Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Immunate 500 IU FVIII/375 IU VWF

Leczenie koncentratem ludzkiego czynnika krzepnięcia VIII i czynnika von Willebranda wymaga szczególnej uwagi lekarza prowadzącego ze względu na możliwe ryzyko powikłań. Poniżej przedstawiono najważniejsze ostrzeżenia i środki ostrożności związane ze stosowaniem produktu leczniczego Immunate.¹

Identyfikowalność produktu

W celu poprawienia możliwości identyfikacji biologicznych produktów leczniczych, należy dokładnie zapisać nazwę handlową oraz numer serii podawanego produktu w dokumentacji pacjenta. Umożliwia to precyzyjne śledzenie historii leczenia oraz szybką reakcję w przypadku wystąpienia działań niepożądanych.²

Reakcje nadwrażliwości

Podczas terapii preparatem Immunate mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości typu alergicznego. Pacjent powinien zostać poinformowany o konieczności natychmiastowego przerwania stosowania produktu i kontaktu z lekarzem w przypadku pojawienia się objawów nadwrażliwości.³

Wczesne objawy reakcji nadwrażliwości, o których należy poinformować pacjenta, obejmują:⁴

• Zmiany skórne: pokrzywka, rozległa pokrzywka, wysypka, nagłe zaczerwienienie twarzy, świąd
• Obrzęk: obrzęk twarzy, powiek i innych części ciała
• Objawy ze strony układu oddechowego: uczucie ucisku w klatce piersiowej, świszczący oddech, duszność
• Objawy ze strony układu krążenia: ból w klatce piersiowej, tachykardia, spadek ciśnienia
• Objawy zagrażające życiu: anafilaksja, wstrząs anafilaktyczny

W przypadku wstrząsu anafilaktycznego należy zastosować standardowe procedury leczenia wstrząsu zgodnie z aktualnymi wytycznymi medycznymi.⁵

Inhibitory u pacjentów z hemofilią A

Wytwarzanie neutralizujących przeciwciał (inhibitorów) przeciwko czynnikowi VIII stanowi znane powikłanie w leczeniu pacjentów z hemofilią A. Inhibitory te są zazwyczaj immunoglobulinami klasy IgG skierowanymi przeciwko aktywności prokoagulacyjnej czynnika VIII. Ich aktywność oznacza się w jednostkach Bethesdy (BU) na mililitr osocza przy użyciu zmodyfikowanego testu.⁶

Ryzyko wytworzenia inhibitorów zależy od następujących czynników:⁷

• Ciężkość choroby – większe ryzyko u pacjentów z ciężką hemofilią A
• Okres ekspozycji na czynnik VIII – największe ryzyko występuje podczas pierwszych 50 dni ekspozycji
• Czas trwania terapii – ryzyko utrzymuje się przez całe życie pacjenta, choć z mniejszą częstotliwością w późniejszych okresach leczenia

Kliniczne znaczenie wytworzenia inhibitora zależy od jego miana. Inhibitory występujące przejściowo lub utrzymujące się stale w niskim mianie stwarzają mniejsze ryzyko niewystarczającej odpowiedzi klinicznej w porównaniu z inhibitorami o wysokim mianie.⁸

Wszyscy pacjenci leczeni produktami zawierającymi czynnik krzepnięcia VIII muszą być dokładnie monitorowani pod kątem wytwarzania inhibitorów poprzez:⁹

• Regularną obserwację stanu klinicznego pacjenta
• Systematyczną ocenę badań laboratoryjnych

Jeśli pomimo zastosowania odpowiedniej dawki nie udaje się osiągnąć oczekiwanego poziomu aktywności czynnika VIII w osoczu lub nie można opanować krwawienia, należy wykonać badanie oceniające obecność inhibitorów czynnika VIII.¹⁰

U pacjentów ze znaczną aktywnością inhibitora leczenie czynnikiem VIII może być nieskuteczne i należy rozważyć alternatywne metody terapii. Leczenie takich pacjentów powinno być prowadzone pod nadzorem lekarzy posiadających doświadczenie w leczeniu hemofilii i inhibitorów czynnika VIII.¹¹

Ryzyko sercowo-naczyniowe

U pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego terapia substytucyjna czynnikiem VIII może zwiększać ryzyko wystąpienia incydentów sercowo-naczyniowych. Należy dokładnie ocenić bilans korzyści i ryzyka przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów z tej grupy.¹²

Inhibitory u pacjentów z chorobą von Willebranda

Pacjenci z chorobą von Willebranda, szczególnie z typem 3, mogą wytwarzać przeciwciała neutralizujące (inhibitory) skierowane przeciwko czynnikowi von Willebranda.¹³

W przypadku gdy nie udaje się osiągnąć spodziewanych poziomów aktywności VWF:RCo w osoczu lub gdy przy zastosowaniu właściwej dawki nie udaje się opanować krwawienia, należy przeprowadzić specjalistyczne badanie na obecność inhibitora przeciwko czynnikowi von Willebranda.¹⁴

U pacjentów z wysokimi poziomami inhibitora leczenie z użyciem czynnika von Willebranda może okazać się nieskuteczne, co wymaga rozważenia alternatywnych metod terapeutycznych.¹⁵

Ryzyko incydentów zakrzepowych

Podczas terapii preparatem Immunate istnieje ryzyko wystąpienia incydentów zakrzepowych, szczególnie u pacjentów z potwierdzonymi klinicznymi lub laboratoryjnymi czynnikami ryzyka zakrzepicy. Pacjentów należy monitorować pod kątem wczesnych objawów zakrzepicy.¹⁶

Postępowanie profilaktyczne przeciwko żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej powinno być wdrożone zgodnie z aktualnymi wytycznymi klinicznymi.¹⁷

Należy zwrócić szczególną uwagę, że Immunate zawiera stosunkowo dużą ilość czynnika VIII w stosunku do zawartości czynnika von Willebranda. W związku z tym, lekarz prowadzący powinien mieć świadomość, że długotrwałe leczenie może prowadzić do nadmiernego wzrostu stężenia FVIII:C.¹⁸

U pacjentów otrzymujących Immunate należy regularnie monitorować stężenie FVIII:C w osoczu, aby uniknąć utrzymywania się wysokich stężeń FVIII:C, które mogą zwiększać ryzyko incydentów zakrzepowych.¹⁹

Ryzyko przeniesienia czynników zakaźnych

Pomimo stosowania zaawansowanych procedur oczyszczania i inaktywacji wirusów, przy stosowaniu produktów leczniczych otrzymywanych z ludzkiej krwi lub osocza, nie można całkowicie wykluczyć ryzyka przeniesienia czynników zakaźnych.²⁰

Standardowe środki zapobiegania zakażeniom obejmują:²¹

• Staranną selekcję dawców krwi
• Badania przesiewowe pobranych próbek i pul osocza w kierunku markerów zakażenia
• Wprowadzenie do procesu produkcji etapów skutecznej inaktywacji/usunięcia wirusów

Stosowane procedury są uznawane za skuteczne wobec wirusów otoczkowych, takich jak:²²

• Wirus nabytego niedoboru odporności (HIV)
• Wirus zapalenia wątroby typu B (HBV)
• Wirus zapalenia wątroby typu C (HCV)
• Bezotoczkowy wirus zapalenia wątroby typu A (HAV)

Procedury te mogą mieć jednak ograniczoną skuteczność wobec wirusów bezotoczkowych, takich jak parwowirus B19.²³

Zakażenie parwowirusem B19 może być szczególnie niebezpieczne dla:²⁴

• Kobiet w ciąży (ryzyko zakażenia płodu)
• Osób z niedoborem odporności
• Pacjentów ze zwiększoną erytropoezą (np. w anemii hemolitycznej)

U pacjentów otrzymujących regularnie lub w sposób powtarzany produkty zawierające czynnik VIII pochodzący z osocza ludzkiego, należy rozważyć zastosowanie odpowiednich szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B.²⁵

Zawartość sodu

Produkt leczniczy Immunate zawiera 9,8 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 0,5% zalecanej przez WHO maksymalnej dobowej dawki sodu dla osoby dorosłej wynoszącej 2 g. Informacja ta powinna być uwzględniona u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.²⁶

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu produktu Immunate u dzieci poniżej 6 lat, które miały ograniczoną ekspozycję na produkty zawierające czynnik VIII. Jest to związane z ograniczoną ilością danych klinicznych dla tej grupy pacjentów.²⁷

Należy podkreślić, że przedstawione powyżej ostrzeżenia i środki ostrożności mają zastosowanie zarówno u pacjentów dorosłych, jak i w populacji pediatrycznej.²⁸