Interakcje leku
Vilpin 10 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Amlodypina, substancja czynna produktu Vilpin, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co wymaga szczególnej uwagi podczas terapii. Interakcje te mogą prowadzić do zmiany stężenia amlodypiny w osoczu lub wpływać na działanie innych jednocześnie stosowanych leków. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis najważniejszych interakcji, które należy uwzględnić podczas leczenia pacjentów.¹

Wpływ innych produktów leczniczych na amlodypinę

Inhibitory CYP3A4

Jednoczesne stosowanie amlodypiny z silnymi lub umiarkowanymi inhibitorami enzymu CYP3A4 może prowadzić do znaczącego zwiększenia stężenia amlodypiny w organizmie. Konsekwencją tego jest podwyższone ryzyko nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego. Do inhibitorów CYP3A4 zaliczamy:

• Inhibitory proteazy – stosowane w leczeniu HIV
• Azole przeciwgrzybicze – np. ketokonazol, itrakonazol
• Antybiotyki makrolidowe – w tym erytromycyna i klarytromycyna
• Inne leki – werapamil, diltiazem

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, u których kliniczne znaczenie tych interakcji może być bardziej wyrażone. W takich przypadkach wskazana jest wnikliwa kontrola kliniczna stanu pacjenta oraz odpowiednie dostosowanie dawki amlodypiny.²

Klarytromycyna wymaga szczególnej uwagi jako inhibitor CYP3A4. Przy jednoczesnym stosowaniu z amlodypiną istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego. Pacjenci przyjmujący takie połączenie leków powinni być poddani dokładnej obserwacji klinicznej.³

Induktory CYP3A4

Podczas jednoczesnego stosowania amlodypiny z induktorami enzymu CYP3A4 może dochodzić do zmian stężenia amlodypiny w osoczu. Dotyczy to zarówno okresu równoczesnego stosowania tych leków, jak i okresu po zakończeniu terapii induktorem. W trakcie i po zakończeniu takiego leczenia konieczne jest monitorowanie ciśnienia tętniczego oraz rozważenie modyfikacji dawki amlodypiny. Do ważniejszych induktorów CYP3A4 należą:

• Ryfampicyna – silny induktor stosowany w leczeniu gruźlicy
• Ziele dziurawca (Hypericum perforatum) – preparat ziołowy stosowany często przez pacjentów bez konsultacji z lekarzem

⁴

Interakcje z grejpfrutem

Nie zaleca się spożywania grejpfrutów ani soku grejpfrutowego podczas leczenia amlodypiną. Produkty te mogą zwiększać biodostępność amlodypiny, co u niektórych pacjentów może skutkować nadmiernym obniżeniem ciśnienia tętniczego.⁵

Dantrolen (podawany dożylnie)

U zwierząt doświadczalnych zaobserwowano zagrażające życiu powikłania (migotanie komór, zapaść krążeniowa z hiperkaliemią) po jednoczesnym podaniu werapamilu i dożylnym podaniu dantrolenu. Ze względu na podobny mechanizm działania, te same zagrożenia mogą dotyczyć amlodypiny. Z tego powodu nie zaleca się jednoczesnego stosowania antagonistów wapnia (w tym amlodypiny) u pacjentów zagrożonych hipertermią złośliwą oraz w trakcie leczenia tego stanu.⁶

Wpływ amlodypiny na inne produkty lecznicze

Leki przeciwnadciśnieniowe

Działanie hipotensyjne amlodypiny sumuje się z efektem innych leków przeciwnadciśnieniowych. Należy więc brać pod uwagę możliwość addytywnego obniżenia ciśnienia tętniczego przy łącznym stosowaniu tych preparatów.⁷

Takrolimus

Jednoczesne stosowanie amlodypiny i takrolimusu może prowadzić do zwiększenia stężenia takrolimusu we krwi. Mechanizm tej interakcji nie został w pełni wyjaśniony. W celu uniknięcia toksycznego działania takrolimusu, przy jednoczesnym stosowaniu z amlodypiną konieczne jest monitorowanie stężenia takrolimusu we krwi i ewentualna modyfikacja jego dawkowania.⁸

Inhibitory kinazy mTOR

Inhibitory kinazy mTOR, takie jak syrolimus, temsyrolimus i ewerolimus, są metabolizowane przez CYP3A4. Amlodypina działa jako słaby inhibitor tego enzymu, co może prowadzić do zwiększenia stężenia inhibitorów mTOR przy jednoczesnym stosowaniu. W takiej sytuacji należy rozważyć dostosowanie dawkowania tych leków.⁹

Cyklosporyna

U pacjentów po przeszczepieniu nerki zaobserwowano, że amlodypina może powodować zmienne zwiększenie stężenia cyklosporyny w zakresie od 0% do 40%. U pacjentów po transplantacji nerki stosujących amlodypinę niezbędne jest regularne monitorowanie stężenia cyklosporyny i ewentualne zmniejszenie jej dawki.¹⁰

Symwastatyna i inne statyny

Jednoczesne stosowanie amlodypiny w dawce 10 mg z symwastatyną w dawce 80 mg powoduje istotne, bo aż 77% zwiększenie ekspozycji na symwastatynę w porównaniu do monoterapii. U pacjentów leczonych amlodypiną maksymalna zalecana dawka symwastatyny wynosi 20 mg na dobę. Z kolei badania kliniczne nie wykazały istotnego wpływu amlodypiny na farmakokinetykę atorwastatyny.¹¹

Inne leki

W badaniach klinicznych interakcji wykazano, że amlodypina nie wpływa istotnie na właściwości farmakokinetyczne digoksyny ani warfaryny.¹²

Interakcje amlodypiny z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu podczas terapii amlodypiną może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego leku. Alkohol etylowy powoduje rozkurcz mięśni gładkich naczyń krwionośnych, co w połączeniu z podobnym mechanizmem działania amlodypiny może skutkować nadmiernym spadkiem ciśnienia tętniczego krwi.

U pacjentów przyjmujących amlodypinę spożycie alkoholu może powodować:

• Nasilone niedociśnienie tętnicze – skutkujące zawrotami głowy, omdleniami
• Tachykardię odruchową – przyspieszenie akcji serca w odpowiedzi na spadek ciśnienia
• Zwiększone ryzyko upadków – szczególnie u osób starszych
• Zaburzenia koordynacji psychoruchowej – nasilone w porównaniu do działania samego alkoholu

Zaleca się zachowanie ostrożności i ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii amlodypiną, a w przypadku pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego lub tendencją do hipotonii ortostycznej całkowitą abstynencję.

Tabela interakcji amlodypiny z innymi lekami