przemijający napad niedokrwienny
Przemijający napad niedokrwienny (TIA, transient ischaemic attack) to epizod neurologiczny spowodowany chwilowym niedokrwieniem mózgu, rdzenia kręgowego lub siatkówki, który objawia się przejściowymi deficytami neurologicznymi bez widocznego zawału w badaniach neuroobrazowych. Objawy TIA typowo ustępują w ciągu 24 godzin, najczęściej w ciągu 1-2 godzin.
TIA stanowi istotny czynnik ryzyka wystąpienia pełnoobjawowego udaru mózgu – ryzyko to jest najwyższe w pierwszych dniach i tygodniach po epizodzie. Najczęstszymi przyczynami TIA są zmiany miażdżycowe tętnic doprowadzających krew do mózgu (szyjnych, kręgowych) oraz zatory pochodzenia sercowego, zwłaszcza w przebiegu migotania przedsionków.
Diagnostyka TIA powinna obejmować pilne badania obrazowe (CT lub MRI mózgu), badania naczyniowe (USG tętnic domózgowych, angio-CT lub angio-MR) oraz ocenę kardiologiczną. Pacjenci z TIA wymagają szybkiej interwencji i wdrożenia odpowiedniej profilaktyki wtórnej, która może obejmować leki przeciwpłytkowe, przeciwzakrzepowe, statyny, leczenie nadciśnienia tętniczego oraz ewentualnie interwencje naczyniowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sunitinib Synthon
Sunitynib Synthon, stosowany w leczeniu nowotworów litych, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na liczne potencjalnie ciężkie działania niepożądane. Interakcje farmakokinetyczne obejmują unikanie jednoczesnego stosowania z silnymi induktorami lub inhibitorami CYP3A4, które mogą odpowiednio obniżać lub podwyższać stężenia leku w osoczu. W trakcie terapii obserwuje się ryzyko poważnych reakcji skórnych, takich jak piodermia zgorzelinowa, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona (SJS) oraz martwica toksyczno-rozpływna naskórka (TEN), które mogą prowadzić do zgonu. W przypadku wystąpienia objawów SJS, TEN lub EM konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia, a wznowienie terapii jest przeciwwskazane po potwierdzeniu diagnozy. Ponadto, sunitynib wiąże się z ryzykiem krwotoków w różnych lokalizacjach, w tym z przewodu pokarmowego, układu oddechowego, dróg moczowych i mózgu, z krwotokiem z nosa jako najczęstszym powikłaniem, występującym u około 50% pacjentów z guzami litymi. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów przyjmujących jednocześnie leki przeciwzakrzepowe, monitorując morfologię krwi, czas protrombinowy (PT) i/lub INR oraz stan kliniczny.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginowa, amylaza, bilirubina, bradykardia, czas protrombinowy, czynniki krzepnięcia, dysfagia, frakcja wyrzutowa lewej komory, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, kardiomiopatia, krwioplucie, lipaza, małopłytkowość, martwica kości szczęki, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwicze zapalenie powięzi, mikroangiopatia zakrzepowa, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, neutrofil, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, piodermia zgorzelinowa, przemijający napad niedokrwienny, rabdomioliza, rak nerkowokomórkowy, rumień wielopostaciowy, torsade de pointes, udar naczyniowy mózgu, wskaźnik INR, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, zawał mózgu, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół ostrego rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Telmisartan Bluefish 40 mg
Telmisartan Bluefish jest selektywnym antagonistą receptora angiotensyny II podtypu AT1, wykazującym wysokie powinowactwo i długotrwałe działanie, co skutkuje efektywnym obniżeniem ciśnienia tętniczego. Dawka 80 mg telmisartanu niemal całkowicie hamuje wzrost ciśnienia wywołany angiotensyną II, a efekt hipotensyjny utrzymuje się przez 24 godziny, z maksymalnym obniżeniem ciśnienia osiąganym po 4-8 tygodniach terapii. Telmisartan obniża zarówno ciśnienie skurczowe, jak i rozkurczowe, nie wpływając na częstość akcji serca, a jego skuteczność jest porównywalna z amlodypiną, atenololem, enalaprylem, hydrochlorotiazydem i lizynoprylem. W badaniach klinicznych wykazano mniejszą częstość występowania suchego kaszlu w porównaniu z inhibitorami ACE oraz brak efektu „odbicia” po nagłym przerwaniu leczenia.
aktywność reninowa osocza, aldosteron, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, atenolol, bradykinina, choroba sercowo-naczyniowa, choroba tętnic obwodowych, choroba wieńcowa, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, cukrzyca typu 2, działanie moczopędne, działanie natriuretyczne, enalapril, eozynofilia, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, kininaza II, konwertaza angiotensyny, lizynopryl, makroalbuminuria, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, posocznica, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory serca, przewlekła choroba nerek, receptor AT1, retinopatia, udar mózgu, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – XABOPLAX
Rywaroksaban w dawce 2,5 mg (XABOPLAX) jest stosowany u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW) oraz chorobą wieńcową (CAD) i chorobą tętnic obwodowych (PAD) o wysokim ryzyku zdarzeń niedokrwiennych, zazwyczaj w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) lub ASA z klopidogrelem/tyklopidyną. Po rewaskularyzacji kończyny dolnej w PAD dopuszcza się stosowanie rywaroksabanu z ASA lub ASA i krótkotrwałą terapią klopidogrelem, jednak długotrwała podwójna terapia przeciwpłytkowa jest niewskazana. Rywaroksaban wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), a jego stosowanie jest przeciwwskazane przy klirensie <15 ml/min. Jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami CYP3A4 i glikoproteiny P (np. azolowe leki przeciwgrzybicze, inhibitory proteazy HIV) jest niewskazane ze względu na ryzyko istotnego wzrostu stężenia leku i krwawień. Monitorowanie kliniczne powinno uwzględniać objawy krwawienia oraz badania laboratoryjne, takie jak hemoglobina i hematokryt, zwłaszcza u pacjentów z podwyższonym ryzykiem krwawienia.
azolowy lek przeciwgrzybiczny, choroba nowotworowa, choroba refluksowa przełyku, choroba tętnic obwodowych, choroba wieńcowa, choroba zapalna jelit, dziedziczna nietolerancja galaktozy, inhibitor agregacji płytek krwi, inhibitor proteazy HIV, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, krwawienie płucne, krwiak zewnątrzoponowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, ostry zespół wieńcowy, podwójna terapia przeciwpłytkowa, przemijający napad niedokrwienny, przezcewnikowa wymiana zastawki aorty, retinopatia naczyniowa, rewaskularyzacja kończyny dolnej, rozstrzenie oskrzeli, ryzyko krwotoku, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, terapia przeciwpłytkowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar krwotoczny, udar niedokrwienny, zaburzenie krzepnięcia krwi, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie przełyku, zespół antyfosfolipidowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, znieczulenie przewodowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Xerdoxo
Podczas terapii rywaroksabanem (produkt Xerdoxo) kluczowe jest systematyczne monitorowanie pacjentów pod kątem objawów krwawienia, które stanowią główne ryzyko leczenia. Badania kliniczne wykazały zwiększoną częstość krwawień z błon śluzowych (np. nosa, dziąseł, przewodu pokarmowego, układu moczowo-płciowego) oraz niedokrwistości w porównaniu z antagonistami witaminy K. W przypadku podejrzenia krwawienia zaleca się ocenę kliniczną oraz badania laboratoryjne hemoglobiny i hematokrytu. Przerwanie leczenia jest konieczne przy poważnym krwawieniu. Monitorowanie stężenia rywaroksabanu za pomocą testu anty-Xa jest wskazane w wyjątkowych sytuacjach, takich jak przedawkowanie lub pilny zabieg chirurgiczny. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z wrodzonymi lub nabytymi zaburzeniami krzepnięcia, niekontrolowanym ciężkim nadciśnieniem tętniczym, chorobami przewodu pokarmowego bez czynnego owrzodzenia, retinopatią naczyniową, rozstrzeniami oskrzelowymi lub krwawieniem płucnym w wywiadzie oraz u chorych onkologicznych, zwłaszcza z nowotworami przewodu pokarmowego i układu moczowo-płciowego.
antagonista witaminy K, antykoagulant toczniowy, choroba nowotworowa, choroba refluksowa przełyku, choroba zapalna jelit, embolektomia płucna, hemoglobina i hematokryt, heparyna niefrakcjonowana, krwawienie płucne, krwawienie z błon śluzowych, krwiak podpajęczynówkowy, krwiak zewnątrzoponowy, leczenie trombolityczne, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, profil farmakokinetyczny, przeciwciało antykardiolipinowe, przeciwciało przeciwko β2 glikoproteinie-I, przemijający napad niedokrwienny, przezcewnikowa wymiana zastawki aorty, przezskórna interwencja wieńcowa, retinopatia naczyniowa, rozstrzenie oskrzelowe, rywaroksaban, ryzyko krwotoku, terapia przeciwzakrzepowa, test anty-Xa, udar, zaburzenie krzepnięcia krwi, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie przełyku, zatorowość płucna, zespół antyfosfolipidowy, znieczulenie przewodowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Regulon
Produkt leczniczy Regulon, zawierający 0,03 mg etynyloestradiolu i 0,15 mg dezogestrelu, wiąże się z podwyższonym ryzykiem zakrzepowo-zatorowym, szczególnie żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE). Ryzyko VTE wynosi 9-12 przypadków na 10 000 kobiet rocznie, co jest około dwukrotnie wyższe niż w przypadku preparatów zawierających lewonorgestrel (5-7/10 000) i znacząco wyższe niż u kobiet niestosujących hormonalnej antykoncepcji (2/10 000). Ryzyko to jest największe w pierwszym roku stosowania lub po przerwie ≥4 tygodni. Produkt jest przeciwwskazany u kobiet z wieloma czynnikami ryzyka, takimi jak otyłość (BMI >30 kg/m²), długotrwałe unieruchomienie, dodatni wywiad rodzinny VTE, choroby współistniejące (np. toczeń rumieniowaty, nowotwory) oraz wiek >35 lat. Należy monitorować objawy zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej oraz natychmiast reagować na ich wystąpienie.
ataksja, cholestaza, choroba Leśniowskiego-Crohna, dyslipoproteinemia, etynyloestradiol i dezogestrel, hiperhomocysteinemia, hipertrójglicerydemia, insulinooporność, kamica żółciowa, krwioplucie, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, napad naczyniowo-mózgowy, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, otoskleroza, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, rak szyjki macicy, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie depresyjne, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aidee 0,03 mg + 2 mg
Tabletki powlekane Aidee zawierają dienogest (2 mg) i etynyloestradiol (0,03 mg) i są stosowane jako złożony hormonalny środek antykoncepcyjny. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym zakrzepicy żył i tętnic oraz zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, przemijający napad niedokrwienny, zakrzepica żylna i zatorowość płucna. Dane kliniczne z badania obejmującego 4942 pacjentek wskazują na częstość występowania działań niepożądanych, które sklasyfikowano jako często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą zakażeń i zarażeń pasożytniczych, w tym zapalenia pochwy, kandydozy oraz innych infekcji grzybiczych, które zwykle reagują na leczenie miejscowe i rzadko wymagają przerwania terapii.
dienogest i etynyloestradiol, doustny środek antykoncepcyjny, dysfagia, hormonalny środek antykoncepcyjny, kandydoza, kandydoza pochwy, mięśniak macicy, morfologia krwi, niedokrwistość, opryszczka jamy ustnej, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przemijający napad niedokrwienny, tłuszczak piersi, trądzik, udar mózgu, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie grzybicze, zakażenie grzybicze pochwy, zakrzepica żył i tętnic, zakrzepica żylna, zapalenie jajników i jajowodów, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie pochwy, zapalenie sromu i pochwy, zapalenie sutka, zapalenie szyjki macicy, zapalenie zatok, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – ApoRami 5 mg
Ramipryl, substancja czynna ApoRami, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze to uporczywy suchy kaszel oraz reakcje hipotensyjne. Wśród poważniejszych działań niepożądanych należy zwrócić uwagę na obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemię, zaburzenia czynności nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia i agranulocytoza. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000). Ramipryl może powodować istotne zaburzenia hematologiczne (eozynofilia, leukopenia, anemia, trombocytopenia), reakcje anafilaktyczne, hiperkaliemię, hiponatremię oraz objawy neurologiczne, w tym niedokrwienie mózgu (udar, TIA). Działania niepożądane obejmują również zaburzenia sercowo-naczyniowe (niedokrwienie mięśnia sercowego, arytmie, niedociśnienie ortostatyczne), oddechowe (suchy kaszel, skurcz oskrzeli), żołądkowo-jelitowe (zapalenie trzustki, zapalenie żołądka i jelit) oraz skórne (wysypka, obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona).
agranulocytoza, dławica piersiowa, hiperkaliemia, hiponatremia, hipoperfuzja tkanki, hipotonia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mięśnia sercowego, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelita cienkiego, ostra niewydolność wątroby, przemijający napad niedokrwienny, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, skurcz oskrzeli, suchy kaszel, udar niedokrwienny, uszkodzenie hepatocytów, wysypka grudkowo-plamkowa, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie wątroby cholestatyczne, zapalenie wątroby cytolityczne, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tadilecto
Przed rozpoczęciem terapii produktem Tadilecto, zawierającym tadalafil, konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu oraz badań fizykalnych w celu dokładnej diagnozy zaburzeń erekcji i identyfikacji ich przyczyn, ze szczególnym uwzględnieniem oceny układu sercowo-naczyniowego. Tadalafil wykazuje działanie rozszerzające naczynia krwionośne i powoduje łagodne, przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego, co może nasilać hipotensyjne efekty azotanów. Stosowanie tadalafilu u pacjentów po radykalnej prostatektomii nieoszczędzającej nerwów lub po zabiegach miednicy nie ma jednoznacznie potwierdzonej skuteczności. W trakcie terapii odnotowano poważne działania niepożądane ze strony układu krążenia, takie jak zawał mięśnia sercowego, nagła śmierć sercowa, niestabilna dławica piersiowa, komorowe zaburzenia rytmu, udar mózgu oraz przemijające napady niedokrwienne (TIA), szczególnie u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego.
białaczka, choroba Peyroniego, ciężka niewydolność wątroby, inhibitor CYP3A4, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor PDE5, komorowe zaburzenia rytmu serca, laktoza jednowodna, nagła śmierć sercowa, nagła utrata słuchu, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, radykalna prostatektomia, receptor α1-adrenergiczny, skala Childa-Pugha, szpiczak mnogi, tadalafil, udar mózgu, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia erekcji, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sildenafil Synoptis
Przed rozpoczęciem terapii Sildenafilem Synoptis (100 mg, tabletki powlekane) konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego badania podmiotowego i przedmiotowego w celu prawidłowego rozpoznania zaburzeń erekcji oraz identyfikacji ich przyczyn. Ze względu na potencjalne ryzyko sercowo-naczyniowe związane z aktywnością seksualną, wskazana jest dokładna ocena układu krążenia pacjenta. Sildenafil, jako lek o działaniu wazodylatacyjnym, powoduje przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego, co wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami odpływu krwi z lewej komory serca (np. zwężenie ujścia aorty, kardiomiopatia przerostowa) oraz u osób z zaburzeniami autonomicznej kontroli ciśnienia tętniczego. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie syldenafilu z azotanami ze względu na ryzyko nasilenia hipotensji. W trakcie stosowania leku zgłaszano poważne zdarzenia sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, nagła śmierć sercowa, arytmie komorowe, udar mózgu, przemijające napady niedokrwienne oraz wahania ciśnienia tętniczego, głównie u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka i często w kontekście aktywności seksualnej.
białaczka, choroba Peyroniego, ciśnienie tętnicze krwi, czynna choroba wrzodowa, inhibitor PDE5, kardiomiopatia przerostowa, krwotok mózgowo-naczyniowy, lek α-adrenolityczny, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niemiarowość komorowa, niestabilna dławica piersiowa, nitroprusydek sodu, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przemijający napad niedokrwienny, syldenafil, szpiczak mnogi, tętnicze nadciśnienie płucne, właściwość wazodylatacyjna, zaburzenie erekcji, zaburzenie krzepnięcia, zawał mięśnia sercowego, zespół atrofii wielonarządowej, zwężenie ujścia aorty - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rixacam 20 mg
Rywaroksaban w dawce 20 mg (Rixacam) jest wskazany u dorosłych pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową, posiadających co najmniej jeden czynnik ryzyka zakrzepowo-zatorowego, takich jak zastoinowa niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, wiek ≥ 75 lat, cukrzyca, przebyty udar mózgu lub TIA. Ponadto, lek jest stosowany w leczeniu i profilaktyce nawrotów żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ZŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP), zarówno w fazie ostrej, jak i w profilaktyce. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z hemodynamicznie niestabilną zatorowością płucną, gdzie konieczne jest odniesienie do szczegółowych wytycznych zawartych w punkcie 4.4 charakterystyki produktu leczniczego. Tabletki powlekane zawierają 20 mg rywaroksabanu oraz 50 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
cukrzyca, laktoza jednowodna, leczenie pozajelitowe, leczenie przeciwzakrzepowe, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, nietolerancja laktozy, profilaktyka udaru mózgu, przemijający napad niedokrwienny, rywaroksaban, ryzyko zakrzepowo-zatorowe, udar mózgu, zakrzepica żył głębokich, zastoinowa niewydolność serca, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mibrex 2,5 mg
Rywaroksaban w dawce 2,5 mg (Mibrex) jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywnym krwawieniem, nadwrażliwością na substancję czynną lub pomocniczą (m.in. 73,90 mg laktozy jednowodnej), a także w stanach zwiększonego ryzyka krwawień, takich jak czynne lub niedawno przebyte owrzodzenia przewodu pokarmowego, żylaki przełyku, nowotwory złośliwe o wysokim ryzyku krwawienia, urazy i zabiegi neurochirurgiczne, tętniaki oraz poważne nieprawidłowości naczyniowe. Przeciwwskazane jest także łączenie rywaroksabanu z innymi lekami przeciwzakrzepowymi (heparyny UFH, drobnocząsteczkowe, warfaryna, dabigatran, apiksaban), z wyjątkiem okresów przejściowych zmiany terapii lub podtrzymania drożności cewnika w żyłach głównych lub tętnicach. Dodatkowo, w kontekście OZW, CAD i PAD, rywaroksaban nie powinien być stosowany u pacjentów z wcześniejszym udarem lub TIA oraz u osób z marskością wątroby stopnia B i C wg Child-Pugh.
antagonista witaminy K, apiksaban, choroba tętnic obwodowych, choroba wieńcowa, ciężka niewydolność nerek, cytochrom P450, czynne krwawienie, dabigatran, dalteparyna, doustny lek przeciwzakrzepowy, enoksaparyna, fondaparynuks, glikoproteina p, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, INR, koagulopatia wątrobowa, krwotok wewnątrzczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, marskość wątroby, naczynia śródmózgowe, naczynia wewnątrzrdzeniowe, nadwrażliwość na rywaroksaban, nowotwór złośliwy, ostry zespół wieńcowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna heparyny, przemijający napad niedokrwienny, rywaroksaban, tętniak naczyniowy, udar krwotoczny, udar zatokowy, uraz mózgu, wada żylno-tętnicza, warfaryna, zabieg neurochirurgiczny, zabieg okulistyczny, zaburzenie hemostazy, żylaki przełyku - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vixpo 3 mg + 0,02 mg
Produkt leczniczy Vixpo, zawierający 3 mg drospirenonu i 0,02 mg etynyloestradiolu, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym, który może wywoływać liczne działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie powikłania, takie jak żylne i tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe (w tym zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu), nadciśnienie tętnicze oraz nowotwory wątroby. Ponadto, stosowanie Vixpo może wiązać się z ryzykiem zaostrzenia chorób takich jak choroba Leśniowskiego-Crohna, toczeń rumieniowaty układowy czy padaczka. Wśród działań niepożądanych często obserwuje się nieregularności w krwawieniu miesiączkowym, które zwykle ustępują przy dłuższym stosowaniu preparatu. Warto również podkreślić, że rak piersi jest diagnozowany nieznacznie częściej u kobiet stosujących COC, jednak związek przyczynowy nie został jednoznacznie potwierdzony.
atrofia endometrium, bolesne miesiączkowanie, choroba Leśniowskiego-Crohna, doustny środek antykoncepcyjny, drospirenon z etynyloestradiolem, dysplazja włóknisto-torbielowata piersi, hiperkaliemia, hiponatremia, induktor enzymatyczny, kandydoza, krwawienie śródcykliczne, krwawienie z nosa, krwotok miesiączkowy, mięśniak macicy, migrena, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, padaczka, parestezja, pląsawica Sydenhama, polip szyjki macicy, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skąpe miesiączki, tachykardia, tętnicza choroba zakrzepowo-zatorowa, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, trombocytemia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zapalenie spojówek, zapalenie żyły, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, żółtaczka cholestatyczna, żylaki, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Drosfemine forte 0,03 mg + 3 mg
Produkt Drosfemine forte, zawierający 0,03 mg etynyloestradiolu oraz 3 mg drospirenonu, jest przeciwwskazany w ciąży i powinien być natychmiast odstawiony w przypadku jej wystąpienia. Dotychczasowe badania epidemiologiczne nie wykazały zwiększonego ryzyka wad wrodzonych ani działania teratogennego przy nieumyślnym stosowaniu we wczesnej ciąży, jednak dane są ograniczone, a badania na zwierzętach wskazują na potencjalne działania niepożądane. Stosowanie w okresie laktacji nie jest zalecane ze względu na możliwość zmniejszenia ilości i zmiany składu mleka oraz przenikanie steroidów do mleka, co może wpływać na dziecko. Lekarz powinien szczegółowo omówić z pacjentką ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, zwłaszcza w okresie poporodowym, oraz potencjalne interakcje z lekami indukującymi enzymy wątrobowe, które mogą obniżać skuteczność antykoncepcyjną i powodować krwawienia międzymiesiączkowe.
ból głowy, choroba Crohna, drospirenon, działanie teratogenne, etynyloestradiol, induktor enzymów wątrobowych, kandydoza sromu i pochwy, krwawienie międzymiesiączkowe, krwawienie z odstawienia, mięśniak macicy, migrena, nadciśnienie tętnicze, nastrój depresyjny, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, padaczka, pląsawica Sydenhama, porfiria, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, steroidowa substancja antykoncepcyjna, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, trądzik, udar, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zawał serca, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony doustny środek antykoncepcyjny, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, żylne zaburzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Telmisartan Aurovitas 80 mg
Telmisartan, będący selektywnym antagonistą receptora angiotensyny II podtypu AT1, wykazuje długotrwałe i stabilne działanie hipotensyjne, hamując efekty angiotensyny II bez agonistycznego wpływu na receptor AT1 czy innych receptorów angiotensynowych. Dawka 80 mg telmisartanu skutecznie blokuje wzrost ciśnienia tętniczego indukowany przez angiotensynę II przez 24 godziny, z efektem utrzymującym się nawet do 48 godzin. Maksymalne obniżenie ciśnienia krwi obserwuje się po 4-8 tygodniach terapii, przy jednoczesnym braku wpływu na częstość akcji serca. Telmisartan nie hamuje aktywności reninowej osocza, nie blokuje kanałów jonowych ani konwertazy angiotensyny, co przekłada się na mniejszą częstość działań niepożądanych związanych z bradykininą, takich jak suchy kaszel, w porównaniu do inhibitorów ACE. W badaniach klinicznych wykazano porównywalną skuteczność telmisartanu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, takimi jak amlodipina, atenolol czy enalapryl.
aldosteron, angiotensyna II, antagonista angiotensyny II, antagonista receptora angiotensyny II, choroba niedokrwienna serca, choroba sercowo-naczyniowa, choroba tętnic obwodowych, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze, cukrzyca typu 2, działanie moczopędne, działanie natriuretyczne, efekt hipotensyjny, hiperkaliemia, inhibitor ACE, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, posocznica, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory, przewlekła choroba nerek, receptor AT1, retinopatia, suchy kaszel, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gerocilan 5 mg
Tadalafil, substancja czynna leku Gerocilan 5 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący najczęstsze działania niepożądane takie jak ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których częstość wzrasta wraz z dawką. Dane z badań klinicznych na 8022 pacjentach stosujących tadalafil oraz 4422 na placebo wskazują, że działania niepożądane mają zwykle charakter przemijający i łagodny lub umiarkowany. Ból głowy występuje często (≥1/100 do <1/10) i pojawia się głównie w ciągu 10-30 dni od rozpoczęcia terapii. Inne działania niepożądane klasyfikowane są od niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) do rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), obejmując m.in. reakcje alergiczne, zawroty głowy, zaburzenia widzenia, szumy uszne, zaburzenia rytmu serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, przekrwienie błony śluzowej nosa, niestrawność, wysypkę, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz priapizm. Szczególną uwagę zwraca ryzyko poważnych incydentów sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego i niestabilna dławica piersiowa, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka.
ból głowy, ból mięśni, ból pleców, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, częstoskurcz, działanie niepożądane, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nagła głuchota, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, okluzja naczyń siatkówki, omdlenie, priapizm, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, szum w uszach, tadalafil, udar, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil Belupo 20 mg
Tadalafil Belupo w dawce 20 mg jest stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których nasilenie jest zależne od dawki i zwykle ma charakter łagodny do umiarkowanego. U pacjentów geriatrycznych (>65 lat) częściej występuje biegunka, a u osób powyżej 75. roku życia dodatkowo zawroty głowy. W badaniach klinicznych (8022 pacjentów leczonych tadalafilem vs 4422 placebo) odnotowano także rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego (NAION) oraz incydenty sercowo-naczyniowe, w tym zawał mięśnia sercowego i niestabilna dławica piersiowa, głównie u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka.
biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwiomocz, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, nagła utrata słuchu, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, priapizm, przedłużony wzwód, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, tadalafil, udar, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Polsart 80 mg
Telmisartan, będący selektywnym antagonistą receptora AT1 angiotensyny II, wykazuje długotrwałe i silne działanie hipotensyjne po podaniu doustnym, z niemal całkowitym hamowaniem wzrostu ciśnienia tętniczego indukowanego angiotensyną II przy dawce 80 mg, utrzymującym się przez 24-48 godzin. Efekt obniżający ciśnienie tętnicze rozwija się stopniowo w ciągu 3 godzin od pierwszej dawki, osiągając maksimum po 4-8 tygodniach terapii, i obejmuje zarówno ciśnienie skurczowe, jak i rozkurczowe, bez wpływu na częstość akcji serca. Telmisartan nie hamuje aktywności reninowej osocza ani konwertazy angiotensyny, co przekłada się na niższe ryzyko działań niepożądanych związanych z bradykininą, takich jak suchy kaszel, w porównaniu do inhibitorów ACE. Badania kliniczne (ONTARGET, TRANSCEND) potwierdzają porównywalną skuteczność telmisartanu i ramiprylu w prewencji zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z wysokim ryzykiem, przy jednoczesnym lepszym profilu tolerancji telmisartanu, zwłaszcza mniejszej częstości kaszlu i obrzęku naczynioruchowego. Terapia skojarzona telmisartanem i ramiprylem nie przynosi dodatkowych korzyści, a zwiększa ryzyko hiperkaliemii, niewydolności nerek i niedociśnienia, co dyskwalifikuje ją u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi i nefropatią cukrzycową.
antagonista angiotensyny II, antagonista receptora angiotensyny II, bradykinina, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, cukrzyca typu 2, działanie hipotensyjne, efekt hipotensyjny, eozynofile, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, konwertaza angiotensyny, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze wtórne, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obniżenie ciśnienia krwi, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, posocznica, przemijający napad niedokrwienny, receptor AT1, terapia skojarzona, tolerancja leczenia, udar mózgu, układ RAA, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Razarxo 2,5 mg
Razarxo, zawierający rywaroksaban w dawce 2,5 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób z aktywnym krwawieniem o znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazania obejmują stany zwiększające ryzyko krwawień, takie jak czynne lub niedawno przebyte owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe o wysokim ryzyku krwawienia, niedawne urazy lub zabiegi neurochirurgiczne, krwotoki wewnątrzczaszkowe, obecność żylaków przełyku, wady naczyniowe, tętniaki oraz poważne nieprawidłowości naczyń OUN. Ponadto, lek nie powinien być stosowany jednocześnie z innymi antykoagulantami (heparyna niefrakcjonowana, heparyny drobnocząsteczkowe, doustne leki przeciwzakrzepowe), z wyjątkiem określonych sytuacji zmiany terapii lub podtrzymania drożności cewników.
chirurgia okulistyczna, choroba tętnic obwodowych, choroba układu pokarmowego, choroba wątroby, choroba wieńcowa, choroba wrzodowa, czynne krwawienie, doustny lek przeciwzakrzepowy, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, koagulopatia, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwotok wewnątrzczaszkowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, nadwrażliwość na rywaroksaban, neurochirurgia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, nowotwór złośliwy, ostry zespół wieńcowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodne heparyny, przemijający napad niedokrwienny, rywaroksaban, terapia przeciwpłytkowa, tętniak naczyniowy, udar krwotoczny, udar zatokowy, uraz mózgu, zaburzenie krzepnięcia, żylaki przełyku, żylno-tętnicze wady rozwojowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tresuvi 1 mg/ml
Tresuvi (treprostynil) w roztworze do infuzji 1 mg/ml jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym zawartość sodu do 36,8 mg (1,6 mmol) na fiolkę 10 ml. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują tętnicze nadciśnienie płucne związane z chorobą zarostową żył, zastoinową niewydolność serca z ciężką niewydolnością lewej komory, ciężkie zaburzenia czynności wątroby (klasa C wg Child-Pugh), aktywne krwawienia (np. czynna choroba wrzodowa, krwotok śródczaszkowy), wady zastawkowe serca z istotnymi zaburzeniami czynności mięśnia sercowego, a także ciężką chorobę wieńcową, niestabilną dławicę piersiową, zawał mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 6 miesięcy, niewyrównaną niewydolność krążenia bez ścisłej kontroli, ciężkie arytmie oraz zdarzenia naczyniowo-mózgowe w ciągu ostatnich 3 miesięcy. Podanie leku w tych stanach może prowadzić do pogorszenia stanu klinicznego, dekompensacji układu krążenia oraz zwiększonego ryzyka krwawień i hemodynamicznej niestabilności.
arytmia, choroba wieńcowa, choroba wrzodowa przewodu pokarmowego, choroba zarostowa żył, dławica piersiowa, działanie antyagregacyjne, krwotok śródczaszkowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość na lek, niewydolność krążenia, niewydolność lewej komory, parametry krzepnięcia, przemijający napad niedokrwienny, roztwór do infuzji, skala Child-Pugh, tętnicze nadciśnienie płucne, treprostynil, udar mózgu, wady zastawkowe serca, zaburzenia czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie naczyniowo-mózgowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sunitinib Zentiva
Sunitynib Zentiva wymaga ścisłego monitorowania ze względu na liczne potencjalne działania niepożądane i interakcje farmakokinetyczne. Należy unikać jednoczesnego stosowania z silnymi induktorami lub inhibitorami CYP3A4, które mogą odpowiednio obniżać lub podwyższać stężenia leku w osoczu, wpływając na skuteczność i toksyczność terapii. W trakcie leczenia obserwowano zmiany skórne, w tym ciężkie reakcje jak SJS, TEN czy piodermia zgorzelinowa, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Zgłaszano również poważne zdarzenia krwotoczne, w tym krwotoki z nosa, przewodu pokarmowego, układu oddechowego i mózgu, z ryzykiem zgonu, szczególnie u pacjentów stosujących jednocześnie antykoagulanty. Działania niepożądane ze strony układu pokarmowego obejmują biegunkę, nudności, wymioty i zapalenie jamy ustnej, a u pacjentów z nowotworami jamy brzusznej możliwe są perforacje przewodu pokarmowego. Należy regularnie monitorować ciśnienie tętnicze, gdyż sunitynib może powodować ciężkie nadciśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe >200 mmHg lub rozkurczowe ≥110 mmHg), a w przypadku niekontrolowanego nadciśnienia zaleca się czasowe przerwanie terapii.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, amylaza, białkomocz, bisfosfoniany, czas protrombinowy, frakcja wyrzutowa lewej komory, hepatotoksyczność, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, kardiomiopatia, komorowe zaburzenia rytmu, krwotok, krwotok płucny, krwotok z nosa, lipaza, małopłytkowość, martwica kości szczęki, martwica nowotworu, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwicze zapalenie powięzi, mikroangiopatia zakrzepowa, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, napad drgawkowy, neutrofil, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, piodermia zgorzelinowa, przemijający napad niedokrwienny, rumień wielopostaciowy, tętniak tętnicy, torsade de pointes, udar naczyniowy mózgu, wskaźnik INR, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności tarczycy, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zawał mózgu, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Rysperydon – Działania niepożądane
Rysperydon, lek przeciwpsychotyczny II generacji, jest szeroko stosowany w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych w chorobie afektywnej dwubiegunowej oraz zaburzeń zachowania u pacjentów z otępieniem. Najczęstsze działania niepożądane obejmują parkinsonizm (≥10%), sedację/senność, ból głowy oraz bezsenność. Objawy pozapiramidowe, takie jak akatyzja i dystonia, wykazują zależność od dawki. W terapii formą o przedłużonym uwalnianiu dominują bezsenność, lęk, infekcje górnych dróg oddechowych oraz depresja. Istotne są również zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, cukrzyca, dyslipidemia) i hormonalne (hiperprolaktynemia prowadząca do ginekomastii, zaburzeń miesiączkowania i seksualnych dysfunkcji). Monitorowanie parametrów metabolicznych, masy ciała, poziomu prolaktyny oraz EKG (w tym odstępu QT) jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii.
agranulocytoza, akatyzja, anorgazmia, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bradykinezja, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzycowa kwasica ketonowa, częstomocz, dysfagia, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, ginekomastia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipokinezja, hiponatremia, hipotermia, infekcja górnych dróg oddechowych, katatonia, krwawienie z nosa, lek przeciwpsychotyczny drugiej generacji, leukopenia, łysienie, migotanie przedsionków, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, nadmierne rogowacenie, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niestrawność, nietrzymanie kału, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, otępienie, parkinsonizm, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, rabdomioliza, schizofrenia, sedacja, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, udar naczyniowy mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie lipidowe, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zatorowość płucna, zatrzymanie moczu, zespół bezdechu sennego, zespół odstawienny noworodków, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Thinban
Produkt Thinban 20 mg (rywaroksaban) wymaga ścisłego nadzoru klinicznego ze względu na ryzyko krwawień, szczególnie z błon śluzowych (np. nosa, dziąseł, przewodu pokarmowego, układu moczowo-płciowego) oraz możliwość wystąpienia niedokrwistości. Monitorowanie obejmuje ocenę objawów krwawienia oraz badania laboratoryjne hemoglobiny i hematokrytu. W przypadku poważnego krwotoku konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii. Rywaroksaban jest przeciwwskazany u pacjentów z wrodzonymi lub nabytymi zaburzeniami krzepnięcia, niekontrolowanym ciężkim nadciśnieniem tętniczym, aktywnymi schorzeniami przewodu pokarmowego predysponującymi do krwawień, retinopatią naczyniową, rozstrzeniami oskrzeli lub krwawieniem płucnym w wywiadzie. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) stężenie rywaroksabanu może wzrosnąć średnio 1,6-krotnie, co zwiększa ryzyko krwawienia; lek należy stosować ostrożnie przy klirensie 15-29 ml/min, a przy klirensie <15 ml/min jest przeciwwskazany. Rywaroksaban nie jest zalecany u dzieci z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek (GFR <50 ml/min/1,73 m²).
antykoagulant toczniowy, brak laktazy, choroba nowotworowa, choroba refluksowa przełyku, choroba zapalna jelit, ciśnienie tętnicze, glikoproteina p, hemoglobina, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor agregacji płytek krwi, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, klirens kreatyniny, krwawienie z błon śluzowych, krwiak podpajęczynówkowy, krwiak zewnątrzoponowy, krwotok, kwas acetylosalicylowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodne azolowe, przeciwciała antykardiolipinowe, przeciwciała przeciwko β2 glikoproteinie, przemijający napad niedokrwienny, przesączanie kłębuszkowe, przezskórna interwencja wieńcowa, retinopatia naczyniowa, rozstrzenie oskrzeli, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, test anty-Xa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie krzepnięcia krwi, zakażenie ośrodkowego układu nerwowego, zakrzepica żył mózgowych, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie przełyku, zatorowość płucna, zespół antyfosfolipidowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Aboxoma 5 mg
Produkt leczniczy Aboxoma, zawierający 5 mg apiksabanu w postaci tabletek powlekanych, jest wskazany do zapobiegania udarom mózgu i zatorowości systemowej u dorosłych pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF) posiadających co najmniej jeden czynnik ryzyka, taki jak przebyty udar mózgu, TIA, wiek ≥ 75 lat, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca czy objawowa niewydolność serca w klasie II lub wyższej wg NYHA. Ponadto, Aboxoma jest stosowana w leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP), a także w profilaktyce wtórnej nawrotów tych schorzeń po zakończeniu terapii ostrej fazy. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z hemodynamicznie niestabilną zatorowością płucną, u których konieczna jest dokładna ocena korzyści i ryzyka stosowania apiksabanu.
antykoagulant doustny, apiksaban, cukrzyca, leczenie przeciwzakrzepowe, migotanie przedsionków niezastawkowe, nadciśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, profilaktyka wtórna, przemijający napad niedokrwienny, ryzyko krwawienia, terapia przeciwzakrzepowa, udar mózgu, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadamen MED 2,5 mg
Tadalafil, substancja czynna w preparacie Tadamen MED 2,5 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla inhibitorów PDE5, z najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi takimi jak ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni. Częstość występowania tych objawów wzrasta wraz z dawką, a większość działań niepożądanych ma charakter przejściowy i łagodny lub umiarkowany. Szczególnie ból głowy pojawia się najczęściej w pierwszych 10-30 dniach terapii. Dane pochodzą z badań klinicznych obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów z grupy placebo, stosujących lek zarówno doraźnie, jak i w schemacie raz na dobę, w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Profil bezpieczeństwa uzupełniają również zgłoszenia po wprowadzeniu leku do obrotu.
biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, bradykardia zatokowa, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, incydent krwotoczny, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krew w nasieniu, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nagła utrata słuchu, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, priapizm, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, udar mózgu, zaburzenie erekcji, zamknięcie naczyń siatkówki, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Cylazapryl – Działania niepożądane
Cylazapryl, inhibitor ACE, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący przede wszystkim kaszel, wysypkę skórną oraz zaburzenia czynności nerek, w tym ostrą niewydolność nerek, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca, zwężeniem tętnicy nerkowej lub hipowolemią. Niedociśnienie i niedociśnienie ortostatyczne, objawiające się omdleniami, osłabieniem, zawrotami głowy i zaburzeniami widzenia, mogą wystąpić zwłaszcza przy inicjacji lub zwiększaniu dawki, szczególnie u osób z chorobą mózgowo-naczyniową lub niedokrwienną chorobą serca, co może prowadzić do poważnych zdarzeń niedokrwiennych (TIA, udar, zawał). Inne istotne działania niepożądane to obrzęk naczynioruchowy, agranulocytoza, małopłytkowość, niedokrwistość oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka. W terapii skojarzonej z hydrochlorotiazydem ryzyko działań niepożądanych pozostaje porównywalne, jednak pojawiają się dodatkowe zaburzenia metaboliczne i elektrolitowe, w tym hiponatremia, hipokaliemia, hipomagnezemia oraz hiperkalcemia, wymagające regularnego monitorowania elektrolitów i funkcji nerek.
aftowe zapalenie jamy ustnej, agranulocytoza, anafilaksja, arytmia, białkomocz, cholestatyczne zapalenie wątroby, cylazapryl, częstoskurcz, dna moczanowa, dusznica bolesna, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipertriglicerydemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, impotencja, inhibitor ACE, kaszel, kołatanie serca, liszaj płaski, łuszczycowe zapalenie skóry, małopłytkowość, mięsak Kaposiego, neuropatia obwodowa, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienie mózgu, niedokrwienna choroba serca, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pęcherzyca, pemfigoid pęcherzowy, plamica, pokrzywka, przemijający napad niedokrwienny, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, suchość jamy ustnej, terapia skojarzona, toksyczna nekroliza naskórka, udar niedokrwienny, wysypka skórna, zaburzenie czynności nerek, zapalenie języka, zapalenie naczyń, zapalenie nerek, zapalenie oskrzeli, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie niedokrwienne, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, złuszczające zapalenie skóry, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rivanoptim
Rywaroksaban w dawce 2,5 mg stosowany dwukrotnie na dobę jest badany i stosowany w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) oraz ASA z klopidogrelem lub tyklopidyną u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW) oraz u pacjentów z chorobą wieńcową i tętnic obwodowych (CAD/PAD) o wysokim ryzyku zdarzeń niedokrwiennych. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z innymi lekami przeciwpłytkowymi, takimi jak prasugrel czy tikagrelor. Leczenie wymaga ścisłego monitorowania pod kątem krwawień, zwłaszcza z błon śluzowych oraz niedokrwistości, z zaleceniem regularnego badania hemoglobiny i hematokrytu. W przypadku ciężkiego krwotoku konieczne jest przerwanie terapii. Pomiar stężenia rywaroksabanu w osoczu za pomocą testu anty-Xa może być pomocny w wyjątkowych sytuacjach klinicznych, np. przedawkowaniu lub pilnym zabiegu chirurgicznym.
brak laktazy, choroba wieńcowa, glikoproteina p, hemoglobina, inhibitor agregacji płytek, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, klirens kreatyniny, krwiak zewnątrzoponowy, krwotok, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, ostry zespół wieńcowy, pochodne azolowe, przemijający napad niedokrwienny, retinopatia naczyniowa, rozstrzenie oskrzeli, SNRI, SSRI, TAVR, test anty-Xa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar krwotoczny, udar niedokrwienny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie krzepnięcia krwi, zespół antyfosfolipidowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, znieczulenie podpajęczynówkowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Baxiren 2,5 mg
Baxiren, zawierający 2,5 mg apiksabanu w postaci tabletek powlekanych, jest wskazany w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dorosłych po planowych operacjach protezoplastyki stawu biodrowego lub kolanowego. Ponadto, lek stosuje się w zapobieganiu udarom mózgu i zatorowości systemowej u pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF) posiadających co najmniej jeden czynnik ryzyka, jak przebyty udar lub TIA, wiek ≥ 75 lat, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca czy objawowa niewydolność serca (NYHA ≥ II). Baxiren jest również zalecany w leczeniu oraz profilaktyce nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP), z uwzględnieniem modyfikacji terapii u pacjentów hemodynamicznie niestabilnych z ZP. Każda tabletka zawiera 52,2 mg laktozy, co jest istotne przy nietolerancji cukrów u pacjentów.
Czas terapii Baxirenem jest zróżnicowany i zależy od wskazania klinicznego: w profilaktyce ŻChZZ po operacjach ortopedycznych stosowanie trwa do pełnej mobilizacji pacjenta, w NVAF leczenie jest długoterminowe i kontynuowane tak długo, jak utrzymują się czynniki ryzyka udaru, natomiast w leczeniu i profilaktyce ZŻG i ZP czas terapii dostosowuje się indywidualnie, biorąc pod uwagę ryzyko nawrotu i krwawienia. Postać leku w formie żółtych, okrągłych tabletek o średnicy około 6 mm ułatwia podawanie doustne, co sprzyja przestrzeganiu zaleceń terapeutycznych. Stosowanie Baxirenu powinno być zawsze zgodne z aktualnymi wytycznymi klinicznymi oraz indywidualną oceną pacjenta.
apiksaban, cukrzyca, incydent naczyniowo-mózgowy, nadciśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność serca, niezastawkowe migotanie przedsionków, powikłania zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka przeciwzakrzepowa, profilaktyka udaru, protezoplastyka stawu biodrowego, protezoplastyka stawu kolanowego, przemijający napad niedokrwienny, udar mózgu, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Amlonor 10 mg
Amlodypina, będąca antagonistą wapnia z grupy dihydropirydyn, działa poprzez hamowanie przepływu jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego i mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do rozkurczu naczyń i obniżenia ciśnienia tętniczego. W leczeniu nadciśnienia tętniczego podawana raz na dobę skutecznie obniża ciśnienie zarówno w pozycji leżącej, jak i stojącej, bez gwałtownego spadku ciśnienia. U pacjentów z dławicą piersiową amlodypina wydłuża czas wysiłku fizycznego, opóźnia wystąpienie bólu wieńcowego i obniżenia odcinka ST o 1 mm, a także zmniejsza częstość napadów dławicowych oraz zapotrzebowanie na nitroglicerynę. Lek charakteryzuje się brakiem negatywnego wpływu na profil lipidowy i metabolizm, co czyni go odpowiednim dla pacjentów z astmą, cukrzycą czy dną moczanową.
antagonista wapnia, astma oskrzelowa, chlorotalidon, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, ciśnienie skurczowe, cukrzyca, dihydropirydyna, dławica piersiowa, dławica Prinzmentala, dna moczanowa, farmakoterapia, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lizynopryl, nadciśnienie tętnicze, niedotlenienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, obciążenie następcze, obrzęk płuc, opór obwodowy, profil lipidowy, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory, przezbłonowy przepływ jonów wapnia, resuscytacja, rewaskularyzacja, skurcz naczyń wieńcowych, tiazydowy lek moczopędny, udar mózgu, wtórne nadciśnienie tętnicze, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Acurenal 40 mg
Lek Acurenal zawierający 40 mg chinaprylu (43,328 mg chlorowodorku chinaprylu) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej zgłaszane objawy to ból głowy (7,2%), zawroty głowy (5,5%), kaszel (3,9%), zmęczenie (3,5%), zapalenie błony śluzowej nosa (3,2%) oraz nudności i/lub wymioty (2,8%). Istotne jest ryzyko poważnych powikłań hematologicznych, takich jak agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna, neutropenia i małopłytkowość, zwłaszcza u pacjentów z wrodzonym niedoborem G-6-PDH. Ponadto, mogą wystąpić reakcje rzekomoanafilaktyczne, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH) prowadzący do hiponatremii, a także hiperkaliemia wymagająca regularnego monitorowania elektrolitów. W zakresie układu nerwowego często obserwuje się bezsenność, parestezje oraz zawroty głowy, a rzadziej poważne zdarzenia naczyniowo-mózgowe.
agranulocytoza, białkomocz, chinapryl, diuretyki, dławica piersiowa, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor ACE, łuszczycopodobne zapalenie skóry, małopłytkowość, neutropenia, niedobór G-6-PDH, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obniżony hematokryt, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelita, pęcherzyca, podwyższony poziom kreatyniny, przemijający napad niedokrwienny, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, SIADH, skurcz oskrzeli, splątanie, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia erekcji, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Actigra
Przed rozpoczęciem terapii syldenafilem (Actigra) konieczne jest przeprowadzenie szczegółowej oceny stanu układu sercowo-naczyniowego pacjenta, ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych zdarzeń niepożądanych, takich jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, nagła śmierć sercowa czy zaburzenia rytmu serca. Syldenafil wykazuje działanie wazodylatacyjne, prowadząc do przemijającego obniżenia ciśnienia tętniczego, co wymaga ostrożności u pacjentów z utrudnionym odpływem krwi z lewej komory (np. zwężenie ujścia aorty, kardiomiopatia przerostowa) oraz u osób z zaburzeniami autonomicznej kontroli ciśnienia. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie syldenafilu z azotanami ze względu na nasilenie działania hipotensyjnego. Ponadto, u pacjentów z anatomicznymi deformacjami prącia (zagięcie, zwłóknienie ciał jamistych, choroba Peyroniego) oraz predyspozycjami do priapizmu (niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, szpiczak mnogi, białaczka) należy zachować szczególną ostrożność, monitorując ryzyko przedłużonej erekcji trwającej powyżej 4 godzin, która wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
autonomiczny układ nerwowy, azotan, białaczka, choroba Peyroniego, choroba wrzodowa, ciśnienie tętnicze krwi, dysfagia, działanie hipotensyjne, inhibitor PDE5, kardiomiopatia przerostowa, krwotok mózgowo-naczyniowy, lek alfa-adrenolityczny, lek wazodylatacyjny, naczynie krwionośne, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niemiarowość komorowa, niestabilna dławica piersiowa, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przemijający napad niedokrwienny, rytonawir, syldenafil, szpiczak mnogi, tętnicze nadciśnienie płucne, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie erekcji, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie widzenia, zagięcie prącia, zawał mięśnia sercowego, zespół atrofii wielonarządowej, zwężenie ujścia aorty, zwłóknienie ciał jamistych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asubtela 3 mg + 0,03 mg
Lek Asubtela, zawierający 3 mg drospirenonu i 0,03 mg etynyloestradiolu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, który może powodować poważne działania niepożądane, w tym zakrzepowo-zatorowe powikłania zagrażające życiu, takie jak żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna), tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe (zawał mięśnia sercowego), udar mózgu oraz nadciśnienie tętnicze. Dodatkowo, stosowanie leku wiąże się z ryzykiem nowotworów wątroby, zaburzeń czynności wątroby oraz nieznacznie zwiększoną częstością rozpoznawania raka piersi, choć związek przyczynowy nie jest jednoznacznie potwierdzony. Występowanie lub nasilenie chorób takich jak choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, padaczka, migrena, mięśniaki macicy, toczeń rumieniowaty układowy czy zespół hemolityczno-mocznicowy wymaga szczególnej uwagi podczas terapii.
astma, biegunka, ból głowy, ból piersi, choroba Leśniowskiego-Crohna, drospirenon i etynyloestradiol, egzema, kandydoza pochwy, krwawienie śródcykliczne, łysienie, mięśniak macicy, migrena, nadciśnienie tętnicze, nastrój depresyjny, niedociśnienie tętnicze, niedosłuch, nowotwór wątroby, nudność, obniżenie libido, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, padaczka, pląsawica Sydenhama, porfiria, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, środek antykoncepcyjny, świąd, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, tkliwość piersi, toczeń rumieniowaty układowy, trądzik, udar mózgu, upławy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wydzielina z piersi, wymioty, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie miesiączkowania, zakrzepica żył głębokich, zapalenie pochwy, zatorowość płucna, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tadalafil Adamed
Przed rozpoczęciem terapii tadalafilem konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu chorobowego oraz badania fizykalnego w celu potwierdzenia diagnozy zaburzeń erekcji i wykluczenia przeciwwskazań, zwłaszcza ze strony układu sercowo-naczyniowego. Tadalafil, jako inhibitor PDE5 o właściwościach wazodylatacyjnych, może powodować przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego, co w połączeniu z azotanami zwiększa ryzyko ciężkiego niedociśnienia. W okresie porejestracyjnym odnotowano poważne incydenty sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, udar mózgu czy komorowe zaburzenia rytmu serca, głównie u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka. Jednoczesne stosowanie tadalafilu z blokerami receptorów α1-adrenergicznych, zwłaszcza doksazosyną, jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko niedociśnienia tętniczego. Ponadto, należy monitorować pacjentów pod kątem wystąpienia priapizmu, zwłaszcza u osób z anatomicznymi zniekształceniami prącia lub schorzeniami predysponującymi do przedłużonej erekcji (np. niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, szpiczak mnogi, białaczka).
białaczka, bloker receptorów alfa-1 adrenergicznych, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba Peyroniego, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie zaburzenie czynności nerek, inhibitor CYP3A4, inhibitor PDE5, komorowe zaburzenie rytmu serca, nagły zgon sercowy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przemijający napad niedokrwienny, szpiczak mnogi, udar mózgu, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zniekształcenie członka, zwłóknienie ciał jamistych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Subinit
Podczas terapii sunitynibem (Subinit) należy uwzględnić szerokie spektrum działań niepożądanych, w tym reakcje skórne (np. odbarwienie włosów, suchość skóry, pęcherze, wysypka dłoni i stóp), a także ciężkie reakcje, takie jak piodermia zgorzelinowa, rumień wielopostaciowy (EM), zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i martwica toksyczno-rozpływna naskórka (TEN). W przypadku objawów SJS, TEN lub EM należy natychmiast przerwać leczenie, a w potwierdzonych przypadkach SJS/TEN nie wznawiać terapii. Konieczne jest unikanie jednoczesnego stosowania silnych induktorów i inhibitorów CYP3A4 ze względu na ryzyko zmiany stężenia sunitynibu w osoczu i skuteczności terapii. Należy monitorować pacjentów pod kątem krwotoków (np. z przewodu pokarmowego, układu oddechowego, nosa), które mogą być ciężkie i prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób stosujących leki przeciwzakrzepowe, z kontrolą morfologii krwi, czasu protrombinowego (PT) i INR. Do najczęstszych działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego należą biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha, zapalenie jamy ustnej i przełyku, a w rzadkich przypadkach perforacje przewodu pokarmowego.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, czas protrombinowy, frakcja wyrzutowa lewej komory, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, INR, krwioplucie, krwotok z nosa, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwwymiotny, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, martwica kości szczęki, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwicze zapalenie powięzi, mikroangiopatia zakrzepowa, morfologia krwi, nadczynność tarczycy, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, piodermia zgorzelinowa, przemijający napad niedokrwienny, rumień wielopostaciowy, torsade de pointes, udar naczyniowy mózgu, wydłużenie odstępu QT, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, zawał mózgu, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół ostrego rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levomine mini 20 mcg + 100 mcg
Levomin mini, jako złożony doustny środek antykoncepcyjny, wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości, w tym najczęściej zgłaszanymi objawami (≥1% do <10%) są nudności, ból brzucha, wzrost masy ciała, bóle głowy, obniżenie i zmienność nastroju oraz dolegliwości ze strony piersi, takie jak ból i tkliwość. Najpoważniejszym powikłaniem jest ryzyko zakrzepowo-zatorowe tętnic i żył, manifestujące się m.in. zakrzepicą żylną, zatorowością płucną, zawałem mięśnia sercowego czy udarem mózgu. Wskazane jest monitorowanie czynników ryzyka sercowo-naczyniowego, zwłaszcza u pacjentek z predyspozycjami takimi jak wiek, palenie tytoniu, otyłość, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia lipidowe czy cukrzyca. Ponadto, stosowanie Levomine mini może prowadzić do zaburzeń metabolicznych (hipertriglicerydemia, zaburzenia tolerancji glukozy), zmian w funkcji wątroby, a także zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów, w tym raka szyjki macicy i nieznacznie podwyższonego ryzyka raka piersi, choć związek przyczynowy nie jest jednoznacznie potwierdzony.
antykoncepcja hormonalna, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba zakrzepowo-zatorowa, endometrioza, guz wątroby, hemolityczny zespół mocznicowy, hipertriglicerydemia, insulinooporność obwodowa, krwawienie śródcykliczne, lek indukujący enzymy wątrobowe, mięśniak macicy, migrena, nadciśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciążowa, ostuda, otoskleroza, padaczka, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, rak szyjki macicy, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, udar, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie tolerancji glukozy, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, złożony doustny środek antykoncepcyjny, żółtaczka cholestatyczna, żylne zaburzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Levomine midi
Levomine midi, zawierający 30 µg etynyloestradiolu i 125 µg lewonorgestrelu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie wiąże się ze zwiększonym ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ). Ryzyko to wynosi około 6-7 przypadków na 10 000 kobiet rocznie, w porównaniu do 2 na 10 000 u kobiet niestosujących antykoncepcji hormonalnej. Szczególnie istotne jest pierwsze rok stosowania oraz wznowienie terapii po przerwie ≥4 tygodni. Czynniki ryzyka ŻChZZ obejmują m.in. otyłość (BMI >30 kg/m²), długotrwałe unieruchomienie, dodatni wywiad rodzinny, choroby współistniejące (np. nowotwory, toczeń rumieniowaty układowy), oraz wiek >35 lat. Objawy zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej wymagają natychmiastowej konsultacji lekarskiej. Ponadto, stosowanie Levomine midi jest przeciwwskazane przy obecności wielu czynników ryzyka zakrzepicy żylnej, gdyż ryzyko jest synergistyczne i może przekraczać sumę pojedynczych czynników.
aminotransferaza alaninowa, cholestaza, choroba Leśniowskiego-Crohna, cukrzyca, dyslipoproteinemia, hemolityczny zespół mocznicowy, hiperhomocysteinemia, hipertriglicerydemia, incydent naczyniowo-mózgowy, kamica żółciowa, krwotok wewnątrzbrzuszny, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, napad naczyniowo-mózgowy, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, oporność na insulinę, ostuda, otoskleroza, pemfigoid ciężarnych, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, rak szyjki macicy, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, udar mózgu, wirus brodawczaka ludzkiego, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Telmisartan Orion 80 mg
Telmisartan, będący selektywnym antagonistą receptora angiotensyny II typu AT1 (kod ATC: C09CA07), wykazuje wysokie powinowactwo i długotrwałe działanie, co przekłada się na skuteczne obniżenie ciśnienia tętniczego zarówno skurczowego, jak i rozkurczowego. Dawka 80 mg telmisartanu niemal całkowicie hamuje wzrost ciśnienia indukowany angiotensyną II, a efekt terapeutyczny utrzymuje się przez 24 godziny, z potwierdzonym działaniem nawet do 48 godzin po podaniu. W badaniach klinicznych telmisartan wykazuje skuteczność porównywalną do amlodypiny, atenololu, enalaprylu, hydrochlorotiazydu i lizynoprylu, nie wpływając na częstość akcji serca i charakteryzując się mniejszą częstością występowania działań niepożądanych typowych dla inhibitorów ACE, takich jak suchy kaszel. Po nagłym odstawieniu leku nie obserwuje się efektu odbicia nadciśnienia, a działanie hipotensyjne utrzymuje się stabilnie przez całą dobę (through to peak ratio >80% dla dawek 40 i 80 mg).
albuminuria, aldosteron, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, bradykinina, choroba sercowo-naczyniowa, choroba tętnic obwodowych, choroba wieńcowa, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze, cukrzyca typu 2, działanie moczopędne, działanie natriuretyczne, eozynofilia, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, konwertaza angiotensyny, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie z odbicia, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, posocznica, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory serca, przewlekła choroba nerek, receptor angiotensyny II typu AT1, retinopatia, suchy kaszel, udar mózgu, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ugramel 5 mg
Prasugrel, substancja czynna leku Ugramel dostępnego w dawkach 5 mg i 10 mg, jest silnym lekiem przeciwpłytkowym, którego stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na prasugrel lub substancje pomocnicze (w tym laktozę jednowodną w ilości 1,8 mg w tabletce 5 mg i 3,6 mg w tabletce 10 mg), czynne patologiczne krwawienia (np. z przewodu pokarmowego, wewnątrzczaszkowe), przebyty udar mózgu lub przemijający napad niedokrwienny (TIA) oraz ciężką niewydolność wątroby (stopień C wg Child-Pugh). Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest dokładna ocena kliniczna, obejmująca wywiad naczyniowo-mózgowy, ocenę funkcji wątroby, diagnostykę aktywnych krwawień oraz analizę potencjalnych interakcji lekowych zwiększających ryzyko krwawień.
dysfunkcja wątroby, farmakoterapia, funkcja wątroby, incydent naczyniowo-mózgowy, klasyfikacja Child-Pugh, klopidogrel, krwawienie patologiczne, krwawienie śródmózgowe, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, leczenie przeciwpłytkowe, lek przeciwpłytkowy, nadwrażliwość na lek, nietolerancja laktozy, niewydolność wątroby, prasugrel, przemijający napad niedokrwienny, tabletka powlekana, tikagrelor, udar mózgu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Varel 3 mg + 0,03 mg
Preparat Varel, zawierający 3 mg drospirenonu i 0,03 mg etynyloestradiolu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie wymaga szczególnej uwagi ze względu na liczne przeciwwskazania. Główne przeciwwskazania dotyczą ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych, zarówno żylnych (VTE), jak i tętniczych (ATE). Lek nie powinien być stosowany u pacjentek z aktywną lub przebytą żylną chorobą zakrzepowo-zatorową, w tym zakrzepicą żył głębokich i zatorowością płucną, a także u osób z dziedziczną lub nabytą predyspozycją do VTE, taką jak oporność na aktywne białko C, niedobory antytrombiny III, białka C lub białka S. Ponadto, przeciwwskazaniem jest planowany rozległy zabieg operacyjny z długotrwałym unieruchomieniem oraz wysokie ryzyko VTE wynikające z kumulacji czynników ryzyka.
antykoagulant toczniowy, ciężka choroba wątroby, ciężka dyslipoproteinemia, ciężkie nadciśnienie tętnicze, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, dławica piersiowa, guz wątroby, hiperhomocysteinemia, hormonalny środek antykoncepcyjny, krwawienie z dróg rodnych, laktoza jednowodna, migrena z aurą, nadwrażliwość na drospirenon, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, niewydolność nerek, nowotwór hormonozależny, nowotwór piersi, oporność na aktywne białko C, predyspozycja dziedziczna, przeciwciała antyfosfolipidowe, przeciwciała antykardiolipinowe, przemijający napad niedokrwienny, rak endometrium, rak szyjki macicy, rozległy zabieg operacyjny, ryzyko zakrzepowo-zatorowe, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mercilon 0,15 mg + 0,02 mg
Mercilon, zawierający 0,15 mg dezogestrelu i 0,02 mg etynyloestradiolu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentek z nadwrażliwością na składniki leku, w tym laktozę jednowodną (<80 mg). Lek nie powinien być podawany pacjentkom z aktywną lub przebytą żylną chorobą zakrzepowo-zatorową (DVT, PE), dziedziczną lub nabytą predyspozycją do zakrzepicy (np. oporność na aktywowane białko C, niedobory antytrombiny III, białka C i S), a także w okresie rozległych zabiegów operacyjnych z długotrwałym unieruchomieniem. Przeciwwskazania obejmują również tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe (zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, TIA), migrenę z aurą, ciężkie nadciśnienie tętnicze, cukrzycę z powikłaniami naczyniowymi, ciężką dyslipoproteinemię oraz choroby wątroby i trzustki związane z hipertriglicerydemią. Ponadto, lek jest niewskazany u pacjentek z nowotworami zależnymi od hormonów płciowych, rozrostem endometrium, krwawieniami o nieznanej etiologii oraz w ciąży lub jej podejrzeniu.
antykoagulant toczniowy, czynnik V Leiden, dezogestrel, dławica piersiowa, dyslipoproteinemia, etynyloestradiol, hiperhomocysteinemia, hipertriglicerydemia, hormonalny środek antykoncepcyjny, krwawienie z pochwy, leki przeciwwirusowe WZW C, migrena z aurą, nadciśnienie tętnicze, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, nowotwór wątroby, oporność na aktywowane białko C, powikłania naczyniowe cukrzycy, predyspozycja dziedziczna, przeciwciała antyfosfolipidowe, przemijający napad niedokrwienny, rozrost endometrium, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, udar mózgu, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Diane – 35
Produkt leczniczy Diane-35 zawiera 2 mg octanu cyproteronu oraz 0,035 mg etynyloestradiolu i wykazuje działanie podobne do złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych. Minimalny czas terapii wynosi co najmniej 3 miesiące, a dalsze stosowanie powinno być okresowo oceniane przez lekarza. Diane-35 wiąże się ze zwiększonym ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE), szczególnie w pierwszym roku stosowania oraz po przerwie ≥1 miesiąca. Ryzyko VTE jest 1,5-2-krotnie wyższe niż przy stosowaniu preparatów zawierających lewonorgestrel i porównywalne do preparatów z dezogestrelem, gestodenem lub drospirenonem. Wśród czynników ryzyka VTE wymienia się wiek, palenie tytoniu (zwłaszcza u kobiet >35 lat), dodatni wywiad rodzinny, unieruchomienie, zabiegi chirurgiczne, otyłość (BMI >30 kg/m²) oraz choroby współistniejące, takie jak zespół policystycznych jajników. Ponadto stosowanie Diane-35 może zwiększać ryzyko tętniczych incydentów zakrzepowo-zatorowych, w tym zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu, które mogą być zagrażające życiu. W przypadku wystąpienia objawów sugerujących zakrzepicę lub udar, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i konsultacja lekarska.
afazja, choroba Leśniowskiego-Crohna, cukrzyca, drgawki ogniskowe, dyslipoproteinemia, etynyloestradiol, hipertriglicerydemia, hirsutyzm, insulinooporność, łagodny nowotwór wątroby, migotanie przedsionków, migrena, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, obniżony nastrój, obrzęk naczynioruchowy, octan cyproteronu, oponiak, opryszczka ciężarnych, ostuda, otoskleroza, palenie tytoniu, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, rak szyjki macicy, toczeń rumieniowaty układowy, wada zastawkowa serca, wirus HPV, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe tętnic, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół policystycznych jajników, złośliwy nowotwór wątroby, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadamen MED 5 mg
Tadalafil, substancja czynna leku Tadamen MED (5 mg, tabletki powlekane), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z najczęściej zgłaszanymi objawami takimi jak ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni. Częstość występowania tych działań wzrasta wraz ze zwiększeniem dawki. W terapii raz na dobę większość bólów głowy pojawia się w pierwszych 10-30 dniach leczenia. U pacjentów powyżej 65 roku życia obserwuje się zwiększoną częstość biegunek, a u osób powyżej 75 lat – zawrotów głowy i biegunek. W badaniach klinicznych odnotowano także nieznacznie wyższą częstość bradykardii zatokowej w zapisie EKG, jednak bez istotnych objawów klinicznych. Profil bezpieczeństwa obejmuje działania niepożądane o różnym nasileniu, od łagodnych po potencjalnie ciężkie, takie jak udar, przemijające napady niedokrwienne (TIA) czy nagła utrata słuchu.
biegunka, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, częstoskurcz, działanie niepożądane, incydent krwotoczny, kołatanie serca, krwiomocz, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, monitoring bezpieczeństwa, nagła utrata słuchu, nagłe zaczerwienienie twarzy, napad drgawkowy, nieprawidłowości EKG, niestrawność, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, pacjent geriatryczny, profil bezpieczeństwa leku, przedłużony wzwód, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, udar, wysypka, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Norgestimat – Przeciwwskazania stosowania
Norgestimat, stosowany w złożonych doustnych środkach antykoncepcyjnych (np. Liberelle 0,25 mg + 0,035 mg etynyloestradiolu), jest przeciwwskazany u pacjentek z aktywną lub przebytą żylno-zakrzepową chorobą zakrzepowo-zatorową (ŻChZZ), w tym z dziedzicznymi lub nabytymi predyspozycjami takimi jak oporność na aktywowane białko C (czynnik V Leiden), niedobory antytrombiny III, białka C i S. Przeciwwskazania obejmują także wysokie ryzyko ŻChZZ związane z planowanymi rozległymi zabiegami operacyjnymi i długotrwałym unieruchomieniem. Ponadto, norgestimat jest niewskazany u pacjentek z tętniczymi zaburzeniami zakrzepowo-zatorowymi, w tym z przebytym zawałem mięśnia sercowego, udarem mózgu, migreną z aurą oraz obecnością czynników ryzyka takich jak hiperhomocysteinemia, obecność przeciwciał antyfosfolipidowych, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, ciężkie nadciśnienie tętnicze i dyslipoproteinemia.
antykoagulant toczniowy, choroba wątroby, choroba zastawek serca, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, czynnik V Leiden, dazabuwir, dławica piersiowa, doustny środek antykoncepcyjny, dyslipoproteinemia, etynyloestradiol, glekaprewir, guz wątroby, hiperhomocysteinemia, hipertriglicerydemia, migrena z aurą, nadciśnienie tętnicze, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, norgestimat, nowotwór hormonozależny, ombitaswir, oporność na aktywowane białko C, parytaprewir, pibrentaswir, przeciwciało antyfosfolipidowe, przeciwciało antykardiolipinowe, przemijający napad niedokrwienny, przerost endometrium, rytonawir, sofosbuwir, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, udar, welpataswir, woksylaprewir, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Paricalcitol Fresenius 2 mcg/ml
Paricalcitol Fresenius, dostępny w stężeniach 2 µg/ml i 5 µg/ml, wykazuje profil działań niepożądanych u około 6% pacjentów w badaniach klinicznych fazy II-IV. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest hiperkalcemia (4,7%), związana z nadmiernym obniżeniem stężenia parathormonu (PTH), którą można kontrolować poprzez odpowiednie dostosowanie dawki. Inne często występujące działania obejmują hiperfosfatemię, niedoczynność przytarczyc, bóle głowy, zaburzenia smaku oraz świąd skóry. Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów zgodnie z MedDRA, z podziałem na częstość występowania od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000) oraz nieznanych.
aminotransferaza asparaginianowa, astma, biegunka, czas krwawienia, depersonalizacja, drgawki kloniczne, duszność, dysfagia, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokalcemia, jadłowstręt, jaskra, klasyfikacja MedDRA, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, łysienie, majaczenie, nadciśnienie tętnicze, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedoczynność przytarczyc, niedokrwistość, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, parathormon, parestezje, parykalcytol, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, sepsa, stan splątania, trzepotanie przedsionków, udar mózgowy, węzły chłonne, zakażenie pochwy, zapalenie gardła, zapalenie okrężnicy, zapalenie płuc, zapalenie spojówek, zapalenie żołądka, zatrzymanie akcji serca