duszność
Duszność to subiektywne uczucie trudności w oddychaniu, braku powietrza lub zwiększonego wysiłku oddechowego. Jest jednym z najczęstszych objawów zgłaszanych przez pacjentów i może wskazywać na choroby układu oddechowego, sercowo-naczyniowego oraz wiele innych schorzeń.
Klinicznie duszność klasyfikuje się jako ostrą (nagłą) lub przewlekłą (trwającą powyżej 4-8 tygodni). Ze względu na mechanizm można ją podzielić na obturacyjną, restrykcyjną, naczyniową i nerwowo-mięśniową. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić schorzenia płucne (POChP, astma, zapalenie płuc), kardiologiczne (niewydolność serca, choroba niedokrwienna), choroby opłucnej i śródpiersia oraz przyczyny pozapłucne i pozasercowe.
Ocena duszności powinna obejmować dokładny wywiad (początek, nasilenie, czynniki wyzwalające i łagodzące), badanie przedmiotowe oraz badania dodatkowe (gazometria, RTG klatki piersiowej, spirometria, ECHO serca). Zastosowanie wystandaryzowanych narzędzi jak skala Borga czy mMRC (modified Medical Research Council) pozwala na obiektywizację nasilenia duszności.
Leczenie duszności zależy od przyczyny i obejmuje terapię choroby podstawowej, tlenoterapię, leki rozszerzające oskrzela, kortykosteroidy, diuretyki, leki przeciwlękowe oraz rehabilitację oddechową. W przypadkach opornych na leczenie stosuje się też opioidy w małych dawkach, które zmniejszają subiektywne uczucie duszności.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Valused (420 mg + 336 mg + 42 mg)/ml
Przedawkowanie preparatu Valused, zawierającego nalewki z ziela męczennicy (45 g/100 g, etanol 70% v/v), szyszek chmielu (36 g/100 g, etanol 80% v/v) oraz intrakt z korzenia kozłka lekarskiego (4,5 g/100 g, etanol 96% v/v), może prowadzić do wieloukładowych objawów toksycznych. Objawy te pojawiają się zwykle po długotrwałym przyjmowaniu wysokich dawek około 20 g surowca dziennie i obejmują zmęczenie, nadmierną senność, apatię, skurcze mięśni gładkich podbrzusza, duszność, zaburzenia rytmu serca (arytmie, bradykardia, tachykardia), zawroty głowy, drżenie rąk oraz mydriazę z zaburzeniami akomodacji. Szczególnie narażone są osoby z nadwrażliwością na walerianę, a obecność wysokiego stężenia etanolu (55-65% v/v) w preparacie może potęgować objawy sedacji i intoksykacji alkoholowej.
arytmia, dawka toksyczna, drżenie kończyn, duszność, intoksykacja alkoholowa, intrakt z korzenia kozłka lekarskiego, leczenie przedawkowania, monitorowanie układu krążenia, mydriaza, nadwrażliwość na lek, nadwrażliwość na walerianę, nalewka z szyszek chmielu, nalewka z ziela męczennicy, objawy przedawkowania, sedacja, zaburzenia świadomości, zawartość etanolu, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na lateks – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Alergia na lateks to immunologiczna reakcja na białka naturalnego lateksu kauczukowego, występująca u 1-2% populacji ogólnej, a u pracowników służby zdrowia nawet w 8-17%. Reakcje alergiczne mogą mieć charakter natychmiastowy (IgE-zależny) z ryzykiem anafilaksji, lub opóźniony (kontaktowe zapalenie skóry typu IV) oraz niealergiczny podrażniający. Objawy obejmują m.in. pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, świszczący oddech, duszność, a w ciężkich przypadkach wstrząs anafilaktyczny. Diagnostyka opiera się na wywiadzie, testach skórnych i badaniach serologicznych wykrywających specyficzne IgE. Grupy wysokiego ryzyka to m.in. personel medyczny, pacjenci po licznych operacjach oraz osoby z rozszczepem kręgosłupa. Istotne jest także rozpoznanie zespołu alergii lateksowo-pokarmowej, z reakcjami krzyżowymi na owoce takie jak banany, awokado czy kiwi.
adrenalina, alergia na lateks, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, auto-injektor epinefryny, badanie krwi, bazofil, duszność, dysfagia, epinefryna, komórka tuczna, kontaktowe zapalenie skóry, kontaktowe zapalenie skóry z podrażnienia, kortykosteroid, lateks kauczukowy, lek przeciwhistaminowy, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, pracownik służby zdrowia, przeciwciało IgE, reakcja alergiczna, reakcja immunologiczna, reakcja krzyżowa, spina bifida, świszczący oddech, test skórny, wstrząs anafilaktyczny, zespół lateksowo-owocowy - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z kwiatostanu głogu – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Nalewka z kwiatostanu głogu (Crataegi inflorescentiae tinctura), pozyskiwana z Crataegus monogyna Jacquin oraz Crataegus oxyacantha L., zawiera wysoką zawartość etanolu (53-58% v/v w Tinctura Crataegi oraz 55-70% v/v w Venoforton), co przekłada się na 2,3 g etanolu w dawce 5 ml (równowartość 58 ml piwa lub 24 ml wina) oraz 2,21 g etanolu w dawce 4 ml (56 ml piwa lub 23 ml wina) odpowiednio. Ze względu na obecność alkoholu, preparaty te są przeciwwskazane u pacjentów z uszkodzeniem wątroby, alkoholizmem, padaczką, a w przypadku Venoforton także u osób z uzależnieniem od alkoholu, uszkodzeniami mózgu i chorobami psychicznymi. Długotrwałe stosowanie wymaga monitorowania funkcji nerek, a preparaty nie są zalecane u dzieci i młodzieży (poniżej 18 lat dla Tinctura Crataegi i poniżej 12 lat dla Venoforton) ze względu na brak danych bezpieczeństwa oraz zawartość alkoholu.
alkoholizm, ból w okolicy serca, choroba psychiczna, Crataegi inflorescentiae tinctura, Crataegus monogyna, crataegus oxyacantha, duszność, funkcja nerek, interakcja lekowa, nalewka z kwiatostanu głogu, nefrotoksyczność, niewydolność serca, obrzęk nóg, padaczka, parametry czynnościowe nerek, Tinctura Crataegi, uszkodzenie mózgu, uszkodzenie wątroby, uzależnienie od alkoholu, Venoforton, wysoka zawartość etanolu, zawartość etanolu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil Aurovitas 20 mg
Produkt leczniczy Tadalafil Aurovitas, zawierający 20 mg tadalafilu w postaci tabletek powlekanych, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący zarówno często występujące, jak i rzadkie działania niepożądane. Najczęściej obserwowane objawy to ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których nasilenie koreluje z dawką. U pacjentów powyżej 65 roku życia częściej występują biegunka, zawroty głowy oraz zaburzenia rytmu serca, w tym bradykardia zatokowa, jednak większość nieprawidłowości w EKG nie wiązała się z objawami klinicznymi. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie poważne działania niepożądane układu sercowo-naczyniowego, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa oraz komorowe zaburzenia rytmu, które występowały głównie u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka. Rzadkie, ale ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i złuszczające zapalenie skóry, zostały zgłoszone po wprowadzeniu leku do obrotu.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból oczu, ból pleców, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krew w nasieniu, krwawienie z nosa, krwawienie z prącia, krwiomocz, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nagła głuchota, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, okluzja naczyń siatkówki, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przekrwienie spojówek, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar mózgu, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Gamunex 10%
Gamunex 10% to preparat immunoglobuliny ludzkiej normalnej, którego podawanie wymaga ścisłego monitorowania pacjentów, zwłaszcza przy szybkościach infuzji do 8,4 ml/kg/godz., a u dzieci i pacjentów z ryzykiem niewydolności nerek – nie przekraczającej 4,8 ml/kg/godz. Zaleca się rozpoczęcie infuzji powoli (0,6-1,2 ml/kg/godz.), a u pacjentów z wysokim ryzykiem nadwrażliwości nawet od 0,1 ml/kg/godz. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów po raz pierwszy otrzymujących IVIg, zmieniających preparat lub po długim odstępie od poprzedniej infuzji, monitorując ich przez pierwszą godzinę po podaniu. Produkt nie powinien być mieszany z innymi roztworami do infuzji, z wyjątkiem roztworu glukozy 50 mg/ml, który wymaga ostrożności u pacjentów z cukrzycą. Konieczne jest także unikanie jednoczesnego podawania Gamunex 10% i heparyny przez jedno urządzenie infuzyjne. Podczas terapii należy monitorować nawodnienie, diurezę oraz stężenie kreatyniny, a także unikać stosowania diuretyków pętlowych. W przypadku działań niepożądanych, takich jak ból głowy, uderzenia gorąca, dreszcze, świszczący oddech czy niedociśnienie, należy zmniejszyć szybkość infuzji lub ją przerwać.
choroba Kawasakiego, duszność, hemoliza, hipoksja, hipowolemia, immunoglobulina ludzka normalna, incydent zakrzepowo-zatorowy, IVIg, lepkość krwi, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, odczyn Coombsa, ostra niewydolność nerek, ostre poprzetoczeniowe uszkodzenie płuc, parwowirus B19, pleocytoza, sinica, szybkość infuzji, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cholinex 150 mg
Cholinex w dawce 150 mg zawiera cholinę salicylanu i jest dostępny w postaci pastylek twardych o barwie szklisto-białej do jasnożółtej z miętowym zapachem. Substancje pomocnicze o znanym działaniu to m.in. aspartam (1,75 mg), izomalt (2671,32 mg) oraz maltytol (667,83 mg). Podczas stosowania leku mogą wystąpić działania niepożądane typowe dla doustnych salicylanów, takie jak reakcje alergiczne (zaczerwienienie skóry, wysypki, obrzęk twarzy, języka, trudności w oddychaniu) o częstości rzadkiej, uszkodzenie błony śluzowej przewodu pokarmowego (bóle brzucha, wymioty, krwawienia) również rzadko oraz bardzo rzadko zespół Reye’a u dzieci poniżej 12 roku życia. W przypadku wystąpienia objawów alergicznych lub zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skonsultować się z lekarzem.
aspartam, cholina salicylanu, duszność, izomalt, krwawienie z przewodu pokarmowego, maltytol, monitorowanie bezpieczeństwa leku, obrzęk twarzy, reakcja alergiczna, uszkodzenie błony śluzowej przewodu pokarmowego, zaburzenie dróg żółciowych, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie wątroby, zaburzenie żołądka i jelit, zaczerwienienie skóry, zespół Reye’a - Leksykon substancji czynnych
Sodu glicerofosforan – Działania niepożądane
Sodu glicerofosforan, stosowany w preparatach do żywienia pozajelitowego takich jak Kabiven Peripheral, Multimel, Olimel czy SmofKabiven, jest źródłem fosforanów i sodu niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Jednak jego podawanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, w tym reakcji nadwrażliwości (np. nadmierne pocenie, gorączka, duszność, skurcz oskrzeli), zaburzeń układu krążenia (tachykardia, nadciśnienie, niedociśnienie), zaburzeń żołądkowo-jelitowych (nudności, wymioty, biegunka), a także zaburzeń czynności wątroby (zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, cholestaza, żółtaczka). Częstość występowania tachykardii, podwyższenia temperatury ciała, dreszczy i wzrostu enzymów wątrobowych wynosi ≥1/100 do <1/10, natomiast duszność, nadwrażliwość, nadciśnienie i niedociśnienie tętnicze występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Szczególną uwagę należy zwrócić na zespół przedawkowania tłuszczu, który może prowadzić do hiperlipidemii, powiększenia wątroby i śledziony, anemii, leukopenii, trombocytopenii, zaburzeń krzepnięcia, hemolizy oraz śpiączki, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.
anemia, azotemia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, brak łaknienia, cholestaza, drżenie, duszność, enzym wątrobowy, gorączka, hemoliza, hiperlipidemia, leukopenia, małopłytkowość, martwica, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk, powiększenie śledziony, powiększenie wątroby, priapizm, przyspieszony oddech, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, retikulocytoza, sinica, sodu glicerofosforan, tachykardia, trombocytopenia, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia krwi, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie żyły, zawrót głowy, zespół przedawkowania tłuszczu, żółtaczka, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Novo-Helisen Depot –
Novo-Helisen Depot jest lekiem stosowanym w immunoterapii swoistej (odczulaniu) w alergiach IgE-zależnych, takich jak alergiczny nieżyt nosa, alergiczne zapalenie spojówek oraz astma oskrzelowa. Preparat zawiera wyciągi alergenowe pochodzenia zwierzęcego (sierść, nabłonki, pierze), grzybów pleśniowych lub roztoczy kurzu domowego, dobierane indywidualnie do spektrum uczulenia pacjenta. Produkt dostępny jest w trzech stężeniach, umożliwiających stopniowe zwiększanie dawki: dla alergenów zwierzęcych 25, 250 i 2500 PNU/ml, dla grzybów pleśniowych 5, 50 i 500 PNU/ml, a dla roztoczy kurzu domowego 50, 500 i 5000 TU/ml lub PNU/ml. Stężenia są rozcieńczane w stosunku 1:10 między kolejnymi poziomami. Preparat podawany jest w formie zawiesiny do wstrzykiwań, zawierającej substancje pomocnicze, takie jak glinu wodorotlenek i fenol, które mają wpływ na bezpieczeństwo terapii.
alergia IgE-zależna, alergiczne zapalenie spojówek, alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa alergiczna, duszność, grzyb pleśniowy, immunoterapia swoista, jednostka azotu białkowego, jednostka terapeutyczna, nadreaktywność oskrzeli, obrzęk błony śluzowej nosa, przeciwciało IgE, przewlekłe zapalenie dróg oddechowych, roztocze kurzu domowego, schorzenie alergiczne IgE-zależne, spektrum uczulenia, świszczący oddech, tolerancja immunologiczna, wodorotlenek glinu, wyciąg alergenowy grzybów pleśniowych, wyciąg alergenowy roztoczy, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Entus Max 30 mg/5 ml
Entus Max w formie syropu o stężeniu 30 mg/5 ml chlorowodorku ambroksolu posiada bezwzględne przeciwwskazania obejmujące nadwrażliwość na substancję czynną oraz na substancje pomocnicze. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność alkoholu etylowego (1,68 mg/5 ml), glikolu propylenowego (149,35 mg/5 ml), kwasu benzoesowego (10 mg/5 ml) oraz sorbitolu ciekłego (1742,2 mg/5 ml), które mogą wywoływać reakcje alergiczne lub być szkodliwe u określonych grup pacjentów. Przeciwwskazania dotyczą m.in. pacjentów z chorobami wątroby, alkoholizmem, padaczką, zaburzeniami czynności nerek, noworodków oraz osób z dziedziczną nietolerancją fruktozy.
alkohol etylowy, chlorowodorek ambroksolu, dehydrogenaza alkoholowa, duszność, dziedziczna nietolerancja fruktozy, Entus Max, glikol propylenowy, kwas benzoesowy, lek mukolityczny, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, objaw nadwrażliwości, reakcja alergiczna, sorbitol, substancja pomocnicza, wypieranie bilirubiny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Anidulafungina Accord
Anidulafungina Accord (100 mg) jest lekiem przeciwgrzybiczym stosowanym do infuzji, jednakże brak jest danych klinicznych dotyczących jej skuteczności w leczeniu zapalenia wsierdzia, zapalenia kości i szpiku oraz zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych wywołanych przez Candida. Lek nie jest zalecany u noworodków poniżej 1 miesiąca życia ze względu na ryzyko toksyczności polisorbatu 80, który jest substancją pomocniczą w preparacie. U pacjentów leczonych anidulafunginą obserwowano podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, co wymaga monitorowania funkcji wątroby, zwłaszcza u osób z ciężką chorobą podstawową i przy jednoczesnym stosowaniu innych leków hepatotoksycznych. W trakcie terapii mogą wystąpić reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs, które wymagają natychmiastowego przerwania podawania leku i wdrożenia leczenia ratunkowego.
anidulafungina, duszność, dziedziczna nietolerancja fruktozy, enzymy wątrobowe, fruktoza, kandydoza rozsiana, lek przeciwgrzybiczny, neutropenia, niedociśnienie, niewydolność wątroby, noworodek, ośrodkowy układ nerwowy, pokrzywka, polisorbat 80, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, świąd, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaczerwienienie, zapalenie kości i szpiku, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie wątroby, zapalenie wsierdzia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Paramax Rapid 500 mg 500 mg
Paramax Rapid 500 mg, zawierający paracetamol, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, zdefiniowane zgodnie z klasyfikacją MedDRA. Do najpoważniejszych, choć bardzo rzadkich (<0,01%) działań należą zaburzenia hematologiczne takie jak małopłytkowość i agranulocytoza, które manifestują się skłonnością do krwawień i zwiększoną podatnością na infekcje. Ponadto, mogą wystąpić reakcje anafilaktyczne, duszność i skurcz oskrzeli, co jest szczególnie istotne u pacjentów z chorobami układu oddechowego. Rzadko obserwuje się również ciężkie reakcje skórne, nudności, wymioty, zaparcia, a także poważne zaburzenia nerek, takie jak kolka nerkowa, martwica brodawek nerkowych i ostra niewydolność nerek. Objawy te wymagają natychmiastowego zaprzestania leczenia i interwencji medycznej.
agranulocytoza, astma, ciśnienie tętnicze, drogi moczowe, duszność, działanie niepożądane, granulocyt obojętnochłonny, kolka nerkowa, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, MedDRA, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, paracetamol, płytki krwi, POChP, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rumień, skurcz oskrzeli, tkanka podskórna, układ chłonny, układ immunologiczny, układ oddechowy, wstrząs, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie krzepnięcia, zaparcie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Klarmin 250 mg
Klarytromycyna (Klarmin 250 mg) wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla makrolidów, z dominującymi łagodnymi zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, takimi jak bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty i zaburzenia smaku, obserwowanymi zarówno u dorosłych, jak i dzieci (6 miesięcy–12 lat). U pacjentów z osłabioną odpornością (np. AIDS) stosujących dawki 1000–2000 mg/dobę najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, zmiany smaku, bóle brzucha, biegunka, wysypka, wzdęcia, ból głowy, zaparcia, zaburzenia słuchu oraz podwyższenie aktywności AspAT i AlAT. Dawka 4000 mg/dobę wiąże się z 3–4-krotnie wyższą częstością działań niepożądanych oraz większą częstością nieprawidłowości hematologicznych i biochemicznych (np. leukopenia, trombocytopenia, wzrost stężenia azotu mocznikowego). Występują także rzadkie, ale poważne reakcje, takie jak rabdomioliza (często w interakcji z lekami takimi jak statyny, fibraty, kolchicyna, allopurynol), zaburzenia rytmu serca (wydłużenie QT, torsade de pointes), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, DRESS) oraz rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego wywołane przez Clostridioides difficile.
agranulocytoza, allopurynol, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk makrolidowy, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, Clostridioides difficile, częstoskurcz komorowy, drgawki, duszność, dyskineza, fibrat, hipoglikemia, klarytromycyna, kolchicyna, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, małopłytkowość, migotanie komór, miopatia, neutropenia, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, parestezja, rabdomioliza, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, statyna, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trombocytemia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie smaku, zakażenie Mycobacterium, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie wątroby, zator płucny, zawrót głowy błędnikowy, zespół nabytego niedoboru odporności, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ofloxacin-POS 3 mg/ml
Ofloxacin-POS w postaci kropli do oczu zawiera 3 mg/ml ofloksacyny i jest stosowany miejscowo w okulistyce. Pomimo miejscowej aplikacji, substancja czynna może ulegać wchłonięciu do krwiobiegu, co niesie ryzyko działań niepożądanych zarówno miejscowych, jak i ogólnoustrojowych. Do często obserwowanych działań miejscowych (≥1/100 do <1/10) należą podrażnienie gałki ocznej (pieczenie, szczypanie, zaczerwienienie) oraz uczucie dyskomfortu w oku. Inne działania o nieznanej częstości obejmują zapalenie rogówki i spojówek, nieostre widzenie, światłowstręt, obrzęk oczu, uczucie ciała obcego, wzmożone łzawienie, zespół suchego oka, ból i przekrwienie oczu oraz obrzęk okołooczodołowy. Miejscowe działania niepożądane mogą wynikać zarówno z ofloksacyny, jak i substancji pomocniczych, np. chlorku benzalkoniowego.
aplikacja miejscowa, chlorek benzalkoniowy, ciało obce w oku, częstoskurcz komorowy, duszność, dyspnea, działanie niepożądane, fluorochinolon, kortykosteroid, łzawienie, nadwrażliwość, nieostre widzenie, obrzęk jamy ustnej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk oka, obrzęk okołooczodołowy, ofloksacyna, okulistyka, podrażnienie gałki ocznej, przekrwienie oka, reakcja anafilaktyczna, ścięgno Achillesa, światłowstręt, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, wchłanianie do krwiobiegu, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu komorowe, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zawroty głowy, zerwanie ścięgna, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka - Leksykon substancji czynnych
Kora wierzby – Działania niepożądane
Kora wierzby (Salicis cortex) jest składnikiem aktywnym w preparatach takich jak Salicortex, Pyrosal, Gastrovit TraviComplex oraz Syrop z lipy, bzu czarnego, wierzby i dziewanny Ziołowa Tradycja. Działania niepożądane związane z jej stosowaniem występują rzadko, a ich częstość jest często nieznana. Najczęściej obserwowane reakcje to nadwrażliwość immunologiczna manifestująca się wysypkami, świądem, pokrzywką, astmą i dusznością oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, bóle brzucha, niestrawność, zgaga i biegunka. W przypadku preparatu Pyrosal szczególnym czynnikiem ryzyka jest nietolerancja wysokich dawek sacharozy, która może nasilać nudności. Częstość występowania tych działań niepożądanych jest określona jako nieznana, co podkreśla potrzebę dalszego monitorowania bezpieczeństwa terapii.
astma, bezpieczeństwo farmakoterapii, biegunka, ból brzucha, charakterystyka produktu leczniczego, choroba wrzodowa żołądka, ciężka reakcja alergiczna, duszność, klasyfikacja MedDRA, kora wierzby, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość, niedożywienie, niestrawność, niewydolność oddechowa, nudności, objawy alergiczne, obrzęk twarzy, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja skórna, reakcja uczuleniowa, spadek ciśnienia, świąd, układ oddechowy, wykwit skórny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia oddechowe, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zespół jelita drażliwego, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil Teva 20 mg
Tadalafil Teva w dawce 20 mg, stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący najczęściej ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których częstość wzrasta wraz z dawką. Działania niepożądane mają zwykle charakter przemijający i umiarkowany, z bólem głowy pojawiającym się najczęściej w ciągu 10-30 dni od rozpoczęcia terapii. Analiza danych z 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów z placebo potwierdza bezpieczeństwo stosowania, jednak szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego oraz tych przyjmujących leki przeciwnadciśnieniowe, u których obserwuje się zwiększoną częstość działań niepożądanych. Wśród poważnych powikłań wymienia się zdarzenia sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa czy komorowe zaburzenia rytmu serca, a także incydenty neurologiczne, w tym udar mózgu i przemijające napady niedokrwienne (TIA).
ból głowy, ból kończyny, ból mięśni, ból oka, ból pleców, ból w klatce piersiowej, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, hemospermia, incydent krwotoczny, kołatanie serca, komorowe zaburzenie rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek przeciwnadciśnieniowy, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła głuchota, nagła śmierć sercowa, NAION, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk powieki, obrzęk twarzy, omdlenie, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przekrwienie błony śluzowej nosa, przekrwienie spojówki, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, szum w uszach, tabletka powlekana, ubytek pola widzenia, udar mózgu, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Fibrynogen – Działania niepożądane
Fibrynogen ludzki, stosowany w koncentratach fibrynogenu (np. Fibryga) oraz klejach tkankowych (np. Tisseel, Artiss), wiąże się z ryzykiem wystąpienia reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji, które mogą mieć charakter zagrażający życiu. Objawy obejmują obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, duszność, bradykardię lub tachykardię, uogólnioną pokrzywkę, niedociśnienie oraz objawy neurologiczne jak parestezje. Szczególnie narażeni są pacjenci poddawani ponownemu leczeniu, u których mogą pojawić się przeciwciała przeciwko składnikom fibrynogenu, zwiększając ryzyko reakcji alergicznych. Donaczyniowe podanie preparatów może prowadzić do poważnych powikłań zakrzepowo-zatorowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, zatorowość płucna, zakrzepowe zapalenie żył, zator tętniczy, zator tętnicy mózgowej oraz rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe (DIC). Nieprawidłowe użycie urządzeń rozpylających kleje fibrynowe może skutkować zatorami powietrznymi lub gazowymi, stanowiącymi zagrożenie życia.
aprotynina, bradykardia, duszność, klej tkankowy, koncentrat fibrynogenu, nabyty niedobór fibrynogenu, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, płyn surowiczy, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, produkt degradacji fibryny, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe, skurcz oskrzeli, szok anafilaktyczny, torbiel skórna, wrodzony niedobór fibrynogenu, zaburzenie czucia, zaburzenie gojenia, zakażenie rany, zakrzepica żyły pachowej, zakrzepowe zapalenie żył, zator powietrzny, zator tętnicy mózgowej, zator tętniczy, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zawał mózgu - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba zastawek serca – Diagnostyka i diagnoza
Choroba zastawek serca charakteryzuje się dysfunkcją jednej lub więcej z czterech zastawek serca, co prowadzi do zaburzeń hemodynamicznych. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu fizykalnym z oceną szmerów sercowych oraz szeregu badań obrazowych i funkcjonalnych. Echokardiografia, w tym TTE, TEE, echokardiografia 3D oraz wysiłkowa, stanowi podstawę diagnostyki, umożliwiając ocenę gradientu ciśnień, pola powierzchni zastawki (np. poniżej 1 cm² wskazuje na ciężkie zwężenie), prędkości przepływu (powyżej 4 m/s sugeruje ciężkie zwężenie) oraz stopnia niedomykalności (skala 0-4). Dodatkowo, EKG, RTG klatki piersiowej, próba wysiłkowa, MRI i CT serca dostarczają uzupełniających informacji o strukturze, funkcji serca i obecności powikłań. Cewnikowanie serca jest zarezerwowane dla przypadków niejednoznacznych lub przed interwencją chirurgiczną.
badanie echokardiograficzne przezprzełykowe, cewnikowanie serca, choroba zastawek serca, duszność, echokardiografia 3D, echokardiografia wysiłkowa, echokardiogram, gradient ciśnień, infekcyjne zapalenie wsierdzia, kardiochirurg, kardiolog interwencyjny, migotanie przedsionków, niedomykalność zastawki, niedomykalność zastawki aortalnej, niedomykalność zastawki mitralnej, pole powierzchni zastawki, próba wysiłkowa, przerost lewej komory, rezonans magnetyczny serca, stenoza zastawki, szmer sercowy, sztuczna inteligencja, tomografia komputerowa serca, zastój w krążeniu płucnym, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Roxiper 20 mg + 8 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Roxiper, zawierający rozuwastatynę (20 mg), peryndopryl (8 mg) oraz indapamid (2,5 mg), wykazuje złożony profil działań niepożądanych wynikający z farmakologicznych właściwości poszczególnych składników. Najczęściej obserwowane działania niepożądane związane z peryndoprylem obejmują zawroty głowy (zarówno ośrodkowe, jak i błędnikowe), ból głowy, parestezje, zaburzenia smaku i widzenia, niedociśnienie tętnicze, kaszel, duszność oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, zaparcia, niestrawność, biegunka, nudności, wymioty). Indapamid najczęściej powoduje hipokaliemię oraz reakcje nadwrażliwości skórnych, w tym wysypki plamkowo-grudkowe, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami alergicznymi. Rozuwastatyna wiąże się z ryzykiem miopatii, rabdomiolizy oraz zaburzeń czynności wątroby, manifestujących się wzrostem enzymów wątrobowych, a także zwiększonym ryzykiem rozwoju cukrzycy typu 2.
astenia, ból głowy, cukrzyca typu 2, duszność, enzym wątrobowy, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, hipokaliemia, inhibitor ACE, kinaza kreatynowa, miopatia i rabdomioliza, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, reakcja nadwrażliwości skórnej, rozuwastatyna peryndopryl indapamid, skurcz mięśni, szum uszny, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mydocalm 50 mg
Profil bezpieczeństwa tolperyzonu (Mydocalm 50 mg) opiera się na danych od ponad 12 000 pacjentów, wskazując, że najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu skórnego, ogólnego, neurologicznego oraz przewodu pokarmowego. Reakcje nadwrażliwości stanowią 50-60% zgłoszonych działań niepożądanych, z większością łagodnych i samoistnie ustępujących, jednak bardzo rzadko mogą wystąpić zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, w tym obrzęk naczynioruchowy twarzy i warg. Częstość występowania działań niepożądanych według klasyfikacji MedDRA obejmuje m.in. zaburzenia neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, senność), żołądkowo-jelitowe (dyspepsja, nudności, biegunka), skórne (wysypka, świąd, pokrzywka) oraz rzadkie przypadki anemii, reakcji anafilaktycznych i uszkodzenia wątroby.
alergiczne zapalenie skóry, anemia, bezsenność, białkomocz, biegunka, ból głowy, ból mięśniowy, bradykardia, depresja, dławica piersiowa, duszność, dyspepsja, działanie niepożądane, hipoestezja, hipotensja, krwawienie z nosa, leukocytoza, Mydocalm, nudności, obniżone ciśnienie krwi, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśniowe, osteopenia, padaczka, palpitacje, parestezja, podwyższona kreatynina, pokrzywka, polidypsja, powiększenie węzłów chłonnych, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, świąd, szumy uszne, tachykardia, tolperyzon, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia skóry, zaburzenia żołądka, zaburzenie neurologiczne, zaparcia, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Tamarix gallica – Przeciwwskazania stosowania
Tamarix gallica, obecny w produkcie leczniczym Liv.52 w dawce 16 mg na tabletkę, jest substancją czynną stosowaną w terapii, jednak głównym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na tę substancję lub inne składniki preparatu, w tym Capparis spinosae cortex, Cichorii intybus semen, Solani nigri herba, Terminaliae arjunae cortex, Cassiae occidentalis semen, Achilleae millefolii semen oraz Mandur Bhasma. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość reakcji krzyżowych u pacjentów uczulonych na rośliny z rodziny astrowatych (Astraceae), gdyż Liv.52 zawiera Achilleae millefolii semen, co może wywołać reakcje alergiczne u predysponowanych osób. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, takich jak wysypka, świąd, obrzęk czy trudności w oddychaniu, należy natychmiast przerwać stosowanie preparatu i wdrożyć leczenie objawowe.
Achilleae millefolii semen, Capparis spinosae cortex, cassiae occidentalis semen, Cichorii intybus semen, duszność, Liv.52, Mandur Bhasma, nadwrażliwość, nasiona krwawnika, obrzęk, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, rodzina astrowatych, Solani nigri herba, substancja czynna, substancja pomocnicza, świąd, Tamarix gallica, tamaryszek galijski, Terminaliae arjunae cortex, wysypka skórna, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lancetan
Produkt leczniczy LANCETAN 648 mg/5 ml w postaci syropu zawiera wyciąg płynny z liścia babki lancetowatej oraz substancje pomocnicze, w tym etanol (4,0-7,0% V/V, co odpowiada 0,22-0,37 g etanolu w dawce 5 ml) oraz sacharozę (78 g/100 g syropu, około 3,9 g w dawce 5 ml). Ze względu na obecność etanolu, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami wątroby, padaczką, uszkodzeniem mózgu, chorobami psychicznymi oraz u osób z chorobą alkoholową, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i interakcji. Ponadto, LANCETAN nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 6 lat z powodu ryzyka związanego z etanolem oraz braku danych klinicznych. Wysoka zawartość sacharozy wyklucza stosowanie u pacjentów z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy oraz niedoborem sacharazy-izomaltazy.
antybiotykoterapia, babka lancetowata, bakteryjne zakażenie dróg oddechowych, choroba alkoholowa, choroba psychiczna, choroba wątroby, duszność, gorączka, infekcja bakteryjna, infekcja dróg oddechowych, lek psychotropowy, napad drgawkowy, niedobór sacharozy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, padaczka, próg drgawkowy, reakcja alergiczna, ropna plwocina, trudność w oddychaniu, uszkodzenie mózgu, wyciąg z babki lancetowatej, zaburzenie funkcji wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bosentan Ranbaxy
Produkt leczniczy Bosentan Ranbaxy stosowany w terapii tętniczego nadciśnienia płucnego (TNP) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym hepatotoksyczności i niedokrwistości. Przed rozpoczęciem leczenia konieczna jest ocena stanu klinicznego pacjenta oraz stosunek korzyści do ryzyka, zwłaszcza u pacjentów z ciężkim TNP oraz w klasie I wg WHO. Leczenie można rozpocząć tylko przy skurczowym ciśnieniu tętniczym >85 mm Hg. Monitorowanie aktywności aminotransferaz wątrobowych (AlAT, AspAT) jest obowiązkowe przed terapią i co miesiąc, a także po 2 tygodniach od zwiększenia dawki. Wzrost aktywności aminotransferaz powyżej 3× GGN wymaga potwierdzenia i indywidualnej decyzji o kontynuacji lub przerwaniu leczenia, natomiast wartości >8× GGN są wskazaniem do trwałego odstawienia leku. W przypadku objawów klinicznych uszkodzenia wątroby (nudności, żółtaczka, bóle brzucha) leczenie należy przerwać bez możliwości ponownego rozpoczęcia. Ponadto, bozentan może powodować zależne od dawki zmniejszenie stężenia hemoglobiny, które stabilizuje się po 4-12 tygodniach, dlatego zaleca się kontrolę hemoglobiny co miesiąc przez pierwsze 4 miesiące, a następnie kwartalnie.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, aminotransferazy wątrobowe, choroba zarostowa żył płucnych, choroba żylno-okluzyjna, cyklosporyna A, duszność, działania hematologiczne, działanie teratogenne, epoprostenol, flukonazol, glibenklamid, hepatotoksyczność, inhibitor CYP2C9, inhibitor CYP3A4, inhibitory proteazy, leki moczopędne, leki przeciwretrowirusowe, leki rozszerzające naczynia krwionośne, lopinawir, mechanizm immunologiczny, niedociśnienie, niedokrwistość, niewydolność lewej komory, niewydolność skurczowa, obrzęk płuc, owrzodzenia opuszek palców, prostacykliny, przetoczenie masy erytrocytarnej, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, ryfampicyna, rytonawir, skurczowe ciśnienie tętnicze, sole kwasów żółciowych, stężenie hemoglobiny, tętnicze nadciśnienie płucne, układ enzymatyczny CYP450, uszkodzenie wątroby, zakażenie HIV, zatrzymanie płynów w organizmie - Leksykon substancji czynnych
życica trwała – Przedawkowanie
Życica trwała (Lolium perenne) jest kluczowym alergenem stosowanym w immunoterapii swoistej, obecnym w preparatach takich jak Catalet T, Perosall T13 oraz Pollinex+Rye. Przedawkowanie tych preparatów może wywołać szerokie spektrum działań niepożądanych, od miejscowych reakcji takich jak rumień, obrzęk i ból w miejscu podania, po ciężkie objawy ogólnoustrojowe, w tym pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, duszność, hipotensję, tachykardię, nudności, zawroty głowy, a nawet wstrząs anafilaktyczny zagrażający życiu. Ryzyko powikłań wzrasta przy nieprzestrzeganiu odstępów między dawkami, podaniu nieprawidłowej dawki lub błędnym podaniu donaczyniowym bądź domięśniowym.
adrenalina, alergoid, duszność, hipotensja, immunoterapia alergenowa, immunoterapia swoista, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, niewydolność wielonarządowa, nudności, obrzęk miejscowy, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, podanie domięśniowe, podanie donaczyniowe, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, świąd skóry, świszczący oddech, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, życica trwała - Leksykon substancji czynnych
Owoc kminku – Działania niepożądane
Owoc kminku (Carum carvi L., fructus) jest składnikiem preparatów ziołowych stosowanych w terapii dolegliwości układu pokarmowego, np. w Iberogast Balance, gdzie występuje jako wyciąg płynny w stężeniu 0,20 mL na 1 mL produktu, z surowcem do ekstraktu w stosunku 1:2,5-3,5, ekstrakcja prowadzona w 30% etanolu (V/V). Profil bezpieczeństwa kminku wymaga szczegółowej analizy, zwłaszcza pod kątem działań niepożądanych klasyfikowanych według MedDRA. Najważniejszymi działaniami niepożądanymi są reakcje alergiczne układu immunologicznego o częstości nieznanej, manifestujące się dusznością, uczuciem ucisku w klatce piersiowej oraz objawami skórnymi, takimi jak świąd, wysypka, zaczerwienienie i pokrzywka. Częstość występowania innych działań niepożądanych jest niska, a ich monitorowanie jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa farmakoterapii.
Apiaceae, bezpieczeństwo farmakoterapii, Carum carvi, dolegliwość układu pokarmowego, duszność, działanie niepożądane, etanol, farmakovigilance, Medical Dictionary for Regulatory Activities, owoc kminku, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, reakcja skórna, rodzina selerowatych, świąd, terminologia MedDRA, trudność w oddychaniu, ucisk w klatce piersiowej, układ immunologiczny, wyciąg płynny, wysypka, zaburzenie oddechowe, zaczerwienienie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Tachykardia nadkomorowa – Epidemiologia
Tachykardia nadkomorowa (SVT) jest powszechną arytmią o częstości występowania szacowanej na 2,25-2,29/1000 osób, z roczną zapadalnością około 35-36/100 000 osobolat. W USA liczba leczonych pacjentów z napadową tachykardią nadkomorową (PSVT) wynosi 1,3-2,1 miliona, z 190 000-310 000 nowych przypadków rocznie, co wskazuje na istotny wzrost zachorowań. SVT występuje częściej u kobiet (stosunek 2:1), szczególnie w przypadku AVNRT, który stanowi około 75% przypadków u kobiet i jest związany z fazą lutealną cyklu miesiączkowego. Choroba dotyka wszystkie grupy wiekowe, ze szczytem zachorowań w wieku 36 lat dla AVRT, 48 lat dla AVNRT i 50 lat dla AT. U dzieci SVT występuje z częstością 1:250-1000, z AVRT jako dominującym typem (75%), a u dorosłych najczęstszą postacią jest AVNRT (50-60%). W populacji z wrodzonymi wadami serca (ACHD) makroarytmie przedsionkowe stanowią 75% tachykardii nadkomorowych, a ryzyko arytmii wzrasta z wiekiem (7% w wieku 20 lat do 38% w wieku 50 lat).
ablacja radioczęstotliwościowa, anomalia Ebsteina, choroba reumatyczna serca, choroba wieńcowa, duszność, faza lutealna, kardiomiopatia, monitor Holtera, nagła śmierć sercowa, napadowa tachykardia nadkomorowa, niewydolność serca, obturacyjny bezdech senny, operacja Fontana, przełożenie wielkich naczyń, tachykardia nadkomorowa, tachykardia przedsionkowa, tetralogia Fallota, trzepotanie przedsionków, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, wszczepialny rejestrator pętlowy, wypadanie zastawki mitralnej, zapalenie osierdzia, zawał mięśnia sercowego, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramladio 10 mg + 5 mg
Lek Ramladio, zawierający ramipryl i amlodypinę w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych wynikającym z mechanizmów obu składników. Ramipryl, jako inhibitor ACE, najczęściej powoduje uporczywy, suchy kaszel oraz niedociśnienie tętnicze, natomiast amlodypina wywołuje objawy naczyniowe i neurologiczne, takie jak obrzęki, zaczerwienienie skóry, senność, zawroty głowy i kołatanie serca. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują udar mózgu, zawał mięśnia sercowego, obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemię, zaburzenia funkcji nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz neutropenię i agranulocytozę. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10000), co pozwala na precyzyjne oszacowanie ryzyka u pacjentów leczonych preparatem.
agranulocytoza, amlodypina, ból brzucha, ból głowy, ciśnienie tętnicze, duszność, elektrolity, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kołatanie serca, morfologia krwi, nagłe zaczerwienienie skóry, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, parametry życiowe, ramipryl, reakcja skórna, substancja czynna, suchy kaszel, udar mózgu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rimantin 50 mg
Lek Rimantin, zawierający 50 mg chlorowodorku rymantadyny w tabletkach, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według systemu MedDRA z uwzględnieniem częstości ich występowania. Najczęściej obserwowane działania dotyczą układu nerwowego i pokarmowego, w tym zawroty głowy, bóle głowy, nudności, wymioty oraz brak łaknienia. Częstość występowania działań niepożądanych takich jak bezsenność, nerwowość, osłabienie czy bóle brzucha jest określona jako często (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują poważniejsze objawy, takie jak omamy, drgawki, kołatanie serca, nadciśnienie czy mlekotok. W przypadku stosowania dawek przekraczających zalecane, ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony układu nerwowego i pokarmowego, znacząco wzrasta, pojawiają się także dodatkowe objawy, m.in. zwiększone łzawienie, gorączka, obfite pocenie się i przeczulica.
ataksja, bezsenność, biegunka, blok serca, ból brzucha, chlorowodorek rymantadyny, częstoskurcz, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, drgawki, drżenie, duszność, hiperkineza, kołatanie serca, mlekotok, nadciśnienie, niestrawność, niewydolność serca, nudności, omamy węchowe, omdlenie, przeczulica, skurcz oskrzeli, suchość w ustach, system MedDRA, szumy uszne, układ pokarmowy i nerwowy, wysypka, zaburzenia naczyń mózgowych, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ivabradine Aurovitas 5 mg
Iwabradyna, stosowana w terapii kardiologicznej, wykazuje dobrze poznany profil działań niepożądanych na podstawie badań klinicznych obejmujących około 45 000 pacjentów. Najczęściej obserwowanymi działaniami są zaburzenia widzenia, występujące u 14,5% leczonych, manifestujące się jako przemijające wrażenia silnego światła, aureole, efekt stroboskopowy lub kalejdoskopowy, a także zwielokrotnione obrazy. Objawy te pojawiają się głównie w pierwszych dwóch miesiącach terapii i mają zazwyczaj łagodny do umiarkowanego charakter, ustępując u 77,5% pacjentów podczas kontynuacji leczenia. Bradykardia występuje u 3,3% pacjentów, z ciężką postacią (HR ≤40/min) u 0,5%, szczególnie w początkowym okresie terapii. Ponadto iwabradyna zwiększa ryzyko migotania przedsionków (4,86% vs. 4,08% w grupie kontrolnej; HR 1,26, 95% CI: 1,15-1,39). Inne działania niepożądane obejmują bóle głowy, zawroty głowy, bloki przedsionkowo-komorowe, a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe i skórne, z częstością od niezbyt często do rzadko.
astenia, badanie EKG, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, dodatkowy skurcz komorowy, duszność, efekt stroboskopowy, eozynofilia, hiperkreatynemia, kołatanie serca, kurcz mięśni, migotanie przedsionków, monitoring elektrokardiograficzny, niedociśnienie, niekontrolowane ciśnienie tętnicze, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, podwójne widzenie, pokrzywka, przetrwałe wrażenie wzrokowe, rumień, skurcz nadkomorowy, świąd, wrażenie widzenia silnego światła, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenie przewodnictwa serca, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alotendin 5 mg + 10 mg
Alotendin to lek zawierający bisoprolol fumaran i amlodypinę bezylan, dostępny w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Profil działań niepożądanych wynika z połączenia efektów obu składników. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie skóry, ból brzucha, nudności, obrzęk okolicy kostek oraz zmęczenie. Objawy te, zwłaszcza związane z bisoprololem, mają zwykle łagodny przebieg i ustępują w ciągu 1-2 tygodni terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na działania niepożądane układu sercowo-naczyniowego, takie jak zaburzenia rytmu serca (bradykardia, tachykardia komorowa, migotanie przedsionków), zawał mięśnia sercowego (bardzo rzadko) oraz nasilenie niewydolności serca i zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk selektywny, bisoprolol fumaran i amlodypina, bloker kanałów wapniowych, bradykardia, cholestaza, duszność, ginekomastia, hiperglikemia, hipertonia, hipertriglicerydemia, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność serca, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obturacyjna choroba płuc, parestezja, podwójne widzenie, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia mikcji, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zapalenie naczyń, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Piramil Biso 10 mg + 5 mg
Piramil Biso to lek złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk), stosowany w różnych dawkach, którego profil działań niepożądanych wynika z właściwości obu składników. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to ból głowy, zawroty głowy, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie tętnicze, zimne kończyny, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, osłabienie i zmęczenie. Charakterystyczne dla ramiprylu są uporczywy suchy kaszel oraz ryzyko obrzęku naczynioruchowego, hiperkaliemii (często), zaburzeń czynności nerek i wątroby, zapalenia trzustki, ciężkich reakcji skórnych oraz neutropenii lub agranulocytozy (bardzo rzadko). Działania niepożądane sklasyfikowano według MedDRA i częstości występowania, gdzie np. hiperkaliemia występuje często, a agranulocytoza bardzo rzadko. Wśród poważnych powikłań wymienia się obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemię, agranulocytozę, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne, nasilenie niewydolności serca oraz skurcz oskrzeli, które wymagają natychmiastowej interwencji i często odstawienia leku.
agranulocytoza, arytmia, białkomocz, bisoprolol, ból głowy, bradykardia, duszność, eozynofilia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, leukopenia, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, suchy kaszel, trombocytopenia, zaburzenie potencji, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie widzenia, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie oskrzeli, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Raynauda, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Cyklamen purpurowy – Działania niepożądane
Cyklamen purpurowy (Cyclamen purpurascens) w postaci D4 jest aktywnym składnikiem homeopatycznych preparatów Mastodynon (81,0 mg/tabletka) oraz Mastodynon N (10% w kroplach doustnych). Stosowanie tych leków wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych obejmujących układ immunologiczny (ciężkie reakcje alergiczne z obrzękiem twarzy, dusznością i zaburzeniami połykania), układ nerwowy (bóle i zawroty głowy), układ pokarmowy (nudności, bóle brzucha), skórę (wysypka, pokrzywka, trądzik) oraz układ rozrodczy (zaburzenia miesiączkowania). Częstość występowania tych działań niepożądanych pozostaje nieznana, co podkreśla konieczność ostrożnego monitorowania pacjentów i natychmiastowego przerwania terapii w przypadku objawów nadwrażliwości lub wstępnego pogorszenia stanu klinicznego.
ból brzucha, ból głowy, ciężka reakcja alergiczna, cyklamen purpurowy, duszność, dysfagia, Mastodynon, nieregularny cykl miesiączkowy, nudności, obrzęk twarzy, obturacja dróg oddechowych, pokrzywka, preparat homeopatyczny, reakcja alergiczna skórna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, trądzik, wstępne pogorszenie, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu pokarmowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawrót głowy, zmiana trądzikowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Salofalk 1 g 1000 mg
Mesalazyna, stosowana w postaci czopków Salofalk 1 g, wykazuje dobrą tolerancję u większości pacjentów, jednak u około 3% obserwuje się działania niepożądane. Najczęstsze objawy to ból głowy (0,8%), zaparcia (0,8%), nudności, wymioty i ból brzucha (każde po 0,4%). Pomimo miejscowego podania, lek może wywoływać poważne działania ogólnoustrojowe, w tym zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, pancytopenia, neutropenia, leukopenia, małopłytkowość), neuropatię obwodową, zapalenie mięśnia sercowego i osierdzia, a także reakcje alergiczne i zwłóknieniowe płuc. Nefrotoksyczność manifestuje się ostrym i przewlekłym zapaleniem śródmiąższowym nerek oraz niewydolnością nerek, co wymaga monitorowania funkcji nerkowych, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka.
agranulocytoza, aminotransferaza, atopowe zapalenie skóry, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawowy, cholestatyczne zapalenie wątroby, cholestaza, duszność, fotosensytyzacja, gorączka polekowa, kamica układu moczowego, kaszel, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, mesalazyna, naciek płucny, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, nudność, oligospermia, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, płucna eozynofilia, skurcz oskrzeli, świąd, toczeń rumieniowaty, toksyczna nekroliza naskórka, wykwit alergiczny, wymioty, wyprysk atopowy, wysypka, wzdęcia, zaburzenie czynności nerek, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie okrężnicy, zapalenie osierdzia, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie płuc, zapalenie śródmiąższowe nerek, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dafurag 10 mg/ml
Furazydyna, stosowana w preparacie Dafurag w postaci zawiesiny doustnej o stężeniu 10 mg/ml, wykazuje niski profil toksyczności ostrej i przewlekłej w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych. Maksymalna dawka tolerowana wynosiła 2000 mg/kg mc. przy podaniu dożołądkowym i 150 mg/kg mc. dootrzewnowym u myszy, a dawka śmiertelna LD50 odpowiednio 2813 mg/kg mc. i 284,3 mg/kg mc. Podobne wyniki uzyskano u królików. Objawy zatrucia obejmowały ataksję, drżenia mięśniowe i porażenie u myszy oraz zmniejszenie napięcia mięśniowego i duszność u królików. Codzienne podawanie furazydyny w dawkach 100 i 250 mg/kg mc. przez miesiąc nie powodowało śmierci, jednak wykazano kumulację leku w organizmie. Badania histologiczne wykazały zmiany ograniczone do wątroby (stłuszczenie) i nerek (zmiany martwicze, nacieki komórkowe) przy dawce 1 g/kg mc. u królików.
aktywność motoryczna jelita, ataksja, duszność, działanie kancerogenne, flora bakteryjna przewodu pokarmowego, kancerogeneza, martwica tkanek, mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, nabłonek kanalików nerkowych, naciek komórkowy, niska toksyczność, obniżone napięcie mięśniowe, odruchy rogówkowe, opistotonus, pałeczki Gram-ujemne, skurcz mięśniowy, stłuszczenie wątroby, toksyczność ostra furazydyny, toksyczność ostra i przewlekła, zastój żylny, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Megace 40 mg/ml
Megace, zawierający megestroluoctan w stężeniu 40 mg/ml w postaci zawiesiny doustnej, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Głównym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na megestroluoctan lub na substancje pomocnicze, takie jak sacharoza (50 mg/ml), benzoesan sodu E211 (2 mg/ml) oraz etanol (0,49 mg/ml). Preparat jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży ze względu na potencjalne teratogenne działanie pochodnej progesteronu oraz w okresie laktacji z powodu ryzyka przenikania substancji czynnej do mleka matki i negatywnego wpływu na dziecko. Przed rozpoczęciem leczenia u kobiet w wieku rozrodczym należy wykluczyć ciążę.
benzoesan sodu, duszność, farmakoterapia, karmienie piersią, kwalifikacja do leczenia, leczenie przeciwalergiczne, nadwrażliwość, obrzęk, octan megestrolu, progesteron, przeciwwskazanie, przeciwwskazanie w ciąży, przeciwwskazanie w laktacji, przenikanie leku do mleka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rozwój płodu, sacharoza, substancja czynna, substancja pomocnicza, świąd, wiek rozrodczy, wysypka skórna, zawiesina doustna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Nebulin 0,5 mg/ 2 ml
Lek Nebulin w postaci zawiesiny do nebulizacji zawiera zmikronizowany budezonid w dawkach 0,5 mg/2 ml oraz 1 mg/2 ml (0,250 mg/ml lub 0,500 mg/ml). Jest to glikokortykosteroid wziewny stosowany przede wszystkim w leczeniu astmy oskrzelowej u pacjentów wymagających długotrwałej terapii przeciwzapalnej, zwłaszcza gdy standardowe inhalatory ciśnieniowe (pMDI) lub proszkowe (DPI) są nieskuteczne lub przeciwwskazane. Nebulin znajduje także zastosowanie w ostrym zespole krupu, gdzie szybkie dostarczenie leku do górnych dróg oddechowych jest kluczowe, oraz w zaostrzeniach POChP, szczególnie u pacjentów z trudnościami w stosowaniu innych form inhalacji lub wymagających wyższych dawek leku. Preparat ma pH 4,0-5,0 i jest podawany w formie białej, jednorodnej zawiesiny.
astma oskrzelowa, budezonid, duszność, glikokortykosteroid wziewny, inhalator ciśnieniowy, inhalator proszkowy, ograniczenie przepływu powietrza, szczekający kaszel, technika nebulizacji, zaburzenie oddychania, zaostrzenie POChP, zapalenie dróg oddechowych, zapalenie krtani, zawiesina do nebulizacji, zespół krupu, zwężenie dróg oddechowych - Leksykon substancji czynnych
Mentol – Przedawkowanie
Mentol, obecny w wielu preparatach miejscowych i doustnych, wykazuje dwufazowy wpływ na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), powodując przy przedawkowaniu zarówno depresję OUN (stan osłupienia, niewydolność oddechowa), jak i stymulację (pobudzenie psychoruchowe, drgawki). Objawy zatrucia różnią się w zależności od drogi podania: doustne preparaty zawierające mentol i etanol (np. Amol z 638 mg etanolu 96% w 1 g, Argol Essenza Balsamica z 57-63% etanolu) mogą wywoływać objawy zatrucia alkoholowego, natomiast miejscowe preparaty łączące mentol z innymi substancjami, jak ibuprofen (Dip Rilif: 50 mg/g ibuprofenu, 30 mg/g mentolu) lub salicylan metylu (Bengay), niosą ryzyko toksyczności charakterystycznej dla tych składników. Szczególnie niebezpieczne jest przypadkowe spożycie preparatów zewnętrznych oraz przedawkowanie u dzieci poniżej 2 lat, gdzie dawki 5-10 ml olejków eterycznych zawierających mentol mogą prowadzić do ciężkich zaburzeń metabolicznych, kwasicy z luką anionową, hipoglikemii, śpiączki i uszkodzenia wątroby.
arytmia, depresja ośrodkowego układu nerwowego, duszność, hipoglikemia, hipotensja, ibuprofen, kwasica z luką anionową, N-acetylocysteina, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, olejek goździkowy, olejki eteryczne, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, podrażnienie błony śluzowej, przedawkowanie mentolu, salicylan metylu, stymulacja ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia układu moczowego, zatrucie alkoholowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Naloxonum hydrochloricum WZF 400 mcg/ml
Stosowanie Naloxonum hydrochloricum WZF (roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 400 mikrogramów/ml) jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na nalokson chlorowodorek lub substancje pomocnicze, w tym na zawarty w preparacie sód (3,36 mg/ml). Reakcje alergiczne mogą manifestować się wysypką, świądem, obrzękiem naczynioruchowym czy dusznością. Przed podaniem leku konieczne jest zebranie szczegółowego wywiadu alergicznego, zwłaszcza dotyczącego wcześniejszych reakcji na antagonistów receptorów opioidowych. Nalokson powinien być stosowany wyłącznie w warunkach umożliwiających monitorowanie pacjenta, ze względu na ryzyko nawrotu depresji oddechowej po ustąpieniu działania leku, wynikające z krótszego czasu działania naloksonu w porównaniu do opioidów.
analgezja opioidowa, antagonista receptorów opioidowych, choroba sercowo-naczyniowa, depresja oddechowa, dieta niskosodowa, duszność, nalokson chlorowodorek, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół odstawienny, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, substancja czynna, substancja pomocnicza, świąd, uzależnienie od opioidów, wysypka, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxycodone Vitabalans 5 mg
Oksykodon, stosowany w terapii bólu, wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które wymagają ścisłego monitorowania. Do najważniejszych należą zaburzenia układu oddechowego, takie jak depresja oddechowa, duszności, skurcze oskrzeli oraz potencjalne zwężenie źrenic. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo częstych (≥1/10 pacjentów) do bardzo rzadkich (<1/10000). Bardzo często obserwuje się senność, zawroty głowy, bóle głowy, zaparcia, nudności i wymioty, a także świąd skóry. Często występują zaburzenia psychiczne (lęk, depresja, stany splątania), suchość w jamie ustnej, wysypka oraz zaburzenia mikcji. Niezbyt często pojawiają się reakcje alergiczne, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, odwodnienie, drgawki, zaburzenia widzenia i sercowo-naczyniowe (częstoskurcz nadkomorowy, kołatanie serca), a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe i wątroby.
anoreksja, cholestaza, częstoskurcz nadkomorowy, depersonalizacja, depresja oddechowa, duszność, dysfunkcja zwieracza Oddiego, kołatanie serca, kolka żółciowa, krwiomocz, mimowolny skurcz mięśni, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedrożność jelit, niestrawność, odruch kaszlowy, oksykodon, ośrodkowy bezdech senny, parestezja, powiększenie węzłów chłonnych, przeczulica słuchowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozszerzenie naczyń, skurcz mięśni gładkich, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, stan splątania, syndrom odstawienia leku u noworodka, trudność w przełykaniu, uzależnienie lekowe, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenie erekcji, zaburzenie łzawienia, zaburzenie mikcji, zaburzenie oddychania, zaburzenie połykania, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienny, złuszczające zapalenie skóry, zwężenie źrenicy, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon substancji czynnych
Ziele szczawiu – Działania niepożądane
Ziele szczawiu (Rumex spp.) jest składnikiem preparatów złożonych, takich jak Sinupret i Sinupret extract, stosowanych w leczeniu ostrych i przewlekłych zapaleń zatok przynosowych. Profil działań niepożądanych obejmuje głównie zaburzenia żołądkowo-jelitowe, które w preparacie Sinupret występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i manifestują się bólem żołądka oraz nudnościami. W preparacie Sinupret extract, zawierającym wyciąg suchy z Rumex crispus L., zaburzenia te są częstsze (≥1/100 do <1/10) i obejmują nudności, wzdęcia, biegunkę, suchość w ustach oraz ból brzucha. Ponadto, w Sinupret extract odnotowano niezbyt częste (≥1/1000 do <1/100) zawroty głowy jako działanie niepożądane ze strony układu nerwowego.
biegunka, ból brzucha, ból żołądka, duszność, działanie niepożądane, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, osutka, preparat wieloskładnikowy, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, suchość w ustach, świąd, wyciąg z ziela szczawiu, wzdęcia, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie zatok przynosowych, zawroty głowy, ziele szczawiu