pokrzywka
Pokrzywka (urticaria) to reakcja skórna charakteryzująca się występowaniem bąbli pokrzywkowych – uniesionych, obrzękowych zmian skórnych o różnej wielkości, często z towarzyszącym świądem. Zmiany mogą być blade lub zaczerwienione i typowo ustępują w ciągu 24 godzin, często pojawiając się w nowym miejscu.
Ze względu na czas trwania, pokrzywkę dzielimy na ostrą (trwającą do 6 tygodni) i przewlekłą (powyżej 6 tygodni). Etiologia jest zróżnicowana i obejmuje czynniki alergiczne (pokarmy, leki, jady owadów), infekcyjne, fizykalne (zimno, ciepło, ucisk), choroby autoimmunologiczne oraz idiopatyczne. W patofizjologii kluczową rolę odgrywa aktywacja komórek tucznych i uwalnianie mediatorów zapalnych, głównie histaminy.
Diagnostyka pokrzywki obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne oraz w wybranych przypadkach testy alergiczne, próby prowokacyjne i badania laboratoryjne. Leczenie pierwszego rzutu opiera się na przeciwhistaminowych lekach drugiej generacji. W przypadkach opornych stosuje się zwiększone dawki leków przeciwhistaminowych, omalizumab, cyklosporynę A lub krótkotrwale glikokortykosteroidy systemowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Mel 7,5 mg
Lek MEL zawierający meloksykam w dawce 7,5 mg, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą przewodu pokarmowego (niestrawność, nudności, wymioty, ból brzucha, zaparcia, wzdęcia, biegunka). Istotne jest zwiększone ryzyko powikłań takich jak choroba wrzodowa, perforacja i krwawienia z przewodu pokarmowego, szczególnie u osób w podeszłym wieku, co może prowadzić do zgonu. Dodatkowo, stosowanie NLPZ może powodować wzrost ryzyka zatorów tętniczych (zawał serca, udar), obrzęków, nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca. Wśród innych działań niepożądanych odnotowano zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza), reakcje alergiczne, zaburzenia neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, senność), a także poważne reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka).
Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują ostre uszkodzenia nerek (ostra niewydolność nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek), ciężkie reakcje anafilaktyczne oraz powikłania ze strony wątroby (zapalenie wątroby) i układu oddechowego (napady astmy u osób z nadwrażliwością na NLPZ). Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana zgodnie z MedDRA, gdzie najczęstsze objawy ze strony przewodu pokarmowego występują bardzo często (≥1/10), a poważne powikłania, takie jak agranulocytoza czy perforacja przewodu pokarmowego, są bardzo rzadkie (<1/10 000). Zaleca się monitorowanie pacjentów pod kątem objawów niepożądanych oraz zgłaszanie ich do odpowiednich instytucji, co umożliwia ciągłą ocenę stosunku korzyści do ryzyka terapii meloksykamem.
agranulocytoza, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, dezorientacja, dyspepsja, granulocyt, hiperkaliemia, kołatanie serca, krwawe wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek mielotoksyczny, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność serca, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, perforacja, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, smolisty stolec, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, stężenie bilirubiny, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, trwały rumień polekowy, udar, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenia morfologii krwi, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zator tętniczy, zawał serca, zawroty głowy, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Acyclovir Biofarm 200 mg
Acyklowir Biofarm w dawce 200 mg, stosowany doustnie, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować szczególnie u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Do często obserwowanych działań należą bóle głowy, zawroty głowy, nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, zmęczenie oraz przemijające zwiększenie stężenia bilirubiny i aktywności enzymów wątrobowych. Bardzo rzadko mogą wystąpić poważne zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość), reakcje anafilaktyczne, zaburzenia psychiczne (pobudzenie, dezorientacja, omamy), ciężkie objawy neurologiczne (drżenia, niezborność ruchowa, drgawki, encefalopatia) oraz ostre uszkodzenie nerek, które wymaga natychmiastowej interwencji. W przypadku zaburzeń nerek kluczowe jest utrzymanie odpowiedniego nawodnienia pacjenta, co zwykle pozwala na szybkie ustąpienie objawów po modyfikacji leczenia.
acyklowir, ataksja, azotemię, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból nerki, dezorientacja, drgawka, drżenie, duszność, encefalopatia, enzym wątrobowy, fotowrażliwość, hiperbilirubinemia, hipotensja, kreatynina, lek przeciwwirusowy, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, morfologia krwi, niedokrwistość, nudność, objaw psychotyczny, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omam, ostra niewydolność nerek, pobudzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, śpiączka, substancja czynna, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie skóry, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zawrót głowy, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Czynnik krzepnięcia przeciw inhibitorowi czynnika VIII – Działania niepożądane
Zespół czynników krzepnięcia przeciw inhibitorowi czynnika VIII, dostępny w preparacie FEIBA NF, jest stosowany w leczeniu epizodów krwawień u pacjentów z hemofilią A lub B z obecnością inhibitorów czynnika VIII lub IX oraz u chorych z hemofilią nabytą. Najpoważniejszymi powikłaniami terapii są zdarzenia zakrzepowo-zatorowe, takie jak rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe (DIC), udar zakrzepowy lub zatorowy, zawał mięśnia sercowego oraz zatorowość płucna. Częstość ich występowania nie jest dokładnie określona, jednak ze względu na potencjalne zagrożenie życia konieczne jest monitorowanie pacjentów pod kątem wczesnych objawów zakrzepicy i zatorowości. Ponadto, często obserwuje się reakcje nadwrażliwości, w tym pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, świąd, a także zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne i skurcz oskrzeli, które wymagają natychmiastowego przerwania infuzji i wdrożenia leczenia przeciwwstrząsowego.
antygen powierzchniowy wirusa, częstoskurcz, czynnik krzepnięcia przeciw inhibitorowi czynnika VIII, dreszcz, dyskomfort w jamie brzusznej, FEIBA NF, hemofilia nabyta, inhibitor czynnika VIII, miano inhibitora, niedoczulica, obrzęk naczynioruchowy, odpowiedź anamnestyczna, parestezja, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, reakcja anafilaktyczna, rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, udar zakrzepowy, zaburzenie neurologiczne, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żylna, zapalenie wątroby typu B, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nironovo SR 8 mg
Ropinirol, stosowany w leczeniu choroby Parkinsona w dawkach do 24 mg/dobę, wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych, zależny od trybu terapii (monoterapia vs leczenie skojarzone z lewodopą). Najczęściej obserwowane działania niepożądane to senność (bardzo często), omamy i splątanie (często), nudności (bardzo często), dyskinezy oraz niedociśnienie ortostatyczne (często). Zaburzenia psychiczne obejmują reakcje psychotyczne, majaczenie, urojenia, paranoję oraz zaburzenia kontroli impulsów, takie jak uzależnienie od hazardu, hiperseksualność i kompulsywne zachowania. W trakcie terapii mogą pojawić się również reakcje nadwrażliwości, czkawka, zaparcia, zgaga, wymioty, obrzęki obwodowe oraz reakcje wątrobowe manifestujące się podwyższeniem enzymów wątrobowych (częstość nieznana). W przypadku odstawienia ropinirolu możliwe jest wystąpienie zespołu odstawienia agonisty dopaminy, objawiającego się apatią, niepokojem, depresją, zmęczeniem, poceniem się i bólem.
agonista dopaminy, choroba Parkinsona, dyskinezy, enzym wątrobowy, hiperseksualność, leczenie skojarzone, lewodopa, majaczenie, monoterapia, nagłe zasypianie, niedociśnienie ortostatyczne, Nironovo SR, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omamy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, reakcja wątrobowa, ropinirol, senność, spontaniczna erekcja, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie psychiczne, zawroty głowy, zespół dysregulacji dopaminergicznej, zespół odstawienia agonisty dopaminy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flegamina Classic 8 mg
Bromoheksyna chlorowodorek, substancja czynna leku Flegamina Classic (8 mg), może wywoływać działania niepożądane obejmujące głównie układ pokarmowy, skórę oraz układ nerwowy. Najczęściej obserwuje się dolegliwości takie jak ból w górnej części brzucha, nudności, wymioty i biegunkę (częstość niezbyt często, tj. ≥1/1000 do <1/100), a także reakcje alergiczne, w tym wysypkę i pokrzywkę (rzadko, tj. ≥1/10 000 do <1/1000). Występują również ciężkie reakcje skórne, takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka i ostra uogólniona krostkowica, których częstość jest nieznana. Ponadto mogą pojawić się objawy neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, senność) oraz obniżenie ciśnienia krwi, również o nieznanej częstości. U pacjentów podatnych na skurcz oskrzeli, szczególnie przy podaniu inhalacyjnym, może dojść do zwężenia dróg oddechowych prowadzącego do duszności i świszczącego oddechu.
aminotransferazy, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bromoheksyna chlorowodorek, ciśnienie tętnicze, duszność, enzymy wątrobowe, Flegamina Classic, nadmierne pocenie, niestrawność, nudności, obniżenie ciśnienia krwi, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz oskrzeli, świąd, świszczący oddech, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polprazol Max 20 mg
Polprazol Max, zawierający 20 mg omeprazolu w formie kapsułek dojelitowych, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęstsze działania niepożądane (1-10%) obejmują bóle głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunkę, wzdęcia oraz nudności i wymioty. W zakresie hematologicznym rzadko obserwuje się leukopenię i trombocytopenię, a bardzo rzadko agranulocytozę i pancytopenię, co może skutkować zwiększoną podatnością na infekcje i zaburzeniami krzepnięcia. Reakcje nadwrażliwości, takie jak gorączka, obrzęk naczynioruchowy i anafilaksja, występują rzadko i wymagają natychmiastowej interwencji. Zaburzenia metaboliczne obejmują rzadką hiponatremię oraz hipomagnezemię o nieznanej częstości, szczególnie istotną przy długotrwałym stosowaniu. Wśród objawów neurologicznych dominują bóle głowy (często), a także zawroty głowy, parestezje i senność (niezbyt często). Rzadko występują zaburzenia smaku i niewyraźne widzenie, a skurcz oskrzeli stanowi poważne, choć rzadkie powikłanie.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, encefalopatia, fotowrażliwość, ginekomastia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, kapsułka dojelitowa, leukopenia, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadmierna potliwość, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omamy, omeprazol, osłabienie siły mięśniowej, pancytopenia, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, toczeń rumieniowaty skórny podostry, toksyczna rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, wypadanie włosów, wzdęcie, zaburzenie smaku, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Proaxon 1000 mg/10 ml
Proaxon w dawce 1000 mg/10 ml (cytykolina w postaci soli sodowej) charakteryzuje się bardzo rzadkim występowaniem działań niepożądanych (<1/10 000). Zgłaszane reakcje obejmują zaburzenia psychiczne (omamy), neurologiczne (bóle i zawroty głowy), naczyniowe (nadciśnienie i niedociśnienie tętnicze), oddechowe (duszność), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), skórne (zaczerwienienie twarzy, pokrzywka, wysypka, plamica) oraz ogólne (dreszcze, obrzęk). Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność substancji pomocniczych, takich jak sorbitol (200 mg/ml), metylu i propylu parahydroksybenzoesan (odpowiednio 1,6 mg/ml i 0,4 mg/ml), czerwień koszenilowa (0,005 mg/ml) oraz sód (80,83 mg/saszetkę), które mogą wywoływać dodatkowe reakcje alergiczne lub dolegliwości żołądkowo-jelitowe, zwłaszcza u pacjentów z nietolerancją fruktozy lub na diecie niskosodowej.
biegunka, ból głowy, choroba układu sercowo-naczyniowego, cytykolia, czerwień koszenilowa, dieta niskosodowa, dreszcze, duszność, działanie niepożądane, fachowy personel medyczny, metylu parahydroksybenzoesan, monitorowanie terapii, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja fruktozy, nudność, obrzęk, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, plamica, pokrzywka, postępowanie przeciwalergiczne, profil bezpieczeństwa, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, sorbitol, stosunek korzyści do ryzyka, wymioty, wysypka, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie twarzy, zawrót głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aciclovir Jelfa 250 mg
Aciclovir Jelfa (250 mg, proszek do sporządzania roztworu do infuzji) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na acyklowir lub walacyklowir, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym wysypki, pokrzywki, świądu, obrzęku naczynioruchowego, duszności oraz anafilaksji. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergicznego, a w przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości infuzję należy natychmiast przerwać i wdrożyć odpowiednie leczenie. Walacyklowir, jako prolek acyklowiru, wykazuje nadwrażliwość krzyżową, co wymaga szczególnej uwagi przy kwalifikacji pacjentów do terapii.
acyklowir dożylny, acyklowir sodowy, duszność, modyfikacja dawkowania, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na acyklowir, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, postać farmaceutyczna, prolek acyklowiru, reakcja anafilaktyczna, roztwór do infuzji, świąd, wysypka skórna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie neurologiczne, zakażenie wirusowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ozzion 20 mg
Pantoprazol w dawce 20 mg (22,575 mg półtorawodnej soli sodowej) stosowany w preparacie Ozzion wykazuje działania niepożądane u około 5% pacjentów. Najczęściej obserwuje się bóle głowy i zawroty głowy, biegunki, nudności, wymioty, zaparcia oraz łagodne polipy dna żołądka. Rzadziej występują zaburzenia hematologiczne takie jak agranulocytoza, trombocytopenia, leukopenia i pancytopenia, a także reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja. Istotne są również zaburzenia elektrolitowe, w tym hipomagnezemia, hipokalcemia i hipokaliemia, które mogą manifestować się skurczami mięśni. Długotrwałe stosowanie pantoprazolu wiąże się z ryzykiem złamań kości biodrowej, nadgarstka i kręgosłupa, szczególnie u pacjentów z osteoporozą lub innymi czynnikami ryzyka.
agranulocytoza, aminotransferaza, bilirubina, ból głowy, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, enzym wątrobowy, gamma-glutamylo-transpeptydaza, ginekomastia, halucynacja, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, lecytyna sojowa, leukopenia, maltitol, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, osteoporoza, Ozzion, pancytopenia, pantoprazol, parestezja, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, toczeń rumieniowaty, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie snu, zawrót głowy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ventolin 1 mg/ml (0,1%)
Ventolin (salbutamol siarczan, roztwór do nebulizacji 1 mg/ml i 2 mg/ml) wykazuje działania niepożądane sklasyfikowane według układów narządowych i częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Do najczęstszych działań należą drżenie mięśni szkieletowych i bóle głowy (często), tachykardia (często) oraz kołatanie serca (niezbyt często). Rzadko obserwuje się hipokaliemię, która może prowadzić do zaburzeń rytmu serca, a bardzo rzadko zgłaszano kwasicę mleczanową, szczególnie u pacjentów z ciężkim zaostrzeniem astmy stosujących duże dawki leku. Reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka czy skurcz oskrzeli, występują bardzo rzadko, ale stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji.
beta-agonista, ból głowy, częstoskurcz nadkomorowy, diuretyk nieoszczędzający potasu, drżenie mięśni, duszność, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, hipotensja, kołatanie serca, kurcz mięśni, kwasica mleczanowa, migotanie przedsionków, nadmierna pobudliwość, nebulizacja, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, podrażnienie błony śluzowej, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, receptor beta-adrenergiczny, receptor beta2-adrenergiczny, rozszerzenie naczyń obwodowych, salbutamol, siarczan salbutamolu, skurcz dodatkowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Etoricoxib Teva 90 mg
Etorykoksyb, selektywny inhibitor COX-2, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, aktywną chorobą wrzodową, krwawieniem z przewodu pokarmowego oraz zapaleniem błony śluzowej jelit. Nie powinien być stosowany u osób z reakcjami alergicznymi na NLPZ, takimi jak skurcz oskrzeli, ostry nieżyt nosa, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy czy pokrzywka. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca (NYHA II-IV), niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym (>140/90 mmHg), chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych oraz chorobą naczyń mózgowych ze względu na zwiększone ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych.
albumina w surowicy, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, Etoricoxib Teva, etorykoksyb, inhibitor COX-2, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowe leki przeciwzapalne, obrzęk naczynioruchowy, ostry nieżyt nosa, pokrzywka, polipy nosa, skala Child-Pugh, skurcz oskrzeli, zapalenie błony śluzowej jelit, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvasterol 80 mg
Atorwastatyna, stosowana przez średnio 53 tygodnie, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący różne układy narządowe. W badaniach klinicznych 5,2% pacjentów przerwało terapię z powodu działań niepożądanych, w porównaniu do 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, reakcje alergiczne, hiperglikemia, bóle głowy, bóle mięśni i stawów, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, wzdęcia, nudności, biegunka) oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych i kinazy kreatynowej (CK). Istotne klinicznie podwyższenie aminotransferaz (>3x GGN) wystąpiło u 0,8% pacjentów, a zwiększenie CK (>3x GGN) u 2,5%, z czego 0,4% miało wzrost >10x GGN. Rzadkie, ale poważne działania obejmują miopatię, zapalenie mięśni, rabdomiolizę, immunozależną miopatię martwiczą, niewydolność wątroby, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona) oraz anafilaksję.
aminotransferaza w surowicy, amnezja, anafilaksja, anoreksja, cholestaza, fosfokinaza kreatynowa, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, leukocyturia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, szum uszny, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Romilast 5 mg
Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania leku Romilast 5 mg (montelukast sodowy) w formie tabletek do rozgryzania i żucia jest nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych, w tym 1,5 mg aspartamu (E 951) oraz 206,463 mg mannitolu (E 421) na tabletkę. Wskazane jest bezwzględne odrzucenie terapii u pacjentów z historią reakcji alergicznych na montelukast lub składniki preparatu, ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji anafilaktycznych, w tym obrzęku naczynioruchowego, skurczu oskrzeli, czy spadku ciśnienia tętniczego, które mogą stanowić zagrożenie życia. Lek wymaga rozgryzania i żucia, co może zwiększać ryzyko nadwrażliwości miejscowej w jamie ustnej u osób predysponowanych.
anafilaksja, aspartam, charakterystyka produktu leczniczego, ciśnienie tętnicze krwi, duszność, lek przeciwalergiczny, lek przeciwastmatyczny, mannitol, montelukast, montelukast sodowy, nadwrażliwość, nadwrażliwość krzyżowa, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, tabletka do rozgryzania i żucia - Leksykon substancji czynnych
Antazolina – Wskazania do stosowania
Antazolina, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, występuje w różnych formach farmaceutycznych dostosowanych do specyficznych wskazań klinicznych. W dermatologii stosuje się siarczan antazoliny w aerozolu Allertec Ukąszenia (5 mg siarczanu antazoliny + 0,25 mg azotanu nafazoliny/ml) do łagodzenia objawów alergicznych i zapalnych po ukąszeniach owadów, dzięki blokadzie receptorów H1 i miejscowemu zwężeniu naczyń. W okulistyce chlorowodorek antazoliny (0,5 mg/ml) w kroplach Spersallerg, w połączeniu z chlorowodorkiem tetryzoliny (0,4 mg/ml), jest wskazany w alergicznym zapaleniu spojówek, szczególnie sezonowym, redukując zaczerwienienie, świąd i obrzęk poprzez działanie przeciwhistaminowe i sympatykomimetyczne. Preparat Phenazolinum (50 mg mezylanu antazoliny/ml) w formie roztworu do wstrzykiwań stosowany jest w ostrych stanach alergicznych, w tym w terapii wstrząsu anafilaktycznego jako lek wspomagający adrenalinę, oraz w leczeniu napadowych zaburzeń rytmu serca pochodzenia nadkomorowego, w tym tachyarytmii migotania przedsionków, poprzez wydłużenie refrakcji i zmniejszenie pobudliwości mięśnia sercowego.
alergen pyłkowy, alergiczne zapalenie spojówek, antazolina, azotan nafazoliny, chlorowodorek antazoliny, chlorowodorek tetryzoliny, katar sienny, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, mezylan antazoliny, migotanie przedsionków, napadowe zaburzenie rytmu serca, obrzęk, pobudliwość mięśnia sercowego, pokrzywka, przekrwienie spojówek, reakcja alergiczna skóry, reakcja anafilaktyczna, receptor H1-histaminowy, siarczan antazoliny, skurcz oskrzeli, tachyarytmia, wstrząs anafilaktyczny, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Voltaren Forte 140 mg
Voltaren Forte (140 mg, plaster leczniczy) zawiera diklofenak sodowy i należy do niesteroidowych leków przeciwzapalnych stosowanych miejscowo. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na diklofenak, kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ, a także obecność butylohydroksyanizolu (E 320) w ilości 2,90 mg, który może wywoływać reakcje alergiczne. Lek jest niewskazany u pacjentów z napadami astmy, pokrzywką, ostrym zapaleniem błony śluzowej nosa po stosowaniu NLPZ, a także u osób z czynną chorobą wrzodową. Nie należy stosować plastra na uszkodzoną skórę, w tym przy wysiękowym zapaleniu skóry, egzemie, zakażeniach, oparzeniach i ranach, ze względu na ryzyko nasilenia stanu zapalnego i zwiększonego wchłaniania systemowego diklofenaku.
butylohydroksyanizol, czynna choroba wrzodowa, diklofenak sodowy, egzema, hamowanie syntezy prostaglandyn, nadwrażliwość na diklofenak, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oparzenie, ostre zapalenie błony śluzowej nosa, plaster leczniczy, pokrzywka, próba uczuleniowa, reakcja krzyżowa, trzeci trymestr ciąży, uszkodzenie skóry, Voltaren Forte, wysiękowe zapalenie skóry, wywiad alergiczny, zakażenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Betaserc 8 mg
W trakcie badań klinicznych kontrolowanych placebo u pacjentów stosujących dichlorowodorek betahistyny (Betaserc 8 mg) najczęściej obserwowano działania niepożądane o częstości ≥1/100 do <1/10, takie jak nudności, zaburzenia trawienia oraz bóle głowy. Dolegliwości żołądkowo-jelitowe, w tym nudności i dyskomfort w górnej części brzucha, mogą być łagodzone przez podawanie leku podczas posiłku lub zmniejszenie dawki. Poza badaniami klinicznymi zgłaszano również reakcje nadwrażliwości o nieznanej częstości, w tym anafilaksję, a także skórne i podskórne reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka i świąd.
anafilaksja, badanie kliniczne kontrolowane placebo, Betaserc, ból głowy, ból żołądka i jelit, dichlorowodorek betahistyny, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, działanie niepożądane, monitorowanie bezpieczeństwa, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja nadwrażliwości, świąd, wymioty, wzdęcie, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie trawienia, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit - Leksykon leków
Działania niepożądane – Actimodan 200 mg
Lek Actimodan zawierający modafinil w dawce 200 mg jest związany z szerokim spektrum działań niepożądanych, które zaobserwowano zarówno w badaniach klinicznych (na 1561 pacjentach), jak i po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest ból głowy, występujący u około 21% pacjentów, zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, zależny od dawki i ustępujący w ciągu kilku dni. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do ≤1/10), niezbyt często (≥1/1000 do ≤1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz częstość nieznana. Wśród często występujących działań wymienia się m.in. zaburzenia psychiczne (nerwowość, bezsenność, lęk, depresja, myśli samobójcze, psychoza), zaburzenia układu nerwowego (bóle głowy, zawroty głowy, parestezje), sercowo-naczyniowe (częstoskurcz, kołatanie serca, nadciśnienie, niedociśnienie), a także reakcje alergiczne i skórne, w tym ciężkie zespoły takie jak zespół Stevensa-Johnsona i DRESS.
anafilaksja, astma, bezsenność, ból głowy, ciężka reakcja skórna, cukrzyca, częstoskurcz, depresja, duszność, dysfagia, dyskineza, eozynofilia, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, hipercholesterolemia, hiperglikemia, kołatanie serca, krwawienie z nosa, leukopenia, mania, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia, migrena, modafinil, nadciśnienie, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niemiarowość, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, pokrzywka, psychoza, reakcja nadwrażliwości, refluks, rumień wielopostaciowy, rzadkoskurcz, urojenie, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie psychiczne, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zapalenie gardła, zapalenie zatok przynosowych, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Valimar 750 mg
Valimar, zawierający chlorowodorek metforminy w dawce 750 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje profil działań niepożądanych zbliżony do metforminy o natychmiastowym uwalnianiu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują nudności, wymioty, biegunkę, bóle brzucha oraz utratę apetytu, występujące bardzo często (≥1/10) i zwykle ustępujące samoistnie. Zaleca się stopniowe zwiększanie dawki oraz przyjmowanie leku podczas posiłku w celu poprawy tolerancji. Często (≥1/100 do <1/10) zgłaszane są zaburzenia smaku, które mogą wpływać na komfort pacjenta. Bardzo rzadko (<1/10 000) występuje kwasica mleczanowa – poważne powikłanie metaboliczne wymagające natychmiastowej interwencji, a także zmniejszone wchłanianie witaminy B12, co może prowadzić do niedokrwistości megaloblastycznej.
badanie czynności wątroby, biegunka, ból brzucha, chlorowodorek metforminy, dolegliwości przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, kwasica mleczanowa, metformina, niedokrwistość megaloblastyczna, nudności, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja skórna, rumień, świąd skóry, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, utrata apetytu, wchłanianie witaminy B12, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie smaku, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lutinus 100 mg
Produkt leczniczy Lutinus, zawierający 100 mg progesteronu w formie tabletek dopochwowych, jest stosowany wyłącznie w pierwszym trymestrze ciąży w ramach technik wspomaganego rozrodu (ART). W badaniu klinicznym wskaźnik anomalii płodowych po 10-tygodniowej ekspozycji na dawkę 100 mg TID wyniósł 4,5%, a częstość samoistnych poronień i ciąż pozamacicznych wynosiła odpowiednio 5,4% i 1%. Występujące anomalie obejmowały m.in. przetokę przełykową, rozszczep podniebienia, wodogłowie oraz inne wady rozwojowe, jednak ich częstość była porównywalna z populacją ogólną. Progesteron przenika do mleka matki, dlatego Lutinus jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią, a pacjentki powinny być poinformowane o konieczności wyboru między kontynuacją leczenia a karmieniem. Ponadto, lek może powodować senność i zawroty głowy, co wymaga ostrożności podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
anomalia płodowa, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciąża pozamaciczna, grzybica pochwy, holoprozencefalia, krwawienie z pochwy, niedomykalność zastawki, nieprawidłowość narządów płciowych, nudności, pierwszy trymestr ciąży, pokrzywka, polidaktylia, progesteron, reakcja nadwrażliwości, rozdęcie brzucha, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, samoistne poronienie, skurcz macicy, spodziectwo, świąd narządów płciowych, technika wspomaganego rozrodu, upławy, wada wrodzona, wodogłowie, wymioty, wysypka, zaburzenia sromu i pochwy, zaparcie, zapłodnienie pozaustrojowe, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Meropenem Accord 1000 mg
Meropenem Accord jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na meropenem (meropenem trójwodny), inne karbapenemy (np. imipenem, ertapenem, doripenem) oraz u osób z ciężką nadwrażliwością na antybiotyki beta-laktamowe, w tym penicyliny i cefalosporyny, szczególnie jeśli wystąpiły reakcje anafilaktyczne, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka lub zespół DRESS. Nadwrażliwość na substancje pomocnicze preparatu również stanowi przeciwwskazanie. Produkt zawiera istotne ilości sodu: 45,1 mg w fiolce 500 mg oraz 90,2 mg w fiolce 1000 mg, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniami w spożyciu sodu. Decyzja o zastosowaniu meropenemu w przypadku łagodniejszych reakcji na beta-laktamy powinna być indywidualna, po ocenie stosunku korzyści do ryzyka.
aminoglikozyd, cefalosporyna, doripenem, ertapenem, fluorochinolon, glikopeptyd, imipenem, meropenem trójwodny, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na antybiotyk beta-laktamowy, nadwrażliwość na karbapenemy, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, penicylina, pokrzywka, polimyksyna, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, toksyczna nekroliza naskórka, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zalanzo 15 mg
Stosowanie lanzoprazolu (substancja czynna preparatu Zalanzo) wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do istotnych klinicznie należą zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość, eozynofilia, leukopenia (częstość niezbyt częsta: >1/1000 do <1/100), niedokrwistość (rzadko: >1/10 000 do <1/1000), a w bardzo rzadkich przypadkach agranulocytoza i pancytopenia (<1/10 000), które wymagają natychmiastowej interwencji. Często obserwuje się bóle i zawroty głowy (>1/100 do <1/10), a także objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, biegunka, bóle brzucha, zaparcia, wymioty, wzdęcia, suchość w jamie ustnej oraz łagodne polipy dna żołądka. Rzadko występują poważniejsze powikłania, w tym zapalenie wątroby i żółtaczka, a także ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczno-rozpływna martwica naskórka. Z nieznaną częstością mogą pojawić się hipomagnezemia, hiponatremia, ginekomastia, mlekotok oraz cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek z ryzykiem niewydolności.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, drżenie mięśniowe, enzymy wątrobowe, eozynofilia, ginekomastia, gorączka, hipercholesterolemia, hipomagnezemia, hiponatremia, impotencja, jadłowstręt, kandydoza przełyku, lanzoprazol, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, martwica naskórka, mlekotok, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omamy, omamy wzrokowe, osutka, pancytopenia, parestezje, plamica, pokrzywka, polip żołądka, rumień wielopostaciowy, splątanie, świąd, toczeń rumieniowaty, wstrząs anafilaktyczny, wybroczyny, wymioty, wzdęcia, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie nerek, zapalenie okrężnicy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Czynnik X – Działania niepożądane
FEIBA NF to kompleksowy koncentrat czynników krzepnięcia, zawierający czynniki II, IX, X w formie nieaktywowanej oraz aktywowany czynnik VII, stosowany u pacjentów z hemofilią A lub B z inhibitorami czynnika VIII lub IX. Preparat zawiera do 0,1 jednostki antygenu czynnika VIII na 1 jednostkę FEIBA. Profil bezpieczeństwa obejmuje działania niepożądane o różnej częstości, od bardzo często występujących (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000) oraz o częstości nieznanej. Najczęstsze działania niepożądane to nadwrażliwość, ból i zawroty głowy, niedociśnienie, wysypka oraz dodatni wynik przeciwciał przeciwko antygenowi powierzchniowemu HBV. Istotne klinicznie działania o nieznanej częstości obejmują rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe (DIC), wzrost miana inhibitora, reakcje anafilaktyczne, pokrzywkę oraz powikłania zakrzepowo-zatorowe, takie jak zakrzepica tętnicza i żylna, udar, zawał serca i zatorowość płucna.
antygen koagulacyjny czynnika VIII, antygen powierzchniowy wirusa, czynnik IX, czynnik krzepnięcia, DIC, dysfagia, fibrynogen, hemofilia, inhibitor czynnika VIII, krążenie płucne, miano inhibitora, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, odpowiedź anamnestyczna, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, reakcja anafilaktyczna, rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, udar zakrzepowy, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żylna, zapalenie wątroby typu B, zatorowość płucna, zawał serca, zespół czynników krzepnięcia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Immunate 500 IU FVIII/375 IU VWF
Leczenie koncentratem ludzkiego czynnika krzepnięcia VIII i czynnika von Willebranda (produkt Immunate) wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko powikłań, takich jak reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja), wytwarzanie inhibitorów przeciwko czynnikowi VIII (mierzone w jednostkach Bethesdy – BU/ml) oraz przeciwciał neutralizujących czynnik von Willebranda. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ciężką hemofilią A, u których ryzyko powstania inhibitorów jest największe w pierwszych 50 dniach ekspozycji. W przypadku braku spodziewanej odpowiedzi klinicznej lub nieopanowanego krwawienia, wskazane jest wykonanie badań na obecność inhibitorów. Długotrwałe leczenie może prowadzić do nadmiernego wzrostu stężenia FVIII:C, co zwiększa ryzyko incydentów zakrzepowych, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego. Zaleca się regularne monitorowanie stężenia FVIII:C oraz wczesne wykrywanie objawów zakrzepicy.
anafilaksja, anemia hemolityczna, choroba von Willebranda, czynnik krzepnięcia VIII, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowy, czynnik von Willebranda, erytropoeza, HAV, HBV, HCV, hemofilia A, HIV, immunoglobulina IgG, incydent zakrzepowy, inhibitor, niedobór odporności, obrzęk twarzy, parwowirus B19, pokrzywka, przeciwciała neutralizujące, reakcja nadwrażliwości, świszczący oddech, tachykardia, wirus otoczkowy, wirusowe zapalenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cezarius 250 mg
Lek Cezarius zawiera lewetyracetam w dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg w formie tabletek powlekanych z rowkiem dzielącym, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawkowania. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania leku jest nadwrażliwość na lewetyracetam, inne pochodne pirolidonów oraz substancje pomocnicze, w szczególności żółcień pomarańczową (E110) obecną w tabletkach 750 mg. Objawy nadwrażliwości obejmują reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka), obrzęk naczynioruchowy, duszność, spadek ciśnienia tętniczego oraz anafilaksję, co wymaga szczególnej ostrożności podczas kwalifikacji pacjenta do terapii.
anafilaksja, Cezarius, duszność, działanie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, pochodne pirolidonów, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja skórna, rowek dzielący, spadek ciśnienia tętniczego, świąd, tabletka powlekana, wysypka, wywiad alergologiczny, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Candepres 32 mg
Kandesartan cyleksetyl, substancja czynna leku Candepres, jest antagonistą receptora angiotensyny II dostępnym w dawkach 8 mg, 16 mg i 32 mg. W badaniach klinicznych działania niepożądane były zazwyczaj łagodne i przemijające, bez zależności od dawki czy wieku pacjenta. Najczęściej obserwowano zawroty głowy, bóle głowy oraz zakażenia dróg oddechowych, z częstością występowania co najmniej o 1% wyższą niż placebo. U pacjentów z niewydolnością serca (badanie CHARM) częściej występowały hiperkaliemia, niedociśnienie tętnicze i zaburzenia czynności nerek, zwłaszcza u osób powyżej 70. roku życia, z cukrzycą lub stosujących inhibitory ACE i/lub spironolakton. U dzieci i młodzieży (6–<18 lat) częstość działań niepożądanych była wyższa, z bardzo częstym występowaniem bólu głowy, zawrotów głowy, kaszlu (≥1/10) oraz wysypki (≥1/100 do <1/10), a także arytmii zatokowej i zapalenia błony śluzowej nosa i gardła, które nie występowały u dorosłych.
agranulocytoza, antagonista receptora angiotensyny II, arytmia zatokowa, ból głowy, ból jamy ustnej i gardła, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetyl, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, spironolakton, stężenie hemoglobiny, stężenie kreatyniny, stężenie potasu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zakażenie dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie wątroby, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Optiray 320 678 mg/ml (320 mg jodu/ml)
Optiray 320 (jowersol 678 mg/ml, odpowiadający 320 mg/ml jodu elementarnego) jest jodowym środkiem kontrastowym, którego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z udokumentowaną nadwrażliwością na jod lub substancje pomocnicze preparatu oraz u osób z ujawnioną nadczynnością tarczycy. Podanie preparatu w tych stanach może prowadzić do poważnych reakcji alergicznych, w tym wstrząsu anafilaktycznego, oraz do zaostrzenia nadczynności tarczycy, a nawet przełomu tarczycowego. Preparat charakteryzuje się osmolalnością 700 mOsm/kg oraz lepkością 9,9 mPa·s w 25°C i 5,8 mPa·s w 37°C, co może wpływać na ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i układu sercowo-naczyniowego.
choroba autoimmunologiczna, choroba Gravesa-Basedowa, choroba wieńcowa, feochromocytoma, guz chromochłonny, hormon tarczycy, jod elementarny, jodowy środek kontrastowy, kardiomiopatia, leczenie radiojodem, lek przeciwdrgawkowy, nadciśnienie płucne, nadczynność tarczycy, nefropatia pokontrastowa, nefroprotekcja, niewydolność serca, obrzęk krtani, pokrzywka, powikłanie hemodynamiczne, próg drgawkowy, przełom nadciśnieniowy, przełom tarczycowy, reakcja alergiczna, reumatoidalne zapalenie stawów, skurcz oskrzeli, subkliniczna nadczynność tarczycy, świąd, tarczyca płodu, toczeń rumieniowaty układowy, wole guzkowe, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie elektrolitowe, zapalenie naczyń, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – ApoBetina 24 mg
Dichlorowodorek betahistyny, substancja czynna leku ApoBetina (24 mg), wykazuje działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo najczęściej obserwowano zaburzenia żołądka i jelit, takie jak nudności oraz zaburzenia trawienia (częstość >1/100 do <1/10), a także bóle głowy w obrębie układu nerwowego z podobną częstością. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano dodatkowe działania o nieznanej częstości, w tym reakcje nadwrażliwości immunologicznej (w tym anafilaksję), podrażnienie przewodu pokarmowego, wymioty, bóle brzucha, wzdęcia, gazy oraz reakcje skórne takie jak obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka i świąd. Zaleca się podawanie leku podczas posiłku oraz rozważenie zmniejszenia dawki w przypadku łagodnych dolegliwości żołądkowo-jelitowych, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych przy zachowaniu efektu terapeutycznego.
anafilaksja, ból głowy, ból żołądka i jelit, dichlorowodorek betahistyny, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skórna reakcja nadwrażliwości, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia trawienia, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nicorama Mint 2 mg
Preparat Nicorama Mint, dostępny w formie gumy do żucia leczniczej z dawkami nikotyny 2 mg i 4 mg, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla nikotyny, z większością objawów pojawiających się w ciągu pierwszych 3-4 tygodni terapii. Do najczęstszych działań należą bóle głowy (>10%), nudności (>10%), kaszel (>10%), czkawka (>10%) oraz podrażnienie gardła (>10%). Często obserwuje się także zaburzenia smaku i parestezje (1-10%), reakcje nadwrażliwości immunologicznej (1-10%) oraz objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak wymioty, ból brzucha, wzdęcia, biegunka, suchość w ustach i zapalenie jamy ustnej (1-10%). Rzadziej występują palpitacje, tachykardia i migotanie przedsionków (od 0,01% do 1%), a także reakcje alergiczne, w tym anafilaksja o nieznanej częstości. Objawy odstawienia nikotyny, takie jak dysforia, bezsenność, zwiększone łaknienie, zawroty głowy, kaszel i zaparcia, mogą również towarzyszyć terapii.
astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból szczęki, bradykardia, duszność, dysfagia, dysfonia, dyskomfort żołądkowo-jelitowy, działanie nikotyny, głód nikotynowy, guma do żucia lecznicza, krwawienie dziąseł, łzawienie, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, niedoczulica jamy ustnej, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, odruch wymiotny, owrzodzenie aftowe, palpitacja, parestezja, parestezja jamy ustnej, podrażnienie jamy ustnej, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, skurcz oskrzeli, ślinotok, suchość w ustach, świąd, sztywność mięśni szczęki, tachykardia, wymioty, wzdęcie, zaburzenie smaku, zaczerwienienie twarzy, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie nosa i gardła, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Revival 10 mg
Lek Revival zawierający olmesartan medoksomil w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg wykazuje profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii przeciwnadciśnieniowej. Najczęściej zgłaszane działania to bóle głowy (7,7%), objawy grypopodobne (4,0%) oraz zawroty głowy (3,7%), z zawrotami głowy pochodzenia ośrodkowego jako jedynym działaniem jednoznacznie związanym z lekiem (2,5% vs 0,9% placebo). Często obserwuje się hipertriglicerydemię (2,0% vs 1,1% placebo) oraz podwyższoną aktywność fosfokinazy kreatynowej (1,3% vs 0,7% placebo). Działania niepożądane obejmują m.in. małopłytkowość, hiperurykemię, hiperkaliemię, zapalenie oskrzeli, nieżyt żołądka i jelit, enteropatię typu celiakii (bardzo rzadko), autoimmunologiczne zapalenie wątroby, obrzęk naczynioruchowy, rabdomiolizę oraz ostre i przewlekłe niewydolności nerek. U pacjentów pediatrycznych zaobserwowano częstsze krwawienia z nosa oraz zwiększoną częstość zawrotów i bólów głowy przy wysokich dawkach. U osób powyżej 65 roku życia wzrasta ryzyko niedociśnienia.
alergiczne zapalenie skóry, antagonista receptora angiotensyny II, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, dławica piersiowa, enteropatia typu celiakii, fosfokinaza kreatynowa, hiperkaliemia, hipertriglicerydemia, hiperurykemia, krwawienie z nosa, krwiomocz, kurcze mięśni, lek przeciwnadciśnieniowy, letarg, małopłytkowość, niedociśnienie, niestrawność, niewydolność nerek, nieżyt błony śluzowej nosa, nieżyt żołądka i jelit, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, olmesartan medoksomil, ostra niewydolność nerek, osutka, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, świąd, zakażenie dróg moczowych, zapalenie gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie stawów, zapalenie wątroby autoimmunologiczne, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Apo-Napro Forte 550 mg
Apo-Napro Forte (550 mg naproksenu sodowego, odpowiadające 500 mg naproksenu) jest przeciwwskazany u pacjentów powyżej 65 roku życia oraz u osób z nadwrażliwością na naproksen, naproksen sodowy lub substancje pomocnicze. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z reakcjami alergicznymi na NLPZ, w tym astmę aspirynową. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują aktywne owrzodzenia przewodu pokarmowego, zastoinowe i zanikowe zapalenie błony śluzowej żołądka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, aktywne krwawienia z przewodu pokarmowego i innych układów, skazy krwotoczne oraz leczenie antykoagulantami. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, nerek i serca oraz w III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko powikłań płodowych i wydłużenia porodu.
antykoagulant, astma, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, działanie antyagregacyjne, inhibitor pompy protonowej, klopidogrel, kortykosteroid, krwawienie z naczyń mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, nadciśnienie oporne, nadwrażliwość, naproksen, naproksen sodowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, opioid, owrzodzenie przewodu pokarmowego, paracetamol, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przewód tętniczy, reakcja krzyżowa, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skaza krwotoczna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie hemostazy, zanikowe zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie błony śluzowej nosa, zastoinowe zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Letybo 50 j.
Produkt leczniczy Letybo zawiera 50 jednostek toksyny botulinowej typu A, podawanej w formie rekonstytuowanego roztworu do wstrzykiwań, gdzie każde 0,1 ml roztworu zawiera 4 jednostki substancji czynnej. Profil bezpieczeństwa leku został potwierdzony w trzech badaniach klinicznych fazy III, obejmujących 1162 pacjentów, z obserwacją do 1 roku. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi w terapii zmarszczek gładzizny czołowej były ból głowy (1,7%), ból w miejscu wstrzyknięcia (0,3%) oraz opadanie powiek, kurcz powiek i siniaki (0,2%). Działania niepożądane związane z procedurą wstrzyknięcia obejmują m.in. miejscowy ból, stan zapalny, parestezje, obrzęk i zasinienie skóry. Większość działań niepożądanych miała charakter łagodny do umiarkowanego i ustępowała w ciągu kilku dni po podaniu.
ból głowy, Clostridium botulinum, dysfagia, efekt Mefistofelesa, kurcz powiek, migrena, niedoczulica, niedoczulica gardła, nudności, objawy grypopodobne, obrzęk okołooczodołowy, ograniczenie pola widzenia, opadanie brwi, opadanie powiek, opryszczka jamy ustnej, osłabienie mięśni, parestezja, pokrzywka, roztwór do wstrzykiwań, rumień, suchość oka, suchość skóry, toksyna botulinowa typu A, wstrzyknięcie toksyny botulinowej, wylew podspojówkowy, zaburzenia mowy, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie gardła, zapalenie mieszków włosowych, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Trifas 10 5 mg/ml
Przedawkowanie torasemidu, dostępnego w postaci roztworu do wstrzykiwań dożylnych (Trifas 10 mg i 20 mg), prowadzi do nasilonej diurezy, co skutkuje znaczną utratą płynów i elektrolitów, zwłaszcza potasu, powodując hipokaliemię. Klinicznie manifestuje się to objawami takimi jak senność, stan splątania, objawowe niedociśnienie tętnicze, a w ciężkich przypadkach zapaść krążeniowa. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym nudności, wymioty i bóle brzucha, są również częstymi objawami. Torasemid nie jest dializowalny, co wyklucza hemodializę jako metodę eliminacji leku, a brak swoistego antidotum wymaga leczenia objawowego i intensywnej kontroli równowagi wodno-elektrolitowej.
adrenalina, dializoterapia, diuretyk pętlowy, diureza, glikokortykosteroid, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipokaliemia, hipowolemii, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, płynoterapia, pokrzywka, pozycja Trendelenburga, reakcja anafilaktyczna, senność, splątanie, tlenoterapia, torasemid, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia świadomości, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Calpol 6 Plus 250 mg/5 ml
Paracetamol w postaci zawiesiny doustnej Calpol 6 Plus (250 mg/5 ml) charakteryzuje się bardzo niską częstością występowania działań niepożądanych, klasyfikowanych jako bardzo rzadkie (<1/10 000). Do najpoważniejszych należą reakcje anafilaktyczne, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), obarczone wysoką śmiertelnością (30-40% w przypadku TEN). Inne reakcje skórne obejmują rumień trwały, pokrzywkę, wysypkę ze świądem oraz ostrą uogólnioną osutkę krostkową (AGEP). Ponadto, bardzo rzadko obserwuje się przejściowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, które nie jest jednoznaczne z niewydolnością wątroby i zwykle ustępuje samoistnie.
aminotransferaza, ciężka reakcja skórna, duszność, hipotensja, nadwrażliwość, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, paracetamol, pokrzywka, postępowanie przeciwwstrząsowe, reakcja anafilaktyczna, rumień trwały, systematyka MedDRA, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, układ immunologiczny, wysypka ze świądem, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nimefort 100 mg
Stosowanie nimesulidu w dawce 100 mg wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, które obejmują głównie zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka (często), nudności i wymioty (często), bóle brzucha (często), wrzody żołądka i dwunastnicy (niezbyt często), krwawienia z przewodu pokarmowego (rzadko) oraz bardzo rzadko perforację przewodu pokarmowego. U pacjentów w podeszłym wieku istnieje szczególne ryzyko powikłań w postaci krwawień i perforacji. Ponadto, nimesulid może powodować działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak nadciśnienie tętnicze i obrzęki (niezbyt często), a także rzadkie zdarzenia zakrzepowo-zatorowe, w tym zawał mięśnia sercowego i udar mózgu. Wśród działań niepożądanych skóry odnotowano świąd i wysypkę (niezbyt często), pokrzywkę (rzadko) oraz bardzo rzadkie, ale ciężkie reakcje pęcherzowe, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, choroba Leśniowskiego-Crohna, hematemesis, hepatotoksyczność, krwawienie z przewodu pokarmowego, melena, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność serca, nimesulid, NLPZ, obrzęk, perforacja przewodu pokarmowego, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, uszkodzenie wątroby, wrzód żołądka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaostrzenie astmy, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie żołądka, zaparcia, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – APAP ból i gorączka 500 mg
APAP ból i gorączka (500 mg, tabletki musujące) zawiera paracetamol oraz istotne ilości sodu (około 418,5 mg) i sorbitolu (100 mg). Stosowanie leku wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, w tym bardzo rzadkich, ale poważnych zaburzeń hematologicznych takich jak trombocytopenia, agranulocytoza, leukopenia oraz anemia hemolityczna, które mogą prowadzić do zwiększonej skłonności do krwawień, infekcji i niedokrwistości. Reakcje nadwrażliwości obejmują rzadkie alergie, bardzo rzadki wstrząs anafilaktyczny oraz skórne reakcje nadwrażliwości (wysypki, obrzęk naczynioruchowy). U astmatyków z nadwrażliwością na NLPZ istnieje ryzyko bardzo rzadkich skurczów oskrzeli, a obrzęk krtani o nieznanej częstości może zagrażać życiu. Paracetamol wykazuje hepatotoksyczność, szczególnie przy przedawkowaniu, z rzadkimi przypadkami niewydolności, martwicy i żółtaczki wątroby.
agranulocytoza, anemia hemolityczna, hepatotoksyczność, hipoglikemia, jałowy ropomocz, krwiomocz, leukopenia, martwica wątroby, nefropatia cewkowo-śródmiąższowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, paracetamol, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Milukante 10 mg
Montelukast, substancja czynna leku Milukante w dawce 10 mg (tabletki powlekane), został oceniony pod kątem bezpieczeństwa w licznych badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych i młodzieży (≥15 lat) oraz 1750 dzieci w wieku 6-14 lat z astmą oskrzelową i sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy u dorosłych i młodzieży oraz ból brzucha u dzieci. Długoterminowe stosowanie montelukastu (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie zmieniało profilu bezpieczeństwa. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano według standardowych kategorii: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000).
anafilaksja, astma oskrzelowa, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawu, eozynofilia płucna, gorączka, hipoestezja, kołatanie serca, koszmar senny, krwawienie z nosa, kurcz mięśnia, montelukast, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, skłonność do krwawień, somnambulizm, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, tabletka do rozgryzania i żucia, tabletka powlekana, wymioty, wysypka, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątrobowokomórkowe, zapalenie wątroby, zapalenie wątroby cholestatyczne, zawrót głowy, zespół Churga-Straussa, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon substancji czynnych
Czynnik krzepnięcia – Przeciwwskazania stosowania
Ludzki VIII czynnik krzepnięcia, stosowany głównie w leczeniu hemofilii A, jest dostępny w preparatach Haemoctin o dawkach 250, 500 i 1000 j.m., zawierających do 32,2 mg (1,4 mmol) sodu na fiolkę. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na czynnik VIII lub składniki pomocnicze preparatu, co może manifestować się od łagodnych reakcji skórnych po ciężkie reakcje anafilaktyczne. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami wątroby, nerek, układu sercowo-naczyniowego oraz u osób w podeszłym wieku, ze względu na zmienioną farmakokinetykę i ryzyko działań niepożądanych. Preparaty Haemoctin są dostępne w formie proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, co wymaga specyficznego podejścia do podawania dożylnego u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia.
choroba von Willebranda, czynnik VIII krzepnięcia, czynnik von Willebranda, desmopresyna, hemofilia A, hipotensja, indukcja immunotolerancji, inhibitor czynnika VIII, koncentrat omijający inhibitor, koncentrat zespołu protrombiny, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, lek antyfibrynolityczny, nadwrażliwość na substancję czynną, obrzęk krtani, pokrzywka, przeciwciało neutralizujące, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rekombinowany czynnik VII, tachykardia, terapia zastępcza, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Uldiulan 25 mg
Chlortalidon, substancja czynna leku Uldiulan dostępnego w dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania podczas terapii. Najczęstsze działania obejmują zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia (często, zwłaszcza przy wyższych dawkach), hiperurykemia, hiponatremia, hipomagnezemia oraz hiperglikemia z glikozurią, co może komplikować kontrolę metaboliczną u pacjentów z cukrzycą. Ponadto obserwuje się wzrost stężenia cholesterolu i triglicerydów oraz podwyższenie parametrów nerkowych (mocznik, kreatynina) na początku leczenia. Rzadziej występują hiperkalcemia i zasadowica hipochloremiczna. W zakresie hematologicznym mogą pojawić się małopłytkowość, leukopenia, agranulocytoza i eozynofilia, co wymaga regularnej kontroli morfologii krwi ze względu na ryzyko poważnych powikłań. Do często zgłaszanych objawów neurologicznych należą ból głowy, zawroty głowy i osłabienie, a także rzadkie parestezje. W układzie sercowo-naczyniowym obserwuje się niedociśnienie, ortostatyczne zaburzenia regulacji ciśnienia oraz rzadko arytmię.
agranulocytoza, anoreksja, arytmia, chlortalidon, cholestaza wewnątrzwątrobowa, dna moczanowa, duszność, eozynofilia, glikozuria, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, kserostomia, leukopenia, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie, obrzęk płuc, parestezje, pokrzywka, reakcja alergiczna skórna, śródmiąższowe zapalenie nerek, wysięk naczyniówkowo-twardówkowy, zaburzenia erekcji, zapalenie naczyń alergiczne, zapalenie trzustki, zasadowica hipochloremiczna, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Alergoid leszczyny pospolitej – Przedawkowanie
Przedawkowanie alergoidu leszczyny pospolitej (Corylus avellana) zawartego w produkcie leczniczym Catalet D, który jest mieszaniną alergoidów z pyłku drzew (leszczyna, olcha, brzoza), może prowadzić do poważnych reakcji miejscowych i ogólnoustrojowych. Produkt dostępny jest w czterech stężeniach: 1 (25 JS/ml), 2 (250 JS/ml), 3 (2500 JS/ml) stosowanych w leczeniu podstawowym oraz 4 (5000 JS/ml) w leczeniu podtrzymującym. Przedawkowanie, często wynikające z niewłaściwego doboru stężenia (np. zastosowanie stężenia 4 na początku terapii), może wywołać objawy od obrzęku, zaczerwienienia i świądu w miejscu iniekcji, po pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, tachykardię, spadek ciśnienia tętniczego, aż do wstrząsu anafilaktycznego, stanowiącego bezpośrednie zagrożenie życia. Szczególnie niebezpieczne są reakcje przy stężeniach 3 i 4 (2500 i 5000 JS/ml), gdzie ryzyko ciężkich powikłań jest największe.
alergoid leszczyny pospolitej, bąbel pokrzywkowy, Corylus avellana, duszność, iniekcja, interwencja medyczna, leczenie podtrzymujące, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja miejscowa, reakcja niepożądana, reakcja ogólnoustrojowa, rumień, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Decapeptyl Depot 3,75 mg
Profil bezpieczeństwa Decapeptyl Depot (3,75 mg tryptoreliny) opiera się na danych z badań klinicznych i monitoringu po wprowadzeniu do obrotu. U mężczyzn najczęstsze działania niepożądane wynikają z farmakologicznego efektu agonisty GnRH, obejmując zaburzenia wzwodu (44%), uderzenia gorąca (41%) oraz utratę popędu płciowego (40%). Początkowy wzrost testosteronu może wywołać tumor flare u ≤5% pacjentów, manifestujący się nasileniem objawów układu moczowego (<2%) i bólem przerzutów (5%), ustępującym w 1-2 tygodnie. Rzadko obserwuje się niedrożność cewki moczowej lub ucisk przerzutów na rdzeń kręgowy. Długotrwała terapia wiąże się z utratą masy kostnej, potencjalnie prowadzącą do osteoporozy, z odwracalnym zmniejszeniem masy istoty gąbczastej kości w ciągu 6-9 miesięcy po zakończeniu leczenia. Reakcje anafilaktyczne są bardzo rzadkie. U kobiet działania niepożądane wynikają głównie ze spadku estrogenów i obejmują uderzenia gorąca (60%), ból głowy (20%), suchość pochwy (19%) oraz depresję (4%). Początkowo może wystąpić zaostrzenie objawów endometriozy (≥10%) i różne typy krwawień z dróg rodnych w pierwszym miesiącu terapii. Podobnie jak u mężczyzn, obserwuje się odwracalną utratę masy kostnej.
agonista GnRH, bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki, dyspareunia, endometrioza, estradiol, ginekomastia, hiperandrogenizm, krwawienie międzymiesiączkowe, nadwrażliwość, niedrożność cewki moczowej, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, parestezja, pokrzywka, rak gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, suchość pochwy, supresja hormonalna, testosteron, tryptorelina, tumor flare, ucisk rdzenia kręgowego, uderzenie gorąca, utrata masy kostnej, zaburzenie wzwodu - Leksykon chorób i schorzeń
Pokrzywka – Objawy
Pokrzywka (urticaria) to schorzenie dermatologiczne dotykające około 20% populacji, charakteryzujące się nagłym pojawieniem się swędzących, uniesionych bąbli o różnej wielkości (od kilku milimetrów do kilkunastu centymetrów), które bledną pod uciskiem (blanching) i mogą występować na dowolnej części ciała. Objawy towarzyszące to intensywny świąd, pieczenie, kłucie oraz ciepło w obrębie zmian. U około 50% pacjentów obserwuje się współistnienie obrzęku naczynioruchowego (angioedema), szczególnie niebezpiecznego, gdy dotyczy języka, gardła lub dróg oddechowych. Klasyfikacja pokrzywki opiera się na czasie trwania objawów: ostra (<6 tygodni) często związana z infekcjami wirusowymi lub reakcjami alergicznymi, oraz przewlekła (>6 tygodni), często o podłożu idiopatycznym lub autoimmunologicznym. Specyficzne formy to pokrzywka indukowana bodźcami fizycznymi (zimno, ciepło, ucisk, światło, wysiłek). Przebieg jest dynamiczny, z bąblami utrzymującymi się do 24 godzin i zmieniającą się lokalizacją zmian.
alergia pokarmowa, anafilaksja, bąbel pokrzywkowy, choroba autoimmunologiczna, choroba tarczycy, dermografizm, niesteroidowe leki przeciwzapalne, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, pokrzywka autoimmunologiczna, pokrzywka cieplna, pokrzywka fizykalna, pokrzywka indukowana, pokrzywka ostra, pokrzywka przewlekła, pokrzywka przewlekła samoistna, pokrzywka słoneczna, pokrzywka wibracyjna, pokrzywka z ucisku, pokrzywka z zimna, reakcja anafilaktyczna, reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy - Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd otoczkowy haemophilus influenzae typ b – Działania niepożądane
Polisacharyd otoczkowy Haemophilus influenzae typ b, stosowany w szczepionce Act-HIB, jest podawany w dawce 10 µg skoniugowanej z 18-30 µg toksoidu tężcowego na 0,5 ml. Szczepionka ta jest zazwyczaj podawana w skojarzeniu z innymi szczepionkami przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi (DTP). Badania kliniczne obejmujące ponad 7000 dzieci poniżej 2 lat wykazały, że profil bezpieczeństwa Act-HIB jest zbliżony do szczepionek DTP podawanych samodzielnie, z większością działań niepożądanych o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, pojawiających się w ciągu 6-24 godzin po szczepieniu. Najczęstsze działania niepożądane to miejscowe reakcje zapalne (ból, zaczerwienienie, obrzęk), gorączka, drażliwość oraz płacz, natomiast poważniejsze reakcje, takie jak natychmiastowe reakcje nadwrażliwości (obrzęk twarzy, krtani) czy drgawki, występują rzadko, ale wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
bezdech, drgawka gorączkowa, gorączka wysoka, Haemophilus influenzae typ b, inwazyjne zakażenie, nieutulony płacz, obrzęk kończyny, obrzęk krtani, obrzęk twarzy, pokrzywka, polisacharyd otoczkowy, program szczepień, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rumień, sinica, stan zapalny miejscowy, stwardnienie miejscowe, świąd, szczepionka Act-HIB, toksoid tężcowy, wcześniak niedojrzały, wysypka uogólniona - Leksykon leków
Działania niepożądane – GlimeHexal 3 3 mg
Glimepiryd w dawce 3 mg (GlimeHexal 3) wykazuje szereg działań niepożądanych o różnej częstości występowania, które mają istotne znaczenie kliniczne. W zakresie hematologicznym rzadko obserwuje się małopłytkowość, leukopenię, granulocytopenię, agranulocytozę, erytropenię, niedokrwistość hemolityczną oraz pancytopenię, które zwykle ustępują po odstawieniu leku. Ciężka małopłytkowość z liczbą płytek poniżej 10 000/µl oraz plamica małopłytkowa występują z częstością nieznaną i wymagają natychmiastowej interwencji. Bardzo rzadko mogą pojawić się leukoklastyczne zapalenie naczyń oraz reakcje nadwrażliwości, które mogą prowadzić do ciężkich objawów, takich jak duszność, hipotonia i wstrząs. Istotna jest również możliwość krzyżowej alergii z innymi sulfonylomocznikami i sulfonamidami. Hipoglikemia, występująca rzadko, może mieć ciężki przebieg i jest zależna od indywidualnych czynników, takich jak nawyki żywieniowe i dawkowanie.
agranulocytoza, ciężka małopłytkowość, ciśnienie tętnicze, enzym wątrobowy, erytropenia, glimepiryd, granulocytopenia, hipoglikemia, hiponatremia, krzyżowa alergia, leukoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, małopłytkowość, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, pancytopenia, personel medyczny, plamica małopłytkowa, pochodne sulfonylomocznika, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja nadwrażliwości, sulfonamid, świąd, układ chłonny, wstrząs, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zapalenie wątroby, zastój żółci, żółtaczka