chinidyna

Chinidyna to alkaloid kory chinowej, będący stereoizomerem chininy, stosowany w kardiologii jako lek przeciwarytmiczny klasy I. Działanie chinidyny polega na blokowaniu kanałów sodowych w komórkach mięśnia sercowego, co wydłuża okres refrakteryjności i zmniejsza pobudliwość miokardium.

Główne wskazania do stosowania chinidyny obejmują leczenie zaburzeń rytmu serca, szczególnie arytmii nadkomorowych, takich jak migotanie przedsionków, oraz niektórych arytmii komorowych. W obecnej praktyce klinicznej jej zastosowanie jest ograniczone ze względu na dostępność nowszych, bezpieczniejszych leków antyarytmicznych.

Chinidyna charakteryzuje się wąskim indeksem terapeutycznym i może powodować liczne działania niepożądane, m.in. zespół wydłużonego QT, torsade de pointes, zaburzenia żołądkowo-jelitowe czy reakcje alergiczne. Lek wchodzi w liczne interakcje z innymi preparatami, co wymaga szczególnej ostrożności przy jego stosowaniu. Obecnie chinidyna jest rzadko stosowana jako lek pierwszego wyboru, ale pozostaje wartościową opcją w wybranych przypadkach opornych na inne terapie.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Prefaxine 75 mg

Wenlafaksyna, składnik aktywny Prefaxine, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w terapii skojarzonej. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie wenlafaksyny z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), ze względu na wysokie ryzyko zespołu serotoninowego; przerwy między terapiami powinny wynosić 14 dni po nieodwracalnych, nieselektywnych IMAO oraz co najmniej 7 dni po wenlafaksynie przed rozpoczęciem IMAO. Podobne przeciwwskazania dotyczą odwracalnych selektywnych inhibitorów MAO-A (moklobemid) i nieselektywnych (linezolid). Wenlafaksyna może nasilać działanie serotoninergiczne innych leków, takich jak SSRI, SNRI, tryptany, lit, opioidy czy ziele dziurawca, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta, zwłaszcza na początku leczenia i przy zwiększaniu dawki. Ponadto, stosowanie wenlafaksyny z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. chinidyna, amiodaron, tiorydazyna, erytromycyna, moksyfloksacyna) zwiększa ryzyko arytmii komorowych, dlatego należy unikać takich połączeń.
amiodaron, antagonista dopaminy, antybiotyk chinolonowy, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, atazanawir, błękit metylenowy, chinidyna, cytochrom P450, dekstrometorfan, demetylodiazepam, diazepam, dofetylid, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fentanyl, haloperydol, imipramina, indynawir, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, metadon, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, nelfinawir, nieodwracalny nieselektywny IMAO, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, ośrodkowy układ nerwowy, pentazocyna, petydyna, posakonazol, prekursor serotoniny, rysperydon, rytonawir, sakwinawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sotalol, tapentadol, telitromycyna, tiorydazyna, torsade de pointes, tramadol, tryptan, wenlafaksyna, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Lignocainum Jelfa 20 mg/g

Lidokaina w preparacie Lignocainum Jelfa (20 mg/g) wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne, zwłaszcza z lekami zwiotczającymi mięśnie poprzecznie prążkowane, co może prowadzić do nasilenia efektu zwiotczenia i zwiększonego ryzyka zaburzeń oddechowych. Ponadto, lidokaina osłabia działanie sulfonamidów, zmniejszając ich skuteczność przeciwbakteryjną. W przypadku jednoczesnego stosowania lidokainy miejscowo z alkoholem etylowym, istnieje ryzyko zwiększonego wchłaniania lidokainy do krwiobiegu, co może nasilać działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego oraz układu sercowo-naczyniowego. Interakcje z beta-adrenolitykami i lekami antyarytmicznymi klasy I są możliwe, ale przy miejscowym stosowaniu mają niskie znaczenie kliniczne.
alkohol etylowy, beta-adrenolityk, blok nerwowo-mięśniowy, bradykardia, chinidyna, działanie ogólnoustrojowe, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kanał sodowy, kardiotoksyczność, lek antyarytmiczny, lek zwiotczający mięśnie, lidokaina, Lignocainum Jelfa, metylu parahydroksybenzoesan, ośrodkowy układ nerwowy, pankuronium, płytka nerwowo-mięśniowa, propafenon, propylu parahydroksybenzoesan, sulfonamid, układ przewodzący serca, układ sercowo-naczyniowy, wekuronium, zaburzenie oddechowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Actusept 1,5 mg/ml

Benzydamina, substancja czynna aerozolu do stosowania w jamie ustnej Actusept (1,5 mg/ml), metabolizowana jest głównie przez N-utlenianie oraz w mniejszym stopniu przez N-demetylację. Proces N-utleniania może być hamowany przez trimetyloaminę, metamizol, itopryd oraz tozasertyb, co może prowadzić do nasilenia działania i przedłużenia eliminacji benzydaminy (umiarkowany poziom ważności interakcji). N-demetylacja, katalizowana przez CYP2D6, jest hamowana przez inhibitory tego enzymu, takie jak fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna, bupropion, terbinafina i cynakalcet, jednak wpływ kliniczny tych interakcji jest ograniczony ze względu na drugorzędne znaczenie tego szlaku metabolicznego. Preparat zawiera również 81,0 mg/ml etanolu absolutnego, co odpowiada 14,58 mg na pojedyncze rozpylenie, co może nasilać miejscowe działanie drażniące i stan zapalny błony śluzowej jamy ustnej przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu.
absorpcja ogólnoustrojowa, benzydamina, bupropion, chinidyna, cynakalcet, CYP2D6, działanie drażniące, działanie przeciwzapalne, etanol absolutny, fluoksetyna, inhibitor CYP2D6, interakcja lekowa, itopryd, kalcymimetyk, lek antyarytmiczny, lek przeciwgrzybiczy, metamizol, miejscowy środek znieczulający, N-demetylacja, N-utlenianie, nadwrażliwość, paroksetyna, przepuszczalność błony śluzowej, SSRI, stan zapalny, szlak metaboliczny, terbinafina, tozasertyb, trimetyloamina, wtórna nadczynność przytarczyc
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Posaconazole Abdi 100 mg

Posaconazole Abdi 100 mg w formie tabletek dojelitowych jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na pozakonazol lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (80,0 mg/tabletkę). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie z alkaloidami sporyszu ze względu na ryzyko ergotyzmu. Ponadto, pozakonazol jako silny inhibitor CYP3A4 nie powinien być łączony z lekami metabolizowanymi przez ten izoenzym, takimi jak terfenadyna, astemizol, cyzapryd, pimozyd, halofantryna oraz chinidyna, ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QTc i torsade de pointes. Również jednoczesne stosowanie z inhibitorami reduktazy HMG-CoA (symwastatyna, lowastatyna, atorwastatyna) jest przeciwwskazane z powodu zwiększonego ryzyka miopatii i rabdomiolizy.
alkaloidy sporyszu, antagonista receptorów histaminowych, astemizol, atorwastatyna, chinidyna, cyzapryd, częstoskurcz komorowy torsade de pointes, ergotyzm, halofantryna, inhibitor CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, laktoza jednowodna, lek antyarytmiczny, lek prokinetyczny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lowastatyna, miopatia, nadwrażliwość na substancję czynną, neuroleptyk, pimozyd, pozakonazol, rabdomioliza, rozpad mięśni prążkowanych, symwastatyna, tabletka dojelitowa, terfenadyna, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie przewodzenia w mięśniu sercowym
Leksykon leków
Interakcje leku – Polalid 20 mg

Lenalidomid, substancja czynna preparatu Polalid, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególną uwagę należy zwrócić na zwiększone ryzyko powikłań zakrzepowych przy jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na erytropoezę oraz leków zwiększających ryzyko zakrzepicy, co wymaga rozważenia profilaktyki przeciwzakrzepowej. Lenalidomid w dawce 10 mg/dobę nie indukuje enzymów CYP450 (CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19, CYP3A4/5) i nie wpływa na farmakokinetykę warfaryny (25 mg) ani jej metabolizm, jednak deksametazon, często stosowany w terapii skojarzonej, może indukować CYP3A4 i potencjalnie zmniejszać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych, co wymaga stosowania dodatkowych metod antykoncepcji. Ponadto, lenalidomid zwiększa stężenie osoczowe digoksyny (0,5 mg, pojedyncza dawka) o 14% (90% CI: 0,52%-28,2%), co uzasadnia regularne monitorowanie jej poziomu.
chinidyna, CYP3A4, deksametazon, digoksyna, działanie niepożądane, erytropoeza, farmakoterapia, glikoproteina p, glikozyd nasercowy, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, induktor enzymów, inhibitor glikoproteiny p, interakcja lekowa, lek przeciwzakrzepowy, lenalidomid, parametry krzepnięcia, polipragmazja, profilaktyka przeciwzakrzepowa, rabdomioliza, środek antykoncepcyjny, statyna, temsyrolimus, warfaryna, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica
Leksykon leków
Interakcje leku – Metocard ZK 23,75 mg

Metoprolol bursztynian, będący kardioselektywnym beta-adrenolitykiem, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Szczególnie istotne są interakcje z antagonistami wapnia (werapamil, diltiazem), lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. dyzopyramid), inhibitorami MAO oraz klonidyną, które mogą prowadzić do nasilenia bradykardii, bloków przedsionkowo-komorowych, ciężkiej hipotensji i niewydolności serca. W przypadku stosowania metoprololu z lekami sympatykomimetycznymi (adrenalina, noradrenalina) obserwuje się ryzyko znacznego wzrostu ciśnienia tętniczego z powodu niezrównoważonej stymulacji receptorów alfa-adrenergicznych. Metoprolol może także maskować objawy hipoglikemii u pacjentów leczonych insuliną lub doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, co wymaga regularnej kontroli glikemii i dostosowania terapii. Dodatkowo, inhibitory CYP2D6 (np. paroksetyna, fluoksetyna) mogą zwiększać stężenie metoprololu w osoczu, nasilając jego działania niepożądane, co wymaga monitorowania i ewentualnej redukcji dawki.
adrenalina, alfa-metyldopa, amiodaron, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, celekoksyb, chinidyna, chloropromazyna, chlorprotyksen, cukrzyca typu II, cymetydyna, CYP2D6, cytochrom P450 2D6, difenhydramina, diltiazem, dyzopyramid, efekt hipotensyjny, efekt inotropowy, fluoksetyna, glikozyd nasercowy, guanfacyna, hipoglikemia, hipotonia, hydralazyna, hydroksychlorochina, indometacyna, inhibitor MAO, inhibitor syntezy prostaglandyn, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcja alkoholowa, klonidyna, lek anestetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, neuroleptyk, niedocukrzenie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, noradrenalina, paroksetyna, propafenon, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, rezerpina, ryfampicyna, sertralina, tachykardia, terbinafina, triflupromazyna, tymolol, werapamil, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zespół chorej zatoki
Leksykon leków
Interakcje leku – Zenmem 10 mg

Memantyna, jako antagonista receptorów NMDA, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Współpodawanie memantyny z lekami wpływającymi na układ dopaminergiczny (L-dopa, agoniści dopaminy) oraz antycholinergiczne może nasilać ich efekty terapeutyczne, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawkowania. Z kolei memantyna może osłabiać działanie barbituranów i neuroleptyków, a także modyfikować efekty leków miorelaksacyjnych takich jak dantrolen i baklofen. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie memantyny z amantadyną ze względu na ryzyko psychozy farmakotoksycznej, a także unikanie ketaminy i dekstrometorfanu z powodu zwiększonego ryzyka działań niepożądanych. Memantyna jest wydalana głównie przez nerki z udziałem nerkowego układu transportu kationów, co powoduje interakcje z lekami takimi jak cymetydyna, ranitydyna, prokainamid, chinidyna, chinina i nikotyna, prowadząc do zwiększenia ich stężenia w osoczu. Zauważono także zmniejszenie stężenia hydrochlorotiazydu (HCT) w surowicy przy jednoczesnym stosowaniu z memantyną, co wymaga monitorowania skuteczności terapii moczopędnej.
agonista receptorów dopaminergicznych, amantadyna, antagonista receptorów NMDA, antykoagulant, baklofen, chinidyna, chinina, choroba Alzheimera, ciśnienie tętnicze, cymetydyna, cytochrom P450, czas protrombinowy, dantrolen, dekstrometorfan, donepezyl, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie sedatywne, funkcja poznawcza, galantamina, gliburyd, hydrochlorotiazyd, hydrolaza epoksydowa, inhibitor cholinesterazy, ketamina, kontrola glikemii, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek zmniejszający napięcie mięśni, metabolizm wątrobowy, metformina, monooksygenaza flawinowa, neuroleptyk, ośrodkowy układ nerwowy, prokainamid, przekaźnictwo cholinergiczne, przekaźnictwo dopaminergiczne, psychoza farmakotoksyczna, ranitydyna, środek antycholinergiczny, transport kationów, warfaryna, współczynnik INR, zaburzenie równowagi
Leksykon leków
Interakcje leku – Ivares 5 mg

Iwabradyna, metabolizowana wyłącznie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna, erytromycyna doustna, nelfinawir, rytonawir, nefazodon) zwiększają stężenie iwabradyny w osoczu 7-8-krotnie, co znacząco podnosi ryzyko ciężkiej bradykardii i jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory CYP3A4, takie jak diltiazem i werapamil, podnoszą ekspozycję na iwabradynę 2-3-krotnie i dodatkowo obniżają częstość pracy serca o około 5 uderzeń/min, co również stanowi przeciwwskazanie. Inne umiarkowane inhibitory, np. flukonazol, wymagają ostrożności i monitorowania częstości pracy serca, a dawkę iwabradyny należy rozpocząć od 2,5 mg dwa razy na dobę. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, barbiturany, fenytoina, preparaty dziurawca zwyczajnego) zmniejszają stężenie iwabradyny i mogą osłabiać jej działanie, co wymaga ewentualnej korekty dawki.
amiodaron, amlodypina, antagonista aldosteronu, antagonista angiotensyny II, antagonista wapnia, antybiotyk makrolidowy, barbiturany, beprydyl, beta-adrenolityk, bradykardia, chinidyna, cytochrom P450, cyzapryd, digoksyna, diltiazem, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna dożylna, fenytoina, fibrat, flukonazol, halofantryna, hipokaliemia, hipotensja, ibutylid, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, iwabradyna, izoenzym CYP3A4, jozamycyna, ketokonazol, klarytromycyna, kwas acetylosalicylowy, lacydypina, lanzoprazol, lek moczopędny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwpłytkowy, leki wydłużające odstęp QT, meflochina, nefazodon, nelfinawir, odstęp QT, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna dihydropirydyny, ryfampicyna, rytonawir, sertyndol, sok grejpfrutowy, sotalol, syldenafil, symwastatyna, telitromycyna, torsade de pointes, warfaryna, werapamil, zaburzenia rytmu serca, zespół długiego odstępu QT, zyprazydon
Leksykon leków
Interakcje leku – Esomeprazole Adamed 40 mg

Ezomeprazol, jako inhibitor pompy protonowej metabolizowany głównie przez CYP2C19 i CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Istotne klinicznie są interakcje z inhibitorami proteaz, takimi jak atazanawir i nelfinawir, gdzie obserwuje się znaczące zmniejszenie ich stężeń (np. atazanawir – około 75% redukcji AUC, Cmax i Cmin przy jednoczesnym stosowaniu z omeprazolem 40 mg/dobę). Równoległe stosowanie ezomeprazolu z tymi lekami jest przeciwwskazane. Ponadto, ezomeprazol wpływa na metabolizm leków metabolizowanych przez CYP2C19, takich jak diazepam (zmniejszenie klirensu o 45%) czy fenytoina (wzrost minimalnego stężenia o 13%), co wymaga monitorowania stężeń i ewentualnej korekty dawek. W przypadku metotreksatu i takrolimusu obserwuje się wzrost ich stężeń, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania parametrów klinicznych. Supresja kwasu żołądkowego przez ezomeprazol zmienia absorpcję leków zależnych od pH, np. zmniejsza wchłanianie ketokonazolu, itrakonazolu i erlotynibu, a zwiększa biodostępność digoksyny o 10-30%, co jest istotne zwłaszcza u osób starszych.
agregacja płytek, amoksycylina, atazanawir, błona śluzowa żołądka, chinidyna, choroba refluksowa przełyku, cylostazol, CYP2C19, cytochrom P450, cyzapryd, czas krzepnięcia, diazepam, digoksyna, fenytoina, induktor CYP, inhibitor CYP, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, izoenzym, ketokonazol, klarytromycyna, klopidogrel, metotreksat, naproksen, pH żołądkowe, pochodna kumaryny, rofekoksyb, ryfampicyna, sakwinawir, supresja kwasu żołądkowego, takrolimus, warfaryna, worykonazol, współczynnik INR, ziele dziurawca
Leksykon leków
Interakcje leku – Asduter 15 mg

Arypiprazol, substancja czynna leku Asduter, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie związane z metabolizmem przez enzymy CYP2D6 i CYP3A4 oraz działaniem na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) i receptor α1-adrenergiczny. Silne inhibitory CYP2D6 (np. chinidyna, fluoksetyna, paroksetyna) zwiększają AUC arypiprazolu o około 107%, jednocześnie zmniejszając AUC i Cmax aktywnego metabolitu dehydroarypiprazolu o 32% i 47%, co wymaga redukcji dawki arypiprazolu o połowę. Silne inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol, inhibitory proteazy HIV) podnoszą AUC i Cmax arypiprazolu odpowiednio o 63% i 37%, a dehydroarypiprazolu o 77% i 43%, co również wskazuje na konieczność zmniejszenia dawki o około 50%. Z kolei induktory CYP3A4, takie jak karbamazepina, obniżają Cmax i AUC arypiprazolu o 68% i 73%, a dehydroarypiprazolu o 69% i 71%, co wymaga podwojenia dawki leku. Po odstawieniu inhibitorów lub induktorów dawkę należy odpowiednio dostosować do pierwotnej wartości.
antagonista receptora H2, arypiprazol, chinidyna, dehydroarypiprazol, dekstrometorfan, diltiazem, efawirenz, enzymy CYP2D6 i CYP3A4, escytalopram, famotydyna, farmakoterapia, fenobarbital, fenytoina, fluoksetyna, induktor CYP3A4, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, lamotrygina, newirapina, odstęp QT, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, prymidon, receptor α1-adrenergiczny, ryfabutyna, ryfampicyna, schizofrenia, sedacja, SNRI, sole litu, SSRI, walproinian, warfaryna, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenie schizoafektywne, zespół serotoninowy, ziele dziurawca
Leksykon leków
Interakcje leku – Rozaduo 40 mcg/ml + 5 mg/ml

Produkt leczniczy Rozaduo, zawierający trawoprost 40 µg/ml oraz tymolol 5 mg/ml (maleinian tymololu), może wchodzić w interakcje farmakologiczne, głównie ze względu na obecność tymololu – beta-adrenolityku. Najistotniejsze interakcje dotyczą leków wpływających na układ sercowo-naczyniowy, prowadząc do działania addycyjnego objawiającego się niedociśnieniem tętniczym i znaczną bradykardią. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie klonidyny, gdzie nagłe odstawienie może wywołać reakcję nadciśnieniową. Inhibitory CYP2D6 (chinidyna, fluoksetyna, paroksetyna) nasilają ogólnoustrojową blokadę receptorów beta-adrenergicznych, co może skutkować zmniejszeniem częstości akcji serca i depresją. Ponadto, tymolol może nasilać działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych oraz maskować objawy hipoglikemii, co wymaga monitorowania glikemii u pacjentów z cukrzycą.
adrenalina, amiodaron, antagonista kanału wapniowego, blokada receptorów beta-adrenergicznych, bradykardia, chinidyna, cukrzyca, działanie addycyjne, epinefryna, fluoksetyna, glikozyd naparstnicy, guanetydyna, hipoglikemia, inhibitor CYP2D6, klonidyna, lek beta-adrenolityczny, lek hipoglikemizujący, lek przeciwarytmiczny, maleinian tymololu, niedociśnienie tętnicze, parasympatykomimetyk, paroksetyna, reakcja nadciśnieniowa, rozszerzenie źrenic, trawoprost, tymolol
Leksykon leków
Interakcje leku – Sal Vichy factitium –

Sal Vichy factitium, zawierający 498,0 mg wodorowęglanu sodu na tabletkę, wpływa na farmakokinetykę leków poprzez alkalizację moczu, co zmienia ich wydalanie nerkowe. W środowisku o podwyższonym pH moczu zwiększa się wydalanie leków o charakterze słabych kwasów (np. salicylany, barbiturany, sulfonamidy), co prowadzi do obniżenia ich stężenia terapeutycznego w surowicy. Odwrotnie, leki o charakterze słabych zasad (np. amfetamina, pseudoefedryna, chinidyna) wykazują zmniejszone wydalanie i wzrost stężenia w surowicy, co zwiększa ryzyko toksyczności. Dodatkowo, Sal Vichy factitium może nasilać ryzyko zaburzeń elektrolitowych i zasadowicy w połączeniu z lekami moczopędnymi, glikokortykosteroidami oraz lekami przeciwdepresyjnymi (np. lit). Zaleca się monitorowanie stężeń terapeutycznych leków o wąskim indeksie terapeutycznym oraz regularną kontrolę parametrów elektrolitowych i równowagi kwasowo-zasadowej, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
alkalizacja moczu, amfetamina, antagonista receptora angiotensyny II, barbiturany, błona śluzowa żołądka, chinidyna, efekt hipotensyjny, farmakokinetyka, furosemid, glikokortykosteroid, gospodarka kwasowo-zasadowa, hipokaliemia, hydrochlorotiazyd, indeks terapeutyczny, inhibitor ACE, kanaliki nerkowe, lek moczopędny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, NLPZ, pH moczu, pseudoefedryna, równowaga wodno-elektrolitowa, salicylany, sulfonamidy, toksyczność, układ sercowo-naczyniowy, wodorowęglan sodu, zaburzenia czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zasadowica
Leksykon substancji czynnych
Dekstrometorfan – Interakcje

Dekstrometorfan wykazuje istotne klinicznie interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, szczególnie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) oraz silnymi inhibitorami enzymu CYP2D6, takimi jak fluoksetyna, paroksetyna czy chinidyna. Jednoczesne stosowanie tych leków może prowadzić do zespołu serotoninowego, objawiającego się m.in. gorączką, drżeniem mięśni, nadciśnieniem i zaburzeniami świadomości, a także do znacznego wzrostu stężenia dekstrometorfanu w osoczu (nawet 20-krotnie przy chinidynie), co zwiększa ryzyko działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takich jak pobudzenie, dezorientacja, drżenia, bezsenność, biegunka i depresja oddechowa. Wskazane jest unikanie jednoczesnego stosowania dekstrometorfanu z IMAO oraz ostrożność i monitorowanie pacjenta przy łączeniu z SSRI i inhibitorami CYP2D6, z możliwością konieczności redukcji dawki dekstrometorfanu. Ponadto, dekstrometorfan nasila depresyjne działanie alkoholu na OUN, co może skutkować nasileniem sedacji, zaburzeniami koordynacji i ryzykiem depresji oddechowej, dlatego spożywanie alkoholu podczas terapii jest przeciwwskazane.
amiodaron, bezpieczeństwo farmakoterapii, bromowodorek, bupropion, chinidyna, cynakalcet, cytochrom P-450, depresja oddechowa, działania niepożądane, działanie przeciwkaszlowe, działanie sedatywne, flekainid, fluoksetyna, haloperydol, inhibitor MAO, inhibitory CYP2D6, inhibitory monoaminooksydazy, izawukonazol, izoniazyd, leki wykrztuśne, linezolid, martwica komórek wątrobowych, metabolizm pierwszego przejścia, metadon, metoprolol, moklobemid, mukowiscydoza, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, perfenazyna, propafenon, rasagilina, rozstrzenia oskrzeli, selegilina, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, terbinafina, tiorydazyna, zaburzenia koordynacji psychoruchowej, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Bloxazoc 95 mg

Metoprolol jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP2D6, co czyni go podatnym na interakcje farmakokinetyczne z lekami hamującymi ten enzym, takimi jak chinidyna, terbinafina, paroksetyna, fluoksetyna, sertralina, celekoksyb, propafenon i difenhydramina. Hamowanie CYP2D6 może prowadzić do istotnego wzrostu stężenia metoprololu w osoczu, co wymaga rozważenia zmniejszenia dawki leku. Z kolei induktory enzymów wątrobowych, np. barbiturany, mogą przyspieszać metabolizm metoprololu, obniżając jego skuteczność terapeutyczną. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie propafenonu, który zwiększa stężenie metoprololu 2-5-krotnie i wykazuje własne działanie β-adrenolityczne, co może nasilać działania niepożądane. Werapamil i diltiazem wykazują synergistyczne działanie hamujące przewodzenie przedsionkowo-komorowe i czynność węzła zatokowego, co może prowadzić do bradykardii i nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego.
amiodaron, anestetyki wziewne, barbiturany, bradykardia, celekoksyb, chinidyna, cymetydyna, CYP2D6, depresja ośrodkowego układu nerwowego, difenhydramina, diltiazem, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe ujemne, epinefryna, fenylopropanolamina, fluoksetyna, glikozydy naparstnicy, hydralazyna, inhibitory CYP2D6, inhibitory monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, klonidyna, leki przeciwarytmiczne klasy I, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność lewej komory, niewydolność serca, norefedryna, paroksetyna, propafenon, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ryfampicyna, sertralina, terbinafina, werapamil, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Lenalidomide Glenmark 10 mg

Lenalidomid Glenmark wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które należy uwzględnić w terapii, zwłaszcza u pacjentów ze szpiczakiem mnogim stosujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem. Szczególną uwagę należy zwrócić na zwiększone ryzyko zakrzepicy przy jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na erytropoezę oraz hormonalnej terapii zastępczej. W przypadku warfaryny, pojedyncza dawka 10 mg lenalidomidu nie wpływa na farmakokinetykę R- i S-warfaryny, jednak brak danych dotyczących długotrwałego stosowania wymaga ścisłego monitorowania INR. Lenalidomid zwiększa stężenie digoksyny w osoczu o około 14% po dawce 0,5 mg, co wymaga regularnego monitorowania. Ponadto, stosowanie statyn z lenalidomidem wiąże się ze zwiększonym ryzykiem rabdomiolizy, co wymaga intensywnej kontroli klinicznej i laboratoryjnej, zwłaszcza w pierwszych tygodniach terapii.
chinidyna, deksametazon, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, działania niepożądane, enzymy cytochromu P450, erytropoeza, farmakokinetyka lenalidomidu, hormonalna terapia zastępcza, indukcja enzymów, induktor CYP3A4, induktor enzymów, inhibitor glikoproteiny p, interakcja farmakodynamiczna, lenalidomid, metabolizm wątrobowy, parametry krzepnięcia, profilaktyka przeciwzakrzepowa, rabdomioliza, statyny, substrat glikoproteiny P, szpiczak mnogi, temsyrolimus, terapia przeciwnowotworowa, warfaryna, zakrzepica
Leksykon leków
Interakcje leku – Abiraterone Fresenius Kabi 250 mg

Abirateron Fresenius Kabi wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa i skuteczności terapii raka gruczołu krokowego. Podawanie abirateronu octanu z pokarmem jest niewskazane ze względu na znaczące zwiększenie jego wchłaniania i nieprzewidywalną ekspozycję. Silne induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna (600 mg/dobę przez 6 dni), zmniejszają AUC abirateronu o około 55%, co wymaga unikania ich stosowania podczas terapii. Inhibitory CYP3A4, np. ketokonazol, nie wpływają klinicznie istotnie na farmakokinetykę abirateronu, więc nie ma potrzeby modyfikacji dawki. Abirateron jest inhibitorem CYP2D6 i CYP2C8, co prowadzi do zwiększenia ekspozycji na leki metabolizowane przez te enzymy – np. AUC dekstrometorfanu wzrasta około 2,9-krotnie, a pioglitazonu o 46%. W przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez CYP2D6 (np. metoprolol, kodeina) i CYP2C8 (np. pioglitazon, repaglinid) zaleca się ostrożność i rozważenie zmniejszenia dawki lub monitorowanie toksyczności.
abirateron octan, amiodaron, antybiotyk fluorochinolonowy, chinidyna, dekstrometorfan, dezypramina, dofetylid, dyzopiramid, dziurawiec zwyczajny, fenobarbital, fenytoina, flekainid, haloperydol, hepatotoksyczność, ibutylid, induktor CYP3A4, inhibitor enzymu wątrobowego, karbamazepina, ketokonazol, kodeina, lek przeciwpadaczkowy, metadon, metoprolol, moksyfloksacyna, nośnik OATP1B1, oksykodon, pioglitazon, prednizon, propafenon, propranolol, rak gruczołu krokowego, repaglinid, ryfabutyna, ryfampicyna, ryfapentyna, rysperydon, sotalol, spironolakton, substrat CYP2C8, substrat CYP2D6, supresja androgenowa, swoisty antygen gruczołu krokowego, torsades de pointes, tramadol, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT
Leksykon substancji czynnych
Chlorek potasu – Interakcje

Preparaty zawierające chlorek potasu wykazują liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na gospodarkę elektrolitową pacjenta. Szczególnie istotne jest monitorowanie stężenia potasu w surowicy u pacjentów leczonych glikozydami nasercowymi (np. digoksyna, metylodigoksyna), gdzie hipokaliemia zwiększa ryzyko toksyczności, a hiperkaliemia obniża skuteczność terapii. Równoczesne stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas (np. spironolakton, triamteren), inhibitorów ACE (ramipril, enalapril), antagonistów receptora angiotensyny II (losartan, walsartan), bezpośredniego inhibitora reniny (aliskiren), niesteroidowych leków przeciwzapalnych (ibuprofen, diklofenak) oraz leków immunosupresyjnych (cyklosporyna, takrolimus) zwiększa ryzyko hiperkaliemii, co może prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca. Z kolei stosowanie ACTH, kortykosteroidów i pętlowych środków moczopędnych może indukować hipokaliemię poprzez zwiększone wydalanie potasu. Warto również uwzględnić wpływ leków przeciwarytmicznych (chinidyna, prokainamid), których działanie jest modulowane przez poziom potasu w surowicy.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, chinidyna, chlorpropamid, cyklofosfamid, cyklosporyna, desmopresyna, digoksyna, działanie wazopresyjne, glikozyd nasercowy, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltracja, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hiponatremia, hormon adrenokortykotropowy, hydrochinidyna, ifosfamid, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor pompy protonowej, inhibitor reniny, karbamazepina, klofibrat, kortykosteroid, lek antyarytmiczny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, metamfetamina, metylodigoksyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, okskarbazepina, oksytocyna, pętlowy środek moczopędny, prokainamid, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, spironolakton, suksametonium, takrolimus, terapia nerkozastępcza, terlipresyna, triamteren, wazopresyna, winkrystyna, zasadowica metaboliczna
Leksykon leków
Interakcje leku – Lopacut 2 mg

Loperamid, będący substratem glikoproteiny P (P-gp) oraz metabolizowany przez enzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami tych białek transportowych i enzymów. Jednoczesne stosowanie loperamidu z inhibitorami P-gp, takimi jak chinidyna, rytonawir, cyklosporyna, werapamil czy antybiotyki makrolidowe, prowadzi do 2-3-krotnego wzrostu stężenia loperamidu w osoczu, co może zwiększać jego dystrybucję do ośrodkowego układu nerwowego i potencjalnie wpływać na oddychanie. Silne inhibitory CYP3A4 i P-gp, takie jak itrakonazol i ketokonazol, powodują 3-5-krotne zwiększenie stężenia loperamidu, a ich jednoczesne stosowanie z gemfibrozylem (inhibitor CYP2C8) może skutkować nawet 13-krotnym wzrostem całkowitej ekspozycji na lek. Pomimo znacznych zmian farmakokinetycznych, badania psychomotoryczne nie wykazały istotnego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy przy pojedynczych dawkach do 16 mg. Zaleca się ostrożność i rozważenie zmniejszenia dawki loperamidu przy jednoczesnym stosowaniu tych inhibitorów.
antybiotyk makrolidowy, bariera krew-mózg, chinidyna, cyklosporyna, desmopresyna, działanie niepożądane, erytromycyna, gemfibrozyl, glikoproteina p, hamowanie CYP3A4, hiponatremia, inhibitor CYP3A4, inhibitor glikoproteiny p, inhibitor P-gp, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kolestyramina, lek immunosupresyjny, lek prokinetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcholinergiczny, loperamid, metabolizm CYP3A4, moczówka prosta, motoryka przewodu pokarmowego, nokturia, odwodnienie, ośrodkowy układ nerwowy, rytonawir, werapamil
Leksykon leków
Interakcje leku – Vinorelbine Accord 10 mg/ml

Winorelbina, cytotoksyczny alkaloid barwinka, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne istotne w terapii onkologicznej. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie jej ze szczepionką przeciw żółtej febrze oraz innymi żywymi, atenuowanymi szczepionkami ze względu na ryzyko śmiertelnej choroby ogólnoustrojowej, szczególnie u pacjentów z immunosupresją. Interakcje z lekami metabolizowanymi przez CYP3A4, takimi jak itrakonazol (silny inhibitor) czy fenytoina (induktor), mogą prowadzić do zwiększenia neurotoksyczności lub utraty skuteczności winorelbiny. Ponadto, jednoczesne stosowanie z cyklosporyną lub takrolimusem zwiększa ryzyko nadmiernej immunosupresji i limfoproliferacji, a połączenie z mitomycyną C może wywołać skurcz oskrzeli i śródmiąższową chorobę płuc. W terapii skojarzonej z lapatynibem (1000 mg/dobę) zaleca się redukcję dawki winorelbiny do 22,5 mg/m² podawanej dożylnie w 1. i 8. dniu 3-tygodniowego cyklu z uwagi na zwiększone ryzyko neutropenii III/IV stopnia.
alkaloid barwinka, alkohol, anemia, chinidyna, cisplatyna, drgawki, duszność, enzym CYP3A4, erytromycyna, fenobarbital, fenytoina, glikoproteina p, granulocytopenia, immunosupresja, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lapatynib, lek mielotoksyczny, lek przeciwzakrzepowy, leki immunosupresyjne, limfoproliferacja, metabolizm wątrobowy, mitomycyna C, nefazodon, neurotoksyczność, neutropenia, nudności i wymioty, ośrodkowy układ nerwowy, poliomyelitis, ryfampicyna, rytonawir, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, supresja szpiku kostnego, szczepionka atenuowana, szczepionka przeciw żółtej febrze, telitromycyna, trombocytopenia, werapamil, winorelbina, wskaźnik INR, ziele dziurawca
Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprom Zatoki 200 mg + 30 mg

Produkt leczniczy Ibuprom Zatoki, zawierający ibuprofen 200 mg oraz pseudoefedrynę chlorowodorek 30 mg, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu nasilenia, które mogą wymagać modyfikacji terapii lub jej przerwania. Przeciwwskazane jest stosowanie go z inhibitorami oksydazy monoaminowej (IMAO) ze względu na ryzyko przełomów nadciśnieniowych, a także z agonistami receptorów dopaminowych, dopaminergicznymi lekami zwężającymi naczynia, linezolidem oraz lekami zmniejszającymi przekrwienie błony śluzowej nosa, które mogą nasilać efekt naczyniozwężający i podnosić ciśnienie tętnicze. Ibuprofen wchodzi w interakcje z kwasem acetylosalicylowym, innymi NLPZ, glukokortykosteroidami, lekami przeciwnadciśnieniowymi, moczopędnymi, antykoagulantami, litem, metotreksatem, zydowudyną oraz chinidyną, co może skutkować zwiększonym ryzykiem działań niepożądanych, takich jak krwawienia, toksyczność czy zaburzenia rytmu serca. Pseudoefedryna może nasilać działanie leków psychostymulujących i hamujących łaknienie oraz osłabiać skuteczność niektórych leków przeciwnadciśnieniowych i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych.
agonista receptora dopaminowego, alfa-metyldopa, antykoagulant, błona śluzowa żołądka, bromokryptyna, chinidyna, chlorowodorek pseudoefedryny, dihydroergotamina, dopaminergiczny lek zwężający naczynia, efedryna, ergotamina, fenylefryna, fenylopropanolamina, gaz halogenopochodny, glukokortykosteroid, guanetydyna, hemofilia, Ibuprom Zatoki, inhibitor oksydazy monoaminowej, interakcja z alkoholem, kabergolina, kaolin, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok do stawu, kwas acetylosalicylowy, lek hamujący łaknienie, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zmniejszający przekrwienie błony śluzowej nosa, lek zobojętniający sok żołądkowy, linezolid, lizuryd, mekamilamina, metotreksat, metylergometryna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowy układ nerwowy, ostra reakcja nadciśnieniowa, pergolid, przełom nadciśnieniowy, rezerpina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wziewny lek znieczulający, zaburzenie rytmu serca, zydowudyna
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ranozek 375 mg

Ranolazyna, dostępna w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 375 mg, 500 mg i 750 mg (lek Ranozek), posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na ranolazynę lub substancje pomocnicze, ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz umiarkowane lub ciężkie zaburzenia czynności wątroby, ze względu na ryzyko kumulacji leku i nasilenia działań niepożądanych. Ponadto, ranolazyna nie powinna być stosowana jednocześnie z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, worykonazol, pozakonazol, inhibitory proteazy HIV, klarytromycyna, telitromycyna, nefazodon) oraz lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia (np. chinidyna) i klasy III (np. dofetylid, sotalol), z wyjątkiem amiodaronu, ze względu na ryzyko interakcji farmakodynamicznych i proarytmicznych działań niepożądanych.
amiodaron, antybiotyk makrolidowy, chinidyna, dofetylid, działanie proarytmiczne, farmakokinetyka, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcje lekowe, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, ketokonazol, klarytromycyna, klirens kreatyniny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwgrzybiczny, metabolizm leku, nadwrażliwość na lek, nefazodon, pozakonazol, ranolazyna, Ranozek, reakcja nadwrażliwości, sotalol, stężenie leku w osoczu, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, telitromycyna, worykonazol, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Interakcje leku – Poltram 50 50 mg/ml

Tramadol, składnik preparatu Poltram 50, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie tramadolu z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) ze względu na ryzyko ciężkich zaburzeń OUN, oddechowych i krążeniowych, wymagające zachowania 14-dniowego odstępu między terapiami. Jednoczesne stosowanie z lekami o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), w tym alkoholem, może prowadzić do nasilonej sedacji, depresji oddechowej i zaburzeń świadomości. Szczególną ostrożność należy zachować przy łączeniu tramadolu z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, mirtazapina), gdyż istnieje wysokie ryzyko rozwoju zespołu serotoninowego. Ponadto, tramadol może zwiększać ryzyko napadów drgawek, zwłaszcza w połączeniu z lekami obniżającymi próg drgawkowy, co wymaga rozważenia zmniejszenia dawki tramadolu.
alkohol etylowy, antagonista receptorów 5-HT3, buprenorfina, bupropion, chinidyna, cymetydyna, CYP3A4, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, depresja oddechowa, erytromycyna, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, karbamazepina, ketokonazol, mirtazapina, nalbufina, ondansetron, ośrodkowy układ nerwowy, pentazocyna, pochodna kumaryny, pole pod krzywą stężenia, potencjał agonistyczno-antagonistyczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SNRI, sole litu, SSRI, tetrahydrokanabinol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Clopixol-Depot 200 mg

Dekanonian zuklopentyksolu, substancja czynna preparatu Clopixol Depot, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne i wymagają starannego monitorowania podczas terapii. Szczególnie istotne są interakcje z lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy, takimi jak barbiturany, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne oraz leki przeciwparkinsonowskie (np. lewodopa), gdzie może dochodzić do nasilenia sedacji, wzajemnego hamowania metabolizmu lub zmniejszenia efektu terapeutycznego. Równoczesne stosowanie z metoklopramidem lub piperazyną zwiększa ryzyko objawów pozapiramidowych. Ponadto, dekanonian zuklopentyksolu jest metabolizowany częściowo przez enzym CYP2D6, co powoduje, że inhibitory tego enzymu mogą zwiększać stężenie leku i nasilać działania niepożądane. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z litem, które zwiększają ryzyko neurotoksyczności, oraz na silne nasilenie działania hamującego alkoholu na OUN, co wymaga całkowitej abstynencji alkoholowej podczas leczenia.
akatyzja, amiodaron, antybiotyk chinolonowy, antybiotyk makrolidowy, astemizol, barbiturany, chinidyna, choroba Parkinsona, Clopixol Depot, cyzapryd, dekanonian zuklopentyksolu, depresja oddechowa, dofetylid, dystonia, działanie kardiotoksyczne, enzym CYP2D6, erytromycyna, gatyfloksacyna, guanetydyna, hipokaliemia, lek adrenergiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwparkinsonowski, lewodopa, metoklopramid, moksyfloksacyna, neurotoksyczność, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, parkinsonizm polekowy, piperazyna, próg drgawkowy, sedacja, sotalol, terfenadyna, tiazydowy lek moczopędny, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, związek litu
Leksykon leków
Interakcje leku – Nebivor 5 mg

Nebiwolol, jako selektywny beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie nebiwololu z floktafeniną (NLPZ) ze względu na ryzyko blokowania wyrównawczych reakcji sercowo-naczyniowych przy niedociśnieniu lub wstrząsie oraz z sultoprydem z powodu zwiększonego ryzyka komorowych zaburzeń rytmu serca. Niezalecane jest także łączenie nebiwololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, flekainid), antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu oraz ośrodkowymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (klonidyna, metylodopa), ze względu na ryzyko nasilonego ujemnego działania inotropowego, zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego, ciężkiego niedociśnienia oraz nasilenia niewydolności serca. Ostrożność wymaga także kojarzenie nebiwololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy III (amiodaron), halogenowymi środkami wziewnymi, insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, baklofenem, amifostyną oraz meflochiną, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, takich jak blok przedsionkowo-komorowy, niedociśnienie, maskowanie objawów hipoglikemii czy wydłużenie odstępu QTc.
amifostyna, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, baklofen, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bupropion, chinidyna, cymetydyna, digoksyna, diltiazem, działanie hipotensyjne, flekainid, floktafenina, fluoksetyna, furosemid, glikozyd naparstnicy, halogenowy środek wziewny, hipoglikemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor CYP2D6, insulina, interakcja farmakodynamiczna, izoenzym CYP2D6, klonidyna, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, meflochina, metylodopa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, nikardypina, odstęp QTc, paroksetyna, propafenon, ranitydyna, receptor beta-adrenergiczny, sultopryd, warfaryna, werapamil, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Laremid 2 mg

Loperamid, będący substratem glikoproteiny P oraz metabolizowany przez enzymy CYP3A4 i CYP2C8, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami tych białek. Jednoczesne podawanie loperamidu z inhibitorami glikoproteiny P (np. chinidyna, rytonawir) prowadzi do 2-3-krotnego wzrostu stężenia leku w osoczu. Inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol i ketokonazol, powodują 3-5-krotne zwiększenie stężenia loperamidu, a gemfibrozyl (inhibitor CYP2C8) podwaja jego stężenie. Kombinacja itrakonazolu i gemfibrozylu skutkuje nawet 4-krotnym wzrostem maksymalnego stężenia i 13-krotnym wzrostem całkowitej ekspozycji na loperamid. Pomimo znacznego wzrostu stężeń, nie zaobserwowano nasilenia działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego, co potwierdzają testy psychomotoryczne i pupilometria. Ponadto, loperamid zmniejsza motorykę przewodu pokarmowego, co prowadzi do trzykrotnego wzrostu stężenia desmopresyny podawanej doustnie, co ma istotne znaczenie kliniczne.
antagonizm farmakodynamiczny, chinidyna, CYP2C8, CYP3A4, desmopresyna, działanie sedatywne, farmakodynamika, farmakokinetyka, gemfibrozyl, glikoproteina p, inhibitor enzymu cytochromu P450, inhibitor glikoproteiny p, inhibitor P-glikoproteiny, interakcja farmakodynamiczna, itrakonazol, ketokonazol, loperamid, motoryka przewodu pokarmowego, ośrodkowy układ nerwowy, pasaż jelitowy, pupilometria, rytonawir, skojarzenie itrakonazolu i gemfibrozylu, synergizm farmakodynamiczny, test psychomotoryczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Bufomix Easyhaler (80 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.

Bufomix Easyhaler, zawierający budezonid i formoterol, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna, kobicystat, inhibitory proteazy HIV) mogą zwiększać stężenie budezonidu w osoczu nawet 3-6-krotnie, co podnosi ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych glikokortykosteroidów; w takich przypadkach zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub zachowanie maksymalnego odstępu czasowego między dawkami. Antagoniści receptorów β-adrenergicznych, w tym beta-blokery okulistyczne, mogą osłabiać lub znosić efekt rozszerzający oskrzela formoterolu, co wymaga unikania ich łącznego stosowania. Ponadto, leki wydłużające odstęp QTc (chinidyna, dizopyramid, terfenadyna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) zwiększają ryzyko arytmii komorowych, co wymaga monitorowania EKG. Hipokaliemia, nasilana przez β2-mimetyki, może być potęgowana przez glikozydy naparstnicy, kortykosteroidy, pochodne ksantyn i leki moczopędne, co wymaga kontroli poziomu potasu i ewentualnej suplementacji.
agonista receptora beta2-adrenergicznego, arytmia komorowa, beta-bloker, budezonid, chinidyna, dizopyramid, enfluran, fluorowcowany węglowodór, formoterol, furazolidon, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, halotan, hipokaliemia, inhibitor CYP3A, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kobicystat, kortykosteroid, L-tyroksyna, lek moczopędny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwhistaminowy, lewodopa, nefazodon, odstęp QTc, oksytocyna, pochodna fenotiazyny, pochodna ksantyny, pozakonazol, prokainamid, prokarbazyna, przewodnictwo elektryczne serca, telitromycyna, terfenadyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, worikonazol, zaburzenie czynności wątroby, β2-sympatykomimetyk
Leksykon leków
Interakcje leku – Lapress 10 mg

Lerkanidypina, metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z lekami modulującymi aktywność tego enzymu. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, erytromycyna, troleandomycyna i klarytromycyna, powodują znaczący wzrost ekspozycji na lerkanidypinę (15-krotny wzrost AUC i 8-krotny wzrost Cmax dla S-lerkanidypiny), co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Podobnie, cyklosporyna zwiększa stężenie lerkanidypiny w osoczu trzykrotnie oraz AUC cyklosporyny o 21%, co również wyklucza ich łączne podawanie. Spożycie grejpfrutów lub soku grejpfrutowego jest przeciwwskazane ze względu na hamowanie metabolizmu i wzrost biodostępności lerkanidypiny, nasilając jej działanie hipotensyjne. Induktory CYP3A4 (fenytoina, fenobarbital, karbamazepina, ryfampicyna) mogą osłabiać efekt przeciwnadciśnieniowy, wymagając ścisłego monitorowania ciśnienia tętniczego. Alkohol nasila działanie rozszerzające naczynia krwionośne lerkanidypiny, co może prowadzić do nadmiernego spadku ciśnienia i powikłań hemodynamicznych.
alfa-adrenolityk, amiodaron, astemizol, beta-adrenolityk, chinidyna, cyklosporyna, cymetydyna, digoksyna, diuretyk, działanie hipotensyjne, enzym CYP3A4, erytromycyna, fenobarbital, fenytoina, fluoksetyna, grejpfrut, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kortykosteroid, lek przeciwarytmiczny, lerkanidypina, metoprolol, midazolam, neuroleptyk, pochodna dihydropirydyny, rozszerzenie naczyń krwionośnych, ryfampicyna, rytonawir, sok grejpfrutowy, sotalol, substrat CYP3A4, symwastatyna, terfenadyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, troleandomycyna, β-hydroksykwas, β-metylodigoksyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Myrelez 120 mg

Lanreotyd, jako analog somatostatyny, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają kluczowe znaczenie w praktyce klinicznej. Najważniejszym mechanizmem jest zmniejszenie wchłaniania jelitowego leków doustnych, co szczególnie dotyczy cyklosporyny, wymagając monitorowania jej stężeń i ewentualnej korekty dawki. Lanreotyd może także zwiększać biodostępność bromokryptyny, co wymaga obserwacji działań niepożądanych. Ponadto, lek ten może wywoływać addytywny efekt bradykardii przy jednoczesnym stosowaniu z beta-adrenolitykami, co wskazuje na konieczność monitorowania czynności serca i dostosowania dawek. Istotne jest również zmniejszenie klirensu metabolicznego leków metabolizowanych przez CYP3A4 (np. chinidyna, terfenadyna), co może prowadzić do zwiększonego ryzyka toksyczności, zwłaszcza przy lekach o wąskim indeksie terapeutycznym.
analog somatostatyny, beta-adrenolityk, białko surowicy, biegunka, biodostępność, bradykardia, bromokryptyna, chinidyna, cyklosporyna, CYP3A4, cytochrom P450, efekt sedatywny, indeks terapeutyczny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klirens metaboliczny, lanreotyd, metabolizm glukozy, monitoring terapeutyczny, motoryka przewodu pokarmowego, nudność, opróżnianie żołądka, terfenadyna, wchłanianie jelitowe
Leksykon substancji czynnych
Daryfenacyna – Interakcje

Daryfenacyna, dostępna w dawkach 7,5 mg i 15 mg w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jest metabolizowana głównie przez enzymy CYP2D6 i CYP3A4, co determinuje jej liczne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP2D6 (np. paroksetyna, terbinafina) zwiększają ekspozycję na daryfenacynę, co wymaga rozpoczęcia terapii od dawki 7,5 mg/dobę z możliwością zwiększenia do 15 mg przy dobrej tolerancji. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, rytonawir) powodują nawet pięciokrotne zwiększenie AUC daryfenacyny, a u osób słabo metabolizujących wzrost ten może sięgać dziesięciokrotności, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. erytromycyna) również znacząco zwiększają ekspozycję (AUC24 o 95%, Cmax o 128%), co wymaga podobnego dostosowania dawki. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, karbamazepina) mogą obniżać stężenie leku, co wymaga monitorowania skuteczności i ewentualnej korekty dawki.
AUC, barbiturat, chinidyna, choroba Parkinsona, cyklosporyna, cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450, czas protrombinowy, daryfenacyna, digoksyna, działanie przeciwcholinergiczne, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, flawoksat, flekainid, flukonazol, imipramina, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor glikoproteiny p, inhibitor proteazy, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwmuskarynowy, midazolam, oksybutynina, paroksetyna, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, stan równowagi, substrat CYP2D6, substrat CYP3A4, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, telitromycyna, terbinafina, tiorydazyna, tolterodyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, werapamil
Leksykon leków
Interakcje leku – Telexer 110 mg

Dabigatran eteksylanu, substrat transportera P-gp, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Silne inhibitory P-gp, takie jak ketokonazol, dronedaron, glekaprewir/pibrentaswir, zwiększają AUC₀₋∞ dabigatranu 2,1-2,53-krotnie oraz Cmₐₓ 1,9-2,49-krotnie, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Inhibitory o umiarkowanym wpływie, np. werapamil (natychmiastowe uwalnianie podane 1h przed dabigatranem) zwiększają Cmₐₓ o 2,8 razy i AUC o 2,5 razy, co wymaga zmniejszenia dawki dabigatranu i ścisłego monitorowania. Inne leki, takie jak amiodaron, chinidyna, tikagrelor czy klarytromycyna, również podnoszą ekspozycję na dabigatran, choć w mniejszym stopniu (AUC wzrost do 1,6-1,73 razy). Induktory P-gp, w tym ryfampicyna (600 mg/d przez 7 dni), zmniejszają stężenia dabigatranu o około 65%, co może obniżać skuteczność przeciwzakrzepową i wymaga unikania kojarzenia. Nie zaleca się także łączenia dabigatranu z inhibitorami proteazy ze względu na brak danych klinicznych i potencjalne ryzyko interakcji.
amiodaron, antagonista receptora GPIIb/IIIa, antagonista witaminy K, białko transportowe P-gp, chinidyna, cyklosporyna, cytochrom P450, dabigatran eteksylat, desyrudyna, digoksyna, doustny antykoagulant, dronedaron, dziurawiec zwyczajny, ewerolimus, fenytoina, fondaparynuks, glekaprewir/pibrentaswir, heparyna niefrakcjonowana, heparyna niskocząsteczkowa, inhibitor P-gp, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek trombolityczny, migotanie przedsionków, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pantoprazol, powikłanie krwotoczne, pozakonazol, prasugrel, ranitydyna, ryfampicyna, rytonawir, rywaroksaban, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, stężenie osoczowe dabigatranu, sulfinpirazon, takrolimus, tikagrelor, tyklopidyna, warfaryna, werapamil
Leksykon leków
Interakcje leku – Metocard ZK 47,5 mg

Metoprolol bursztynian wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Do najważniejszych interakcji farmakodynamicznych należą: wzmacnianie działania beta-adrenolitycznego przez blokery zwojów współczulnych, ryzyko przełomu nadciśnieniowego przy odstawianiu klonidyny bez wcześniejszego odstawienia metoprololu, ujemne działanie inotropowe i chronotropowe w połączeniu z antagonistami wapnia (werapamil, diltiazem) oraz lekami przeciwarytmicznymi I klasy (np. dyzopyramid). Metoprolol może również nasilać działanie leków hipotensyjnych, osłabiać objawy hipoglikemii i hamować uwalnianie insuliny u pacjentów z cukrzycą typu II, co wymaga regularnej kontroli glikemii. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami sympatykomimetycznymi (adrenalina, noradrenalina), które mogą powodować znaczny wzrost ciśnienia tętniczego, oraz na osłabienie skuteczności adrenaliny w leczeniu reakcji anafilaktycznych u pacjentów przyjmujących metoprolol.
adrenalina, alfa-metyldopa, alkohol etylowy, amiodaron, antagonista wapnia, bradykardia, celekoksyb, chinidyna, chloropromazyna, chlorprotyksen, cukrzyca typu II, cymetydyna, cytochrom P450, difenhydramina, diltiazem, dyzopyramid, fluoksetyna, glikozyd nasercowy, guanfacyna, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, hydralazyna, hydroksychlorochina, indometacyna, induktor enzymu wątrobowego, inhibitor CYP2D6, inhibitor enzymu wątrobowego, inhibitor MAO, inhibitor syntezy prostaglandyn, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2D6, klonidyna, lek beta-adrenolityczny, lek hipotensyjny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, metoprolol bursztynian, neuroleptyk, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, noradrenalina, paroksetyna, propafenon, reakcja anafilaktyczna, rezerpina, ryfampicyna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, terbinafina, triflupromazyna, tymolol, werapamil, znieczulenie wziewne
Leksykon leków
Interakcje leku – Donectil ODT 10 mg

Chlorowodorek donepezylu, substancja czynna preparatu Donectil ODT, jest metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP3A4 i CYP2D6, co determinuje jego liczne interakcje farmakokinetyczne. Inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna) oraz CYP2D6 (chinidyna, fluoksetyna) mogą zwiększać stężenie donepezylu w osoczu nawet o około 30%, co wymaga monitorowania działań niepożądanych. Z kolei induktory enzymów (ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina) obniżają stężenie leku, potencjalnie zmniejszając jego skuteczność, co może wymagać dostosowania dawki. Spożycie alkoholu, jako induktora CYP450, również obniża stężenie donepezylu i nasila działania niepożądane na OUN, zwłaszcza u osób starszych, zwiększając ryzyko upadków i urazów.
amiodaron, amitryptylina, antybiotyk, badanie EKG, beta-adrenolityk, blokada nerwowo-mięśniowa, chinidyna, chlorowodorek donepezylu, choroba Alzheimera, cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4, cytalopram, digoksyna, Donectil ODT, erytromycyna, escytalopram, fenytoina, fluoksetyna, induktor enzymu cytochromu P450, inhibitor acetylocholinoesterazy, inhibitor CYP2D6, inhibitor enzymu CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, itrakonazol, izoenzym cytochromu P450, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek antycholinergiczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, lewofloksacyna, moksyfloksacyna, ośrodkowy układ nerwowy, otępienie, pimozyd, pochodna fenotiazyny, ryfampicyna, sertindol, sotalol, sukcynylocholina, teofilina, torsade de pointes, warfaryna, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie rytmu serca, zyprazydon
Leksykon leków
Interakcje leku – Atropinum sulfuricum WZF 0,5 mg/ml

Atropina, jako lek o działaniu cholinolitycznym, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą prowadzić do nasilenia jej efektów lub modyfikacji działania innych leków. Szczególnie istotne jest sumowanie działania antycholinergicznego z lekami takimi jak trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. amitryptylina, imipramina), leki przeciwskurczowe (drotaweryna, papaweryna), leki stosowane w chorobie Parkinsona (biperiden, triheksyfenidyl), przeciwhistaminowe I generacji (hydroksyzyna, klemastyna), pochodne fenotiazyny (chlorpromazyna, lewomepromazyna), dizopiramid oraz chinidyna. Interakcje te mogą skutkować nasileniem działań niepożądanych, takich jak suchość w jamie ustnej, zatrzymanie moczu, tachykardia, zaburzenia widzenia, a także zwiększonym ryzykiem arytmii i hipertermii. Atropina wpływa również na farmakokinetykę leków doustnych poprzez opóźnianie opróżniania żołądka, co może zmieniać tempo wchłaniania substancji leczniczych, szczególnie tych o wąskim indeksie terapeutycznym.
adrenalina, aminy katecholowe, amitryptylina, biperiden, chinidyna, chlorpromazyna, choroba Parkinsona, dizopiramid, dobutamina, drotaweryna, działanie cholinolityczne, echokardiografia obciążeniowa, efekt cholinolityczny, farmakokinetyka leków, hipertermia, hydroksyzyna, imipramina, interakcje lekowe, kardiomiopatia stresowa, klemastyna, leki przeciwdepresyjne trójpierścieniowe, leki przeciwhistaminowe, leki przeciwhistaminowe pierwszej generacji, leki przeciwparkinsonowskie, leki przeciwskurczowe, lewomepromazyna, mydriaza, noradrenalina, ośrodkowy układ nerwowy, papaweryna, pochodne fenotiazyny, propofol, triheksyfenidyl, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, zespół Tako-tsubo
Leksykon substancji czynnych
Winorelbina – Interakcje

Winorelbina, alkaloid barwinka metabolizowany głównie przez CYP3A4 i będący substratem glikoproteiny P, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na jej skuteczność i bezpieczeństwo. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie ze szczepionką przeciwko żółtej febrze z powodu ryzyka śmiertelnej choroby poszczepiennej. Niezalecane jest także łączenie z innymi szczepionkami zawierającymi osłabione żywe drobnoustroje, fenytoiną (ryzyko nasilenia drgawek i indukcji metabolizmu winorelbiny) oraz silnymi inhibitorami CYP3A4, takimi jak itrakonazol, które mogą zwiększać neurotoksyczność leku. Silne induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, karbamazepina) mogą obniżać stężenie winorelbiny, co wymaga ostrożności i ewentualnej korekty dawki. W przypadku stosowania doustnych leków przeciwzakrzepowych konieczne jest częstsze monitorowanie INR ze względu na zmienność parametrów krzepnięcia u pacjentów onkologicznych.
alkaloidy barwinka, chinidyna, choroba poszczepienna, cisplatyna, cyklosporyna, CYP3A4, duszność, erytromycyna, fenobarbital, fenytoina, glikoproteina p, granulocytopenia, hepatotoksyczność, immunosupresja, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lapatynib, lek przeciwzakrzepowy, limfoproliferacja, metabolizm wątrobowy, mielosupresja, mitomycyna C, morfologia krwi, neurotoksyczność, neutropenia, parametry krzepnięcia, ryfampicyna, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, substancja cytotoksyczna, szczepionka inaktywowana, szczepionka przeciwko żółtej febrze, takrolimus, toksyczność szpiku kostnego, werapamil, winorelbina, wskaźnik INR, zakrzepica, ziele dziurawca
Leksykon substancji czynnych
Tafluprost – Interakcje

Tafluprost, stosowany w leczeniu jaskry i nadciśnienia ocznego w stężeniu 15 µg/ml (Taflotan, Taflotan Multi) oraz w preparatach złożonych z tymololem (5 mg/ml; Taptiqom, Taptiqom Multi), charakteryzuje się skrajnie niskim stężeniem ogólnoustrojowym po podaniu do oka. W związku z tym ryzyko klinicznie istotnych interakcji lekowych tafluprostu jako monoterapii jest minimalne, co potwierdzają brak szczegółowych badań interakcji oraz dane kliniczne. Preparaty złożone zawierające tafluprost i tymolol wykazują natomiast potencjalne interakcje farmakodynamiczne związane z komponentem beta-adrenolitycznym tymololem, które mogą prowadzić do niedociśnienia, bradykardii oraz nasilenia działania innych leków o podobnym profilu, zwłaszcza doustnych blokerów kanału wapniowego (werapamil, diltiazem), beta-adrenolityków (propranolol, metoprolol, bisoprolol), leków przeciwarytmicznych (w tym amiodaronu), glikozydów naparstnicy, parasympatykomimetyków oraz guanetydyny.
absorpcja ogólnoustrojowa, adrenalina, amiodaron, beta-adrenolityk, bisoprolol, blokada receptorów beta, bloker kanału wapniowego, bradykardia, chinidyna, ciśnienie tętnicze, digoksyna, diltiazem, działanie hipotensyjne, epinefryna, farmakokinetyka, fluoksetyna, glikozydy naparstnicy, guanetydyna, inhibitor CYP2D6, interakcja lekowa, jaskra, klonidyna, lek przeciwarytmiczny, metoprolol, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie, ośrodkowy układ nerwowy, parasympatykomimetyk, paroksetyna, produkt leczniczy, propranolol, rozszerzenie źrenic, stężenie ogólnoustrojowe, tafluprost, tymolol, werapamil
Leksykon leków
Interakcje leku – Sobycor 10 mg

Bisoprolol, substancja czynna leku Sobycor, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco modyfikować jego działanie oraz bezpieczeństwo terapii. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, lekami przeciwarytmicznymi klasy I oraz ośrodkowo działającymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna), ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia, bloku przedsionkowo-komorowego oraz pogorszenia niewydolności serca. Dożylne podanie werapamilu u pacjentów leczonych bisoprololem jest szczególnie przeciwwskazane. Wymagana jest ścisła kontrola kliniczna i monitorowanie parametrów hemodynamicznych przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów wapnia typu dihydropirydyny, leków przeciwarytmicznych klasy III, beta-adrenolityków miejscowych, leków parasympatykomimetycznych, insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, leków znieczulających, glikozydów naparstnicy, NLPZ, beta-sympatykomimetyków oraz leków sympatykomimetycznych alfa- i beta-adrenergicznych. Warto podkreślić, że bisoprolol może maskować objawy hipoglikemii, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z cukrzycą.
adrenalina, adrenoreceptor alfa, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, barbituran, beta-adrenolityk miejscowy, beta-sympatykomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, choroba układu sercowo-naczyniowego, chromanie przestankowe, diltiazem, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, działanie sedatywne, felodypina, fenotiazyna, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, noradrenalina, ośrodkowo działający lek przeciwnadciśnieniowy, propafenon, prostaglandyna naczyniowa, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor adrenergiczny, rylmenidyna, Sobycor, tachykardia, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, zdolność psychomotoryczna, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Metocard ZK 95 mg

Metoprolol bursztynian, substancja czynna leku Metocard ZK, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne są interakcje z antagonistami wapnia (werapamil, diltiazem), które nasilają ujemne działanie inotropowe i chronotropowe, co wymaga ścisłego monitorowania pacjentów, zwłaszcza przy jednoczesnym dożylnym podawaniu werapamilu. Połączenie z lekami przeciwarytmicznymi klasy I, np. dyzopiramidem, zwiększa ryzyko poważnych zaburzeń hemodynamicznych, zwłaszcza u pacjentów z dysfunkcją lewej komory. Metoprolol może również nasilać działanie hipotensyjne innych leków obniżających ciśnienie tętnicze, a w połączeniu z noradrenaliną lub adrenaliną istnieje ryzyko znacznego wzrostu ciśnienia tętniczego. W przypadku odstawiania klonidyny, beta-adrenolityk należy odstawić kilka dni wcześniej, aby uniknąć przełomu nadciśnieniowego. Ponadto, metoprolol może maskować objawy hipoglikemii, zwłaszcza tachykardię, co wymaga u pacjentów z cukrzycą typu II regularnej kontroli glikemii i dostosowania leczenia.
adrenalina, alfa-metyldopa, amiodaron, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, bradykardia, celekoksyb, chinidyna, chloropromazyna, chlorprotyksen, ciśnienie tętnicze, cukrzyca typu II, cymetydyna, CYP2D6, cytochrom P450 2D6, difenhydramina, dyzopyramid, działanie chronotropowe, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, fluoksetyna, glikozyd nasercowy, guanfacyna, hipoglikemia, hydralazyna, hydroksychlorochina, indometacyna, inhibitor syntezy prostaglandyn, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klonidyna, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, metoprolol bursztynian, niewydolność serca, noradrenalina, paroksetyna, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reakcja anafilaktyczna, rezerpina, ryfampicyna, sertralina, terbinafina, triflupromazyna, układ sercowo-naczyniowy, uwalnianie insuliny, werapamil i diltiazem, zaburzenia przewodnictwa, zespół chorej zatoki, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – EpiPen Jr. 0,15 mg/dawkę

Lek EpiPen Jr. zawierający epinefrynę w dawce 150 mikrogramów (0,15 mg) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne są interakcje z lekami uwrażliwiającymi mięsień sercowy na zaburzenia rytmu, takimi jak glikozydy naparstnicy i chinidyna, które zwiększają ryzyko arytmii o wysokim poziomie istotności klinicznej. Ponadto, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, inhibitory MAO oraz inhibitory COMT nasilają działanie epinefryny, co może prowadzić do nadciśnienia tętniczego, tachykardii i zaburzeń rytmu serca. Hormony tarczycy, teofilina, oksytocyna, parasympatykolityki oraz niektóre leki przeciwhistaminowe również potencjalizują efekty epinefryny, co wymaga ostrożności i monitorowania pacjentów. Interakcje z beta-adrenolitykami mogą hamować działanie beta-adrenergiczne epinefryny, powodując dominację efektów alfa-adrenergicznych, skutkując nadciśnieniem i odruchową bradykardią.
alkohol etylowy, chinidyna, ciśnienie tętnicze, działania niepożądane, działanie alfa-adrenergiczne, działanie chronotropowe, działanie hipertensyjne, działanie inotropowe, działanie presyjne, epinefryna, glikozydy naparstnicy, hiperglikemia, hormony tarczycy, inhibitory COMT, inhibitory MAO, leki beta-adrenolityczne, leki przeciwcukrzycowe, leki przeciwhistaminowe, lewodopa, metabolizm węglowodanów, oksytocyna, ośrodkowy układ nerwowy, parasympatykolityki, przełom nadciśnieniowy, receptory adrenergiczne, receptory beta-adrenergiczne, tachyarytmia, tachykardia, teofilina, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, układ sercowo-naczyniowy, wydzielanie insuliny, zaburzenia rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy 10 mg

Dekstrometorfan bromowodorek (10 mg), aktywny składnik Tussifortinu, jest metabolizowany głównie przez enzym CYP2D6, co warunkuje liczne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP2D6, takie jak fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna (z możliwością wzrostu stężenia dekstrometorfanu nawet 20-krotnie) oraz terbinafina, znacząco podnoszą ryzyko toksyczności ośrodkowego układu nerwowego (OUN) i zespołu serotoninowego. Inhibitory COX-2 (celekoksyb, parekoksyb, waldekoksyb) oraz leki przeciwarytmiczne (amiodaron, chinidyna) również zwiększają stężenie dekstrometorfanu, co wymaga ścisłego monitorowania i ewentualnej redukcji dawki. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie dekstrometorfanu z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) i selektywnymi inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), które mogą wywołać ciężki zespół serotoninowy manifestujący się pobudzeniem, nadmiernym poceniem, sztywnością mięśni i nadciśnieniem tętniczym.
amiodaron, bupropion, celekoksyb, chinidyna, choroba Parkinsona, cynakalcet, cytochrom P-450, dekstrometorfan bromowodorek, depresja oddechowa, duszność, działanie serotoninergiczne, flekainid, fluoksetyna, haloperydol, inhibitor COX-2, inhibitor CYP2D6, inhibitor MAO, izoniazyd, lek mukolityczny, lek przeciwarytmiczny, lek wykrztuśny, linezolid, metadon, moklobemid, nadciśnienie tętnicze, niedrożność dróg oddechowych, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowy układ nerwowy, pargylina, paroksetyna, perfenazyna, prokarbazyna, propafenon, sedacja, selegilina, sertralina, sok grejpfrutowy, SSRI, terbinafina, tiorydazyna, tranylcypromina, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Masultab 50 mg

Amisulpryd wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, z których najistotniejsze klinicznie są te prowadzące do wydłużenia odstępu QT i ryzyka torsade de pointes. Przeciwwskazane jest łączenie amisulprydu z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (chinidyna, dyzopiramid) i III (amiodaron, sotalol), a także z innymi substancjami wydłużającymi QT, takimi jak beprydyl, cyzapryd, tiorydazyna czy metadon. Ponadto, antagonizm farmakodynamiczny z lewodopą i agonistami dopaminy (bromokryptyna, ropinirol) powoduje osłabienie ich efektów terapeutycznych, co wyklucza jednoczesne stosowanie tych leków. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcję z alkoholem, która potęguje depresję ośrodkowego układu nerwowego, prowadząc do nasilonej sedacji, zaburzeń koordynacji, ryzyka depresji oddechowej oraz hipotonii ortostatycznej.
agonista dopaminy, amfoterycyna B, amiodaron, amisulpryd, antagonista receptorów dopaminowych, antagonista wapnia, antagonizm farmakodynamiczny, beta-adrenolityk, blokada receptorów dopaminowych, bromokryptyna, chinidyna, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, digoksyna, diltiazem, diuretyk hipokaliemiczny, dyzopiramid, działanie hipotensyjne, działanie uspokajające, funkcja poznawcza, glikokortykosteroid, hipokaliemia, hipotonia ortostatyczna, imipramina, interakcja farmakokinetyczna, klonidyna, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, nagła śmierć sercowa, receptor GABA-ergiczny, repolaryzacja komór, ropinirol, sedacja, sotalol, torsade de pointes, werapamil, wydłużenie odstępu QT
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zypsila 40 mg

Przed rozpoczęciem terapii lekiem Zypsila (zyprezydon) konieczna jest dokładna ocena przeciwwskazań, które wykluczają jego stosowanie. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na zyprezydon lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (zawartość od 57,43 mg w kapsułce 20 mg do 229,73 mg w kapsułce 80 mg), co jest istotne u osób z nietolerancją tego cukru. Bezwzględnym przeciwwskazaniem są zaburzenia przewodnictwa elektrycznego serca, takie jak wydłużenie odstępu QT w EKG, wrodzony zespół wydłużonego QT, świeży zawał mięśnia sercowego oraz niewyrównana niewydolność serca. Ponadto, stosowanie Zypsili jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących leki przeciwarytmiczne klasy IA (np. chinidyna, prokainamid, dizopyramid) i III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid), ze względu na ryzyko synergistycznego wydłużenia odstępu QT i groźnych arytmii.
amiodaron, chinidyna, cyzapryd, dizopyramid, dofetylid, działanie proarytmiczne, fluorochinolony, gatifloksacyna, halofantryna, lek prokinetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwymiotny, meflokina, mesorydazyna, metylosulfonian dolasetronu, moksyfloksacyna, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, niewyrównana niewydolność serca, nowotwór hematologiczny, octan lewometadylu, pimozyd, prokainamid, sertindol, sotalol, sparfloksacyna, tiorydazyna, trójtlenek arsenu, uzależnienie od opioidów, wodorosiarczan, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie przewodnictwa sercowego, zawał mięśnia sercowego, zespół Tourette’a, Zypsila
Leksykon leków
Interakcje leku – Ivabradine Genoptim 5 mg

Iwabradyna, metabolizowana wyłącznie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jej bezpieczeństwo i skuteczność. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna, erytromycyna doustna) zwiększają stężenie iwabradyny w osoczu 7-8-krotnie, co znacząco podnosi ryzyko ciężkiej bradykardii i jest przeciwwskazane. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 o działaniu bradykardyzującym (diltiazem, werapamil) zwiększają stężenie iwabradyny 2-3-krotnie i dodatkowo obniżają częstość pracy serca o około 5 uderzeń/min, co również stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Sok grejpfrutowy podwaja ekspozycję na iwabradynę, a leki indukujące CYP3A4 (np. ryfampicyna, barbiturany, dziurawiec) mogą zmniejszać jej stężenie nawet o 50%, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawki. Leki wydłużające odstęp QT (np. chinidyna, sotalol, amiodaron) w połączeniu z iwabradyną zwiększają ryzyko arytmii komorowych, w tym torsade de pointes, dlatego ich stosowanie wymaga ścisłego monitorowania EKG.
amiodaron, amlodypina, antagoniści aldosteronu, antagoniści angiotensyny II, antybiotyki makrolidowe, barbiturany, beprydyl, beta-adrenolityki, bradykardia, chinidyna, choroba wieńcowa, CYP3A4, cytochrom P450, digoksyna, diltiazem, dyzopiramid, działanie chronotropowe, działanie hipotensyjne, dziurawiec, erytromycyna, fenytoina, flukonazol, hipokaliemia, ibutylid, inhibitory ACE, inhibitory CYP3A4, inhibitory proteazy HIV, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, itrakonazol, jozamycyna, ketokonazol, klarytromycyna, kwas acetylosalicylowy, lacydypina, lanzoprazol, leki moczopędne, leki przeciwgrzybicze azolowe, nefazodon, nelfinawir, odstęp QT, omeprazol, ryfampicyna, rytonawir, sok grejpfrutowy, sotalol, syldenafil, symwastatyna, telitromycyna, torsade de pointes, układ sercowo-naczyniowy, warfaryna, werapamil, zaburzenia rytmu serca, zespół długiego QT
Leksykon leków
Interakcje leku – Zali 75 mg

Dabigatran eteksylanu, będący substratem transportera P-glikoproteiny (P-gp), wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na jego stężenia osoczowe i działanie przeciwzakrzepowe. Silne inhibitory P-gp, takie jak ketokonazol i dronedaron, zwiększają AUC0-∞ i Cmax dabigatranu około 2,4-2,5-krotnie, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Inhibitory o umiarkowanym nasileniu, np. werapamil, amiodaron, chinidyna czy tikagrelor, powodują wzrost ekspozycji na dabigatran w zakresie 1,5-2,8 razy, co wymaga ostrożności, monitorowania klinicznego i ewentualnej redukcji dawki. Induktory P-gp, takie jak ryfampicyna, ziele dziurawca, karbamazepina i fenytoina, obniżają stężenia dabigatranu nawet o 65-67%, co może prowadzić do utraty skuteczności przeciwzakrzepowej i jest wskazaniem do unikania ich jednoczesnego stosowania. Ponadto, inhibitory proteazy (np. rytonawir) nie są zalecane ze względu na nieprzewidywalny wpływ na P-gp i ekspozycję na dabigatran.
amiodaron, antagonista receptora GPIIb/IIIa, antagonista witaminy K, chinidyna, cytochrom P450, czynnik krzepnięcia, dabigatran eteksylat, digoksyna, doustny antykoagulant, dronedaron, działanie przeciwzakrzepowe, farmakokinetyka dabigatranu, fenytoina, fondaparynuks, glekaprewir, heparyna niskocząsteczkowa, induktor P-glikoproteiny, inhibitor białka transportowego, inhibitor P-glikoproteiny, inhibitor proteazy, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klopidogrel, krwawienie, kwas acetylosalicylowy, migotanie przedsionków, niefrakcjonowana heparyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, P-glikoproteina, pantoprazol, płytka krwi, pozakonazol, prasugrel, ranitydyna, ryfampicyna, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, sulfinpirazon, takrolimus, terapia dabigatranem, tikagrelor, tyklopidyna, werapamil, ziele dziurawca
Leksykon leków
Interakcje leku – Auroxetyn 25 mg

Atomoksetyna, metabolizowana głównie przez enzym CYP2D6, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które należy uwzględnić w terapii. Jednoczesne stosowanie inhibitorów CYP2D6 (np. fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna, terbinafina) może zwiększyć ekspozycję na atomoksetynę 6-8-krotnie oraz maksymalne stężenie w stanie równowagi (Css,max) 3-4-krotnie, co wymaga wolniejszego zwiększania dawki i monitorowania tolerancji. Przeciwwskazane jest łączenie atomoksetyny z inhibitorami MAO ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego i zespołu serotoninowego. Ponadto, atomoksetyna może nasilać działanie salbutamolu i innych agonistów β2, co wymaga monitorowania częstości akcji serca i ciśnienia tętniczego, zwłaszcza przy dawkach salbutamolu do 600 μg dożylnie lub 200 μg inhalacyjnie. Istotne jest także zachowanie ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu leków wydłużających odstęp QT (neuroleptyki, leki przeciwarytmiczne grup IA i III, moksyfloksacyna, erytromycyna, metadon), gdyż atomoksetyna zwiększa ryzyko arytmii.
agonista receptora beta2, atomoksetyna, benzodiazepina, biodostępność, buproprion, butyrofenon, chinidyna, chlorochina, cyzapryd, diazepam, elektrokardiografia, erytromycyna, fenotiazyna, fenylefryna, fenytoina, fluoksetyna, imipramina, inhibitor enzymu CYP2D6, inhibitor monoaminooksydazy, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny tiazydowy, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lit, meflochina, metadon, mirtazapina, moksyfloksacyna, napad drgawkowy, omeprazol, paroksetyna, próg drgawkowy, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna, salbutamol, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, terbinafina, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ noradrenergiczny, warfaryna, wenlafaksyna, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Darunavir Accord 150 mg

Darunavir Accord jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na darunawir lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, glikol propylenowy oraz żółcień pomarańczową FCF (E110). Nie należy go stosować u chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg Child-Pugh) ze względu na ryzyko toksycznego wzrostu stężenia leku. Ponadto, lek jest przeciwwskazany w skojarzeniu z silnymi induktorami CYP3A (np. ryfampicyna) oraz preparatami roślinnymi zawierającymi dziurawiec, które mogą obniżać skuteczność darunawiru. Nie zaleca się także jednoczesnego stosowania darunawiru z lopinawirem/rytonawirem z powodu ryzyka interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych.
alfuzosyna, alkaloid sporyszu, aminotransferaza, amiodaron, antagonista receptorów opioidowych, astemizol, awanafil, benzodiazepin, chinidyna, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, cyzapryd, dapoksetyna, darunawir, depresja oddechowa, dihydroergotamina, dna moczanowa, domperydon, dronedaron, ergotamina, glikol propylenowy, Hypericum perforatum, induktor CYP3A, induktor CYP3A4, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor reduktazy HMG-CoA, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, iwabradyna, klasyfikacja Child-Pugh, kolchicyna, kwetiapina, łagodny rozrost gruczołu krokowego, laktoza jednowodna, lek prokinetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwymiotny, lopinawir/rytonawir, lowastatyna, lurazydon, midazolam, miopatia, nadwrażliwość na substancję czynną, naloksegol, pimozyd, przedwczesny wytrysk, rabdomioliza, ranolazyna, ryfampicyna, sertindol, syldenafil, symwastatyna, terfenadyna, tętnicze nadciśnienie płucne, tikagrelor, triazolam, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie rytmu serca, zaparcia wywołane opioidami, zdarzenie niepożądane, ziele dziurawca, żółcień pomarańczowa FCF
Leksykon leków
Interakcje leku – Faxolet ER 37,5 mg

Wenlafaksyna (Faxolet ER) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, z których najistotniejsze klinicznie dotyczą inhibitorów MAO. Jednoczesne stosowanie z nieodwracalnymi, nieselektywnymi IMAO jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, w tym zespołu serotoninowego i złośliwego zespołu neuroleptycznego. Zaleca się zachowanie przerw: minimum 14 dni po zakończeniu terapii IMAO przed rozpoczęciem wenlafaksyny oraz 7 dni po zakończeniu wenlafaksyny przed wprowadzeniem IMAO. Podobne przeciwwskazania dotyczą odwracalnych, selektywnych inhibitorów MAO-A (np. moklobemid) oraz odwracalnych, nieselektywnych IMAO (np. linezolid). Ponadto, wenlafaksyna w połączeniu z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, tryptany, opioidy, lit, dziurawiec) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, co wymaga ścisłej obserwacji pacjenta, zwłaszcza na początku terapii i przy zwiększaniu dawki.
2-hydroksydezypramina, 2-hydroksyimipramina, 9-hydroksyrysperydon, amiodaron, antagonista dopaminy, antybiotyk chinolonowy, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, atazanawir, błękit metylenowy, buprenorfina, chinidyna, dekstrometorfan, demetylodiazepam, diazepam, dofetylid, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fentanyl, haloperydol, hipertermia, imipramina, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, metadon, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, nelfinawir, nieodwracalny nieselektywny inhibitor MAO, O-demetylowenlafaksyna, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, pentazocyna, petydyna, pochodna amfetaminy, posakonazol, prekursor serotoniny, rysperydon, rytonawir, sakwinawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz miokloniczny, sotalol, suplement tryptofanu, sybutramina, tapentadol, telitromycyna, tiorydazyna, torsade de pointes, tramadol, tryptan, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, α-hydroksymetoprolol
Leksykon leków
Interakcje leku – HERBAPini (442 mg + 64 mg + 3 mg)/5 ml

Lek HERBAPINI zawiera kodeinę fosforanową oraz 1,05 g etanolu w 15 ml syropu, co predysponuje do licznych interakcji farmakologicznych o różnym stopniu istotności klinicznej. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami MAO (linezolid, moklobemid, selegilina) oraz alkoholem ze względu na ryzyko ciężkich, nieprzewidywalnych reakcji, nasilonej sedacji, hipotensji i depresji oddechowej. Ostrożność wymagana jest przy łączeniu z lekami uspokajającymi, nasennymi, przeciwpsychotycznymi, trójpierścieniowymi przeciwdepresyjnymi, przeciwcholinergicznymi, przeciwbiegunkowymi, znieczulającymi oraz przeciwnadciśnieniowymi, ze względu na potencjalne nasilenie działań niepożądanych, takich jak depresja oddechowa, ciężkie zaparcia, niedrożność jelit czy spadki ciśnienia tętniczego. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z rytonawirem (wzrost stężenia kodeiny) oraz cyprofloksacyną (obniżenie stężenia antybiotyku), co może wymagać modyfikacji dawkowania lub unikania jednoczesnego stosowania.
antagonista receptorów opioidowych, antybiotykoterapia, atropina, buprenorfina, chinidyna, ciśnienie tętnicze, cymetydyna, cyprofloksacyna, depresja oddechowa, domperidon, etanol, inhibitor MAO, kaolin, kodeina fosforan, lek przeciwbiegunkowy, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek znieczulający, linezolid, loperamid, meksyletyna, metoklopramid, moklobemid, nalokson, naltrekson, niedrożność jelit, objaw odstawienny, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka jelit, rytonawir, selegilina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie moczu
Leksykon leków
Interakcje leku – Egoropal 50 mg

Paliperydon, substancja czynna leku Egoropal, wykazuje przede wszystkim istotne klinicznie interakcje farmakodynamiczne, zwłaszcza z lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami przeciwpsychotycznymi, lekami wydłużającymi odstęp QT (np. chinidyna, amiodaron), lekami obniżającymi próg drgawkowy (fenotiazyny, SSRI, tramadol) oraz alkoholem, ze względu na ryzyko nasilenia sedacji, hipotensji ortostatycznej, zaburzeń rytmu serca i drgawek. Paliperydon antagonizuje działanie lewodopy i agonistów dopaminergicznych, co wymaga stosowania najniższych skutecznych dawek u pacjentów z chorobą Parkinsona. W przypadku stosowania z karbamazepiną (200 mg dwa razy na dobę) obserwuje się zmniejszenie stężenia paliperydonu w osoczu o około 37% (spadek Cmax i AUC), co wiąże się ze wzrostem klirensu nerkowego i wymaga dostosowania dawki Egoropalu.
agonista dopaminergiczny, amiodaron, butyrofenon, chinidyna, choroba Parkinsona, CYP2D6, CYP3A4, diwalproinian sodu, dyzopyramid, fenotiazyna, glikoproteina p, hipotonia ortostatyczna, interakcja farmakodynamiczna, izoenzym cytochromu P-450, karbamazepina, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek psychostymulujący, lek trójpierścieniowy, lewodopa, lit, meflokina, metylofenidat, objaw pozapiramidowy, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, palmitynian paliperydonu, paroksetyna, próg drgawkowy, rysperydon, sedacja, sotalol, SSRI, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walproinian
Leksykon leków
Interakcje leku – Stoperan FAST 2 mg

Loperamid, substancja czynna preparatu Stoperan FAST (2 mg, liofilizat doustny), wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne związane głównie z metabolizmem przez P-glikoproteinę oraz izoenzymy cytochromu P450 (CYP3A4 i CYP2C8). Jednoczesne podawanie loperamidu w dawkach od 4 do 16 mg z inhibitorami P-glikoproteiny (chinidyna, rytonawir) prowadzi do 2-3-krotnego wzrostu stężenia leku w osoczu. Inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol i ketokonazol, powodują 3-5-krotny wzrost stężenia loperamidu, natomiast gemfibrozyl (inhibitor CYP2C8) zwiększa stężenie około dwukrotnie. Szczególnie istotna jest terapia skojarzona itrakonazolu z gemfibrozylem, która może podnieść maksymalne stężenie loperamidu 4-krotnie, a całkowitą ekspozycję aż 13-krotnie. Pomimo tych zmian farmakokinetycznych, badania kliniczne nie wykazały nasilenia działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN), co potwierdzono testami psychomotorycznymi.
chinidyna, cytochrom P450, cyzapryd, dawkowanie terapeutyczne, desmopresyna, działanie depresyjne na OUN, działanie niepożądane, działanie przeciwbiegunkowe, działanie sedatywne, efekt sedatywny, gemfibrozyl, inhibitor CYP2C8, inhibitor CYP3A4, inhibitor cytochromu CYP3A4, inhibitor izoenzymu cytochromu P450, inhibitor P-glikoproteiny, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, leczenie skojarzone, lek przeciwbiegunkowy, loperamid, metabolizm leku, metoklopramid, ośrodkowy układ nerwowy, P-glikoproteina, pasaż jelitowy, perystaltyka, perystaltyka jelit, ruchliwość przewodu pokarmowego, rytonawir, spowolnienie perystaltyki, stężenie leku w surowicy, Stoperan FAST, terapia skojarzona, test psychomotoryczny, test zastępowania cyfr symbolami, właściwość sedatywna, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaparcie
Leksykon leków
Interakcje leku – Donectil 5 mg

Chlorowodorek donepezylu, stosowany w terapii choroby Alzheimera, jest metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP3A4 i CYP2D6, co determinuje jego potencjalne interakcje farmakokinetyczne. Inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna) mogą zwiększać stężenie donepezylu o około 30%, natomiast inhibitory CYP2D6 (np. chinidyna, fluoksetyna) również hamują jego metabolizm, co może nasilać działania niepożądane. Z kolei induktory enzymów (ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina, alkohol) przyspieszają metabolizm, obniżając stężenie leku i potencjalnie zmniejszając skuteczność terapii. Donepezyl wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w stosunku do leków takich jak teofilina, warfaryna, cymetydyna i digoksyna, które nie wpływają na jego metabolizm ani nie są przez niego metabolizowane.
amiodaron, amitryptylina, atropina, beta-bloker, bradykardia, chinidyna, choroba Alzheimera, cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4, cytalopram, cytochrom P450, digoksyna, donepezil, erytromycyna, escytalopram, fenotiazyna, fenytoina, fluoksetyna, induktor enzymu, inhibitor acetylocholinesterazy, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek antycholinergiczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwpsychotyczny, lewofloksacyna, moksyfloksacyna, paroksetyna, pimozyd, POChP, prokainamid, ryfampicyna, sertindol, skopolamina, sotalol, sukcynylocholina, teofilina, torsade de pointes, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zyprazydon