atorwastatyna
Atorwastatyna to lek z grupy statyn (inhibitorów reduktazy HMG-CoA), stosowany w leczeniu hipercholesterolemii oraz w prewencji chorób sercowo-naczyniowych. Poprzez hamowanie kluczowego enzymu w syntezie cholesterolu, atorwastatyna skutecznie obniża poziom cholesterolu całkowitego, LDL-cholesterolu („złego cholesterolu”) oraz triglicerydów, jednocześnie podwyższając stężenie HDL-cholesterolu („dobrego cholesterolu”).
Wskazaniami do stosowania atorwastatyny są pierwotna hipercholesterolemia, hiperlipidemia mieszana, a także prewencja pierwotna i wtórna zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z podwyższonym ryzykiem. Lek jest dostępny w dawkach od 10 do 80 mg, a jego skuteczność w zmniejszaniu poziomu LDL-cholesterolu wynosi od 30% do ponad 50% w zależności od dawki.
Profil bezpieczeństwa atorwastatyny jest dobrze poznany. Najczęstsze działania niepożądane obejmują bóle mięśniowe, podwyższenie enzymów wątrobowych oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Rzadszym, ale poważnym powikłaniem jest rabdomioliza. Leczenie wymaga regularnego monitorowania parametrów laboratoryjnych, szczególnie w początkowym okresie stosowania oraz przy interakcjach z innymi lekami.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Larus 20 mg
Lek Larus zawiera 20 mg atorwastatyny w postaci soli wapniowej i jest wskazany do leczenia zaburzeń lipidowych, takich jak hipercholesterolemia pierwotna u dorosłych, młodzieży i dzieci powyżej 10 roku życia, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna oraz hiperlipidemia złożona typu IIa i IIb według klasyfikacji Fredricksona. Preparat obniża stężenia cholesterolu całkowitego, LDL, apolipoproteiny B oraz trójglicerydów. Larus jest również stosowany w terapii homozygotycznej rodzinnej hipercholesterolemii jako uzupełnienie innych metod leczenia, np. aferezy LDL, lub gdy metody te są niedostępne. Lek ma istotne znaczenie w profilaktyce pierwotnej zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z wysokim ryzykiem, stosowany równocześnie z modyfikacją stylu życia i kontroli innych czynników ryzyka, takich jak nadciśnienie, cukrzyca czy palenie tytoniu.
afereza LDL, apolipoproteina B, atorwastatyna, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, ciśnienie tętnicze, dieta niskocholesterolowa, glikemia, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia typu IIa, hiperlipidemia złożona, incydent sercowo-naczyniowy, leczenie hipolipemizujące, lipidogram, trójglicerydy, zaburzenia lipidowe, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Amlator 10 mg + 10 mg
Amlator to lek łączący atorwastatynę i amlodypinę, z odmiennymi profilami farmakokinetycznymi. Atorwastatyna charakteryzuje się szybkim wchłanianiem (Tmax 1-2 h), wysokim wiązaniem z białkami osocza (≥ 98%) oraz dużą objętością dystrybucji (~381 l). Całkowita biodostępność wynosi około 12% z powodu efektu pierwszego przejścia wątrobowego i usuwania przez błonę śluzową przewodu pokarmowego. Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, tworząc aktywne metabolity odpowiadające za około 70% działania hamującego reduktazę HMG-CoA. Okres półtrwania substancji czynnej to około 14 godzin, natomiast działania farmakodynamicznego 20-30 godzin. Eliminacja odbywa się głównie z żółcią, bez istotnej recyrkulacji wątrobowo-jelitowej. U osób starszych i pacjentów z uszkodzeniem wątroby (klasa B Child-Pugh) obserwuje się znaczne zwiększenie ekspozycji na lek, co wymaga ostrożności. Polimorfizm genu SLCO1B1 (c.521CC) może zwiększać ryzyko toksyczności atorwastatyny poprzez podwyższenie AUC 2,4-krotnie.
amlodypina, atorwastatyna, białko oporności raka piersi, biodostępność leku, błona śluzowa żołądka, cholesterol LDL, cytochrom P-450 3A4, dystrybucja leku, efekt pierwszego przejścia, farmakokinetyka, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, klirens leku, nadciśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, P-glikoproteina, poalkoholowe uszkodzenie wątroby, polimorfizm genu SLCO1B1, polipeptydy transportujące aniony organiczne, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, skalowanie allometryczne, substancja czynna, transporter OATP1B1, zaburzenia czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Pevisone (10 mg + 1,1 mg)/g
Produkt leczniczy Pevisone zawiera ekonazol azotan (10 mg/g) oraz triamcynolon acetonid (1,1 mg/g) i stosowany jest miejscowo na skórę. Ekonazol wykazuje hamowanie enzymów cytochromu P450, zwłaszcza CYP3A4 i CYP2C9, co może prowadzić do istotnych interakcji farmakologicznych mimo ograniczonej biodostępności ogólnoustrojowej. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie Pevisone z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, acenokumarol), gdzie hamowanie CYP2C9 może zwiększać stężenie tych leków i ryzyko krwawień, wymagając monitorowania INR i ewentualnej modyfikacji dawkowania. Ponadto, ekonazol może wpływać na metabolizm cyklosporyny, takrolimusu, statyn, leków przeciwpadaczkowych oraz benzodiazepin, co wymaga odpowiedniego monitorowania klinicznego i laboratoryjnego.
acenokumarol, atorwastatyna, benzodiazepin, biodostępność ogólnoustrojowa, cyklosporyna, CYP2C9, CYP3A4, cytochrom P450, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie drażniące, ekonazol azotan, fenytoina, glikokortykosteroid, hiperkaliemia, immunosupresja, karbamazepina, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwpadaczkowy, midazolam, niesteroidowy lek przeciwzapalny, opatrunek okluzyjny, parametry koagulologiczne, pochodna kumaryny, przepuszczalność skóry, rabdomioliza, simwastatyna, statyna, takrolimus, triamcynolon acetonid, triazolam, warfaryna, wskaźnik INR - Leksykon leków
Skład i postać leku – Atoris 20 mg
Produkt leczniczy Atoris zawiera atorwastatynę w postaci soli wapniowej, dostępną w tabletkach powlekanych o dawkach 10 mg (10,36 mg soli wapniowej), 20 mg (20,72 mg soli wapniowej) oraz 40 mg (41,44 mg soli wapniowej). Wszystkie dawki zawierają laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą, a skład pozostałych substancji pomocniczych różni się nieznacznie w zależności od mocy tabletki. Tabletki są białe, okrągłe i lekko wypukłe, pakowane w blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, dostępne w opakowaniach po 30, 60 lub 90 sztuk. Warunki przechowywania przewidują temperaturę poniżej 25°C, z okresem ważności wynoszącym 2 lata.
alkohol poliwinylowy, atorwastatyna, blister, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krospowidon, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, powidon, produkt leczniczy, sól wapniowa atorwastatyny, środek ostrożności, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, węglan wapnia - Leksykon leków
Interakcje leku – Prestozek Combi 4 mg + 5 mg
Prestozek Combi to preparat zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą oraz amlodypinę, którego profil interakcji lekowych wynika z właściwości obu składników. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) jest przeciwwskazana ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, cyklosporyny, heparyny oraz litu, ze względu na ryzyko hiperkaliemii i toksyczności (np. neurotoksyczność litu). Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym kwas acetylosalicylowy w dawce ≥3 g/dobę, mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe i zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek. Ponadto, inhibitory mTOR, takrolimus, racekadotryl oraz sakubitryl/walsartan zwiększają ryzyko obrzęku naczynioruchowego, co wymaga szczególnej ostrożności lub przeciwwskazań w terapii skojarzonej.
alfuzosyna, aliskiren, amifostyna, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, atorwastatyna, azol przeciwgrzybiczy, baklofen, cyklosporyna, dantrolen, digoksyna, diltiazem, doksazosyna, erytromycyna, ewerolimus, heparyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, inhibitor proteazy, klarytromycyna, ko-trimoksazol, kortykosteroid, lek blokujący receptor alfa-adrenergiczny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, lek rozszerzający naczynia, lek sympatykomimetyczny, makrolid, neurotoksyczność, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, prazosyna, racekadotryl, ryfampicyna, sakubitryl walsartan, sodu aurotiojabłczan, spironolakton, sulfonamid hipoglikemizujący, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, tamsulosyna, temsyrolimus, terazosyna, tetrakozaktyd, triamteren, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, warfaryna, werapamil, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zawroty głowy, ziele dziurawca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sortis 20 20 mg
Atorwastatyna, substancja czynna leku SORTIS, nie wykazuje potencjału mutagennego ani klastogennego, co potwierdzają negatywne wyniki czterech testów in vitro oraz jednego badania in vivo. W badaniach karcinogenności na szczurach i myszach stwierdzono brak działania karcinogennego u szczurów, natomiast u myszy przy ekspozycji 6-11-krotnie wyższej niż u ludzi stosujących najwyższą zalecaną dawkę zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe. Efekty te wystąpiły wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, co ma istotne znaczenie dla oceny ryzyka klinicznego stosowania atorwastatyny.
aberracje chromosomowe, atorwastatyna, badania przedkliniczne, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, mutacje genowe, potencjał karcinogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, rozwój płodu, Sortis, stężenie osoczowe, toksyczność płodowa, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Interakcje leku – Olmita 20 mg + 5 mg
Olmita, lek złożony zawierający olmesartan medoksomil i amlodypinę, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Olmesartan, antagonista receptora angiotensyny II, wchodzi w interakcje z inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II oraz aliskirenem, co zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i ostrej niewydolności nerek. Szczególną uwagę należy zwrócić na leki wpływające na stężenie potasu (leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu), które mogą prowadzić do hiperkaliemii, wymagając ścisłego monitorowania. Ponadto, jednoczesne stosowanie litu może powodować wzrost jego stężenia i toksyczność, a NLPZ mogą osłabiać działanie hipotensyjne olmesartanu i pogarszać funkcję nerek. Kolesewelam zmniejsza biodostępność olmesartanu, dlatego zaleca się podawanie olmesartanu co najmniej 4 godziny przed kolesewelamem.
alfa-adrenolityk, aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, atorwastatyna, azol przeciwgrzybiczny, bloker kanału wapniowego, cyklosporyna, cytochrom P450, dantrolen, digoksyna, diltiazem, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, ewerolimus, heparyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipotonia ortostatyczna, inhibitor COX-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, inhibitor proteazy, izoenzym CYP3A4, klarytromycyna, kolesewelam, kwas acetylosalicylowy, kwas żółciowy, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek zobojętniający kwas żołądkowy, makrolid, migotanie komór, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, olmesartan medoksomil, prawastatyna, ryfampicyna, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, temsyrolimus, układ renina-angiotensyna-aldosteron, warfaryna, werapamil, wodorotlenek glinowo-magnezowy, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Atorvastatin Teva Pharmaceuticals Polska 10 mg
Atorvox to preparat zawierający atorwastatynę w postaci soli wapniowej, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg atorwastatyny, odpowiadających odpowiednio 10,3625 mg, 20,725 mg i 41,45 mg soli wapniowej atorwastatyny. Tabletki mają charakterystyczny, eliptyczny kształt i różne wymiary zależne od dawki: 9,7 × 5,2 mm (10 mg), 12,5 × 6,6 mm (20 mg) oraz 15,6 × 8,3 mm (40 mg). Substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, hypromeloza oraz tytanu dwutlenek (E171), zapewniają odpowiednią strukturę, rozpad i stabilność leku.
atorwastatyna, blister OPA/Al/PVC/Al, celuloza mikrokrystaliczna, cytrynian trietylu, dwutlenek tytanu, formulacja leku, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, niezgodność farmaceutyczna, polisorbat, sól wapniowa atorwastatyny, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, węglan sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Torvacard neo 80 mg
Lek Torvacard neo zawiera atorwastatynę w postaci trójwodnej soli wapniowej, dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg. Każda tabletka powlekana różni się wielkością (od 6 mm do 12 mm średnicy) oraz kolorem, co ułatwia identyfikację dawki: 10 mg – białe, 20 mg – żółtawe, 40 mg i 80 mg – od pomarańczowo-żółtego do żółto-pomarańczowego. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną w ilościach od 11,990 mg (10 mg dawka) do 95,920 mg (80 mg dawka), wapnia węglan, celulozę mikrokrystaliczną, hydroksypropylocelulozę, powidon K12, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian. Otoczka tabletek zawiera hypromelozę, makrogol 6000, tytanu dwutlenek, talk, żelaza tlenek żółty oraz laktozę jednowodną, co wpływa na właściwości fizyczne i estetykę preparatu.
atorwastatyna, blister farmaceutyczny, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, nośnik substancji aktywnej, otoczka tabletki, postać farmaceutyczna, powidon, rdzeń tabletki, sól wapniowa, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tlenek żelaza, węglan wapnia, właściwości przepływowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lambrinex
Produkt leczniczy Lambrinex (atorwastatyna) wymaga monitorowania czynności wątroby przed i w trakcie terapii, ze szczególną uwagą na aktywność aminotransferaz. W przypadku ich wzrostu powyżej 3-krotnej górnej granicy normy (GGN) zaleca się redukcję dawki lub odstawienie leku. U pacjentów po udarze mózgu lub TIA, zwłaszcza z wywiadem udaru krwotocznego lub zawału lakunarnego, stosowanie dawki 80 mg atorwastatyny wiąże się z podwyższonym ryzykiem udarów krwotocznych, co wymaga indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Ponadto, atorwastatyna może wywoływać miopatię, zapalenie mięśni oraz rabdomiolizę, szczególnie przy aktywności kinazy kreatynowej (CK) przekraczającej 10-krotność GGN, co wymaga ostrożności u pacjentów z czynnikami predysponującymi, takimi jak niewydolność nerek, niedoczynność tarczycy czy choroby mięśniowe.
aminotransferaza, atorwastatyna, białko transportujące, ból mięśniowy, choroba niedokrwienna serca, choroba wątroby, cukrzyca, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, miastenia de novo, miastenia oczna, mięsień szkieletowy, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, przejściowy atak niedokrwienny, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, trójglicerydy, udar krwotoczny, udar mózgu, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zapalenie mięśni, zawał lakunarny - Leksykon leków
Interakcje leku – Torvacard neo 20 mg
Atorwastatyna, substancja czynna Torvacard neo, jest metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4 oraz transportowana przez białka OATP1B1, OATP1B3, P-gp i BCRP, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) znacząco podwyższają stężenie atorwastatyny w osoczu, zwiększając ryzyko miopatii, dlatego ich jednoczesne stosowanie należy unikać lub wymagać redukcji dawki i ścisłego monitorowania. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, werapamil) również podnoszą ekspozycję na lek, co wymaga rozważenia zmniejszenia dawki. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) obniżają stężenie atorwastatyny, co może osłabiać efekt terapeutyczny, zwłaszcza przy ryfampicynie, gdzie zaleca się jednoczesne podawanie i monitorowanie skuteczności. Inhibitory transporterów (cyklosporyna, letermowir) zwiększają ekspozycję ogólnoustrojową, a stosowanie atorwastatyny z letermovirem i cyklosporyną jest przeciwwskazane.
amiodaron, atorwastatyna, białko oporności raka piersi, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec, efawirenz, erytromycyna, ezetymib, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, induktor cytochromu P450, inhibitor białka transportowego, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitory CYP3A4, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kolestypol, kwas fusydowy, letermowir, miopatia, P-glikoproteina, pochodna kumaryny, polipeptydy transportujące aniony organiczne, pozakonazol, rabdomioliza, ryfampicyna, telitromycyna, warfaryna, werapamil, worykonazol - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Torvacard 40 40 mg
Torvacard 40, zawierający atorwastatynę w dawce 40 mg (atorwastatyna wapniowa), jest wskazany jako uzupełnienie leczenia dietetycznego u dorosłych, młodzieży (≥10 lat) oraz dzieci z pierwotną hipercholesterolemią, w tym heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, oraz hiperlipidemią złożoną (typ IIa i IIb wg Fredricksona), gdy dieta i metody niefarmakologiczne są niewystarczające. Lek skutecznie obniża stężenia cholesterolu całkowitego, LDL, apolipoproteiny B oraz trójglicerydów. U pacjentów z homozygotyczną postacią rodzinnej hipercholesterolemii stosowany jest jako terapia uzupełniająca do aferezy LDL lub jako podstawowa terapia, gdy inne metody są niedostępne.
afereza cholesterolu LDL, apolipoproteina B, atorwastatyna, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, dieta niskocholesterolowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperlipidemia typu IIa i IIb, hiperlipidemia złożona, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, klasyfikacja Fredricksona, parametry lipidowe, pierwotna hipercholesterolemia, profilaktyka sercowo-naczyniowa, ryzyko sercowo-naczyniowe, terapia hipolipemizująca, trójglicerydy, zaburzenia lipidowe, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Apo-Atorva
Lek Apo-Atorva zawierający atorwastatynę w dawkach 30 mg i 60 mg wymaga ścisłego monitorowania czynności wątroby, ze szczególnym uwzględnieniem aktywności aminotransferaz. W przypadku ich wzrostu powyżej 3-krotnej górnej granicy normy (GGN) konieczne jest zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami wątroby oraz u osób spożywających duże ilości alkoholu. Wysokie dawki atorwastatyny (80 mg) mogą zwiększać ryzyko udarów krwotocznych, zwłaszcza u pacjentów z wcześniejszym udarem krwotocznym lub zawałem lakunarnym, co wymaga indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka przed rozpoczęciem terapii. Ponadto, atorwastatyna może wywoływać działania niepożądane ze strony mięśni, takie jak bóle mięśniowe, miopatia czy rabdomioliza, szczególnie przy aktywności kinazy kreatynowej (CK) przekraczającej 10-krotnie GGN. W przypadku podwyższonej aktywności CK (>5 razy GGN) lub wystąpienia objawów mięśniowych, leczenie należy przerwać i rozważyć ponowne wprowadzenie statyny w niższej dawce po ustąpieniu objawów.
aminotransferaza, atorwastatyna, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, laktoza, lecytyna sojowa, miastenia, mioglobinemia, mioglobinuria, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, udar krwotoczny, zawał lakunarny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Atorvastatin Krka 40 mg
Atorvastatin Krka jest dostępny w formie tabletek powlekanych w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg atorwastatyny w postaci soli wapniowej. Każda dawka zawiera odpowiednio 10 mg, 20 mg lub 40 mg substancji czynnej oraz różne ilości laktozy jednowodnej: 56,9 mg w dawce 10 mg, 113,8 mg w dawce 20 mg oraz 227,6 mg w dawce 40 mg. Tabletki mają postać białych, okrągłych, lekko wypukłych tabletek o średnicy odpowiednio 6 mm, 8 mm i 10 mm. Skład pomocniczy obejmuje m.in. sodu wodorotlenek, sodu laurylosiarczan, hydroksypropylocelulozę, celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową, krospowidon, magnezu stearynian oraz składniki otoczki takie jak alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 3000 i talk.
alkohol poliwinylowy, atorwastatyna, atorwastatyna wapniowa, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, kroskarmeloza sodowa, krospowidon, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Atorvastatin US Pharmacia 10 mg
Atorvastatin US Pharmacia w dawce 10 mg, zawierający atorwastatynę w formie wapniowej soli trójwodnej, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn precyzyjnych. Tabletki powlekane o charakterystycznym białym, eliptycznym kształcie (oznaczone „Y” i „77”) zawierają również substancje pomocnicze takie jak laktoza jednowodna, lecytyna sojowa oraz sód, co należy uwzględnić u pacjentów z alergiami lub nietolerancjami. Brak jest doniesień o działaniach niepożądanych w stopniu wpływającym na funkcje psychomotoryczne, takie jak senność, zawroty głowy czy zaburzenia widzenia, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w kontekście aktywności wymagających pełnej sprawności.
alergia, atorwastatyna, atorwastatyna wapniowa, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, inhibitor reduktazy HMG-CoA, laktoza jednowodna, lecytyna sojowa, nietolerancja, senność, spowolnienie psychomotoryczne, statyna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, terapia pacjenta, zaburzenie lipidowe, zaburzenie widzenia, zawrót głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atrox 20 20 mg
Produkt leczniczy Atrox, zawierający atorwastatynę, jest wskazany do leczenia hipercholesterolemii pierwotnej, w tym heterozygotycznej i homozygotycznej rodzinnej hipercholesterolemii, oraz hiperlipidemii złożonej typu IIa i IIb wg klasyfikacji Fredricksona. Lek stosuje się jako uzupełnienie diety niskocholesterolowej u dorosłych, młodzieży i dzieci powyżej 10 roku życia, u których modyfikacja stylu życia okazała się niewystarczająca. Atrox obniża stężenia całkowitego cholesterolu, LDL, apolipoproteiny B oraz triglicerydów. W przypadku homozygotycznej postaci rodzinnej hipercholesterolemii lek jest stosowany jako terapia uzupełniająca do aferezy LDL lub jako alternatywa, gdy afereza jest niedostępna. Preparat dostępny jest w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg i 80 mg atorwastatyny wapniowej, z zawartością laktozy jednowodnej odpowiednio 38,12 mg, 76,24 mg, 152,47 mg i 304,96 mg na tabletkę.
afereza cholesterolu LDL, apolipoproteina B, atorwastatyna, atorwastatyna wapniowa, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowy, dieta niskocholesterolowa, gospodarka lipidowa, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia wtórna, hiperlipidemia złożona, laktoza jednowodna, leczenie hipolipemizujące, pacjent pediatryczny, prewencja sercowo-naczyniowa, profil lipidowy, triglicerydy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Larus 20 mg
Przedawkowanie atorwastatyny (substancji czynnej leku Larus 20 mg) nie posiada specyficznego antidotum, a leczenie ma charakter wyłącznie objawowy i podtrzymujący funkcje życiowe. Kluczowe jest monitorowanie parametrów czynności wątroby (AspAT, AlAT) oraz aktywności kinazy kreatynowej (CK) w surowicy, co pozwala na wczesne wykrycie hepatotoksyczności i uszkodzeń mięśni, takich jak rabdomioliza. Hemodializa nie jest skuteczna ze względu na wysokie wiązanie atorwastatyny z białkami osocza, co ogranicza eliminację leku tą metodą. Standardowe postępowanie obejmuje płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego oraz leczenie objawowe, a w ciężkich przypadkach intensywną terapię z monitorowaniem funkcji życiowych.
aminotransferazy, atorwastatyna, cytochrom P450, enzymy wątrobowe, hemodializa, hepatotoksyczność, hipotensja, kinaza kreatynowa, klirens leku, Larus, mioglobina, mioglobinuria, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, przedawkowanie statyn, rabdomioliza, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie mięśni, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sortis 10 10 mg
Przedawkowanie atorwastatyny (substancji czynnej leku Sortis, dostępnego w tabletkach 10 mg i 20 mg) stanowi poważne wyzwanie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji. Brak specyficznego antidotum oraz wysoki stopień wiązania leku z białkami osocza ograniczają skuteczność hemodializy w eliminacji atorwastatyny. Kluczowe jest monitorowanie funkcji wątroby poprzez regularne oznaczanie AspAT, AlAT i bilirubiny oraz aktywności kinazy kreatynowej (CK), co pozwala na wczesne wykrycie hepatotoksyczności i ryzyka rabdomiolizy. Dodatkowo, należy kontrolować parametry hemodynamiczne (ciśnienie tętnicze, tętno, saturację) oraz gospodarkę elektrolitową i równowagę kwasowo-zasadową.
alkalizacja moczu, atorwastatyna, białka osocza, działania niepożądane statyn, enzymy wątrobowe, funkcja wątroby, hemodializa, hepatotoksyczność, kinaza kreatynowa, leczenie objawowe, mioglobina, parametry hemodynamiczne, przedawkowanie atorwastatyny, rabdomioliza, równowaga kwasowo-zasadowa, sól wapniowa atorwastatyny, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie mięśni, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia hemodynamiczne - Leksykon leków
Interakcje leku – Atorvastatin US Pharmacia 10 mg
Atorwastatyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4 i jest substratem transporterów białkowych, w tym OATP1B1, co warunkuje liczne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) znacząco zwiększają stężenie atorwastatyny w osoczu, podnosząc ryzyko miopatii i rabdomiolizy, dlatego ich jednoczesne stosowanie należy unikać lub stosować niższe dawki atorwastatyny z intensywnym monitorowaniem. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, amiodaron) również podwyższają stężenia leku, co wymaga rozważenia redukcji dawki i monitorowania. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) obniżają stężenia atorwastatyny, co może wymagać dostosowania dawki. Ryfampicyna dodatkowo hamuje OATP1B1, co komplikuje interakcję i wymaga ścisłej kontroli skuteczności terapii.
amiodaron, atorwastatyna, cyklosporyna, cytochrom P-450 3A4, czas protrombinowy, delawirdyna, digoksyna, diltiazem, efawirenz, enzym wątrobowy, erytromycyna, flukonazol, hepatotoksyczność, induktor cytochromu P450, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor transportera białkowego, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kolestypol, kwas fibrynowy, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczy, miopatia, OATP1B1, pochodna kwasu fibrynowego, pozakonazol, rabdomioliza, ryfampicyna, rytonawir, styrypentol, telitromycyna, werapamil, worykonazol, ziele dziurawca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Atorvastatin Genoptim 40 mg
Atorvastatin Genoptim, będący inhibitorem reduktazy HMG-CoA, wykazuje wielokierunkowe działanie hipolipemizujące poprzez hamowanie biosyntezy cholesterolu w wątrobie oraz zwiększenie ekspresji receptorów LDL, co prowadzi do istotnego obniżenia stężenia LDL-C (o 41-61%), cholesterolu całkowitego (o 30-46%), apolipoproteiny B (o 34-50%) oraz triglicerydów (o 14-33%), a także do umiarkowanego wzrostu HDL-C. W badaniu u pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną stosowanie dawki do 80 mg/dobę skutkowało redukcją LDL-C o około 20%. W badaniu REVERSAL, obejmującym 502 pacjentów z chorobą wieńcową, leczenie atorwastatyną 80 mg/dobę zapobiegło progresji miażdżycy tętnic wieńcowych (zmiana całkowitej objętości blaszek miażdżycowych 0,4% vs 2,7% w grupie prawastatyny), przy jednoczesnym znaczącym obniżeniu LDL-C do 2,04 mmol/l (78,9 mg/dl) oraz redukcji stężenia białka C-reaktywnego (CRP) o 36,4%.
apolipoproteina A1, apolipoproteina B, atorwastatyna, białko C-reaktywne, blaszka miażdżycowa, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, choroba wieńcowa, cukrzyca insulinoniezależna, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperlipidemia mieszana, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, incydent sercowo-naczyniowy, inhibitor kompetycyjny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, leczenie hipolipemizujące, lipoproteina LDL, lipoproteina VLDL, miażdżyca tętnic wieńcowych, niedokrwienie mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, ostry zespół wieńcowy, profil lipidowy, receptor LDL, triglicerydy, ultrasonografia wewnątrznaczyniowa, zatrzymanie akcji serca, zawał mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego bez załamka Q, zgon wieńcowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Apo-Atorva 20 mg
Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) znacząco zwiększają stężenie atorwastatyny w osoczu, co podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy; zaleca się wówczas redukcję dawki i ścisłe monitorowanie. Umiarkowane inhibitory (erytromycyna, diltiazem, werapamil, flukonazol, amiodaron) również podwyższają ekspozycję leku, wymagając dostosowania dawki. Induktory CYP3A4 (efawirenz, ryfampicyna, ziele dziurawca) obniżają stężenie atorwastatyny, potencjalnie zmniejszając jej skuteczność, przy czym ryfampicyna dodatkowo hamuje OATP1B1, co wymaga jednoczesnego podawania i monitorowania efektu terapeutycznego. Inhibitory transporterów (cyklosporyna, letermowir) zwiększają ekspozycję ogólnoustrojową, co także wymaga zmniejszenia dawki i kontroli klinicznej.
antybiotyk makrolidowy, atorwastatyna, białko oporności raka piersi, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, digoksyna, efekt hepatotoksyczny, efekt hipolipemizujący, enzym wątrobowy, ezetymib, farmakodynamika, farmakokinetyka, fibrat, gemfibrozyl, induktor cytochromu P450, inhibitor białka transportującego, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny, letermowir, miopatia, OATP1B1, OATP1B3, P-glikoproteina, rabdomioliza, ryfampicyna, warfaryna, werapamil - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Atorvastatin Medreg 80 mg
Atorvastatin Medreg, zawierający atorwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg w postaci trójwodnej soli wapniowej, jest inhibitorem reduktazy HMG-CoA stosowanym w terapii hipolipemizującej. Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, lek ten nie wykazuje istotnego wpływu na funkcje psychomotoryczne pacjenta, co przekłada się na brak negatywnego oddziaływania na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. W przeciwieństwie do niektórych leków kardiologicznych, atorwastatyna nie powoduje senności, zaburzeń koncentracji ani wydłużenia czasu reakcji, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa pacjentów wykonujących czynności wymagające pełnej sprawności psychomotorycznej.
Atorvastatin Medreg, atorwastatyna, bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie, efekt niepożądany, funkcja psychomotoryczna, indywidualna reakcja, inhibitor reduktazy HMG-CoA, lek hipolipemizujący, początkowy okres terapii, schorzenie układu sercowo-naczyniowego, statyna, tabletka powlekana, trójwodna sól wapniowa, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Atorvagen 10 mg
Atorwastatyna (Atorvagen) jest bezwzględnie przeciwwskazana u kobiet w ciąży ze względu na brak danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania oraz udokumentowane ryzyko wad wrodzonych i szkodliwego wpływu na rozwój płodu. Mechanizm toksyczności polega na redukcji poziomu mewalonianu, prekursora biosyntezy cholesterolu, co może prowadzić do zaburzeń rozwojowych. Kobiety planujące ciążę powinny przerwać terapię atorwastatyną przed zajściem w ciążę, a w przypadku podejrzenia ciąży podczas leczenia, lek należy natychmiast odstawić i skonsultować się z lekarzem. Mimo przewlekłego charakteru miażdżycy, przerwanie terapii w okresie ciąży nie powinno znacząco wpłynąć na długoterminowe ryzyko związane z pierwotną hipercholesterolemią.
Atorvagen, atorwastatyna, biosynteza cholesterolu, działanie niepożądane, inhibitor reduktazy HMG-CoA, mewalonian, miażdżyca, narażenie na inhibitory, obniżanie stężenia lipidów, pierwotna hipercholesterolemia, przeciwwskazanie bezwzględne, skuteczna metoda antykoncepcji, wada wrodzona, wpływ na płód - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Apo-Atorva 10 mg
Lek Apo-Atorva zawiera atorwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg w formie tabletek powlekanych i jest stosowany w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii, mieszanej hiperlipidemii oraz heterozygotycznej i homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania co 4 tygodnie do maksymalnej dawki 80 mg/dobę, w zależności od wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz tolerancji leku. Efekt terapeutyczny pojawia się po około 2 tygodniach, a maksymalny efekt osiągany jest po 4 tygodniach terapii. W przypadku skojarzenia z lekami wiążącymi kwasy żółciowe lub u pacjentów leczonych elbaswirem, grazoprewirem lub letermowirem dawka atorwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg/dobę. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki, natomiast u osób z chorobą wątroby stosowanie leku jest przeciwwskazane lub wymaga ostrożności.
afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, dieta ubogocholesterolowa, efekt leczniczy, elbaswir z grazoprewirem, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia mieszana, hiperlipidemia u dzieci, leczenie wspomagające, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, letermowir z cyklosporyną, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Przedawkowanie – Apo-Atorva 30 mg
Przedawkowanie atorwastatyny (Apo-Atorva 30 mg lub 60 mg) nie posiada specyficznego antidotum, a leczenie opiera się na terapii objawowej i podtrzymującej funkcje życiowe pacjenta. Kluczowe jest ścisłe monitorowanie enzymów wątrobowych (ALT, AST, bilirubina) oraz aktywności kinazy kreatynowej (CK) w surowicy, co pozwala na wczesne wykrycie hepatotoksyczności i rabdomiolizy. Warto podkreślić, że hemodializa nie jest skuteczna w eliminacji atorwastatyny ze względu na jej wysokie wiązanie z białkami osocza, co wyklucza tę metodę jako sposób przyspieszenia usunięcia leku z organizmu.
atorwastatyna, bilirubina, ból mięśniowy, enzym wątrobowy, funkcje życiowe, hemodializa, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, kinaza kreatynowa, manifestacja kliniczna, mioglobina, miopatia, ostra niewydolność nerek, parametr hemodynamiczny, parametr nerkowy, parestezja, rabdomioliza, statyna, transaminaza, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Vilpin 10 mg
Amlodypina, będąca substratem enzymu CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Silne i umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. inhibitory proteazy, azole przeciwgrzybicze, makrolidy takie jak klarytromycyna, werapamil, diltiazem) mogą znacząco zwiększać stężenie amlodypiny w osoczu, co podnosi ryzyko nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego. W przypadku induktorów CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) dochodzi do obniżenia stężenia amlodypiny i osłabienia jej działania hipotensyjnego. Zaleca się monitorowanie ciśnienia tętniczego i odpowiednie dostosowanie dawki amlodypiny, szczególnie u osób starszych. Spożycie grejpfrutów i soku grejpfrutowego jest przeciwwskazane ze względu na zwiększenie biodostępności amlodypiny i ryzyko niedociśnienia. Ponadto, jednoczesne stosowanie amlodypiny z dożylnym dantrolenem u pacjentów z hipertermią złośliwą jest przeciwwskazane z powodu ryzyka migotania komór i zapaści krążeniowej z hiperkaliemią.
antybiotyk makrolidowy, atorwastatyna, azol przeciwgrzybiczny, bloker kanału wapniowego, cyklosporyna, digoksyna, dziurawiec zwyczajny, grejpfrut, gruźlica, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipotonia ortostatyczna, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor kinazy mTOR, inhibitor mTOR, inhibitor proteazy, interakcja lekowa, lek przeciwnadciśnieniowy, migotanie komór, niedociśnienie tętnicze, przeszczepienie nerki, ryfampicyna, statyna, stężenie leku w osoczu, substancja czynna, symwastatyna, tachykardia odruchowa, takrolimus, warfaryna, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lambrinex 20 mg
Lambrinex, zawierający atorwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, jest lekiem z grupy statyn stosowanym w terapii zaburzeń lipidowych oraz prewencji chorób sercowo-naczyniowych. Wskazany jest u dorosłych z pierwotną hipercholesterolemią, młodzieży powyżej 10 roku życia, pacjentów z heterozygotyczną i homozygotyczną rodzinną hipercholesterolemią oraz u osób z hiperlipidemią złożoną (typ IIa i IIb według Fredricksona). Lambrinex stosuje się jako uzupełnienie diety niskotłuszczowej i niskowęglowodanowej, aktywności fizycznej oraz eliminacji używek. Monitorowanie terapii obejmuje ocenę lipidogramu (cholesterol całkowity, LDL, HDL, triglicerydy) co 4-6 tygodni na początku, a następnie co 3-6 miesięcy, oraz kontrolę enzymów wątrobowych (ALT, AST) i kinazy kreatynowej (CK) u pacjentów z dolegliwościami mięśniowymi.
afereza cholesterolu LDL, apolipoproteina B, atorwastatyna, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba wieńcowa, choroby mięśni, cukrzyca, działania niepożądane, enzymy wątrobowe, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hiperlipidemia typu IIa i IIb, hiperlipidemia złożona, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, kinaza kreatynowa, laktoza jednowodna, leczenie hipolipemizujące, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, nietolerancja laktozy, prewencja chorób sercowo-naczyniowych, ryzyko sercowo-naczyniowe, statyna, triglicerydy, zaburzenia lipidowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sortis 10
Atorwastatyna (Sortis), inhibitor HMG-CoA reduktazy, wymaga ścisłego monitorowania czynności wątroby oraz aktywności kinazy kreatynowej (CK) ze względu na ryzyko hepatotoksyczności i miopatii, w tym rabdomiolizy. Przed rozpoczęciem terapii należy wykonać badania czynności wątroby oraz oznaczyć aktywność CK u pacjentów z czynnikami ryzyka (np. zaburzenia nerek, niedoczynność tarczycy, choroby mięśniowe, wcześniejsze działania niepożądane po statynach, choroby wątroby, wiek >70 lat). W przypadku wzrostu aminotransferaz powyżej 3-krotnej górnej granicy normy (GGN) lub CK powyżej 5-krotnej GGN, należy rozważyć przerwanie lub zmniejszenie dawki leku. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z historią udaru krwotocznego lub zawału lakunarnego, zwłaszcza przy dawce 80 mg, ze względu na zwiększone ryzyko udaru krwotocznego. W trakcie terapii pacjent powinien być edukowany o konieczności zgłaszania bólów mięśniowych, osłabienia lub gorączki, które mogą wskazywać na miopatię lub rabdomiolizę.
alkoholizm, aminotransferaza, antybiotyk makrolidowy, atorwastatyna, badanie czynności wątroby, białko transportujące, brak laktazy, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor HMG-CoA reduktazy, inhibitor proteazy HIV, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny, miastenia, miastenia oczna, mięsień szkieletowy, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, przemijający atak niedokrwienny, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, udar krwotoczny, udar mózgowy, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie mięśni, zawał lakunarny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atorvastatin Krka 30 mg
Atorvastatin Krka, dostępny w dawkach 30 mg, 60 mg oraz 80 mg w formie tabletek powlekanych, jest wskazany w leczeniu hipercholesterolemii pierwotnej u dorosłych oraz dzieci powyżej 10 roku życia, w tym w heterozygotycznej i homozygotycznej rodzinnej hipercholesterolemii, a także w hiperlipidemią złożoną typu IIa i IIb według klasyfikacji Fredricksona. Substancją czynną jest atorwastatyna wapniowa, inhibitor reduktazy HMG-CoA, który skutecznie obniża poziomy cholesterolu całkowitego, LDL, apolipoproteiny B oraz triglicerydów, co przekłada się na zmniejszenie ryzyka miażdżycy i jej powikłań. Lek stosowany jest jako uzupełnienie diety i innych metod niefarmakologicznych, a w przypadku homozygotycznej postaci rodzinnej hipercholesterolemii może być stosowany jako terapia wspomagająca, np. aferezę LDL.
afereza cholesterolu, apolipoproteina B, atorwastatyna, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, cukrzyca, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna, hiperlipidemia złożona, homozygotyczna rodzinna hipercholesterolemia, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja laktozy, otyłość, profilaktyka sercowo-naczyniowa, reduktaza HMG-CoA, statyna, terapia hipolipemizująca, triglicerydy, udar mózgu, zawał serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atorvastatin Genoptim
Atorvastatin Genoptim, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, wymaga ścisłego monitorowania czynności wątroby, zwłaszcza gdy aktywność aminotransferaz przekracza 3-krotną górną granicę normy (GGN). W takich przypadkach konieczne jest zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami wątroby, spożywających alkohol oraz u osób po udarze mózgu lub TIA, zwłaszcza przy dawce 80 mg, ze względu na zwiększone ryzyko udarów krwotocznych. Ryzyko miopatii, w tym rabdomiolizy (CK >10x GGN), wymaga monitorowania aktywności kinazy kreatynowej (CK) przed i w trakcie terapii, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami nerek, niedoczynnością tarczycy, chorobami mięśni, wcześniejszymi działaniami niepożądanymi po statynach, czy stosujących leki zwiększające stężenie atorwastatyny (np. inhibitory CYP3A4). Aktywność CK >5x GGN stanowi przeciwwskazanie do rozpoczęcia leczenia.
alkoholizm, aminotransferaza, atorwastatyna, choroba niedokrwienna serca, duszność, górna granica normy, hepatotoksyczność, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, nieproduktywny kaszel, niewydolność nerek, przejściowy atak niedokrwienny, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, udar krwotoczny, udar mózgu, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zapalenie mięśni, zawał lakunarny - Leksykon leków
Interakcje leku – Apo-Atorva 30 mg
Apo-Atorva (atorwastatyna) jest metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych. Silni inhibitory CYP3A4, tacy jak rytonawir, cyklosporyna, klarytromycyna czy itrakonazol, mogą zwiększać stężenie atorwastatyny w osoczu nawet do 9,4-krotnie, co znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy. W takich przypadkach zaleca się ograniczenie dawki atorwastatyny do maksymalnie 10 mg/dobę oraz ścisłe monitorowanie kliniczne. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, werapamil) również podnoszą stężenie leku, wymagając dostosowania dawki i obserwacji pacjenta. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, dziurawiec) obniżają stężenie atorwastatyny, potencjalnie zmniejszając jej skuteczność, co wymaga monitorowania efektu terapeutycznego. Ponadto inhibitory transporterów (np. cyklosporyna, letermovir) zwiększają ekspozycję na atorwastatynę, co również wymaga redukcji dawki i kontroli bezpieczeństwa terapii.
atorwastatyna, białko oporności raka piersi, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, elbaswir/grazoprewir, enzym wątrobowy, erytromycyna, ezetymib, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, letermovir, lopinawir/rytonawir, P-glikoproteina, polipeptyd transportujący aniony organiczne, rabdomioliza, ryfampicyna, warfaryna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Atorvastatin Aurovitas 20 mg
Atorwastatyna, stosowana w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg (w postaci trójwodnej soli wapniowej) jako Atorvastatin Aurovitas, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn. Preparat ten, będący inhibitorem reduktazy HMG-CoA, stosowany jest w terapii hiperlipidemii i profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych, a badania kliniczne potwierdzają brak negatywnego oddziaływania na funkcje psychomotoryczne. Zawartość laktozy jednowodnej w tabletkach wynosi odpowiednio 43,75 mg, 87,5 mg i 175 mg, a lecytyny sojowej 0,061 mg, 0,122 mg i 0,244 mg, co nie wpływa na zdolności psychofizyczne pacjentów. Mimo to, lekarz powinien monitorować indywidualną reakcję pacjenta, zwłaszcza na początku terapii lub przy zmianie dawki, oraz uwzględniać potencjalne interakcje z innymi lekami, które mogą modyfikować zdolności prowadzenia pojazdów.
Atorvastatin Aurovitas, atorwastatyna, choroba sercowo-naczyniowa, działanie niepożądane leku, funkcja psychomotoryczna, hiperlipidemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja lekowa, laktoza jednowodna, lecytyna sojowa, miażdżyca tętnic, polipragmazja, schorzenie sercowo-naczyniowe, tabletka powlekana, trójwodna sól wapniowa, ukrwienie mózgu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Atorvastatin Medreg 10 mg
Atorvastatin Medreg, dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg i 80 mg w formie tabletek powlekanych, zawiera atorwastatynę w postaci trójwodnej soli wapniowej. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na atorwastatynę, orzeszki ziemne, soję lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (od 41,179 mg do 329,433 mg w zależności od dawki). Przeciwwskazaniem jest także aktywna choroba wątroby, w tym ostre i przewlekłe schorzenia oraz trwałe, niewyjaśnione podwyższenie aminotransferaz powyżej 3-krotnej normy. Ponadto, stosowanie leku jest przeciwwskazane u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji. Interakcje z lekami przeciwwirusowymi stosowanymi w terapii WZW typu C, takimi jak glekaprewir z pibrentaswirem, zwiększają ryzyko działań niepożądanych atorwastatyny.
aminotransferazy, atorwastatyna, choroba wątroby, ciąża, glekaprewir/pibrentaswir, karmienie piersią, laktoza jednowodna, leczenie hipolipemizujące, leczenie przeciwwirusowe, leki przeciwwirusowe WZW C, nadwrażliwość na atorwastatynę, nietolerancja laktozy, statyna, substancja czynna, tabletki powlekane, terapia statyną, uczulenie na soję, WZW typu C