teleangiektazja
Teleangiektazja to trwałe poszerzenie drobnych naczyń krwionośnych (tętniczek, żyłek i naczyń włosowatych) zlokalizowanych głównie w warstwach powierzchownych skóry i błon śluzowych. Zmiany te są widoczne jako czerwone lub fioletowe, nitkowate linie o średnicy 0,1-1 mm i mogą występować pojedynczo lub w skupiskach.
Teleangiektazje mogą być zmianami samoistnym lub wtórnymi, towarzyszącymi wielu jednostkom chorobowym, takim jak trądzik różowaty, rogowacenie słoneczne, twardzina układowa czy dziedziczna teleangiektazja krwotoczna (choroba Rendu-Oslera-Webera). Często są wynikiem przewlekłej ekspozycji na promieniowanie UV, nadużywania alkoholu, zmian hormonalnych, a także mogą mieć podłoże genetyczne.
Diagnostyka teleangiektazji obejmuje dokładny wywiad, badanie fizykalne oraz w wybranych przypadkach badania dodatkowe, takie jak dermoskopia, wideokapilaroskopia czy badania obrazowe. Leczenie zależy od przyczyny i lokalizacji zmian, a obejmuje m.in. terapię laserową, elektrokoagulację, skleroterapię oraz leczenie choroby podstawowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Neomycyna siarczan – Przeciwwskazania stosowania
Neomycyna siarczan, aminoglikozydowy antybiotyk stosowany miejscowo, występuje m.in. w maści Flucinar N (5 mg neomycyny siarczanu na 1 g maści) w połączeniu z glikokortykosteroidem fluocynolonu acetonidem. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na neomycynę, inne aminoglikozydy, fluocynolon oraz substancje pomocnicze (glikol propylenowy, lanolina). Preparaty te są niewskazane w zakażeniach wirusowych (np. ospa wietrzna), grzybiczych, gruźlicy skóry oraz w schorzeniach takich jak trądzik zwykły i różowaty, dermatitis perioralis, zapalenia i owrzodzenia żylakowe. Nie należy ich stosować na rozległe uszkodzenia skóry, oparzenia, owrzodzenia oraz u dzieci poniżej 2. roku życia ze względu na ryzyko zwiększonego wchłaniania i działań niepożądanych. W ciąży preparaty te są przeciwwskazane w I trymestrze z uwagi na ryzyko teratogenne.
antybiotyk aminoglikozydowy, atrofia skóry, dermatitis perioralis, fluocynolonu acetonid, glikokortykosteroid, gruźlica skóry, kontaktowe zapalenie skóry, nadwrażliwość na substancje, nefrotoksyczność, neomycyna siarczan, nowotwór skóry, ototoksyczność, owrzodzenie żylakowe, pieluszkowe zapalenie skóry, reakcja alergiczna, rozstęp, superinfekcja, teleangiektazja, trądzik różowaty, trądzik zwykły, zaburzenie funkcji nerek, zakażenie grzybicze, zakażenie skóry, zakażenie wirusowe, zapalenie skóry dookoła ust - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alpicort E (2 mg + 0,05 mg + 4 mg)/ml
Produkt leczniczy Alpicort E w postaci płynu na skórę zawiera prednizolon (2 mg/ml), estradiolu benzoesan (0,05 mg/ml) oraz kwas salicylowy (4 mg/ml). Profil bezpieczeństwa preparatu wskazuje na ryzyko działań niepożądanych głównie o charakterze miejscowym, typowych dla glikokortykosteroidów stosowanych miejscowo. Do najczęstszych reakcji należą rzadkie przypadki nadwrażliwości skórnej (≥1/10 000 do <1/1 000), a także bardzo rzadkie ( <1/10 000) zmiany takie jak atrofia skóry, teleangiektazje, strie, trądzik sterydowy, okołoustne zapalenie skóry oraz hirsutyzm, szczególnie u kobiet. Ponadto, mogą wystąpić krótkotrwałe podrażnienia w miejscu aplikacji, takie jak pieczenie i zaczerwienienie. W zakresie zaburzeń oka odnotowano nieostre widzenie o częstości nieznanej, co może wskazywać na ogólnoustrojowe wchłanianie steroidów.
atrofia skóry, działanie ogólnoustrojowe, estradiolu benzoesan, glikokortykosteroid, glikol propylenowy, hirsutyzm, kwas salicylowy, nadwrażliwość skórna, nieostre widzenie, okołoustne zapalenie skóry, prednizolon, reakcja alergiczna miejscowa, rumień, ścieńczenie naskórka, stria, świąd, teleangiektazja, trądzik sterydowy, wykwit grudkowo-krostkowy, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Efudix 50 mg/g
Efudix, zawierający fluorouracyl w stężeniu 50 mg/g, jest stosowany miejscowo w dermatologii, jednak jego terapia wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które wymagają ścisłego monitorowania. Najczęstsze reakcje to miejscowe objawy skórne, takie jak rumień, świąd, pieczenie, złuszczanie naskórka, owrzodzenia oraz reakcje fotouczuleniowe. Bardzo rzadko obserwuje się poważne ogólnoustrojowe powikłania, w tym pancytopenię, neutropenię, trombocytopenię oraz leukocytozę, które mogą wynikać z systemowej absorpcji fluorouracylu. Ponadto, mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, zaburzenia neurologiczne (np. zaburzenia smaku, ból głowy, zawroty głowy) oraz zmiany w obrębie narządu wzroku, takie jak zapalenie spojówki i rogówki. Rzadko notowane są także zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym biegunka krwotoczna, wymioty i zapalenie jamy ustnej.
absorpcja systemowa, białe krwinki, biegunka krwotoczna, błona śluzowa nosa, eozynofilia, fluorouracyl, hiperpigmentacja, kontaktowe zapalenie skóry, krwotok miejscowy, leukocytoza, łysienie, neutropenia, opryszczka zwykła, owrzodzenie skóry, pancytopenia, płytki krwi, podrażnienie spojówki, pokrzywka, reakcja fotouczuleniowa, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, teleangiektazja, trombocytopenia, układ chłonny, zapalenie błon śluzowych, zapalenie jamy ustnej, zapalenie rogówki, złuszczanie naskórka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fusacid H (20 mg + 10 mg)/g
Produkt leczniczy Fusacid H, krem zawierający 20 mg kwasu fusydynowego (w postaci półwodnej 20,3 mg) oraz 10 mg hydrokortyzonu octanu na gram preparatu, cechuje się niskim ryzykiem przedawkowania ze względu na ograniczone wchłanianie przezskórne składników aktywnych. Nadmierne stosowanie na dużych powierzchniach skóry może jednak prowadzić do nasilenia miejscowych działań niepożądanych, takich jak świąd, pieczenie, zaczerwienienie, podrażnienie, a w przypadku hydrokortyzonu octanu także do atrofii skóry i teleangiektazji. Ogólnoustrojowe objawy przedawkowania hydrokortyzonu, choć rzadkie, mogą obejmować zaburzenia równowagi elektrolitowej, hiperglikemię oraz supresję osi podwzgórze-przysadka-nadnercza. Długotrwałe stosowanie pod opatrunkiem okluzyjnym zwiększa ryzyko wchłaniania i potencjalnych powikłań.
atrofia skóry, działanie immunosupresyjne, działanie niepożądane, działanie przeciwbakteryjne, endokrynolog, hiperglikemia, hydrokortyzon octan, kortykosteroid stosowany miejscowo, kwas fusydynowy, leczenie objawowe, miejscowa reakcja skórna, opatrunek okluzyjny, powikłanie kliniczne, supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, teleangiektazja, wchłanianie przezskórne, zaburzenie równowagi elektrolitowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alpicort (2 mg + 4 mg)/ml
Preparat Alpicort, zawierający prednizolon 2 mg/ml oraz kwas salicylowy 4 mg/ml, stosowany miejscowo na skórę, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, głównie o charakterze miejscowym. Do najczęstszych należą reakcje nadwrażliwości skórnej, takie jak alergiczny wykwit kontaktowy (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000), oraz krótkotrwałe podrażnienia skóry objawiające się pieczeniem i zaczerwienieniem (częstość nieznana). Bardzo rzadko (<1/10 000) obserwuje się poważniejsze zmiany, w tym ścieńczenie skóry (atrofia), teleangiektazje, rozstępy, trądzik sterydowy, okołoustne zapalenie skóry oraz hirsutyzm. Ponadto, nieznana jest częstość występowania nieostrego widzenia, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z chorobami okulistycznymi.
atrofia skóry, hiperglikemia, hirsutyzm, kortykosteroid, kwas salicylowy, nadwrażliwość skórna, nieostre widzenie, podrażnienie skóry, prednizolon, rozstęp skórny, rozstępy skórne, ścieńczenie skóry, supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, teleangiektazja, teleangiektazje, trądzik sterydowy, zapalenie skóry okołoustne, zespół Cushinga, zmiana trądzikopodobna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pevisone (10 mg + 1,1 mg)/g
Produkt leczniczy Pevisone w postaci kremu zawiera ekonazol azotan (10 mg/g) oraz triamcynolon acetonid (1,1 mg/g), łącząc działanie przeciwgrzybicze z kortykosteroidowym. W badaniach klinicznych u 182 dorosłych najczęstszymi działaniami niepożądanymi były uczucie pieczenia i podrażnienie skóry (po 1,6%), natomiast u 101 dzieci (3 miesiące–10 lat) dominował rumień (1%). Działania niepożądane klasyfikowane według MedDRA obejmują często występujące rumień, pieczenie i podrażnienie skóry, a także bardzo rzadkie reakcje takie jak obrzęk naczynioruchowy, kontaktowe zapalenie skóry, atrofia, świąd, złuszczanie, rozstępy i teleangiektazje. Występują również reakcje odstawienne o nieznanej częstości, manifestujące się zaczerwienieniem skóry, pieczeniem, świądem i łuszczeniem poza pierwotnym obszarem zmienionym chorobowo.
atrofia skóry, butylohydroksyanizol, działanie niepożądane leku, ekonazol, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, krosta, kwas benzoesowy, lek przeciwgrzybiczny, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, pieczenie skóry, podrażnienie skóry, reakcja odstawienna, rozstępy skóry, rumień, świąd, teleangiektazja, terminologia MedDRA, tkanka podskórna, triamcynolon, układ immunologiczny, złuszczanie skóry - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Clobetaxon 0,5 mg/g
Preparat Clobetaxon w postaci maści o stężeniu 0,5 mg/g klobetazolu propionianu nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Niemniej jednak, w trakcie długotrwałego stosowania lub aplikacji na duże powierzchnie skóry istnieje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, które mogą pośrednio wpłynąć na bezpieczeństwo pacjenta w ruchu drogowym. Do bardzo rzadkich, ale potencjalnie istotnych działań należą zaburzenia endokrynologiczne (zahamowanie osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, objawy zespołu Cushinga), zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia/glikozuria), zaburzenia naczyniowe (nadciśnienie tętnicze) oraz zaburzenia oka (jaskra, zaćma), które mogą powodować osłabienie, zaburzenia koncentracji, bóle głowy, zawroty głowy lub pogorszenie ostrości widzenia. Częstsze działania miejscowe, takie jak świąd, pieczenie czy podrażnienie skóry, mają minimalny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów.
działanie ogólnoustrojowe, glikozuria, hiperglikemia, hiperkortyzolizm, jaskra, klobetazol propionian, kortykosteroid, nadciśnienie tętnicze, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, rozstęp, ścieńczenie skóry, teleangiektazja, wchłanianie ogólnoustrojowe, zaburzenie endokrynologiczne, zaćma, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Travocort (10 mg + 1 mg)/g
Travocort to krem zawierający 10 mg izokonazolu azotanu oraz 1 mg diflukortolonu walerianianu na gram, łączący działanie przeciwgrzybicze i kortykosteroidowe. Działania niepożądane związane z miejscowym stosowaniem obejmują reakcje skórne takie jak podrażnienie, pieczenie, rumień, suchość, świąd, pęcherzyki, rozstępy, ścieńczenie skóry, zapalenie mieszków włosowych, nadmierny wzrost owłosienia, teleangiektazje, okołowargowe zapalenie skóry, odbarwienia oraz zmiany trądzikopodobne. Częstość występowania tych działań jest nieznana, co wymaga uważnego monitorowania pacjentów. Reakcje alergiczne mogą wymagać natychmiastowego odstawienia leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne zaburzenia wzroku, w tym nieostre widzenie, które wymaga konsultacji okulistycznej.
atrofia skóry, diflukortolonu walerianian, hipertrychoza, hipopigmentacja skóry, immunosupresja, izokonazol azotan, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, nieostre widzenie, niewydolność kory nadnerczy, okołowargowe zapalenie skóry, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, personel medyczny, pieczenie skóry, podrażnienie skóry, rozstępy skórne, rumień, teleangiektazja, trądzik steroidowy, zapalenie mieszków włosowych, zespół Cushinga - Leksykon chorób i schorzeń
Naczyniak krwotoczny dziedziczny – Leczenie
Naczyniak krwotoczny dziedziczny (HHT) to genetyczne schorzenie naczyń krwionośnych, charakteryzujące się teleangiektazjami i malformacjami tętniczo-żylnymi (AVM). Leczenie jest objawowe i wymaga podejścia wielodyscyplinarnego w wyspecjalizowanych ośrodkach. Krwawienia z nosa, występujące u ponad 90% pacjentów, są leczone zachowawczo (nawilżanie, preparaty żelaza), farmakologicznie (kwas traneksamowy, tamoksyfen, beta-blokery, talidomid) oraz metodami inwazyjnymi (koagulacja laserowa, skleroterapia, embolizacja). Leki antyangiogenne, takie jak bewacyzumab, wykazują skuteczność w redukcji krwawień, zwiększając poziom hemoglobiny średnio o 3,2 g/dl i zmniejszając zapotrzebowanie na transfuzje o 82% w ciągu 6 miesięcy. Inne stosowane leki to pazopanib, pomalidomid i takrolimus, z pomalidomidem wykazującym długotrwały efekt terapeutyczny.
beta-bloker, bewacyzumab, czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego, dożylny preparat żelaza, elektrodesykacja, elektrokoagulacja, embolizacja przezskórna, embolizacja wewnątrznaczyniowa, epistaxis, intensywne światło pulsacyjne, koagulacja laserowa, krwawienie z nosa, kwas traneksamowy, lek antyangiogenny, lek antyfibrynolityczny, malformacja naczyniowa, malformacja tętniczo-żylna, marskość wątroby, mózgowe AVM, N-acetylocysteina, naczyniak krwotoczny dziedziczny, niedokrwistość z niedoboru żelaza, pazopanib, płucne AVM, pomalidomid, przeszczep wątroby, radiochirurgia stereotaktyczna, sirolimus, skleroterapia, takrolimus, talidomid, teleangiektazja, terapia hormonalna, wątrobowe AVM, zespół Oslera-Webera-Rendu - Leksykon chorób i schorzeń
Krwawienie z nosa – Epidemiologia
Krwawienie z nosa (epistaxis) jest powszechnym problemem klinicznym o bimodalnym rozkładzie wiekowym, najczęściej występującym u dzieci w wieku 2-10 lat oraz u osób starszych między 50 a 80 rokiem życia. Szacuje się, że około 60% populacji doświadczy epizodu krwawienia z nosa, z czego 6-10% wymaga interwencji medycznej. Krwawienia przednie, pochodzące głównie ze splotu Kiesselbaha, stanowią ponad 90% przypadków, natomiast krwawienia tylne, związane ze splotem Woodruffa, są rzadsze (około 5%) i częściej wymagają hospitalizacji oraz tamponady. Epidemiologia wykazuje sezonową zmienność z przewagą epizodów w miesiącach zimowych, co wiąże się z infekcjami górnych dróg oddechowych, alergiami oraz niską wilgotnością powietrza. Występuje także wyraźna zależność od pory dnia, z największą częstością krwawień nocnych (48,8% przypadków, OR 3,52 w porównaniu do popołudnia). Czynniki ryzyka obejmują nadciśnienie tętnicze, stosowanie leków przeciwzakrzepowych oraz choroby ogólnoustrojowe, a także predyspozycje genetyczne, takie jak wrodzona teleangiektazja krwotoczna (HHT). W populacji pediatrycznej nawracające epizody krwawień z nosa występują u około 9% dzieci, a narzędzia diagnostyczne, takie jak pediatryczny kwestionariusz krwawienia, są pomocne w identyfikacji pacjentów wymagających dalszej diagnostyki.
ADHD, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, ciało obce, ECMO, epistaxis, infekcja górnych dróg oddechowych, koagulopatia, krwawienie przednie, krwawienie tylne, krwawienie z nosa, lek przeciwzakrzepowy, malformacja tętniczo-żylna, nadciśnienie tętnicze, otolaryngologia, schizofrenia, skala nasilenia krwawienia z nosa, splot Woodruffa, SSRI, tamponada nosa, teleangiektazja, zaburzenie pozorowane, zaburzenie psychotyczne - Leksykon substancji czynnych
Fluocynolon acetonid – Przeciwwskazania stosowania
Fluocynolon acetonid, glikokortykosteroid stosowany miejscowo w preparatach dermatologicznych (Flucinar 0,25 mg/g, Flucinar N 0,25 mg + 5 mg/g) oraz jako implant do ciała szklistego (Iluvien 190 μg), posiada liczne przeciwwskazania. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym neomycynę w preparacie Flucinar N. Preparaty miejscowe nie powinny być stosowane w przypadku zakażeń bakteryjnych, wirusowych (np. ospa wietrzna) i grzybiczych skóry, a implant Iluvien jest przeciwwskazany przy aktywnych zakażeniach oczu, chorobach wirusowych rogówki i spojówek, jaskrze oraz zakaźnym zapaleniu błony naczyniowej oka. Dodatkowo, preparaty miejscowe są przeciwwskazane u dzieci poniżej 2 roku życia ze względu na ryzyko zahamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza oraz u pacjentów z pieluszkowym zapaleniem skóry z powodu zwiększonej absorpcji leku.
antybiotyk aminoglikozydowy, atrofia skóry, bakteryjne zakażenie skóry, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dermatitis perioralis, fluocynolon acetonid, glikokortykosteroid, glikol propylenowy, gruźlica skóry, grzybica skóry, hiperglikemia, implant do ciałka szklistego, jaskra, kontaktowe zapalenie skóry, neomycyna siarczan, opryszczkowe zapalenie rogówki, owrzodzenie żylakowe, pieluszkowe zapalenie skóry, świąd odbytu, teleangiektazja, trądzik posteroidowy, trądzik różowaty, trądzik zwykły, wirusowe zakażenie skóry, zakażenie skóry, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie skóry okołoustne, zespół Cushinga - Leksykon chorób i schorzeń
Rozszerzenie naczyniówki ocznej – Objawy
Oczna postać trądziku różowatego (ocular rosacea) to przewlekły, zapalny stan oczu, często współistniejący z trądzikiem różowatym skóry, dotykający 50-60% pacjentów z tą dermatozą, a u 20% objawy oczne mogą poprzedzać zmiany skórne. Choroba manifestuje się zaczerwienieniem, pieczeniem, swędzeniem, uczuciem suchości, łzawieniem, fotofobią oraz dysfunkcją gruczołów Meiboma (obecna u 92% pacjentów), prowadząc do blepharitis, teleangiektazji powiek, nawracających jęczmieni i gradówek. Oczna postać trądziku różowatego klasyfikowana jest na trzy stopnie nasilenia objawów, od łagodnego swędzenia i pieczenia (stopień 1) do bólu, nadwrażliwości na światło i zaburzeń widzenia (stopień 3). Powikłania rogówkowe, występujące u 25-50% pacjentów, obejmują keratitis, neowaskularyzację, naciek, owrzodzenie i bliznowacenie rogówki, a w ciężkich przypadkach perforację, co może prowadzić do trwałej utraty wzroku.
bliznowacenie rogówki, ciało obce w oku, dysfunkcja gruczołów Meiboma, fliktena, fotofobia, gradówka, jęczmień, neowaskularyzacja, neowaskularyzacja rogówki, ocular rosacea, oczna postać trądziku różowatego, owrzodzenie rogówki, pannus, perforacja rogówki, przekrwienie oczu, ścieńczenie rogówki, stan zapalny, teleangiektazja, zapalenie brzegów powiek, zapalenie nadtwardówki, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie tęczówki, zapalenie twardówki, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Aethoxysklerol 1% 10 mg/ml
Aethoxysklerol 1% (10 mg/ml lauromakrogolu 400) jest stosowany w skleroterapii naczyń żylnych, dostępny w formie płynnej oraz mikropiany. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 2 mg/kg masy ciała, co dla pacjenta 70 kg oznacza 140 mg (14 ml) leku. W przypadku mikropiany zaleca się limit 10 ml na sesję i dobę, niezależnie od masy ciała. Leczenie rozległych żylaków powinno być etapowe, a ampułki jednorazowe. U pacjentów z ryzykiem reakcji uczuleniowych pierwsza sesja powinna ograniczać się do jednego wstrzyknięcia. Dawkowanie zależy od rodzaju zmiany: teleangiektazje 0,1-0,2 ml (płyn), żyły siatkowate i niewielkie żylaki 0,1-0,3 ml (płyn), żylaki dopływowe 4-6 ml (mikropiana), żyły przeszywające 2-4 ml (mikropiana). Wszystkie iniekcje muszą być dożylne, z potwierdzeniem prawidłowego umiejscowienia igły przez aspirację krwi.
Aethoxysklerol, aspiracja krwi, kompresja medyczna, lauromakrogol 400, leczenie uciskowe, manewr Valsalvy, mikropiana, opatrunek uciskowy, pajączek naczyniowy, podanie dożylne, pończocha elastyczna, skleroterapia naczyń żylnych, skleroterapia żylaków, sklerozant, teleangiektazja, wstrzyknięcie donaczyniowe, żyła przeszywająca, żylaki żył dopływowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Maxicortan 10 mg/g
Maxicortan krem zawiera 10 mg/g hydrokortyzonu octanu, będącego glikokortykosteroidem o działaniu przeciwzapalnym, przeciwświądowym i obkurczającym naczynia. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na hydrokortyzon lub składniki pomocnicze (np. alkohol cetylowy, stearylowy, glikol propylenowy, parabeny). Nie należy stosować Maxicortanu w przypadku infekcji skórnych bakteryjnych, wirusowych (w tym opryszczki, półpaśca) i grzybiczych, zwłaszcza grzybicy układowej, ze względu na ryzyko zaostrzenia i rozsiewu zakażenia. Ponadto, preparat jest przeciwwskazany w dermatozach takich jak trądzik zwykły i różowaty, dermatitis perioralis oraz zmiany gruźlicze skóry, gdzie może pogarszać stan kliniczny. Nie stosuje się go także na skórę z atrofią, nowotworami, otwartymi ranami oraz na skórę twarzy, ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych miejscowych, takich jak teleangiektazje czy atrofia.
acne vulgaris, atrofia skóry, brodawka wirusowa, dermatitis perioralis, dermatoza, działanie immunosupresyjne, działanie niepożądane, działanie przeciwświądowe, działanie przeciwzapalne, efekt z odbicia, glikokortykosteroid, gruźlica skóry, grzybica układowa, hydrokortyzon octan, jaskra, maceracja, nadwrażliwość, nowotwór skóry, obkurczanie naczyń krwionośnych, opatrunek okluzyjny, półpasiec, rosacea, stan przednowotworowy skóry, tachyfilaksja, teleangiektazja, trądzik posteroidowy, trądzik różowaty, trądzik zwykły, wirus opryszczki, zaćma, zakażenie skórne, zapalenie skóry wokół ust - Leksykon leków
Przedawkowanie – Pevisone (10 mg + 1,1 mg)/g
Pevisone to krem zawierający ekonazol azotan (10 mg/g) oraz triamcynolon acetonid (1,1 mg/g), przeznaczony do stosowania miejscowego na skórę. Przedawkowanie może prowadzić do ogólnoustrojowych działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony kortykosteroidu, który może przenikać do krwiobiegu, szczególnie przy aplikacji na duże powierzchnie skóry, długotrwałym stosowaniu lub użyciu opatrunków okluzyjnych. Objawy przedawkowania obejmują supresję osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zespół Cushinga, hiperglikemię, lokalny zanik skóry, rozstępy i teleangiektazje. W przypadku przypadkowego doustnego spożycia mogą wystąpić objawy żołądkowo-jelitowe oraz potencjalne działania niepożądane związane z ekonazolem i kortykosteroidem.
działanie niepożądane, ekonazol, hiperglikemia, konsultacja okulistyczna, kortykosteroid, łzawienie, nudności i wymioty, objawy żołądkowo-jelitowe, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, Pevisone, podrażnienie błony śluzowej oka, rozstęp skórny, teleangiektazja, triamcynolon, wchłanianie ogólnoustrojowe, zanik skóry, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Medoxa 2,5 mg
Prednizon (substancja czynna leku Medoxa) stosowany w dawkach od 1 mg do 50 mg wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie są ściśle zależne od dawki oraz czasu trwania terapii. W terapii substytucyjnej ryzyko działań niepożądanych jest stosunkowo niskie, natomiast w farmakoterapii profil działań niepożądanych jest znacznie szerszy i obejmuje m.in. immunosupresję z maskowaniem i nasileniem zakażeń (wirusowych, bakteryjnych, grzybiczych, pasożytniczych), zmiany hematologiczne (leukocytoza, limfopenia, eozynopenia, policytemia), reakcje alergiczne i anafilaktyczne, zaburzenia endokrynologiczne (zespół Cushinga, niedoczynność kory nadnerczy), zaburzenia gospodarki elektrolitowej (retencja sodu, hipokaliemia), zaburzenia metaboliczne (cukrzyca, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia), a także szerokie spektrum zaburzeń psychicznych (depresja, psychozy, mania, myśli samobójcze). Dodatkowo prednizon może indukować zmiany w układzie nerwowym (rzekomy guz mózgu, zaostrzenie padaczki), narządzie wzroku (zaćma, jaskra, nieostre widzenie), układzie sercowo-naczyniowym (bradykardia, nadciśnienie, miażdżyca, zakrzepica), przewodzie pokarmowym (wrzody, krwawienia, zapalenie trzustki), skórze (rozstępy, trądzik steroidowy, teleangiektazje) oraz układzie mięśniowo-szkieletowym (atrofia mięśni, osteoporoza, aseptyczna martwica kości). U pacjentów z twardziną układową istnieje ryzyko twardzinowego przełomu nerkowego, szczególnie w uogólnionej postaci choroby.
aseptyczna martwica kości, atrofia mięśni, bradykardia, depresja, eozynopenia, farmakoterapia, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, hirsutyzm, impotencja, jaskra, leukocytoza, limfopenia, maskowanie objawów zakażenia, miażdżyca, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność kory nadnerczy, osteoporoza, owrzodzenie rogówki, padaczka, policytemia, prednizon, reakcja alergiczna, rozstępy skórne, rzekomy guz mózgu, skurcz oskrzeli, substancja czynna, teleangiektazja, terapia substytucyjna, tłuszczakowatość nadtwardówkowa, trądzik steroidowy, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, twarz księżycowata, węgorczyca, wrzód żołądka, wybroczyny, zaburzenie wydzielania hormonów płciowych, zaćma, zanik skóry, zapalenie naczyń, zapalenie ścięgna, zapalenie trzustki, zapaść krążeniowa, zatrzymanie sodu, zespół Cushinga, zespół odstawienny - Leksykon substancji czynnych
Limecyklina – Wskazania do stosowania
Limecyklina, dostępna w preparacie Tetralysal w dawkach 150 mg i 300 mg (odpowiednio 204 mg i 408 mg limecykliny, co odpowiada 150 mg i 300 mg tetracykliny), jest antybiotykiem z grupy tetracyklin o działaniu przeciwbakteryjnym i przeciwzapalnym. Wskazana jest przede wszystkim w leczeniu trądziku pospolitego o średnim i dużym nasileniu, zwłaszcza gdy dominują zmiany zapalne takie jak grudki, krosty, guzki, cysty oraz nacieki zapalne. Preparat jest szczególnie zalecany w przypadkach trądziku guzkowego i torbielowatego z głębokimi, bolesnymi zmianami zapalnymi, a także w sytuacjach, gdy leczenie miejscowe okazało się nieskuteczne. Należy zwrócić uwagę na obecność 52 mg laktozy w kapsułkach 150 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tego cukru.
Cutibacterium acnes, cysta, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwzapalne, grudka, guzek, kapsułka twarda, krosta, limecyklina, naciek zapalny, nietolerancja laktozy, postać grudkowo-krostkowa, Propionibacterium acnes, rumień, teleangiektazja, tetracyklina, Tetralysal, trądzik guzkowy, trądzik pospolity, trądzik różowaty, zapalenie skóry twarzy, zmiany grudkowo-krostkowe, zmiany zapalne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Posterisan H 387,1 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Posterisan H zawiera 387,1 mg standaryzowanej zawiesiny kultury bakteryjnej Escherichia coli (zabitej 6,6 mg płynnego fenolu) oraz 5 mg hydrokortyzonu. Działania niepożądane leku obejmują głównie miejscowe reakcje nadwrażliwości, takie jak świąd i pieczenie, występujące u 1-10% pacjentów, oraz alergiczne kontaktowe zapalenie skóry u 0,1-1% pacjentów, najczęściej związane z fenolem jako środkiem konserwującym. Długotrwałe stosowanie hydrokortyzonu może prowadzić do typowych dla kortykosteroidów miejscowych działań niepożądanych, takich jak atrofia skóry, teleangiektazje, rozstępy oraz trądzik steroidowy, co wymaga monitorowania i ewentualnej modyfikacji terapii.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, atrofia skóry, czopek leczniczy, ekspozycja tkanek, Escherichia coli, farmakovigilance, hydrokortyzon, hydroksystearynian makrogologlicerolu, kompleks antygenowy, kortykosteroid miejscowy, pajączek naczyniowy, reakcja nadwrażliwości, rozstęp, świąd, synteza kolagenu, teleangiektazja, trądzik steroidowy, zaburzenie mikrokrążenia, zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Fluocinolon acetonid – Przeciwwskazania stosowania
Fluocinolon acetonid, syntetyczny kortykosteroid o działaniu przeciwzapalnym, przeciwświądowym i obkurczającym naczynia, jest składnikiem preparatu Flucinar w postaci żelu o stężeniu 0,25 mg/g. Jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, takie jak glikol propylenowy, etanol oraz parabeny (E216, E218). Ponadto, lek nie powinien być stosowany w przypadku infekcji skórnych bakteryjnych, wirusowych (np. opryszczka, półpasiec) i grzybiczych, gdyż może nasilać zakażenia poprzez immunosupresję. Przeciwwskazania obejmują także specyficzne dermatozy, takie jak trądzik zwykły, trądzik różowaty i zapalenie skóry dookoła ust, gdzie kortykosteroidy mogą pogarszać przebieg choroby lub wywoływać efekt odbicia. U dzieci poniżej 2 roku życia stosowanie fluocinolonu acetonidu jest zabronione ze względu na zwiększoną absorpcję, niedojrzałość bariery skórnej i metabolizmu, co zwiększa ryzyko działań ogólnoustrojowych, w tym zahamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza.
acne vulgaris, atrofia skóry, brodawka wirusowa, choroba naczyń obwodowych, cukrzyca, czyrak, dermatitis perioralis, działanie immunosupresyjne, fluocinolon acetonid, glikokortykosteroid, glikol propylenowy, grzybica skóry, grzybica stóp, infekcja oportunistyczna, infekcja skórna, jaskra, kandydoza skórna, kortykosteroid, liszajec zakaźny, nadwrażliwość, opatrunek okluzyjny, opryszczka narządów płciowych, opryszczka zwykła, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ospa wietrzna, parabeny, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, półpasiec, rosacea, rumień, teleangiektazja, trądzik posteroidowy, trądzik różowaty, trądzik zwykły, zakażenie ropne skóry, zapalenie skóry dookoła ust - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lorinden N
Lorinden N to krem zawierający 0,2 mg flumetazonu piwalanu (kortykosteroid) oraz 5 mg neomycyny siarczanu (antybiotyk aminoglikozydowy) w 1 g preparatu. Ze względu na ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych kortykosteroidów, takich jak zahamowanie czynności kory nadnerczy, obniżenie stężenia kortyzolu we krwi oraz zespół Cushinga, terapia powinna być ograniczona do maksymalnie 2 tygodni. Zaleca się unikanie stosowania na duże powierzchnie skóry, uszkodzoną skórę, rany oraz w okolicach oczu i błon śluzowych. W trakcie leczenia wskazana jest kontrola funkcji nadnerczy poprzez oznaczanie poziomu kortyzolu we krwi i moczu po stymulacji ACTH. Preparat nie powinien być stosowany pod opatrunkiem okluzyjnym ze względu na zwiększone wchłanianie i ryzyko powikłań skórnych, takich jak zanik naskórka czy rozstępy.
alergia krzyżowa, antybiotyk aminoglikozydowy, dermatitis perioralis, działanie nefrotoksyczne, działanie ogólnoustrojowe, działanie ototoksyczne, flumetezon piwalan, jaskra, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, kortyzol, łuszczyca, łuszczyca krostkowa, neomycyna siarczan, opatrunek okluzyjny, reakcja alergiczna, rozstępy, teleangiektazja, uszkodzenie słuchu, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zanik skóry, zespół Cushinga - Leksykon chorób i schorzeń
Rozszerzenie naczyń krwionośnych, inaczej rumień – Objawy
Rosacea to przewlekła, zapalna dermatoza twarzy, charakteryzująca się początkowo napadowym rumieniem, który z czasem staje się trwały, teleangiektazjami oraz zmianami grudkowo-krostkowymi, bez obecności zaskórników. Choroba przebiega w czterech etapach: od pre-rosacea z przemijającym zaczerwienieniem, przez fazę naczyniową z utrwalonym rumieniem i teleangiektazjami, fazę zapalną z grudkami i krostkami, aż do fazy późnej z pogrubieniem skóry (rhinophyma). Około 50% pacjentów doświadcza również postaci ocznej, objawiającej się przekrwieniem, suchością, zapaleniem powiek i ryzykiem powikłań rogówkowych. Czynniki wyzwalające zaostrzenia to m.in. ekspozycja na UV, ekstremalne temperatury, alkohol, pikantne potrawy, stres i niektóre leki. Nieleczona rosacea prowadzi do trwałych zmian naczyniowych, pogrubienia skóry i powikłań ocznych.
blepharitis, choroba zapalna skóry, faza zapalna, gradówka, grudki i krostki, łuszczyca, plamy skórne, remisja, rhinophyma, rosacea, rozszerzone naczynia krwionośne, rumień, rumieniowo-teleangiektatyczny, teleangiektazja, upośledzenie widzenia, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zaskórniki, zmiany grudkowo-krostkowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Medoxa 10 mg
Prednizon, glikokortykosteroid zawarty w leku Medoxa, wykazuje silne działanie przeciwzapalne, immunosupresyjne i przeciwalergiczne, jednak jego stosowanie wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, których nasilenie zależy od dawki i czasu terapii. W terapii substytucyjnej ryzyko działań niepożądanych jest niskie, natomiast wyższe dawki prednizonu zwiększają częstość i ciężkość powikłań, obejmujących zaburzenia endokrynologiczne (np. zespół Cushinga, niedoczynność kory nadnerczy), metaboliczne (cukrzyca, hiperlipidemia), immunologiczne (zwiększona podatność na infekcje, maskowanie zakażeń, aktywacja infekcji utajonych, w tym węgorczycy) oraz mięśniowo-szkieletowe (osteoporoza, miopatia, aseptyczna martwica kości). Dodatkowo obserwuje się zmiany hematologiczne, takie jak leukocytoza, limfopenia i eozynopenia, które mogą wpływać na funkcje immunologiczne. Prednizon może także powodować zaburzenia psychiczne od łagodnych do ciężkich, nadciśnienie śródczaszkowe, zaćmę, jaskrę, zaburzenia rytmu serca, nadciśnienie tętnicze, ryzyko miażdżycy i zakrzepicy oraz powikłania żołądkowo-jelitowe, w tym wrzody i krwawienia.
aseptyczna martwica kości, atrofia mięśni, bradykardia, eozynopenia, glikokortykosteroid, hirsutyzm, jaskra, leukocytoza, limfopenia, maskowanie zakażeń, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność kory nadnerczy, opóźnione gojenie ran, osteoporoza, owrzodzenie rogówki, policytemia, prednizon, psychoza, rozstępy skórne, rzekomy guz mózgu, teleangiektazja, trądzik steroidowy, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, węgorczyca, wrzód żołądka, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, zaburzenia hormonalne, zaćma, zapalenie trzustki, zatrzymanie sodu, zespół Cushinga - Leksykon substancji czynnych
Triamcynolon – Działania niepożądane
Triamcynolon, stosowany zarówno miejscowo (kremy, maści, aerozole) jak i ogólnoustrojowo (tabletki), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych zależnych od drogi podania, dawki i czasu terapii. Miejscowe działania niepożądane obejmują pieczenie, świąd, podrażnienie, zmiany zanikowe skóry, teleangiektazje, rozstępy, trądzikopodobne zmiany oraz wtórne zakażenia. Szczególnie istotne jest ryzyko zaniku skóry i teleangiektazji przy długotrwałym stosowaniu na twarz. Preparat Pevisone (triamcynolon acetonid 0,1% + ekonazol 1%) u dorosłych wywołuje pieczenie i podrażnienie skóry (1,6%), a u dzieci rumień (1%). Po odstawieniu mogą wystąpić reakcje odstawienne, takie jak zaczerwienienie, pieczenie, świąd i łuszczenie skóry. Wchłanianie ogólnoustrojowe, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu na dużych powierzchniach, może prowadzić do typowych dla kortykosteroidów działań niepożądanych, w tym zahamowania wzrostu u dzieci, zespołu Cushinga, wtórnej niedoczynności kory nadnerczy, hiperglikemii, zaburzeń elektrolitowych oraz zaburzeń psychicznych i neurologicznych.
aseptyczna martwica kości, ekonazol azotan, hiperglikemia, hirsutyzm, jaskra, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, miopatia posteroidowa, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, niedoczynność kory nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, reakcja odstawienna, rozstępy skórne, supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, tarcza zastoinowa, teleangiektazja, triamcynolon, triamcynolonu acetonid, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie przełyku, wytrzeszcz, zaćma, zanik skóry, zapalenie skóry wokół ust, zapalenie trzustki, zasadowica hipokaliemiczna, zastoinowa niewydolność serca, zespół Cushinga, zespół zakrzepowo-zatorowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dermovate 0,5 mg/ml
Przedawkowanie klobetazolu propionianu w postaci roztworu na skórę (Dermovate 0,5 mg/ml) może prowadzić do ogólnoustrojowego działania glikokortykosteroidowego, zwłaszcza przy długotrwałym lub nieprawidłowym stosowaniu. Najpoważniejszym skutkiem jest hiperkortyzolizm (zespół Cushinga), objawiający się m.in. twarzą księżycowatą, otyłością centralną, rozstępami skórnymi, hiperglikemią, glikozurią oraz zaburzeniami elektrolitowymi. Dodatkowo obserwuje się supresję osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, co niesie ryzyko niewydolności nadnerczy przy nagłym odstawieniu leku. Objawy skórne obejmują ścieńczenie skóry, teleangiektazje, łatwe siniaczenie oraz zanik skóry, wynikające z hamowania syntezy kolagenu i proliferacji fibroblastów.
glikokortykosteroid, glikozuria, glukoneogeneza wątrobowa, hiperglikemia, hiperkortyzolizm, insulinooporność, klobetazol propionian, kortykosteroid miejscowy, niewydolność nadnerczy, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ostra niewydolność nadnerczy, otyłość centralna, rozstęp skórny, ścieńczenie skóry, teleangiektazja, twarz księżycowata, zaburzenia elektrolitowe, zanik skóry, zespół Cushinga - Leksykon substancji czynnych
Mikonazol – Działania niepożądane
Mikonazol, stosowany w różnych postaciach farmaceutycznych, wykazuje profil bezpieczeństwa z dominującą częstością działań niepożądanych określaną jako bardzo rzadką (<1/10 000). Najpoważniejsze reakcje obejmują anafilaksję, obrzęk naczynioruchowy oraz reakcje nadwrażliwości immunologicznej. Doustna postać (Daktarin-oral) może wywoływać ciężkie reakcje polekowe, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka oraz DRESS. W populacji pediatrycznej obserwuje się wyższy odsetek działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudności i wymiotów (13,0%). Miejscowe stosowanie mikonazolu wiąże się głównie z reakcjami skórnymi, takimi jak kontaktowe zapalenie skóry, pokrzywka, wysypka, rumień, świąd oraz uczucie pieczenia. Preparat Mycosolon, zawierający dodatkowo kortykosteroid mazipredon, niesie ryzyko działań niepożądanych charakterystycznych dla steroidów, w tym zaniku skóry, rozstępów, trądziku posteroidowego oraz zapalenia okołoustnego, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu.
alergia krzyżowa, dysfagia, dysgeuzja, działanie przeciwgrzybicze, kontaktowe zapalenie skóry, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mikonazol, obrzęk naczynioruchowy, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, pokrzywka, preparat złożony, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozstępy skórne, rumień, teleangiektazja, trądzik posteroidowy, zanik skóry, zapalenie jamy ustnej, zapalenie okołoustne, zapalenie wątroby, zespół Cushinga, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Oxycort
Produkt leczniczy Oxycort, zawierający oksytetracyklinę i hydrokortyzon, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania miejscowego. Leczenie należy przerwać w przypadku podrażnienia skóry, braku poprawy po 7 dniach (ze względu na ryzyko maskowania objawów zakażenia przez hydrokortyzon) oraz nasilenia lub utrzymania się objawów zakażenia, co wymaga wdrożenia odpowiedniej terapii przeciwbakteryjnej lub przeciwgrzybiczej. Maksymalny czas ciągłego stosowania nie powinien przekraczać 2 tygodni, aby zapobiec rozwojowi oporności mikroorganizmów na oksytetracyklinę. Produkt nie powinien mieć kontaktu z oczami i błonami śluzowymi, a stosowanie na skórę twarzy, pach i pachwin jest dopuszczalne tylko w wyjątkowych przypadkach ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak teleangiektazje czy dermatitis perioralis.
błony śluzowe, działanie ogólnoustrojowe, glikozuria, hiperglikemia, hydrokortyzon, kortykosteroid, leczenie przeciwgrzybicze, łuszczyca, nadkażenie skórne, oksytetracyklina, opatrunek okluzyjny, oporność mikroorganizmów, oś podwzgórzowo-przysadkowo-nadnerczowa, podrażnienie skóry, rozstępy, teleangiektazja, zaćma, zakażenie, zanik naskórka, zanik tkanki podskórnej, zapalenie okołoustne, zespół Cushinga