Interakcje leku
Dipperam 5 mg + 160 mg

Preparat Dipperam, zawierający amlodypinę (bloker kanału wapniowego metabolizowany przez CYP3A4) oraz walsartan (antagonista receptora angiotensyny II), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Amlodypina nie powinna być stosowana jednocześnie z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym ze względu na zwiększoną biodostępność i nasilenie działania hipotensyjnego. Silne inhibitory CYP3A4 (np. inhibitory proteazy, azolowe leki przeciwgrzybicze, makrolidy) mogą znacząco podnosić stężenie amlodypiny, co wymaga monitorowania ciśnienia i ewentualnej redukcji dawki. Induktory CYP3A4 (karbamazepina, fenobarbital, ryfampicyna, ziele dziurawca) obniżają stężenie amlodypiny, co może skutkować niedostateczną kontrolą ciśnienia tętniczego. Jednoczesne stosowanie amlodypiny (10 mg) z symwastatyną (80 mg) zwiększa ekspozycję na symwastatynę o 77%, dlatego dawkę symwastatyny należy ograniczyć do 20 mg/dobę. Ponadto, unikać należy kojarzenia z dantrolenem w infuzji ze względu na ryzyko hiperkaliemii i poważnych zaburzeń rytmu serca, szczególnie u pacjentów z predyspozycją do hipertermii złośliwej.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Interakcje lekowe odgrywają istotną rolę w farmakoterapii, szczególnie w przypadku produktów złożonych. Dipperam, zawierający amlodypinę i walsartan, może wchodzić w różnorodne interakcje z innymi produktami leczniczymi, co wymaga szczególnej uwagi podczas prowadzenia terapii skojarzonej.1

Interakcje dotyczące produktu złożonego

Należy zaznaczyć, że nie przeprowadzono bezpośrednich badań interakcji dla produktu Dipperam jako leku złożonego. Jednakże, podczas jednoczesnego stosowania z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (np. alfa-adrenolitykami, lekami moczopędnymi) oraz produktami o właściwościach hipotensyjnych (np. trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi czy alfa-adrenolitykami stosowanymi w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego) może dochodzić do nasilenia działania przeciwnadciśnieniowego preparatu Dipperam.2

Interakcje związane z amlodypiną

Amlodypina, jako bloker kanału wapniowego, podlega metabolizmowi przez układ enzymatyczny CYP3A4, co implikuje szereg istotnych interakcji farmakologicznych.3

Jednoczesne stosowanie niezalecane:
  • Grejpfrut lub sok grejpfrutowy – nie należy przyjmować amlodypiny jednocześnie z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym, gdyż może to zwiększać biodostępność leku i nasilać działanie hipotensyjne.4
Jednoczesne stosowanie wymagające zachowania ostrożności:
  • Inhibitory CYP3A4 – jednoczesne stosowanie amlodypiny z silnymi lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (inhibitory proteazy, azolowe leki przeciwgrzybicze, antybiotyki makrolidowe jak erytromycyna, klarytromycyna, a także werapamil i diltiazem) może znacząco zwiększać ekspozycję na amlodypinę. Szczególnej uwagi wymaga stosowanie tych leków u pacjentów w podeszłym wieku.5
  • Induktory CYP3A4leki przeciwdrgawkowe (np. karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, fosfenytoina, prymidon), ryfampicyna, ziele dziurawca zwyczajnego mogą zmieniać stężenie amlodypiny w osoczu. Zaleca się kontrolowanie ciśnienia krwi i rozważenie modyfikacji dawki zarówno podczas jednoczesnego stosowania, jak i po jego zakończeniu.6
  • Symwastatyna – jednoczesne stosowanie amlodypiny (10 mg) i symwastatyny (80 mg) zwiększa narażenie na symwastatynę o 77%. U pacjentów otrzymujących amlodypinę dawkę symwastatyny należy ograniczyć do 20 mg na dobę.7
  • Dantrolen (w infuzji) – u zwierząt po podaniu werapamilu i dożylnym podaniu dantrolenu obserwowano prowadzące do śmierci migotanie komór, zapaść krążeniową i hiperkaliemię. Ze względu na ryzyko hiperkaliemii, należy unikać jednoczesnego podawania antagonistów wapnia (w tym amlodypiny) pacjentom podatnym na hipertermię złośliwą oraz w trakcie leczenia hipertermii złośliwej.8
Inne interakcje:

W badaniach klinicznych nie wykazano istotnego wpływu amlodypiny na właściwości farmakokinetyczne atorwastatyny, digoksyny, warfaryny ani cyklosporyny.9

Interakcje związane z walsartanem

Walsartan, jako antagonista receptora angiotensyny II (AIIRA), może wchodzić w interakcje z różnymi grupami leków, co ma istotne znaczenie kliniczne.

Jednoczesne stosowanie niezalecane:
  • Lit – podczas jednoczesnego stosowania litu i antagonistów receptora angiotensyny II (w tym walsartanu) opisywano odwracalne zwiększenie stężenia litu w surowicy i nasilenie jego toksyczności. Zaleca się uważne monitorowanie stężenia litu. Jeśli dodatkowo stosuje się lek moczopędny, Dipperam może jeszcze bardziej zwiększać ryzyko toksycznego działania litu.10
  • Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu, zamienniki soli kuchennej zawierające potas – jednoczesne stosowanie z walsartanem może prowadzić do hiperkaliemii. Zaleca się monitorowanie stężenia potasu w osoczu.11
Jednoczesne stosowanie wymagające zachowania ostrożności:
  • Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – w tym wybiórcze inhibitory COX-2, kwas acetylosalicylowy (>3 g/dobę) i niewybiórcze NLPZ mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe walsartanu. Ponadto, jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek i hiperkaliemii. Zaleca się kontrolę czynności nerek na początku leczenia oraz odpowiednie nawodnienie pacjenta.12
  • Inhibitory transporterów wychwytu lub wyrzutu – walsartan jest substratem wątrobowego transportera wychwytu OATP1B1 oraz wątrobowego transportera wyrzutu MRP2. Jednoczesne stosowanie inhibitorów tych transporterów (ryfampicyna, cyklosporyna, rytonawir) może zwiększać ogólnoustrojowe narażenie na walsartan.13
  • Podwójna blokada układu RAA – jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa częstość występowania działań niepożądanych takich jak hipotensja, hiperkaliemia i pogorszenie czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek).14
Brak istotnych klinicznie interakcji:

Podczas monoterapii walsartanem nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji z następującymi substancjami: cymetydyna, warfaryna, furosemid, digoksyna, atenolol, indometacyna, hydrochlorotiazyd, amlodypina, glibenklamid.15

Interakcje leku Dipperam z alkoholem

Interakcje preparatu Dipperam z alkoholem należy rozpatrywać w kontekście poszczególnych składników aktywnych leku. Chociaż w dostarczonych materiałach nie ma bezpośrednich informacji o interakcjach z alkoholem, należy uwzględnić ogólne zasady dotyczące interakcji leków hipotensyjnych z etanolem.

Mechanizm interakcji z alkoholem

Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne zarówno amlodypiny, jak i walsartanu poprzez swoje właściwości naczyniorozszerzające. Jednoczesne spożywanie alkoholu podczas terapii lekiem Dipperam może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego, co zwiększa ryzyko wystąpienia objawów ortostatycznych, takich jak zawroty głowy, omdlenia czy zaburzenia równowagi.

Zalecenia dotyczące alkoholu

Ze względu na potencjalne ryzyko nasilenia działania hipotensyjnego, pacjentom leczonym preparatem Dipperam zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu. W przypadku pacjentów, u których obserwuje się znaczne wahania ciśnienia tętniczego lub inne objawy nietolerancji leku, należy rozważyć całkowitą abstynencję od alkoholu w trakcie terapii.

Tabela interakcji leku Dipperam

Substancja/grupa leków Mechanizm interakcji Skutki kliniczne Poziom ważności Zalecenia
Grejpfrut/sok grejpfrutowy Hamowanie metabolizmu amlodypiny w ścianie jelita Zwiększenie biodostępności amlodypiny i nasilenie działania hipotensyjnego Wysoki Przeciwwskazane jednoczesne stosowanie
Silne inhibitory CYP3A4 (inhibitory proteazy, azolowe leki przeciwgrzybicze, erytromycyna, klarytromycyna) Hamowanie metabolizmu amlodypiny Znaczne zwiększenie stężenia amlodypiny w osoczu Wysoki Wymagana ostrożność, monitorowanie ciśnienia, możliwa konieczność redukcji dawki amlodypiny
Induktory CYP3A4 (karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, ryfampicyna, ziele dziurawca) Indukcja metabolizmu amlodypiny Zmniejszenie stężenia amlodypiny w osoczu, ryzyko niedostatecznej kontroli ciśnienia Wysoki Kontrola ciśnienia, możliwa konieczność zwiększenia dawki amlodypiny
Symwastatyna Hamowanie metabolizmu symwastatyny przez amlodypinę Zwiększenie stężenia symwastatyny o 77% Umiarkowany Ograniczenie dawki symwastatyny do 20 mg/dobę
Dantrolen (infuzja) Interakcja z antagonistami wapnia Ryzyko hiperkaliemii, migotania komór, zapaści krążeniowej Wysoki Unikać jednoczesnego stosowania, szczególnie u pacjentów z ryzykiem hipertermii złośliwej
Lit Zmniejszenie klirensu nerkowego litu Zwiększenie stężenia litu, ryzyko toksyczności Wysoki Regularne monitorowanie stężenia litu, szczególnie u pacjentów przyjmujących także leki moczopędne
Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu Addytywny wpływ na gospodarkę potasową Ryzyko hiperkaliemii Wysoki Monitorowanie stężenia potasu
NLPZ (w tym inhibitory COX-2, ASA w dużych dawkach) Hamowanie syntezy prostaglandyn nerkowych Osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego, ryzyko pogorszenia funkcji nerek Umiarkowany Kontrola funkcji nerek na początku leczenia, odpowiednie nawodnienie
Inne leki hipotensyjne (alfa-adrenolityki, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) Addytywne działanie hipotensyjne Ryzyko nadmiernego spadku ciśnienia Umiarkowany Ostrożne stosowanie, monitoring ciśnienia tętniczego
Inhibitory ACE, inne AIIRA, aliskiren Podwójna blokada układu RAA Zwiększone ryzyko hipotensji, hiperkaliemii, pogorszenia funkcji nerek Wysoki Unikanie jednoczesnego stosowania
Inhibitory transporterów wątrobowych (ryfampicyna, cyklosporyna, rytonawir) Wpływ na wchłanianie i eliminację walsartanu Zwiększone ogólnoustrojowe narażenie na walsartan Umiarkowany Zachowanie ostrożności
Alkohol Działanie naczyniorozkurczowe, synergizm z lekami hipotensyjnymi Ryzyko nadmiernej hipotensji, zawroty głowy, omdlenia Umiarkowany Ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl