kwasica metaboliczna
Kwasica metaboliczna to zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej organizmu charakteryzujące się obniżeniem pH krwi poniżej 7,35 oraz zmniejszeniem stężenia wodorowęglanów we krwi poniżej 22 mmol/l. Jest to stan kliniczny wynikający z nadmiernego gromadzenia się kwasów lub utraty wodorowęglanów w organizmie.
W diagnostyce kwasicy metabolicznej kluczową rolę odgrywa oznaczenie luki anionowej, która pozwala na różnicowanie przyczyn tego zaburzenia. Kwasica metaboliczna z wysoką luką anionową (>12 mmol/l) występuje najczęściej w przebiegu kwasicy ketonowej, mleczanowej, zatruć (np. metanolem, glikolem etylenowym), niewydolności nerek. Kwasica z prawidłową luką anionową (8-12 mmol/l) towarzyszy biegunkom, nerkowej kwasicy cewkowej czy wczesnym stadiom niewydolności nerek.
Objawy kliniczne kwasicy metabolicznej obejmują: tachypnoe (oddech Kussmaula), nudności, wymioty, bóle brzucha, zaburzenia świadomości do śpiączki włącznie. W ciężkich przypadkach może dojść do zaburzeń rytmu serca i niedociśnienia tętniczego. Leczenie zależy od przyczyny i stopnia nasilenia kwasicy, obejmuje uzupełnianie płynów, wyrównywanie zaburzeń elektrolitowych, podawanie wodorowęglanów w wybranych przypadkach oraz leczenie choroby podstawowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Carvedilol Orion 6,25 mg
Karwedylol, substancja czynna leku Carvedilol Orion, jest beta-adrenolitykiem o dodatkowych właściwościach wazodylatacyjnych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują m.in. niewydolność serca klasy IV wg NYHA z zatrzymaniem płynów, wstrząs kardiogenny, ciężkie niedociśnienie (ciśnienie skurczowe < 85 mm Hg), dławicę Prinzmetala, serce płucne, ciężkie zaburzenia krążenia obwodowego oraz ostrą zatorowość płucną. Ponadto, lek jest przeciwwskazany przy blokach przedsionkowo-komorowych II i III stopnia bez stymulatora, ciężkiej bradykardii (< 50 uderzeń/min), zespole chorego węzła zatokowego, astmie oskrzelowej i innych chorobach z komponentą bronchospastyczną (np. POChP). Karwedylol nie powinien być stosowany u pacjentów z nieleczonym guzem chromochłonnym nadnerczy, kwasicą metaboliczną oraz istotnymi zaburzeniami czynności wątroby, ze względu na ryzyko zwiększonej biodostępności i działań niepożądanych. Substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (od 57,25 mg do 229 mg w zależności od dawki) i sacharoza (od 1,25 mg do 5 mg), mogą wywoływać reakcje alergiczne.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, bronchospazm, choroba Raynauda, cukrzyca, dławica Prinzmetala, guz chromochłonny, hipoglikemia, inhibitory MAO, karmienie piersią, karwedylol, kwasica metaboliczna, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie, niewydolność serca, niewydolność wątroby, pacjent geriatryczny, POChP, serce płucne, wazodylatacja, wstrząs kardiogenny, zaburzenia krążenia obwodowego, zaburzenia przewodzenia, zatorowość płucna, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Absenor 500 mg
Przedawkowanie sodu walproinianu, substancji czynnej leku Absenor (tabletki o przedłużonym uwalnianiu 300 mg i 500 mg), może prowadzić do poważnych powikłań neurologicznych i sercowo-naczyniowych. Stężenia terapeutyczne w surowicy wynoszą 40-100 mg/L, natomiast ostre zatrucia obserwuje się przy poziomach >100 mg/L. Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia świadomości (stany splątania, śpiączka), nerwowo-mięśniowe (osłabienie mięśni, arefleksja), miozę, depresję ośrodka oddechowego, kwasicę metaboliczną, niedociśnienie tętnicze, niewydolność krążenia, wstrząs, zwiększoną tendencję do napadów padaczkowych, zmiany zachowania, hipernatremię oraz wzrost ciśnienia śródczaszkowego z obrzękiem mózgu, co może prowadzić do trwałych uszkodzeń neurologicznych.
ciśnienie śródczaszkowe, depresja ośrodka oddechowego, dializa otrzewnowa, hemodializa, hemoperfuzja, hipernatremia, kwasica metaboliczna, mioza, nalokson, napad padaczkowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność krążenia, obrzęk mózgu, osłabienie mięśni, ośrodkowy układ nerwowy, ostre zatrucie, płukanie żołądka, sód walproinianu, śpiączka, stan splątania, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wstrząs, wymiana osocza, wymuszona diureza, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cidimus 0,5 mg
Takrolimus, substancja czynna leku Cidimus, wykazuje złożony profil działań niepożądanych, których częstość i charakter są modyfikowane przez chorobę podstawową oraz stosowanie innych leków immunosupresyjnych. Podanie doustne wiąże się z mniejszą częstością działań niepożądanych niż podanie dożylne. Najczęściej obserwuje się zaburzenia hematologiczne (np. niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia), metaboliczne (hiperglikemia, cukrzyca, hiperkaliemia), neurologiczne (drżenie, bóle głowy), psychiczne (bezsenność, objawy lękowe), a także kardiologiczne (choroba niedokrwienna serca, tachykardia) i nerkowe (zaburzenia czynności nerek, ostra niewydolność nerek). Istotne jest zwiększone ryzyko zakażeń wirusowych, bakteryjnych, grzybiczych i pierwotniakowych, w tym nefropatii związanej z wirusem BK oraz postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML) związanej z wirusem JC. Ponadto, takrolimus zwiększa ryzyko rozwoju nowotworów, w tym zaburzeń limfoproliferacyjnych związanych z EBV oraz nowotworów skóry.
agranulocytoza, aplazja czerwonokrwinkowa, choroba śródmiąższowa płuc, choroba zarostowa żył wątrobowych, Cidimus, duszność, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, hipofosfatemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kwasica metaboliczna, lek immunosupresyjny, leukopenia, martwica kanalików nerkowych, mikroangiopatia zakrzepowa, nefropatia BK, nefropatia toksyczna, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, pancytopenia, plamica zakrzepowa małopłytkowa, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, refluks żołądkowo-przełykowy, takrolimus, torsade de pointes, trombocytopenia, wirus Epsteina-Barr, wirus JC, zaburzenie limfoproliferacyjne, zaburzenie rytmu serca, zakażenie wirusowe, zakrzepica tętnicy wątrobowej, zapalenie trzustki, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Depakine 400 mg (400 mg/4 ml)
Przedawkowanie walproinianu sodu, substancji czynnej leku Depakine, może prowadzić do ciężkich powikłań neurologicznych, metabolicznych i hemodynamicznych, które zagrażają życiu pacjenta. Charakterystyczne objawy obejmują śpiączkę, zmniejszenie napięcia mięśniowego, hiporefleksję, miozę, zaburzenia oddychania, kwasicę metaboliczną, hipotensję oraz zapaść krążeniową. Paradoksalnie, przy bardzo wysokich stężeniach leku w osoczu mogą wystąpić napady drgawkowe. Dodatkowo, przedawkowanie może powodować wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego związany z obrzękiem mózgu oraz hipernatremię, wynikającą z zawartości sodu w preparacie (55,35 mg sodu w 400 mg walproinianu sodu). Hiperamonemia stanowi kolejne powikłanie metaboliczne, które wymaga dożylnego podania karnityny w celu normalizacji stężenia amoniaku we krwi.
ciśnienie wewnątrzczaszkowe, depresja OUN, hemodializa, hemoperfuzja, hiperamonemia, hipernatremia, hiporefleksja, hipotensja, hipowentylacja, karnityna, kwasica metaboliczna, mioza, nalokson, napad drgawkowy, obrzęk mózgu, pochodne kwasu walproinowego, równowaga kwasowo-zasadowa, śpiączka, walproinian sodu, zaburzenia oddychania, zapaść krążeniowa, zmniejszenie napięcia mięśniowego, zwężenie źrenic - Leksykon substancji czynnych
Landiolol – Przeciwwskazania stosowania
Landiolol, ultra-krótko działający, wysoce kardioselektywny beta-adrenolityk dostępny w preparacie Runrapiq (300 mg proszek do sporządzania roztworu do infuzji, zawierający 6 mg landiololu chlorowodorku na 1 ml roztworu), posiada liczne przeciwwskazania kliniczne. Stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na landiolol lub substancje pomocnicze, ciężką bradykardią (<50/min), chorobą węzła zatokowego, ciężkimi zaburzeniami przewodzenia przedsionkowo-komorowego (II lub III stopnia bez stymulatora), wstrząsem kardiogennym, ciężkim niedociśnieniem tętniczym, zdekompensowaną niewydolnością serca niezwiązaną z zaburzeniami rytmu, nadciśnieniem płucnym, nieleczonym guzem chromochłonnym, ostrym napadem astmy oskrzelowej oraz ciężką, niemożliwą do wyrównania kwasicą metaboliczną. Przed terapią konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergicznego oraz wykluczenie wymienionych stanów klinicznych, aby uniknąć poważnych powikłań. Zaleca się szczególną ostrożność i monitorowanie u pacjentów z upośledzoną funkcją wątroby lub nerek, mimo że nie stanowią one bezwzględnych przeciwwskazań do stosowania landiololu. W przypadku guza chromochłonnego podanie beta-adrenolityku bez wcześniejszej blokady receptorów alfa może wywołać przełom nadciśnieniowy. W praktyce klinicznej istotne jest uwzględnienie wpływu landiololu na układ sercowo-naczyniowy, zwłaszcza w kontekście jego działania inotropowego ujemnego, co wyklucza stosowanie w stanach takich jak wstrząs kardiogenny czy ciężkie niedociśnienie tętnicze. Dawkowanie i podawanie leku powinno być prowadzone zgodnie z zaleceniami producenta, uwzględniając indywidualne ryzyko i stan kliniczny pacjenta.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk kardioselektywny, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba węzła zatokowego, guz chromochłonny, kwasica metaboliczna, landiolol, landiolol chlorowodorek, nadciśnienie płucne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność prawokomorowa, niewydolność serca zdekompensowana, niewydolność wątroby, przełom nadciśnieniowy, reakcja nadwrażliwości, receptor alfa-adrenergiczny, równowaga kwasowo-zasadowa, Runrapiq, skurcz oskrzeli, wstrząs kardiogenny - Leksykon chorób i schorzeń
Ukąszenie skorpiona – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rokowanie w ukąszeniach skorpionów jest uzależnione od gatunku skorpiona, stanu zdrowia pacjenta oraz szybkości dostępu do opieki medycznej. Objawy utrzymują się zwykle 10-48 godzin, a przeżycie pierwszych 24 godzin bez ciężkich objawów krążeniowo-oddechowych lub neurologicznych wiąże się z dobrym rokowaniem. Czynniki predykcyjne złego rokowania obejmują wiek poniżej 5 lat (OR=2,27), gorączkę ≥ 38,5°C (OR=2,79), śpiączkę z oceną Glasgow ≤ 8/15 (OR=9,87), obrzęk płuc (OR=8,46), leukocytozę > 25 000 komórek/mm³ (OR=2,35) oraz mocznik > 8 mmol/l (OR=4,02). W badaniu egipskim śmiertelność wyniosła 13,6%, a czynniki takie jak pobudzenie, drgawki, arytmia, niewydolność serca, obrzęk płuc i priapizm były związane z wyższym ryzykiem zgonu. Niewydolność narządowa, konieczność wentylacji mechanicznej i wsparcia inotropowego dodatkowo zwiększały śmiertelność.
arytmia, drgawki, echokardiografia, encefalopatia, enzymy sercowe, funkcja lewej komory, gorączka, kwasica metaboliczna, leki inotropowe, leukocytoza, markery sercowe, mocznik we krwi, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, obrzęk płuc, płytki krwi, priapizm, prokalcytonina, skala Glasgow, skala PRISM, tachypnoe, trombocytoza, ukąszenie skorpiona, wentylacja mechaniczna, wstrząs kardiogenny, zapalenie mięśnia sercowego, zapaść krążeniowa - Leksykon substancji czynnych
Mleczan – Wskazania do stosowania
Mleczan jest kluczowym składnikiem roztworów stosowanych w terapii nerkozastępczej, zwłaszcza w dializie otrzewnowej oraz hemofiltracji, pełniąc funkcję buforującą i wspomagając utrzymanie równowagi kwasowo-zasadowej u pacjentów z niewydolnością nerek. W dializie otrzewnowej stosuje się roztwory balance zawierające 35 mmol/l mleczanu sodu, z różnym stężeniem glukozy (1,5%, 2,3%, 4,25%) i wapnia (1,25 mmol/l, 1,75 mmol/l), natomiast w hemodializie i hemofiltracji preparaty takie jak Prismasol zawierają mleczan w stężeniu 3 mmol/l, uzupełniany wodorowęglanem (32 mmol/l). Roztwory te są stosowane także w leczeniu zatruć oraz u pacjentów z hiperkaliemią, gdzie wybór preparatu zależy od indywidualnych potrzeb klinicznych i parametrów biochemicznych pacjenta.
dializa otrzewnowa, działanie buforujące, gospodarka wapniowa, hemodializa, hemofiltracja, hiperkaliemia, homeostaza, kwasica metaboliczna, mleczan sodu, niewydolność nerek, osmolarność, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór dializacyjny, schyłkowa niewydolność nerek, terapia nerkozastępcza, ultrafiltracja, zatrucie lekami - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Retrovir
Retrovir (zydowudyna) w dawce 10 mg/ml, stosowany do infuzji, nie leczy zakażenia HIV ani AIDS, a pacjenci pozostają podatni na infekcje oportunistyczne. Należy unikać jednoczesnego podawania ryfampicyny i stawudyny z zydowudyną ze względu na interakcje. U pacjentów, zwłaszcza z zaawansowanym zakażeniem HIV, obserwuje się powikłania hematologiczne, takie jak niedokrwistość (zwykle po 6 tygodniach), neutropenia (po co najmniej 4 tygodniach) i leukopenia. Ryzyko tych działań niepożądanych wzrasta przy dawkach 1200-1500 mg/dobę oraz u pacjentów z niską rezerwą szpikową. Monitorowanie parametrów hematologicznych jest kluczowe, z zaleceniem cotygodniowych badań krwi. W przypadku spadku hemoglobiny do 7,5-9 g/dl (4,65-5,59 mmol/l) lub granulocytów do 0,75-1,0 × 10^9/l, wskazane jest zmniejszenie dawki lub przerwa w leczeniu 2-4 tygodnie, z oczekiwaną odnową szpiku w ciągu 2 tygodni.
analog nukleozydu, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, choroba Gravesa-Basedowa, dysfunkcja mitochondrialna, dyslipidemia, hepatomegalia, hiperlaktatemia, interferon alfa, kwasica metaboliczna, kwasica mleczanowa, leukopenia, lipoatrofia, martwica kości, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, odnowa szpiku kostnego, parametry hematologiczne, pneumocystoza, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby, rezerwa szpikowa, rybawiryna, ryfampicyna, stawudyna, stłuszczenie wątroby, terapia przeciwretrowirusowa, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zakażenie HIV, zakażenie oportunistyczne, zapalenie płuc, zapalenie siatkówki, zapalenie trzustki, zapalenie wielomięśniowe, zespół Guillaina-Barrégo, zespół rekonstytucji immunologicznej, zydowudyna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Posaconazole Stada 40 mg/ml
Pozakonazol w postaci zawiesiny doustnej (40 mg/ml) jest lekiem przeciwgrzybiczym o szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania klinicznego. Najczęściej obserwowane poważne działania niepożądane obejmują nudności, wymioty, biegunkę, gorączkę oraz wzrost stężenia bilirubiny. Szczególną uwagę należy zwrócić na hepatotoksyczność, manifestującą się podwyższonymi wartościami enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza zasadowa, GGTP) oraz bilirubiny, a także na ryzyko ciężkiego uszkodzenia wątroby, które może prowadzić do zgonu. Ponadto, pozakonazol może indukować poważne zaburzenia kardiologiczne, takie jak zespół wydłużonego odstępu QT, tachykardię torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, niewydolność serca i zawał mięśnia sercowego, choć występują one niezbyt często. W zakresie hematologicznym najczęściej występuje neutropenia, a rzadziej trombocytopenia, leukopenia, niedokrwistość oraz poważne zespoły hemolityczno-mocznicowe i koagulopatie, które mogą zagrażać życiu pacjenta.
agranulocytoza, AlAT, anemia, AspAT, cytopenia, częstoskurcz komorowy wielokształtny, fosfataza zasadowa, GGTP, hepatitis, hiperbilirubinemia, HUS, kwasica metaboliczna, lek przeciwgrzybiczny, małopłytkowość, nefropatia śródmiąższowa, niedobór leukocytów, niedobór magnezu, niedobór potasu, pancreatitis, polineuropatia, posakonazol, SJS, tachykardia komorowa, toksyczne uszkodzenie wątroby, TTP, udar mózgu, uszkodzenie mózgu, uszkodzenie wątroby, zaburzenia czucia, zaburzenia krzepnięcia, zastój żółci, zawał serca, zespół długiego QT - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – bicaVera z 4,25% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l
Produkt leczniczy bicaVera z 4,25% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l stosowany w dializie otrzewnowej wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi, hipokalcemią, nadczynnością przytarczyc, leczeniem glikozydami naparstnicy, dużymi wielotorbielowatymi nerkami oraz u osób w podeszłym wieku. Roztwór zawiera 1,25 mmol/l Ca²⁺, 134 mmol/l Na⁺, 34 mmol/l HCO₃⁻, 0,5 mmol/l Mg²⁺, 103,5 mmol/l Cl⁻ oraz 235,9 mmol/l glukozy, a jego osmolarność wynosi 509 mOsm/l przy pH 7,4. Należy monitorować stężenia elektrolitów, równowagę kwasowo-zasadową, masę ciała, parametry nerkowe, markery metabolizmu kostnego oraz glikemię, aby zapewnić bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególną uwagę zwraca się na możliwość niewystarczającej korekcji kwasicy metabolicznej (HCO₃⁻ 34 mmol/l) u pacjentów z niewydolnością nerek, co może wymagać indywidualnego dostosowania leczenia.
błona otrzewnowa, dializa otrzewnowa, elektrolity, glikozyd naparstnicy, hipokalcemia, hipokaliemia, kreatynina, kwasica metaboliczna, nadczynność przytarczyc, niewydolność nerek, osmolarność, otorbiające stwardnienie otrzewnej, parathormon, przewodnienie, resztkowa czynność nerek, równowaga kwasowo-zasadowa, środek wiążący fosforany, ultrafiltracja, wielotorbielowate nerki, witamina D, wodorowęglan, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Agrypin 325 mg + 30 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Agrypin zawiera paracetamol (325 mg), pseudoefedrynę chlorowodorek (30 mg) oraz dekstrometorfan bromowodorek (10 mg), które wykazują liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu ważności klinicznej. Paracetamol nie powinien być stosowany łącznie z innymi lekami zawierającymi tę substancję ze względu na ryzyko hepatotoksyczności, zwłaszcza w połączeniu z alkoholem oraz lekami indukującymi enzymy wątrobowe (fenobarbital, fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna). Istotne są także interakcje z inhibitorami MAO (ryzyko pobudzenia i gorączki), lekami przeciwzakrzepowymi (nasilenie działania przeciwzakrzepowego) oraz zydowudyną (potencjalne zaburzenia hematologiczne). Wchłanianie paracetamolu może być modyfikowane przez leki wpływające na opróżnianie żołądka, takie jak metoklopramid (przyspieszenie) i propantelina (opóźnienie). Ponadto, współstosowanie paracetamolu z flukloksacyliną może prowadzić do kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową.
albuterol, alkalizacja moczu, amitryptylina, chloramfenikol, chlorek amonu, dekstrometorfan, drgawki, działanie presyjne, działanie sedatywne, fenobarbital, fenytoina, flukloksacylina, furazolidon, glikozyd naparstnicy, hepatotoksyczność, hipertermia, inhibitor MAO, karbamazepina, kwasica metaboliczna, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek psychostymulujący, lek sympatykomimetyczny, lek zobojętniający, luka anionowa, martwica komórek wątrobowych, metoklopramid, niewydolność wątroby, obkurczenie naczyń krwionośnych, opróżnianie żołądka, paracetamol, pochodna kumaryny, propantelina, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna, ryfampicyna, toksyczność szpikowa, uszkodzenie wątroby, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie świadomości, zespół serotoninowy, zydowudyna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Perindopril Krka
Stosowanie peryndoprylu, szczególnie w dawce 8 mg, wymaga ścisłego monitorowania pacjentów z grup ryzyka, takich jak osoby z niestabilną dławicą piersiową, niewydolnością serca, zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min), zwężeniem zastawki dwudzielnej lub aorty oraz pacjentów dializowanych. Należy zwrócić uwagę na ryzyko objawowego niedociśnienia tętniczego, zwłaszcza u pacjentów z hipowolemią, stosujących diuretyki, z chorobą niedokrwienną serca lub chorobami naczyń mózgowych. W przypadku niedociśnienia zaleca się ułożenie pacjenta w pozycji leżącej i ewentualne podanie dożylne roztworu chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%). Podwójne blokowanie układu RAA (inhibitory ACE, AIIRA, aliskiren) zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i niewydolności nerek i wymaga ścisłego nadzoru specjalistycznego oraz monitorowania czynności nerek, elektrolitów i ciśnienia tętniczego.
afereza lipoprotein, agranulocytoza, antagonista receptora angiotensyny II, brak laktazy, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, dziedziczna nietolerancja galaktozy, hemodializoterapia, hiperkaliemia, hiponatremia, hipoplazja czaszki, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor ACE, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, kolagenoza naczyń, kwasica metaboliczna, małopłytkowość, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadciśnienie reninozależne, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, obustronne zwężenie tętnic nerkowych, ostra niewydolność nerek, pierwotny hiperaldosteronizm, piorunująca martwica wątroby, reakcja rzekomoanafilaktyczna, stabilna choroba wieńcowa, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka cholestatyczna, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Przedawkowanie – AntyGrypin COMPLEX 500 mg + 200 mg + 4 mg
Przedawkowanie leku AntyGrypin COMPLEX, zawierającego paracetamol (500 mg), kwas askorbowy (200 mg) oraz chlorofenaminę maleinian (4 mg), stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, szczególnie u osób starszych i dzieci. Toksyczna dawka paracetamolu wynosi powyżej 10 g jednorazowo u dorosłych oraz 150 mg/kg masy ciała u dzieci. Objawy kliniczne pojawiają się w ciągu kilku do kilkunastu godzin i obejmują nudności, wymioty, nadmierne pocenie, senność oraz osłabienie, które mogą ustąpić mimo rozwijającego się uszkodzenia wątroby. W okresie 12-48 godzin obserwuje się wzrost aktywności aminotransferaz, dehydrogenazy mleczanowej, podwyższone stężenie bilirubiny oraz obniżenie protrombiny, co wskazuje na rozwijającą się niewydolność wątroby, kwasicę metaboliczną, encefalopatię, a w ciężkich przypadkach śpiączkę i zgon. Nadmierne spożycie chlorofenaminy może prowadzić do drgawek, zaburzeń świadomości i śpiączki, zwłaszcza u dzieci.
aminotransferazy, bilirubina, chlorofenamina, dehydrogenaza mleczanowa, drgawki, encefalopatia, hepatotoksykologia, kwas askorbowy, kwasica metaboliczna, martwica komórek wątrobowych, metionina, N-acetylocysteina, niewydolność wątroby, oddział intensywnej terapii, odtrutki, paracetamol, protrombina, przedawkowanie leku, śpiączka, stężenie paracetamolu, toksykologia, węgiel aktywny, zaburzenie świadomości, zatrucie paracetamolem, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Acetazolamid – Przedawkowanie
Acetazolamid, aktywny składnik leku Diuramid, jest inhibitorem anhydrazy węglanowej stosowanym w terapii jaskry, padaczki, obrzęków oraz chorób górskich. Przedawkowanie tej substancji, choć rzadko opisywane, może prowadzić do poważnych zaburzeń, w tym hipokaliemii z ryzykiem arytmii, kwasicy metabolicznej wynikającej z hamowania anhydrazy węglanowej oraz objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takich jak senność czy cięższe dysfunkcje neurologiczne. Każda tabletka Diuramid zawiera 250 mg acetazolamidu, a toksyczność może wystąpić przy dawkach znacznie przekraczających zalecane, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby, osób starszych i dzieci, u których wrażliwość na lek jest zwiększona.
acetazolamid, anhydraza węglanowa, Diuramid, elektrolity, gospodarka elektrolitowa, hemodializa, inhibitor anhydrazy węglanowej, jaskra, kwasica metaboliczna, leczenie objawowe, obrzęk, odtrutka, padaczka, parametry życiowe, pH krwi, potas, równowaga kwasowo-zasadowa, wodorowęglany, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia OUN, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Calgel
Calgel to żel do stosowania na dziąsła zawierający chlorowodorek lidokainy (3,3 mg/g) oraz chlorek cetylopirydyniowy (1 mg/g). Preparat wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń dawkowania, a pacjentów należy poinstruować o konieczności przerwania stosowania i konsultacji lekarskiej w przypadku wystąpienia działań niepożądanych lub podejrzenia przedawkowania. Produkt zawiera substancje pomocnicze, takie jak makrogologlicerolu hydroksystearynian, sorbitol 70% (210 mg/g), etanol (93,35 mg/g), kwas benzoesowy (0,00384 mg/g), balsam peruwiański oraz alkohol benzylowy (0,00096 mg/g), które mogą wywoływać reakcje skórne, alergiczne lub zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z dziedziczną nietolerancją fruktozy oraz u dzieci poniżej 3 roku życia, u których stosowanie preparatu nie powinno przekraczać tygodnia bez konsultacji lekarskiej.
aldehyd cynamonowy, alkohol benzylowy, balsam peruwiański, benzoesan benzylu, cetylopirydyniowy chlorek, choroba genetyczna, cynamonian benzylu, dysfagia, działanie niepożądane, kwas benzoesowy, kwasica metaboliczna, lidokaina, limonen, linalol, makrogologlicerolu hydroksystearynian, niestrawność, nietolerancja fruktozy, olej rycynowy, przedawkowanie, reakcja alergiczna, reakcja skórna, sorbitol, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vita Buerlecithin
Produkt Vita Buerlecithin zawiera 13,4% m/m etanolu, co przekłada się na 2,7 g etanolu w dawce 20 ml, a dawka 40 ml u dzieci (12 lat, 30 kg) powoduje narażenie na 180 mg/kg masy ciała, co może zwiększyć stężenie alkoholu we krwi (BAC) o około 30 mg/100 ml. U dorosłych (70 kg) ta sama dawka odpowiada 77 mg/kg i wzrostowi BAC o 13 mg/100 ml. Produkt zawiera także 1,62 g sacharozy i 8,5 mg cukru inwertowanego w dawce 20 ml, co jest istotne dla pacjentów z cukrzycą (0,42 jednostki chlebowej w dawce dobowej 60 ml). Obecność alkoholu benzylowego (4,25 mg/20 ml) wymaga ostrożności u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby ze względu na ryzyko kwasicy metabolicznej. Dodatkowo, 48 mg sodu w dawce 20 ml stanowi 2,4% maksymalnej dobowej dawki sodu według WHO, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej.
astma oskrzelowa, cukier inwertowany, cukrzyca, dieta niskosodowa, glikol propylenowy, jednostka chlebowa, kontrola glikemii, kwasica metaboliczna, lecytyna sojowa, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, schorzenie układu oddechowego, skurcz oskrzeli, stężenie alkoholu we krwi, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – NebivoLek 5 mg
Nebiwolol, selektywny beta-adrenolityk, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym 134,9 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują niewydolność wątroby, ostrą i niewyrównaną niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, zespół chorego węzła zatokowego, blok serca II i III stopnia bez stymulatora, astmę oskrzelową, nieleczonego guza chromochłonnego oraz kwasicę metaboliczną. Nebiwolol jest również przeciwwskazany przy bradykardii <60/min, niedociśnieniu tętniczym z ciśnieniem skurczowym <90 mmHg oraz ciężkich zaburzeniach krążenia obwodowego ze względu na ryzyko nasilenia objawów i powikłań hemodynamicznych.
astma oskrzelowa, asystolia, beta-adrenolityk selektywny, blok przedsionkowo-komorowy, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, bradykardia graniczna, chromanie przestankowe, cukrzyca, guz chromochłonny, hipoglikemia, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, lek anestetyczny, lek inotropowy, łuszczyca, metabolizm glukozy, metabolizm leku, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na nebiwolol, nebiwolol, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność wątroby, niewyrównana niewydolność serca, objaw Raynauda, obturacja dróg oddechowych, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, przełom nadciśnieniowy, receptor alfa-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, wazodylatacja, wstrząs kardiogenny, zaburzenie krążenia obwodowego, zespół chorego węzła zatokowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Diprivan
Diprivan (propofol 10 mg/ml, emulsja do wstrzykiwań) powinien być podawany wyłącznie przez personel medyczny z odpowiednim przeszkoleniem w anestezjologii lub intensywnej opiece medycznej, z zapewnieniem monitorowania układu oddechowego i krążenia oraz sprzętu do resuscytacji. Produkt wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niewydolnością układu krążenia, oddechowego, nerek, wątroby, hipowolemią oraz ogólnym osłabieniem. Klirens propofolu zależy od przepływu krwi i może ulec zmniejszeniu przy stosowaniu leków obniżających pojemność minutową serca. Podczas sedacji konieczne jest monitorowanie objawów hipotensji, niedrożności dróg oddechowych i desaturacji. Propofol może wywoływać bradykardię, a w rzadkich przypadkach asystolię, co wymaga rozważenia podania leków cholinolitycznych. U dzieci poniżej 3 lat i kobiet w ciąży należy rozważyć ryzyko neurotoksyczności, a u noworodków stosowanie jest niewskazane ze względu na zmienny i obniżony klirens. Propofolu nie stosuje się do sedacji w intensywnej terapii u pacjentów poniżej 16 lat.
anestezjologia, arytmia serca, asystolia, bradykardia, choroba mitochondrialna, ciśnienie śródczaszkowe, desaturacja, disodu edetynian, drgawki, drobnoustrój, drożność dróg oddechowych, działanie neurotoksyczne, hepatomegalia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hipotensja, hipowolemia, intensywna opieka medyczna, kwasica metaboliczna, leczenie elektrowstrząsami, niedobór cynku, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność układu krążenia, niewydolność układu oddechowego, niewydolność wątroby, normotermia, oddychanie kontrolowane, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, propofol, przepływ mózgowy, resuscytacja, rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych, zaburzenie metabolizmu tłuszczów, zespół propofolowy, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ibuprom Zatoki Max 400 mg + 60 mg
Przedawkowanie leku Ibuprom Zatoki Max, zawierającego 400 mg ibuprofenu oraz 60 mg pseudoefedryny chlorowodorku, może prowadzić do różnorodnych objawów klinicznych, zależnych od dawki i czasu od zażycia. Początkowe symptomy obejmują nudności, wymioty, bóle i zawroty głowy, bóle w nadbrzuszu oraz zaburzenia układu krążenia, takie jak wzrost ciśnienia tętniczego i tachykardia. Przy dawkach ibuprofenu przekraczających 400 mg/kg masy ciała obserwuje się poważniejsze stany, w tym śpiączkę, częstoskurcz, hiperkaliemię, gorączkę, zaburzenia oddechowe i nerkowe, a także kwasicę metaboliczną, stanowiącą zagrożenie życia. Długotrwałe stosowanie w dawkach powyżej zalecanych może skutkować powikłaniami hematologicznymi, takimi jak niedokrwistość hemolityczna, granulocytopenia i małopłytkowość.
antidotum, benzodiazepiny, ból nadbrzusza, ciśnienie tętnicze, częstoskurcz, dolegliwości gastryczne, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, granulocytopenia, hiperkaliemia, ibuprofen, Ibuprom Zatoki Max, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwasica metaboliczna, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna, nudności i wymioty, objawy neurologiczne, oliguria, parametry życiowe, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, powikłania hematologiczne, pseudoefedryna, skurcz serca, śpiączka, tachykardia, węgiel aktywny, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia nerkowe, zaburzenia oddechowe, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia układu krążenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pediaven NN2 –
Podczas stosowania leku Pediaven NN2 (roztwór do infuzji) mogą wystąpić działania niepożądane obejmujące zaburzenia metaboliczne takie jak hiperglikemia, kwasica metaboliczna, hiperazotemia, hiperkalcemia, hiperwolemia oraz hiperfenyloalaninemia, szczególnie u wcześniaków w ciężkim stanie klinicznym. Hiperglikemia pojawia się, gdy szybkość infuzji glukozy przekracza zdolność metaboliczną pacjenta, co jest zmienne w zależności od wieku i współistniejących schorzeń. Kwasica metaboliczna może rozwinąć się przy nadmiernym podaniu aminokwasów, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek lub układu oddechowego. Nieprawidłowe dawkowanie lub zbyt szybka infuzja mogą prowadzić do zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej oraz powikłań takich jak hiperglikemia, hiperkalcemia i hiperwolemia. Występują również reakcje nadwrażliwości i alergiczne na aminokwasy, objawiające się m.in. poceniem, gorączką, dreszczami, wysypką i dusznością, które wymagają natychmiastowego przerwania infuzji.
duszność, hiperazotemia, hiperfenyloalaninemia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperwolemia, kwasica metaboliczna, martwica tkanek, nadwrażliwość, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, Pediaven, reakcja alergiczna, roztwór do infuzji, stan zapalny, wynaczynienie, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia metaboliczne, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zakrzepowe zapalenie żyły, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Kwas alfa-linolenowy – Działania niepożądane
Kwas alfa-linolenowy (omega-3), obecny w emulsjach tłuszczowych stosowanych w żywieniu pozajelitowym (np. Lipidem, Lipofundin MCT/LCT 10% i 20%), może wywoływać działania niepożądane, zwłaszcza przy nieprawidłowym stosowaniu lub u pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi. Najczęstsze powikłania to zaburzenia metaboliczne, takie jak hiperlipidemia i kwasica metaboliczna, których częstość zależy od dawki. Szczególnie niebezpieczny jest zespół przeciążenia tłuszczem, objawiający się hiperlipidemią, gorączką, powiększeniem wątroby i śledziony, zaburzeniami hematologicznymi (niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość) oraz niewydolnością narządową. W przypadku stężenia triglicerydów powyżej 11,4 mmol/l (1000 mg/dl) infuzję należy przerwać, a przy stężeniu powyżej 4,6 mmol/l (400 mg/dl) kontynuować ją z obniżoną szybkością. Objawy zespołu przeciążenia tłuszczem są zwykle odwracalne po zaprzestaniu podawania emulsji.
cholestaza, emulsja tłuszczowa, hemoliza, hepatomegalia, hiperglikemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, kwas alfa-linolenowy, kwasica metaboliczna, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, naciek tłuszczowy, nadkrzepliwość, niedokrwistość, obrzęk gardła, reakcja anafilaktyczna, retykulocytoza, równowaga kwasowo-zasadowa, sinica, splenomegalia, testy czynności wątroby, triglicerydy, wykwit skórny, zaburzenia krzepnięcia, zespół przeciążenia tłuszczem, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metypred 16 mg
Terapia metyloprednizolonem wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą głównie od czasu trwania leczenia. Krótkotrwałe stosowanie rzadko wywołuje działania niepożądane, jednak nawet wtedy konieczne jest monitorowanie pacjenta. Działania niepożądane obejmują m.in. zakażenia oportunistyczne, reakcje nadwrażliwości, leukocytozę, zespół Cushinga, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej (retencja sodu, zasadowica hipokaliemiczna), zaburzenia psychiczne (od bezsenności po psychozy), podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, powikłania okulistyczne (centralna retinopatia surowicza, jaskra), zaburzenia sercowo-naczyniowe (zastoinowa niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze), poważne powikłania przewodu pokarmowego (wrzody z ryzykiem perforacji i krwawienia), a także zmiany w wynikach badań laboratoryjnych (np. podwyższone ALT, AST, hipokaliemia). Długotrwałe stosowanie zwiększa ryzyko osteoporozy, złamań patologicznych, miopatii, zahamowania wzrostu u dzieci oraz twardzinowego przełomu nerkowego, szczególnie u pacjentów z uogólnioną postacią twardziny układowej.
centralna retinopatia surowicza, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca posteroidowa, enzym wątrobowy, gęstość mineralna kości, jaskra, kortykosteroid, kwasica metaboliczna, leukocytoza, lipomatoza nadtwardówkowa, martwica kości, miopatia, nadciśnienie śródczaszkowe, nadciśnienie tętnicze, nastrój euforyczny, neuropatyczne zwyrodnienie stawów, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność przysadki mózgowej, niewydolność nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, osteoporoza, otyłość centralna, perforacja jelita, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, retencja sodu, rozstęp skórny, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, twarz księżycowata, układ odpornościowy, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie przełyku, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie tolerancji glukozy, zaćma podtorebkowa, zahamowanie wzrostu, zakażenie oportunistyczne, zanik mięśni, zapalenie otrzewnej, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zasadowica hipokaliemiczna, zastoinowa niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, zdarzenie zakrzepowe, zerwanie ścięgna, zespół Cushinga, zespół odstawienia steroidów, złamanie kompresyjne kręgosłupa, złamanie patologiczne - Leksykon chorób i schorzeń
Zakrzepica jelitowa – Diagnostyka i diagnoza
Zakrzepica jelitowa, czyli niedokrwienie krezki, to stan nagły o wysokiej śmiertelności (60-80% w ostrym przebiegu), wymagający szybkiej diagnostyki i leczenia. Charakterystycznym objawem jest ból brzucha nieproporcjonalny do objawów fizykalnych, a w przewlekłym przebiegu – postprandialny ból. Diagnostyka laboratoryjna ma ograniczoną wartość; podwyższony poziom mleczanów (czułość 86%, swoistość 44%), D-dimer (czułość 96%, swoistość 40%) oraz leukocytoza są niespecyficzne. Kluczowe jest szybkie wykonanie angiografii tomografii komputerowej (CTA), która cechuje się wysoką czułością (92-96%) i swoistością (94-98%) i umożliwia ocenę naczyń krezkowych oraz ściany jelita. W diagnostyce przewlekłego niedokrwienia pomocna jest ultrasonografia dopplerowska (swoistość 92-100%, czułość 70-89%) oraz angiografia rezonansu magnetycznego (MRA) z czułością 100% i swoistością 91%.
angiografia rezonansu magnetycznego, angiografia tomografii komputerowej, antybiotykoterapia, antykoagulacja heparyną, D-dimer, gaz w żyle wrotnej, konwencjonalna angiografia, kwasica metaboliczna, laparoskopia diagnostyczna, leukocytoza, martwica jelit, niedokrwienie krezki, objawy otrzewnowe, okluzja tętnicza, pneumatoza jelitowa, poziom mleczanów, rezonans magnetyczny, ultrasonografia dopplerowska, wazodylator, zakrzepica jelitowa, zakrzepica tętnicy krezkowej, zakrzepica żył krezkowych, zator tętnicy krezkowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – AzitroLEK
Azitromycyna, zawarta w preparacie AzitroLEK, wymaga szczególnej ostrożności klinicznej ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym ciężkich reakcji alergicznych takich jak anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy oraz rzadkie, ale potencjalnie śmiertelne reakcje skórne (AGEP, SJS, TEN, DRESS). Wątroba jest głównym narządem eliminującym azytromycynę, dlatego lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z ciężkimi chorobami wątroby, monitorując objawy dysfunkcji wątroby (astenia, żółtaczka, ciemne zabarwienie moczu, skłonność do krwawień, encefalopatia). U noworodków do 42. dnia życia zgłaszano przerostowe zwężenie odźwiernika (IHPS). Ponadto, azytromycyna może wywoływać rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego (CDAD), a u pacjentów z GFR <10 ml/min obserwuje się 33% wzrost ekspozycji na lek, co wymaga dostosowania dawkowania. Istotne jest także ryzyko wydłużenia odstępu QT i torsade de pointes, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami, stosujących leki wydłużające QT lub z zaburzeniami elektrolitowymi.
alkaloid sporyszu, anafilaksja, antybiotyk makrolidowy, astenia, azytromycyna, bradykardia, Clostridioides difficile, dysfagia, encefalopatia wątrobowa, fluorochinolon, hipokaliemia, kwasica metaboliczna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, martwica wątroby, miastenia, Mycobacterium avium complex, nietolerancja fruktozy, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, oporność krzyżowa, ostra gorączka reumatyczna, ostra uogólniona osutka krostkowa, piorunujące zapalenie wątroby, przerostowe zwężenie odźwiernika, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, skurcz oskrzeli, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wydłużenie odstępu QT, wydłużenie repolaryzacji serca, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie rytmu serca, zapalenie okrężnicy, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zespół miasteniczny, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Brinzolamide Accord 10 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa brynzolamidu w kroplach do oczu o stężeniu 10 mg/ml nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie substancji nie powodowało klinicznie istotnych zaburzeń biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych. Badania genotoksyczności i karcynogenności potwierdziły brak działania mutagennego, klastogennego oraz rakotwórczego, nawet przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. W badaniach rozwojowych na królikach i szczurach dawki do 6 mg/kg mc./dobę (125× dawka terapeutyczna) nie wykazały teratogenności, choć przy dawce 18 mg/kg mc./dobę (375× dawka terapeutyczna) u szczurów zaobserwowano zmniejszenie kostnienia czaszki i mostka oraz istotne zmniejszenie masy ciała płodów (ok. 14%).
aberracja chromosomowa, badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, brynzolamid, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, karmienie piersią, kwasica metaboliczna, laktacja, nowotwór złośliwy, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, różnica międzygatunkowa, rozwój wewnątrzmaciczny, substancja aktywna, toksyczność, toksyczność rozwojowa, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ropimol 2 mg/ml
Chlorowodorek ropiwakainy (2 mg/ml) jest długo działającym lekiem miejscowo znieczulającym z grupy amidów, wykazującym profil działań niepożądanych typowy dla tej klasy. Toksyczność ogólnoustrojowa dotyczy głównie ośrodkowego układu nerwowego (OUN) i układu sercowo-naczyniowego, manifestując się początkowo zaburzeniami widzenia, słuchu, parestezjami, a następnie drgawkami typu grand mal i utratą przytomności. Kardiotoksyczność jest cięższa, objawiając się niedociśnieniem, bradykardią, zaburzeniami rytmu, a nawet zatrzymaniem akcji serca. Wczesne objawy toksyczności OUN nie powinny być mylone z zaburzeniami neurotycznymi. U dzieci obserwuje się rzadziej obniżenie ciśnienia (<1/10), ale częściej wymioty (>1/10), a wczesne objawy toksyczności mogą być trudne do wykrycia. Specyficzne powikłania neurologiczne obejmują neuropatię, dysfunkcję rdzenia kręgowego, zapalenie pajęczynówki oraz zespół ogona końskiego, z ryzykiem trwałych uszkodzeń.
arytmia serca, blokada podpajęczynówkowa, blokada współczulna, bradykardia, chlorowodorek ropiwakainy, drgawki grand mal, duszność, dysartria, dyskineza, grupa amidów, hipoksja i hiperkapnia, hipotermia, kardiotoksyczność, kwasica metaboliczna, lek miejscowo znieczulający, nadciśnienie tętnicze, neuropatia, niedociśnienie, niedoczulica, obniżone ciśnienie krwi, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, podanie donaczyniowe, pokrzywka, powikłania neurologiczne, reakcja anafilaktyczna, tachykardia, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność OUN, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia przewodnictwa, zapalenie pajęczynówki, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu, zespół ogona końskiego, zespół tętnicy rdzeniowej przedniej, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie przewodowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprofen/Paracetamol Mylan 200 mg + 500 mg
Produkt leczniczy Ibuprofen/Paracetamol Mylan w postaci tabletek powlekanych zawiera 200 mg ibuprofenu oraz 500 mg paracetamolu. Badania kliniczne nie wykazały działań niepożądanych innych niż te obserwowane przy stosowaniu poszczególnych składników osobno. Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów oraz częstości występowania, gdzie najczęściej występują objawy ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, wymioty, biegunka, niestrawność, nudności) oraz skórne (nadmierna potliwość, wysypki). Rzadziej obserwuje się zaburzenia hematologiczne, immunologiczne, neurologiczne, sercowo-naczyniowe, nefrologiczne i wątrobowe. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego, owrzodzeń i perforacji, które mogą być śmiertelne, zwłaszcza u osób starszych. Ponadto, stosowanie ibuprofenu w dawkach do 2400 mg/dobę może zwiększać ryzyko incydentów zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego czy udar mózgu.
agranulocytoza, choroba Leśniowskiego-Crohna, ibuprofen paracetamol, jałowe zapalenie opon mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwasica metaboliczna, kwasica metaboliczna z dużą luką anionową, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, martwica wątroby, mieszana choroba tkanki łącznej, monitorowanie bezpieczeństwa farmakoterapii, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pancytopenia, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, tętniczy incydent zakrzepowy, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, układ krwiotwórczy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cebion 0,1 g/ml
Produkt leczniczy Cebion w postaci kropli doustnych zawiera 100 mg/ml kwasu askorbinowego i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, kamicą nerkową, podwyższonym stężeniem kwasu moczowego, zaburzeniami spichrzania żelaza (takimi jak talasemia, hemochromatoza, niedokrwistość sideroblastyczna) oraz chorobą wrzodową żołądka. Mechanizmy przeciwwskazań obejmują reakcje immunologiczne, nasilenie formowania szczawianów prowadzące do zaostrzenia kamicy nerkowej, wpływ na metabolizm puryn z ryzykiem zaostrzenia hiperurykemii, zwiększone wchłanianie żelaza pogarszające przebieg chorób spichrzania żelaza oraz drażniące działanie kwasu askorbinowego na błonę śluzową żołądka, co może nasilać objawy wrzodowe.
choroba wrzodowa żołądka, dna moczanowa, funkcja nerek, hemochromatoza, hiperurykemia, kamica nerkowa, kwas askorbowy, kwasica metaboliczna, nadwrażliwość, niedokrwistość sideroblastyczna, podrażnienie przewodu pokarmowego, szczawiany, talasemia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie metabolizmu żelaza, zaburzenie spichrzania żelaza - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nurofen Mięśnie i Stawy Forte 400 mg
Przedawkowanie ibuprofenu, substancji czynnej w leku Nurofen Mięśnie i Stawy Forte (400 mg ibuprofenu w 512 mg dwuwodnej soli sodowej na tabletkę), stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, szczególnie u dzieci przy dawce >400 mg/kg masy ciała. Objawy przedawkowania obejmują dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, ból nadbrzusza, biegunka, krwawienia), ośrodkowego układu nerwowego (ból głowy, szumy uszne, senność, pobudzenie, dezorientacja, śpiączka, napady drgawkowe), a także zaburzenia metaboliczne (kwasica metaboliczna), koagulologiczne (wydłużony czas protrombinowy, INR), oraz rzadkie, ale ciężkie powikłania nerkowe (ostra niewydolność nerek) i wątrobowe (uszkodzenie wątroby). U pacjentów z astmą możliwe jest zaostrzenie objawów oddechowych. Okres półtrwania ibuprofenu w zatruciu wydłuża się do 1,5-3 godzin.
biegunka, ból nadbrzusza, czas protrombinowy, dezorientacja, ibuprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwasica metaboliczna, lek rozszerzający oskrzela, monitorowanie czynności serca, napad drgawkowy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, Nurofen, objawy toksyczne, oddział intensywnej terapii, okres półtrwania, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, senność, sól sodowa ibuprofenu, śpiączka, szumy uszne, tabletka powlekana, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ibuprofen B. Braun 400 mg/100 ml
Przedawkowanie ibuprofenu w postaci roztworu do infuzji (400 mg/100 ml) stanowi poważne zagrożenie wielonarządowe, obejmujące ośrodkowy układ nerwowy (bóle głowy, ataksja, utrata przytomności), przewód pokarmowy (ból brzucha, nudności, krwawienia), narządy miąższowe (zaburzenia czynności wątroby i nerek z oligurią, anurią, wzrostem kreatyniny i mocznika), układ sercowo-naczyniowy i oddechowy (hipotensja, depresja oddechowa, sinica) oraz zaburzenia metaboliczne, w tym kwasicę metaboliczną. W ciężkich przypadkach może dojść do rozwoju stanu zagrożenia życia, wymagającego intensywnej terapii. Warto zwrócić uwagę, że roztwór zawiera 358 mg sodu na 100 ml, co może nasilać zaburzenia elektrolitowe przy przedawkowaniu.
amina presyjna, anuria, ataksja, ból głowy, depresja oddechowa, hipoksja, hipotensja, intensywna terapia, konsultacja toksykologiczna, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwasica metaboliczna, oliguria, ośrodkowy układ nerwowy, płynoterapia, sinica, smolisty stolec, stan przedomdleniowy, szum uszny, utrata przytomności, wentylacja mechaniczna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie równowagi, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenie wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Amol –
Przedawkowanie preparatu Amol, zawierającego 638 mg etanolu (96% v/v) na 1 g produktu, prowadzi do objawów typowych dla zatrucia alkoholowego, takich jak zaburzenia równowagi, mowy, koordynacji ruchowej, nudności, wymioty, tachykardia, hipotermia, senność oraz zaburzenia świadomości od dezorientacji do utraty przytomności. Dodatkowo, obecność mentolu (17,23 mg/g) i olejków eterycznych (cytronelowy, goździkowy, cynamonowy, cytrynowy, mięty pieprzowej, lawendowy) może powodować nadmierne pobudzenie, zawroty głowy, drżenia, podrażnienia błon śluzowych, reakcje alergiczne, a w ciężkich przypadkach kwasicę metaboliczną, hipoglikemię i zaburzenia elektrolitowe. Ryzyko depresji oddechowej jest istotne przy znacznym przedawkowaniu.
depresja oddechowa, dezorientacja, etanol, hipoglikemia, hipotermia, intoksykacja etanolem, koordynacja ruchowa, kwasica metaboliczna, leczenie objawowe, mentol, nudność, olejek cynamonowy, olejek cytronelowy, olejek cytrynowy, olejek eteryczny, olejek goździkowy, olejek lawendowy, olejek mięty pieprzowej, parametr życiowy, płyn doustny, płyn na skórę, podrażnienie błony śluzowej, produkt leczniczy Amol, przedawkowanie, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skurcz żołądka, splątanie, tachykardia, utrata przytomności, wymioty, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie mowy, zaburzenie równowagi, zaburzenie świadomości, zatrucie alkoholowe, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Intralipid 20% 200 mg/ml
Przedawkowanie emulsji tłuszczowej Intralipid 20% (200 mg/ml, 200 g oleju sojowego/1000 ml) stosowanej w żywieniu pozajelitowym stanowi poważne zagrożenie kliniczne, prowadząc do kwasicy metabolicznej, szczególnie przy niedoborze węglowodanów niezbędnych do prawidłowego metabolizmu lipidów. Przedawkowanie może wywołać zespół przeciążenia tłuszczami (fat overload syndrome) objawiający się gorączką, hepatomegalią, splenomegalią, koagulopatią, hiperlipidemią, hemolizą i zaburzeniami czynności wątroby. Charakterystyczne są również zaburzenia wątrobowe (podwyższone ALT, AST, GGT, ALP, hiperbilirubinemia), oddechowe (ARDS, duszność), neurologiczne (bóle głowy, drgawki, śpiączka), krzepnięcia (trombocytopenia, wydłużony czas protrombinowy) oraz immunologiczne (leukocytoza, upośledzenie funkcji leukocytów). Preparat o wysokiej wartości energetycznej (2000 kcal/1000 ml) i osmolalności 350 mOsm/kg wody, zawierający 15 mmol fosforanów organicznych/1000 ml, może przy przedawkowaniu powodować zaburzenia osmotyczne i elektrolitowe.
czas kaolinowo-kefalinowy, czas protrombinowy, emulsja tłuszczowa, enzym wątrobowy, hemodializa, hemoliza, hepatomegalia, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, hiperlipemia, hiperlipidemia, koagulopatia, kwasica metaboliczna, leukocytoza, luka anionowa, plazmafereza, powikłanie metaboliczne, profil lipidowy, retikulocytoza, równowaga kwasowo-zasadowa, splenomegalia, stłuszczenie wątroby, trigliceryd, trombocytopenia, układ siateczkowo-śródbłonkowy, zaburzenie wątrobowe, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół przeciążenia tłuszczami, zespół przedawkowania tłuszczu, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Betadine 100 mg/ml
Powidon jodowany, substancja czynna leku Betadine (100 mg/ml roztwór na skórę), może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowane zgodnie z MedDRA. Reakcje nadwrażliwości, w tym bardzo rzadkie ciężkie reakcje anafilaktyczne, dotyczą układu immunologicznego. Zaburzenia funkcji tarczycy, takie jak bardzo rzadko występująca nadczynność (objawiająca się tachykardią i niepokojem ruchowym) oraz niedoczynność o nieznanej częstości, są szczególnie istotne u pacjentów z chorobami tarczycy lub przy długotrwałym stosowaniu. Zgłaszano również zaburzenia elektrolitowe i kwasicę metaboliczną (częstość nieznana), zwłaszcza przy aplikacji na duże powierzchnie uszkodzonej skóry. Miejscowe reakcje skórne obejmują rzadkie kontaktowe zapalenie skóry oraz bardzo rzadki obrzęk naczynioruchowy, a także przebarwienia skóry o nieznanej częstości.
charakterystyka produktu leczniczego, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, fałd skóry, kontaktowe zapalenie skóry, kwasica metaboliczna, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, niepokój ruchowy, nieprawidłowa osmolarność krwi, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, personel medyczny, powidon jodowany, przebarwienie skóry, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, tachykardia, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie funkcji tarczycy, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprom Sprint 200 mg
Ibuprofen, będący niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o dawce 200 mg w kapsułkach miękkich (Ibuprom Sprint), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z innymi NLPZ, lekami przeciwnadciśnieniowymi (zwłaszcza diuretykami), przeciwzakrzepowymi, lit i metotreksatem, kortykosteroidami oraz zydowudyną ze względu na ryzyko krwawień, toksyczności i osłabienia efektów terapeutycznych. Ibuprofen może kompetycyjnie hamować działanie przeciwpłytkowe małych dawek kwasu acetylosalicylowego, co osłabia jego efekt kardioprotekcyjny, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu. Spożywanie alkoholu podczas terapii ibuprofenem zwiększa ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego, hepatotoksyczności, depresji OUN oraz zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, dlatego zaleca się jego unikanie, szczególnie u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego, wątroby, nerek i układu sercowo-naczyniowego.
agregacja płytek krwi, antagonista receptora angiotensyny, antykoagulant, aspiryna, astma, ból nadbrzusza, choroba Leśniowskiego-Crohna, diazepam, diuretyk, działanie przeciwpłytkowe, heparyna, hepatotoksyczność, incydent sercowo-naczyniowy, incydent zakrzepowo-zatorowy, inhibitor ACE, INR, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwasica metaboliczna, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lek rozszerzający oskrzela, małowodzie, metotreksat, mieszana choroba tkanki łącznej, napad drgawkowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, prostaglandyna, przewód tętniczy, skurcz oskrzeli, szumy uszne, toczeń rumieniowaty układowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie wątroby, warfaryna, węgiel aktywny, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zydowudyna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Brinzolamide Accord 10 mg/ml
Przedawkowanie Brinzolamide Accord (10 mg/ml, krople do oczu, zawiesina) jest rzadko dokumentowane, jednak ze względu na mechanizm działania jako inhibitor anhydrazy węglanowej, może prowadzić do poważnych zaburzeń metabolicznych i neurologicznych. W przypadku przedawkowania obserwuje się ryzyko zaburzeń równowagi elektrolitowej, zwłaszcza potasu (hipokaliemia lub hiperkaliemia), oraz rozwój kwasicy metabolicznej, co wymaga regularnego monitorowania stężenia elektrolitów i parametrów równowagi kwasowo-zasadowej (pH krwi, gazometria, luka anionowa). Objawy neurologiczne, takie jak zawroty głowy, parestezje czy dezorientacja, również powinny być uważnie oceniane i monitorowane.
brynzolamid, elektrolity w surowicy krwi, gazometria, hiperkaliemia, hipokaliemia, inhibitor anhydrazy węglanowej, kwasica metaboliczna, luka anionowa, monitorowanie pacjenta, objaw neurologiczny, oczyszczanie pozaustrojowe, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, pH krwi, przedawkowanie brynzolamidu, równowaga kwasowo-zasadowa, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie metaboliczne - Leksykon substancji czynnych
Ramipryl – Przeciwwskazania stosowania
Ramipryl, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), jest szeroko stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca po zawale mięśnia sercowego oraz w profilaktyce sercowo-naczyniowej. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na ramipryl lub inne inhibitory ACE, historię obrzęku naczynioruchowego (dziedzicznego, idiopatycznego lub po inhibitorach ACE/AIIRA), a także drugi i trzeci trymestr ciąży ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu (np. niedociśnienie, hipoplazja czaszki, niewydolność nerek). Ponadto, ramipryl jest przeciwwskazany u pacjentów z istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki, gdyż może to prowadzić do ostrej niewydolności nerek. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz zaburzeniami czynności wątroby (maksymalna dawka 2,5 mg/dobę) stosowanie ramiprylu wymaga szczególnej ostrożności lub jest przeciwwskazane. Dodatkowo, stosowanie ramiprylu jest przeciwwskazane podczas zabiegów pozaustrojowych z kontaktem krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym (np. dializa z błonami poliakrylonitrylowymi) ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktoidalnych.
afereza lipoprotein, aliskiren, astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, bradykinina, dializa, encefalopatia wątrobowa, guz chromochłonny, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens kreatyniny, kwasica metaboliczna, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, profilaktyka sercowo-naczyniowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl walsartan, stenoza aortalna, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik filtracji kłębuszkowej, wstrząs kardiogenny, zawał mięśnia sercowego, zespół chorej zatoki, zespół Raynauda, zwężenie tętnic nerkowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Theraflu MAX GRIP 1000 mg + 10 mg + 70 mg
Przedawkowanie preparatu Theraflu MAX GRIP, zawierającego 1000 mg paracetamolu, 10 mg fenylefryny chlorowodorku oraz 70 mg kwasu askorbinowego, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, głównie z powodu ryzyka ciężkiego uszkodzenia wątroby. Objawy wczesne zatrucia paracetamolem obejmują bladość, nudności, wymioty, brak łaknienia oraz ból brzucha, natomiast uszkodzenie wątroby pojawia się zwykle po 24-48 godzinach, osiągając szczyt po 4-6 dniach. W przebiegu zatrucia mogą wystąpić kwasica metaboliczna, encefalopatia, hipoglikemia, obrzęk mózgu oraz niewydolność wątroby, która może wymagać przeszczepu lub prowadzić do śmierci. Fenylefryna w dawce toksycznej może wywołać nadciśnienie, odruchową bradykardię, splątanie, halucynacje i arytmie, jednak dawka powodująca ciężkie objawy fenylefryny jest jednocześnie toksyczna dla wątroby z powodu paracetamolu. Przedawkowanie kwasu askorbinowego powyżej 3000 mg może powodować objawy żołądkowo-jelitowe, jednak w praktyce efekty te są związane z toksycznością paracetamolu.
arytmia, biegunka osmotyczna, ból brzucha, bradykardia, brak łaknienia, encefalopatia, fentolamina, fenylefryna, funkcja wątroby, halucynacje, hipoglikemia, krwotok, kwas askorbowy, kwasica metaboliczna, metionina, N-acetylocysteina, nadciśnienie, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk mózgu, ostre zapalenie trzustki, paracetamol, przeszczep wątroby, splątanie, uszkodzenie wątroby, wymioty - Leksykon leków
Przedawkowanie – Betadine 100 mg/ml
Przedawkowanie powidonu jodowanego (Betadine 100 mg/ml, roztwór na skórę) prowadzi do toksycznego działania jodu, manifestującego się objawami ogólnoustrojowymi o różnym nasileniu. Klinicznie obserwuje się dolegliwości ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka), układu moczowego (anuria, zmniejszenie filtracji kłębuszkowej, niewydolność nerek), sercowo-naczyniowego (zapaść krążeniowa, tachykardia >100/min, obniżenie ciśnienia tętniczego, brak lub słabe tętno) oraz oddechowego (obrzęk krtani i głośni, obrzęk płuc). Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia metaboliczne (kwasica metaboliczna), gorączka >38°C, drgawki oraz zaburzenia czynności tarczycy (nadczynność lub niedoczynność). W przypadku stwierdzenia dysfunkcji tarczycy konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii powidonem jodowanym.
anuria, aspiracja treści żołądkowej, bezmocz, dolegliwość brzuszna, filtracja kłębuszkowa, hemodiafiltracja żylno-żylna, hemodializa, hipoperfuzja narządowa, intubacja dotchawicza, kwasica metaboliczna, lek wazopresyjny, nadczynność tarczycy, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, objaw toksyczny, obrzęk głośni, obrzęk krtani, obrzęk płuc, ostre zatrucie, perforacja jelita, płukanie żołądka, powidon jodowany, retencja azotowa, tachykardia, toksyczność układowa, zaburzenie metaboliczne, zaburzenie ogólnoustrojowe, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Esmocard Lyo 2500 mg
Produkt leczniczy Esmocard Lyo 2500 mg, zawierający chlorowodorek esmololu, może wywoływać liczne działania niepożądane, z których najpoważniejszym jest niedociśnienie tętnicze występujące bardzo często (≥1/10 pacjentów). W trakcie terapii konieczne jest ścisłe monitorowanie ciśnienia tętniczego oraz częstości akcji serca, gdyż bradykardia pojawia się często (≥1/100 do <1/10). Inne istotne działania niepożądane obejmują blok przedsionkowo-komorowy, niewydolność serca, ekstrasystolie komorowe oraz rytm węzłowy (niedzbyt często, ≥1/1000 do <1/100). Ze strony układu nerwowego często obserwuje się zawroty głowy, senność, ból głowy i parestezje, a rzadziej omdlenia, drgawki i zaburzenia mowy. Często występują również nudności i wymioty oraz reakcje miejscowe w miejscu infuzji, w tym zapalenie i stwardnienie, a w rzadkich przypadkach martwica skóry z powodu wynaczynienia.
asystolia, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chlorowodorek esmololu, ciśnienie tętnicze płucne, drgawki, dusznica bolesna, ekstrasystolia komorowa, hiperkaliemia, jadłowstręt, kwasica metaboliczna, martwica skóry, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie obwodowe, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, omdlenie, parestezja, pokrzywka, rytm węzłowy, skurcz oskrzeli, skurcz tętnicy wieńcowej, stan splątania, świszczący oddech, wybroczyna, zahamowanie zatokowe, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie żyły, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu - Leksykon substancji czynnych
Lizyna – Przedawkowanie
Lizyna, jako niezbędny aminokwas, jest powszechnie stosowana w żywieniu pozajelitowym i preparatach medycznych, jednak jej przedawkowanie stanowi poważne zagrożenie kliniczne. Przekroczenie zdolności metabolicznych organizmu prowadzi do kumulacji lizyny i jej metabolitów, co może skutkować kwasicą metaboliczną, hiperamonemią oraz zaburzeniami elektrolitowymi (sód, potas, wapń). Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia neurologiczne (bóle głowy, dreszcze, zaburzenia świadomości), pokarmowe (nudności, wymioty, bóle brzucha) oraz metaboliczne, a także powikłania układu krążenia (hiperwolemia, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca) i nerek (azotemia, ryzyko ostrej niewydolności). Szczególnie narażeni są pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek i wątroby oraz przy nieprawidłowej kalkulacji dawki lub zbyt szybkim podawaniu preparatów zawierających lizynę.
azotemia, ból głowy, dreszcze, drgawka, encefalopatia metaboliczna, gazometria krwi tętniczej, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltracja, hiperamonemia, hiperkaliemia, hiperosmolalność, hiperwolemia, kwasica metaboliczna, nadciśnienie tętnicze, nudności, obrzęk płuc, osmolalność osocza, ostra niewydolność nerek, tachykardia, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Panaprex 500 mg
Przedawkowanie paracetamolu, definiowane jako jednorazowe przyjęcie dawki ≥7,5-10 g u dorosłych lub ≥150 mg/kg masy ciała u dzieci, stanowi poważne zagrożenie dla funkcji wątroby i nerek. Wczesne objawy zatrucia pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin i obejmują nudności, wymioty, jadłowstręt, bladość, ból brzucha oraz biegunkę. W fazie subklinicznej (12-48 godzin) obserwuje się biochemiczne markery uszkodzenia wątroby, takie jak wzrost AspAT, AlAT, dehydrogenazy mleczanowej, bilirubiny oraz zaburzenia krzepnięcia (wydłużenie czasu protrombinowego, obniżenie stężenia protrombiny). Faza kliniczna (2-6 dni) charakteryzuje się objawami niewydolności wątroby, kwasicą metaboliczną, encefalopatią, a także ryzykiem ostrej niewydolności nerek z martwicą kanalików nerkowych, co może prowadzić do śpiączki i zgonu.
AlAT, aminotransferazy wątrobowe, AspAT, bilirubina, czas protrombinowy, dawka toksyczna paracetamolu, dehydrogenaza mleczanowa, encefalopatia, jadłowstręt, kwasica metaboliczna, martwica kanalików nerkowych, martwica wątroby, N-acetylocysteina, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, przedawkowanie paracetamolu, przeszczep wątroby, śpiączka, stężenie paracetamolu w osoczu, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, zaburzenia krzepnięcia - Leksykon substancji czynnych
Sodu cytrynian – Działania niepożądane
Sodu cytrynian, stosowany w roztworach do dializy, infuzji oraz preparatach doodbytniczych, może powodować istotne zaburzenia elektrolitowe i kwasowo-zasadowe. Do najczęstszych należą hipokalcemia (Ca²⁺ <1,1 mmol/L, bardzo często ≥1/10; ciężka <0,9 mmol/L, często ≥1/100 do <1/10), hipomagnezemia (<0,7 mmol/L, często), hipernatremia (Na⁺ >145 mmol/L, bardzo często; ciężka >155 mmol/L, często), hipokaliemia oraz hipofosfatemia. Metabolizm cytrynianu do bikarbonianu może prowadzić do zasadowicy metabolicznej (pH >7,45, bardzo często) lub, w przypadku upośledzonej funkcji wątroby, do kwasicy metabolicznej (pH <7,2, często). Zaburzenia te mogą manifestować się objawami neurologicznymi (ból głowy, napady padaczkowe, śpiączka), sercowo-naczyniowymi (zaburzenia rytmu, zatrzymanie akcji serca, niedociśnienie, obrzęk płuc) oraz oddechowymi (skurcz oskrzeli, zatrzymanie oddychania, oddech Kussmaula). Ponadto obserwuje się działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, mięśniowo-szkieletowego, immunologicznego oraz miejsc podania infuzji.
antykoagulacja cytrynianowa, CRRT, dyskomfort okołoodbytniczy, hipernatremia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, kwasica metaboliczna, mioklonie, napad padaczkowy, niedociśnienie tętnicze, obrzęk płuc, odwodnienie, pokrzywka, przewodnienie, reakcja nadwrażliwości, retencja płynów, skurcz oskrzeli, skurcze mięśni, sodu cytrynian, tachypnoe, terapia nerkozastępcza, wynaczynienie, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia kwasowo-zasadowe, zaburzenia rytmu serca, zakrzepica żyły, zapalenie żyły, zasadowica metaboliczna, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddychania - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Excedrin MigraStop 250 mg + 250 mg + 65 mg
Excedrin MigraStop, zawierający 250 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA), 250 mg paracetamolu oraz 65 mg kofeiny, jest lekiem złożonym o istotnym wpływie na przebieg ciąży, laktację oraz płodność. ASA jest przeciwwskazany w III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksyczności krążeniowo-oddechowej płodu (zwężenie przewodu tętniczego, nadciśnienie płucne, zaburzenia czynności nerek) oraz powikłań u matki (wydłużenie czasu krwawienia, opóźnienie porodu). W I i II trymestrze stosowanie ASA wiąże się z ryzykiem poronień, wad serca i deformacji płodu, a od 20. tygodnia ciąży może powodować małowodzie. Paracetamol, choć nie wykazuje jednoznacznego ryzyka teratogennego, powinien być stosowany w najmniejszych skutecznych dawkach i przez możliwie najkrótszy czas. Kofeina natomiast, przy długotrwałym stosowaniu w dużych dawkach, zwiększa ryzyko samoistnego poronienia i przedwczesnego porodu. Wszystkie składniki przenikają do mleka matki, co może powodować u niemowląt zaburzenia zachowania, ryzyko zespołu Reye’a oraz zaburzenia czynności płytek krwi, dlatego lek nie jest zalecany w okresie laktacji.
alkaloza oddechowa, arytmia serca, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie przeciwzakrzepowe, hemodializa, hemoperfuzja, hiperglikemia, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor syntezy prostaglandyn, kofeina, kwas acetylosalicylowy, kwasica metaboliczna, małowodzie, martwica cewek nerkowych, martwica wątroby, N-acetylocysteina, nadciśnienie płucne, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, paracetamol, poród przedwczesny, przeciwwskazanie bezwzględne, przewód tętniczy, samoistne poronienie, tachykardia, toksyczność reprodukcyjna, trzeci trymestr, wada serca, wytrzewienie, zapaść sercowo-naczyniowa, zespół Reye’a, zespół wad rozwojowych, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon substancji czynnych
Aminokwasy – Przeciwwskazania stosowania
Preparaty aminokwasowe stosowane w żywieniu pozajelitowym, takie jak Pediaven G15 (zawierający 15 g aminokwasów i 150 g glukozy na 1000 ml, osmolarność około 1091 mOsm/l, pH 4,8-5,5), mają szereg przeciwwskazań, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na składniki preparatu oraz wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, które mogą prowadzić do akumulacji toksycznych metabolitów. Ciężka niewydolność nerek bez możliwości dializy stanowi ryzyko nasilenia azotemii, a ciężka, niekontrolowana hiperglikemia grozi powikłaniami metabolicznymi, w tym śpiączką hiperglikemiczną. Ponadto, patologicznie podwyższone stężenia elektrolitów (Na, K, Ca, Mg, fosforany) i pierwiastków śladowych zawartych w preparacie mogą pogłębiać istniejące zaburzenia elektrolitowe, co wymaga szczegółowej oceny przed podaniem.
azotemia, ciężkie niedożywienie, hiperfosfatemia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipermagnezemia, hipernatremia, hipofosfatemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, kwasica metaboliczna, leczenie nerkozastępcze, nadwrażliwość, niestabilny stan ogólny, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, niewyrównana cukrzyca, obrzęk płuc, odwodnienie hipotoniczne, patologiczne stężenie elektrolitów, pierwiastki śladowe, przewodnienie, śpiączka hiperosmolarna, stan pourazowy, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs krążeniowy, wstrząs septyczny, zaburzenia rytmu serca, zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej, zespół ponownego odżywienia, zespół szoku pokarmowego, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Conaret 7,5 mg
Bisoprolol, substancja czynna leku Conaret, jest selektywnym beta-adrenolitykiem, którego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze. Przeciwwskazania obejmują ostre stany kardiologiczne, takie jak ostra niewydolność serca wymagająca dożylnej terapii inotropowej, wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia, zespół chorego węzła zatokowego, blok zatokowo-przedsionkowy oraz objawową bradykardię. Bisoprolol jest również przeciwwskazany w objawowym niedociśnieniu tętniczym, ciężkiej astmie oskrzelowej, ciężkiej postaci choroby zarostowej tętnic obwodowych, zespole Raynauda oraz nieleczonym guzie chromochłonnym rdzenia nadnerczy, gdzie brak blokady receptorów alfa może prowadzić do przełomu nadciśnieniowego. Ponadto, kwasica metaboliczna stanowi przeciwwskazanie ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej i utrudnienia kompensacji oddechowej.
astma oskrzelowa, badanie spirometryczne, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia objawowa, choroba zarostowa tętnic obwodowych, guz chromochłonny nadnerczy, kurczliwość mięśnia sercowego, kwasica metaboliczna, nadwrażliwość na bisoprolol, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, niewyrównana niewydolność serca, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, przełom nadciśnieniowy, receptory alfa-adrenergiczne, rzut serca, selektywny beta-adrenolityk, skurcz naczyń obwodowych, skurcz oskrzeli, wstrząs kardiogenny, zaburzenia przewodnictwa serca, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Raynauda - Leksykon chorób i schorzeń
Wrodzone błędy metabolizmu – Objawy
Wrodzone błędy metabolizmu (WBM) to grupa ponad 1400 rzadkich chorób genetycznych, które manifestują się w różnym wieku, najczęściej w okresie noworodkowym, i charakteryzują się znaczną heterogennością kliniczną. Objawy neurologiczne, takie jak encefalopatia (85%), hipotonia (60%), drgawki (40%) i hipoglikemia (40%), są powszechne i mogą prowadzić do postępującej niepełnosprawności intelektualnej. WBM często przebiegają z objawami ze strony przewodu pokarmowego (trudności z karmieniem 37%, wymioty 22%), zaburzeniami wzrostu (mikrocefalia, kacheksja) oraz nieprawidłowościami biochemicznymi, takimi jak hipoglikemia, hiperamonemia, kwasica metaboliczna z podwyższoną luką anionową i ketonuria. Wiele z tych chorób prowadzi do uszkodzeń wielonarządowych, w tym hepatomegalii, niewydolności wątroby, kardiomiopatii, a także zaburzeń układu oddechowego i narządów zmysłów (np. zaniki nerwu wzrokowego, utrata słuchu). Charakterystyczne objawy, takie jak słodki zapach moczu w chorobie syropu klonowego czy specyficzne preferencje żywieniowe w cytrulinemii typu II, mogą wspomagać diagnostykę.
ataksja, choroba syropu klonowego, dekompensacja metaboliczna, drgawka, encefalopatia, hepatomegalia, hepatosplenomegalia, heterogenność, hiperamonemia, hiperbilirubinemia, hipoglikemia, hipotonia, hipotonia mięśniowa, kardiomiopatia, ketonuria, kwasica izowalerianowa, kwasica metaboliczna, kwasica mleczanowa, kwasica organiczna, lek przeciwpadaczkowy, leukodystrofia metachromatyczna, mikrocefalia, niepełnosprawność intelektualna, niewydolność nerek, obniżone napięcie mięśniowe, osłabienie mięśni oddechowych, przeszczep komórek macierzystych, rzadka choroba genetyczna, sekwencjonowanie całego eksonu, śpiączka, stres metaboliczny, wrodzony błąd metabolizmu, zaburzenie cyklu mocznikowego, zapalenie trzustki - Leksykon substancji czynnych
Metylu salicylan – Przedawkowanie
Metylowy salicylan, stosowany w preparacie Reumatol w stężeniu 150 mg/g, wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne, jednak jego nadmierna aplikacja, szczególnie na rozległe, uszkodzone lub zapalnie zmienione powierzchnie skóry, może prowadzić do zwiększonej absorpcji ogólnoustrojowej i toksyczności. Po wchłonięciu metabolizowany jest do kwasu salicylowego, którego toksyczne działanie jest podobne do kwasu acetylosalicylowego. Szczególnie narażone na przedawkowanie są grupy pacjentów z niewydolnością nerek, zaburzeniami funkcji wątroby, dzieci oraz osoby starsze. Objawy zatrucia obejmują m.in. szumy uszne (stężenie w surowicy >150-300 mg/l), zawroty głowy (>300 mg/l), drgawki i śpiączkę (>500 mg/l), a także zaburzenia metaboliczne, oddechowe, sercowo-naczyniowe i nerkowe, w tym kwasicę metaboliczną (>350 mg/l) oraz ostre uszkodzenie cewek nerkowych (>400 mg/l).
absorpcja ogólnoustrojowa, agregacja płytek krwi, białkomocz, biodostępność, ból głowy, drgawki, działanie nefrotoksyczne, hemodializa, hiperglikemia, hipertermia, hiperwentylacja, hipoglikemia, hipotermia, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, kwas salicylowy, kwasica metaboliczna, metabolizm i wydalanie, niedosłuch, niewydolność nerek, obrzęk płuc niekardiogenny, ostra niewydolność nerek, preparat zewnętrzny przeciwbólowy, przedawkowanie, rumień, salicylizm, śpiączka, splątanie, szumy uszne, tachykardia, uszkodzenie cewek nerkowych, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenie rytmu serca, zatrucie salicylanami - Leksykon substancji czynnych
L-tryptofan – Przeciwwskazania stosowania
L-tryptofan, aminokwas egzogenny obecny w preparatach do żywienia pozajelitowego takich jak Aminomel 10E (2,00 g/l), Aminomel 12,5E (2,50 g/l), Aminosteril N-Hepa 8% (0,70 g/l), Ketosteril, Vamin 18 Electrolyte-Free (1,9 g/l) oraz Vaminolact (1,4 g/l), wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, nadwrażliwość na L-tryptofan, niestabilny stan krążeniowy (wstrząs), niedotlenienie komórkowe oraz obrzęk płuc. Ponadto, w stanach takich jak ciężka niewydolność wątroby i nerek (zwłaszcza bez możliwości dializy), zaburzenia elektrolitowe (hiperkalcemia, hiponatremia, hiperkaliemia), kwasica metaboliczna oraz przewodnienie, konieczne jest indywidualne dostosowanie dawki i ścisłe monitorowanie pacjenta ze względu na ryzyko gromadzenia toksycznych metabolitów i pogorszenia stanu klinicznego.
aminokwas egzogenny, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipoksja tkanek, hiponatremia, kwasica, kwasica metaboliczna, mocznica, niedotlenienie komórkowe, nieprawidłowy metabolizm aminokwasów, niestabilny stan krążeniowy, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność płuc, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, przewodnienie, techniki nerkozastępcze, toksyczne metabolity, tryptofan, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia metabolizmu aminokwasów, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, żywienie parenteralne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Diprosalic (0,64 mg + 30 mg)/g
Przedawkowanie Diprosalic, zawierającego betametazonu dipropionian (0,64 mg/g) oraz kwas salicylowy (30 mg/g), może prowadzić do poważnych zaburzeń endokrynologicznych i metabolicznych. Nadmierne wchłanianie betametazonu skutkuje zahamowaniem osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, co może wywołać wtórną niewydolność nadnerczy objawiającą się osłabieniem, hipoglikemią i zaburzeniami elektrolitowymi, a także rozwój zespołu Cushinga z charakterystycznymi cechami cushingoidalnymi. Z kolei nadmierna absorpcja kwasu salicylowego może prowadzić do zatrucia salicylanami, manifestującego się szumem w uszach, zaburzeniami równowagi kwasowo-zasadowej, kwasicą metaboliczną oraz objawami neurologicznymi, takimi jak pobudzenie czy drgawki.
ACTH, alkalizacja moczu, bawoli kark, betametazonu dipropionian, drgawki, forsowana diureza, glikokortykosteroid, hiperglikemia, hipernatremia, hipoglikemia, hipokalemia, kwas salicylowy, kwasica metaboliczna, majaczenie, nadciśnienie tętnicze, nadczynność kory nadnerczy, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osteoporoza, otyłość centralna, rozstępy skórne, salicylizm, twarz księżycowata, wtórna niewydolność nadnerczy, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zatrucie kortykosteroidami, zatrucie salicylanami, zespół Cushinga - Leksykon substancji czynnych
Amid kwasu nikotynowego – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Produkt leczniczy Vita Buerlecithin zawiera amid kwasu nikotynowego w stężeniu 35 mg/100 ml, co odpowiada 7 mg w dawce 20 ml i 21 mg w dawce dobowej 60 ml. Preparat zawiera również lecytynę sojową (10,4 g/100 ml), witaminy z grupy B (B2: 4,8 mg/100 ml, B6: 3,5 mg/100 ml, B12: 2,5 μg/100 ml) oraz sodowy D-pantotenian (20 mg/100 ml). Produkt zawiera 13,4% m/m etanolu, co przy dawce 20 ml wprowadza do organizmu około 2,7 g etanolu, skutkując wzrostem stężenia alkoholu we krwi (BAC) o około 30 mg/100 ml u dziecka (12 lat, 30 kg) i 13 mg/100 ml u osoby dorosłej (70 kg). Dodatkowo, dawka dobowa 60 ml dostarcza 5 g węglowodanów (0,42 jednostki chlebowej) oraz 48 mg sodu, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej. Produkt zawiera także czerwień koszenilową (E 124), alkohol benzylowy (4,25 mg/20 ml) oraz śladowe ilości siarczynów (E 220), które mogą wywoływać reakcje alergiczne i skurcz oskrzeli, szczególnie u pacjentów z astmą i nadwrażliwością na barwniki lub składniki aromatów.
alkohol benzylowy, amid kwasu nikotynowego, astma oskrzelowa, chlorowodorek pirydoksyny, choroby nerek, choroby układu oddechowego, choroby wątroby, cyjanokobalamina, czerwień koszenilowa, fosforan ryboflawiny, glikol propylenowy, interakcja lekowa, kwasica metaboliczna, lecytyna sojowa, nadwrażliwość na soję, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, reakcja alergiczna, siarczyny, skurcz oskrzeli, sodowy D-pantotenian, stężenie alkoholu we krwi, witaminy z grupy B, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy