobiet w okresie menopauzy świąd wiąże się z obniżeniem poziomu estrogenu i zmniejszoną produkcją kolagenu.
atopowe zapalenie skóry, chłoniak Hodgkina, cholestaza, cholestaza ciężarnych, cykl świąd-drapanie, excoriacje, kseroza, lichenifikacja, łuszczyca, neurodermatitis, pokrzywka, prurigo nodularis, pruritus, przewlekły świąd, świąd cholestatyczny, świąd mocznicowy, świąd neurogenny, świąd neuropatyczny, świąd nocny, świąd przewlekły, świąd psychogenny, świąd skórny, świąd skóry, świąd wodny, świerzb - Leksykon leków
Działania niepożądane – AuroBetina 8 mg
Podczas terapii betahistyną dichlorowodorku (preparat AuroBetina) najczęściej obserwuje się działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i niestrawność, oraz ze strony układu nerwowego – ból głowy, występujące u ≥1/100 do <1/10 pacjentów. Działania te są zazwyczaj łagodne i mogą ustępować po dostosowaniu dawkowania lub przyjmowaniu leku podczas posiłków. W badaniach klinicznych i po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywkę, wysypkę i świąd, których częstość występowania nie została precyzyjnie określona (częstość nieznana). Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne oraz obrzęk naczynioruchowy, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
adherencja do leczenia, anafilaksja, badanie kliniczne kontrolowane placebo, betahistyny dichlorowodorek, ból głowy, ból żołądkowo-jelitowy, dolegliwość żołądkowa, działanie niepożądane, monitorowanie działań niepożądanych, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie oddychania, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe