Interakcje leku
Asbima 5 mg + 160 mg

Produkt leczniczy Asbima, zawierający amlodypinę i walsartan, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne wynikające z właściwości obu składników. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z inhibitorami CYP3A4 (np. azole, makrolidy, werapamil, diltiazem), które mogą zwiększać stężenie amlodypiny i ryzyko niedociśnienia, oraz z induktorami CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca), które obniżają jej stężenie, co wymaga monitorowania ciśnienia i ewentualnej korekty dawki. Spożycie grejpfruta lub soku grejpfrutowego jest przeciwwskazane ze względu na zwiększenie biodostępności amlodypiny i nasilone działanie hipotensyjne. Walsartan może wchodzić w interakcje z litem (wzrost stężenia i toksyczności litu), lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (ryzyko hiperkaliemii) oraz NLPZ (osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego i ryzyko pogorszenia czynności nerek). Podwójna blokada układu RAA (np. inhibitory ACE, AIIRA, aliskiren) jest przeciwwskazana ze względu na zwiększone ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i niewydolności nerek.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji dla produktu Asbima

Produkt leczniczy Asbima, zawierający połączenie amlodypiny i walsartanu, podlega złożonym interakcjom wynikającym z obydwu substancji aktywnych. Należy pamiętać, że nie przeprowadzono bezpośrednich badań dotyczących interakcji pomiędzy tym produktem złożonym a innymi produktami leczniczymi, dlatego ocena potencjalnych interakcji opiera się na danych dla poszczególnych składników produktu.1

Interakcje ogólne produktu Asbima

Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie produktu Asbima z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, takimi jak alfa-adrenolityki czy leki moczopędne, które mogą nasilać działanie hipotensyjne. Podobny efekt może wystąpić przy równoczesnym stosowaniu trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych oraz alfa-adrenolityków stosowanych w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, co może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego.2

Interakcje związane z amlodypiną

Interakcje, których należy unikać

Grejpfrut i sok grejpfrutowy nie powinny być spożywane podczas przyjmowania amlodypiny, gdyż mogą zwiększać biodostępność tej substancji. Skutkiem takiej interakcji może być nasilone działanie hipotensyjne leku.3

Interakcje wymagające zachowania ostrożności

Inhibitory CYP3A4 (silne lub umiarkowane) jak inhibitory proteazy, azole przeciwgrzybicze, makrolidy (erytromycyna, klarytromycyna), werapamil lub diltiazem mogą istotnie zwiększać ekspozycję na amlodypinę, co wiąże się z podwyższonym ryzykiem niedociśnienia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, u których zmiany farmakokinetyczne mogą być bardziej znaczące. Zaleca się dokładne monitorowanie kliniczne i w razie potrzeby modyfikację dawkowania.4

Induktory CYP3A4, szczególnie silne (np. ryfampicyna, ziele dziurawca), mogą modyfikować stężenia amlodypiny w osoczu. Przy jednoczesnym stosowaniu tych leków z amlodypiną, jak również po zakończeniu ich przyjmowania, należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze i rozważyć konieczność modyfikacji dawki amlodypiny.5

Takrolimus stosowany jednocześnie z amlodypiną wiąże się z ryzykiem zwiększenia stężenia takrolimusu we krwi. Aby zapobiec działaniom toksycznym takrolimusu, należy monitorować jego stężenie we krwi i odpowiednio dostosowywać dawkę.6

Symwastatyna podawana wielokrotnie w dawce 80 mg jednocześnie z amlodypiną w dawce 10 mg powodowała zwiększenie stężenia symwastatyny o 77% w porównaniu z monoterapią. U pacjentów przyjmujących amlodypinę zaleca się ograniczenie dawki symwastatyny do 20 mg na dobę.7

Dantrolen (podawany dożylnie) w połączeniu z antagonistami wapnia, takimi jak amlodypina, może powodować poważne zaburzenia u pacjentów predysponowanych do hipertermii złośliwej. U zwierząt obserwowano migotanie komór i zapaść krążeniową z hiperkaliemią po podaniu werapamilu i dożylnego dantrolenu. Ze względu na to ryzyko zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania tych leków.8

Inne interakcje do uwzględnienia

Badania kliniczne nie wykazały istotnych interakcji farmakokinetycznych między amlodypiną a atorwastatyną, digoksyną, warfaryną lub cyklosporyną.9

Interakcje związane z walsartanem

Interakcje, których należy unikać

Lit stosowany jednocześnie z walsartanem może prowadzić do odwracalnego wzrostu stężenia litu w surowicy i nasilenia jego toksyczności. Podobne interakcje obserwowano przy stosowaniu litu z inhibitorami konwertazy angiotensyny lub innymi antagonistami receptora angiotensyny II. Podczas jednoczesnego stosowania tych leków zaleca się dokładne monitorowanie stężenia litu w surowicy. Ryzyko toksycznego działania litu może być dodatkowo zwiększone, jeśli pacjent przyjmuje również leki moczopędne.10

Leki moczopędne oszczędzające potas stosowane jednocześnie z walsartanem wymagają monitorowania stężenia potasu w osoczu ze względu na możliwe ryzyko hiperkaliemii.11

Interakcje wymagające zachowania ostrożności

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe walsartanu. Ponadto, jednoczesne stosowanie antagonistów angiotensyny II i NLPZ może zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek i podwyższać stężenie potasu w surowicy. W związku z tym zaleca się monitorowanie czynności nerek na początku leczenia oraz odpowiednie nawodnienie pacjenta.12

Inhibitory transporterów wychwytu – badania in vitro wskazują, że walsartan jest substratem wątrobowego transportera wychwytu OATP1B1 i transportera wyrzutu MRP2. Jednoczesne stosowanie inhibitorów transportera wychwytu (ryfampicyny, cyklosporyny) lub transportera wyrzutu (rytonawir) może wpływać na zwiększenie stężenia walsartanu w osoczu.13

Podwójna blokada układu RAA

Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRA) lub aliskirenu prowadzi do podwójnej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA). Badania kliniczne wykazały, że takie postępowanie wiąże się ze zwiększoną częstością występowania działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem jednego leku z tej grupy.14

Brak istotnych interakcji

W monoterapii walsartanem nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji z następującymi substancjami: cymetydyną, warfaryną, furosemidem, digoksyną, atenololem, indometacyną, hydrochlorotiazydem, amlodypiną i glibenklamidem.15

Interakcje produktu Asbima z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas leczenia produktem Asbima może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego leku. Etanol ma działanie rozszerzające naczynia krwionośne, co w połączeniu z działaniem amlodypiny i walsartanu może powodować nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego, szczególnie po spożyciu większej ilości alkoholu.

Warto pamiętać, że alkohol może również wpływać na metabolizm wątrobowy leków, potencjalnie modyfikując ich skuteczność. W przypadku amlodypiny, metabolizowanej przez enzymy CYP3A4, alkohol może wpływać na działanie leku poprzez modulację aktywności tych enzymów.

U pacjentów leczonych produktem Asbima zaleca się:

  • Unikanie jednoczesnego spożywania alkoholu, szczególnie w większych ilościach
  • Informowanie pacjentów o zwiększonym ryzyku niedociśnienia po spożyciu alkoholu
  • Szczególną ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku, u których interakcje z alkoholem mogą mieć bardziej nasilony charakter
  • W przypadku okazjonalnego spożycia alkoholu – zachowanie umiaru i monitorowanie objawów niedociśnienia (zawroty głowy, omdlenia)

Tabela interakcji produktu Asbima

Substancja/Grupa leków Mechanizm interakcji Efekt kliniczny Poziom istotności Zalecenia
Grejpfrut lub sok grejpfrutowy Zwiększenie biodostępności amlodypiny Nasilone działanie hipotensyjne Wysoki Unikać jednoczesnego stosowania
Inhibitory CYP3A4 (azole przeciwgrzybicze, erytromycyna, klarytromycyna, werapamil, diltiazem) Hamowanie metabolizmu amlodypiny Zwiększenie stężenia amlodypiny, ryzyko niedociśnienia Wysoki Monitorowanie ciśnienia, ewentualna redukcja dawki amlodypiny
Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, ziele dziurawca) Nasilenie metabolizmu amlodypiny Zmniejszenie stężenia amlodypiny, ryzyko nieskuteczności Wysoki Monitorowanie ciśnienia, ewentualne zwiększenie dawki amlodypiny
Takrolimus Zahamowanie metabolizmu takrolimusu Wzrost stężenia takrolimusu we krwi Średni Monitorowanie stężenia takrolimusu, dostosowanie dawkowania
Symwastatyna Wpływ na metabolizm symwastatyny Wzrost stężenia symwastatyny o 77% (przy dawce 80 mg) Średni Ograniczenie dawki symwastatyny do 20 mg/dobę
Dantrolen (podawany dożylnie) Działanie synergistyczne na poziom wapnia Ryzyko zapaści krążeniowej i hiperkaliemii Wysoki Unikać jednoczesnego stosowania
Lit Zmniejszenie klirensu litu przez nerki Wzrost stężenia litu w surowicy, nasilenie toksyczności Wysoki Monitorowanie stężenia litu, ewentualne dostosowanie dawki
Leki moczopędne oszczędzające potas Działanie synergistyczne na retencję potasu Ryzyko hiperkaliemii Średni Monitorowanie stężenia potasu w osoczu
NLPZ Wpływ na syntezę prostaglandyn, działanie presyjne Osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego, ryzyko pogorszenia czynności nerek Średni Monitorowanie czynności nerek, odpowiednie nawodnienie
Inhibitory transporterów wychwytu (ryfampicyna, cyklosporyna) lub wyrzutu (rytonawir) Wpływ na transport walsartanu w wątrobie Możliwy wzrost stężenia walsartanu w osoczu Niski Monitorowanie ciśnienia tętniczego
Inhibitory ACE, AIIRA, aliskiren (podwójna blokada RAA) Nadmierna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron Zwiększone ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii, zaburzeń czynności nerek Wysoki Unikać jednoczesnego stosowania
Alkohol Sumowanie efektu wazodylatacyjnego Nasilenie działania hipotensyjnego Średni Unikać jednoczesnego spożywania, szczególnie w większych ilościach
Inne leki przeciwnadciśnieniowe Sumowanie efektu hipotensyjnego Nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego Średni Ostrożne stosowanie, monitorowanie ciśnienia tętniczego
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl