duszność
Duszność to subiektywne uczucie trudności w oddychaniu, braku powietrza lub zwiększonego wysiłku oddechowego. Jest jednym z najczęstszych objawów zgłaszanych przez pacjentów i może wskazywać na choroby układu oddechowego, sercowo-naczyniowego oraz wiele innych schorzeń.
Klinicznie duszność klasyfikuje się jako ostrą (nagłą) lub przewlekłą (trwającą powyżej 4-8 tygodni). Ze względu na mechanizm można ją podzielić na obturacyjną, restrykcyjną, naczyniową i nerwowo-mięśniową. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić schorzenia płucne (POChP, astma, zapalenie płuc), kardiologiczne (niewydolność serca, choroba niedokrwienna), choroby opłucnej i śródpiersia oraz przyczyny pozapłucne i pozasercowe.
Ocena duszności powinna obejmować dokładny wywiad (początek, nasilenie, czynniki wyzwalające i łagodzące), badanie przedmiotowe oraz badania dodatkowe (gazometria, RTG klatki piersiowej, spirometria, ECHO serca). Zastosowanie wystandaryzowanych narzędzi jak skala Borga czy mMRC (modified Medical Research Council) pozwala na obiektywizację nasilenia duszności.
Leczenie duszności zależy od przyczyny i obejmuje terapię choroby podstawowej, tlenoterapię, leki rozszerzające oskrzela, kortykosteroidy, diuretyki, leki przeciwlękowe oraz rehabilitację oddechową. W przypadkach opornych na leczenie stosuje się też opioidy w małych dawkach, które zmniejszają subiektywne uczucie duszności.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Diosminex Max 1000 mg
Lek Diosminex Max w dawce 1000 mg zmikronizowanej diosminy w formie tabletek powlekanych posiada jedno formalne przeciwwskazanie do stosowania – nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność 80 mg laktozy jednowodnej oraz 0,063 mg laku żółcieni pomarańczowej w każdej tabletce, które mogą wywoływać reakcje alergiczne u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub nadwrażliwością na barwniki. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości takich jak wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, duszność czy zaburzenia żołądkowo-jelitowe, stosowanie leku należy natychmiast przerwać.
Pomimo braku innych formalnych przeciwwskazań, zaleca się ostrożność u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, ciężką niewydolnością nerek oraz u osób przyjmujących leki o wąskim indeksie terapeutycznym ze względu na potencjalne interakcje. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, uwzględniającego reakcje na diosminę oraz substancje pomocnicze. Informacja o wymiarach tabletek powlekanych, które są zielone, podłużne i obustronnie wypukłe, powinna być przekazana pacjentom mającym trudności z połykaniem.
diosmina zmikronizowana, duszność, indeks terapeutyczny, lak żółcieni pomarańczowej, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, reakcja alergiczna, substancja czynna, tabletka powlekana, wywiad alergologiczny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Owoc kopru włoskiego – Działania niepożądane
Owoc kopru włoskiego (Foeniculum vulgare Miller sp. vulgare var. vulgare, fructus) jest stosowany w produktach leczniczych, takich jak zioła do zaparzania czy preparat Digestonic, ze względu na swoje właściwości terapeutyczne. Najistotniejszymi działaniami niepożądanymi są reakcje alergiczne, które manifestują się głównie jako objawy skórne (wysypka, świąd, rumień) oraz ze strony układu oddechowego (duszność, kaszel, skurcz oskrzeli). Częstotliwość występowania tych działań niepożądanych pozostaje nieznana, co wymaga szczególnej czujności klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami do alergii. W preparatach złożonych, takich jak Digestonic, należy również uwzględnić ryzyko fotosensytyzacji, przypisywane obecności ziela dziurawca (Hyperici herba), co może prowadzić do reakcji fototoksycznych lub fotoalergicznych.
duszność, działanie niepożądane, farmakoterapia, Foeniculum vulgare, fotosensytyzacja, manifestacja kliniczna, nadwrażliwość skórna, owoc kopru włoskiego, reakcja alergiczna, reakcja fotoalergiczna, reakcja fototoksyczna, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, układ oddechowy, wysypka skórna, ziele dziurawca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nicorette Icy White Gum 2 mg
Przedawkowanie nikotyny z preparatu Nicorette Icy White Gum (2 mg) stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, szczególnie u osób o niskiej tolerancji nikotynowej oraz u dzieci, u których dawka śmiertelna doustna wynosi 40-60 mg, a u dorosłych 0,8-1,0 mg/kg masy ciała. Toksyczność zależy od drogi podania i indywidualnej tolerancji, przy czym objawy przedawkowania obejmują nudności, wymioty, nadmierne ślinienie, ból brzucha, biegunkę, hiperhidrozę, bóle i zawroty głowy, zaburzenia słuchu oraz znaczne osłabienie. W przypadku dużych dawek pojawiają się niedociśnienie, niemiarowe tętno, duszność, wyczerpanie, zapaść sercowo-naczyniowa oraz uogólnione drgawki, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia.
arytmia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, ciężkie zatrucie, dawka toksyczna, duszność, hiperhidroza, manifestacja kliniczna, nadmierne ślinienie, napad drgawkowy, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niemiarowe tętno, nudności, ostre zatrucie, ostre zatrucie nikotyną, tachykardia, toksyczność nikotyny, tolerancja nikotynowa, uogólnione drgawki, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia słuchu, zapaść sercowo-naczyniowa, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tantum Verde 1,5 mg/ml
Lek Tantum Verde w postaci roztworu do płukania jamy ustnej i gardła o stężeniu 1,5 mg/ml zawiera benzydaminę chlorowodorek i posiada bezwzględne przeciwwskazania do stosowania, które muszą być ściśle przestrzegane. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną – benzydaminę chlorowodorek – oraz na substancje pomocnicze, w szczególności na metylu parahydroksybenzoesan obecny w stężeniu 1 mg/ml, który może wywoływać reakcje alergiczne. Stosowanie leku jest odradzane u pacjentów z potwierdzoną alergią na benzydaminę, uczuleniem na parabeny oraz u osób, które doświadczyły niepożądanych objawów takich jak wysypka, świąd, obrzęk błony śluzowej jamy ustnej czy duszność po wcześniejszym zastosowaniu preparatu.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Magnevist 469 mg/ml
Magnevist (dimegluminy gadopentonian) w stężeniu 469 mg/ml (0,5 mmol/ml) jest gadoliniowym środkiem kontrastowym stosowanym w badaniach MRI, którego profil bezpieczeństwa opiera się na danych z 11 000 pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥0,4%) to reakcje w miejscu podania, bóle głowy oraz nudności, zwykle o łagodnym lub umiarkowanym przebiegu. Jednakże, u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek istnieje ryzyko wystąpienia nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF), poważnego powikłania prowadzącego do włóknienia skóry i tkanek głębokich, które może skutkować ograniczeniem ruchomości stawów i niewydolnością narządów wewnętrznych. Ponadto, mogą wystąpić reakcje rzekomoanafilaktyczne, w tym wstrząs rzekomoanafilaktyczny, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i mogą pojawić się zarówno bezpośrednio po podaniu, jak i z opóźnieniem do kilku dni.
białko C-reaktywne, dializoterapia, dreszcze, duszność, gadolinowy środek kontrastowy, gorączka, hemodializa, hiperbilirubinemia, nerkopochodne zwłóknienie układowe, niedociśnienie, niewydolność oddechowa, obrzęk gardła, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, podwyższony poziom żelaza, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, reakcja wazowagalna, rezonans magnetyczny, sinica, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, środek kontrastowy, włóknienie skóry, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs rzekomoanafilaktyczny, zaburzenia smaku, zakrzepowe zapalenie żył - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bosutinib Zentiva 100 mg
Profil bezpieczeństwa bosutynibu, analizowany na podstawie danych klinicznych od 1372 pacjentów z przewlekłą białaczką szpikową (CML), wskazuje na wysoką częstość występowania działań niepożądanych – 98,3% pacjentów doświadczyło co najmniej jednego zdarzenia niepożądanego podczas mediany leczenia wynoszącej 26,3 miesiąca. Najczęstsze działania niepożądane (≥20%) obejmowały biegunkę (80,4%), nudności (41,5%), ból brzucha (35,6%), małopłytkowość (34,4%), wymioty (33,7%), wysypkę (32,8%), wzrost aktywności aminotransferaz AlAT (28,0%) i AspAT (22,5%), niedokrwistość (27,2%), gorączkę (23,4%), zmęczenie (32,0%) oraz ból głowy (20,3%). Działania niepożądane stopnia 3. lub 4. wystąpiły u 68,7% pacjentów, z najczęstszymi ciężkimi zdarzeniami takimi jak małopłytkowość (19,7%), wzrost AlAT (14,6%), neutropenia (10,6%) i biegunka (10,6%). Mediana czasu do wystąpienia pierwszych objawów wynosiła od 2 dni (biegunka) do 56 dni (neutropenia), a ich czas trwania wahał się od 2 do 22 dni. Zgłaszano także rzadkie przypadki polekowego uszkodzenia wątroby (0,1%) oraz wydłużenia odstępu QTcF (>500 ms u 0,5% pacjentów).
aktywność AlAT, aktywność AspAT, aktywność lipazy, biegunka, ból brzucha, ból głowy, duszność, gorączka, gorączka neutropeniczna, granulocytopenia, kaszel, małopłytkowość, nadciśnienie płucne, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, nudności, ostre uszkodzenie nerek, płyn w jamie opłucnej, polekowe uszkodzenie wątroby, przewlekła białaczka szpikowa, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczna nekroliza naskórka, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QTcF, wymioty, wysypka, zapalenie osierdzia, zapalenie trzustki, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Podbiał – Przeciwwskazania stosowania
Podbiał pospolity (Tussilago farfara) jest składnikiem preparatów stosowanych w schorzeniach układu oddechowego, jednak jego stosowanie wymaga uwzględnienia przeciwwskazań alergicznych. Głównym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na podbiał, zwłaszcza u pacjentów z wcześniejszymi reakcjami alergicznymi na tę roślinę. Istotne jest także unikanie podbiału u osób uczulonych na rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae), takich jak rumianek, arnika, nagietek, mniszek lekarski, krwawnik pospolity czy bylica, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Preparaty takie jak Original Tymianek i Podbiał zawierają ekstrakt z liści podbiału w dawce 100 mg na jedną pastylkę, która dodatkowo zawiera 1,2 g glukozy ciekłej i 2,07 g sacharozy, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z cukrzycą, zespołami złego wchłaniania glukozy-galaktozy oraz nietolerancją fruktozy.
arnika, bylica, duszność, ekstrakt z liści podbiału, krwawnik pospolity, lawenda, leczenie objawowe, melisa, mniszek lekarski, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancje, nagietek, nietolerancja fruktozy, nietolerancja substancji pomocniczych, objawy alergiczne, podbiał pospolity, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, rodzina astrowatych, rodzina jasnotowatych, rozmaryn, rumianek, schorzenia układu oddechowego, szałwia, udokumentowana alergia, wywiad alergologiczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atrox 10
Przed rozpoczęciem terapii atorwastatyną (Atrox) konieczne jest wykonanie badań czynności wątroby oraz okresowa kontrola podczas leczenia, zwłaszcza u pacjentów z historią chorób wątroby lub nadużywających alkoholu. W przypadku wzrostu aktywności aminotransferaz powyżej 3-krotnej wartości górnej granicy normy (GGN) zaleca się zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów po udarze krwotocznym lub zawałem lakunarnym, gdyż dawka 80 mg atorwastatyny wiąże się z podwyższonym ryzykiem udaru krwotocznego. Monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej (CK) jest wskazane u pacjentów z czynnikami ryzyka rabdomiolizy, takimi jak niewydolność nerek, niedoczynność tarczycy, choroby mięśniowe, wcześniejsze uszkodzenia mięśni po statynach, wiek >70 lat oraz stosowanie leków zwiększających stężenie atorwastatyny w osoczu. Nie należy rozpoczynać leczenia, jeśli aktywność CK przekracza 5-krotność GGN, a w trakcie terapii przy wzroście CK powyżej 10-krotnej wartości GGN lub objawach rabdomiolizy należy lek odstawić.
aminotransferaza, atorwastatyna, ból mięśniowy, choroba mięśni, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, duszność, dziedziczna nietolerancja galaktozy, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny, miastenia, miastenia oczna, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, nieproduktywny kaszel, niewydolność nerek, przejściowy atak niedokrwienny, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, udar krwotoczny, udar mózgowy, upośledzenie czynności nerek, zapalenie mięśni, zawał lakunarny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tigrix 90 mg
Przedawkowanie tikagreloru, nawet do dawki 900 mg (10-krotność standardowej dawki 90 mg), może prowadzić do poważnych powikłań klinicznych, zwłaszcza ze strony układu sercowo-naczyniowego i oddechowego. W badaniach klinicznych wykazano zależną od dawki toksyczność, szczególnie dotyczącą układu pokarmowego, a także występowanie duszności i pauz komorowych, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia. Kluczowym mechanizmem patofizjologicznym jest przedłużony czas krwawienia spowodowany silnym zahamowaniem aktywności płytek krwi, co zwiększa ryzyko poważnych powikłań krwotocznych, zwłaszcza przy dawkach przekraczających 900 mg.
badanie kliniczne, duszność, interwencja medyczna, monitorowanie elektrokardiograficzne, pauza komorowa, powikłanie krwotoczne, przedawkowanie tikagreloru, przedłużony czas krwawienia, specyficzne antidotum, tabletka powlekana, toksyczność zależna od dawki, toksyczność żołądkowo-jelitowa, transfuzja płytek krwi, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie aktywności płytek krwi, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nossin 5 mg
Lewocetyryzyna w dawce 5 mg/dobę, stosowana u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat, wykazuje profil bezpieczeństwa z przewagą działań niepożądanych o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. W badaniach klinicznych u 935 pacjentów najczęściej obserwowano senność (5,2%), ból głowy (2,6%), suchość w jamie ustnej (2,6%) oraz zmęczenie (2,5%). Działania sedatywne (senność, zmęczenie, osłabienie) występowały istotnie częściej niż w grupie placebo (8,1% vs 3,1%). U dzieci w wieku 6 miesięcy do 6 lat, przy dawce 1,25 mg/dobę lub 2,5 mg/dobę, najczęstsze działania niepożądane to biegunka (1,9%), senność (1,9%), zaburzenia snu (1,3%) i zaparcia (1,3%). U dzieci 6-12 lat senność występowała z częstością 2,9%. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych był niższy niż w grupie placebo (1,0% vs 1,8%).
agresja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, drgawka, drżenie, duszność, dyzuria, działanie sedatywne, kołatanie serca, koszmar senny, lewocetyryzyna, myśl samobójcza, nadwrażliwość, nieprawidłowy wynik badań czynności wątroby, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk, obrzęk naczyniowo-ruchowy, omam, omdlenie, osłabienie, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rotacyjny ruch gałek ocznych, senność, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, wymioty, wysypka, zaburzenie równowagi, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zmęczenie, zwiększenie łaknienia, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aramlessa 5 mg + 10 mg
Lek Aramlessa, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowane objawy to obrzęki (szczególnie kostek), senność, zawroty głowy ośrodkowe, ból głowy, zaburzenia smaku, parestezje oraz zaburzenia widzenia, w tym podwójne widzenie. Z układu sercowo-naczyniowego zgłaszane są kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy i szyi oraz niedociśnienie tętnicze. Charakterystyczny dla peryndoprylu jest kaszel i duszność. Występują także objawy ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, ból brzucha, zmiany rytmu wypróżnień), skórne (świąd, wysypka) oraz mięśniowo-szkieletowe (kurcze mięśni, obrzęk stawów). Częstość działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10000), z wieloma objawami występującymi na poziomie częstości „często” i „niezbyt często”. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak agranulocytoza, pancytopenia, incydenty naczyniowo-mózgowe i zawał mięśnia sercowego, które mogą być związane z nadmiernym obniżeniem ciśnienia tętniczego u pacjentów z grup wysokiego ryzyka.
agranulocytoza, antagonista wapnia, astenia, bradykardia, choroba naczyń mózgowych, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, dławica piersiowa, duszność, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor ACE, kołatanie serca, kurcz mięśni, małopłytkowość, miażdżyca, migotanie przedsionków, morfologia krwi, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, szum uszny, tachykardia komorowa, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Klacid Uno 500 mg
Klarytromycyna w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu (Klacid Uno, 500 mg) jest antybiotykiem makrolidowym stosowanym u dorosłych i dzieci powyżej 12. roku życia w leczeniu zakażeń wywołanych przez wrażliwe na nią drobnoustroje. Wskazania obejmują infekcje górnych dróg oddechowych, takie jak zapalenie gardła paciorkowcowe i zapalenie zatok, oraz dolnych dróg oddechowych, w tym zapalenie oskrzeli i płuc. Ponadto lek jest stosowany w ostrym zapaleniu ucha środkowego oraz w zakażeniach skóry i tkanek miękkich, takich jak liszajec zakaźny, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie tkanki łącznej, róża i ropnie. Klarytromycyna o zmodyfikowanym uwalnianiu zapewnia utrzymanie terapeutycznego stężenia antybiotyku przez dłuższy czas, co sprzyja skuteczności terapii i wygodzie dawkowania raz na dobę.
antybiotyk makrolidowy, duszność, dysfagia, gorączka, infekcja ucha środkowego, klarytromycyna, liszajec zakaźny, nietolerancja laktozy, oporność bakterii, paciorkowce, ropień, róża, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zapalenie gardła, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok - Leksykon substancji czynnych
Pleryksafor – Przeciwwskazania stosowania
Pleryksafor, dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 20 mg/ml (24 mg w 1,2 ml fiolce) w preparatach Plerixafor Biofar, MSN oraz Zentiva, posiada jedno bezwzględne przeciwwskazanie – nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Roztwory charakteryzują się pH w zakresie 6,0-7,5 oraz osmolalnością 260-320 mOsm/kg, a ich wygląd jest klarowny, bezbarwny do jasnożółtego, bez widocznych cząstek stałych. Przed podaniem należy zweryfikować parametry fizykochemiczne i brak zanieczyszczeń. Wskazane jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergicznego, aby wykluczyć ryzyko reakcji nadwrażliwości, zwłaszcza u pacjentów z historią alergii na podobne związki lub substancje pomocnicze wymienione w charakterystyce produktu leczniczego (punkt 6.1).
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Esberitox N –
Esberitox N to preparat zawierający wyciągi z Baptisia tinctoria, Echinacea purpurea oraz Thuja occidentalis, stosowany w terapii wspomagającej układ immunologiczny. W trakcie stosowania leku mogą wystąpić działania niepożądane, głównie reakcje nadwrażliwości, takie jak wysypka skórna, świąd, obrzęk twarzy, duszność, zawroty głowy oraz obniżenie ciśnienia tętniczego. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość wystąpienia wstrząsu anafilaktycznego, który stanowi stan zagrożenia życia i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego obejmują ból brzucha, wymioty oraz biegunkę, jednak brak jest precyzyjnych danych dotyczących częstości ich występowania.
Baptisia tinctoria, biegunka, ból brzucha, duszność, działanie niepożądane, echinacea purpurea, hipotensja, jeżówka, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk twarzy, reakcja nadwrażliwości, spadek ciśnienia tętniczego, świąd, Thuja occidentalis, układ immunologiczny, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia świadomości, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Telmisartan HCT EGIS
Produkt Telmisartan HCT EGIS, zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, wymaga szczególnej ostrożności klinicznej ze względu na ryzyko działań niepożądanych, takich jak ostra niewydolność oddechowa (ARDS) pojawiająca się w ciągu kilku minut do godzin po podaniu, zwłaszcza u pacjentów z wcześniejszym ARDS po hydrochlorotiazydzie. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), zastojem żółci, niedrożnością dróg żółciowych, ciężką niewydolnością wątroby oraz u kobiet w ciąży. U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy nerkowej jedynej czynnej nerki stosowanie leku wiąże się z ryzykiem ciężkiego niedociśnienia i niewydolności nerek. Konieczne jest monitorowanie elektrolitów, kreatyniny i kwasu moczowego, zwłaszcza u osób z łagodną do umiarkowanej niewydolnością nerek, ze względu na ryzyko azotemii i zaburzeń wodno-elektrolitowych, takich jak hipokaliemia, hiponatremia i alkaloza hipochloremiczna.
alkaloza hipochloremiczna, antagonista receptora angiotensyny II, astenia, azotemia, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, cukrzyca utajona, diuretyk tiazydowy, diureza, dna moczanowa, duszność, hiperaldosteronizm, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hiponatremia, jaskra zamkniętego kąta, kardiomiopatia przerostowa zawężająca, kardiopatia niedokrwienna, klirens kreatyniny, klirens wątrobowy, letarg, marskość wątroby, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadwrażliwość na światło, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowy rak skóry, niedociśnienie tętnicze, niedrożność dróg żółciowych, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, oliguria, ostra niewydolność nerek, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, skurcz mięśniowy, śpiączka wątrobowa, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, tolerancja glukozy, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zastój żółci, zawał serca, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Olimel N5E
Podczas stosowania OLIMEL N5E w żywieniu pozajelitowym należy zachować szczególną ostrożność ze względu na ryzyko poważnych powikłań, w tym reakcji alergicznych na składniki takie jak olej sojowy, fosfolipidy z jaja kurzego oraz glukoza pochodząca z kukurydzy. W przypadku objawów nadwrażliwości (np. nadmierna potliwość, gorączka, dreszcze, wysypka, duszności) infuzję należy natychmiast przerwać. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z ceftriaksonem, który nie może być podawany jednocześnie z roztworami zawierającymi wapń, aby uniknąć wytrącania osadów prowadzących do zatorów płucnych i niewydolności oddechowej. Zaleca się podawanie ceftriaksonu i OLIMEL N5E przez różne linie infuzyjne lub czasowe wstrzymanie żywienia pozajelitowego podczas infuzji antybiotyku, a także regularne monitorowanie roztworu, sprzętu infuzyjnego oraz stanu klinicznego pacjenta.
amoniak w surowicy, bilans kwasowo-zasadowy, ból głowy, ceftriakson, cholestaza, dreszcze, duszność, fosfolipidy jaja kurzego, gorączka, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperglikemia, krzyżowa reakcja alergiczna, kwas foliowy, leukocytoza, liczba płytek krwi, morfologia krwi, nadmierna potliwość, niedobór folianów, niewydolność oddechowa, olej sojowy, osad w naczyniach płucnych, osad wapnia fosforanu, osmolarność surowicy, podwyższone enzymy wątrobowe, równowaga wodno-elektrolitowa, sepsa, test krzepnięcia, triglicerydy w surowicy, wysypka skórna, zakażenie dostępu żylnego, zator naczyń płucnych, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dentocaine (40 mg + 0,01 mg)/ml
Lek DENTOCAINE zawiera chlorowodorek artykainy (40 mg/ml) oraz adrenalinę (10 µg/ml w postaci winianu) i może wywoływać działania niepożądane typowe dla amidowych środków znieczulających miejscowo oraz substancji obkurczających naczynia. Najczęściej obserwuje się zaburzenia układu nerwowego (neuropatie, neuralgie, parestezje, przeczulice, zaburzenia smaku), reakcje miejscowe w miejscu iniekcji, nadwrażliwość, zaburzenia serca (bradykardia, tachykardia, kołatania) oraz naczyniowe (niedociśnienie tętnicze, nadciśnienie). Szczególną uwagę należy zwrócić na uporczywe parestezje, zwłaszcza po blokadzie nerwu żuchwowego, które mogą utrzymywać się długo lub nie ustępować. Rzadko opisywano opóźnione porażenie twarzy po podaniu artykainy z adrenaliną, które nie uległo poprawie nawet po 6 miesiącach. Wczesne objawy depresji ośrodkowego układu nerwowego (pobudzenie, lęk, drżenie, zaburzenia mowy) wymagają hiperwentylacji i nadzoru medycznego.
adrenalina, alodynia, amidowy środek znieczulający, artykaina, blok przedsionkowo-komorowy, ból neuropatyczny, bradykardia, depresja ośrodkowego układu nerwowego, duszność, dysfagia, dysfonia, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, neuralgia, neuropatia, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, obrzęk języka, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, porażenie twarzy, przeczulica, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, szczękościsk, tachykardia, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zespół Hornera, zespół Kearns-Sayre - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hascovir 200 mg
Przed zastosowaniem leku Hascovir (acyklowir) w dawkach 200 mg lub 400 mg należy bezwzględnie wykluczyć nadwrażliwość na acyklowir oraz walacyklowir, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym potencjalnie zagrażającej życiu anafilaksji. Ponadto, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancje pomocnicze zawarte w tabletkach. W przypadku wystąpienia objawów takich jak wysypka, świąd, obrzęk twarzy, trudności w oddychaniu czy zawroty głowy, pacjent powinien natychmiast przerwać terapię i zgłosić się do lekarza. Tabletki Hascovir mają postać białych, obustronnie wypukłych krążków, zawierających odpowiednio 200 mg lub 400 mg acyklowiru.
acyklowir, anafilaksja, duszność, dysfagia, lek nefrotoksyczny, nadwrażliwość na acyklowir, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, nadwrażliwość na walacyklowir, obrzęk twarzy, odwodnienie, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, tabletka niepowlekana, walacyklowir, wysypka skórna, zaburzenie czynności nerek - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie mięśnia sercowego – Epidemiologia
Zapalenie mięśnia sercowego (myocarditis) stanowi istotne wyzwanie zdrowia publicznego, charakteryzujące się zmiennym przebiegiem klinicznym i wysoką śmiertelnością, szczególnie u młodych dorosłych (20-40 lat). Globalna częstość występowania waha się od 10,2 do 105,6 na 100 000 osób, z najwyższym wskaźnikiem w regionie Azji-Pacyfiku o wysokim dochodzie (ASIR 45,6/100 000). Śmiertelność w przypadku potwierdzonego biopsją zapalenia mięśnia sercowego z naciekiem limfocytarnym wynosi około 20% w pierwszym roku i przekracza 50% w ciągu 4 lat, a w olbrzymiokomórkowym zapaleniu mięśnia sercowego przeżywalność 5-letnia jest poniżej 20%. Zapalenie mięśnia sercowego jest trzecią najczęstszą przyczyną nagłej śmierci sercowej u młodych dorosłych, odpowiadając za do 20% przypadków nagłej śmierci w tej grupie. Występuje wyraźna przewaga mężczyzn, szczególnie młodych, co wiąże się z działaniem testosteronu nasilającego odpowiedź zapalną. Czynniki ryzyka obejmują także obniżoną odporność, ciążę, dzieciństwo oraz infekcje wirusowe, w tym SARS-CoV-2, który zwiększa ryzyko myocarditis 16-krotnie w porównaniu z osobami nie zakażonymi.
arytmia serca, biopsja endomiokardialna, ból w klatce piersiowej, czynnik etiologiczny, duszność, lata życia skorygowane niepełnosprawnością, migotanie komór, nagła śmierć sercowa, niedodiagnozowanie, obniżona odporność, olbrzymiokomórkowe zapalenie mięśnia sercowego, śmiertelność, szczepionka mRNA, tachykardia komorowa, uszkodzenie serca, wirus Coxsackie B, wirus SARS-CoV-2, wskaźnik społeczno-demograficzny, zakażenie SARS-CoV-2, zakażenie wirusowe, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie mięśnia sercowego piorunujące, zapalenie osierdzia - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z rumianku – Przedawkowanie
Nalewka z rumianku (Matricariae tinctura) jest składnikiem zarówno preparatów miejscowych, jak i doustnych, takich jak Cepan (krem) oraz Gastrolit (proszek do sporządzania roztworu). W kremie Cepan nalewka występuje w stężeniu 5,0 g/100 g, a ze względu na aplikację miejscową, przedawkowanie jest praktycznie niemożliwe z powodu ograniczonego wchłaniania systemowego. W przypadku preparatu doustnego Gastrolit, zawierającego 0,02 g nalewki w jednej saszetce, ryzyko przedawkowania jest wyższe, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, gdzie może dojść do hiperwolemii i zaburzeń gospodarki elektrolitowej. Objawy te wynikają głównie z całkowitego składu preparatu, a nie wyłącznie z nalewki z rumianku.
aplikacja zewnętrzna, bilans płynów, duszność, hiperwolemia, nalewka z rumianku, niewydolność nerek, obrzęk obwodowy, preparat do stosowania miejscowego, stężenie elektrolitów we krwi, wchłanianie systemowe, wzrost ciśnienia tętniczego, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nicorette Coolmint 2 mg
Preparat Nicorette Coolmint zawierający 2 mg nikotyny w postaci kationitu jest stosowany w terapii wspomagającej rzucanie palenia, jednak jego stosowanie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które należy monitorować. Objawy te mogą wynikać zarówno z działania samego leku, jak i z zespołu odstawienia nikotyny. Najczęściej obserwuje się podrażnienie jamy ustnej i gardła, kaszel, nudności oraz bóle głowy (występujące u ≥10% pacjentów). Inne często występujące działania niepożądane to dysgeuzja, parastezje, ból brzucha, suchość w jamie ustnej, biegunka, a także uczucie pieczenia i zmęczenie. Rzadziej pojawiają się reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy i anafilaksja, a także zaburzenia rytmu serca, takie jak tachykardia i migotanie przedsionków. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z padaczką lub przyjmujących leki przeciwdrgawkowe, ze względu na zgłaszane przypadki drgawek.
anafilaksja, bezsenność, drgawek, duszność, dysfonia, dysforia, dysgeuzja, głód nikotynowy, lek przeciwdrgawkowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedoczulica jamy ustnej, nikotyna z kationitem, objawy odstawienne, obrzęk naczynioruchowy, odruch wymiotny, odstawienie nikotyny, owrzodzenie aftowe, padaczka, parastezja, podrażnienie jamy ustnej, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, trudność w połykaniu, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie języka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Duexon (25 mcg + 50 mcg)/dawkę odmierzoną
Produkt leczniczy Duexon to aerozol inhalacyjny zawierający dwie substancje czynne: salmeterol (w postaci ksynafonianu) oraz flutykazon propionian, dostępny w dawkach (25 µg + 50 µg), (25 µg + 125 µg) oraz (25 µg + 250 µg) na dawkę odmierzoną, co odpowiada dawkom dostarczonym 21 µg salmeterolu i 44, 110 lub 220 µg flutykazonu propionianu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania Duexon jest nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, zarówno substancje czynne, jak i pomocnicze. Przed przepisaniem leku konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, aby wykluczyć wcześniejsze reakcje alergiczne, które mogą manifestować się jako reakcje skórne, bronchospazm, obrzęk naczynioruchowy lub inne reakcje alergiczne.
aerozol inhalacyjny, bronchospazm, duszność, flutykazon propionian, inhalator ciśnieniowy, manifestacja kliniczna, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, salmeterol, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, świąd, świszczący oddech, wywiad alergologiczny - Leksykon substancji czynnych
Modafinil – Działania niepożądane
Modafinil, substancja czynna w lekach takich jak Actimodan, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości, potwierdzonych zarówno w badaniach klinicznych (n=1561), jak i w praktyce klinicznej. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest ból głowy (ok. 21%), zwykle łagodny lub umiarkowany, zależny od dawki i samoistnie ustępujący. Poważne reakcje obejmują ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, DRESS), reakcje anafilaktyczne oraz ciężkie zaburzenia psychiczne (psychoza, mania, myśli samobójcze). Działania niepożądane dotyczą wielu układów: neurologicznego (zawroty głowy, parestezje, dyskineza, zaburzenia pamięci), psychicznego (nerwowość, bezsenność, lęk, depresja, agresja), sercowo-naczyniowego (częstoskurcz, kołatanie, nadciśnienie, niedociśnienie), pokarmowego (nudności, biegunka, suchość w jamie ustnej) oraz skórnego (wysypka, świąd, ciężkie reakcje dermatologiczne). W badaniach laboratoryjnych obserwowano zależne od dawki wzrost aktywności fosfatazy alkalicznej i gamma-glutamylotransferazy oraz zmiany masy ciała i nieprawidłowości EKG.
agresja, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, brak koordynacji ruchów, chwiejność emocjonalna, ciężka reakcja skórna, cukrzyca, częstoskurcz, depersonalizacja, depresja, drażliwość, drżenie, duszność, dysfagia, dyskineza, eozynofilia, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperkineza, kołatanie serca, krwawienie z nosa, lęk, leukopenia, mania, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia, migrena, myśl samobójcza, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie się, nadpobudliwość psychoruchowa, nerwowość, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niemiarowość, nieprawidłowość w badaniach czynności wątroby, nieprawidłowy zapis EKG, niestrawność, niewyraźne widzenie, nieżyt nosa, nudność, obniżenie popędu płciowego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omam, owrzodzenie jamy ustnej, parestezja, pobudzenie, pobudzenie OUN, pokrzywka, psychoza, reakcja anafilaktyczna, refluks, rozszerzenie naczyń, rumień wielopostaciowy, rzadkoskurcz, skurcz dodatkowy, skurcz łydki, splątanie, suchość w jamie ustnej, świąd, trądzik, urojenie, wymioty, wysypka, wysypka polekowa z eozynofilią, wzdęcie, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie mowy, zaburzenie myślenia, zaburzenie osobowości, zaburzenie pamięci, zaburzenie psychiczne, zaburzenie ruchowe, zaburzenie snu, zapalenie języka, zaparcie, zawrót głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Paracetamol Aristo 1000 mg
Stosowanie paracetamolu w dawce 1000 mg w formie tabletek musujących wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania obejmują hepatotoksyczność, nefrotoksyczność, zaburzenia hematologiczne, hipoglikemię oraz reakcje nadwrażliwości skórnej. Częstość występowania działań niepożądanych jest zróżnicowana, z większością z nich klasyfikowanych jako bardzo rzadkie (<1/10 000), w tym małopłytkowość, agranulocytoza, leukopenia, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, duszność, wysypka, pokrzywka, wstrząs anafilaktyczny, hipoglikemia, ciężkie reakcje skórne, jałowy ropomocz oraz nefrotoksyczność. Rzadziej występują niedociśnienie oraz podwyższona aktywność aminotransferaz (ALT, AST), wskazujące na uszkodzenie hepatocytów.
agranulocytoza, ciężka reakcja skórna, duszność, hepatotoksyczność, hipoglikemia, jałowy ropomocz, leukopenia, małopłytkowość, nefrotoksyczność, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, paracetamol, pokrzywka, potliwość, reakcja nadwrażliwości, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenie hematologiczne, zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie osierdzia – Objawy
Zapalenie osierdzia to stan zapalny osierdzia, manifestujący się przede wszystkim ostrym, kłującym bólem w klatce piersiowej u 85-90% pacjentów, nasilającym się przy kaszlu, leżeniu na plecach i głębokim oddychaniu, a łagodniejącym podczas siedzenia lub pochylania się do przodu. Diagnostyka opiera się na co najmniej dwóch z czterech kryteriów: charakterystycznym bólu, tarciu osierdziowym (obecnym u 85% chorych), zmianach w EKG (uniesienie odcinka ST, obniżenie PR) oraz nowym lub nasilającym się wysięku osierdziowym. Wysięk osierdziowy występuje u około 60% pacjentów, a tamponada serca, z objawami takimi jak niskie ciśnienie, przyspieszone tętno, rozszerzenie żył szyjnych i paradoks tętniczy (spadek ciśnienia skurczowego ≥10 mmHg podczas wdechu), wymaga pilnej perikardiocentezy. Zapalenie osierdzia dzieli się na ostre (<4-6 tygodni), przewlekłe (>3 miesiące), nawrotowe (15-30% przypadków), uporczywe (4-6 tygodni bez remisji) oraz zaciskające, które prowadzi do ograniczenia napełniania serca i objawów niewydolności krążenia.
ból w klatce piersiowej, duszność, kołatanie serca, kolchicyna, kortykosteroidy, migotanie przedsionków, myocarditis, niesteroidowe leki przeciwzapalne, obniżenie odcinka PR, osierdzie, ostre zapalenie osierdzia, paradoks tętniczy, pericarditis, perikardiocenteza, przewlekłe zapalenie osierdzia, suchy kaszel, tamponada serca, tarcie osierdziowe, uniesienie odcinka ST, wysięk osierdziowy, zaciskające zapalenie osierdzia, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tamsulosin Medreg 0,4 mg
Tamsulosin Medreg w dawce 0,4 mg w postaci kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania. Najczęściej obserwuje się zawroty głowy (1,3%) oraz zaburzenia ejakulacji, w tym ejakulację wsteczną i brak ejakulacji. Niezbyt często występują bóle głowy, niewyraźne widzenie, kołatanie serca, niedociśnienie ortostatyczne, zapalenie błony śluzowej nosa, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, biegunka, nudności, wymioty), reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka) oraz astenia. Rzadko notuje się omdlenia i obrzęk naczynioruchowy, a bardzo rzadko priapizm i zespół Stevensa-Johnsona. Częstość występowania migotania przedsionków, arytmii, tachykardii, krwawienia z nosa, duszności, rumienia wielopostaciowego oraz złuszczającego zapalenia skóry jest nieznana.
arytmia, astenia, duszność, działanie niepożądane, ejakulacja wsteczna, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mózgu, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, priapizm, rumień wielopostaciowy, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, tamsulosyny chlorowodorek, wysypka, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia oka, zaburzenia serca, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zaćma, zapalenie błony śluzowej nosa, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przedawkowanie – Trileptal 300 mg
Przedawkowanie okskarbazepiny, substancji czynnej leku Trileptal, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, zarejestrowano dawki sięgające nawet 48 000 mg, znacznie przekraczające standardową terapię. Objawy przedawkowania obejmują szeroki zakres zaburzeń wieloukładowych: hiponatremię z obniżonym stężeniem sodu w surowicy, zaburzenia neurologiczne (senność, ataksja, drgawki, śpiączka), zaburzenia wzroku (podwójne widzenie, zwężenie źrenic), zaburzenia kardiologiczne (wydłużenie odstępu QTc, niedociśnienie), a także objawy ze strony układu oddechowego (dusznosć, zmniejszenie częstości oddechów). Szczególnie niebezpieczne są powikłania neurologiczne i kardiologiczne, które mogą prowadzić do zagrażających życiu stanów, takich jak śpiączka, wstrząs czy groźne arytmie.
ataksja, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drgawki, duszność, dyskineza, hiperkineza, hiponatremia, intensywna terapia, lek przeciwpadaczkowy, niedociśnienie, nieostre widzenie, nudności i wymioty, obrzęk mózgu, oczopląs, odstęp QTc, okskarbazepina, płukanie żołądka, podwójne widzenie, śpiączka, stan splątania, utrata przytomności, węgiel aktywny, wentylacja mechaniczna, wstrząs, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia świadomości, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olimel N9
Produkt leczniczy OLIMEL N9 to trójkomorowa emulsja do infuzji zawierająca glukozę, emulsję tłuszczową oraz aminokwasy, stosowana w żywieniu pozajelitowym. W badaniu randomizowanym z udziałem 28 pacjentów wykazano, że najczęstsze działania niepożądane obejmują tachykardię, nadciśnienie tętnicze, zmniejszone łaknienie, hipertriglicerydemię oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, biegunka i nudności. Reakcje nadwrażliwości (np. nadmierne pocenie się, gorączka, dreszcze, wysypka, duszności) mają nieznaną częstość występowania i wymagają natychmiastowego przerwania infuzji. Wynaczynienie w miejscu podania może prowadzić do poważnych powikłań miejscowych, w tym martwicy skóry. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano zgodnie z normami: często (≥1/100 do <1/10) i nieznana.
azotemia, badanie randomizowane, biegunka, bilirubina, ból brzucha, cholestaza, dreszcze, duszność, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, enzymy wątrobowe, fosfataza alkaliczna, hepatomegalia, hipertriglicerydemia, małopłytkowość, martwica skóry, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, niedożywienie, niewydolność oddechowa, nudności, podwójna ślepa próba, reakcja nadwrażliwości, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, tachykardia, transaminaza, trójkomorowy worek, uderzenia gorąca, uogólniona wysypka, wchłanianie jelitowe, wymioty, wynaczynienie, wysypka rumieniowa, wysypka skórna, zator płucny, zespół przeciążenia tłuszczami, żółtaczka, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Urokinase medac 500 000 j.m.
Urokinaza, stosowana jako lek trombolityczny, wiąże się z istotnym ryzykiem działań niepożądanych, przede wszystkim krwotoków, które są najpoważniejszym i najczęstszym powikłaniem terapii. Krwotoki, w tym wewnątrzczaszkowe, występują z częstością od ≥ 1/100 do < 1/10 i mogą prowadzić do zgonu, szczególnie u pacjentów z wcześniejszymi zaburzeniami hemostazy. Bardzo często (≥ 1/10) obserwuje się krwawienia z miejsc wkłucia, krwiaki, krwawienia z nosa, dziąseł oraz mikroskopowy krwiomocz. Urokinaza wykazuje silne działanie fibrynolityczne, co zwiększa ryzyko powikłań krwotocznych w porównaniu do heparyny czy antykoagulantów kumarynowych. Dodatkowo, często (≥ 1/100 do < 1/10) występują zatory, w tym zatory cholesterolowe, oraz przejściowy wzrost aktywności aminotransferaz, wskazujący na przemijające uszkodzenie hepatocytów, co wymaga monitorowania funkcji wątroby podczas terapii.
aminotransferaza, anafilaksja, antykoagulant pochodny kumaryny, drgawki, duszność, działanie antyagregacyjne, działanie fibrynolityczne, gorączka i dreszcze, hematokryt, heparyna, krwiak, krwiomocz, krwotok, krwotok do mięśni, krwotok mózgowy, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok wewnątrzwątrobowy, krwotok z układu moczowo-płciowego, krwotok z układu pokarmowego, krwotok zaotrzewnowy, kwas acetylosalicylowy, kwasica, lek trombolityczny, niedociśnienie tętnicze, niedotlenienie, pokrzywka, potencjał antygenowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, sinica, skurcz oskrzeli, streptokinaza, terapia urokinazą, układ krzepnięcia, urokinaza, uszkodzenie hepatocytów, zaburzenie hemostazy, zator cholesterolowy, zatorowość - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadulan 20 mg
Tadalafil, substancja czynna leku Tadulan, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący najczęstsze działania niepożądane takie jak ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których częstość i nasilenie rośnie wraz z dawką. Dane z badań klinicznych (8022 pacjentów na tadalafil i 4422 na placebo) wskazują, że ból głowy pojawia się najczęściej między 10 a 30 dniem terapii przy schemacie dawkowania raz na dobę. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (>1/10), często (>1/100 do <1/10), niezbyt często (>1/1000 do <1/100), rzadko (>1/10000 do <1/1000) i bardzo rzadko (<1/10000). Do najczęstszych należą reakcje nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy, częstoskurcz, kołatanie serca, zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa oraz komorowe zaburzenia rytmu serca.
ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, działanie niepożądane, hemospermia, incydent krwotoczny, kołatanie serca, komorowe zaburzenie rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nagła głuchota, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk powiek, obrzęk twarzy, okluzja naczyń siatkówki, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przekrwienie błony śluzowej nosa, przekrwienie spojówek, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil Sandoz 10 mg
Produkt leczniczy Tadalafil Sandoz (tadalafil 10 mg) jest stosowany w terapii zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których częstość wzrasta wraz z dawką. Dane z badań klinicznych obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów z placebo wskazują, że większość działań niepożądanych ma charakter łagodny lub umiarkowany i jest przemijająca. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne powikłania, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego (NAION), incydenty neurologiczne (udar, TIA, napady drgawek) oraz priapizm, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. W badaniach odnotowano także nieznacznie wyższą częstość bradykardii zatokowej w zapisie EKG u pacjentów stosujących tadalafil raz na dobę, choć większość tych zmian nie wiązała się z objawami klinicznymi.
biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, duszność, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła głuchota, NAION, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, okluzja naczyń siatkówki, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tachykardia, tadalafil, udar, zaburzenia erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Adalift 20 mg
Adalift, zawierający tadalafil w dawce 20 mg, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla inhibitorów PDE5, z najczęściej obserwowanymi objawami takimi jak ból głowy, niestrawność, ból pleców oraz ból mięśni. Częstość występowania tych działań jest dawkozależna, a większość z nich ma charakter przemijający i o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. W badaniach klinicznych obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 w grupie placebo, działania niepożądane klasyfikowano według standardowej skali częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). U pacjentów powyżej 65 roku życia zaobserwowano zwiększoną częstość biegunek, a u osób powyżej 75 roku życia – zawrotów głowy i biegunek. Ponadto, stosowanie tadalafilu raz na dobę wiązało się z nieznacznym wzrostem częstości bradykardii zatokowej w zapisie EKG, jednak bez istotnych klinicznych konsekwencji.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, hemospermia, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nagła głuchota, nagły zgon sercowy, NAION, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, okluzja naczyń siatkówki, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nicorette Invisipatch 25 mg/16 h
Przedawkowanie nikotyny w terapii transdermalnej z użyciem Nicorette Invisipatch stanowi istotne ryzyko, zwłaszcza u pacjentów z niską tolerancją na nikotynę lub stosujących jednocześnie inne źródła nikotyny. Toksyczność jest zależna od drogi podania i dawki; najmniejsza śmiertelna dawka doustna wynosi 40-60 mg u dzieci oraz 0,8-1,0 mg/kg masy ciała u dorosłych. Objawy przedawkowania obejmują wczesne symptomy takie jak nudności, wymioty, nadmierne pocenie się, ból głowy i zawroty głowy, a przy dawkach przekraczających 40 mg u dzieci i 0,8 mg/kg u dorosłych mogą wystąpić ciężkie objawy, w tym niedociśnienie tętnicze, niemiarowe tętno, trudności w oddychaniu, zapaść krążeniowa oraz uogólnione drgawki.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciężkie zatrucie, drgawki uogólnione, duszność, nadmierne pocenie, nadmierne ślinienie, niedociśnienie tętnicze, niemiarowe tętno, nudności, ostre zatrucie nikotyną, plaster leczniczy, plaster nikotynowy, przedawkowanie nikotyny, system transdermalny, toksyczność nikotyny, tolerancja lekowa, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia słuchu, zapaść krążeniowa, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Selegilina – Działania niepożądane
Selegilina, jako selektywny inhibitor MAO-B, zwiększa stężenie dopaminy w mózgu i jest stosowana w terapii choroby Parkinsona. W monoterapii jest zwykle dobrze tolerowana, jednak najczęściej występują nudności u około 20% pacjentów, a także suchość w jamie ustnej, przejściowy wzrost aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) oraz zaburzenia snu. Często obserwuje się zaburzenia psychiczne (bezsenność, omamy, splątanie, depresja), zaburzenia ruchowe (dyskinezje, akinezja, bradykinezja), zawroty głowy, bóle głowy, drżenia oraz bradykardię. Wśród działań niepożądanych o częstości „niezbyt często” występują leukocytopenia, trombocytopenia, utrata apetytu, lęk, psychozy, niewyraźne widzenie, częstoskurcz nadkomorowy, hipotonia ortostatyczna, duszność, suchość w jamie ustnej, miopatia, ból w klatce piersiowej oraz zaburzenia w oddawaniu moczu. Bardzo często pojawia się zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, a często nudności, zaparcia, biegunka, owrzodzenia jamy ustnej, przekrwienie błony śluzowej nosa, ból gardła, zwiększona potliwość, bóle stawów, bóle pleców, kurcze mięśni oraz zmęczenie. Upadki są częstym powikłaniem, szczególnie u osób starszych, zwiększając ryzyko urazów.
akinezja, aminotransferaza alaninowa, bezsenność, biegunka, bradykardia, bradykinezja, choroba Parkinsona, częstoskurcz nadkomorowy, dławica piersiowa, dopamina, drżenie, duszność, dyskinezja, dyskinezy, działania niepożądane, enzymy wątrobowe, hiperseksualność, hipotonia ortostatyczna, inhibitor dekarboksylazy, inhibitor MAO-B, leukocytopenia, lewodopa, miopatia, nudności, omamy, psychoza, splątanie, trombocytopenia, uzależnienie od hazardu, zaburzenia kontroli impulsów, zaburzenia lękowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia snu, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba wirusowa ebola – Objawy
Choroba wirusowa ebola (EVD), wywoływana przez wirusa z rodziny Filoviridae, charakteryzuje się okresem inkubacji 2-21 dni (zwykle 8-10 dni) i początkową fazą niespecyficznych objawów grypopodobnych, takich jak gorączka ≥38°C (87% pacjentów), ból głowy (50-74%), osłabienie (76-85%), bóle mięśniowe (50-79%) oraz utrata apetytu (64-65%). Po 4-5 dniach następuje faza żołądkowo-jelitowa z dominującą wodnistą biegunką (65-66%), wymiotami (67-68%) i odwodnieniem. W późniejszym stadium mogą pojawić się objawy neurologiczne, krwotoczne (w 40-50% przypadków) oraz niewydolność wielonarządowa, wstrząs hipowolemiczny i zaburzenia elektrolitowe (hiponatremia, hipokaliemia, hipokalcemia). Śmiertelność waha się od 25% do 90%, ze średnią około 40-50%, a zgon następuje zwykle między 6 a 16 dniem od wystąpienia objawów, najczęściej z powodu wstrząsu lub niewydolności narządowej.
biegunka wodnista, bóle mięśniowe, choroba wirusowa ebola, czkawka, diagnoza kliniczna, drgawki, duszność, Ebolavirus, gorączka, hematemeza, hiponatremia, malaria, melena, niewydolność wielonarządowa, objawy grypopodobne, objawy krwotoczne, odwodnienie, osłabienie, plamica, płyn mózgowo-rdzeniowy, przekrwienie spojówek, śpiączka, test diagnostyczny, utrata apetytu, wstrząs hipowolemiczny, wybroczyny podskórne, wylew krwawy, wysypka skórna, wywiad epidemiologiczny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie neurologiczne, zaćma, zakażenie bakteryjne, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie wątroby - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z liści bluszczu pospolitego – Działania niepożądane
Wyciąg z liści bluszczu pospolitego (Hederae helicis folii extractum), stosowany w preparatach leczniczych takich jak Hedecton (700 mg/100 ml) oraz Hedussin o smaku owocowym (8,25 mg/ml), wykazuje różnorodne działania niepożądane, które należy monitorować podczas terapii. W preparacie Hedussin częstość występowania działań niepożądanych jest lepiej określona i obejmuje reakcje alergiczne (pokrzywka, wysypka, duszność, reakcje anafilaktyczne) z częstością ≥1/100 do <1/10 oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka) z częstością ≥1/1000 do <1/100. W przypadku Hedecton częstość tych działań jest określana jako nieznana. Reakcje alergiczne mogą mieć charakter zagrażający życiu, co wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i odpowiedniej interwencji medycznej.
bąbel pokrzywkowy, biegunka, ciężkie działania niepożądane, duszność, Hederae helicis folii extractum, nudności, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, schorzenie alergiczne, wyciąg z liści bluszczu pospolitego, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zgłaszanie działań niepożądanych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprom Sport spray 50 mg/g
Ibuprom Sport spray zawiera 50 mg/g ibuprofenu w formie aerozolu do stosowania miejscowego, cechując się znacznie niższą biodostępnością systemową w porównaniu z doustnymi NLPZ. Dzięki temu częstość działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego, jest istotnie zmniejszona. W dawkach dostępnych bez recepty (maksymalnie 500 mg na dobę) i przy krótkotrwałym stosowaniu obserwuje się rzadkie reakcje alergiczne, bóle brzucha, niestrawność, reakcje skórne w miejscu aplikacji (zaczerwienienie, mrowienie) oraz potencjalne zaburzenia czynności nerek, szczególnie u pacjentów z wcześniejszymi dysfunkcjami nerek. Rzadko mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne, takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
AGEP, astma oskrzelowa, ból brzucha, duszność, fotowrażliwość, miejscowe stosowanie ibuprofenu, nadwrażliwość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, parametry nerkowe, plamica, przewód pokarmowy, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, SCAR, skurcz oskrzeli, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenia oddechowe, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba serca – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Choroba serca, obejmująca m.in. chorobę wieńcową, niewydolność serca, arytmie i wady zastawkowe, stanowi główną przyczynę zgonów globalnie, dotykając niemal połowę dorosłych w USA. Opieka pielęgniarska jest kluczowa w zarządzaniu tymi schorzeniami, obejmując kompleksową ocenę stanu pacjenta (pomiar parametrów życiowych, monitorowanie EKG, ocenę objawów i czynników ryzyka), formułowanie diagnoz pielęgniarskich (np. zmniejszony rzut serca, nadmiar płynów, lęk) oraz wdrażanie interwencji mających na celu poprawę kurczliwości mięśnia sercowego, optymalizację bilansu płynów (ograniczenie sodu do 2-3 g/dzień, płynów do 2 l/dzień), monitorowanie farmakoterapii (statyny, beta-blokery, inhibitory ACE, diuretyki) oraz edukację pacjentów w zakresie modyfikacji stylu życia i samokontroli. Pielęgniarki odgrywają również istotną rolę w rehabilitacji kardiologicznej, koordynacji interdyscyplinarnej opieki oraz wsparciu psychologicznym, co przekłada się na zmniejszenie śmiertelności i liczby rehospitalizacji.
aktywność fizyczna, angioplastyka, arytmia, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, ból w klatce piersiowej, choroba serca, choroba wieńcowa, dieta niskosodowa, diuretyk, dławica piersiowa, duszność, elektrokardiogram, inhibitor ACE, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, modyfikacja stylu życia, nadciśnienie tętnicze, napadowa duszność nocna, niewydolność serca, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, ograniczenie płynów, orthopnoe, osłuchiwanie serca, ostry zespół wieńcowy, parametry życiowe, rehabilitacja kardiologiczna, rzut serca, statyna, stentowanie, tętnice wieńcowe, uniesienie odcinka ST, wada zastawkowa serca, wrodzona wada serca, wstrząs kardiogenny, wyrzut krwi, wysięk opłucnowy, zakrzepica żylna, zastawka serca, zastój płucny, zawał mięśnia sercowego - Leksykon substancji czynnych
Ziele mięty pieprzowej – Przeciwwskazania stosowania
Ziele mięty pieprzowej (Mentha x piperita L.) wykazuje liczne właściwości lecznicze, jednak jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne, takie jak olejek miętowy (1,1 g/100 g produktu) i mentol (2,0 g/100 g produktu), zwłaszcza w preparatach złożonych typu Salviasept, który zawiera również 58% (V/V ± 10%) etanolu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest astma oskrzelowa oraz przewlekła obturacyjna choroba płuc z komponentą skurczową, ze względu na ryzyko wywołania skurczu oskrzeli i nasilenia objawów. Należy także zachować ostrożność u pacjentów z nadreaktywnością oskrzeli, gdyż lotne składniki olejku mogą wywołać paradoksalny skurcz dróg oddechowych. Reakcje krzyżowe mogą wystąpić u osób uczulonych na rośliny z rodzin Lamiaceae, Asteraceae i Apiaceae, co wymaga szczegółowego wywiadu alergologicznego przed rozpoczęciem terapii.
alergia kontaktowa, alergia na pyłki roślin, anetol, astma oskrzelowa, astrowate, balsam peruwiański, duszność, jasnotowate, Mentha piperita, mentol, nadreaktywność oskrzeli, nadwrażliwość, olejek goździkowy, olejek majerankowy, olejek mięty pieprzowej, olejek szałwiowy, olejek tymiankowy, padaczka, POChP, reakcja alergiczna, selerowate, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, wywiad alergologiczny, zaburzenia czynności wątroby, ziele mięty pieprzowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Biprolast 2 mg/ml
Biprolast, zawierający winian brymonidyny (1,3 mg w przeliczeniu na wolną zasadę w 2 mg/ml roztworze do oczu), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwowane objawy to suchość błony śluzowej jamy ustnej, przekrwienie gałki ocznej oraz pieczenie i kłucie oczu, występujące u 22-25% pacjentów, zwykle przemijające i rzadko wymagające przerwania leczenia. Reakcje alergiczne dotyczące oczu pojawiły się u 12,7% pacjentów, prowadząc do przerwania terapii u 11,5%, najczęściej między 3 a 9 miesiącem stosowania. Inne często występujące działania to ból głowy, senność, zawroty głowy, zaburzenia smaku, objawy ze strony górnych dróg oddechowych, zmęczenie i osłabienie. Rzadziej obserwowano palpitacje, arytmie, suchość błony śluzowej nosa, duszność, a bardzo rzadko nadciśnienie, niedociśnienie, zapalenie tęczówki czy zwężenie źrenicy.
alergiczne zapalenie powiek, alergiczne zapalenie spojówek, arytmia, bezdech, bezsenność, bradykardia, depresja, duszność, grudkowe zapalenie spojówek, hipotermia, jaskra wrodzona, jaskra wtórna, letarg, łzawienie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewyraźne widzenie, obrzęk spojówek, obrzęk twarzy, pieczenie oczu, przekrwienie gałki ocznej, reakcja alergiczna oka, senność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, suchość oczu, światłowstręt, uszkodzenie nabłonka rogówki, winian brymonidyny, zaćma, zapalenie błony naczyniowej przedniego odcinka oka, zapalenie brzegów powiek, zapalenie tęczówki, zwężenie źrenicy - Leksykon substancji czynnych
Kora dębu – Działania niepożądane
Kora dębu (Quercus spp., cortex) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, jednak jej stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, głównie reakcji alergicznych o nieznanej częstości. W preparacie Vagosan obserwowano poważne reakcje alergiczne, takie jak duszność, obrzęk Quinckego, zapaść naczyniowa oraz wstrząs anafilaktyczny. Skórne reakcje uczuleniowe również występują, choć ich częstość jest nieznana. Preparaty złożone, takie jak Gastrovit TraviComplex i Imupret, mogą wywoływać dolegliwości żołądkowe i zaburzenia przewodu pokarmowego, przy czym częstość tych objawów w Imupret określono jako niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Istotne jest także ryzyko reakcji krzyżowych u pacjentów uczulonych na rośliny z rodziny Asteraceae, zwłaszcza przy stosowaniu preparatów zawierających dodatkowo składniki tej rodziny, np. kwiaty rumianku w Imupret.
alergia krzyżowa, bezpieczeństwo farmakoterapii, dolegliwość żołądkowa, duszność, działanie niepożądane produktu leczniczego, kora dębu, manifestacja kliniczna, nadwrażliwość, obrzęk Quinckego, personel medyczny, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna ogólnoustrojowa, reakcja krzyżowa, reakcja uczuleniowa skórna, rodzina Asteraceae, roślina astrowata, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie przewodu pokarmowego, zapaść naczyniowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Decilosal 100 mg
Decilosal, zawierający cylostazol w dawce 100 mg, jest stosowany w leczeniu chromania przestankowego, jednak jego stosowanie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi. Najczęściej obserwowane efekty to bóle głowy (≥30%), biegunka oraz nieprawidłowe stolce (każde ≥15%), zwykle o nasileniu od lekkiego do umiarkowanego, które mogą ulec złagodzeniu po redukcji dawki. Działania niepożądane prowadzące do przerwania terapii obejmują ból głowy (≥3%), kołatanie serca oraz biegunkę (około 1,1% każde). Szczególną uwagę należy zwrócić na zwiększone ryzyko krwawień, zwłaszcza u pacjentów powyżej 70 roku życia, z cukrzycą oraz przyjmujących jednocześnie inne leki rozszerzające naczynia krwionośne lub przeciwzakrzepowe. Występują także liczne działania niepożądane o różnej częstości, od bardzo częstych (np. wybroczyny, ból głowy, biegunka) po rzadkie i nieznane, obejmujące układy krwiotwórczy, nerwowy, sercowo-naczyniowy, pokarmowy i skórny.
agranulocytoza, antagonista kanału wapniowego, bezsenność, biegunka, ból głowy, chromanie przestankowe, cylostazol, częstomocz, dławica piersiowa, dodatkowy skurcz komorowy, duszność, granulocytopenia, kołatanie serca, krwawienie śródgałkowe, krwawienie z nosa, krwotok do oka, krwotok mózgowy, krwotok płucny, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedowład, nieprawidłowy stolec, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudność, obrzęk obwodowy, omdlenie, pancytopenia, pochodna dihydropirydyny, pokrzywka, reakcja alergiczna, śródmiąższowe zapalenie płuc, szum uszny, tachykardia, tachykardia komorowa, tachykardia nadkomorowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytoza, uderzenie gorąca, wybroczyna, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie gardła, zapalenie płuc, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka