teleangiektazja
Teleangiektazja to trwałe poszerzenie drobnych naczyń krwionośnych (tętniczek, żyłek i naczyń włosowatych) zlokalizowanych głównie w warstwach powierzchownych skóry i błon śluzowych. Zmiany te są widoczne jako czerwone lub fioletowe, nitkowate linie o średnicy 0,1-1 mm i mogą występować pojedynczo lub w skupiskach.
Teleangiektazje mogą być zmianami samoistnym lub wtórnymi, towarzyszącymi wielu jednostkom chorobowym, takim jak trądzik różowaty, rogowacenie słoneczne, twardzina układowa czy dziedziczna teleangiektazja krwotoczna (choroba Rendu-Oslera-Webera). Często są wynikiem przewlekłej ekspozycji na promieniowanie UV, nadużywania alkoholu, zmian hormonalnych, a także mogą mieć podłoże genetyczne.
Diagnostyka teleangiektazji obejmuje dokładny wywiad, badanie fizykalne oraz w wybranych przypadkach badania dodatkowe, takie jak dermoskopia, wideokapilaroskopia czy badania obrazowe. Leczenie zależy od przyczyny i lokalizacji zmian, a obejmuje m.in. terapię laserową, elektrokoagulację, skleroterapię oraz leczenie choroby podstawowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rak skóry – Leczenie
Rak skóry, będący najczęstszym nowotworem u ludzi, wymaga zindywidualizowanego podejścia terapeutycznego zależnego od typu, lokalizacji, rozmiaru, głębokości inwazji oraz stanu ogólnego pacjenta. Podstawową metodą leczenia jest chirurgia, w tym wycięcie chirurgiczne z marginesem zdrowej tkanki, chirurgia mikrograficzna Mohsa z wskaźnikiem wyleczenia 98-99%, łyżeczkowanie i elektrodesykacja oraz kriochirurgia. Radioterapia stanowi alternatywę lub uzupełnienie leczenia chirurgicznego, szczególnie w trudnych lokalizacjach, z efektywnością około 90%. Miejscowe terapie, takie jak 5-fluorouracyl, imikwimod czy terapia fotodynamiczna, są stosowane w powierzchownych zmianach z wskaźnikami wyleczenia 80-90%. W zaawansowanych przypadkach stosuje się chemioterapię systemową, immunoterapię (np. inhibitory PD-1) oraz terapię celowaną, w tym inhibitory szlaku Hedgehog (wismodegib, sonidegib) dla zaawansowanego raka podstawnokomórkowego.
5-fluorouracyl, cemiplimab, chemioterapia systemowa, chirurg onkologiczny, chirurg plastyczny, chirurgia laserowa, chirurgia mikrograficzna Mohsa, dermabrazja, fotouczulacz, hipopigmentacja, imikwimod, immunoterapia miejscowa, inhibitor PD-1, inhibitor szlaku Hedgehog, kriochirurgia, łyżeczkowanie i elektrodesykacja, miejscowa chemioterapia, onkolog kliniczny, patolog, peeling chemiczny, pielęgniarka onkologiczna, promieniowanie UV, przerzut do węzłów chłonnych, psychoonkolog, radioterapeuta, radioterapia, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, rak skóry, rogowacenie słoneczne, teleangiektazja, terapia celowana, terapia fotodynamiczna, wycięcie chirurgiczne, zespół wielodyscyplinarny, zmiana przedrakowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydrocortisonum AFP 10 mg/g
Lek Hydrocortisonum AFP w postaci kremu 10 mg/g, zawierający octan hydrokortyzonu, może wywoływać liczne działania niepożądane, zwłaszcza przy terapii trwającej powyżej 14 dni. Miejscowe działania obejmują zmiany atroficzne skóry, zaburzenia rogowacenia, pigmentacji, reakcje alergiczne, trądzik posteroidowy, opóźnione gojenie ran, teleangiektazje oraz ryzyko nadkażeń bakteryjnych, grzybiczych i wirusowych. Szczególnie wrażliwe są okolice o delikatnej skórze, takie jak twarz, powieki, pachy i pachwiny. Długotrwałe stosowanie w okolicy oczu może prowadzić do jaskry i zaćmy. Ryzyko działań niepożądanych wzrasta przy stosowaniu na dużą powierzchnię skóry, pod opatrunkiem okluzyjnym oraz u dzieci, u których skóra jest bardziej przepuszczalna dla substancji czynnych.
alergia kontaktowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukromocz, dermatitis perioralis, działanie immunosupresyjne, hiperglikemia, hiperkortyzolemia, hirsutyzm, jaskra, nadkażenie, octan hydrokortyzonu, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, plamica posteroidowa, rozstęp, teleangiektazja, trądzik posteroidowy, wchłanianie systemowe, wybroczyna, zaburzenie rogowacenia, zaćma, zakażenie grzybicze, zanikowe zapalenie skóry, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie okołooczne, zespół Cushinga - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Hydrokortyzon Allefin
Hydrokortyzon Allefin w stężeniu 5 mg/g (hydrokortyzon octan) w formie kremu wymaga ostrożnego stosowania ze względu na ryzyko działań niepożądanych typowych dla kortykosteroidów. Terapia powinna być monitorowana, a brak poprawy po 7 dniach wymaga konsultacji lekarskiej. Stosowanie na skórę twarzy jest dopuszczalne jedynie do 3 dni, aby ograniczyć ryzyko teleangiektazji, dermatitis perioralis oraz zaników skóry. Preparatu nie należy aplikować na rozległe powierzchnie skóry bez konsultacji, aby uniknąć ogólnoustrojowych działań niepożądanych, w tym zahamowania czynności kory nadnerczy. U pacjentów z cukrzycą i łuszczycą wskazana jest szczególna ostrożność ze względu na możliwe powikłania, takie jak nawrót choroby, uogólniona łuszczyca krostkowa oraz toksyczne efekty miejscowe.
cukrzyca, dermatitis perioralis, działanie ogólnoustrojowe, gospodarka węglowodanowa, hydrokortyzon, hydrokortyzon octan, jaskra, kortykosteroid, leczenie przeciwbakteryjne, leczenie przeciwgrzybicze, łuszczyca, łuszczyca krostkowa, miejscowa reakcja skórna, nawrót choroby, opatrunek okluzyjny, teleangiektazja, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zanik skóry, zapalenie skóry wokół ust - Leksykon leków
Działania niepożądane – Chlorchinaldin H (30 mg + 10 mg)/g
Chlorchinaldin H w postaci maści zawiera 30 mg chlorochinaldolu oraz 10 mg hydrokortyzonu octanu na gram preparatu. Stosowanie tego leku może powodować liczne miejscowe działania niepożądane, takie jak przemijające podrażnienie skóry, wysuszenie naskórka, zaczerwienienie, świąd, pieczenie, kontaktowe zapalenie skóry oraz reakcje uczuleniowe związane z chlorochinaldolem. Hydrokortyzon octan może dodatkowo wywoływać miejscowe objawy takie jak atrofia skóry, teleangiektazje, zaburzenia pigmentacji, zmiany trądzikopodobne oraz nadkażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze, zwłaszcza przy stosowaniu pod opatrunkami zamkniętymi. Szczególną ostrożność należy zachować przy aplikacji na skórę twarzy, gdzie może dojść do dermatitis perioralis, zanikowego zapalenia skóry oraz utrwalonego rozszerzenia naczyń krwionośnych.
atrofia skóry, chlorochinaldol, dermatitis perioralis, hydrokortyzon octan, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, nadkażenie, odczyn uczuleniowy, opatrunek zamknięty, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna, rozszerzenie naczyń, teleangiektazja, zaburzenie pigmentacji, zanik skóry, zanikowe zapalenie skóry, zespół Cushinga, zmiany trądzikopodobne - Leksykon chorób i schorzeń
Enteritis promieniowa – Diagnostyka i diagnoza
Enteritis promieniowa to zapalenie jelit wywołane uszkodzeniem przez promieniowanie, najczęściej w trakcie radioterapii nowotworów jamy brzusznej, miednicy lub odbytnicy. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie dotyczącym ekspozycji na promieniowanie (m.in. dawka całkowita i frakcyjna), badaniu fizykalnym oraz badaniach laboratoryjnych, endoskopowych i obrazowych. W badaniach laboratoryjnych mogą wystąpić niedokrwistość, leukocytoza, zaburzenia elektrolitowe i nieprawidłowości w testach wątrobowych. Endoskopia (gastroskopia, kolonoskopia, kapsułka endoskopowa, enteroskopia) pozwala na ocenę zmian błony śluzowej, które w ostrej fazie obejmują obrzęk i owrzodzenia, a w przewlekłej teleangiektazje i kruchość śluzówki. Badania obrazowe, takie jak TK jamy brzusznej i miednicy, wykazują pogrubienie ściany jelita i obrzęk podśluzówkowy, a także pozwalają na wykrycie niedrożności i powikłań. Testy oddechowe na SIBO są istotne u pacjentów z biegunką po radioterapii.
badanie endoskopowe, biopsja, chemioterapia, dawka promieniowania, enteritis promieniowa, enteroskopia, gastroskopia, kapsułka endoskopowa, kolonoskopia, markery nowotworowe, mikrobiom jelitowy, morfologia krwi, niedokrwistość, niedrożność jelita cienkiego, nieswoista choroba zapalna jelit, ostra enteritis promieniowa, przeszczep mikrobioty kałowej, radioterapia nowotworów, rezonans magnetyczny, teleangiektazja, tomografia komputerowa, wodorowy test oddechowy, zaburzenia elektrolitowe, zapalenie naczyń, zespół jelita drażliwego, zespół złego wchłaniania - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Hydrocortisonum Aflofarm
Hydrocortisonum Aflofarm w postaci kremu zawiera 5 mg/g hydrokortyzonu octanu i jest stosowany miejscowo jako kortykosteroid. Terapia wymaga regularnej oceny klinicznej, a brak poprawy po 7 dniach wskazuje na konieczność konsultacji i weryfikacji rozpoznania. Produkt nie powinien być aplikowany na zdrową skórę, a stosowanie na twarz powinno być ograniczone do maksymalnie 3 dni ze względu na ryzyko miejscowych działań niepożądanych. Aplikacja na rozległe powierzchnie wymaga konsultacji lekarskiej. Należy unikać stosowania pod opatrunkiem okluzyjnym, aby nie zwiększać wchłaniania kortykosteroidu, co może prowadzić do ogólnoustrojowych działań niepożądanych, w tym zahamowania czynności kory nadnerczy. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z cukrzycą, dzieci, kobiet w ciąży oraz karmiących piersią.
cukrzyca, dermatitis perioralis, hydrokortyzon octan, jaskra, kontaktowe zapalenie skóry, kontrola glikemii, kortykosteroid, leczenie przeciwgrzybicze, łuszczyca krostkowa, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, reakcja alergiczna, teleangiektazja, wchłanianie przezskórne, zaburzenie wzrostu, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zakażenie skóry, zanik skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flucinar N (0,25 mg + 5 mg)/g
Flucinar N w postaci maści zawiera 0,25 mg fluocynolonu acetonidu (kortykosteroid) oraz 5 mg neomycyny siarczanu (antybiotyk aminoglikozydowy) w 1 g preparatu i może wywoływać liczne działania niepożądane zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe. Do najczęstszych należą miejscowe reakcje skórne, takie jak zmiany trądzikopodobne, pieczenie, świąd, podrażnienie, suchość skóry, a także atrofia skóry, rozstępy i teleangiektazje, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu na wrażliwe obszary. Neomycyna może indukować reakcje alergiczne, w tym opóźnione, a immunosupresyjne działanie fluocynolonu sprzyja rozwojowi zakażeń wtórnych, w tym zapaleniu mieszków włosowych. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu w okolicy oczu ze względu na ryzyko jaskry, zaćmy oraz nieostrego widzenia, a także w okolicy ucha z uwagi na potencjalną ototoksyczność neomycyny.
antybiotyk aminoglikozydowy, atrofia skóry, cukromocz, działanie immunosupresyjne, fluocynolon acetonid, hiperglikemia, hiperkortyzolemia, hirsutyzm, jaskra, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, nadciśnienie tętnicze, nefropatia toksyczna, neomycyny siarczan, nieostre widzenie, obrzęk, okołoustne zapalenie skóry, oś podwzgórzowo-przysadkowo-nadnerczowa, ototoksyczność, plamica, reakcja alergiczna, retencja płynów, rozstępy, teleangiektazja, zaburzenie wzrostu, zaćma, zakażenie wtórne, zapalenie mieszków włosowych, zespół Cushinga, zmiana trądzikopodobna, zmniejszenie odporności - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Clobex
Propionian klobetazolu w postaci szamponu leczniczego, stosowany głównie w terapii łuszczycy owłosionej skóry głowy, wymaga ostrożności ze względu na ryzyko działań niepożądanych, w tym nadwrażliwości na kortykosteroidy oraz poważnych powikłań systemowych przy długotrwałym stosowaniu przekraczającym 4 tygodnie. Szczególnie niebezpieczne jest stosowanie w dużych dawkach, na dużych powierzchniach ciała, z opatrunkami okluzyjnymi lub u dzieci, co może prowadzić do ogólnoustrojowego wchłaniania kortykosteroidów, zahamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza oraz odwracalnej niewydolności nadnerczy manifestującej się zespołem Cushinga. Zaleca się monitorowanie pacjentów, zwłaszcza tych z ciężką cukrzycą, oraz rozważenie zamiany na słabszy kortykosteroid po 4 tygodniach terapii.
ciężkie zakażenie, immunosupresja ogólnoustrojowa, kortykosteroid miejscowy, łuszczyca owłosionej skóry głowy, martwica kości, martwicze zapalenie powięzi, mięsak Kaposiego, nadwrażliwość na lek, niewydolność nadnerczy, okołowargowe zapalenie skóry, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ostra niewydolność nadnerczy, propionian klobetazolu, tachyfilaksja, teleangiektazja, trądzik pospolity, trądzik różowaty, uogólniona łuszczyca krostkowa, zanik skóry, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dermitopic 0,1%
Dermitopic, zawierający takrolimus jednowodny w stężeniu 0,1% w postaci maści, wykazuje profil działań niepożądanych głównie związanych z miejscową aplikacją. W badaniach klinicznych około 50% pacjentów doświadczyło działań niepożądanych, z których najczęstsze to pieczenie i świąd skóry (bardzo często, ≥1/10), rumień (często, ≥1/100 do <1/10), uczucie ciepła, parestezje oraz wysypka w miejscu podania. Objawy te mają zazwyczaj łagodny do umiarkowanego charakter i ustępują w ciągu tygodnia od rozpoczęcia terapii. Ponadto, częstość występowania nietolerancji alkoholu manifestującej się wypiekami lub podrażnieniem skóry po spożyciu napojów alkoholowych również została odnotowana jako często występująca reakcja niepożądana.
dyzestezja, działanie immunomodulujące, nadwrażliwość miejscowa, nietolerancja alkoholu, obrzęk miejscowy, parestezja, plamy soczewicowate, podrażnienie skóry, reakcja niepożądana leku, rumień, takrolimus jednowodny, teleangiektazja, trądzik, trądzik różowaty, wyprysk opryszczkowy, wysiew ospopodobny Kaposiego, zakażenie Herpes simplex, zakażenie oka wirusem opryszczki, zakażenie wirusem Herpes, zapalenie mieszków włosowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Mycosolon (20 mg + 2,5 mg)/g
Mycosolon to maść zawierająca mikonazol (20 mg/g) oraz mazipredon chlorowodorek (2,5 mg/g), wykazująca działanie przeciwgrzybicze i przeciwzapalne. Pomimo braku danych o ostrym przedawkowaniu, długotrwałe lub nieprawidłowe stosowanie, zwłaszcza na rozległe powierzchnie skóry, niesie ryzyko supresji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, manifestującej się objawami wtórnej niewydolności nadnerczy (osłabienie, hipotonia, hipoglikemia). U dzieci dodatkowo obserwuje się zahamowanie wzrostu i rozwoju, co jest poważnym powikłaniem. Miejscowe działania niepożądane obejmują ścieńczenie skóry, rozstępy i teleangiektazje, wynikające z atrofogennego działania glikokortykosteroidów.
diagnostyka endokrynologiczna, działanie niepożądane, działanie przeciwgrzybicze, endogenna produkcja kortyzolu, glikokortykosteroid, hipoglikemia, hipotonia, mazipredon, mikonazol, Mycosolon, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, rozstępy, ścieńczenie skóry, substancja czynna, teleangiektazja, wtórna niewydolność nadnerczy, zaburzenie endokrynologiczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Predasol 5 mg
Prednizolon, glikokortykosteroid, wykazuje profil działań niepożądanych silnie zależny od dawki i czasu terapii. Przy niskich dawkach substytucyjnych ryzyko jest minimalne, natomiast dawki przewyższające fizjologiczne stężenia zwiększają spektrum i nasilenie działań niepożądanych. Kluczowe zagrożenia obejmują immunosupresję z maskowaniem infekcji oraz ryzykiem reaktywacji zakażeń wirusowych, bakteryjnych, grzybiczych i pasożytniczych, w tym strongyloidozy. Możliwe są reakcje alergiczne i anafilaktyczne z objawami takimi jak arytmie, skurcz oskrzeli, zapaść krążeniowa i zatrzymanie akcji serca. Długotrwałe stosowanie prednizolonu prowadzi do zahamowania czynności nadnerczy i zespołu Cushinga, objawiającego się m.in. twarzą księżycowatą, otyłością tułowia i hiperwolemią. Metabolicznie obserwuje się zatrzymanie sodu z obrzękami, hipokaliemię, przyrost masy ciała, obniżoną tolerancję glukozy, rozwój cukrzycy, hipercholesterolemię i hipertriglicerydemię. Ponadto lek może indukować szerokie spektrum zaburzeń psychicznych, od depresji i lęków po psychozy i myśli samobójcze, a także zmiany neurologiczne, takie jak rzekomy guz mózgu czy nasilenie drgawek u chorych z padaczką.
bradykardia, eozynopenia, glikokortykosteroid, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hiperwolemia, jałowa martwica kości, jaskra, krwawienie z żołądka, leczenie substytucyjne, leukocytoza, limfopenia, maskowanie objawów infekcji, miażdżyca, miopatia, nadciśnienie tętnicze, obniżenie tolerancji glukozy, osteoporoza, owrzodzenie rogówki, policytemia, prednizolon, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozstępy, rzekomy guz mózgu, skurcz oskrzeli, teleangiektazja, tłuszczakowatość nadtwardówkowa, trądzik różowaty, trądzik steroidowy, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, twarz księżycowata, wrzód żołądka i jelit, wybroczyna, wysypka polekowa, zaburzenia rytmu serca, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zakrzepica, zanik mięśni, zapalenie naczyń, zapalenie oka, zapalenie trzustki, zapaść krążeniowa, zatrzymanie pracy serca, zespół Cushinga - Leksykon chorób i schorzeń
Ból na górze stopy – Epidemiologia
Ból stopy, szczególnie zlokalizowany na górze stopy, jest powszechnym problemem zdrowotnym o częstości występowania od 13% do 40% w populacji ogólnej, z wyższą częstością u kobiet, osób otyłych oraz starszych. Najczęstsze przyczyny obejmują zapalenie ścięgien, złamania przeciążeniowe kości śródstopia, urazy stawu Lisfranca oraz schorzenia takie jak hallux rigidus (dotykający 40% mężczyzn i 50% kobiet do 70. roku życia) i hallux valgus (występujący u 26% kobiet w wieku 18-65 lat i 36% powyżej 65 lat). Czynniki ryzyka to m.in. płeć żeńska, otyłość, aktywność fizyczna o wysokiej intensywności, nieodpowiednie obuwie oraz współistniejące choroby, takie jak zapalenia stawów czy cukrzyca. Złamania przeciążeniowe są szczególnie istotne u sportowców i osób z osteoporozą, a zapalenie ścięgien, zwłaszcza ścięgna piszczelowego przedniego, jest częstym urazem przeciążeniowym.
artroza, BMI, ból stopy, bunion, cukrzyca, hallux rigidus, hallux valgus, nadciśnienie tętnicze, nerwiak osłonkowy, neurofibromatoza typu 2, niepełnosprawność, objaw Raynauda, osteoporoza, otyłość, reumatoidalne zapalenie stawów, schorzenie naczyniowe, sklerodermia, sztywność palucha, teleangiektazja, uraz Lisfranca, zapalenie powięzi podeszwowej, zapalenie ścięgna, zapalenie ścięgna piszczelowego przedniego, zapalenie stawu, zgięcie grzbietowe stopy, złamanie przeciążeniowe, złamanie przeciążeniowe kości śródstopia, zwapnienie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tetralysal 150 mg
Tetralysal 150 mg, zawierający 204 mg limecykliny (odpowiadającej 150 mg tetracykliny), jest antybiotykiem z grupy tetracyklin stosowanym głównie w leczeniu trądziku pospolitego o średnim i dużym nasileniu oraz trądziku różowatego w fazie grudkowo-krostkowej. Lek wykazuje skuteczność w redukcji zmian zapalnych takich jak grudki, krosty, guzki, cysty oraz nacieki, a także w eliminacji bakterii Cutibacterium acnes, kluczowych w patogenezie trądziku. Tetralysal jest wskazany szczególnie w przypadkach, gdy leczenie miejscowe jest niewystarczające, a zmiany zapalne są rozległe lub oporne na inne terapie. Preparat jest dostępny w formie kapsułek twardych i powinien być stosowany zgodnie z zaleceniami, z uwzględnieniem przeciwwskazań takich jak nietolerancja laktozy (52 mg laktozy w kapsułce) oraz konieczności unikania interakcji z produktami zawierającymi wapń, magnez, żelazo i glin.
antybiotyk tetracyklinowy, antybiotykoterapia ogólnoustrojowa, bliznowacenie, Cutibacterium acnes, dermatoza zapalna, grudka trądzikowa, limecyklina, naciek zapalny, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, Propionibacterium acnes, przerost gruczołów łojowych, reakcja fotouczuleniowa, rozszerzone naczynia krwionośne, teleangiektazja, trądzik grudkowo-krostkowy, trądzik pospolity, trądzik różowaty, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Hydrocortisonum Ziaja
Hydrokortyzon octan w kremie o stężeniu 5 mg/g wymaga restrykcyjnego przestrzegania zasad stosowania ze względu na ryzyko działań niepożądanych miejscowych i ogólnoustrojowych. Preparat nie powinien być aplikowany na zdrową skórę, a na skórę twarzy jedynie przez maksymalnie 3 dni, aby ograniczyć ryzyko teleangiektazji, zapalenia okołoustnego i zaników skóry. Należy unikać kontaktu z oczami i błonami śluzowymi, szczególnie w okolicy powiek, gdzie istnieje ryzyko rozwoju lub zaostrzenia jaskry i zaćmy. Stosowanie na obszarach o cienkiej skórze (twarz, pachy, pachwiny) wymaga szczególnej ostrożności. Nie zaleca się stosowania pod opatrunkami okluzyjnymi, które zwiększają wchłanianie i ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych, takich jak zahamowanie czynności kory nadnerczy. Dawkowanie powinno być ograniczone pod względem powierzchni, dawki i czasu terapii, aby minimalizować ryzyko hiperglikemii u pacjentów z cukrzycą oraz powikłań u osób z łuszczycą, w tym ryzyka uogólnionej łuszczycy krostkowej i nawrotów choroby.
aplikacja na skórę twarzy, błona śluzowa, centralna chorioretinopatia surowicza, ciśnienie wewnątrzgałkowe, CSCR, cukrzyca, dermatitis perioralis, działanie niepożądane, glikol propylenowy, hiperglikemia, hydrokortyzon octan, jaskra, kontakt preparatu z oczami, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, leczenie przeciwbakteryjne, leczenie przeciwgrzybicze, łuszczyca, łuszczyca krostkowa, metylu parahydroksybenzoesan, miejscowe działanie niepożądane, nieostre widzenie, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, teleangiektazja, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zanik skóry, zapalenie okołoustne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clobederm 0,5 mg/g
Krem Clobederm zawierający klobetazolu propionian (0,5 mg/g) jest silnym kortykosteroidem stosowanym miejscowo, którego profil bezpieczeństwa obejmuje liczne działania niepożądane, zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe. Do najczęstszych miejscowych reakcji należą zmiany w strukturze skóry, takie jak zanik tkanki podskórnej, rozstępy, teleangiektazje oraz plamica posteroidowa. Istotnym zagrożeniem są wtórne zakażenia skóry oraz uogólniona łuszczyca krostkowa u pacjentów z łuszczycą. Stosowanie kremu w okolicy oczu może prowadzić do poważnych powikłań okulistycznych, w tym jaskry i zaćmy. Miejscowe działania niepożądane obejmują również pieczenie, świąd, podrażnienie, zmiany trądzikopodobne, suchość skóry, odbarwienia oraz reakcje alergiczne na substancje pomocnicze, takie jak glikol propylenowy, chlorokrezol i alkohol cetostearylowy.
alkohol cetostearylowy, chlorokrezol, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukromocz, glikol propylenowy, hiperglikemia, jaskra, klobetazol propionian, kortykosteroid, łuszczyca krostkowa, nadciśnienie tętnicze, nieostre widzenie, niewydolność nadnerczy, obniżona odporność, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, plamica posteroidowa, pokrzywka, rozstęp skórny, supresja kortyzolu, teleangiektazja, wtórne zakażenie skóry, wysypka plamisto-grudkowa, zaćma, zahamowanie wzrostu, zahamowanie wzrostu naskórka, zanik tkanki podskórnej, zapalenie mieszków włosowych, zespół Cushinga, zmętnienie soczewki, zmiany trądzikopodobne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Metronidazol Ziaja 10 mg/g
Metronidazol Ziaja w postaci żelu o stężeniu 10 mg/g jest preparatem dermatologicznym stosowanym głównie w leczeniu trądziku różowatego (rosacea), wyprysku łojotokowego, mieszanych zakażeń bakteryjnych skóry twarzy, zapalenia skóry wokół ust (dermatitis perioralis) oraz trądziku różowatego posteroidowego. Lek wykazuje działanie przeciwzapalne i przeciwbakteryjne, szczególnie skuteczne wobec beztlenowych bakterii, co przyczynia się do redukcji objawów zapalnych, normalizacji funkcji skóry oraz eliminacji patogenów. Preparat dostępny jest w formie przezroczystego żelu zawierającego 10 mg metronidazolu na gram, a także substancje pomocnicze takie jak etanol 96% (150 mg/g), glikol propylenowy (150 mg/g) oraz parabeny (metylu parahydroksybenzoesan 0,8 mg/g i propylu parahydroksybenzoesan 0,2 mg/g), które mogą mieć znaczenie przy doborze terapii.
bakteria beztlenowa, choroba zapalna przewlekła, dermatoza przewlekła, etanol, glikol propylenowy, grudka, kortykosteroid miejscowy, krostka, łojotok, metronidazol, metylu parahydroksybenzoesan, propylu parahydroksybenzoesan, przerost gruczołów łojowych, teleangiektazja, trądzik różowaty, trądzik różowaty posteroidowy, wyprysk łojotokowy, zapalenie skóry wokół ust, złuszczanie naskórka, zmiana grudkowo-krostkowa - Leksykon chorób i schorzeń
Naczyniak krwotoczny dziedziczny – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Naczyniakowatość krwotoczna dziedziczna (HHT) to autosomalne dominujące zaburzenie naczyniowe charakteryzujące się teleangiektazjami i malformacjami tętniczo-żylnymi (AVMs), które predysponują do nawracających krwawień, zwłaszcza z nosa i przewodu pokarmowego, oraz powikłań narządowych. Przeżywalność pacjentów z HHT jest zróżnicowana; niektóre badania wskazują na skrócenie życia (mediana 77 lat vs. 80 lat w populacji ogólnej), podczas gdy inne, szczególnie te obejmujące pacjentów leczonych w wyspecjalizowanych ośrodkach, nie wykazują istotnej różnicy (oczekiwana długość życia 75,9 lat, 95% CI 73,3-78,6 vs. 79,3 lat, 95% CI 74,8-84,0; p=0,29). Kluczowe czynniki pogarszające rokowanie to niedokrwistość (HR=2,93, p=0,006), krwawienia z przewodu pokarmowego (HR=2,63, p=0,001), objawowe malformacje wątroby (HR=2,10, p=0,015) oraz mutacja w genie SMAD4. Malformacje mózgowe i płucne nie predysponują do zwiększonej śmiertelności przy odpowiednim leczeniu i monitorowaniu. Systematyczne badania przesiewowe i leczenie w wyspecjalizowanych ośrodkach HHT są kluczowe dla poprawy rokowania i jakości życia pacjentów.
bewacyzumab, choroba Rendu-Oslera-Webera, embolizacja wewnątrznaczyniowa, gen SMAD4, krążenie oboczne, krwawienie z przewodu pokarmowego, kryteria Curaçao, kwestionariusz jakości życia, malformacja naczyniowa wątroby, malformacja tętniczo-żylna, malformacja tętniczo-żylna mózgu, malformacja tętniczo-żylna płucna, migrena, naczyniakowatość krwotoczna dziedziczna, nawracające krwawienie z nosa, niedokrwistość, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niewydolność serca z wysokim rzutem, przeciwciało anty-VEGF, rekanalizacja, ropień mózgu, schyłkowa niewydolność serca, sepsa, teleangiektazja, tomografia komputerowa klatki piersiowej, transfuzja krwi, udar mózgu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flucinar
Maść Flucinar zawierająca fluocynolonu acetonid wymaga ostrożnego stosowania, z uwzględnieniem ograniczenia czasu terapii do maksymalnie 2 tygodni, aby uniknąć ogólnoustrojowych działań niepożądanych typowych dla kortykosteroidów, takich jak obrzęki, nadciśnienie tętnicze, hiperglikemia oraz immunosupresja. Należy unikać aplikacji na duże powierzchnie skóry, pod opatrunkami okluzyjnymi oraz u dzieci ze względu na zwiększoną absorpcję i ryzyko kumulacji efektów niepożądanych. W trakcie długotrwałej terapii wskazana jest kontrola funkcji kory nadnerczy poprzez oznaczanie poziomu kortyzolu we krwi i moczu po stymulacji ACTH. W przypadku wystąpienia podrażnienia, reakcji alergicznych lub zakażeń skóry, konieczne jest przerwanie leczenia i wdrożenie odpowiedniej terapii przeciwbakteryjnej lub przeciwgrzybiczej.
ACTH, błona śluzowa, dermatitis perioralis, działanie ogólnoustrojowe, fluocynolonu acetonid, glikol propylenowy, hiperglikemia, jaskra, jaskra wąskokątna, kontaktowe zapalenie skóry, kora nadnerczy, kortykosteroid, kortyzol, lanolina, leczenie przeciwbakteryjne, lek przeciwgrzybiczny, nadciśnienie tętnicze, obniżona odporność, obrzęk, opatrunek okluzyjny, pieczenie skóry, reakcja alergiczna skórna, świąd, teleangiektazja, zaćma, zaczerwienienie skóry, zanik tkanki podskórnej, zapalenie okołoustne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Hydrocortisonum AFP
Hydrocortisonum AFP w kremie zawiera 10 mg/g hydrokortyzonu octanu i wymaga ostrożnego stosowania ze względu na ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych, w tym zahamowania czynności kory nadnerczy. Leczenie powinno być regularnie oceniane klinicznie, a brak poprawy po 7 dniach wymaga konsultacji lekarskiej. Stosowanie na skórę twarzy powinno być krótkotrwałe (do 3 dni) z uwagi na zwiększoną wrażliwość i ryzyko teleangiektazji, dermatitis perioralis oraz zaników skóry. Preparatu nie należy aplikować na zdrową skórę, okolice powiek, błony śluzowe ani do oczu, aby uniknąć powikłań takich jak jaskra, zaćma czy podrażnienia. Należy unikać stosowania na rozległe powierzchnie skóry, pod opatrunkiem okluzyjnym oraz w dużych dawkach, aby zminimalizować ryzyko systemowej absorpcji i działań niepożądanych.
cukrzyca, dermatitis perioralis, glikol propylenowy, hydrokortyzon octan, jaskra i zaćma, kontaktowe zapalenie skóry, leczenie przeciwgrzybicze, łuszczyca, nadwrażliwość, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, reakcja alergiczna, teleangiektazja, uogólniona łuszczyca krostkowa, wchłanianie kortykosteroidów przez skórę, zahamowanie kory nadnerczy, zanik skóry, zapalenie skóry wokół ust - Leksykon substancji czynnych
Fluocinolon acetonid – Działania niepożądane
Fluocinolon acetonid w stężeniu 0,25 mg/g, stosowany miejscowo w postaci żelu (Flucinar), może wywoływać liczne działania niepożądane zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe. Miejscowo obserwuje się m.in. zanik i rozstępy skóry, teleangiektazje (częstość ≥1/1 000 do <1/100), hipertrichozę (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000), zmiany trądzikopodobne, pieczenie, świąd, podrażnienie, suchość skóry, łysienie oraz odbarwienia. Długotrwałe stosowanie, aplikacja na duże powierzchnie skóry, pod opatrunkiem okluzyjnym lub u dzieci zwiększa ryzyko wchłaniania ogólnoustrojowego, co może prowadzić do zahamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zespołu Cushinga, hiperglikemii, cukromoczu, nadciśnienia tętniczego, opóźnienia wzrostu u dzieci oraz obrzęków. Ponadto, stosowanie w okolicy oczu może skutkować jaskrą i zaćmą, a immunosupresyjne działanie leku predysponuje do zakażeń wtórnych skóry, w tym zapalenia mieszków włosowych.
atrofia skóry, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukromocz, cukrzyca posteroidowa, działanie immunosupresyjne kortykosteroidów, flora oportunistyczna, Flucinar, fluocinolon acetonid, hiperglikemia, hipertrichoza, jaskra, nadciśnienie tętnicze, nadkażenie bakteryjne, nadkażenie grzybicze, nadmiar kortykosteroidów, niewydolność nadnerczy, opatrunek okluzyjny, opóźnienie wzrostu, otyłość centralna, plamica posteroidowa, rozszerzenie naczyń krwionośnych, teleangiektazja, twarz księżycowata, uszkodzenie nerwu wzrokowego, wysypka plamisto-grudkowa, zaćma, zahamowanie osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zahamowanie wzrostu naskórka, zakażenie wtórne, zanik skóry, zanik tkanki podskórnej, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie skóry dookoła ust, zespół Cushinga, zmętnienie soczewki, zmiany trądzikopodobne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Metronidazol Jelfa 10 mg/g
Metronidazol w postaci żelu o stężeniu 10 mg/g jest chemioterapeutykiem z grupy 5-nitroimidazoli, wykazującym silne działanie bakteriobójcze, szczególnie wobec bakterii Gram-ujemnych rozwijających się w warunkach beztlenowych lub względnie beztlenowych, takich jak Bacteroides i Fusobacterium. Preparat ten jest stosowany miejscowo w leczeniu schorzeń dermatologicznych, w tym trądziku różowatego, wyprysku łojotokowego, mieszanych zakażeń bakteryjnych skóry twarzy, zapalenia skóry wokół ust (dermatitis perioralis) oraz trądziku różowatego posteroidowego. Niska częstość występowania oporności bakteryjnej na metronidazol stanowi istotną zaletę, zapewniając długotrwałą skuteczność terapeutyczną w leczeniu tych stanów zapalnych skóry.
Bacteroides, bakteria Gram-ujemna, dermatitis perioralis, działanie bakteriobójcze, Fusobacterium, glikol propylenowy, metronidazol, metylu parahydroksybenzoesan, oporność bakteryjna, pochodna 5-nitroimidazolu, propylu parahydroksybenzoesan, schorzenie dermatologiczne, środowisko beztlenowe, teleangiektazja, trądzik różowaty, trądzik różowaty posteroidowy, wyprysk łojotokowy, zakażenie bakteryjne skóry, zakażenie skórne, zapalenie skóry wokół ust, zmiana grudkowo-krostkowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Hydrocortisonum Ziaja 5 mg/g
Lek Hydrocortisonum Ziaja w postaci kremu zawiera 5 mg/g octanu hydrokortyzonu, klasyfikowanego jako kortykosteroid o słabej sile działania (klasa VII wg klasyfikacji amerykańskiej). Preparat jest przeznaczony do miejscowego stosowania na skórę, z zalecanym dawkowaniem u dorosłych i młodzieży powyżej 12. roku życia w ilości niewielkiej warstwy kremu aplikowanej 1-2 razy na dobę na zmienione chorobowo miejsca. Maksymalny czas stosowania bez konsultacji lekarskiej wynosi 7 dni, a w przypadku skóry twarzy jedynie 3 dni ze względu na ryzyko działań niepożądanych takich jak zmiany zanikowe, teleangiektazje i trądzik posteroidowy. U dzieci poniżej 12. roku życia stosowanie wymaga konsultacji lekarskiej i indywidualnego ustalenia dawkowania ze względu na zwiększone ryzyko ogólnoustrojowej absorpcji kortykosteroidów z powodu większego stosunku powierzchni ciała do masy ciała.
absorpcja ogólnoustrojowa, alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, błona śluzowa, działanie niepożądane, fałd skórny, glikol propylenowy, jaskra, kortykosteroid, kortykosteroid słaby, octan hydrokortyzonu, pacjent pediatryczny, paraben, podrażnienie miejscowe, reakcja skórna miejscowa, rozpoznanie, skóra twarzy, stosowanie miejscowe, teleangiektazja, trądzik posteroidowy, zaćma, zmiana zanikowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hydrokortyzon Allefin Max 10 mg/g
Przed zastosowaniem kremu Hydrokortyzon Allefin Max zawierającego 10 mg/g hydrokortyzonu octanu, konieczna jest szczegółowa weryfikacja przeciwwskazań, które mogą znacząco ograniczyć terapię miejscową. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na hydrokortyzon lub substancje pomocnicze, takie jak alkohol cetylowy (42 mg/g), alkohol stearylowy (42 mg/g), glikol propylenowy (30 mg/g), metylu parahydroksybenzoesan (2,6 mg/g) oraz propylu parahydroksybenzoesan (1,3 mg/g), które mogą wywoływać reakcje alergiczne. Preparat jest przeciwwskazany w przypadku infekcji skórnych bakteryjnych, wirusowych (np. opryszczka, ospa wietrzna, półpasiec) oraz grzybiczych, a także w obecności nowotworów skóry, stanów przednowotworowych, zmian gruźliczych oraz na otwarte rany i uszkodzoną skórę, ze względu na ryzyko maskowania objawów i pogorszenia przebiegu choroby.
alergen kontaktowy, atrofia skóry, dermatitis perioralis, dermatoza zapalna, glikol propylenowy, gruźlica skóry, grzybica układowa, hydrokortyzonu octan, infekcja skórna, jaskra, kontaktowe zapalenie skóry, nadwrażliwość, nowotwór skóry, opatrunek okluzyjny, opryszczka, ospa wietrzna, półpasiec, stan przednowotworowy, steroid miejscowy, teleangiektazja, trądzik różowaty, trądzik steroidowy, trądzik zwykły, zaćma, zakażenie bakteryjne skóry, zakażenie grzybicze skóry, zakażenie wirusowe skóry, zapalenie okołoustne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cutivate 0,05 mg/g
Cutivate w postaci maści zawierającej 0,05 mg/g flutykazonu propionianu może powodować działania niepożądane zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu lub aplikacji na duże powierzchnie skóry. Do najczęściej obserwowanych należą świąd (często, ≥1/100 do <1/10) oraz miejscowe pieczenie skóry (niezbyt często, ≥1/1 000 do <1/100). Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić wtórne zakażenia, reakcje nadwrażliwości, zahamowanie osi podwzgórze-przysadka-nadnercza z objawami zespołu Cushinga (m.in. otyłość centralna, opóźnienie wzrostu kostnego u dzieci, hiperglikemia, osteoporoza), rozszerzenie powierzchownych naczyń krwionośnych oraz zmiany skórne takie jak ścieńczenie skóry, atrofia, rozstępy, teleangiektazje, hipopigmentacja i hipertrichoza. Szczególne ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych dotyczy dzieci, niemowląt oraz stosowania pod opatrunkiem okluzyjnym, w tym pieluchą.
alergiczne zapalenie skóry, atrofia skóry, dermatoza, flutykazonu propionian, glikozuria, hiperglikemia, hiperkortyzolizm, hipertrichoza, hipopigmentacja skóry, jaskra, kortykosteroid, kortyzol endogenny, łuszczyca, łuszczyca krostkowa, maść lecznicza, nadciśnienie tętnicze, nieostre widzenie, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osteoporoza, pokrzywka, rozstępy skórne, rozszerzenie naczyń krwionośnych, ścieńczenie skóry, teleangiektazja, twarz księżycowata, zaćma, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydrokortyzon Allefin 5 mg/g
Długotrwałe stosowanie hydrokortyzonu (powyżej 14 dni), zwłaszcza na dużych powierzchniach skóry, pod opatrunkiem okluzyjnym oraz u dzieci, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych dermatologicznych, takich jak zanikowe zapalenie skóry (ścieńczenie naskórka i skóry właściwej), zapalenie mieszków włosowych, alergia kontaktowa, dermatitis periorbicularis, nadmierne owłosienie, opóźnione gojenie ran, wybroczyny, rozstępy, plamica posteroidowa, trądzik posteroidowy oraz dermatitis perioralis. Subiektywne objawy obejmują pieczenie, zaczerwienienie i nadmierną suchość skóry. Immunosupresyjne działanie hydrokortyzonu predysponuje do nadkażeń bakteryjnych, grzybiczych (drożdżaki, dermatofity) i wirusowych (reaktywacja HSV), a także wtórnych zakażeń. Ponadto, mogą wystąpić zaburzenia naczyniowe, takie jak powierzchowne rozszerzenie naczyń i wybroczyny.
alergia kontaktowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukromocz, dermatitis perioralis, dermatitis periorbicularis, dermatofity, długotrwała terapia, działanie immunosupresyjne, hiperglikemia, hirsutyzm, infekcja grzybicza, infekcja wirusowa, jaskra, kortykosteroid, nadkażenie bakteryjne, opatrunek okluzyjny, opóźnione gojenie ran, plamica posteroidowa, rozstępy, rozszerzenie naczyń krwionośnych, ścieńczenie naskórka, teleangiektazja, tkanka podskórna, trądzik posteroidowy, wtórna niewydolność nadnerczy, wtórne zakażenie, wybroczyny, zaćma, zahamowanie osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zanikowe zapalenie skóry, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie okołooczne, zespół Cushinga, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dexamethasone Krka 8 mg
Deksametazon, substancja czynna produktu leczniczego Dexamethasone Krka (tabletki 4 mg i 8 mg), jest glikokortykosteroidem o szerokim spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki, czasu trwania terapii oraz pory podania. Krótkotrwałe stosowanie (dni/tygodnie) może powodować przyrost masy ciała, zaburzenia psychiczne (np. euforię, depresję, psychozy), nietolerancję glukozy oraz przejściową niedoczynność kory nadnerczy. Długotrwała terapia (miesiące/lata) wiąże się z poważniejszymi powikłaniami, takimi jak otyłość brzuszna, atrofia mięśni, osteoporoza, zahamowanie wzrostu u dzieci i młodzieży oraz długotrwała niewydolność nadnerczy, która może utrzymywać się nawet ponad rok po zakończeniu leczenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko maskowania objawów zakażeń, co może prowadzić do poważnych infekcji, oraz na możliwość perforacji jelita, zwłaszcza u pacjentów z chorobami zapalnymi jelit. U pacjentów po niedawno przebytym zawale serca istnieje ryzyko pęknięcia mięśnia sercowego, a u osób starszych nasilone są powikłania związane z osteoporozą, nadciśnieniem, hipokaliemią i cukrzycą.
alkaloza hipokaliemiczna, aseptyczna martwica kości, atrofia mięśni, atrofia skóry, bradykardia, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzyca, drożdżyca przełyku, eozynopenia, epilepsja, glikokortykosteroid, guz rzekomy mózgu, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipertrichoza, hipertrójglicerydemia, hipokaliemia, hirsutyzm, immunosupresja, jaskra, limfopenia, maskowanie zakażeń, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, nadkrwistość, niedoczynność kory nadnerczy, nietolerancja glukozy, niewydolność nadnerczy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, osteoporoza, ostra niedoczynność nadnerczy, otyłość brzuszna, pęknięcie serca, perforacja jelita, podrażnienie otrzewnej, pokrzywka, retinopatia surowicza, teleangiektazja, trądzik steroidowy, twarz księżycowata, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wybroczyny, zaburzenie krzepliwości, zaburzenie psychologiczne, zaćma, zahamowanie wzrostu, zakrzepica, zamykanie nasad kości, zapalenie skóry, zapalenie trzustki, zapalenie uchyłków jelita, zawał serca, zespół Cushinga, zespół odstawienia steroidów, zwiększone ciśnienie śródczaszkowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Meprelon 1000 mg
Metyloprednizolon w postaci sodu bursztynianu (Meprelon) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki oraz czasu terapii. Do najważniejszych należą zaburzenia hematologiczne (leukocytoza, limfopenia, eozynopenia, trombocytopenia), ciężkie reakcje anafilaktyczne (zapaść krążeniowa, zatrzymanie akcji serca, skurcz oskrzeli), oraz osłabienie odporności z ryzykiem ciężkich zakażeń wirusowych (np. ospa wietrzna, opryszczka). W zakresie endokrynologicznym obserwuje się przełom guza chromochłonnego nadnerczy, zespół Cushinga, zahamowanie wzrostu u dzieci oraz zaburzenia hormonalne. Metyloprednizolon wpływa również na gospodarkę wodno-elektrolitową, powodując zatrzymanie sodu, hipokaliemię i ryzyko zaburzeń rytmu serca, a także może indukować cukrzycę, hipercholesterolemię i katabolizm białek.
arytmia, bezsenność, depresja, eozynopenia, guz chromochłonny nadnerczy, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, hirsutyzm, jaskra, kardiomiopatia przerostowa, krwawienie z przewodu pokarmowego, łamliwość naczyń, leukocytoza, limfopenia, martwica kości, miopatia steroidowa, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja glukozy, niewydolność nadnerczy, obniżona odporność, osteoporoza, ostra miopatia, ostra niewydolność wątroby, polyglobulia, przełom miasteniczny, psychoza, reakcja anafilaktyczna, retencja sodu, retinopatia surowicza, rozedma pęcherzykowa jelit, rozstępy, rzekomy guz mózgu, teleangiektazja, trądzik steroidowy, trombocytopenia, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, wrzód trawienny, zaćma, zakrzepica, zanik skóry, zanik tkanki tłuszczowej, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapaść naczyniowa, zespół Cushinga, zespół rozpadu guza - Leksykon chorób i schorzeń
Naczyniak krwotoczny dziedziczny – Diagnostyka i diagnoza
Naczyniak krwotoczny dziedziczny (NKD, HHT) to autosomalnie dominowane zaburzenie naczyniowe charakteryzujące się malformacjami tętniczo-żylnymi (AVM) bez pośrednictwa naczyń włosowatych. Rozpoznanie opiera się na kryteriach Curaçao, obejmujących nawracające epistaxis, teleangiektazje w charakterystycznych lokalizacjach, AVM w narządach wewnętrznych (płuca, wątroba, mózg, przewód pokarmowy) oraz występowanie choroby u krewnego pierwszego stopnia. Diagnostyka molekularna koncentruje się na mutacjach w genach ENG, ACVRL1, SMAD4 i GDF2, wykrywanych u 85-90% pacjentów spełniających kryteria kliniczne. Badania genetyczne są wskazane w potwierdzeniu diagnozy, diagnostyce różnicowej, badaniach przesiewowych u członków rodziny oraz diagnostyce prenatalnej. Negatywny wynik genetyczny nie wyklucza NKD przy silnych objawach klinicznych.
angiografia mózgowa, ataksja-teleangiektazja, badanie genetyczne, badanie pęcherzykowe, diagnostyka molekularna, diagnostyka prenatalna, diagnostyka przedimplantacyjna, dziedziczenie autosomalne dominujące, echokardiografia kontrastowa, endoglina, endoskopia górnego odcinka przewodu pokarmowego, endoskopia kapsułkowa, epistaxis, kolonoskopia, krwawienie śródczaszkowe, kryteria Curaçao, malformacja tętniczo-żylna, naczyniak krwotoczny dziedziczny, niedokrwistość z niedoboru żelaza, polipowatość młodzieńcza, poradnictwo genetyczne, receptor kinazy typu 1, rezonans magnetyczny mózgu, sekwencjonowanie całego genomu, teleangiektazja, tomografia komputerowa klatki piersiowej, ultrasonografia dopplerowska, zespół CREST, zespół Oslera-Webera-Rendu