atorwastatyna
Atorwastatyna to lek z grupy statyn (inhibitorów reduktazy HMG-CoA), stosowany w leczeniu hipercholesterolemii oraz w prewencji chorób sercowo-naczyniowych. Poprzez hamowanie kluczowego enzymu w syntezie cholesterolu, atorwastatyna skutecznie obniża poziom cholesterolu całkowitego, LDL-cholesterolu („złego cholesterolu”) oraz triglicerydów, jednocześnie podwyższając stężenie HDL-cholesterolu („dobrego cholesterolu”).
Wskazaniami do stosowania atorwastatyny są pierwotna hipercholesterolemia, hiperlipidemia mieszana, a także prewencja pierwotna i wtórna zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z podwyższonym ryzykiem. Lek jest dostępny w dawkach od 10 do 80 mg, a jego skuteczność w zmniejszaniu poziomu LDL-cholesterolu wynosi od 30% do ponad 50% w zależności od dawki.
Profil bezpieczeństwa atorwastatyny jest dobrze poznany. Najczęstsze działania niepożądane obejmują bóle mięśniowe, podwyższenie enzymów wątrobowych oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Rzadszym, ale poważnym powikłaniem jest rabdomioliza. Leczenie wymaga regularnego monitorowania parametrów laboratoryjnych, szczególnie w początkowym okresie stosowania oraz przy interakcjach z innymi lekami.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Asbima 5 mg + 160 mg
Produkt leczniczy Asbima, zawierający amlodypinę i walsartan, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne wynikające z właściwości obu składników. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z inhibitorami CYP3A4 (np. azole, makrolidy, werapamil, diltiazem), które mogą zwiększać stężenie amlodypiny i ryzyko niedociśnienia, oraz z induktorami CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca), które obniżają jej stężenie, co wymaga monitorowania ciśnienia i ewentualnej korekty dawki. Spożycie grejpfruta lub soku grejpfrutowego jest przeciwwskazane ze względu na zwiększenie biodostępności amlodypiny i nasilone działanie hipotensyjne. Walsartan może wchodzić w interakcje z litem (wzrost stężenia i toksyczności litu), lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (ryzyko hiperkaliemii) oraz NLPZ (osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego i ryzyko pogorszenia czynności nerek). Podwójna blokada układu RAA (np. inhibitory ACE, AIIRA, aliskiren) jest przeciwwskazana ze względu na zwiększone ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i niewydolności nerek.
alfa-adrenolityk, amlodypina i walsartan, antagonista receptora angiotensyny II, atorwastatyna, azol przeciwgrzybiczny, biodostępność substancji, cyklosporyna, cymetydyna, dantrolen, działanie hipotensyjne, furosemid, glibenklamid, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hydrochlorotiazyd, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor proteazy, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwnadciśnieniowy, makrolid, migotanie komór, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada układu RAA, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, symwastatyna, takrolimus, transporter wychwytu OATP1B1, transporter wyrzutu MRP2, werapamil, zaburzenie czynności nerek, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lambrinex 40 mg
Przedawkowanie atorwastatyny, substancji czynnej leku Lambrinex, stanowi poważne zagrożenie kliniczne wymagające natychmiastowej interwencji. W charakterystyce produktu leczniczego brak jest specyficznych zaleceń terapeutycznych, dlatego postępowanie opiera się na leczeniu objawowym oraz podtrzymywaniu funkcji życiowych. Kluczowe jest monitorowanie parametrów biochemicznych, w tym czynności wątroby (enzymy ALT, AST) oraz aktywności kinazy kreatynowej (CK), co pozwala na wczesne wykrycie hepatotoksyczności i miotoksyczności. Objawy przedawkowania mogą obejmować podwyższone poziomy enzymów wątrobowych, żółtaczkę, bóle mięśniowe, rabdomiolizę, mioglobinurię, ostrą niewydolność nerek, a także zaburzenia neurologiczne i żołądkowo-jelitowe.
atorwastatyna, ból mięśniowy, charakterystyka produktu leczniczego, choroba nerek, enzymy wątrobowe, hemodializa, hepatotoksyczność, kinaza kreatynowa, kreatynina, mioglobinuria, miotoksyczność, objawy neurologiczne, objawy żołądkowo-jelitowe, osłabienie mięśni, ostra niewydolność nerek, przedawkowanie leku, rabdomioliza, zaburzenia świadomości, żółtaczka - Leksykon leków
Interakcje leku – Atorvastatin Medical Valley 20 mg
Atorwastatyna jest metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4 oraz transportowana przez nośniki OATP1B1, OATP1B3, P-gp i BCRP, co warunkuje liczne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, klarytromycyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) znacząco zwiększają stężenie atorwastatyny w osoczu, co podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy; w takich przypadkach zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub redukcję dawki oraz ścisłe monitorowanie kliniczne. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, werapamil, flukonazol, amiodaron) również podnoszą stężenie leku, wymagając zmniejszenia dawki i monitorowania. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) mogą obniżać stężenie atorwastatyny, co wymaga kontroli skuteczności terapii. Inhibitory transporterów (cyklosporyna, letermowir) zwiększają ekspozycję na atorwastatynę, a ich jednoczesne stosowanie, zwłaszcza letermowiru z cyklosporyną, jest przeciwwskazane.
amiodaron, atorwastatyna, BCRP, białko oporności raka piersi, cyklosporyna, CYP3A4, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, detoksykacja, digoksyna, diltiazem, efawirenz, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fibrat, flukonazol, funkcja wątroby, gemfibrozyl, hepatocyt, hepatotoksyczność, hepatotoksyczność statyn, induktor CYP3A4, induktor cytochromu P450, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy HIV, inhibitor transportera, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kolestypol, kumaryna, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwzakrzepowy, letermowir, miopatia, noretysteron, P-glikoproteina, pochodna kwasu fibrynowego, rabdomioliza, ryfampicyna, rytonawir, silny inhibitor CYP3A4, transporter OATP1B1, transporter OATP1B3, umiarkowany inhibitor CYP3A4, warfaryna, werapamil - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Torvacard 80 mg
Przedkliniczne badania atorwastatyny, substancji czynnej leku Torvacard, nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego w serii testów in vitro i in vivo. W badaniach karcinogennych u szczurów nie stwierdzono działania onkogennego, natomiast u myszy przy ekspozycji 6-11 razy wyższej niż u ludzi zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe, co wskazuje na ryzyko związane z bardzo wysokimi dawkami. Atorwastatyna nie wpływała negatywnie na płodność u szczurów, królików i psów, a także nie wykazywała działania teratogennego. Jednak przy toksycznych dawkach dla ciężarnych samic szczurów i królików zaobserwowano toksyczność dla płodu, opóźniony rozwój potomstwa oraz obniżoną przeżywalność poporodową.
atorwastatyna, AUC, dane przedkliniczne, działanie teratogenne, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy, opóźnienie rozwoju potomstwa, potencjał karcinogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowokomórkowy, reduktaza HMG-CoA, toksyczność dla płodu, toksyczność matczyna, wpływ na rozrodczość, wydzielanie do mleka matki - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atorvastatin Krka
Atorvastatin Krka, dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, wymaga monitorowania czynności wątroby przed i w trakcie terapii, zwłaszcza u pacjentów z historią chorób wątroby lub spożywających alkohol. W przypadku podwyższenia aminotransferaz powyżej 3-krotnej górnej granicy normy (GGN) konieczne jest zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Dawka 80 mg, stosowana u pacjentów po udarze lub TIA, wiąże się z podwyższonym ryzykiem udaru krwotocznego. Istotne jest także monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej (CK) u pacjentów z czynnikami ryzyka rabdomiolizy, takimi jak zaburzenia nerek, niedoczynność tarczycy, choroby mięśniowe, wcześniejsze uszkodzenia mięśni po statynach, choroby wątroby, wiek powyżej 70 lat oraz interakcje lekowe. Leczenie nie powinno być rozpoczynane przy CK >5x GGN, a w przypadku objawów mięśniowych i CK >5x GGN należy odstawić lek. Rabdomioliza definiowana jest jako CK >10x GGN z mioglobinurią i może prowadzić do niewydolności nerek.
alkoholizm, aminotransferaza, atorwastatyna, cyklosporyna, CYP3A4, dyslipidemia, erytromycyna, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, itrakonazol, ketokonazol, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek hipolipemizujący, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, przejściowy atak niedokrwienny, rabdomioliza, skala Tannera, śródmiąższowa choroba płuc, udar krwotoczny, wirusowe zapalenie wątroby typu C - Leksykon leków
Skład i postać leku – Apo-Atorva 10 mg
Produkt leczniczy Apo-Atorva dostępny jest w formie tabletek powlekanych zawierających atorwastatynę wapniową w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg. Substancja czynna występuje w postaci solwatu z glikolem propylenowym, co zapewnia stabilność i skuteczność działania. Tabletki mają owalny, dwuwypukły kształt, są białe lub prawie białe, z oznaczeniami różniącymi się w zależności od dawki („APL” z jednej strony oraz „A10”, „ATV20” lub „ATV40” z drugiej). Skład pomocniczy obejmuje m.in. wapnia octan, celulozę mikrokrystaliczną, krzemionkę koloidalną, kroskarmelozę sodową, magnezu stearynian oraz sodu węglan bezwodny w rdzeniu, a także hydroksypropylocelulozę, hypromelozę, makrogol 8000 i tytanu dwutlenek w otoczce, co wpływa na właściwości mechaniczne, rozpuszczalność i ochronę substancji czynnej przed degradacją.
atorwastatyna, atorwastatyna wapniowa, blister aluminiowy, butelka HDPE, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, makrogol, octan wapnia, plastyfikator, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja błonotwórcza, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka powlekana, węglan sodu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvasterol 10 mg
Atorvasterol, zawierający atorwastatynę w postaci soli wapniowej, jest lekiem z grupy statyn, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości. W badaniach klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów leczonych średnio przez 53 tygodnie, 5,2% przerwało terapię z powodu działań niepożądanych (w porównaniu do 4,0% w grupie placebo). Najpoważniejsze działania niepożądane to rabdomioliza (rzadkie, potencjalnie zagrażające życiu uszkodzenie mięśni), niewydolność wątroby (bardzo rzadka), ciężkie reakcje skórne (w tym zespół Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka), anafilaksja (bardzo rzadka) oraz immunozależna miopatia martwicza (rzadka, o nieznanej częstości). Podwyższenie aktywności aminotransferaz >3 razy GGN występuje u 0,8% pacjentów, a zwiększenie kinazy kreatynowej >3 razy GGN u 2,5%, z czego 0,4% ma znaczne podwyższenie >10 razy GGN. Działania niepożądane u dzieci i młodzieży są podobne do dorosłych, jednak dane dotyczące długoterminowego bezpieczeństwa są ograniczone.
aminotransferaza, anafilaksja, atorwastatyna, cholestaza, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, toczeń rumieniowaty układowy, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Storvas CRT 10 mg
Lek Storvas CRT zawiera atorwastatynę w postaci soli wapniowej trójwodnej, dostępny w tabletkach o dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co najmniej co 4 tygodnie, maksymalnie do 80 mg/dobę. Terapia powinna być prowadzona równolegle ze standardową dietą ubogocholesterolową. Efekt terapeutyczny obserwuje się już po 2 tygodniach, a maksymalna odpowiedź po 4 tygodniach stosowania. Dawkowanie dostosowuje się indywidualnie w zależności od wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi pacjenta. U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawki wahają się od 10 mg do 80 mg/dobę, stosując atorwastatynę jako terapię wspomagającą inne metody, np. aferezę LDL. U dzieci ≥10 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną zalecana dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę pod kontrolą specjalisty.
afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroby sercowo-naczyniowe, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia mieszana, hiperlipidemia u dzieci, LDL-C, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, prewencja pierwotna, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Torvacard 10 10 mg
Torvacard, dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg w formie tabletek powlekanych, jest stosowany w leczeniu hipercholesterolemii i prewencji chorób sercowo-naczyniowych. Początkowa dawka wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania co 4 tygodnie do maksymalnie 80 mg/dobę, w zależności od poziomu LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi pacjenta. Efekt terapeutyczny obserwuje się już po 2 tygodniach, a maksymalna odpowiedź po 4 tygodniach. U pacjentów z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawkę można zwiększać do 80 mg/dobę lub stosować 40 mg atorwastatyny w skojarzeniu z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawki wahają się od 10 do 80 mg/dobę, stosując atorwastatynę jako terapię wspomagającą inne metody, np. aferezę LDL-C. U dzieci powyżej 10 roku życia z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną zalecana dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę, przy monitorowaniu skuteczności i tolerancji.
afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroby sercowo-naczyniowe, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dawka dobowa, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, prewencja pierwotna, terapia hipolipemizująca, Torvacard, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atrox 40 40 mg
Przedkliniczne badania atorwastatyny (substancji czynnej Atrox) wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w serii testów in vitro i in vivo. Ocena karcynogenności na szczurach i myszach ujawniła brak działania nowotworowego u szczurów, natomiast u myszy przy dawkach 6-11 razy przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe u samców oraz raki wątrobowokomórkowe u samic. Badania reprodukcyjne na szczurach, królikach i psach nie wykazały wpływu atorwastatyny na płodność ani teratogenności, jednak przy toksycznych dawkach dla samic ciężarnych obserwowano toksyczność dla płodu oraz opóźniony rozwój potomstwa i obniżoną przeżywalność poporodową.
atorwastatyna, badanie in vitro, badanie in vivo, ekspozycja terapeutyczna, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klastogenność, mutagenność, opóźniony rozwój płodu, pole pod krzywą stężenia, potencjał karcynogenny, przenikanie do mleka, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowokomórkowy, stężenie osoczowe leku, teratogenność, toksyczność płodowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Torvacard neo 10 mg
Lek Torvacard neo zawiera atorwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg i 80 mg w postaci trójwodnej soli wapniowej. Przeciwwskazania do stosowania obejmują nadwrażliwość na atorwastatynę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (od 11,990 mg do 95,920 mg w zależności od dawki), czynną chorobę wątroby oraz trwale podwyższone aminotransferazy przekraczające 3-krotnie górną granicę normy. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji ze względu na ryzyko teratogenności i przenikania do mleka matki.
alergia na statyny, atorwastatyna, ciąża, czynna choroba wątroby, enzymy wątrobowe, glekaprewir z pibrentaswirem, górna granica normy, karmienie piersią, laktoza jednowodna, lek hipolipemizujący, miopatia, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, podwyższone aminotransferazy, terapia przeciwwirusowa, uszkodzenie hepatocytów, wiek rozrodczy, wirusowe zapalenie wątroby typu C - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Torvacard neo 20 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa atorwastatyny, substancji czynnej preparatu Torvacard neo, obejmowała badania genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na rozrodczość i rozwój płodu. Testy in vitro i in vivo wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego. W badaniach karcynogennych na szczurach nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u myszy przy ekspozycji 6-11-krotnie przekraczającej maksymalne dawki zalecane u ludzi (AUC0-24h) zaobserwowano zmiany nowotworowe w wątrobie, w tym gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe. Badania reprodukcyjne na szczurach, królikach i psach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani teratogenności, jednak dawki toksyczne indukowały toksyczność płodową oraz u szczurów opóźniony rozwój potomstwa i obniżoną przeżywalność poporodową.
aberracja chromosomowa, atorwastatyna, badanie farmakokinetyczne, działanie rakotwórcze, efekt karcynogenny, ekspozycja systemowa, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, potencjał genotoksyczny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, stężenie leku, teratogenność, toksyczność płodowa, wada wrodzona, właściwość teratogenna, zmiany nowotworowe wątroby - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Amlator 10 mg + 5 mg
Preparat złożony Amlator, zawierający amlodypinę (5 mg lub 10 mg) oraz atorwastatynę (10 mg lub 20 mg), wykazuje różny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Amlodypina może powodować niewielkie lub umiarkowane upośledzenie funkcji psychomotorycznych, manifestujące się zawrotami głowy, bólami głowy, zmęczeniem oraz nudnościami, co może wydłużać czas reakcji i obniżać koncentrację pacjenta. Atorwastatyna natomiast nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, co stanowi korzystny aspekt bezpieczeństwa farmakoterapii. Szczególną ostrożność należy zachować w początkowym okresie leczenia, kiedy działania niepożądane amlodypiny mogą być bardziej nasilone.
Amlator, amlodypina, atorwastatyna, atorwastatyna i amlodypina, bezpieczeństwo farmakoterapii, bezpieczeństwo ruchu drogowego, ból głowy, działanie niepożądane amlodypiny, funkcja psychomotoryczna, nudności, początkowy okres leczenia, schorzenie neurologiczne, schorzenie psychiatryczne, układ nerwowy, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin Medical Valley 10 mg
Atorvastatin Medical Valley jest dostępny w formie tabletek powlekanych zawierających 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg atorwastatyny (trójwodna sól wapniowa). Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co 4 tygodnie w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji, do maksymalnej dawki 80 mg/dobę. W leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii i mieszanej hiperlipidemii dawka 10 mg/dobę jest zwykle wystarczająca, z efektem terapeutycznym widocznym po 2 tygodniach i maksymalną odpowiedzią po 4 tygodniach. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg/dobę, a w razie potrzeby do 80 mg/dobę lub stosować terapię skojarzoną z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawki wahają się od 10 do 80 mg/dobę, stosując lek jako uzupełnienie innych metod leczenia. W profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia w celu osiągnięcia docelowego stężenia LDL-C.
afereza LDL-C, atorwastatyna, choroby sercowo-naczyniowe, cyklosporyna, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia mieszana, LDL-C, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, tabletka powlekana, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Przedawkowanie – Amlator 20 mg + 10 mg
Przedawkowanie leku Amlator, zawierającego amlodypinę i atorwastatynę, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji. Amlodypina, jako antagonista kanału wapniowego, powoduje nadmierną wazodylatację, prowadzącą do istotnego spadku ciśnienia tętniczego, odruchowej tachykardii, a w ciężkich przypadkach do wstrząsu i niekardiogennego obrzęku płuc, który może pojawić się z opóźnieniem do 48 godzin. Atorwastatyna natomiast może wywołać uszkodzenie wątroby oraz mięśni szkieletowych, prowadząc do wzrostu aktywności transaminaz i fosfokinazy kreatynowej (CPK), a w ciężkich przypadkach do rabdomiolizy i ostrej niewydolności nerek. Ze względu na silne wiązanie obu składników z białkami osocza, hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji leku.
amlodypina, antagonista kanału wapniowego, atorwastatyna, atorwastatyna i amlodypina, białko osocza, ciśnienie tętnicze, enzym wątrobowy, fosfokinaza kreatynowa, glukonian wapnia, hemodializa, hipoperfuzja tkankowa, klirens, lek wazokonstrykcyjny, niedociśnienie ogólnoustrojowe, niekardiogenny obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, rabdomioliza, rozpad mięśni prążkowanych, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia odruchowa, transaminaza, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie mięśni szkieletowych, uszkodzenie wątroby, wazodylatacja, węgiel aktywowany - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sortis 10 10 mg
Atorwastatyna (Sortis) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (27,25 mg w dawce 10 mg do 218 mg w dawce 80 mg) oraz śladowe ilości kwasu benzoesowego. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest czynna choroba wątroby lub utrzymujące się, niewyjaśnione podwyższenie aminotransferaz powyżej 3-krotnej górnej granicy normy (GGN). Lek jest także przeciwwskazany w ciąży, podczas karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym nie stosujących skutecznej antykoncepcji, ze względu na ryzyko teratogenności wynikające z hamowania syntezy cholesterolu niezbędnego do rozwoju płodu.
aminotransferazy, atorwastatyna, choroba wątroby, działania niepożądane, glekaprewir z pibrentaswirem, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, interakcje lekowe, kwas benzoesowy, laktoza jednowodna, leki przeciwwirusowe, nadwrażliwość na substancję czynną, podwyższone aminotransferazy, Sortis, statyny, synteza cholesterolu, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wpływ teratogenny, wykluczenie ciąży - Leksykon leków
Interakcje leku – Azimycin 500 mg
Azytromycyna, jako antybiotyk makrolidowy, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z wieloma lekami, które mogą mieć kliniczne znaczenie. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu azytromycyny z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. cyzapryd, hydroksychlorochina) ze względu na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Leki zobojętniające kwas solny mogą obniżać maksymalne stężenie azytromycyny w surowicy o około 25%, co wymaga zachowania odstępu czasowego między ich podawaniem. Ponadto, azytromycyna zwiększa stężenia substratów glikoproteiny P, takich jak digoksyna i kolchicyna, co wymaga monitorowania stężenia digoksyny i obserwacji klinicznej pacjenta. Jednoczesne stosowanie azytromycyny z pochodnymi ergotaminy jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ergotyzmu. W przypadku cyklosporyny obserwuje się wzrost Cmax i AUC0-5, co wymaga monitorowania i dostosowania dawki cyklosporyny.
alkaloidy sporyszu, antybiotyk makrolidowy, atorwastatyna, biodostępność, cetyryzyna, cyklosporyna, cytochrom P450, cyzapryd, czas protrombinowy, dehydrogenaza aldehydowa, digoksyna, dydanozyna, efawirenz, ergotamina, ergotyzm, glikoproteina p, hepatotoksyczność, hydroksychlorochina, jednojądrzaste komórki krwi, karbamazepina, kolchicyna, lek przeciwwirusowy, leki przeciwzakrzepowe, leki zobojętniające, nelfinawir, neutropenia, pochodne kumaryny, rabdomioliza, reakcja disulfiramopodobna, ryfabutyna, teofilina, terfenadyna, trimetoprim z sulfametoksazolem, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zydowudyna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Torvacard 40 40 mg
Torvacard (atorwastatyna) stosuje się w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii, mieszanej hiperlipidemii oraz w prewencji chorób sercowo-naczyniowych. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania co 4 tygodnie do maksymalnej dawki 80 mg/dobę, w zależności od odpowiedzi klinicznej i docelowego stężenia LDL-C. U pacjentów z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawkę początkową 10 mg można zwiększać do 40 mg, a następnie do 80 mg lub stosować terapię skojarzoną z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawka wynosi od 10 do 80 mg/dobę i atorwastatynę stosuje się jako leczenie wspomagające inne metody, np. aferezę LDL-C. U dzieci powyżej 10 roku życia z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka początkowa to również 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę pod ścisłym nadzorem specjalistycznym.
afereza LDL-C, aktywna choroba wątroby, atorwastatyna, cholesterol LDL, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia u dzieci, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, prewencja pierwotna chorób sercowo-naczyniowych, profilaktyka zakażeń wirusem cytomegalii, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Etibax 10 mg
Ezetymib, substancja czynna leku Etibax, nie indukuje enzymów cytochromu P450 i nie wykazuje istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych z lekami metabolizowanymi przez CYP1A2, 2D6, 2C8, 2C9, 3A4 oraz N-acetylotransferazę. Jednoczesne stosowanie ezetymibu w dawce 10 mg/dobę nie wpływa istotnie na biodostępność warfaryny ani na czas protrombinowy, jednak postmarketingowo odnotowano zwiększenie INR u pacjentów przyjmujących warfarynę lub fluindion, co wymaga monitorowania INR. Istotne interakcje farmakokinetyczne zaobserwowano z cyklosporyną – u pacjentów po przeszczepieniu nerki podanie 10 mg ezetymibu powodowało 3,4- do 12-krotne zwiększenie AUC ezetymibu, a jednoczesne stosowanie ezetymibu (20 mg/dobę) zwiększało AUC cyklosporyny średnio o 15%. Zaleca się ostrożność i monitorowanie stężenia cyklosporyny u pacjentów stosujących oba leki. Kolestyramina zmniejsza AUC ezetymibu o około 55%, co może osłabiać efekt obniżający LDL, dlatego ezetymib należy podawać co najmniej 2 godziny przed lub 4 godziny po lekach wiążących kwasy żółciowe.
atorwastatyna, AUC, badanie pęcherzyka żółciowego, benzodiazepina, cholesterol LDL, cyklosporyna, cymetydyna, cytochrom P450, czas protrombinowy, dapson, dekstrometorfan, digoksyna, enzym cytochromu P450, etynyloestradiol, fenofibrat, fibrat, fluwastatyna, gemfibrozyl, glikozyd nasercowy, glipizyd, INR, interakcja farmakokinetyczna, kamica żółciowa, klirens kreatyniny, kolestyramina, lek obniżający poziom lipidów, lek przeciwcukrzycowy, lek wiążący kwasy żółciowe, lek zobojętniający, lowastatyna, midazolam, N-acetylotransferaza, niewydolność serca, pochodna kumaryny, prawastatyna, rozuwastatyna, statyna, symwastatyna, tolbutamid, trójglicerydy, warfaryna, zaburzenie czynności nerek - Leksykon chorób i schorzeń
Hipercholesterolemia rodzinnego występowania – Leczenie
Hipercholesterolemia rodzinna (FH) to genetyczne zaburzenie charakteryzujące się znacznym podwyższeniem poziomu LDL-C, co prowadzi do przedwczesnej miażdżycy i chorób sercowo-naczyniowych. Celem terapii jest redukcja LDL-C o co najmniej 50% od wartości wyjściowych oraz osiągnięcie poziomów poniżej 100 mg/dl (2,6 mmol/l) u dorosłych bez choroby sercowo-naczyniowej, poniżej 70 mg/dl (1,8 mmol/l) u pacjentów z chorobą sercowo-naczyniową lub cukrzycą typu 2, a u dzieci poniżej 135 mg/dl (3,5 mmol/l). Podstawą leczenia są statyny wysokiej intensywności (atorwastatyna 40-80 mg, rosuwastatyna 20-40 mg, simwastatyna), często w terapii skojarzonej z ezetimibem, który dodatkowo obniża LDL-C o 18%, a w połączeniu ze statynami o 60-70%. Inhibitory PCSK9 (alirokumab, ewolokumab, inklisiran) mogą zmniejszyć LDL-C o 40-60% u heterozygotycznych FH, natomiast u homozygotycznych FH stosuje się leki działające niezależnie od receptorów LDL, takie jak lomitapid, mipomersen i ewinakumab, oraz aferezę lipoprotein, która jest kluczowa w terapii tej ciężkiej postaci choroby.
afereza lipoprotein, alirokumab, apolipoproteina B, atorwastatyna, cholesterol LDL, cholestyramina, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca typu 2, ewinakumab, ewolokumab, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor wchłaniania cholesterolu, inhibitory PCSK9, inklisiran, interferencja RNA, kolesewelam, kolestypol, lek immunosupresyjny, lomitapid, miażdżyca, mipomersen, oligonukleotyd antysensowny, przeszczep wątroby, receptor LDL, reduktaza HMG-CoA, rosuwastatyna, sekwestrant kwasów żółciowych, simwastatyna, terapia genowa, terapia skojarzona, udar mózgu, zawał serca - Leksykon leków
Skład i postać leku – Atorvastatin Genoptim 80 mg
Atorvastatin Genoptim jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg, zawierających atorwastatynę wapniową jako substancję czynną. Tabletki mają biały lub prawie biały kolor, eliptyczny kształt i obustronnie wypukłą powierzchnię, co ułatwia ich przyjmowanie oraz chroni substancję czynną przed czynnikami zewnętrznymi. Skład tabletki obejmuje substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, sodu węglan bezwodny, maltoza, kroskarmeloza sodowa oraz magnezu stearynian w rdzeniu, a także hypromeloza, hydroksypropyloceluloza, trietylu cytrynian, polisorbat 80 i tytanu dwutlenek w powłoce, które pełnią funkcje wypełniające, stabilizujące i poprawiające właściwości farmaceutyczne preparatu.
Atorvastatin Genoptim, atorwastatyna, atorwastatyna wapniowa, celuloza mikrokrystaliczna, cytrynian trietylu, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, podanie doustne, polisorbat 80, sól wapniowa, stearynian magnezu, substancja czynna, tabletka powlekana, termin ważności, utylizacja produktu leczniczego, węglan sodu bezwodny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Storvas CRT 10 mg
Storvas CRT, zawierający atorwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg, nie wykazuje istotnego wpływu na funkcje psychomotoryczne pacjentów, co potwierdzają badania kliniczne i doświadczenia porejestracyjne. Lek nie powoduje zaburzeń świadomości, czujności, koordynacji wzrokowo-ruchowej ani czasu reakcji, co oznacza brak przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Zawartość substancji pomocniczych, takich jak laktoza jednowodna (od 38,3 mg do 306,8 mg) oraz sód (od 2,8 mg do 22,4 mg) różni się proporcjonalnie do dawki atorwastatyny, jednak nie wpływa na zdolności psychomotoryczne. Tabletki różnią się wielkością i oznaczeniem, co ułatwia ich identyfikację w praktyce klinicznej.
atorwastatyna, atorwastatyna wapniowa, funkcja psychomotoryczna, hipercholesterolemia, interakcja lekowa, koordynacja wzrokowo-ruchowa, laktoza jednowodna, prewencja chorób sercowo-naczyniowych, profil bezpieczeństwa leku, prowadzenie pojazdów mechanicznych, statyna, Storvas CRT, tabletka powlekana, zaburzenie świadomości, zaburzenie widzenia, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin Bluefish AB 20 mg
Atorwastatyna w postaci produktu Atorvastatin Bluefish AB powinna być dawkowana indywidualnie, uwzględniając wyjściowe stężenie LDL-C, cele terapeutyczne oraz odpowiedź pacjenta. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co 4 tygodnie lub dłużej, do maksymalnej dawki 80 mg/dobę. U pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią i mieszaną hiperlipidemią dawka 10 mg jest zwykle wystarczająca, z efektem terapeutycznym widocznym po 2 tygodniach i maksymalnym po 4 tygodniach. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawka początkowa to również 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 40 mg, a następnie do 80 mg lub zastosowania terapii skojarzonej z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawki wahają się od 10 do 80 mg/dobę, stosując atorwastatynę jako leczenie wspomagające inne metody, np. aferezę LDL-C. U dzieci ≥10 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg, przy modyfikacji co minimum 4 tygodnie. Atorwastatyna nie jest wskazana u dzieci poniżej 10 lat.
afereza LDL-C, atorwastatyna, cholesterol LDL, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, prewencja pierwotna chorób sercowo-naczyniowych, terapia hipolipemizująca, wirus cytomegalii, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ritonavir Accord
Rytonawir, stosowany jako inhibitor proteazy w terapii HIV-1, nie prowadzi do całkowitego wyleczenia zakażenia ani AIDS, a pacjenci pozostają narażeni na zakażenia oportunistyczne i powikłania. Jako lek wzmacniający farmakokinetykę innych inhibitorów proteazy, wymaga znajomości specyficznych ostrzeżeń dotyczących danego inhibitora. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z przewlekłą biegunką, zespołem złego wchłaniania oraz zaburzeniami czynności nerek, gdyż biegunka i wymioty mogą obniżać skuteczność terapii i pogarszać funkcję nerek. U chorych z hemofilią typu A i B obserwowano nasilenie krwawień, a u pacjentów z ciężkim niedoborem odporności możliwe są reakcje zapalne na oportunistyczne patogeny oraz zaburzenia autoimmunologiczne. Rytonawir jest przeciwwskazany u pacjentów z niewyrównaną chorobą wątroby, a u osób z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu B lub C istnieje ryzyko ciężkich działań niepożądanych ze strony wątroby, wymagających monitorowania funkcji wątroby.
AIDS, atorwastatyna, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, awanafil, bedakilina, blok przedsionkowo-komorowy, choroba Gravesa, cukrzycowa kwasica ketonowa, delamanid, digoksyna, fluwastatyna, hemofilia, hepatotoksyczność, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kolchicyna, krwiak skórny, lowastatyna, martwica kości, miopatia, nadciśnienie płucne, Pneumocystis jiroveci, prawastatyna, przewlekła biegunka, rabdomioliza, riocyguat, rozuwastatyna, rywaroksaban, syldenafil, symwastatyna, tadalafil, terapia przeciwretrowirusowa, trazodon, wardenafil, wirus cytomegalii, wirusowe zapalenie wątroby, worapaksar, wydłużenie odstępu QTc, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zakażenie HIV-1, zakażenie oportunistyczne, zapalenie trzustki, zespół Cushinga, zespół Fanconiego, zespół rekonstytucji immunologicznej, zespół złego wchłaniania - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atostat 40 mg
Atorwastatyna (Atostat) jest stosowana w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii, hiperlipidemii mieszanej oraz heterozygotycznej i homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co 4 tygodnie w zależności od stężenia LDL-C, celu terapeutycznego i odpowiedzi pacjenta. Maksymalna dawka dobowa to 80 mg. Efekt terapeutyczny obserwuje się po 2 tygodniach, a maksymalny po 4 tygodniach terapii. U dzieci powyżej 10 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka początkowa również wynosi 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę pod nadzorem specjalisty. Lek można podawać niezależnie od posiłków, a u pacjentów z niewydolnością nerek nie jest wymagana modyfikacja dawki. W przypadku upośledzenia czynności wątroby stosowanie wymaga ostrożności, a lek jest przeciwwskazany przy aktywnej chorobie wątroby.
afereza LDL-C, atorwastatyna, Atostat, cholesterol LDL, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, farmakoterapia, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, leczenie hipolipemizujące, leki wiążące kwasy żółciowe, pierwotna hipercholesterolemia, prewencja chorób sercowo-naczyniowych, prewencja pierwotna, stężenie LDL-C, upośledzenie czynności nerek, upośledzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atorvastatin Krka 20 mg
Atorvastatin Krka to preparat zawierający atorwastatynę wapniową w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg, stosowany w leczeniu hipercholesterolemii pierwotnej (w tym heterozygotycznej i homozygotycznej postaci rodzinnej) oraz hiperlipidemii złożonej typu IIa i IIb według klasyfikacji Fredricksona. Lek jest wskazany jako uzupełnienie terapii dietetycznej u pacjentów dorosłych, młodzieży i dzieci powyżej 10 roku życia, u których modyfikacje stylu życia okazały się niewystarczające. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej atorwastatyna może być stosowana jako terapia wspomagająca inne metody leczenia, takie jak afereza LDL. Ponadto, preparat jest rekomendowany w profilaktyce pierwotnej chorób układu sercowo-naczyniowego u pacjentów z wysokim ryzykiem incydentów sercowo-naczyniowych, w ramach kompleksowego podejścia terapeutycznego obejmującego redukcję innych czynników ryzyka.
afereza cholesterolu LDL, apolipoproteina B, atorwastatyna, atorwastatyna wapniowa, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, frakcja LDL cholesterolu, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia złożona, laktoza jednowodna, leczenie hipolipemizujące, lipidogram, parametry lipidowe, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, trójglicerydy, układ mięśniowy, zaburzenia lipidowe, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Atozet 10 mg + 40 mg
Produkt leczniczy Atozet, zawierający ezetymib (10 mg) oraz atorwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg, jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne i toksyczne działanie na rozwijający się płód. Badania przedkliniczne wykazały, że wysokie dawki ezetymibu i atorwastatyny mogą powodować zmiany w układzie szkieletowym płodów, takie jak zmniejszone kostnienie mostka oraz deformacje kręgów, co może wiązać się z obniżoną masą ciała płodów. Brak jest danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania leku w ciąży, a przerwanie terapii na czas ciąży jest zalecane, gdyż miażdżyca jest procesem przewlekłym, a krótkotrwałe odstawienie leków hipolipemizujących ma niewielki wpływ na długoterminowe ryzyko. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii Atozetem, a w przypadku zajścia w ciążę leczenie należy natychmiast przerwać.
atorwastatyna, Atozet, badanie przedkliniczne, biosynteza cholesterolu, działanie niepożądane, ezetymib, funkcja rozrodcza, hamowanie syntezy cholesterolu, hipercholesterolemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, leczenie hipercholesterolemii, leki w ciąży, leki zmniejszające stężenie lipidów, mewalonian, miażdżyca, pierwotna hipercholesterolemia, połączenie kręgów ogonowych, połączenie segmentów mostka, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność, wada rozwojowa płodu, zmniejszone kostnienie mostka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Atozet 10 mg + 20 mg
Atozet to lek hipolipemizujący łączący ezetymib i atorwastatynę, działający poprzez podwójne hamowanie wchłaniania cholesterolu w jelitach oraz endogennej syntezy cholesterolu w wątrobie. Ezetymib selektywnie blokuje transporter NPC1L1, redukując wchłanianie cholesterolu o 54% w badaniach klinicznych, nie wpływając na absorpcję innych lipidów i witamin. Atorwastatyna jest kompetycyjnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA, co prowadzi do zmniejszenia syntezy cholesterolu, zwiększenia liczby receptorów LDL i nasilonego katabolizmu LDL. W badaniach wykazano, że atorwastatyna obniża cholesterol całkowity o 30-46%, LDL-C o 41-61%, Apo B o 34-50% oraz triglicerydy o 14-33%, jednocześnie zwiększając HDL-C i Apo A1.
3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzym A, apolipoproteina A1, apolipoproteina B, atorwastatyna, białko NPC1L1, cholesterol LDL, cholesterol nie-HDL, cukrzyca nieinsulinozależna, ezetymib, fitosterole, hepatocyt, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia nierodzinna, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, lek modyfikujący stężenie lipidów, lipoproteiny HDL, lipoproteiny LDL, lipoproteiny VLDL, mewalonian, mieszana hiperlipidemia, pochodne kwasu fibrynowego, rąbek szczoteczkowy jelita, receptor LDL, reduktaza HMG-CoA, sterole, triglicerydy, żywice wiążące kwasy żółciowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Atozet 10 mg + 80 mg
Atozet to lek w postaci tabletek powlekanych, zawierający stałą dawkę ezetymibu 10 mg oraz zmienną dawkę atorwastatyny (10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg w postaci trójwodnej soli wapniowej). Tabletki mają dwuwarstwową budowę, co umożliwia kontrolowane uwalnianie obu substancji czynnych. Warstwa ezetymibu zawiera m.in. kroskarmelozę sodową i sodu laurylosiarczan, natomiast warstwa atorwastatyny zawiera m.in. hydroksypropylocelulozę i wapnia węglan. Zawartość laktozy jednowodnej różni się w zależności od dawki: od 153 mg w dawce 10 mg + 10 mg do 334 mg w dawce 10 mg + 80 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Tabletki różnią się wymiarami i oznaczeniami, proporcjonalnie do dawki atorwastatyny.
atorwastatyna, blister aluminiowy, celuloza mikrokrystaliczna, dostępność biologiczna, dwutlenek tytanu, emulgator, ezetymib, hipercholesterolemia, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, makrogol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, polisorbat 80, powidon, sodu laurylosiarczan, środek poślizgowy, stabilizator pH, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca, surfaktant, tabletka powlekana, trójwodna sól wapniowa, węglan wapnia - Leksykon leków
Interakcje leku – Rimal 10 mg + 5 mg
Rimal, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (bloker kanałów wapniowych), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne w terapii nadciśnienia tętniczego. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez łączenie ramiprylu z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności. Przeciwwskazane jest łączne stosowanie ramiprylu z sakubitrylem/walsartanem, dializą z użyciem błon o ujemnym ładunku elektrycznego oraz aferezą LDL z siarczanem dekstranu ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego i reakcji rzekomoanafilaktycznych. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas, cyklosporyny, heparyny, leków alfa-adrenolitycznych, sympatykomimetyków wazopresyjnych oraz niesteroidowych leków przeciwzapalnych, które mogą nasilać działania niepożądane lub zmieniać skuteczność terapii.
afereza lipoprotein, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, atorwastatyna, bloker kanałów wapniowych, cyklosporyna, dantrolen, dializa, digoksyna, heparyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, insulina, kwas acetylosalicylowy, leczenie pozaustrojowe, lek alfa-adrenolityczny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, racekadotryl, ramipryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl walsartan, sympatomimetyk wazopresyjny, symwastatyna, tachykardia, takrolimus, układ renina-angiotensyna-aldosteron, warfaryna, wildagliptyna, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atorvastatin Medreg 80 mg
Atorvastatin Medreg, zawierający atorwastatynę w postaci trójwodnej soli wapniowej, jest lekiem z grupy statyn dostępnym w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg. Wskazany jest do leczenia hipercholesterolemii pierwotnej (w tym heterozygotycznej rodzinnej) u dorosłych, młodzieży i dzieci powyżej 10 roku życia, a także hiperlipidemii złożonej typów IIa i IIb według klasyfikacji Fredricksona oraz homozygotycznej rodzinnej hipercholesterolemii jako terapia uzupełniająca. Lek skutecznie obniża stężenia cholesterolu całkowitego, LDL, apolipoproteiny B oraz triglicerydów, stosowany jest wyłącznie jako uzupełnienie diety i modyfikacji stylu życia, szczególnie u pacjentów pediatrycznych, gdzie farmakoterapia wdrażana jest po nieskuteczności metod niefarmakologicznych.
afereza cholesterolu LDL, apolipoproteina B, atorwastatyna, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hiperlipidemia złożona, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, laktoza jednowodna, leczenie hipolipemizujące, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, statyna, triglicerydy, zaburzenie gospodarki lipidowej, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Atorvastatin Teva Pharmaceuticals Polska 20 mg
Atorvox, zawierający atorwastatynę, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, aktywną chorobą wątroby oraz u osób z niewyjaśnionym, trzykrotnym wzrostem aktywności aminotransferaz powyżej górnej granicy normy. Leku nie należy stosować w ciąży, podczas karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji ze względu na potencjalne działanie teratogenne. Przeciwwskazaniem jest także jednoczesne stosowanie leków przeciwwirusowych zawierających glekaprewir z pibrentaswirem, co może prowadzić do znacznego wzrostu stężenia atorwastatyny i ryzyka miopatii, w tym rabdomiolizy. Przed rozpoczęciem terapii zaleca się ocenę aktywności kinazy kreatynowej (CK) u pacjentów z historią chorób mięśniowych lub predyspozycją do miopatii.
aminotransferazy, antybiotyk makrolidowy, atorwastatyna, choroba wątroby, ciąża, cyklosporyna, działanie hepatotoksyczne, działanie hipolipemizujące, fibrat, glekaprewir z pibrentaswirem, inhibitor cytochromu P450 3A4, inhibitor proteazy HIV, karmienie piersią, kinaza kreatynowa, kwas nikotynowy, leczenie przeciwwirusowe, lek przeciwgrzybiczny, miopatia, nadwrażliwość, niedoczynność tarczycy, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, wirusowe zapalenie wątroby typu C - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Atorvastatin Medical Valley 80 mg
Atorvastatin Medical Valley, stosowany w leczeniu hipercholesterolemii, dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn. Lek w formie tabletek powlekanych o określonych wymiarach i zawartości laktozy jednowodnej (od 48,23 mg do 385,8 mg w zależności od dawki) posiada linię podziału ułatwiającą przełamanie, jednak nie służy ona do dzielenia dawki. Pomimo braku wpływu na funkcje poznawcze i motoryczne, lekarz powinien poinformować pacjenta o potencjalnych objawach niepożądanych, takich jak zawroty głowy czy zmęczenie, które mogą tymczasowo ograniczyć zdolność prowadzenia pojazdów.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Triveram 20 mg + 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Triveram jest preparatem złożonym, łączącym atorwastatynę, peryndopryl (w postaci soli z argininą) oraz amlodypinę (w postaci bezylanu), przeznaczonym do leczenia substytucyjnego u dorosłych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym samoistnym oraz stabilną chorobą wieńcową, u których współistnieją zaburzenia lipidowe, takie jak pierwotna hipercholesterolemia lub hiperlipidemia mieszana. Lek jest wskazany wyłącznie u pacjentów już skutecznie leczonych tymi trzema substancjami podawanymi oddzielnie, w dawkach odpowiadających jednej z dostępnych kombinacji Triveram, np. 10 mg atorwastatyny + 5 mg peryndoprylu (3,40 mg substancji czynnej) + 5 mg amlodypiny, aż do 40 mg + 10 mg (6,79 mg) + 10 mg. Preparat umożliwia uproszczenie schematu leczenia, poprawiając adherencję, przy jednoczesnym kompleksowym oddziaływaniu na czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego.
adherencja terapeutyczna, amlodypina, antagonista wapnia, atorwastatyna, ból dławicowy, cholesterol całkowity, frakcja LDL, hipercholesterolemia pierwotna, hiperlipidemia mieszana, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, leczenie substytucyjne, nadciśnienie tętnicze samoistne, opór obwodowy, peryndopryl, pochodna dihydropirydyny, śródbłonek naczyniowy, stabilna choroba wieńcowa, synteza cholesterolu, triglicerydy, ukrwienie mięśnia sercowego