duszność
Duszność to subiektywne uczucie trudności w oddychaniu, braku powietrza lub zwiększonego wysiłku oddechowego. Jest jednym z najczęstszych objawów zgłaszanych przez pacjentów i może wskazywać na choroby układu oddechowego, sercowo-naczyniowego oraz wiele innych schorzeń.
Klinicznie duszność klasyfikuje się jako ostrą (nagłą) lub przewlekłą (trwającą powyżej 4-8 tygodni). Ze względu na mechanizm można ją podzielić na obturacyjną, restrykcyjną, naczyniową i nerwowo-mięśniową. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić schorzenia płucne (POChP, astma, zapalenie płuc), kardiologiczne (niewydolność serca, choroba niedokrwienna), choroby opłucnej i śródpiersia oraz przyczyny pozapłucne i pozasercowe.
Ocena duszności powinna obejmować dokładny wywiad (początek, nasilenie, czynniki wyzwalające i łagodzące), badanie przedmiotowe oraz badania dodatkowe (gazometria, RTG klatki piersiowej, spirometria, ECHO serca). Zastosowanie wystandaryzowanych narzędzi jak skala Borga czy mMRC (modified Medical Research Council) pozwala na obiektywizację nasilenia duszności.
Leczenie duszności zależy od przyczyny i obejmuje terapię choroby podstawowej, tlenoterapię, leki rozszerzające oskrzela, kortykosteroidy, diuretyki, leki przeciwlękowe oraz rehabilitację oddechową. W przypadkach opornych na leczenie stosuje się też opioidy w małych dawkach, które zmniejszają subiektywne uczucie duszności.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Nasienie Lnu 1 g/g
Nasienie lnu (Linum usitatissimum L., semen) stosowane jako produkt leczniczy w formie ziół do zaparzania może wywoływać działania niepożądane, które należy uwzględnić podczas ordynacji. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym są wzdęcia, występujące z częstością od 1/100 do mniej niż 1/10 pacjentów, objawiające się nadmiernym gromadzeniem gazów w przewodzie pokarmowym, co powoduje dyskomfort, uczucie pełności i napięcie powłok brzusznych. Rzadziej, ale klinicznie istotne, są reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, które występują bardzo rzadko (<1/10 000 pacjentów) i mogą manifestować się obrzękiem, świądem, wysypką, dusznością oraz spadkiem ciśnienia tętniczego, stanowiąc potencjalne zagrożenie życia.
anafilaksja, duszność, dyskomfort brzuszny, farmakovigilance, leczenie objawowe, leczenie przeciwalergiczne, lek przeciwwzdęciowy, Linum usitatissimum, MedDRA, nadzór farmaceutyczny, nasienie lnu, obrzęk skóry, profil bezpieczeństwa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, spadek ciśnienia tętniczego, wywiad alergiczny, wzdęcia, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zioła do zaparzania - Leksykon substancji czynnych
Galusan propylu – Przeciwwskazania stosowania
Galusan propylu (E310) jest substancją pomocniczą obecna w preparacie Uro-Vaxom, który zawiera liofilizowany lizat bakterii Escherichia coli jako substancję czynną. W jednej kapsułce Uro-Vaxom znajduje się 84 mikrogramy galusanu propylu. Głównym przeciwwskazaniem do stosowania tego preparatu jest nadwrażliwość na galusan propylu lub inne składniki preparatu, w tym substancję czynną oraz inne substancje pomocnicze, takie jak sodu glutaminian (E621, 3,03 mg) i mannitol. Lekarz powinien szczególnie unikać przepisywania Uro-Vaxom pacjentom z historią reakcji alergicznych na te składniki.
biegunka, duszność, Escherichia coli, galusan propylu, glutaminian sodu, leczenie objawowe, lizat bakterii Escherichia coli, mannitol, nadwrażliwość, nudności, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, substancja czynna, substancja pomocnicza, świąd, układ oddechowy, układ pokarmowy, Uro-Vaxom, wymioty, wysypka - Leksykon chorób i schorzeń
Amyloidoza – Objawy
Amyloidoza to złożona, wielonarządowa choroba charakteryzująca się odkładaniem patologicznie sfałdowanych białek amyloidowych w tkankach, prowadząc do ich dysfunkcji. Objawy są niespecyficzne i zależą od typu amyloidozy oraz zajętych narządów, co często opóźnia diagnozę. Wśród najczęstszych manifestacji klinicznych znajdują się zmęczenie, duszność, obrzęki, neuropatia oraz objawy kardiomiopatii amyloidowej, która może prowadzić do niewydolności serca i arytmii. W przypadku amyloidozy AL średni czas przeżycia bez leczenia wynosi mniej niż 8 miesięcy (w ciężkich przypadkach 3-6 miesięcy), natomiast dla amyloidozy ATTR od 2 do 5 lat. Zajęcie nerek manifestuje się białkomoczem, zespołem nerczycowym i może prowadzić do schyłkowej niewydolności nerek wymagającej dializoterapii. Neuropatia obwodowa i autonomiczna są powszechne, z progresją objawów sensorycznych i motorycznych, a także zaburzeń funkcji autonomicznych, co znacząco pogarsza jakość życia pacjentów.
amyloidoza AA, amyloidoza AL, amyloidoza ATTR, amyloidoza nerek, amyloidoza serca, arytmia, białko amyloidowe, białkomocz, cholestaza wewnątrzwątrobowa, dializoterapia, duszność, hepatomegalia, hipoalbuminemia, hipotonia ortostatyczna, kardiomiopatia amyloidowa, makroglosja, nadciśnienie wrotne, neuropatia autonomiczna, neuropatia obwodowa, niewydolność nerek, niewydolność serca, plamica, przeszczep komórek macierzystych, schyłkowa niewydolność nerek, splenomegalia, wysięk opłucnowy, zaburzenia przewodzenia, zespół cieśni nadgarstka, zespół nerczycowy, złogi amyloidu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Gabacol
Gabapentyna, stosowana w terapii preparatem Gabacol, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym myśli i zachowań samobójczych, reakcji anafilaktycznych, ostrego zapalenia trzustki oraz zaburzeń neurologicznych takich jak zwiększenie częstości napadów padaczkowych czy ich nowy typ. Nagłe odstawienie leku może wywołać stan padaczkowy, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez co najmniej 1 tydzień. U pacjentów starszych (>65 lat) obserwuje się większą częstość senności, obrzęków obwodowych i osłabienia. Gabapentyna może powodować zawroty głowy, senność, stany splątania i zaburzenia psychiczne, co zwiększa ryzyko urazów. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów jednocześnie przyjmujących opioidy, u których stwierdzono wzrost stężenia gabapentyny i ryzyko ciężkiej depresji oddechowej (aOR 1,49; 95% CI 1,18–1,88; p <0,001).
anafilaksja, ból neuropatyczny, ciężkie skórne działania niepożądane, depresja oddechowa, duszność, gabapentyna, lek przeciwpadaczkowy, myśli samobójcze, napad drgawkowy, napad nieświadomości, napad pierwotnie uogólniony, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, ostre zapalenie trzustki, reakcja anafilaktyczna, stan padaczkowy, stan splątania, toksyczna rozpływna martwica naskórka, uzależnienie lekowe, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenia psychiczne, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Carmustine Zentiva 100 mg
Przedawkowanie karmustyny (Carmustine Zentiva 100 mg) prowadzi do głębokiej supresji szpiku kostnego, manifestującej się pancytopenią, neutropenią, trombocytopenią oraz niedokrwistością, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia. Objawy hematologiczne mogą ujawniać się z opóźnieniem, dlatego konieczne jest codzienne monitorowanie morfologii krwi z rozmazem oraz ocena czynników wzrostu. Ponadto, toksyczność wielonarządowa obejmuje hepatotoksyczność (martwica wątroby, niewydolność wątroby), toksyczność płucną (śródmiąższowe zapalenie płuc prowadzące do ostrej niewydolności oddechowej) oraz neurotoksyczność (zapalenie mózgu i rdzenia z poważnymi deficytami neurologicznymi). Monitorowanie funkcji wątroby (AspAT, AlAT, bilirubina, fosfataza alkaliczna co 12-24h), funkcji płuc (gazometria, badania obrazowe) oraz neurologicznych (EEG, badania obrazowe OUN) jest obligatoryjne.
AlAT, AspAT, bilirubina, drgawki, duszność, fosfataza alkaliczna, gazometria, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, karmustyna, koagulopatia, martwica wątroby, morfologia krwi, neurotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostra niewydolność oddechowa, pancytopenia, przeszczep szpiku kostnego, sinica, śródmiąższowe zapalenie płuc, substancja cytotoksyczna, supresja szpiku kostnego, toksyczność hematologiczna, toksyczność płucna, trombocytopenia, zapalenie mózgu i rdzenia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nurofen dla dzieci forte pomarańczowy 40 mg/ml
Nurofen dla dzieci Forte pomarańczowy (40 mg/ml zawiesina doustna) zawiera ibuprofen i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen, inne NLPZ lub substancje pomocnicze, w tym maltitol (2226 mg/5 ml), sód (9,18 mg/5 ml) oraz skrobię pszenną zawierającą śladowe ilości glutenu (do 0,315 µg/5 ml). Lek nie powinien być stosowany u dzieci z aktywną lub nawracającą chorobą wrzodową przewodu pokarmowego, krwawieniami (w tym z naczyń mózgowych), zaburzeniami hematologicznymi, ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca (klasa IV wg NYHA), a także u pacjentów z ciężkim odwodnieniem, które zwiększa ryzyko nefrotoksyczności ibuprofenu. Ponadto, lek jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego Botalla i powikłań porodowych.
agregacja płytek krwi, astma oskrzelowa, celiakia, choroba wrzodowa żołądka, duszność, gospodarka wodno-elektrolitowa, ibuprofen, krwawienie z naczyń mózgowych, kwas acetylosalicylowy, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, nefrotoksyczność, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przewód tętniczy Botalla, refluks żołądkowo-przełykowy, skurcz oskrzeli, zaburzenia krzepnięcia krwi, zaburzenia wytwarzania krwi, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon chorób i schorzeń
Pniowiec tętniczy – Objawy
Pniowiec tętniczy (truncus arteriosus) to rzadka wrodzona wada serca charakteryzująca się obecnością pojedynczego pnia tętniczego zamiast oddzielnej aorty i tętnicy płucnej. Objawy kliniczne pojawiają się zwykle w pierwszych dniach życia i obejmują sinicę, tachypnoe, duszność, letarg, trudności w karmieniu, spowolniony przyrost masy ciała, tachykardię, słabe tętno oraz hepatomegalię. Sinica wynika z mieszania się krwi utlenowanej z nieutlenowaną, co prowadzi do niedotlenienia tkanek. W pierwszych tygodniach życia rozwija się zastoinowa niewydolność serca, manifestująca się szybkim, płytkim oddechem, świstami, wzmożonym wysiłkiem oddechowym oraz objawami niewydolności krążenia. Radiologicznie obserwuje się kardiomegalię i nadmierne przekrwienie płuc. Bez leczenia chirurgicznego większość niemowląt umiera w pierwszym roku życia, a nieleczony pniowiec tętniczy prowadzi do poważnych powikłań, takich jak nadciśnienie płucne, kardiomegalia i niewydolność serca.
arytmia, cewnikowanie serca, duszność, hepatomegalia, kardiolog, kardiomegalia, kołatanie serca, nadciśnienie płucne, niedomykalność zastawki, niewydolność serca, pniowiec tętniczy, przepływ krwi do płuc, regurgitacja, rtg klatki piersiowej, sinica, świsty oddechowe, tachykardia, tachypnoe, tętnica płucna, truncus arteriosus, wciąganie międzyżebrowe, wrodzona wada serca, zastoinowa niewydolność serca, zespół Eisenmengera, zmniejszona wydolność wysiłkowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ramizek Plus 5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Ramizek Plus zawiera ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk). Przedawkowanie bisoprololu może prowadzić do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego i oddechowego, takich jak bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca oraz hipoglikemia. Zgłaszano przypadki przyjęcia nawet 2000 mg bisoprololu, z pełnym powrotem do zdrowia po leczeniu, jednak pacjenci z niewydolnością serca są szczególnie wrażliwi. Przedawkowanie ramiprylu objawia się głównie nadmiernym rozszerzeniem naczyń obwodowych, prowadzącym do znacznego niedociśnienia tętniczego, bradykardii, zaburzeń elektrolitowych (zwłaszcza hipokaliemii) oraz ostrej niewydolności nerek. Objawy przedawkowania obu substancji mogą się sumować lub wzajemnie nasilać, co wymaga szczególnej czujności klinicznej.
agonista receptorów alfa-adrenergicznych, aminofilina, angiotensyna II, antagonista receptorów beta-adrenergicznych, atropina, beta-adrenolityk, beta2-sympatykomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wieńcowa, cukrzyca, duszność, działanie inotropowe dodatnie, glukagon, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor ACE, izoprenalina, lek moczopędny, lek rozszerzający naczynia, lek rozszerzający oskrzela, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk, ostra niewydolność serca, POChP, ramipryl, ramiprylat, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rozszerzenie naczyń obwodowych, skurcz oskrzeli, stymulacja serca, stymulator serca, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zastój w krążeniu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tabletki tonizujące Labofarm
Tabletki tonizujące Labofarm zawierają standaryzowaną kompozycję surowców roślinnych: kwiatostan głogu (150 mg), owoc głogu (30 mg), ziele serdecznika (100 mg) oraz ziele nostrzyka (40 mg). Preparat dostarcza kumaryn w ilości 0,02-0,5 mg na tabletkę oraz co najmniej 1,25 mg flawonoidów w przeliczeniu na hiperozyd, co wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia, przyjmujących leki przeciwzakrzepowe lub planujących zabiegi chirurgiczne. Ze względu na potencjalne działanie kardiologiczne i interakcje farmakologiczne, preparat nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży, a w przypadku braku poprawy lub nasilenia objawów konieczna jest konsultacja lekarska. Monitorowaniu podlegają objawy kardiologiczne (ból w okolicy serca, objawy niewydolności), gastroenterologiczne (ból w górnej jamie brzusznej), naczyniowe (obrzęki, zapalenie żył), dermatologiczne (zapalenia, wrzody), oddechowe (duszność) oraz nefrologiczne (niewydolność nerek).
ból jamy brzusznej, duszność, działanie hipotensyjne, flawonoidy, głóg, hiperozyd, interakcja lekowa, kumaryny, kwiatostan głogu, lek kardiologiczny, lek przeciwzakrzepowy, niewydolność nerek, niewydolność serca, nostrzyk lekarski, obrzęk kończyn dolnych, owoc głogu, serdecznik pospolity, stwardnienie podskórne, wrzód skórny, zaburzenie krzepnięcia krwi, zapalenie skóry, zapalenie zakrzepowe żył, ziele nostrzyka, ziele serdecznika - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atomoxetine NeuroPharma 40 mg
Atomoksetyna, stosowana w terapii ADHD u dorosłych oraz dzieci i młodzieży, wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, z dominującymi objawami ze strony układu żołądkowo-jelitowego (nudności 26,7% u dorosłych, 10-11% u dzieci), nerwowego (ból głowy 16,3% u dorosłych, 19% u dzieci) oraz psychicznego (bezsenność 11,3% u dorosłych, częstość u dzieci nieco niższa). U dorosłych najczęściej obserwuje się suchość w jamie ustnej (18,4%) i zmniejszenie łaknienia (14,9%), natomiast u dzieci istotne są również bóle brzucha (18%) oraz przejściowe opóźnienie przyrostu masy ciała i wzrostu. Działania niepożądane mają przeważnie charakter łagodny lub umiarkowany, choć niektóre, jak nudności czy bezsenność, mogą być nasilone. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, w tym przyspieszenie tętna, wzrost ciśnienia tętniczego oraz rzadkie przypadki niedociśnienia ortostatycznego (0,2%) i omdleń (0,8%).
ADHD, anoreksja, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, częstoskurcz, depresja, duszność, fenotyp PM, halucynacja, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niestrawność, nudności, omdlenie, ostra niewydolność wątroby, padaczka, parestezja, polimorfizm genetyczny, priapizm, próg drgawkowy, przyrost masy ciała, psychoza, reakcja alergiczna, senność, suchość w jamie ustnej, tachykardia, uszkodzenie wątroby, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zachowanie samobójcze, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół Raynauda, zmniejszenie łaknienia, żółtaczka, zwiększone stężenie bilirubiny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rutinoscorbin Witamina C Forte 500 mg
Preparat Rutinoscorbin Witamina C Forte w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu zawiera 500 mg kwasu askorbowego i charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych. Działania niepożądane występują bardzo rzadko (<1/10 000) i obejmują reakcje alergiczne (np. skrócenie oddechu, obrzęk naczynioruchowy, wysypka), zaburzenia neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy), objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, niestrawność, ból brzucha) oraz uczucie zmęczenia. Objawy te zazwyczaj ustępują po odstawieniu leku. Każda kapsułka zawiera również 40,57 mg sacharozy, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją sacharozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, niedoborem sacharazy-izomaltazy oraz cukrzycą, wymagającą monitorowania spożycia sacharydów.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, cukrzyca, duszność, kwas askorbowy, MedDRA, nadwrażliwość, niedobór sacharazy-izomaltazy, niestrawność, nietolerancja sacharozy, nudności, obrzęk naczynioruchowy, przedłużone uwalnianie, reakcja alergiczna, słownik MedDRA, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zawroty głowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pregabalin Reddy 225 mg
Pregabalin Reddy, zawierający pregabalinę w kapsułkach o dawkach od 25 mg do 300 mg, wykazuje profil działań niepożądanych potwierdzony w badaniach klinicznych z udziałem ponad 8900 pacjentów, w tym 5600 w badaniach kontrolowanych placebo. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy i senność, występujące bardzo często (≥1/10). Odsetek odstawień z powodu działań niepożądanych wyniósł 12% w grupie leczonej pregabaliną versus 5% w grupie placebo. W leczeniu ośrodkowego bólu neuropatycznego po urazie rdzenia obserwowano zwiększoną częstość działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony OUN. Działania niepożądane obejmują m.in. zaburzenia psychiczne (często: nastrój euforyczny, splątanie, dezorientacja, bezsenność), neurologiczne (bardzo często: bóle głowy, ataksja, parestezje), okulistyczne (często: nieostre i podwójne widzenie), sercowe (rzadko: tachykardia, blok AV I stopnia), oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe (często: nudności, wymioty, zaparcia). Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zbliżony do dorosłych, z najczęstszymi działaniami niepożądanymi: sennością, gorączką i zakażeniami górnych dróg oddechowych.
ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, ból neuropatyczny ośrodkowy, bradykardia zatokowa, depresja oddechowa, drgawki kloniczne mięśni, duszność, dyskineza, hipoglikemia, nadciśnienie tętnicze, napady padaczkowe częściowe, neutropenia, niedoczulica, nieostre widzenie, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, oczopląs, parestezje, podwójne widzenie, pregabalina, rabdomioliza, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, retencja moczu, senność, splątanie, tachykardia, uraz rdzenia kręgowego, uzależnienie lekowe, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Syrop z cebuli Ziołowa Tradycja 949 mg/5 ml
Syrop z cebuli Ziołowa Tradycja (949 mg/5 ml), zawierający wyciąg płynny z Allium cepa L., bulbus, nie wykazuje dotychczas zgłoszonych działań niepożądanych. Niemniej jednak, literatura medyczna wskazuje na możliwość wystąpienia indywidualnych reakcji nadwrażliwości na składniki cebuli, manifestujących się objawami skórnymi (wysypka, świąd), żołądkowo-jelitowymi (nudności, bóle brzucha) lub oddechowymi (duszność, kaszel). Częstość tych reakcji pozostaje nieznana, a zgłoszenia dotyczą jedynie pojedynczych przypadków. Kluczowe jest stałe monitorowanie bezpieczeństwa farmakoterapii oraz zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzorczych, takich jak Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych URPL.
alkoholizm, bezpieczeństwo farmakoterapii, ból brzucha, cebula zwyczajna, choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba wątroby, cukrzyca, duszność, działanie niepożądane produktu leczniczego, etanol, nadwrażliwość na składniki, nadwrażliwość osobnicza, objaw oddechowy, objaw skórny, objawy żołądkowo-jelitowe, padaczka, reakcja alergiczna, sacharoza, świąd skóry, syrop z cebuli - Leksykon chorób i schorzeń
Białaczka – Objawy
Białaczka to hematologiczny nowotwór złośliwy, rozpoczynający się w szpiku kostnym, charakteryzujący się nieprawidłową proliferacją i funkcją leukocytów. Objawy kliniczne różnią się w zależności od typu białaczki – ostrej (AML, ALL) lub przewlekłej (CLL, CML). Ostra białaczka manifestuje się gwałtownie, z objawami takimi jak ciężka anemia, trombocytopenia, neutropenia, wysoka leukocytoza, powiększenie węzłów chłonnych, śledziony i wątroby, a także objawy zajęcia OUN (bóle głowy, drgawki, zaburzenia widzenia). Przewlekła białaczka rozwija się powoli, często bezobjawowo przez miesiące lub lata, z objawami takimi jak powiększenie węzłów chłonnych, śledziony, nocne poty, utrata masy ciała i zmęczenie. Wartości diagnostyczne obejmują m.in. liczbę białych krwinek, obecność blastów, oraz specyficzne mutacje genetyczne, które wpływają na klasyfikację i rokowanie (np. system Rai dla CLL, fazy CML). Niedokrwistość, małopłytkowość i neutropenia są kluczowymi przyczynami objawów klinicznych, takich jak zmęczenie, skłonność do krwawień i infekcji.
anemia, białe krwinki, ból kości, czerwone krwinki, duszność, dysfagia, faza akceleracji, faza blastyczna, faza przewlekła, grasica, klasyfikacja Rai, kołatanie serca, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, leukostaza, limfocyty, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność wielonarządowa, nowotwór krwi, obniżona odporność, ostra białaczka, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka szpikowa, płytki krwi, poty nocne, powiększona śledziona, powiększone węzły chłonne, przewlekła białaczka, przewlekła białaczka limfocytowa, przewlekła białaczka szpikowa, splątanie, szpik kostny, trombocytopenia, wybroczyny, zaburzenia widzenia, zajęcie OUN, zespół żyły głównej górnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ketokaps Med 100 mg
Ketokaps Med zawierający 100 mg ketoprofenu, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla tej grupy, ze szczególnym uwzględnieniem powikłań ze strony przewodu pokarmowego, układu sercowo-naczyniowego oraz reakcji nadwrażliwości. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują nudności, wymioty, niestrawność, ból brzucha (często ≥1/100 do <1/10), a także zapalenie błony śluzowej żołądka i wrzody trawienne (niezbyt często ≥1/1000 do <1/100). Poważne powikłania, takie jak krwawienie z przewodu pokarmowego, perforacja czy owrzodzenie, mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Ponadto, ketoprofen może wywoływać reakcje ze strony układu oddechowego, w tym skurcz oskrzeli i zaostrzenie astmy, szczególnie u osób z nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy i inne NLPZ.
agranulocytoza, aminotransferaza, astma, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, choroba Leśniowskiego-Crohna, drgawka, duszność, enteropatia, fotodermatoza, hiperkaliemia, hiponatremia, ketoprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawy wymiot, kwas acetylosalicylowy, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość pokrwotoczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie żołądka, parestezja, perforacja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reaktywność dróg oddechowych, skurcz oskrzeli, smołowaty stolec, stan splątania, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon chorób i schorzeń
Migotanie przedsionków – Objawy
Migotanie przedsionków (AF) to najczęstsze zaburzenie rytmu serca, charakteryzujące się nieregularnym i często przyspieszonym biciem serca, prowadzącym do chaotycznej aktywności przedsionków i zaburzeń hemodynamicznych. AF zwiększa ryzyko powstawania skrzepów krwi, co skutkuje niemal pięciokrotnie wyższym ryzykiem udaru mózgu, a także może prowadzić do niewydolności serca poprzez zmniejszenie pojemności minutowej nawet o 20%. Objawy są zróżnicowane i obejmują m.in. kołatanie serca, duszność, zmęczenie, zawroty głowy, a także specyficzne symptomy nocne, takie jak bezdechy senne. Kobiety częściej doświadczają atypowych objawów i mają wyższe ryzyko ciężkiego przebiegu udaru. Migotanie przedsionków klasyfikuje się na napadowe, przetrwałe, długotrwałe przetrwałe oraz utrwalone, z progresją choroby prowadzącą do trudności w kontroli rytmu i konieczności stosowania leczenia farmakologicznego lub zabiegowego (ablacja, kardiowersja). Progresja jest związana z remodelingiem serca, wiekiem, chorobami współistniejącymi i czynnikami genetycznymi.
ablacja serca, beta-bloker, bezdech senny, bloker kanału wapniowego, ból klatki piersiowej, dławica piersiowa, duszność, kardiowersja, kołatanie serca, komora serca, lek antyarytmiczny, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, nagłe zatrzymanie krążenia, napadowe migotanie przedsionków, niewydolność serca, omdlenie, pojemność minutowa serca, przedsionek serca, przetrwałe migotanie przedsionków, remodeling serca, skrzep krwi, udar mózgu, udar niedokrwienny, uszko lewego przedsionka, utrwalone migotanie przedsionków, zaburzenie poznawcze, zaburzenie rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Amlopin 10 mg 10 mg
Przedawkowanie amlodypiny, będącej blokerem kanałów wapniowych, prowadzi do nadmiernego rozszerzenia naczyń obwodowych, co skutkuje znacznym i długotrwałym niedociśnieniem tętniczym, odruchową tachykardią oraz ryzykiem wstrząsu kardiogennego. Objawy kliniczne obejmują spadek oporu naczyniowego, zaczerwienienie skóry, ciepłe kończyny oraz potencjalnie zagrażający życiu wstrząs z hipoperfuzją narządową. Szczególnie istotnym powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, który może pojawić się z opóźnieniem 24-48 godzin po przedawkowaniu, często wymagając intensywnej terapii i wspomagania oddychania. Wczesne agresywne uzupełnianie płynów może paradoksalnie predysponować do tego powikłania.
białko osocza, bloker kanałów wapniowego, dekontaminacja przewodu pokarmowego, duszność, eliminacja pozaustrojowa, glukonian wapnia, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipoksemia, hipoperfuzja narządowa, intensywna terapia, lek wazopresyjny, metoda dializacyjna, niedociśnienie układowe, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność lewokomorowa, niewydolność wielonarządowa, odruchowa tachykardia, płukanie żołądka, pojemność minutowa serca, pozycja Trendelenburga, przedawkowanie amlodypiny, rozszerzenie naczyń obwodowych, spadek ciśnienia tętniczego, węgiel aktywowany, wspomaganie oddychania, wstrząs - Leksykon leków
Działania niepożądane – Durogesic 50 mcg/h
Profil bezpieczeństwa fentanylu w postaci plastra Durogesic oceniono w 11 badaniach klinicznych obejmujących 1565 dorosłych i 289 dzieci z przewlekłym bólem nowotworowym i nienowotworowym. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to nudności (35,7%), wymioty (23,2%), zaparcia (23,1%), senność (15,0%), zawroty głowy (13,1%) oraz ból głowy (11,8%), typowe dla opioidów. Klasyfikacja częstości działań niepożądanych umożliwia precyzyjne określenie ryzyka: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) itd. Do poważnych działań należą depresja oddechowa (≥1/1000 do <1/100), napady drgawkowe, reakcje anafilaktyczne oraz niedrożność jelit, które wymagają natychmiastowej interwencji. W populacji pediatrycznej profil działań niepożądanych jest podobny do dorosłych, z najczęstszymi objawami: wymiotami (33,9%), nudnościami (23,5%) i bólem głowy (16,3%).
bezdech, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, depresja oddechowa, dezorientacja, drganie mięśni, duszność, hipowentylacja, jadłowstręt, kołatanie serca, majaczenie, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, napad drgawkowy, niedobór androgenów, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedrożność jelit, nudności, obniżony poziom świadomości, omam, parestezja, pobudzenie, profil bezpieczeństwa, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień, senność, sinica, skurcz mięśni, stan splątania, suchość w ustach, świąd, tachykardia, tolerancja lekowa, uzależnienie lekowe, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wyprysk, zaburzenia erekcji, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, zespół zaburzeń oddechowych, zwężenie źrenicy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gerocilan 2,5 mg
Tadalafil, substancja czynna leku Gerocilan, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący najczęściej ból głowy, niestrawność, ból pleców oraz ból mięśni, których częstość wzrasta wraz z dawką. Działania te mają zazwyczaj charakter łagodny lub umiarkowany i są przemijające, z bólem głowy pojawiającym się najczęściej w pierwszych 10-30 dniach terapii. W badaniach klinicznych na 8022 pacjentach leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentach z placebo odnotowano również rzadkie, ale poważne działania niepożądane, w tym incydenty sercowo-naczyniowe (zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, komorowe zaburzenia rytmu serca), które występowały głównie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka. Ponadto, u pacjentów stosujących tadalafil raz na dobę zaobserwowano nieznacznie wyższą częstość bradykardii zatokowej w EKG, zwykle bez objawów klinicznych.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból oka, ból pleców, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, częstoskurcz, duszność, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła głuchota, nagły zgon sercowy, NAION, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, okluzja naczyń siatkówki, omdlenie, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, wysypka, zaburzenia erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pollinex Tree
Preparat POLLINEX Tree, będący mieszanką alergoidów pyłku olchy, brzozy i leszczyny, wymaga podawania wyłącznie przez lekarzy specjalizujących się w alergologii lub posiadających odpowiednie doświadczenie w immunoterapii alergenowej. Ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym wstrząsu anafilaktycznego, konieczne jest zapewnienie dostępu do sprzętu resuscytacyjnego oraz epinefryny podczas każdego podania. Przed aplikacją preparatu należy przeprowadzić szczegółowy wywiad medyczny, oceniając obecność gorączki, infekcji, tolerancję poprzedniej dawki, zmiany w farmakoterapii oraz funkcję płuc (np. pomiar PEF u pacjentów z astmą). W przypadku ostrej infekcji, gorączki lub ciężkiego ataku astmy podanie należy odroczyć o co najmniej 24 godziny od ustabilizowania stanu pacjenta.
alergen reagujący krzyżowo, alergoidy pyłku, atak astmy, choroba alergiczna, czynność płuc, duszność, epinefryna, immunoterapia alergenowa, immunoterapia swoista, leczenie farmakologiczne, nadwrażliwość, niedociśnienie, obrzęk krtani, ostra infekcja, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, sprzęt resuscytacyjny, stan zapalny, szczepienie przeciwbakteryjne, szczepienie przeciwwirusowe, szczytowy przepływ wydechowy, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Adablix 20 mg
Adablix, zawierający 20 mg bilastyny (w postaci bilastyny jednowodnej) w formie owalnych, białych tabletek, ma jedno bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania – nadwrażliwość na bilastynę lub którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, uwzględniającego wcześniejsze reakcje nadwrażliwości na bilastynę lub inne leki przeciwhistaminowe oraz na substancje pomocnicze. Pacjent powinien być poinformowany o potencjalnych objawach nadwrażliwości, takich jak wysypka, pokrzywka, świąd, obrzęk naczynioruchowy (twarz, wargi, język, gardło), trudności w oddychaniu, spadek ciśnienia tętniczego oraz nagłe omdlenia lub zawroty głowy, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i konsultacji lekarskiej.
Adablix, bilastyna, duszność, hipotensja, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość, objaw nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pokrzywka, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja niepożądana, reakcja skórna, substancja czynna, substancja pomocnicza, świąd, wysypka, wywiad alergologiczny, zawrót głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Soledum junior 100 mg
Soledum junior 100 mg, zawierający 1,8-cyneol (Cineolum) jako substancję czynną, wykazuje wielokierunkowe działanie farmakodynamiczne na drogi oddechowe, obejmujące efekty sekretomotoryczne, wykrztuśne, mukolityczne, przeciwzapalne, rozkurczowe oraz przeciwdrobnoustrojowe i przeciwwirusowe. Mechanizm działania obejmuje zwiększenie klirensu śluzówkowo-rzęskowego, rozrzedzenie wydzieliny śluzowej, tłumienie produkcji mediatorów zapalnych (LTB4, TNF-α, IL-1β) oraz łagodzenie nadreaktywności oskrzeli. Skuteczność cyneolu potwierdzono w 6 randomizowanych, podwójnie zaślepionych badaniach klinicznych, wykazując istotną poprawę w leczeniu ostrych i przewlekłych schorzeń dróg oddechowych, takich jak ostre zapalenie oskrzeli, ostre zapalenie zatok, astma oskrzelowa oraz POChP.
astma oskrzelowa, bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne, cyneol, czynnik martwicy nowotworów α, duszność, działanie mukolityczne, działanie przeciwdrobnoustrojowe, działanie przeciwwirusowe, działanie przeciwzapalne, działanie rozkurczowe, działanie sekretomotoryczne, działanie wykrztuśne, FEV1, interleukina-1β, klirens śluzówkowo-rzęskowy, kortykosteroidy, lek wykrztuśny, nadreaktywność oskrzeli, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, obturacyjna choroba płuc, olejek eukaliptusowy, ostre zapalenie oskrzeli, ostre zapalenie zatok, plwocina, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, zaostrzenie choroby, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie oskrzeli - Leksykon substancji czynnych
Kwiat bzu czarnego – Działania niepożądane
Kwiat bzu czarnego (Sambucus nigra L., flos) stosowany jako monosubstancja, np. w formie ziół do zaparzania, nie wykazuje istotnych działań niepożądanych, które w oficjalnych charakterystykach produktu leczniczego (ChPL) określane są jako „nieznane”. W preparatach złożonych zawierających kwiat bzu czarnego, takich jak Pyrosal, Sinupret czy Sinupret extract, obserwuje się działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, w tym reakcje alergiczne (miejscowe i układowe), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wzdęcia, biegunka, suchość w ustach, ból brzucha) oraz rzadziej zaburzenia układu nerwowego (zawroty głowy). Częstość występowania działań niepożądanych w preparacie Sinupret extract wynosi od często (≥ 1/100 do < 1/10) dla zaburzeń przewodu pokarmowego do niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100) dla reakcji alergicznych i zawrotów głowy. W preparacie Pyrosal odnotowano reakcje alergiczne o nieznanej częstości, a w Sinupret rzadkie miejscowe reakcje nadwrażliwości (≥ 1/10 000 do < 1/1 000).
biegunka, ból brzucha, charakterystyka produktu leczniczego, duszność, działanie niepożądane, kora wierzby, korzeń goryczki, kwiat bzu czarnego, kwiat dziewanny, kwiat lipy, kwiat pierwiosnka, leczenie przeciwalergiczne, liść podbiału, miejscowa reakcja nadwrażliwości, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, osutka, preparat złożony, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, Sambucus nigra, suchość w ustach, świąd skóry, wyciąg suchy, wzdęcia, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawrót głowy, zgaga, ziele szczawiu, ziele werbeny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Karbagen 300 mg
Przedawkowanie okskarbazepiny, substancji czynnej leku Karbagen, może prowadzić do wieloukładowych objawów klinicznych, obejmujących zaburzenia neurologiczne (senność, ataksja, drgawki, śpiączka), okulistyczne (diplopia, mioza, nieostre widzenie), gastroenterologiczne (nudności, wymioty, hiperkineza) oraz zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, przede wszystkim hiponatremię. Dodatkowo obserwuje się zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, takie jak niedociśnienie i wydłużenie odstępu QTc w EKG, a także objawy ze strony układu oddechowego, w tym duszność i zmniejszenie częstości oddechów. Największa udokumentowana dawka toksyczna wynosiła około 48 000 mg, znacznie przekraczającą maksymalną dawkę terapeutyczną.
agresja, ataksja, ból głowy, diplopia, drgawki, drżenie, duszność, dyskineza, hiperkineza, hiponatremia, Karbagen, mioza, monitorowanie serca, niedociśnienie, nieostre widzenie, nudności, oczopląs, odstęp QTc, okskarbazepina, płukanie żołądka, pobudzenie, przedawkowanie okskarbazepiny, senność, śpiączka, stan splątania, utrata przytomności, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia koordynacji, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cognomem 10 mg
Memantyna chlorowodorku (Cognomem) w dawkach 10 mg i 20 mg, stosowana u pacjentów z otępieniem, w tym chorobą Alzheimera, wykazuje profil bezpieczeństwa porównywalny do placebo, z większością działań niepożądanych o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. W badaniach klinicznych (n=1784 dla memantyny, n=1595 dla placebo) najczęściej obserwowano zawroty głowy (6,3% vs 5,6%), ból głowy (5,2% vs 3,9%), zaparcia (4,6% vs 2,6%), senność (3,4% vs 2,2%) oraz nadciśnienie tętnicze (4,1% vs 2,8%). Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania, z uwzględnieniem rzadkich, bardzo rzadkich oraz o nieznanej częstości, takich jak reakcje psychotyczne, zapalenie trzustki i wątroby, zgłaszane po wprowadzeniu leku do obrotu. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ciężkim nasileniem choroby Alzheimera, u których częściej występowały omamy oraz na ryzyko depresji i myśli samobójczych, wymagające monitorowania stanu psychicznego.
ból głowy, choroba Alzheimera, duszność, kandydoza, memantyna chlorowodorek, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, napad padaczkowy, nieprawidłowy chód, niewydolność serca, omamy, otępienie, populacja geriatryczna, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, reakcja alergiczna, reakcja psychotyczna, senność, wymioty, zaburzenie równowagi, zakażenie grzybicze, zakrzepica żylna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcia, zatorowość, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zmęczenie, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Feiba NF 2 500 j. (2 500 j. FEIBA), 50 j./ml
Produkt leczniczy FEIBA NF, stosowany w leczeniu epizodów krwawień u pacjentów z hemofilią A lub B z obecnością inhibitora czynnika VIII lub IX oraz u pacjentów z hemofilią nabytą, wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych. Najpoważniejsze z nich to zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, takie jak rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe (DIC), zakrzepica żył i tętnic, udar zakrzepowy i zatorowy, zatorowość płucna oraz zawał serca, które mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie życia. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥ 1/10) do bardzo rzadko (< 1/10 000), jednak dla wielu powikłań, w tym DIC, udaru, zawału serca czy zatorowości, częstość jest nieznana. Ponadto, u pacjentów może wystąpić wzrost miana inhibitora (odpowiedź anamnestyczna), co może wpływać na skuteczność terapii. Reakcje nadwrażliwości, często występujące, obejmują pokrzywkę, świąd oraz potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli i niedociśnienie (częstość niedociśnienia oceniana jako często).
Inne zgłaszane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (np. parestezje, niedoczulica, ból głowy i zawroty głowy), układu oddechowego (kaszel, duszność, świszczący oddech), układu sercowo-naczyniowego (częstoskurcz, nadciśnienie, nagłe zaczerwienienie) oraz objawów ogólnych, takich jak gorączka, dreszcze, złe samopoczucie i ból w miejscu podania. Występują również zmiany skórne, w tym wysypka (często) i świąd. W diagnostyce obserwowano także dodatni wynik przeciwciał przeciwko antygenowi powierzchniowemu wirusa zapalenia wątroby typu B (często). Ze względu na ryzyko poważnych powikłań, personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do odpowiednich organów monitorujących, co umożliwia ciągłą ocenę stosunku korzyści do ryzyka stosowania FEIBA NF.
biegunka, ból w klatce piersiowej, częstoskurcz, dreszcze, drętwienie twarzy, duszność, dyskomfort w jamie brzusznej, gorączka, hemofilia A, hemofilia nabyta, inhibitor czynnika VIII, nadciśnienie, niedociśnienie, niedoczulica, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, udar zakrzepowy, udar zatorowy, wirus zapalenia wątroby typu B, wymioty, wzrost miana inhibitora, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żylna, zatorowość, zatorowość płucna, zawał serca, zespół czynników krzepnięcia, złe samopoczucie - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Xylodont 2%
Stosowanie lidokainy chlorowodorku w roztworze do wstrzykiwań o stężeniu 20 mg/ml (produkt Xylodont 2%, 1,8 ml = 36 mg lidokainy) wymaga zachowania szczególnej ostrożności, zwłaszcza w stomatologii, gdzie odnotowano rzadkie, lecz śmiertelne przypadki u pacjentów bez wcześniejszej nadwrażliwości. Kluczowe jest precyzyjne dostosowanie dawki do masy ciała, wieku i stanu ogólnego pacjenta oraz odpowiedni dobór techniki iniekcji. Niezbędne jest przeprowadzenie dokładnego wywiadu medycznego, monitorowanie pacjenta podczas i po zabiegu oraz zapewnienie sprzętu do resuscytacji, aby minimalizować ryzyko powikłań i działań niepożądanych.
duszność, działanie niepożądane, efekt znieczulający, lidokainy chlorowodorek, nadwrażliwość na substancję czynną, obrzęk, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, reakcja alergiczna, reakcja niepożądana, roztwór do wstrzykiwań, sprzęt do resuscytacji, szum w uszach, technika iniekcji, toksyczne działanie lidokainy, toksyczność, wywiad medyczny, zabieg stomatologiczny, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zawrót głowy, znieczulenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polmatine 10 mg
Memantyna, substancja czynna preparatu Polmatine, jest stosowana w leczeniu otępienia alzheimerowskiego i charakteryzuje się relatywnie dobrym profilem bezpieczeństwa, potwierdzonym w badaniach klinicznych obejmujących 1784 pacjentów leczonych memantyną oraz 1595 pacjentów otrzymujących placebo. Ogólna częstość działań niepożądanych nie różniła się istotnie między grupami, a większość działań miała nasilenie łagodne do umiarkowanego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane w grupie memantyny to zawroty głowy (6,3% vs 5,6%), ból głowy (5,2% vs 3,9%), zaparcia (4,6% vs 2,6%), senność (3,4% vs 2,2%) oraz nadciśnienie tętnicze (4,1% vs 2,8%). Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według układów narządowych i częstości występowania, obejmując m.in. zakażenia grzybicze, reakcje alergiczne, zaburzenia psychiczne (senność, dezorientacja, omamy, reakcje psychotyczne), neurologiczne (zawroty głowy, nieprawidłowy chód, napady padaczkowe), sercowo-naczyniowe (niewydolność serca, nadciśnienie, zakrzepica), oddechowe (duszność), żołądkowo-jelitowe (zaparcia, wymioty, zapalenie trzustki), wątrobowe (zwiększona aktywność enzymów, zapalenie wątroby) oraz ogólne (bóle głowy, zmęczenie).
ból głowy, choroba Alzheimera, depresja, dezorientacja, duszność, funkcja wątroby, memantyna, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, napad padaczkowy, nieprawidłowy chód, niewydolność serca, omamy, otępienie alzheimerowskie, Polmatine, reakcja psychotyczna, senność, wymioty, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie psychiczne, zaburzenie równowagi, zakażenie grzybicze, zakrzepica żylna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zatorowość, zawroty głowy, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramadol Synteza 100 mg/ml
Tramadol Synteza w postaci kropli doustnych (100 mg/ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to nudności i zawroty głowy, występujące u ponad 10% pacjentów. Zaburzenia układu nerwowego są dominujące i obejmują bardzo często zawroty głowy, często bóle głowy i senność, a rzadziej parestezje, drgawki typu padaczki, zahamowanie oddychania oraz zaburzenia koordynacji. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zahamowania oddychania przy dawkach przekraczających zalecane oraz w połączeniu z innymi lekami depresyjnymi ośrodkowego układu nerwowego. Rzadko występują zaburzenia psychiczne, takie jak omamy, dezorientacja, niepokój i koszmary senne, a także reakcje odstawienne przypominające objawy po odstawieniu opioidów (pobudzenie, lęk, bezsenność, drżenia). Tramadol może również wywoływać uzależnienie.
anafilaksja, astma oskrzelowa, bezsenność, biegunka, ból głowy, bradykardia, czkawka, depersonalizacja, dezorientacja, drgawka padaczkowa, drżenie, duszność, dysforia, działanie niepożądane tramadolu, hiperkinezja, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, lęk, mimowolny skurcz mięśni, nadmierne pocenie, napad paniki, nieostre widzenie, nudność, obrzęk naczyniowo-nerwowy, odruch wymiotny, omam, omdlenie, osłabienie mięśni szkieletowych, paranoja, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja odstawienia, reakcja skórna, rozszerzenie źrenic, senność, skurcz oskrzeli, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, szum uszny, tachykardia, uzależnienie, wymioty, wysypka, wzrost aktywności enzymów wątrobowych, zaburzenie koordynacji, zaburzenie nastroju, zaburzenie oddawania moczu, zaburzenie psychiczne, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zaburzenie snu, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zahamowanie oddychania, zaparcie, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie moczu, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tantum Verde Smak miodowo-pomarańczowy 3 mg
Benzydaminy chlorowodorek, stosowany w dawce 3 mg w postaci pastylek twardych Tantum Verde Smak miodowo-pomarańczowy, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowane zgodnie z konwencją MedDRA. Do najczęstszych należą objawy miejscowe, takie jak pieczenie, suchość oraz niedoczulica jamy ustnej, występujące niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100). Rzadziej obserwuje się reakcje anafilaktyczne i nadwrażliwości (≥1/10 000 do <1/1 000), które wymagają pilnej interwencji medycznej. Bardzo rzadkie działania niepożądane (<1/10 000) obejmują skurcz krtani, nadwrażliwość na światło oraz obrzęk naczynioruchowy, które mogą prowadzić do poważnych powikłań, w tym zagrożenia życia.
benzydaminy chlorowodorek, duszność, fotosensytywność, klasyfikacja układów i narządów, konwencja MedDRA, nadwrażliwość na światło, niedoczulica jamy ustnej, obrzęk naczynioruchowy, pastylka twarda, pieczenie w jamie ustnej, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz krtani, suchość w jamie ustnej, zamknięcie przewodu tętniczego - Leksykon substancji czynnych
Metylu salicylan – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Metylu salicylan, składnik preparatu Reumatol, wykazuje miejscowe działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne, jednak jego stosowanie wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności. Preparat należy aplikować wyłącznie na ograniczone powierzchnie nieuszkodzonej skóry, unikając dużych obszarów, co zapobiega nadmiernej absorpcji substancji. Przeciwwskazane jest stosowanie pod opatrunkami okluzyjnymi lub rozgrzewającymi, które mogą zwiększać wchłanianie i ryzyko działań niepożądanych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz u dzieci poniżej 12 roku życia, u których ryzyko toksyczności jest podwyższone. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie objawów niepożądanych, takich jak podrażnienia skóry czy reakcje ogólnoustrojowe, w tym duszność, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i konsultacji lekarskiej.
duszność, działanie niepożądane, działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne, metylu salicylan, miejscowa reakcja skórna, nadwrażliwość na składniki, opatrunek okluzyjny, opatrunek rozgrzewający, ostre schorzenie nerek, podrażnienie skóry, Reumatol, salicylan, składnik aktywny, systemowe działanie niepożądane, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – IBUPREX MAX 400 mg
Lek IBUPREX MAX zawierający 400 mg ibuprofenu nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn przy stosowaniu w zalecanych dawkach i krótkotrwałej terapii. Niemniej jednak, należy uwzględnić możliwość wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu nerwowego, takich jak bóle głowy (niezbyt często), zawroty głowy, bezsenność, pobudzenie, drażliwość i uczucie zmęczenia (rzadko), a także depresja, reakcje psychotyczne i szumy uszne (pojedyncze przypadki), które mogą pośrednio obniżać zdolność bezpiecznego prowadzenia pojazdów. Dodatkowo, bardzo rzadko obserwuje się zaburzenia układu sercowo-naczyniowego (obrzęki, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca) oraz reakcje nadwrażliwości (obrzęk twarzy, języka, krtani, duszność, tachykardia, hipotensja), które również mogą wpływać na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, bezsenność, ból głowy, depresja, dezorientacja, drażliwość, duszność, gorączka, hipotensja, ibuprofen, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, NLPZ, nudności, obrzęk, obrzęk języka, obrzęk krtani, obrzęk twarzy, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, sztywność karku, szumy uszne, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, wymioty, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Octan glatirameru – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Octan glatirameru, substancja czynna leku Copaxone, podawany jest wyłącznie podskórnie, z bezwzględnym przeciwwskazaniem do podawania dożylnego lub domięśniowego ze względu na ryzyko poważnych powikłań. W ciągu kilku minut po iniekcji mogą wystąpić przejściowe reakcje poiniekcyjne, takie jak rozszerzenie naczyń, ból w klatce piersiowej, duszność, kołatania serca oraz częstoskurcz. Pacjenci z chorobami serca wymagają szczególnej ostrożności i regularnego monitorowania. Rzadko obserwuje się drgawki oraz reakcje alergiczne lub anafilaktoidalne, w tym skurcz oskrzeli, reakcję anafilaktyczną i pokrzywkę, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i wdrożenia leczenia. W trakcie długotrwałej terapii pojawiają się przeciwciała przeciwko octanowi glatirameru, jednak nie wykazano ich neutralizującego wpływu na skuteczność leku.
ból w klatce piersiowej, choroba serca, ciężkie działanie niepożądane, częstoskurcz, czynność nerek, drgawka, duszność, funkcja wątroby, hepatotoksyczność, kołatanie serca, kompleks immunologiczny, niewydolność wątroby, octan glatirameru, pokrzywka, przeciwciało przeciwko octanowi glatirameru, przeszczep wątroby, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja poiniekcyjna, rozszerzenie naczyń, skurcz oskrzeli, uderzenie krwi, uszkodzenie wątroby, zapalenie wątroby - Leksykon chorób i schorzeń
Zwężenie mitralne – Zapobieganie i profilaktyka
Profilaktyka zwężenia zastawki mitralnej koncentruje się przede wszystkim na zapobieganiu gorączce reumatycznej, będącej główną przyczyną tej wady. Kluczowe jest wczesne rozpoznanie i leczenie infekcji paciorkowcowych, zwłaszcza anginy paciorkowcowej, z zastosowaniem pełnej kuracji antybiotykowej, najczęściej penicyliną. U pacjentów po przebytym epizodzie gorączki reumatycznej stosuje się profilaktykę wtórną, polegającą na długotrwałej antybiotykoterapii przeciwko paciorkowcom grupy A, z podawaniem antybiotyków co 3 tygodnie w sytuacjach wysokiego ryzyka. Leczenie przeciwzakrzepowe, oparte na antagonistach witaminy K, jest wskazane u chorych ze zwężeniem mitralnym z migotaniem przedsionków, przebytym incydentem zatorowym, obecnością skrzepliny w lewym przedsionku, stanami nadkrzepliwości lub nadciśnieniem tętniczym, aby zapobiec powikłaniom zakrzepowo-zatorowym.
angina paciorkowcowa, antagonista witaminy K, choroba reumatyczna serca, doustny antykoagulant, duszność, gorączka reumatyczna, incydent zatorowy, infekcja paciorkowcowa, infekcyjne zapalenie wsierdzia, leczenie przeciwzakrzepowe, migotanie przedsionków, niewydolność serca, osłuchiwanie serca, paciorkowiec grupy A, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka antybiotykowa, profilaktyka przeciwbakteryjna, profilaktyka wtórna, proteza zastawkowa, reumatoidalne zapalenie stawów, stan nadkrzepliwości, wrodzona wada serca, zastawka mitralna, zwężenie mitralne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Benodil 0,5 mg/ml
Produkt leczniczy Benodil, zawierający budezonid w postaci zawiesiny do nebulizacji w stężeniach 0,125 mg/ml, 0,25 mg/ml oraz 0,5 mg/ml, nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn. Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, stosowanie budezonidu w zalecanych dawkach terapeutycznych nie powoduje upośledzenia funkcji psychomotorycznych, takich jak czas reakcji, koncentracja czy koordynacja wzrokowo-ruchowa. Jest to istotne w kontekście terapii schorzeń układu oddechowego, gdyż glikokortykosteroidy wziewne, do których należy budezonid, cechują się korzystnym profilem bezpieczeństwa w zakresie funkcji poznawczych i psychomotorycznych, przewyższając pod tym względem starsze leki przeciwhistaminowe czy rozkurczające oskrzela, które mogą wywoływać działania niepożądane takie jak senność czy zawroty głowy.
astma oskrzelowa, benodil, budezonid, charakterystyka produktu leczniczego, czas reakcji, duszność, działanie niepożądane, farmakoterapia, glikokortykosteroid wziewny, koncentracja, koordynacja wzrokowo-ruchowa, lek przeciwhistaminowy, lek rozkurczający oskrzela, nebulizacja, schorzenie układu oddechowego, senność, zawiesina do nebulizacji, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Albutein 200 g/l
Albutein 200 g/l to roztwór albuminy ludzkiej o stężeniu 20% białka całkowitego, z co najmniej 95% albuminy, wykazujący działanie hiperonkotyczne względem osocza. Preparat jest pozyskiwany z ludzkiego osocza i może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu, najczęściej łagodne i przemijające. Do najczęstszych objawów należą nagłe zaczerwienienie skóry, pokrzywka, gorączka (>38°C) oraz nudności, które zwykle ustępują po zmniejszeniu tempa infuzji. Istotnym ryzykiem są ciężkie reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, wymagające natychmiastowego przerwania infuzji i wdrożenia standardowego leczenia anafilaksji (adrenalina, płynoterapia, leki przeciwhistaminowe, kortykosteroidy, tlenoterapia). Ze względu na pochodzenie z osocza ludzkiego istnieje potencjalne ryzyko przeniesienia czynników zakaźnych, co wymaga uwagi zgodnie z wytycznymi zawartymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego.
adrenalina, albumina ludzka, czynnik zakaźny, duszność, działanie hiperonkotyczne, gorączka, hiperwolemia, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość, nudności, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk twarzy, parametry życiowe, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, roztwór albuminy ludzkiej, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, tlenoterapia, wstrząs anafilaktyczny, zaczerwienienie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gemsol 40 mg/ml
Gemsol, zawierający gemcytabinę w stężeniu 40 mg/ml, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, z częstością występowania zależną od dawki, szybkości infuzji oraz odstępów między dawkami. Najczęstsze objawy to nudności i wymioty (≥60%), podwyższone aminotransferazy (AspAT, AlAT) i fosfataza zasadowa (≥60%), białkomocz i krwiomocz (około 50%), duszność (10-40%), oraz alergiczne wysypki skórne (25%). Hematologiczne działania niepożądane, takie jak leukopenia (neutropenia 3. stopnia u 19,3%, 4. stopnia u 6%), małopłytkowość i niedokrwistość, stanowią ograniczenie dawki. Dodatkowo obserwuje się gorączkę neutropeniczną, bóle głowy, zaburzenia rytmu serca, śródmiąższowe zapalenie płuc, ciężką hepatotoksyczność oraz reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, choć te występują rzadziej.
aminotransferaza, białkomocz, duszność, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, gemcytabina, gorączka neutropeniczna, hepatotoksyczność, jadłowstręt, leukocyt, leukopenia, małopłytkowość, mikroangiopatia zakrzepowa, neuropatia nerwów czuciowych, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niedokrwistość, niewydolność wątroby, objawy grypopodobne, obrzęk płuc, osutka krostkowa, posocznica, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rzekome zapalenie tkanki łącznej, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczność hematologiczna, udar naczyniowy mózgu, uszkodzenie popromienne, wysypka alergiczna, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie naczyń obwodowych, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół przesiąkania włośniczek, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Orungal 100 mg
Orungal (itrakonazol) wykazuje profil działań niepożądanych potwierdzony na podstawie analizy danych z 107 badań klinicznych obejmujących 8499 pacjentów, w tym 165 dzieci w wieku 1-17 lat. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi u dorosłych były ból głowy (1,6%), nudności (1,6%) oraz ból brzucha (1,3%), natomiast u dzieci częstotliwość tych objawów była wyższa: ból głowy i wymioty po 3,0%, ból brzucha i biegunka po 2,4%, zaburzenia czynności wątroby, niedociśnienie tętnicze, nudności i pokrzywka po 1,2%. Rzadziej (<1%) występowały m.in. leukopenia, nadwrażliwość, zaburzenia smaku, parestezje, szumy uszne, zaburzenia czynności wątroby i hiperbilirubinemia, a także zmiany skórne i zaburzenia układu rozrodczego. Profil działań niepożądanych u dzieci jest podobny, lecz z wyższą częstością występowania.
ból brzucha, ból głowy, duszność, dysgeuzja, fosfokinaza kreatynowa, grzybica skóry i paznokci, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, hipertriglicerydemia, itrakonazol, leukoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezje, pseudoaldosteronizm, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, szumy uszne, toksyczna nekroliza naskórka, utrata słuchu, wielomocz, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia erekcji, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia widzenia, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie grzybicze, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zastoinowa niewydolność serca, zespół choroby posurowiczej, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z bluszczu – Działania niepożądane
Wyciąg z liścia bluszczu (Hedera helix L.) stosowany jest jako substancja czynna w preparatach mukolitycznych i spazmolitycznych. Profil bezpieczeństwa tej substancji, oparty na danych z charakterystyk leków takich jak Hederasal MAX, Helituspan czy Herbion na kaszel mokry, wskazuje na względnie dobrą tolerancję. Niemniej jednak, wyciąg może wywoływać działania niepożądane, głównie o charakterze immunologicznym i ze strony przewodu pokarmowego. Do najważniejszych reakcji należą wysypka skórna, pokrzywka, duszności oraz reakcje anafilaktyczne, których częstość występowania jest nieznana. Objawy ze strony układu pokarmowego obejmują nudności, wymioty i biegunkę, również o nieokreślonej częstości. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, zwłaszcza reakcji anafilaktycznych, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i wdrożenie postępowania ratunkowego.
bąbel pokrzywkowy, biegunka, ciężkie działanie niepożądane, dolegliwość przewodu pokarmowego, duszność, działanie mukolityczne, działanie niepożądane, działanie spazmolityczne, Hedera helix, klasyfikacja MedDRA, nudność, obrzęk dróg oddechowych, odwodnienie, pokrzywka, preparat wykrztuśny, profil bezpieczeństwa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, stosunek korzyści do ryzyka, wyciąg z bluszczu, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlodipine Orion 5 mg
Amlodypina w postaci bezylanu, stosowana w dawkach 5 mg i 10 mg (preparat Amlodipine Orion), charakteryzuje się profilem działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęstszym działaniem niepożądanym (>10%) są obrzęki obwodowe, głównie kończyn dolnych. Często (1-10%) występują objawy ze strony układu nerwowego (senność, zawroty głowy, ból głowy), serca (kołatanie), naczyń (zaczerwienienie twarzy), układu oddechowego (duszność), przewodu pokarmowego (ból brzucha, nudności, zmiany rytmu wypróżnień), mięśniowo-szkieletowego (obrzęk kostek, kurcze mięśni) oraz ogólne (zmęczenie, osłabienie). Objawy te mają zwykle łagodny do umiarkowanego charakter, ale mogą wymagać monitorowania i dostosowania leczenia.
bezylan amlodypiny, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, depresja, diploplia, duszność, dysgeuzja, dyspepsja, enzymy wątrobowe, fotowrażliwość, ginekomastia, hiperestezja, hiperglikemia, hiperplazja dziąseł, hipoestezja, hipotensja, impotencja, insomnia, kołatanie serca, kurcz mięśni, leukopenia, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, nudności, nykturia, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, rumień wielopostaciowy, senność, tachykardia komorowa, tinnitus, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, zaburzenia widzenia, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka