adiuwant
Adiuwant to substancja dodawana do preparatów farmaceutycznych lub szczepionek, której zadaniem jest wzmocnienie lub ukierunkowanie odpowiedzi immunologicznej organizmu na antygen. W kontekście szczepionek adiuwanty pozwalają na zmniejszenie ilości antygenu potrzebnego do wywołania odporności oraz wydłużenie czasu działania preparatu.
Mechanizmy działania adiuwantów obejmują m.in. powolne uwalnianie antygenu z miejsca iniekcji (efekt depot), aktywację komórek prezentujących antygen, stymulację produkcji cytokin prozapalnych oraz wzmocnienie odpowiedzi humoralnej i komórkowej. Najczęściej stosowanymi adiuwantami są związki glinu (wodorotlenek glinu, fosforan glinu), emulsje olejowe, lipopolisacharydy oraz nowsze formulacje jak kompleksy immunostymulujące (ISCOMs) czy systemy adiuwantowe (np. AS01, AS03, AS04).
W praktyce klinicznej adiuwanty odgrywają kluczową rolę w poprawie skuteczności szczepionek, szczególnie u osób z obniżoną odpornością, seniorów oraz w przypadku szczepionek zawierających oczyszczone lub rekombinowane antygeny. Dobór odpowiedniego adiuwantu zależy od typu szczepionki, drogi podania oraz pożądanego profilu odpowiedzi immunologicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pentaxim 32 jednostek antygenu D + 10 mcg + nie mniej niż 40 j.m. + 8 jednostek antygenu D + 40 jednostek antygenu D + nie mniej niż 30 j.m. + 25 mcg + 25 mcg
Szczepionka Pentaxim (DTaP-IPV/Hib) jest pięciowalentnym preparatem przeznaczonym do profilaktyki błonicy, tężca, krztuśca, poliomyelitis oraz inwazyjnych zakażeń Haemophilus influenzae typu b (Hib). Wskazana jest do stosowania u niemowląt od 6. tygodnia życia w schemacie pierwotnym oraz jako szczepienie uzupełniające w drugim roku życia, rok po szczepieniu pierwotnym. Jedna dawka (0,5 ml) zawiera m.in. toksoid błoniczy ≥20 j.m. (30 Lf), toksoid tężcowy ≥40 j.m. (10 Lf), antygeny Bordetella pertussis (toksoid i hemaglutynina włókienkowa po 25 µg), inaktywowane wirusy poliomyelitis typów 1, 2 i 3 (odpowiednio 29, 7 i 26 jednostek antygenu D) oraz 10 µg polisacharydu Hib skoniugowanego z toksoidem tężcowym. Preparat zawiera wodorotlenek glinu (0,3 mg Al³⁺) jako adiuwant oraz śladowe ilości glutaraldehydu, neomycyny, streptomycyny i polimyksyny B, co jest istotne przy kwalifikacji pacjentów z alergiami. Zawartość fenyloalaniny wynosi 12,5 µg na dawkę, co należy uwzględnić u pacjentów z fenyloketonurią.
adiuwant, Bordetella pertussis, fenyloketonuria, Haemophilus influenzae typ b, hemaglutynina włókienkowa, nadwrażliwość, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, poliomyelitis, polisacharyd Haemophilus influenzae, posocznica, rekonstytucja, szczepienie pierwotne, szczepienie uzupełniające, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wirus poliomyelitis, zakażenie Hib, zapalenie nagłośni, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie stawów, zapalenie tkanki łącznej, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Boostrix 0,5 ml (1 dawka)
Szczepionka Boostrix, będąca bezkomórkową, złożoną szczepionką przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi, zawiera w dawce 0,5 ml toksoid błoniczy (≥2 j.m.), toksoid tężcowy (≥20 j.m.) oraz antygeny Bordetella pertussis: toksoid krztuścowy (8 μg), hemaglutyninę włókienkową (8 μg) i pertaktynę (2,5 μg). Składniki aktywne są adsorbowane na adiuwantach wodorotlenku glinu (0,3 mg Al³⁺) i fosforanu glinu (0,2 mg Al³⁺), które modyfikują odpowiedź immunologiczną. Ze względu na charakter szczepionki, nie podlega ona standardowej ocenie farmakokinetycznej, gdyż jej działanie opiera się na indukcji odpowiedzi immunologicznej, a nie na klasycznych procesach ADME typowych dla leków.
adiuwant, badanie immunogenności, błonica, Bordetella pertussis, działanie niepożądane, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, krztusiec, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, substancja adsorbująca, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, układ immunologiczny, wodorotlenek glinu - Leksykon substancji czynnych
Tymotka łąkowa – Właściwości farmakodynamiczne
Tymotka łąkowa (Phleum pratense) jest kluczowym alergenem stosowanym w immunoterapii alergenowej pyłków traw, obecnym w preparatach takich jak Catalet T, Perosall T13 oraz POLLINEX+Rye. Mechanizm działania opiera się na podawaniu wzrastających dawek alergenu lub alergoidu, co prowadzi do indukcji tolerancji immunologicznej poprzez hamowanie produkcji swoistych IgE i stymulację IgG, a także modulację odpowiedzi typu TH2 na bardziej zrównoważoną TH1/TH2. Preparaty te są standaryzowane w jednostkach JS (Catalet T: 25-10000 JS, Perosall T13: 1-5000 JS) lub SU (POLLINEX+Rye: 600-4000 SU/ml) i dostępne w formie podskórnych zawiesin (Catalet T, POLLINEX+Rye) lub roztworu podjęzykowego (Perosall T13). Modyfikacje chemiczne alergenów (alergoidy) przy użyciu formaldehydu lub aldehydu glutarowego oraz zastosowanie adiuwantów (wodorotlenek glinu, L-tyrozyna) zwiększają bezpieczeństwo i efektywność terapii.
adiuwant, aldehyd glutarowy, alergia na pyłki traw, alergoid, badanie kliniczne, bazofil, Catalet T, ciężka reakcja alergiczna, ekstrakt alergenowy, formaldehyd, histamina, immunoterapia alergenowa, jednostka standaryzowana, L-tyrozyna, mieszanka alergenowa, modulacja odpowiedzi immunologicznej, odczulanie, odpowiedź immunologiczna Th2, odpowiedź TH1/TH2, Perosall T13, podanie podjęzykowe, podanie podskórne, podwójna ślepa próba, Pollinex+Rye, preparat immunoterapeutyczny, przeciwciało IgE, przeciwciało IgG, standaryzacja preparatu, tolerancja immunologiczna, tymotka łąkowa, uwalnianie mediatorów, właściwości farmakodynamiczne, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Wirus zapalenia wątroby typu A – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa inaktywowanych szczepionek przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A (HAV) wykazały różnice w zależności od zastosowanego szczepu wirusa oraz producenta. Szczepionki Havrix Adult i Havrix 720 Junior, zawierające szczep HM175, wykazały skuteczną ochronę immunologiczną u ssaków naczelnych, nawet przy szczepieniu poekspozycyjnym, co potwierdza ich efektywność w profilaktyce poekspozycyjnej. Preparaty Vaqta 25 i Vaqta 50, oparte na szczepie CR326F, nie wykazały swoistego ryzyka w badaniach przedklinicznych, a ich dawki antygenowe wynoszą odpowiednio 25 U (0,5 ml) i 50 U (1 ml). Szczepionka Avaxim 160 U, zawierająca szczep GBM i 160 jednostek antygenowych ELISA, nie posiada szczegółowych danych przedklinicznych, co może wskazywać na opieranie się na danych klinicznych lub standardowych procedurach oceny bezpieczeństwa.
adiuwant, Avaxim, HAV, Havrix Adult, hydroksyfosforanosiarczanu glinu, inaktywowany wirus zapalenia wątroby typu A, jednostka antygenowa ELISA, komórki diploidalne MRC-5, ochrona immunologiczna, profilaktyka poekspozycyjna, szczep CR326F, szczep GBM, szczep HM175, szczepienie poekspozycyjne, Vaqta 25, Vaqta 50, wirus zapalenia wątroby typu A, wodorotlenek glinu, WZW typu A - Leksykon leków
Skład i postać leku – D-Szczepionka błonicza adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego/0,5 ml; szczepionka 20-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka błonicza adsorbowana dostępna jest w postaci zawiesiny do wstrzykiwań, konfekcjonowanej w fiolkach 20-dawkowych o objętości 10 ml (0,5 ml na dawkę). Każda dawka zawiera minimum 30 j.m. toksoidu błoniczego oraz do 0,7 mg uwodnionego wodorotlenku glinu jako adiuwantu. Substancje pomocnicze obejmują tiomersal jako konserwant, chlorek sodu zapewniający izotoniczność oraz wodę do wstrzykiwań. Szczepionka ma postać białej lub prawie białej zawiesiny, która przed podaniem wymaga dokładnego wstrząśnięcia w celu uzyskania jednorodnej konsystencji. Produkt przechowuje się w temperaturze 2°C–8°C, nie wolno go zamrażać, a okres ważności wynosi 2 lata. Po otwarciu fiolki szczepionkę należy zużyć w ciągu 24 godzin.
adiuwant, antygen, fiolka ze szkła typu I, izotoniczność, korek z gumy bromobutylowej, odpowiedź immunologiczna, opakowanie wielodawkowe, skażenie mikrobiologiczne, supernatant, szczepionka błonicza, szczepionka przeciwbłonicza, tiomersal, toksoid błoniczy, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Antygen powierzchniowy wirusa zapalenia wątroby typu B – Dawkowanie i sposób podawania
Antygen powierzchniowy wirusa zapalenia wątroby typu B (HBsAg) stosowany w szczepionkach występuje w dawkach 10 μg (0,5 ml) dla noworodków, niemowląt, dzieci i młodzieży do 15 lat oraz 20 μg (1 ml) dla osób od 16 roku życia. Szczepienia realizuje się według schematów dostosowanych do wieku i ryzyka zakażenia: standardowy (0, 1, 6 miesięcy) i przyspieszony (0, 1, 2 miesiące z dawką przypominającą po 12 miesiącach) dla młodszych pacjentów, a dla dorosłych schemat 0, 1, 6 miesięcy. U noworodków matek nosicielek HBV zaleca się podanie pierwszej dawki w pierwszej dobie życia wraz z immunoglobuliną HBIg, podawaną w inne miejsce, co zwiększa skuteczność ochrony. Szczepionki podaje się domięśniowo – w mięsień naramienny u dzieci i dorosłych oraz w okolicę przednio-boczną uda u niemowląt i noworodków; wyjątkiem są pacjenci z zaburzeniami krzepnięcia, u których dopuszcza się podanie podskórne.
adiuwant, antygen powierzchniowy WZW B, badanie serologiczne, HBIG, HBsAg, immunogenność szczepionki, immunoglobulina przeciw WZW B, małopłytkowość, mięsień naramienny, niewydolność nerek, nosiciel HBV, odpowiedź immunologiczna, pacjent hemodializowany, pamięć immunologiczna, przeciwciała anty-HBs, szczepienie podstawowe, szczepienie przypominające, uodpornienie bierno-czynne, wirus HBV, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wodorotlenek glinu, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie odporności - Leksykon leków
Przedawkowanie – Boostrix 0,5 ml (1 dawka)
Przedawkowanie szczepionki Boostrix, zawierającej toksoidy błoniczy (≥2 j.m.), tężcowy (≥20 j.m.) oraz antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 8 μg, hemaglutynina włókienkowa 8 μg, pertaktyna 2,5 μg), nie wykazuje specyficznych lub nasilonych działań niepożądanych w porównaniu do standardowej dawki 0,5 ml. Objawy miejscowe (ból, zaczerwienienie, obrzęk) oraz ogólnoustrojowe (zmęczenie, ból głowy, bóle mięśniowe, brak apetytu) mają podobne nasilenie jak po prawidłowym podaniu. Reakcje alergiczne mogą wystąpić, lecz nie zaobserwowano zwiększonego ryzyka przy przedawkowaniu. W skład szczepionki wchodzą również adiuwanty: wodorotlenek glinu uwodniony (0,3 mg Al³⁺) i fosforan glinu (0,2 mg Al³⁺), które mogą potencjalnie nasilać miejscowe reakcje poszczepienne, a także śladowe ilości formaldehydu, co jest istotne w kontekście nadwrażliwości.
adiuwant, bezpieczeństwo farmakoterapii, błonica, Bordetella pertussis, działanie niepożądane, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, leczenie objawowe, objaw niepożądany, obserwacja kliniczna, pertaktyna, postępowanie przeciwalergiczne, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja poszczepienna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, szczepionka Boostrix, tężec i krztusiec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu uwodniony, zmniejszona zawartość antygenów - Leksykon leków
Skład i postać leku – Vaqta 50 50 U wirusa zapalenia wątroby typu A, szczep CR326F/ml; 1 dawka (1 ml), dla dorosłych
VAQTA 50 to inaktywowana, adsorbowana szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A, przeznaczona dla dorosłych. Zawiera 50 jednostek inaktywowanego wirusa HAV szczepu CR326F, namnażanego na ludzkich diploidalnych komórkach fibroblastów (MRC-5). Antygen jest adsorbowany na 0,45 mg Al³⁺ w postaci amorficznego hydroksyfosforanosiarczanu glinu, pełniącego rolę adiuwantu. Substancje pomocnicze to m.in. sodu tetraboran (stabilizator pH) i chlorek sodu (izotoniczność). Szczepionka ma postać zawiesiny do wstrzykiwań (1 ml), którą należy przed podaniem silnie wstrząsnąć, aby uzyskać jednolitą, lekko opalizującą, białą zawiesinę. Produkt dostępny jest w fiolkach lub ampułko-strzykawkach, przechowywany w temperaturze 2–8°C, z okresem ważności 3 lata, bez możliwości zamrażania.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Havrix Adult
Szczepionka Havrix Adult zawiera inaktywowany wirus zapalenia wątroby typu A (szczep HM175) w dawce ≥1440 jednostek ELISA, z adiuwantem wodorotlenku glinu (0,5 mg Al³⁺). Podanie szczepionki należy odroczyć u pacjentów z ostrymi chorobami gorączkowymi, natomiast łagodne infekcje nie stanowią przeciwwskazania. Droga podania musi być domięśniowa, z wykluczeniem mięśnia pośladkowego, podskórnej, śródskórnej oraz donaczyniowej, aby zapewnić odpowiedni poziom przeciwciał ochronnych. Szczepionka może być stosowana u pacjentów zakażonych HIV, jednak u osób hemodializowanych i z obniżoną odpornością może być konieczne podanie dodatkowych dawek ze względu na ryzyko niewystarczającej odpowiedzi immunologicznej. Obecność przeciwciał anty-HAV klasy IgG nie jest przeciwwskazaniem do szczepienia, choć nie jest wskazane podawanie szczepionki u osób już uodpornionych.
adiuwant, fenyloketonuria, inaktywowany wirus zapalenia wątroby typu A, inkubacja wirusa, obniżona odporność, omdlenie, ostra choroba z gorączką, pacjent hemodializowany, parestezja, podanie domięśniowe, podanie donaczyniowe, podanie podskórne, podanie śródskórne, przeciwciała anty-HAV, reakcja anafilaktyczna, reakcja psychogenna, ruchy toniczno-kloniczne, szczepionka Havrix Adult, utrata przytomności, wirusowe zapalenie wątroby typu A, wodorotlenek glinu, zakażenie HIV - Leksykon leków
Skład i postać leku – FSME-IMMUN 0,5 ml 2,4 mcg/0,5 ml
Szczepionka FSME-IMMUN 0,5 ml to preparat zawierający inaktywowany, cały wirus kleszczowego zapalenia mózgu (szczep Neudörfl) w dawce 2,4 µg na 0,5 ml zawiesiny do wstrzykiwań. Wirus jest namnażany na fibroblastach zarodków kurzych (komórki CEF) i adsorbowany na uwodnionym wodorotlenku glinu (0,35 mg Al³⁺), który pełni funkcję adiuwanta. Skład szczepionki obejmuje również albuminę ludzką, chlorek sodu, fosforany, sacharozę oraz wodę do wstrzykiwań. Preparat występuje w ampułko-strzykawkach ze szkła typu I, przeznaczonych do jednorazowego użytku, które należy przechowywać w temperaturze 2–8°C, chroniąc przed światłem i bez zamrażania. Przed podaniem szczepionka powinna mieć temperaturę pokojową i być jednorodną, szarobiałą zawiesiną po wstrząśnięciu; obecność obcych cząstek lub zmiany fizyczne dyskwalifikują preparat do użycia.
adiuwant, albumina ludzka, ampułko-strzykawka, chlorek sodu, diwodorofosforan potasu, fibroblasty zarodków kurzych, fosforan disodu dwuwodny, guma halogenobutylowa, kleszczowe zapalenie mózgu, komórki CEF, niezgodność farmaceutyczna, podanie podskórne, sacharoza, wirus kleszczowego zapalenia mózgu, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek glinu uwodniony, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Wodorotlenek glinu – Dawkowanie i sposób podawania
Wodorotlenek glinu jest stosowany jako składnik aktywny w lekach zobojętniających kwas żołądkowy oraz jako adiuwant w szczepionkach, gdzie zwiększa odpowiedź immunologiczną na antygen. W szczepionkach jego dawka jest precyzyjnie ustalona przez producenta i nie podlega modyfikacjom przez lekarza. Przykładowo, w szczepionce przeciw błonicy zawartość Al³⁺ wynosi do 0,7 mg na dawkę 0,5 ml, a schemat szczepienia podstawowego obejmuje trzy dawki w różnych objętościach (0,5 ml i 0,3 ml) dostosowanych do wieku dziecka. W szczepionce przeciw tężcowi dawka wodorotlenku glinu wynosi do 1,25 mg Al³⁺ na 0,5 ml, a schemat szczepień podstawowych i przypominających jest dostosowany do historii szczepień i ryzyka ekspozycji, z podaniem dawki co 10 lat. Szczepionki podaje się głęboko podskórnie lub domięśniowo, najczęściej w mięsień naramienny lub przednio-boczną część uda, unikając podawania dożylnego.
adiuwant, atenuowany wirus, immunoglobulina tężcowa, inaktywowany wirus, jałowy ropień, lek zobojętniający, lek zobojętniający kwas żołądkowy, mięsień naramienny, odpowiedź immunologiczna, podanie donaczyniowe, przednioboczna część uda, składowa krztuśca, substancja aktywna, szczepienie podstawowe, szczepienie przypominające, szczepionka acelularna, szczepionka błonicza, szczepionka meningokokowa, szczepionka pełnokomórkowa, szczepionka przeciw poliomyelitis, szczepionka skojarzona, szczepionka tężcowa, uodpornienie czynno-bierne, wodorotlenek glinu, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie podskórne, zawiesina doustna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – DT-Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego i nie mniej niz 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
DT – szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana jest przeznaczona dla dzieci z przeciwwskazaniami do szczepienia przeciw krztuścowi. Każda dawka 0,5 ml zawiera minimum 30 j.m. toksoidu błoniczego oraz 40 j.m. toksoidu tężcowego, adsorbowanych na wodorotlenku glinu. Schemat szczepienia podstawowego obejmuje trzy dawki: pierwszą podawaną na przełomie 3 i 4 miesiąca życia, drugą w 5 miesiącu (6 tygodni po pierwszej) oraz trzecią w 16-18 miesiącu życia (11-13 miesięcy po drugiej dawce). Po zakończeniu cyklu podstawowego zaleca się podanie dawki przypominającej w 6 roku życia, a w przypadku jej braku – w 7 roku życia. U dzieci powyżej 7 roku życia stosuje się szczepionkę Td, zawierającą zmniejszoną ilość antygenu błoniczego.
adiuwant, działanie niepożądane, mięsień naramienny, odczyn miejscowy, podanie domięśniowe, podanie podskórne, przednioboczna część uda, szczepienie podstawowe, szczepienie przypominające, szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana, szczepionka Td, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań, zawiesina jednorodna - Leksykon substancji czynnych
Antygen powierzchniowy wirusa zapalenia wątroby typu B – Przeciwwskazania stosowania
Antygen powierzchniowy wirusa zapalenia wątroby typu B (HBsAg), produkowany metodą rekombinowanego DNA w komórkach Saccharomyces cerevisiae, stanowi kluczowy składnik szczepionek przeciwko WZW typu B, dostępnych w różnych dawkach dostosowanych do wieku pacjenta. Podstawowym przeciwwskazaniem do podania szczepionek zawierających HBsAg, takich jak Engerix B i Euvax B, jest nadwrażliwość na antygen lub inne składniki preparatu, w tym adiuwant w postaci wodorotlenku glinu (0,25 mg Al³⁺ w dawce pediatrycznej 0,5 ml oraz 0,5 mg Al³⁺ w dawce dorosłej 1 ml w preparacie Euvax B). Szczepienie należy odroczyć w przypadku ostrych chorób przebiegających z gorączką, aby uniknąć nakładania się działań niepożądanych szczepionki na objawy choroby podstawowej. Łagodne infekcje bez gorączki lub z niską gorączką nie stanowią przeciwwskazania do szczepienia.
adiuwant, antygen powierzchniowy wirusa zapalenia wątroby typu B, charakterystyka produktu leczniczego, Engerix-B, Euvax B, HBsAg, hodowla komórek drożdży, immunologia kliniczna, łagodna infekcja, nadwrażliwość, ostra choroba z gorączką, profilaktyka zakażenia HBV, przeciwwskazanie do stosowania, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja poszczepienna, rekombinowane DNA, Saccharomyces cerevisiae, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Encepur Adults 1,5 mcg inaktywowanego wirusa kleszczowego zapalenia mózgu, szczep K23/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml), dawka dla dorosłych
Szczepionka Encepur Adults zawiera inaktywowany wirus kleszczowego zapalenia mózgu (szczep K23, 1,5 μg), namnażany w fibroblastach kurzych, oraz adiuwant w postaci glinu wodorotlenku uwodnionego (0,3-0,4 mg Al³⁺). Przeciwwskazaniem bezwzględnym do szczepienia jest ostra faza choroby oraz nadwrażliwość na składniki szczepionki, w tym formaldehyd, siarczan neomycyny, chlorotetracyklinę, siarczan gentamycyny i albuminę jaja kurzego, które występują w ilościach śladowych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z alergią na białka kurze oraz antybiotyki aminoglikozydowe i tetracykliny. Wystąpienie ogólnoustrojowych niepożądanych odczynów poszczepiennych po wcześniejszej dawce stanowi przeciwwskazanie do kontynuacji szczepień bez specjalistycznej konsultacji i wyjaśnienia przyczyn powikłań.
adiuwant, albumina jaja kurzego, antybiotyk aminoglikozydowy, chlorotetracyklina, Encepur Adults, fibroblast kurzy, formaldehyd, inaktywowany wirus, kleszczowe zapalenie mózgu, nadwrażliwość, niepożądany odczyn poszczepienny, niewydolność nerek, ostra faza choroby, powikłanie poszczepienne, premedykacja, reakcja krzyżowa, rekonwalescencja, siarczan gentamycyny, siarczan neomycyny, szczep K23, tetracyklina, wirus kleszczowego zapalenia mózgu, wodorotlenek glinu, zaostrzenie choroby przewlekłej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Avaxim 160 U 160 jednostek antygenowych ELISA wirusa zapalenia wątroby typu A, szczep GBM/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Avaxim 160 U przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A zawiera 160 jednostek antygenowych ELISA inaktywowanego wirusa (szczep GBM) w dawce 0,5 ml, podawanej w formie gotowej ampułko-strzykawki. Ze względu na precyzyjnie określoną dawkę oraz sposób podania przez wykwalifikowany personel medyczny, ryzyko przedawkowania jest klinicznie nieistotne i nie jest opisane w charakterystyce produktu leczniczego. Wirus namnażany jest w ludzkich komórkach diploidalnych MRC-5 i inaktywowany, co eliminuje możliwość wywołania zakażenia nawet przy teoretycznym nadmiarze szczepionki.
- Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C – Wskazania do stosowania
Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C, w formie O-deacetylowanej i skoniugowany z toksoidem tężcowym, stanowi główny składnik aktywny szczepionki NeisVac-C, stosowanej w celu czynnego uodparniania przeciwko zakażeniom meningokokowym grupy C. Preparat jest wskazany do stosowania u niemowląt powyżej 2. miesiąca życia, dzieci, młodzieży oraz dorosłych bez górnej granicy wieku. Każda dawka 0,5 ml zawiera 10 µg polisacharydu (szczep C11) skoniugowanego z 10-20 µg toksoidu tężcowego oraz 0,5 mg Al³⁺ jako adiuwantu w postaci wodorotlenku glinu, co zwiększa immunogenność, zwłaszcza u niemowląt. Szczepionka dostępna jest jako półprzejrzysta, biała lub prawie biała zawiesina do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce.
adiuwant, czynne uodparnianie, immunogenność szczepionki, inwazyjna choroba meningokokowa, meningokoki grupy C, niedobór odporności, O-deacetylowany polisacharyd, odporność zbiorowiskowa, odpowiedź immunologiczna, polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C, posocznica meningokokowa, szczep C11, szczepionka adsorbowana, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zakażenie meningokokowe, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Bylica – Właściwości farmakodynamiczne
Bylica (Artemisia sp.) jest kluczowym składnikiem ekstraktów alergenowych stosowanych w immunoterapii swoistej, klasyfikowanych w grupie ATC V01AA. Preparaty takie jak Catalet C (zawiesina do wstrzykiwań zawierająca alergoidy bylicy w stężeniach 25, 250, 2500 JS/ml w leczeniu podstawowym oraz 5000 JS/ml w leczeniu podtrzymującym) oraz Perosall C (roztwór podjęzykowy z natywnymi alergenami bylicy w stężeniach 1, 10, 100, 1000, 5000 JS/ml w leczeniu podstawowym i 5000 JS/ml w podtrzymującym) indukują tolerancję immunologiczną poprzez hamowanie produkcji swoistych IgE i stymulację syntezy przeciwciał IgG blokujących. Catalet C zawiera alergoidy formaldehydowo modyfikowane, co zmniejsza alergenowość i zwiększa bezpieczeństwo terapii, wspomagane przez adiuwant wodorotlenek glinu, natomiast Perosall C dostarcza alergeny w formie natywnej, co wpływa na dynamikę odpowiedzi immunologicznej i profil farmakodynamiczny.
adiuwant, alergeny pyłków chwastów, alergoid, badanie kontrolowane placebo, bylica, dawkowanie alergenu, efekt immunomodulacyjny, ekstrakt alergenowy, immunoterapia alergenowa, immunoterapia swoista, indukcja tolerancji immunologicznej, iniekcja, jednostka standaryzowana, mieszanka alergenowa, odpowiedź immunologiczna, odpowiedź Th1-zależna, odpowiedź Th2-zależna, podanie podjęzykowe, prezentacja antygenów, przeciwciała blokujące, przeciwciała IgE, przeciwciała IgG, tolerancja immunologiczna, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Interakcje leku – Infanrix-IPV 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Infanrix-IPV, zawierająca toksoidy błoniczy i tężcowy, antygeny Bordetella pertussis oraz inaktywowane wirusy polio, może być podawana jednocześnie z innymi szczepionkami, takimi jak MMR, ospa wietrzna czy przeciwko Haemophilus influenzae typ b, bez klinicznie istotnej interferencji w odpowiedzi immunologicznej. Zaleca się jednak podawanie preparatów w różne miejsca ciała, aby uniknąć potencjalnej interferencji. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaburzeniami odporności lub poddawanych terapii immunosupresyjnej (kortykosteroidy w dużych dawkach, inhibitory kalcyneuryny, leki cytotoksyczne, antagoniści TNF-α, azatiopryna), u których może wystąpić zmniejszona odpowiedź immunologiczna na szczepionkę. W takich przypadkach konieczna jest indywidualna ocena stosunku korzyści do ryzyka.
adiuwant, antagonista TNF-α, azatiopryna, Bordetella pertussis, cyklosporyna, działanie niepożądane, formaldehyd, gorączka poszczepienna, Haemophilus influenzae, immunoglobulina, inaktywowany wirus polio, Infanrix-IPV, inhibitor kalcyneuryny, interferencja kliniczna, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, lek przeciwnowotworowy, nadwrażliwość, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, polimyksyna, supresja układu odpornościowego, szczepionka inaktywowana, szczepionka przeciw odrze śwince i różyczce, szczepionka przeciw ospie wietrznej, takrolimus, terapia immunosupresyjna, toksoid błoniczy i tężcowy, wodorotlenek glinu, zaburzenie odporności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adacel Polio 0,5 ml
Szczepionka ADACEL POLIO, zawierająca w dawce 0,5 ml toksoid błoniczy (≥2 j.m./2 Lf), toksoid tężcowy (≥20 j.m./5 Lf), antygeny krztuśca (toksoid krztuścowy 2,5 μg, hemaglutynina włókienkowa 5 μg, pertaktyna 3 μg, fimbrie typu 2 i 3 5 μg) oraz inaktywowane wirusy polio typ 1 (29 jednostek antygenu D), typ 2 (7 jednostek antygenu D) i typ 3 (26 jednostek antygenu D), została poddana szerokim badaniom przedklinicznym. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, przeprowadzone zgodnie z konwencjonalnymi standardami farmakologicznymi, nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa szczepionki. Adiuwantem jest fosforan glinu w ilości 1,5 mg (0,33 mg Al), a obecność śladowych ilości formaldehydu, glutaraldehydu, antybiotyków (streptomycyna, neomycyna, polimyksyna B) oraz albuminy surowicy bydlęcej nie stanowiła ryzyka toksykologicznego.
adiuwant, albumina surowicy bydlęcej, antygen krztuśca, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, fimbrie, formaldehyd, fosforan glinu, glutaraldehyd, hemaglutynina włókienkowa, inaktywowany wirus polio, neomycyna, pertaktyna, polimyksyna B, streptomycyna, szczepionka ADACEL POLIO, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy - Leksykon substancji czynnych
Bordetella pertussis – Wskazania do stosowania
Substancja czynna Bordetella pertussis, zawarta w szczepionce DTP, stanowi kluczowy element indukujący odporność przeciwko krztuścowi. Preparat zawiera zawiesinę inaktywowanego szczepu Bordetella pertussis w dawce nie mniejszej niż 4 j.m. na 0,5 ml, uzupełnioną toksoidem błoniczym (≥30 j.m.) oraz toksoidem tężcowym (≥40 j.m. w badaniu na świnkach morskich lub ≥60 j.m. w badaniu na myszach białych). Składniki szczepionki są adsorbowane na wodorotlenku glinu (≤0,7 mg Al³⁺), co zwiększa immunogenność preparatu. Szczepionka jest przeznaczona do czynnego uodpornienia dzieci w wieku od 6. tygodnia do 2. roku życia, z możliwością podania dawek uzupełniających do 3. roku życia, zgodnie z obowiązującym Programem Szczepień Ochronnych i po wykluczeniu przeciwwskazań do stosowania pełnokomórkowej szczepionki przeciw krztuścowi.
adiuwant, Bordetella pertussis, choroba zakaźna, czynne uodpornienie, immunogenność, inaktywowany szczep Bordetella pertussis, profilaktyka krztuśca, Program Szczepień Ochronnych, przeciwwskazanie, świnka morska, szczepienie uzupełniające, szczepionka DTP, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Toksoid krztuścowy – Właściwości farmakokinetyczne
Toksoid krztuścowy, będący detoksykowaną toksyną Bordetella pertussis, stanowi kluczowy antygen w szczepionkach przeciw krztuścowi, często łączony z toksoidami błoniczym i tężcowym oraz innymi antygenami bakteryjnymi lub wirusowymi. Dawki toksoidu krztuścowego różnią się w zależności od preparatu: 25 µg w Tetraxim i Infanrix-IPV, 20 µg w Tdap, 8 µg w Boostrix i Boostrix Polio oraz 2,5 µg w Adacel i Adacel Polio. Antygen ten jest adsorbowany na związkach glinu, które pełnią funkcję adiuwantu, z różnymi stężeniami Al3+ w poszczególnych szczepionkach (np. 1,5 mg fosforanu glinu w Adacel, 0,5 mg wodorotlenku glinu w Tdap). Proces produkcji obejmuje detoksykację i oczyszczanie, z możliwym śladowym obecnym formaldehydem i glutaraldehydem.
adiuwant, Bordetella pertussis, choroba zakaźna, detoksykacja, formaldehyd, fosforan glinu, immunogenność, odpowiedź immunologiczna, proces oczyszczania, przeciwciało, szczepionka przeciw krztuścowi, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksyna krztuścowa, wirus polio, właściwość antygenowa, właściwość farmakokinetyczna, wodorotlenek glinu - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus – Dawkowanie i sposób podawania
Szczepionka Infanrix-IPV jest preparatem skojarzonym, zawierającym antygeny przeciw błonicy (≥30 j.m. toksoidu błoniczego), tężcowi (≥40 j.m. toksoidu tężcowego), krztuścowi bezkomórkowemu (25 µg toksoidu krztuścowego, 25 µg hemaglutyniny włókienkowej, 8 µg pertaktyny) oraz poliomyelitis (inaktywowane wirusy typów 1, 2 i 3 w ilościach odpowiednio 40, 8 i 32 jednostek antygenu D). Preparat podawany jest w dawce 0,5 ml domięśniowo, z zalecanym miejscem iniekcji w mięśniu naramiennym lub u małych dzieci w przednio-boczną część uda. Szczepionka zawiera adiuwant w postaci 0,5 mg uwodnionego wodorotlenku glinu oraz śladowe ilości formaldehydu, neomycyny, polimyksyny, kwasu para-aminobenzoesowego (<0,07 ng) i fenyloalaniny (0,036 µg), co należy uwzględnić u pacjentów z alergiami lub fenyloketonurią. Wirusy poliomyelitis są namnażane w hodowli komórkowej VERO i inaktywowane, co zapewnia bezpieczeństwo preparatu.
adiuwant, ampułkostrzykawka, błonica, Bordetella pertussis, droga domięśniowa, fenyloalanina, fenyloketonuria, formaldehyd, hemaglutynina włókienkowa, iniekcja donaczyniowa, krztusiec, kwas para-aminobenzoesowy, mięsień naramienny, nadwrażliwość, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, polimyksyna, poliomyelitis, poliowirus inaktywowany, przednio-boczna część uda, szczepionka Infanrix-IPV, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 3 – Wskazania do stosowania
Poliowirus typu 3 (szczep Saukett) w szczepionce Boostrix Polio występuje w formie inaktywowanej w dawce 32 jednostek antygenu D na 0,5 ml. Wirus jest namnażany w hodowli komórkowej VERO i inaktywowany, co zapewnia bezpieczeństwo preparatu. Boostrix Polio jest szczepionką skojarzoną, zawierającą również inaktywowane poliowirusy typu 1 (40 j. antygenu D) i 2 (8 j. antygenu D), toksoid błoniczy (≥2 j.m., 2,5 Lf), toksoid tężcowy (≥20 j.m., 5 Lf) oraz antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 8 μg, hemaglutynina włókienkowa 8 μg, pertaktyna 2,5 μg). Preparat zawiera adiuwanty wodorotlenek glinu (0,3 mg Al3+) i fosforan glinu (0,2 mg Al3+), które zwiększają immunogenność. Szczepionka jest wskazana do stosowania jako dawka przypominająca u osób powyżej 3 roku życia, w celu wzmocnienia odporności nabytej podczas szczepień podstawowych przeciw poliomyelitis, zgodnie z krajowymi wytycznymi.
adiuwant, antygen krztuśca, bierna ochrona noworodka, Bordetella pertussis, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, hodowla komórkowa VERO, immunogenność szczepionki, inaktywacja wirusa, neomycyna, ochrona immunologiczna, odporność nabyta, pertaktyna, polimyksyna, poliowirus typ 3, sytuacja epidemiologiczna, szczepienie przypominające, szczepionka przeciwko poliomyelitis, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, wirus polio, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Skład i postać leku – DT-Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego i nie mniej niz 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana (DT) dostępna jest w postaci mlecznej, jednorodnej zawiesiny o kremowym odcieniu, przeznaczonej do podania parenteralnego. Każda dawka 0,5 ml zawiera minimum 30 j.m. toksoidu błoniczego oraz 40 j.m. toksoidu tężcowego, adsorbowanych na wodorotlenku glinu (Al³⁺ ≤ 0,7 mg/dawka), który pełni funkcję adiuwantu immunogennego. Preparat zawiera także tiomersal jako konserwant, chlorek sodu zapewniający izotoniczność oraz wodę do wstrzykiwań jako rozpuszczalnik. Szczepionka jest pakowana w ampułki typu I, po 0,5 ml, w opakowaniach po 5 sztuk, i wymaga przechowywania w temperaturze 2–8°C, z ochroną przed zamrożeniem, które powoduje utratę właściwości immunogennych. Okres ważności wynosi 3 lata od daty produkcji, pod warunkiem przestrzegania warunków przechowywania.
adiuwant, chlorek sodu, niezgodność farmaceutyczna, odpowiedź immunologiczna, sedymentacja, skażenie mikrobiologiczne, szczepionka błoniczo-tężcowa, tiomersal, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, utylizacja materiałów medycznych, właściwość immunogenna, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Boostrix Polio 0,5 ml (1 dawka)
Szczepionka Boostrix Polio, zawierająca toksoidy błoniczy (≥2 j.m., 2,5 Lf), tężcowy (≥20 j.m., 5 Lf), antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 8 µg, hemaglutynina włókienkowa 8 µg, pertaktyna 2,5 µg) oraz inaktywowane poliowirusy typów 1, 2 i 3, może być bezpiecznie stosowana u kobiet w drugim i trzecim trymestrze ciąży. Dane z randomizowanego badania klinicznego (n=341) oraz prospektywnego badania obserwacyjnego (n=793) nie wykazały negatywnego wpływu na przebieg ciąży, zdrowie płodu ani noworodka. Brak jest jednak prospektywnych danych dotyczących pierwszego trymestru, choć monitorowanie bezpieczeństwa nie wskazuje na działania niepożądane. Szczepionka, jako preparat inaktywowany, nie powinna wywoływać szkodliwych efektów teratogennych, co potwierdzają również badania na modelach zwierzęcych. Szczepienie w ciąży ma na celu zapewnienie biernej ochrony noworodków przed krztuścem w pierwszych miesiącach życia, kiedy ryzyko ciężkiego przebiegu choroby jest największe, a aktywna immunizacja jeszcze nie jest skuteczna.
adiuwant, antygen krztuśca, badanie kliniczne, badanie obserwacyjne, bierna ochrona, Bordetella pertussis, działanie niepożądane, fenyloalanina, fenyloketonuria, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, inaktywowany antygen, inaktywowany poliowirus, krztusiec, kwas para-aminobenzoesowy, neomycyna, pertaktyna, polimyksyna, rozwój embrionalny, toksoid błoniczy i tężcowy, toksoid krztuścowy, trymestr ciąży, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Szczepionka tężcowa adsorbowana (T) nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka tężcowa adsorbowana (T) jest preparatem o ugruntowanym profilu bezpieczeństwa, stosowanym klinicznie od około 60 lat. Zawiera nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego w dawce 0,5 ml oraz adiuwant w postaci wodorotlenku glinu uwodnionego, którego zawartość nie przekracza 1,25 mg Al³⁺ na dawkę. Przedkliniczne badania toksykologiczne, obejmujące ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej na modelach zwierzęcych, nie wykazały istotnych działań niepożądanych związanych z preparatem, potwierdzając bezpieczeństwo zarówno substancji czynnej, jak i adiuwanta.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – NeisVac-C 10 mcg polisacharydu (O-deacetylowanego) Neisseria meningitidis grupy C (szczep C11) skoniugowany z 10-20 mcg toksoidu tężcowego adsorbowany na wodorotlenku glinu 0,5 mg Al+3/0,5 ml
Przedawkowanie szczepionki meningokokowej polisacharydowej grupy C NeisVac-C jest zjawiskiem niezwykle rzadkim, co wynika z jej jednodawkowej formy ampułko-strzykawki oraz podawania przez wykwalifikowany personel medyczny. W badaniu klinicznym obejmującym 40 niemowląt, które otrzymały cztery dawki szczepionki (w 2., 3., 4. oraz 12-14 miesiącu życia), nie zaobserwowano ciężkich działań niepożądanych ani specyficznych objawów przedawkowania. Jedna dawka o objętości 0,5 ml zawiera 10 µg polisacharydu Neisseria meningitidis grupy C, skoniugowanego z 10-20 µg toksoidu tężcowego oraz 0,5 mg uwodnionego wodorotlenku glinu jako adiuwantu.
adiuwant, ampułko-strzykawka jednodawkowa, ciężkie działanie niepożądane, dawka wielokrotna, działanie niepożądane, Neisseria meningitidis grupy C, NeisVac-C, polisacharyd Neisseria meningitidis, przedawkowanie szczepionki, reakcja miejscowa, reakcja poszczepienna, toksoid tężcowy, uwodniony wodorotlenek glinu, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – D-Szczepionka błonicza adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego/0,5 ml; szczepionka 20-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
D-Szczepionka błonicza adsorbowana, klasyfikowana w grupie toksoidów błoniczych (kod ATC: J07AF01), jest zawiesiną do wstrzykiwań przeznaczoną do indukcji lub wzmocnienia czynnej odporności przeciwko błonicy. Każda dawka o objętości 0,5 ml zawiera co najmniej 30 j.m. oczyszczonego toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu (Al³⁺) w ilości nie przekraczającej 0,7 mg. Toksoid powstaje w wyniku formaldehydowej inaktywacji toksyny bakteryjnej Corynebacterium diphtheriae, zachowując właściwości antygenowe niezbędne do stymulacji układu immunologicznego i indukcji pamięci immunologicznej. Wodorotlenek glinu pełni rolę adiuwantu, wzmacniając odpowiedź immunologiczną i przedłużając ochronę przeciwciał.
adiuwant, błonica, Corynebacterium diphtheriae, Farmakopea Europejska, inaktywacja formaldehydem, odpowiedź immunologiczna, pamięć immunologiczna, Program Szczepień Ochronnych, przeciwciało odpornościowe, Światowa Organizacja Zdrowia, szczepionka błonicza adsorbowana, toksoid błoniczy, toksyna bakteryjna, układ immunologiczny, właściwość antygenowa, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tetana nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Tetana, zawierająca co najmniej 40 j.m. toksoidu tężcowego w dawce 0,5 ml oraz do 0,7 mg Al³⁺ w postaci uwodnionego wodorotlenku glinu jako adiuwantu, może być stosowana u kobiet ciężarnych przy wskazaniach medycznych, takich jak ryzyko zakażenia Clostridium tetani. Dane kliniczne nie wykazują negatywnego wpływu na przebieg ciąży ani rozwój płodu. W okresie laktacji brak jest specyficznych badań dotyczących wpływu szczepionki na karmione piersią dziecko, jednak ze względu na brak żywych patogenów i niskie prawdopodobieństwo przenikania składników do mleka, preparat jest uważany za bezpieczny. Lekarz powinien również poinformować, że nie przeprowadzono badań oceniających wpływ szczepionki na płodność, ale brak jest przesłanek klinicznych sugerujących negatywny wpływ na zdolności rozrodcze.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Catalet C stężenie 1-25 JS/ml, stężenie 2-250 JS/ml, stężenie 3-2500 JS/ml (leczenie podstawowe); stężenie 4-5000 JS/ml (leczenie podtrzymujące)
Catalet C to preparat immunoterapeutyczny z grupy ekstraktów alergenowych (kod ATC: V01 AA), stosowany w leczeniu alergii na pyłki chwastów. Zawiera alergoidy formaldehydowe pochodzące z pyłku czterech gatunków chwastów: Artemisia sp., Chenopodium album, Plantago lanceolata oraz Rumex acetosa, w równych, standaryzowanych ilościach. Produkt dostępny jest w formie zawiesin do wstrzykiwań o czterech stężeniach: 25 JS/ml, 250 JS/ml, 2 500 JS/ml (zestaw do leczenia podstawowego) oraz 5 000 JS/ml (zestaw do leczenia podtrzymującego). Wodorotlenek glinu pełni rolę adiuwanta, wzmacniając odpowiedź immunologiczną i skuteczność terapii.
adiuwant, alergia na pyłki chwastów, alergoid, babka lancetowata, bylica, cykl immunoterapii, ekspozycja na alergen, immunoterapia alergenowa, komosa biała, odczulanie, odpowiedź immunologiczna, przeciwciało IgE, przeciwciało IgG, pyłek chwastów, swoiste przeciwciało IgE, szczaw zwyczajny, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Bordetella pertussis – Działania niepożądane
Szczepionka DTP zawierająca inaktywowany szczep Bordetella pertussis (≥4 j.m. na dawkę 0,5 ml) może wywoływać liczne działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości, związane z odpowiedzią immunologiczną na antygeny krztuścowe oraz inne składniki szczepionki, w tym tiomersal i adiuwant wodorotlenek glinu. Działania niepożądane klasyfikuje się według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000) oraz częstość nieznana. Szczególną uwagę zwraca grupa zaburzeń układu nerwowego, takich jak drgawki (z gorączką lub bez), zaburzenia napięcia mięśniowego, epizody hipotoniczno-hiporeaktywne, zaburzenia świadomości, encefalopatia (związek niejednoznaczny), niedowład wiotki kończyny, zapalenie splotu ramiennego, drżenia oraz charakterystyczny krzyk mózgowy. Reakcje alergiczne, w tym anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny, mogą być wywołane zarówno przez składnik Bordetella pertussis, jak i tiomersal.
adiuwant, anoreksja, aseptyczny ropień, bezdech, Bordetella pertussis, dreszcze, encefalopatia, epizod hipotoniczno-hiporeaktywny, Haemophilus influenzae, hipotonia, krzyk mózgowy, limfadenopatia, marmurkowatość skóry, nieżyt górnych dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, przeczulica, reakcja anafilaktyczna, sinica, szczepionka DTP, wodorotlenek glinu, wstrząs anafilaktyczny, wybroczyny, wysypka plamisto-grudkowa, zapalenie oskrzeli, zapalenie splotu ramiennego, ziarniniak - Leksykon substancji czynnych
Toksoid błoniczy – Dawkowanie i sposób podawania
Toksoid błoniczy stanowi kluczowy składnik szczepionek stosowanych w profilaktyce błonicy, wywoływanej przez Corynebacterium diphtheriae. Schematy dawkowania różnią się w zależności od wieku pacjenta, rodzaju szczepionki oraz wskazań klinicznych. U niemowląt i małych dzieci podstawowe szczepienie obejmuje 2-3 dawki podawane w odstępach 1-2 miesięcy, z dawką uzupełniającą po roku. Szczepionki takie jak DTP, Pentaxim, Tetraxim czy Infanrix-IPV podaje się domięśniowo, najczęściej w przednio-boczną część uda u niemowląt oraz w mięsień naramienny u starszych dzieci. Dawki przypominające podaje się w 6. roku życia, następnie w wieku 14 i 19 lat (szczepionka Clodivac), a u dorosłych co 10 lat (np. Adacel, Boostrix, Tdap) w dawce 0,5 ml domięśniowo. Szczepionki o pełnej zawartości antygenu (D) stosuje się do 7. roku życia, natomiast u starszych dzieci i dorosłych preferowane są preparaty o zmniejszonej zawartości antygenu (d lub Td). W przypadku pacjentów z zaburzeniami krzepliwości rozważa się podskórne podanie szczepionki.
Adacel, Adacel Polio, adiuwant, antygen krztuśca, błonica, Boostrix, Boostrix Polio, Clodivac, Corynebacterium diphtheriae, Dultavax, Haemophilus influenzae, immunoglobulina przeciwtężcowa, Infanrix-IPV, podanie domięśniowe, podanie podskórne, poliomyelitis, postępowanie profilaktyczne, profilaktyka błonicy, ryzyko krwotoku, szczepionka błonicza adsorbowana, szczepionka DT, szczepionka DTaP-IPV, szczepionka DTP, szczepionka skojarzona, szczepionka Tdap, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, zaburzenie krzepliwości, zaburzenie krzepliwości krwi, zmniejszona zawartość antygenu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Catalet C stężenie 1-25 JS/ml, stężenie 2-250 JS/ml, stężenie 3-2500 JS/ml (leczenie podstawowe); stężenie 4-5000 JS/ml (leczenie podtrzymujące)
Catalet C to zawiesina do wstrzykiwań zawierająca alergoidy pyłku czterech gatunków chwastów: Artemisia sp., Chenopodium album, Plantago lanceolata oraz Rumex acetosa. Preparat dostępny jest w dwóch zestawach terapeutycznych: do leczenia podstawowego (stężenia 1, 2 i 3 o zawartości odpowiednio 25 JS/ml, 250 JS/ml i 2500 JS/ml) oraz do leczenia podtrzymującego (stężenie 4, 5000 JS/ml). Zawiesiny różnią się barwą od mlecznej (stężenie 1) przez kremową (stężenie 2), jasnobrązową (stężenie 3) do brązowej (stężenie 4). Substancje pomocnicze obejmują fenol (konserwant), chlorek sodu (izotoniczność), bufor fosforanowy, wodę do wstrzykiwań oraz glinu wodorotlenek jako adiuwant immunogenności.
adiuwant, alergoid pyłku chwastów, babka lancetowata, bylica, chlorek sodu, ciało obce, diwodorofosforan sodu dwuwodny, fenol, fosforan disodu dwunastowodny, guma bromobutylowa, immunogenność, immunoterapia, jednostka standaryzowana, komosa biała, leczenie podstawowe, leczenie podtrzymujące, szczaw zwyczajny, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tetana Pro nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Tetana PRO, zawierająca toksoid tężcowy w dawce nie mniejszej niż 40 jednostek międzynarodowych (j.m.) na 0,5 ml oraz 0,5 mg uwodnionego wodorotlenku glinu jako adiuwantu, została poddana kompleksowym badaniom przedklinicznym w celu oceny bezpieczeństwa. Testy toksyczności swoistej przeprowadzone na modelach zwierzęcych nie wykazały żadnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa preparatu. Szczepionka występuje w postaci białej lub prawie białej, jednorodnej zawiesiny do wstrzykiwań, spełniając obowiązujące normy jakości i bezpieczeństwa dla produktów immunologicznych przeznaczonych do stosowania u ludzi.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – DTP-Szczepionka błoniczo-tężcowo-krztuścowa adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego, nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego i nie mniej niż 4 j.m. zawiesiny inaktywowanego szczepu Bordetella pertussis/0,5 ml; 1 d; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka DTP (błoniczo-tężcowo-krztuścowa adsorbowana) jest inaktywowanym preparatem pełnokomórkowym, przeznaczonym do indukcji czynnej odporności przeciwko błonicy, tężcowi i krztuścowi. Zawiera toksoid błoniczy (≥30 j.m./0,5 ml), toksoid tężcowy (≥40 j.m. w badaniu na świnkach morskich, ≥60 j.m. w badaniu na myszach) oraz zawiesinę inaktywowanego szczepu Bordetella pertussis (≥4 j.m./0,5 ml). Toksoidy są pozyskiwane z toksyn bakteryjnych pochodzących z hodowli Corynebacterium diphtheriae i Clostridium tetani, które następnie są inaktywowane formaldehydem i oczyszczane. Komponent krztuścowy uzyskuje się przez chemiczną inaktywację i odtoksycznienie pałeczek Bordetella pertussis. Preparat zawiera również wodorotlenek glinu (≤0,7 mg Al³⁺) jako adiuwant, który wzmacnia odpowiedź immunologiczną, a zawiesina krztuścowa dodatkowo pełni funkcję adiuwanta wobec toksoidów.
adiuwant, antygen krztuścowy, błonica tężec krztusiec, Bordetella pertussis, Clostridium tetani, Corynebacterium diphtheriae, cykl szczepienia, czynna odporność, działanie adiuwancyjne, Farmakopea Europejska, formaldehyd, inaktywacja chemiczna, odtoksycznienie, pamięć immunologiczna, Program Szczepień Ochronnych, przeciwciała odpornościowe, swoiste przeciwciała, szczepienie pierwotne, szczepienie uzupełniające, szczepionka błoniczo-tężcowo-krztuścowa adsorbowana, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, właściwości immunogenne, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – DT-Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego i nie mniej niz 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka DT – błoniczo-tężcowa adsorbowana, kod ATC J07AM51, zawiera toksoid błoniczy (≥30 j.m.) oraz toksoid tężcowy (≥40 j.m.) adsorbowane na wodorotlenku glinu (≤0,7 mg Al³⁺ na dawkę 0,5 ml). Toksoidy uzyskiwane są przez inaktywację formaldehydem toksyn bakteryjnych Corynebacterium diphtheriae i Clostridium tetani, co zapewnia wysoką jakość antygenów. Preparat indukuje specyficzną odpowiedź immunologiczną, prowadząc do produkcji przeciwciał neutralizujących toksyny oraz wytworzenia pamięci immunologicznej, co jest kluczowe dla długotrwałej ochrony przed błonicą i tężcem.
adiuwant, antygen szczepionkowy, Clostridium tetani, Corynebacterium diphtheriae, Farmakopea Europejska, immunogenność szczepionki, inaktywacja toksyn bakteryjnych, kod ATC, laseczka tężca, odpowiedź immunologiczna, pamięć immunologiczna, Program Szczepień Ochronnych, przeciwciało ochronne, przeciwciało odpornościowe, Światowa Organizacja Zdrowia, szczepionka błoniczo-tężcowa, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu - Leksykon substancji czynnych
Wirus poliomyelitis – Właściwości farmakokinetyczne
Inaktywowany wirus poliomyelitis (IPV), stosowany jako składnik szczepionek takich jak Imovax Polio, Dultavax oraz Pentaxim, nie podlega klasycznym procesom farmakokinetycznym (wchłanianie, dystrybucja, metabolizm, wydalanie). Wirusy trzech serotypów: typ 1 (szczep Mahoney), typ 2 (szczep MEF-1) oraz typ 3 (szczep Saukett) są namnażane w komórkach linii Vero, a następnie inaktywowane, co eliminuje ich zdolność do replikacji, zachowując immunogenność. Zawartość antygenów jest standaryzowana i wyrażona w jednostkach antygenu D: 29 jednostek dla typu 1, 7 jednostek dla typu 2 oraz 26 jednostek dla typu 3, co odpowiada wcześniejszym wartościom 40-8-32 jednostek antygenu D, przy zmienionej metodologii pomiaru.
adiuwant, ADME, Dultavax, IMOVAX POLIO, inaktywowany wirus poliomyelitis, jednostka antygenu D, komórki linii Vero, odpowiedź immunologiczna, parametry ADME, Pentaxim, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, szczepionka skojarzona, toksoid błoniczy i tężcowy, wirus poliomyelitis, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – DTP-Szczepionka błoniczo-tężcowo-krztuścowa adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego, nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego i nie mniej niż 4 j.m. zawiesiny inaktywowanego szczepu Bordetella pertussis/0,5 ml; 1 d; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka DTP (błoniczo-tężcowo-krztuścowa adsorbowana) jest zawiesiną do wstrzykiwań stosowaną w profilaktyce błonicy, tężca i krztuśca. Jedna dawka 0,5 ml zawiera minimum 30 j.m. toksoidu błoniczego, 40 j.m. toksoidu tężcowego (badanie na świnkach morskich) lub 60 j.m. (badanie na myszach białych) oraz co najmniej 4 j.m. inaktywowanego szczepu Bordetella pertussis. Antygeny są adsorbowane na wodorotlenku glinu (do 0,7 mg Al³⁺ na dawkę), który pełni funkcję adiuwanta immunologicznego. Szczepionka zawiera także tiomersal jako konserwant, chlorek sodu dla izotoniczności oraz wodę do wstrzykiwań. Preparat ma postać białej lub prawie białej zawiesiny, z możliwością wystąpienia białego osadu na dnie ampułki, co jest zjawiskiem fizjologicznym i nie wpływa na skuteczność immunologiczną.
adiuwant, ampułka ze szkła typu I, Bordetella pertussis, niezgodność farmaceutyczna, obce cząstki, odpowiedź immunologiczna, produkt leczniczy, profilaktyka błonicy tężca i krztuśca, środek konserwujący, szczepionka adsorbowana, szczepionka błoniczo-tężcowo-krztuścowa adsorbowana, tiomersal, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, właściwości immunogenne, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań, związek rtęci - Leksykon substancji czynnych
Szczaw zwyczajny – Właściwości farmakodynamiczne
Szczaw zwyczajny (Rumex acetosa) jest istotnym składnikiem standaryzowanych preparatów alergoidowych stosowanych w swoistej immunoterapii alergenowej, takich jak Catalet C i Perosall C. Preparaty te zawierają alergeny szczawiu w formie modyfikowanej formaldehydem (alergoid) lub natywnej, dostępne w różnych stężeniach wyrażonych w jednostkach standaryzowanych (JS): Catalet C w stężeniach od 25 JS do 5000 JS (zawiesiny do wstrzykiwań), a Perosall C w stężeniach od 1 JS do 5000 JS (roztwory podjęzykowe). Mechanizm działania polega na immunomodulacji poprzez hamowanie produkcji swoistych IgE i stymulację IgG, co prowadzi do indukcji tolerancji i złagodzenia objawów alergicznych. W preparacie Catalet C dodatkowo zastosowano adiuwant wodorotlenek glinu, który wzmacnia odpowiedź immunologiczną.
adiuwant, alergeny pyłku chwastów, alergoid, babka lancetowata, bylica, ekstrakt alergenowy, immunogenność, immunomodulacja, immunoterapia podjęzykowa, immunoterapia podskórna, immunoterapia swoista, jednostka standaryzowana, klasyfikacja ATC, komosa biała, modyfikacja formaldehydem, natywny alergen, odczulanie, preparat alergoidowy, preparat immunoterapeutyczny, przeciwciała IgE, przeciwciała IgG, szczaw zwyczajny, tolerancja immunologiczna, układ immunologiczny, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tetana Pro nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Tetana PRO, zawierająca ≥ 40 j.m. oczyszczonego toksoidu tężcowego adsorbowanego na 0,5 mg Al³⁺ wodorotlenku glinu, jest preparatem z grupy toksoidów tężcowych (ATC J07AM01). Toksoid ten powstaje poprzez inaktywację formaldehydem toksyny tężcowej Clostridium tetani. Immunizacja wymaga pełnego cyklu szczepienia podstawowego, składającego się z trzech dawek, aby uzyskać długotrwałą odporność trwającą od 5 do 10 lat. Po dwóch dawkach osiąga się około 90% serokonwersji, jednak odporność ta jest krótkotrwała i nie zapewnia pełnej ochrony przed zachorowaniem na tężec.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Dultavax nie mniej niż 2 j.m. + nie mniej niż 20 j.m. + 40 jednostek antygenu D + 8 jednostek antygenu D + 32 jednostki antygenu D/0,5 ml, 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka DULTAVAX, zawierająca toksoidy błoniczy (≥2 j.m.) i tężcowy (≥20 j.m.) adsorbowane na wodorotlenku glinu (0,35 mg Al³⁺) oraz inaktywowane wirusy poliomyelitis typów 1 (40 j. antygenu D), 2 (8 j. antygenu D) i 3 (32 j. antygenu D), jest podawana w dawce 0,5 ml jako zawiesina do wstrzykiwań. Charakterystyka produktu leczniczego nie przewiduje ryzyka przedawkowania, co wynika z kontrolowanego schematu dawkowania oraz formy podania, które minimalizują możliwość podania dawki większej niż zalecana. W literaturze medycznej brak jest opisów objawów czy dawek toksycznych związanych z nadmiernym podaniem tej szczepionki.
adiuwant, antygen D, bezpieczeństwo farmakoterapii, błonica, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, fenyloalanina, inaktywowany wirus polio, leczenie objawowe, poliomyelitis, szczepionka DULTAVAX, szczepionka przeciw błonicy tężcowi i poliomyelitis, tężec, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wirus poliomyelitis, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Euvax B 20 mcg antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B (HBsAg)/ml, szczepionka 1-dawkowa dla dorosłych; 1 dawka (1 ml)
Szczepionka EUVAX B zawiera 20 mikrogramów antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B (HBsAg) w dawce 1 ml i jest przeznaczona do stosowania u dorosłych. Przeciwwskazaniem do jej podania jest nadwrażliwość na antygen HBsAg, produkowany metodą rekombinacji DNA w komórkach drożdży Saccharomyces cerevisiae, oraz na składniki pomocnicze, w tym wodorotlenek glinu (0,5 mg Al³⁺) pełniący rolę adiuwanta. Przed szczepieniem konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kierunku reakcji anafilaktycznych lub innych objawów nadwrażliwości po wcześniejszych szczepieniach przeciwko WZW typu B lub preparatach zawierających podobne składniki.
adiuwant, antygen HBsAg, inżynieria genetyczna, konsultacja alergologiczna, nadwrażliwość na składniki pomocnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, objawy nadwrażliwości, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rekombinacja DNA, Saccharomyces cerevisiae, szczepionka przeciwko WZW B, szczepionka rekombinowana, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – DT-Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego i nie mniej niz 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka DT (błoniczo-tężcowa adsorbowana) zawiera w jednej dawce 0,5 ml nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego oraz 40 j.m. toksoidu tężcowego, z adiuwantem w postaci wodorotlenku glinu w ilości nie przekraczającej 0,7 mg Al³⁺. Przed wprowadzeniem do obrotu każda seria szczepionki podlega rygorystycznym badaniom przedklinicznym, które obejmują ocenę toksyczności swoistej adsorbowanych toksoidów oraz adiuwanta, zgodnie z wytycznymi Farmakopei Europejskiej. Preparat w postaci mlecznej, jednorodnej zawiesiny o kremowym odcieniu musi spełniać określone normy jakościowe, co jest warunkiem dopuszczenia do badań klinicznych i stosowania u ludzi.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Tetana Pro nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Tetana PRO zawiera toksoid tężcowy w dawce 0,5 ml, zawierający nie mniej niż 40 jednostek międzynarodowych, adsorbowany na wodorotlenku glinu. W badaniach klinicznych oraz w monitorowaniu po wprowadzeniu do obrotu odnotowano różnorodne działania niepożądane o zróżnicowanej częstości występowania. Najczęstsze objawy miejscowe to ból w miejscu podania (bardzo często, ≥1/10), zaczerwienienie, opuchlizna, stwardnienie i ucieplenie (często, ≥1/100 do <1/10). Wśród działań ogólnoustrojowych często obserwuje się osłabienie, a z nieznaną częstością gorączkę, dreszcze, stan podgorączkowy, nadpotliwość i złe samopoczucie, które zwykle ustępują w ciągu 24-48 godzin. Reakcje immunologiczne obejmują rzadkie przypadki wstrząsu anafilaktycznego oraz inne reakcje nadwrażliwości, takie jak nieżyt nosa czy pokrzywka. W układzie nerwowym często występuje ból głowy, a z nieznaną częstością epizody hipotoniczno-hiporeaktywne, omdlenia i drżenia.
adiuwant, ból stawu, epizod hipotoniczno-hiporeaktywny, krwiak, łzawienie, małopłytkowość, naciek limfatyczny, nadpotliwość, nadwrażliwość, nadwrażliwość na glin, niedociśnienie, niewydolność nerek, nieżyt nosa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, pokrzywka, ropień aseptyczny, rumień, rumień guzowaty, sinica, stan podgorączkowy, szum w uszach, toksoid tężcowy, upośledzenie słuchu, utrata świadomości, węzły chłonne, wodorotlenek glinu, wstrząs anafilaktyczny, wybroczyna, wyprysk, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie oka, zaburzenie przewodu pokarmowego, ziarniniak podskórny - Leksykon substancji czynnych
Wirus kleszczowego zapalenia mózgu – Właściwości farmakokinetyczne
Właściwości farmakokinetyczne, takie jak wchłanianie, dystrybucja, metabolizm i wydalanie, nie mają zastosowania w przypadku szczepionek zawierających inaktywowany wirus kleszczowego zapalenia mózgu (TBE), takich jak Encepur Adults, Encepur K, FSME-IMMUN 0,25 ml Junior oraz FSME-IMMUN 0,5 ml. Mechanizm działania tych szczepionek opiera się na stymulacji układu immunologicznego do produkcji swoistych przeciwciał, a nie na bezpośrednim działaniu farmakologicznym substancji czynnej. W składzie poszczególnych preparatów znajdują się różne dawki inaktywowanego wirusa (od 0,75 μg do 2,4 μg) oraz różne ilości adiuwantu w postaci uwodnionego wodorotlenku glinu (od 0,15 mg do 0,4 mg Al³⁺), namnażanego na fibroblastach kurzych lub zarodków kurzych (CEF).
adiuwant, fibroblasty kurze, fibroblasty zarodków kurzych, inaktywowany wirus kleszczowego zapalenia mózgu, kleszczowe zapalenie mózgu, komórki CEF, komórki dendrytyczne, komórki prezentujące antygen, limfocyt B, limfocyt T pomocniczy, makrofag, odpowiedź immunologiczna, proces farmakokinetyczny, stymulacja układu odpornościowego, swoiste przeciwciała, szczep K23, szczep Neudörfl, układ odpornościowy, właściwości farmakokinetyczne, wodorotlenek glinu - Leksykon substancji czynnych
Antygen powierzchniowy wirusa zapalenia wątroby typu B – Przedawkowanie
Antygen powierzchniowy wirusa zapalenia wątroby typu B (HBsAg), będący głównym składnikiem szczepionek takich jak Engerix B (10 μg HBsAg/0,5 ml) oraz EUVAX B (10 μg HBsAg/0,5 ml dla dzieci i 20 μg HBsAg/1 ml dla dorosłych), wykazuje profil bezpieczeństwa, który nie ulega istotnej zmianie w przypadku przedawkowania. Dane z monitorowania działań niepożądanych po wprowadzeniu szczepionek do obrotu wskazują, że objawy po podaniu dawki większej niż zalecana są zbliżone do tych obserwowanych przy dawkach terapeutycznych. W piśmiennictwie medycznym brak jest doniesień o specyficznych lub poważnych reakcjach niepożądanych związanych z przedawkowaniem HBsAg, co sugeruje niskie ryzyko kliniczne przy przypadkowym podaniu nadmiernej dawki. Należy jednak pamiętać, że antygen jest adsorbowany na wodorotlenku glinu, co może potencjalnie zwiększać ryzyko działań niepożądanych związanych z adiuwantem przy nadmiernej ekspozycji.
adiuwant, antygen powierzchniowy wirusa zapalenia wątroby typu B, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, Engerix-B, Euvax B, leczenie objawowe, piśmiennictwo medyczne, profil bezpieczeństwa, szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Engerix B 10 mcg antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B (HBsAg)/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Engerix B zawiera 10 µg antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B (HBsAg) w dawce 0,5 ml oraz 0,25 mg uwodnionego wodorotlenku glinu jako adiuwantu. Przeciwwskazania do jej podania obejmują nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, w tym antygen HBsAg produkowany metodą rekombinacji DNA w komórkach Saccharomyces cerevisiae, oraz wystąpienie reakcji alergicznych po wcześniejszym podaniu szczepionki. Szczepienie należy odroczyć u pacjentów z ostrą chorobą przebiegającą z gorączką, natomiast łagodne infekcje bez gorączki nie stanowią przeciwwskazania do podania preparatu.
adiuwant, alergia, antygen HBs, antygen powierzchniowy HBV, łagodna infekcja, nadwrażliwość, nieżyt górnych dróg oddechowych, objawy nadwrażliwości, ostra choroba z gorączką, ostra infekcja, reakcja alergiczna, rekombinacja DNA, szczepionka Engerix B, szczepionka inaktywowana, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – IBU-SPA 400 mg + 100 mg
Produkt leczniczy IBU-SPA zawiera 400 mg ibuprofenu oraz 100 mg kofeiny i należy do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) z pochodnych kwasu propionowego (kod ATC: M01AE51). Ibuprofen działa poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn, co przekłada się na efekty przeciwbólowe, przeciwzapalne i przeciwgorączkowe, a także odwracalne hamowanie agregacji płytek krwi. Kofeina, będąca antagonistą receptorów adenozyny i inhibitorem syntezy prostaglandyn, pełni rolę adiuwanta, wzmacniając działanie przeciwbólowe ibuprofenu. Istotne jest, że jednorazowe stosowanie ibuprofenu 400 mg może osłabiać działanie kardioprotekcyjne niskich dawek kwasu acetylosalicylowego (81 mg), jednak sporadyczne użycie prawdopodobnie nie ma klinicznego znaczenia.
adiuwant, agregacja płytek krwi, antynocycepcja, ból dolnej części pleców, ból podczas ruchu, ból somatyczny, ból szyi, ból zęba, ibuprofen, kofeina, kwas acetylosalicylowy, metoda podwójnie ślepej próby, metyloksantyna, monoterapia ibuprofenem, niesteroidowy lek przeciwzapalny, prostaglandyna, randomizowane kontrolowane badanie kliniczne, receptor adenozyny, skala numeryczna NRS, synteza prostaglandyn, terapia przeciwbólowa, tromboksan, zdarzenie niepożądane