porfiria
Porfiria to grupa schorzeń metabolicznych, charakteryzujących się zaburzeniami w biosyntezie hemu, kluczowego składnika hemoglobiny i innych hemoproteiny. Zaburzenia te prowadzą do nadmiernego gromadzenia się porfiryn lub ich prekursorów w organizmie, co jest podstawą objawów klinicznych.
Wyróżnia się porfirie wątrobowe (ostra przerywana porfiria, porfiria mieszana, porfiria z niedoboru dehydratazy, dziedziczna koproporfiria) oraz porfirie erytropoetyczne (porfiria erytropoetyczna wrodzona, porfiria erytropoetyczna nabyta). Klasyfikacja opiera się na miejscu głównej ekspresji defektu enzymatycznego oraz dominujących objawach.
Objawy porfiriii mogą obejmować objawy skórne (nadwrażliwość na światło, pęcherze, blizny) oraz objawy neurologiczne (ból brzucha, zaburzenia psychiczne, neuropatia obwodowa). Nasilenie objawów często wiąże się z czynnikami wyzwalającymi, takimi jak niektóre leki, alkohol, infekcje czy stres.
Diagnostyka porfiriii opiera się na badaniach biochemicznych, w tym oznaczeniu porfiryn i ich prekursorów w moczu, kale i krwi, oraz badaniach genetycznych. Leczenie jest głównie objawowe i obejmuje unikanie czynników wyzwalających, leczenie bólu oraz, w ciężkich przypadkach, podawanie hematyny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Phenytoin Hikma 50 mg/ml
Phenytoin Hikma (50 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które mogą być zależne od dawki, drogi podania oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Do najczęstszych objawów neurotoksycznych należą oczopląs, ataksja, parestezje, splątanie, zawroty głowy, bezsenność, ból głowy, drażliwość, drżenia oraz zaburzenia mowy i pamięci. Często obserwuje się także ospałość, uspokojenie i zaburzenia świadomości, a przy długotrwałym stosowaniu możliwa jest polineuropatia oraz nieodwracalna atrofia móżdżku przy stężeniach w osoczu powyżej 25 µg/ml. W zakresie układu krwiotwórczego rzadko występuje leukopenia, niedokrwistość megaloblastyczna oraz zaburzenia szpiku, co wymaga regularnego monitorowania morfologii krwi. Rzadkie, ale poważne reakcje immunologiczne obejmują anafilaksję, zespół podobny do tocznia rumieniowatego oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevens-Johnsona i zespół Lyella.
anafilaksja, artralgia, asystolia, ataksja, atrofia móżdżku, bezsenność, blokada przewodnictwa, ból głowy, diplopia, drżenie, dyskinezja, dystonia, działanie proarytmiczne, eozynofilia, guzkowe zapalenie okołotętnicze, leukopenia, limfadenopatia, migotanie przedsionków, morfologia krwi, napad toniczny, niedobór kwasu foliowego, niedokrwistość megaloblastyczna, niewydolność oddechowa, obniżenie ciśnienia krwi, obrzęk węzłów chłonnych, oczopląs, osteomalacja, osteopenia, osteoporoza, parestezja, pląsawica, polineuropatia, polineuropatia obwodowa, porfiria, przerost dziąseł, przykurcz Dupuytrena, reakcja rzekomoanafilaktyczna, splątanie, toczeń rumieniowaty układowy, trzepotanie przedsionków, zaburzenie czynności tarczycy, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie szpiku kostnego, zatrzymanie krążenia, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół miasteniczny, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zmiany EKG, zmniejszona gęstość mineralna kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levofloxacin Genoptim 500 mg
Lewofloksacyna, fluorochinolon dostępny w tabletkach 250 mg i 500 mg, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, potwierdzonych na podstawie danych klinicznych od ponad 8300 pacjentów. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie nieodwracalne powikłania, takie jak zapalenie i zerwanie ścięgien, neuropatie obwodowe, zaburzenia psychiczne (w tym myśli i próby samobójcze), a także poważne reakcje sercowo-naczyniowe, w tym tętniaki i rozwarstwienia aorty oraz arytmie typu torsade de pointes. Częstość działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000), co umożliwia precyzyjną ocenę ryzyka w trakcie terapii.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, arytmia komorowa, biegunka krwawa, częstoskurcz komorowy, eozynofilia, fluorochinolony, fotonadwrażliwość, hiperglikemia, hipoglikemia, kandydoza, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, miastenia, nadciśnienie śródczaszkowe, neuropatia czuciowo-ruchowa, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, oporność drobnoustrojów, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, porfiria, reakcja anafilaktyczna, reakcja psychotyczna, rumień trwały polekowy, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, skurcz oskrzeli, śpiączka hipoglikemiczna, śródmiąższowe zapalenie nerek, tętniak aorty, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, wydłużenie odstępu QT, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie ścięgna, zapalenie trzustki, zerwanie ścięgna, zespół DRESS, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Arechin
Preparat Arechin zawierający 250 mg chlorochiny fosforanu wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (zwłaszcza ostrym, poalkoholowym uszkodzeniem), nerek oraz u osób z chorobą alkoholową, gdzie konieczne jest dostosowanie dawkowania i monitorowanie funkcji narządów. Chlorochina jest przeciwwskazana u pacjentów z zaburzeniami siatkówki (poza ostrą fazą zimnicy), hematologicznymi, niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej oraz ciężkimi schorzeniami przewodu pokarmowego. Długotrwałe stosowanie wymaga regularnych badań okulistycznych co 3 miesiące ze względu na ryzyko retinopatii, a także monitorowania neurologicznego i hematologicznego, ze względu na możliwość wystąpienia drgawek, osłabienia mięśni oraz zahamowania czynności szpiku kostnego. Należy unikać nadmiernej ekspozycji na światło UV z powodu ryzyka reakcji fotouczuleniowych oraz monitorować ryzyko hipoglikemii, szczególnie u pacjentów z cukrzycą.
arytmia komorowa, badanie okulistyczne, bradykardia, chlorochina fosforan, choroba alkoholowa, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, dno oka, dysfunkcja narządowa, fawizm, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, kardiomiopatia, łuszczyca, miastenia, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność serca, pole widzenia, porfiria, reakcja fotouczuleniowa, retinopatia, stan proarytmiczny, uszkodzenie wątroby poalkoholowe, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie hematologiczne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Verospiron
Produkt leczniczy Verospiron (spironolakton) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami predysponującymi do kwasicy metabolicznej i hiperkaliemii, zwłaszcza u osób z nefropatią cukrzycową. Leczenie może powodować przejściowe zwiększenie stężenia azotu mocznikowego (BUN) oraz odwracalną kwasicę hiperchloremiczną, co wymaga regularnego monitorowania funkcji nerek i elektrolitów, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wątroby oraz osób starszych. Należy unikać jednoczesnego stosowania spironolaktonu z lekami i suplementami podnoszącymi poziom potasu, takimi jak inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, heparyna, suplementy potasu oraz dieta bogata w potas, ze względu na ryzyko ciężkiej hiperkaliemii, która może prowadzić do zgonu.
antagonista aldosteronu, antagonista receptora angiotensyny, azot mocznikowy, białaczka szpikowa, heparyna niskocząsteczkowa, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kwasica, kwasica hiperchloremiczna, laktoza jednowodna, lek moczopędny oszczędzający potas, nefropatia cukrzycowa, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, porfiria, spironolakton, suplement potasu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diane – 35 2 mg + 0,035 mg
Produkt leczniczy Diane-35, zawierający 2 mg cyproteronu octanu oraz 0,035 mg etynyloestradiolu, wykazuje profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1%) to nudności, ból brzucha, wzrost masy ciała, ból głowy, zmiany nastroju oraz ból i tkliwość piersi. Szczególną uwagę należy zwrócić na zwiększone ryzyko chorób zakrzepowo-zatorowych, w tym zakrzepicy żył głębokich, zatorowości płucnej, zawału mięśnia sercowego oraz udaru niedokrwiennego mózgu. Ponadto, stosowanie Diane-35 może wiązać się z nadciśnieniem tętniczym, które może wymagać modyfikacji terapii, a także z ryzykiem rozwoju łagodnych i złośliwych guzów wątroby. Działania niepożądane sklasyfikowano zgodnie z terminologią MedDRA, uwzględniając różne układy i narządy, co pozwala na kompleksową ocenę bezpieczeństwa preparatu.
chloasma, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba zakrzepowo-zatorowa, choroba zatorowo-zakrzepowa, cyproteron octan, etynyloestradiol, guz wątroby, krwawienie przełomowe, małopłytkowość, mięśniak macicy, nadciśnienie tętnicze, nastrój depresyjny, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostuda, padaczka, pemfigoid ciężarnych, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający atak niedokrwienny, rak piersi, rumień guzkowy, rumień wielopostaciowy, soczewka kontaktowa, terminologia MedDRA, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, udar, udar niedokrwienny mózgu, układ immunologiczny, upławy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył, zakrzepica żył głębokich, zator płucny, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żółtaczka cholestatyczna, żylne zaburzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hydroxyzinum Bluefish 10 mg
Hydroxyzinum Bluefish, zawierający hydroksyzynę w dawkach 10 mg i 25 mg w formie tabletek powlekanych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, pochodne piperazyny (np. cetyryzynę), aminofilinę, etylenodiaminę oraz na składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (22 mg w tabletce 10 mg i 55 mg w tabletce 25 mg). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest wydłużenie odstępu QT (wrodzone lub nabyte), choroby układu krążenia, zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hipomagnezemia), nagła śmierć sercowa w wywiadzie rodzinnym, bradykardia oraz jednoczesne stosowanie leków wydłużających QT lub wywołujących torsade de pointes. Hydroksyzyna jest także przeciwwskazana u pacjentów z porfirią oraz w okresie ciąży i karmienia piersią ze względu na ryzyko dla płodu i noworodka. Przed terapią u kobiet w wieku rozrodczym należy wykluczyć ciążę i zalecić skuteczną antykoncepcję.
aminofilina, biosynteza hemu, bradykardia, cetyryzyna, choroba niedokrwienna serca, etylenodiamina, funkcja nerek, funkcja wątroby, hipokaliemia, hipomagnezemia, hydroksyzyna, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, pochodne piperazyny, porfiria, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Doxycyclinum Polfarmex
Doksycyklina wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niewydolnością wątroby ze względu na ryzyko nasilenia hepatotoksyczności oraz u osób z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min), choć okres półtrwania leku nie ulega istotnym zmianom, a hemodializa nie wpływa na jego eliminację. Lek może powodować przebarwienia i uszkodzenia zębów przy stosowaniu w okresie rozwoju zębów (ostatni trymestr ciąży, okres okołoporodowy, wczesne dzieciństwo). Należy unikać ekspozycji na światło słoneczne i promieniowanie UV podczas terapii z powodu ryzyka fotodermatoz. W trakcie leczenia istnieje ryzyko rozwoju zakażeń niewrażliwymi drobnoustrojami (np. Candida) oraz rzekomobłoniastego zapalenia jelit wywołanego przez Clostridium difficile, co wymaga natychmiastowego przerwania terapii i wdrożenia odpowiedniego leczenia (metronidazol lub wankomycyna w cięższych przypadkach).
Candida, ciężka niewydolność nerek, Clostridium difficile, doksycyklina, działanie hepatotoksyczne, fotodermatoza, kiła, klirens kreatyniny, metronidazol, miastenia, nadciśnienie śródczaszkowe, nadwrażliwość na światło, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewrażliwe drobnoustroje, niewydolność wątroby, owrzodzenie przełyku, porfiria, reakcja Jarischa-Herxheimera, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, tetracyklina, toczeń rumieniowaty układowy, wankomycyna, zakażenie krętkami, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rigevidon 0,03 mg + 0,15 mg
Rigevidon, zawierający 0,03 mg etynyloestradiolu i 0,15 mg lewonorgestrelu, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym incydentów zakrzepowo-zatorowych żył i tętnic (np. zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, zakrzepica żylna, zatorowość płucna), a także nowotworów, takich jak rak szyjki macicy, rak piersi oraz rzadkie nowotwory wątroby (rak wątrobowokomórkowy, łagodne guzy wątroby). Szczególnie narażone są pacjentki z dodatkowymi czynnikami ryzyka, takimi jak otyłość, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia lipidowe czy palenie tytoniu. Ponadto, lek może wywoływać poważne reakcje immunologiczne, w tym reakcje anafilaktyczne oraz zaostrzenie chorób autoimmunologicznych, np. rozsianego tocznia rumieniowatego i obrzęku naczynioruchowego.
brak miesiączkowania, cholestaza, choroba Leśniowskiego-Crohna, doustny środek antykoncepcyjny, ektopia szyjki macicy, etynyloestradiol, gruczolak wątroby, hipertriglicerydemia, hirsutyzm, incydent zakrzepowo-zatorowy, kamica żółciowa, kandydoza pochwy, lewonorgestrel, melasma, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, nietolerancja glukozy, obrzęk naczynioruchowy, ogniskowy rozrost guzkowy, pląsawica, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak wątrobowokomórkowy, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, tętnicza choroba zakrzepowo-zatorowa, toczeń rumieniowaty, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia lipidowe, zakrzepica tętnicza i żylna, zakrzepica żył siatkówki, zakrzepica żylna, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon chorób i schorzeń
Wysypka wielopostaciowa na światło – Diagnostyka i diagnoza
Polimorficzna wysypka na światło (PMLE) jest najczęstszą immunologiczną fotodermatozą, diagnozowaną głównie na podstawie obrazu klinicznego i wywiadu, uwzględniającego czas pojawienia się wysypki (zwykle kilka godzin do kilku dni po ekspozycji na słońce), lokalizację zmian na obszarach eksponowanych oraz sezonowość (wiosna, wczesne lato). Objawy utrzymują się zazwyczaj do 10 dni przy unikaniu dalszej ekspozycji. W diagnostyce różnicowej kluczowe jest wykluczenie tocznia rumieniowatego (LE), który charakteryzuje się dłuższym utrzymywaniem zmian, dodatnimi wynikami ANA, anty-Ro i anty-La oraz innym przebiegiem klinicznym. Biopsja skóry w PMLE wykazuje obrzęk skóry właściwej, gęsty naciek limfocytarny okołonaczyniowy i okołoprzydatkowy, spongiozę naskórka oraz obecność eozynofilów i neutrofili, a immunofluorescencja bezpośrednia jest ujemna, co pomaga w różnicowaniu z LE.
badania laboratoryjne, badanie fizykalne, biopsja skóry, diagnostyka różnicowa, diagnoza kliniczna, fotoalergiczne kontaktowe zapalenie skóry, fototestowanie, fototoksyczność, hartowanie skóry, immunofluorescencja bezpośrednia, naciek limfocytarny, obrzęk skóry właściwej, pokrzywka słoneczna, porfiria, próba prowokacyjna, promieniowanie UV, prurigo actinicum, przeciwciała anty-La, przeciwciała anty-Ro, przeciwciała przeciwjądrowe, spongioza naskórka, świerzbiączka letnia, toczeń rumieniowaty, toczeń rumieniowaty układowy, wysypka wielopostaciowa na światło, zmiany histopatologiczne - Leksykon substancji czynnych
Norgestymat – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Norgestymat, stosowany w złożonych hormonalnych środkach antykoncepcyjnych (np. Elin, 250 μg norgestymatu + 35 μg etynyloestradiolu), wiąże się ze zwiększonym ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), szczególnie w pierwszym roku stosowania oraz po przerwie ≥4 tygodni. Ryzyko ŻChZZ u kobiet stosujących norgestymat wynosi około 6 na 10 000 rocznie, porównywalne do preparatów z lewonorgestrelem, i jest wyższe niż u kobiet niestosujących hormonalnej antykoncepcji (2 na 10 000). Czynniki ryzyka nasilające ŻChZZ to m.in. otyłość (BMI >30 kg/m²), długotrwałe unieruchomienie, obciążenie rodzinne, choroby współistniejące (nowotwory, toczeń, zespół hemolityczno-mocznicowy), oraz wiek >35 lat. Objawy zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej wymagają natychmiastowej konsultacji lekarskiej. Ponadto, stosowanie norgestymatu zwiększa ryzyko tętniczych powikłań zakrzepowo-zatorowych (zawał mięśnia sercowego, udar mózgu), zwłaszcza u kobiet palących, z nadciśnieniem, migreną z aurą, cukrzycą czy obciążeniem rodzinnym. Przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentek z wieloma czynnikami ryzyka zakrzepicy.
choroba Leśniowskiego-Crohna, dyslipoproteinemia, hiperhomocysteinemia, hipertriglicerydemia, krwioplucie, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, nowotwór szyjki macicy, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, otoskleroza, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijające niedokrwienie mózgu, rak endometrium, rak jajnika, rak piersi, tętnicza choroba zakrzepowo-zatorowa, toczeń rumieniowaty układowy, udar mózgu, wada zastawkowa serca, wirus brodawczaka ludzkiego, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakrzepica naczyniowa, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie mózgowo-naczyniowe, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Symazide MR 30
Symazide MR 30 mg, zawierający gliklazyd w formie o zmodyfikowanym uwalnianiu, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkiej i długotrwałej hipoglikemii, która może wymagać hospitalizacji i podawania glukozy. Kluczowe jest odpowiednie dobieranie pacjentów, precyzyjne ustalanie dawki oraz edukacja dotycząca regularnego spożywania posiłków z odpowiednią ilością węglowodanów, zwłaszcza śniadania. Czynniki zwiększające ryzyko hipoglikemii to m.in. niedożywienie, nieregularne posiłki, intensywny wysiłek fizyczny, spożycie alkoholu, niewydolność nerek i wątroby, zaburzenia endokrynologiczne oraz interakcje lekowe. U pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby może dochodzić do kumulacji leku i przedłużonego działania hipoglikemizującego, co wymaga modyfikacji dawkowania lub rozważenia alternatywnej terapii.
cukrzyca, dysfagia, dziurawiec zwyczajny, farmakokinetyka, fluorochinolon, glikemia, gliklazyd, gliklazyd o zmodyfikowanym uwalnianiu, glukoza w osoczu, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedobór laktazy, niedoczynność przysadki, niedokrwistość hemolityczna, nietolerancja galaktozy, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pochodna sulfonylomocznika, porfiria, preparat ziołowy, wtórne niepowodzenie terapeutyczne, zaburzenie czynności tarczycy, zaburzenie endokrynologiczne, zespół złego wchłaniania glukozy - Leksykon substancji czynnych
Chlorochina – Właściwości farmakodynamiczne
Chlorochina fosforanu, substancja czynna leku Arechin, jest 4-aminochinoliną o szerokim spektrum działania przeciwmalarycznego, przeciwzapalnego i immunomodulującego. Mechanizm przeciwmalaryczny opiera się na podwyższeniu pH w wodniczkach pokarmowych Plasmodium, co zaburza metabolizm hemoglobiny i prowadzi do akumulacji toksycznego hemu (ferroprotoporfiryny IX) wskutek hamowania polimerazy Plasmodium. Chlorochina jest skuteczna wobec P. vivax, P. ovale, P. malariae oraz wrażliwych szczepów P. falciparum. Wrażliwość pierwotniaków zależy od ich zdolności do kumulowania leku w wodniczkach, a antagonisty wapnia mogą potencjalizować jej działanie. Ponadto, chlorochina wykazuje toksyczność wobec Entamoeba histolytica, kumulując się w wątrobie i zwiększając skuteczność leczenia pełzakowicy.
aglutynacja hemoglobiny, aldosteron, cytokina, działanie immunomodulujące, działanie przeciwpasożytnicze, działanie przeciwzapalne, Entamoeba histolytica, erytrocyt, fagocytoza, fosfolipaza A2, gościec przewlekły postępujący, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemazolina, kolagenoza, lek przeciwmalaryczny, limfocyt B, limfocyt CD4+, lizosom, mediator zapalenia, pełzakowica, plasmodium, Plasmodium falciparum, pochodna aminochinoliny, porfiria, porfiryna, retencja sodu, retinopatia, reumatoidalne zapalenie stawów, stres oksydacyjny, zarodźec malarii, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - Leksykon substancji czynnych
Hydroksychlorochina – Działania niepożądane
Hydroksychlorochina siarczan, stosowana w leczeniu chorób reumatycznych, dermatologicznych oraz w profilaktyce malarii, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które są zwykle zależne od dawki i w większości przypadków odwracalne. Najczęściej obserwuje się zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (nudności i ból brzucha ≥ 1/10, biegunka i wymioty ≥ 1/100 do <1/10), zaburzenia psychiczne (chwiejność emocjonalna ≥ 1/100 do <1/10, nerwowość ≥ 1/1 000 do <1/100), neurologiczne (ból głowy ≥ 1/100 do <1/10, zawroty głowy ≥ 1/1 000 do <1/100) oraz okulistyczne (niewyraźne widzenie ≥ 1/100 do <1/10, retinopatia niezbyt często ≥ 1/1 000 do <1/100). Wśród poważnych działań niepożądanych wymienia się hematologiczne (zahamowanie czynności szpiku, agranulocytoza, małopłytkowość, niedokrwistość aplastyczna), kardiologiczne (wydłużenie odstępu QT, kardiomiopatia, zaburzenia przewodzenia), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) oraz potencjalnie nieodwracalne uszkodzenia słuchu i wzroku. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z łuszczycą, chorobami serca, wątroby, porfirią, cukrzycą oraz zaburzeniami psychicznymi.
agranulocytoza, blok przedsionkowo-komorowy, choroba dermatologiczna, choroba reumatyczna, częstoskurcz komorowy, dyskineza, dystonia, fosfolipidoza nerkowa, hipoglikemia, jadłowstręt, kardiomiopatia, leukopenia, łuszczyca, makulopatia, malaria, małopłytkowość, miopatia, napad drgawkowy, neuromiopatia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, piorunująca niewydolność wątroby, pokrzywka, polekowe uszkodzenie wątroby, porfiria, retinopatia, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, utrata słuchu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie przewodu pokarmowego, zachowanie samobójcze, zahamowanie szpiku kostnego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Sweeta, zwyrodnienie plamki żółtej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Uvadex 20 mikrogramów/ml roztwór do frakcjonowania krwi 20 mcg/ml
Produkt leczniczy Uvadex, zawierający metoksalen w stężeniu 20 mikrogramów/ml, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym 5% objętościowych etanolu (do 217 mg alkoholu na dawkę). Nie należy go stosować u osób z czerniakiem, rakiem podstawnokomórkowym lub płaskonabłonkowym skóry ze względu na ryzyko uszkodzenia DNA i potencjalnego rozwoju nowotworów skóry pod wpływem promieniowania UV. Ponadto, lek jest przeciwwskazany w ciąży, okresie karmienia piersią oraz u aktywnych seksualnie pacjentów w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji, ze względu na mutagenne i teratogenne właściwości metoksalenu. Afakia stanowi dodatkowe przeciwwskazanie z powodu zwiększonego ryzyka uszkodzenia siatkówki podczas ekspozycji na UV.
afakia, antykoagulacja, białe krwinki, bielactwo uogólnione, ciąża i karmienie piersią, ciężka choroba serca, ciężka niedokrwistość, czerniak, działanie mutagenne i teratogenne, fotofereza, fotofereza pozaustrojowa, koagulopatia, leukocytoza, metoksalen, nadwrażliwość na substancję czynną, nowotwór skóry, porfiria, powikłanie krwotoczne, promieniowanie UV, psoralen, rak płaskonabłonkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, reakcja idiosynkratyczna, splenektomia, toczeń rumieniowaty układowy, uszkodzenie DNA, uszkodzenie siatkówki, zaburzenia krzepnięcia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ovestin 2 mg
Ovestin w dawce 2 mg, zawierający estriol, jest lekiem hormonalnym o licznych bezwzględnych przeciwwskazaniach. Nie powinien być stosowany u pacjentek z rozpoznanym lub podejrzewanym rakiem piersi, estrogenozależnymi guzami złośliwymi (np. rakiem endometrium), niezdiagnozowanym krwawieniem z dróg rodnych oraz nieleczoną hiperplazją endometrium. Ponadto, przeciwwskazany jest u pacjentek z aktualną lub przebyłą żylno-zakrzepową chorobą, w tym zakrzepicą żył głębokich, zatorowością płucną, zaburzeniami krzepnięcia (niedobór białka C, S, antytrombiny) oraz chorobami zakrzepowo-zatorowymi tętnic (dławica piersiowa, zawał mięśnia sercowego). Ryzyko nasilenia procesów zakrzepowo-zatorowych jest głównym powodem tych przeciwwskazań.
choroba wątroby, choroba zakrzepowo-zatorowa tętnic, dławica piersiowa, estriol, guz estrogenozależny, hiperplazja endometrium, krwawienie z dróg rodnych, laktoza jednowodna, lek hormonalny, nadwrażliwość na lek, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, porfiria, próba wątrobowa, rak endometrium, rak piersi, zaburzenie krzepnięcia, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Leverette 0,15 mg + 0,03 mg
Leverette to złożony doustny środek antykoncepcyjny zawierający 0,150 mg lewonorgestrelu oraz 0,030 mg etynyloestradiolu w tabletkach powlekanych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują nudności, ból brzucha, zwiększenie masy ciała, ból głowy, zmiany nastroju oraz tkliwość piersi, występujące u 1-10% pacjentek. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko tętniczych i żylnych zaburzeń zakrzepowo-zatorowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, przemijający atak niedokrwienny, zakrzepica żył głębokich oraz zatorowość płucna, które stanowią poważne powikłania wymagające monitorowania. Rzadziej odnotowuje się również ryzyko rozwoju nowotworów, w tym raka piersi oraz łagodnych i złośliwych nowotworów wątroby, a także zapalenia trzustki u pacjentek z hipertriglicerydemią i nadciśnienia tętniczego.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, cholestaza, choroba Leśniowskiego-Crohna, etynyloestradiol, hipertriglicerydemia, insulinooporność, kamica żółciowa, krwawienie śródcykliczne, lewonorgestrel, migrena, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja soczewek kontaktowych, nowotwór wątroby, nudności, obniżenie nastroju, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, otoskleroza, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający atak niedokrwienny, rak piersi, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie tolerancji glukozy, zakrzepica żylna, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zmniejszenie libido, zwiększenie masy ciała, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mywy 3 mg + 0,02 mg
Lek MYWY, zawierający drospirenon 3 mg oraz etynyloestradiol 0,02 mg, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym żylnej i tętniczej choroby zakrzepowo-zatorowej (zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, udar, przemijający napad niedokrwienny), nadciśnienia tętniczego oraz nowotworów wątroby. Dodatkowo obserwuje się niejednoznaczne powiązania z chorobami autoimmunologicznymi, neurologicznymi i zapalnymi, takimi jak toczeń rumieniowaty układowy, padaczka czy choroby zapalne jelit. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie funkcji wątroby, a w przypadku ich zaburzeń – przerwanie stosowania preparatu do czasu normalizacji parametrów. Ryzyko raka piersi jest nieznacznie podwyższone, jednak wzrost ten jest niewielki w stosunku do całkowitego ryzyka zachorowania u kobiet poniżej 40. roku życia, a związek przyczynowy nie został jednoznacznie potwierdzony.
antykoncepcja hormonalna, bezsenność, choroba Leśniowskiego-Crohna, depresja, doustny środek antykoncepcyjny, drospirenon i etynyloestradiol, dysplazja włóknisto-torbielowata piersi, endometrium, hiperkaliemia, hiponatremia, induktor enzymatyczny, kandydoza, krwawienie międzymiesiączkowe, krwotok maciczny, mięśniak macicy, migrena, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, padaczka, parestezja, pląsawica Sydenhama, polip szyjki macicy, porfiria, rak piersi, rumień wielopostaciowy, tachykardia, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, trądzik pospolity, trombocytoza, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żylna, zapalenie spojówek, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół suchego oka, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, żylne zaburzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pentazocinum WZF
Pentazocinum WZF (30 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, takimi jak ostra faza zawału serca, zawał z nadciśnieniem tętniczym oraz niewydolność lewokomorowa, ze względu na ryzyko niekorzystnych zmian hemodynamicznych związanych z wahaniami ciśnienia tętniczego. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek konieczna jest modyfikacja dawki leku z uwagi na ryzyko nasilenia działań niepożądanych. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość wystąpienia napadów drgawkowych u osób predysponowanych oraz na ryzyko miejscowych powikłań po wielokrotnych wstrzyknięciach, takich jak stwardnienia skóry, tkanki podskórnej i mięśni, co wymaga zmiany miejsca podawania i monitorowania objawów zapalenia mięśnia. Ponadto, pentazocyna powinna być stosowana ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami endokrynologicznymi, chorobami układu moczowego i przewodu pokarmowego, a także u osób z historią zatrucia alkoholem, majaczeniem alkoholowym oraz porfirią. Interakcje z inhibitorami monoaminooksydazy stanowią dodatkowe ryzyko, dlatego stosowanie tych leków powinno być rozważane z dużą ostrożnością, zwłaszcza jeśli były przyjmowane w ciągu ostatnich 14 dni.
depresja oddechowa, guz chromochłonny nadnerczy, inhibitor monoaminooksydazy, katecholaminy, majaczenie alkoholowe, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedoczynność tarczycy, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność lewokomorowa, obturacyjna choroba jelit, pentazocyna, porfiria, przerost gruczołu krokowego, roztwór do wstrzykiwań, stwardnienie skóry, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie mięśnia, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zawał serca, zespół odstawienny, zespół ostrego brzucha - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vagifem 10 mcg
Lek Vagifem, zawierający 10 mikrogramów estradiolu półwodnego w postaci tabletek dopochwowych, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnie nie powinien być stosowany u pacjentek z rozpoznaniem, podejrzeniem lub historią raka piersi oraz innych estrogenozależnych nowotworów złośliwych, w tym raka endometrium, ze względu na ryzyko stymulacji wzrostu komórek nowotworowych. Przeciwwskazaniem jest także nieleczona hiperplazja endometrium oraz niezdiagnozowane krwawienia z narządów płciowych, które wymagają wykluczenia patologii nowotworowej przed terapią. Ponadto, Vagifem jest niewskazany u pacjentek z przebytą lub czynną idiopatyczną żylną chorobą zakrzepowo-zatorową, zaburzeniami krzepnięcia (np. niedobór białka C, S, antytrombiny), a także u osób z chorobą zakrzepowo-zatorową naczyń tętniczych, w tym dusznicą bolesną i zawałem mięśnia sercowego, ze względu na zwiększone ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych. Przeciwwskazaniem jest również ostra lub nieuregulowana choroba wątroby oraz nadwrażliwość na estradiol lub substancje pomocnicze, a także porfiria, gdzie estrogeny mogą nasilać objawy choroby.
W sytuacjach klinicznych wymagających szczególnej ostrożności, decyzja o zastosowaniu Vagifemu powinna być poprzedzona dokładną oceną stosunku korzyści do ryzyka. Należy zachować szczególną czujność u pacjentek z czynnikami ryzyka chorób zakrzepowo-zatorowych, takimi jak otyłość (BMI > 30 kg/m²), zaawansowany wiek, palenie tytoniu, długotrwałe unieruchomienie, operacje chirurgiczne oraz rodzinne występowanie tych schorzeń. U pacjentek z chorobami układu sercowo-naczyniowego (nadciśnienie tętnicze, zaburzenia lipidowe, cukrzyca) konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów kardiologicznych. Również u pacjentek z historią chorób wątroby zaleca się regularną kontrolę enzymów wątrobowych, a w przypadku pojawienia się nieprawidłowości – odstawienie leku. Wystąpienie reakcji alergicznych wymaga natychmiastowego przerwania terapii. Vagifem powinien być stosowany wyłącznie po wykluczeniu przeciwwskazań i po dokładnej diagnostyce, zwłaszcza w przypadku krwawień z dróg rodnych o nieustalonej etiologii.
biosynteza hemu, choroba zakrzepowo-zatorowa naczyń tętniczych, cukrzyca, dusznica bolesna, enzymy wątrobowe, estradiol, estradiol półwodny, guz estrogenozależny, hiperplazja endometrium, krwawienie z narządów płciowych, nadciśnienie tętnicze, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, ostra choroba wątroby, otyłość, porfiria, rak endometrium, rak piersi, skłonność do zakrzepicy, tabletka dopochwowa, zaburzenia lipidowe, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Axia Forte Plus
Przed rozpoczęciem terapii produktem Axia Forte Plus, zawierającym drospirenon, konieczna jest szczegółowa ocena stanu pacjentki z uwzględnieniem czynników ryzyka zakrzepowo-zatorowych (VTE i ATE). Stosowanie tego preparatu wiąże się z podwyższonym ryzykiem VTE, szacowanym na 9-12 przypadków na 10 000 kobiet rocznie, co jest dwukrotnie wyższym ryzykiem niż w przypadku preparatów zawierających lewonorgestrel, norgestimat lub noretisteron. Ryzyko to wzrasta znacząco przy współistnieniu czynników takich jak otyłość (BMI >30 kg/m²), długotrwałe unieruchomienie, dodatni wywiad rodzinny, wiek powyżej 35 lat oraz choroby współistniejące (np. toczeń rumieniowaty układowy, nowotwory). Przeciwwskazane jest stosowanie Axia Forte Plus u pacjentek z wieloma czynnikami ryzyka VTE lub ATE, a w przypadku planowanego zabiegu chirurgicznego zaleca się przerwanie terapii na co najmniej 4 tygodnie przed i 2 tygodnie po zabiegu. Pacjentki powinny być poinformowane o objawach zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej oraz konieczności natychmiastowego kontaktu z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.
antagonista aldosteronu, cholestaza, choroba Leśniowskiego-Crohna, depresja endogenna, drospirenon, dyslipoproteinemia, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hiperhomocysteinemia, hipertriglicerydemia, incydent naczyniowo-mózgowy, kamica żółciowa, krwioplucie, lewonorgestrel, migotanie przedsionków, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, noretisteron, norgestimat, nowotwór wątroby, opryszczka ciężarnych, ostuda, otoskleroza, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, rak szyjki macicy, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, wirus brodawczaka ludzkiego, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Depakine Chronosphere 1000 (666,60 mg + 290,27 mg)/sasz.
Preparat Depakine Chronosphere, zawierający walproinian sodu i kwas walproinowy, posiada liczne bezwzględne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Należą do nich nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, ostre i przewlekłe zapalenie wątroby, przebyty ciężki stan zapalny wątroby, porfiria, zaburzenia mitochondrialne związane z mutacjami genu POLG (w tym zespół Alpersa-Huttenlochera), zaburzenia cyklu mocznikowego oraz niewyrównany pierwotny niedobór karnityny. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do stosowania walproinianu w ciąży ze względu na udokumentowane ryzyko teratogenności i zaburzeń neurorozwojowych u płodu. U kobiet w wieku rozrodczym stosowanie leku wymaga spełnienia warunków programu zapobiegania ciąży, zwłaszcza w leczeniu choroby afektywnej dwubiegunowej, gdzie przeciwwskazanie do stosowania w ciąży jest bezwzględne. Warto podkreślić konieczność rozważenia alternatywnych terapii u pacjentów z wymienionymi przeciwwskazaniami.
choroba afektywna dwubiegunowa, ciężkie zapalenie wątroby, Depakine Chronosphere, działanie teratogenne, encefalopatia hiperamonemiczna, enzym mitochondrialny, hepatotoksyczność walproinianu, hiperamonemia, kwas walproinowy, nadwrażliwość na walproinian, niedobór karnityny, objawy niepożądane, padaczka w ciąży, POLG, polimeraza γ, porfiria, Program Zapobiegania Ciąży, suplementacja L-karnityny, wady rozwojowe płodu, walproinian sodu, zaburzenia cyklu mocznikowego, zaburzenia funkcji wątroby, zaburzenia mitochondrialne, zaburzenia neurorozwojowe, zapalenie wątroby, zespół Alpersa-Huttenlochera - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sidretella 20 3 mg + 0,02 mg
Sidretella 20, zawierająca 0,02 mg etynyloestradiolu i 3 mg drospirenonu, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym (COC), którego stosowanie wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym zaburzeń zakrzepowo-zatorowych (zarówno żylnych, jak i tętniczych, w tym zatorowości płucnej), nadciśnienia tętniczego oraz rzadkich nowotworów wątroby. U pacjentek stosujących COC obserwuje się zwiększone ryzyko incydentów zakrzepowo-zatorowych, takich jak zawał serca, udar mózgu, zakrzepica żył głębokich oraz zatorowość płucna. Ponadto, istnieje niewielkie zwiększenie częstości rozpoznawania raka piersi, choć związek przyczynowy nie jest jednoznacznie potwierdzony. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie funkcji wątroby, a w przypadku ich zaburzeń – rozważenie przerwania leczenia do czasu normalizacji parametrów.
bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki, choroba Leśniowskiego-Crohna, chwiejność emocjonalna, częstoskurcz, doustny środek antykoncepcyjny, drospirenon, etynyloestradiol, kandydoza, kandydoza pochwy, krwotok maciczny, mięśniak macicy, migrena, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, opryszczka zwykła, ostuda, padaczka, parestezja, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, Sidretella 20, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, trądzik, udar, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żylna, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie pochwy, zatorowość płucna, zawał serca, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Glukozamina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Stosowanie glukozaminy wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z astmą oskrzelową ze względu na ryzyko zaostrzenia objawów alergicznych, które ustępują po odstawieniu leku. U chorych z niewydolnością nerek lub wątroby, mimo braku konieczności modyfikacji dawkowania, zaleca się ścisły nadzór, zwłaszcza przy preparacie Arthryl Fast. Produkt Chronada zawiera sól sodową siarczanu chondroityny, która może bardzo rzadko (<1/10 000) powodować obrzęki i zatrzymanie płynów, co jest istotne u pacjentów z niewydolnością serca i/lub nerek. U osób z zaburzeniami tolerancji glukozy i cukrzycą konieczne jest monitorowanie stężenia glukozy i ewentualna korekta insulinoterapii. Ponadto, u pacjentów z ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych zaleca się kontrolę lipidogramu, gdyż odnotowano przypadki podwyższonego cholesterolu podczas terapii glukozaminą.
amiodaron, aspartam, astma oskrzelowa, biodostępność, bradykardia, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca, działanie porfirynogenne, fenyloalanina, fenyloketonuria, glikemia, hipercholesterolemia, hipotensja, hipowolemnia, kinaza fosfokreatynowa, lek przeciwarytmiczny, lidokaina, miastenia, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, niewydolność wątroby, ostry zawał mięśnia sercowego, padaczka, porfiria, profil lipidowy, reakcja alergiczna, retencja płynów, siarczan chondroityny, sorbitol, wodobrzusze, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, zaburzenia tolerancji glukozy, zaostrzenie astmy, zastoinowa niewydolność serca, zawartość sodu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ranigast
Ranitydyna w postaci roztworu do infuzji (Ranigast 0,5 mg/ml) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z podejrzeniem nowotworu żołądka, zwłaszcza u osób w średnim wieku i starszych, z nowymi lub zmienionymi objawami dyspeptycznymi, gdyż lek może maskować symptomy nowotworowe, opóźniając diagnozę. U pacjentów z niewydolnością nerek konieczne jest dostosowanie dawki ze względu na zwiększone stężenie leku w osoczu. Szybkie podanie leku może wywołać bradykardię, szczególnie u osób z zaburzeniami rytmu serca, dlatego należy ściśle przestrzegać zalecanej szybkości wlewu. Długotrwałe stosowanie dawek większych niż zalecane (>5 dni) może prowadzić do wzrostu aktywności enzymów wątrobowych, co wymaga monitorowania funkcji wątroby. Ranitydyna jest przeciwwskazana u pacjentów z ostrą porfirią ze względu na ryzyko wywołania napadów porfirii.
antagonista receptora H2, bradykardia, cukrzyca, depresja, enzymy wątrobowe, infuzja, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, nowotwór żołądka, omamy, owrzodzenie żołądka, porfiria, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekła choroba płuc, ranitydyna, roztwór do infuzji, splątanie, zaburzenia dyspeptyczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie odporności - Leksykon substancji czynnych
Medroksyprogesteron – Przeciwwskazania stosowania
Medroksyprogesteron, pochodna progesteronu dostępna w formie domięśniowej (zawiesina) oraz doustnej (tabletki), posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocnicze, takie jak metylu parahydroksybenzoesan (E 218), propylu parahydroksybenzoesan (E 216) w Depo-Provera oraz laktoza jednowodna w preparatach Divina i Provera. Medroksyprogesteron jest przeciwwskazany w ciąży, przy podejrzeniu ciąży, w diagnostyce ciąży oraz w przypadku poronienia zatrzymanego. Niezdiagnozowane krwawienia z dróg rodnych i moczowych wymagają wykluczenia nowotworu złośliwego przed rozpoczęciem terapii. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentek z podejrzeniem lub rozpoznaniem nowotworów hormonozależnych, w tym raka piersi, nowotworów narządu rodnego oraz złośliwych nowotworów estrogenozależnych, np. raka trzonu macicy.
choroba naczyń mózgowych, choroba zakrzepowo-zatorowa, dusznica bolesna, funkcja hepatyczna, krwawienie z dróg rodnych, laktoza jednowodna, medroksyprogesteron, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, niewydolność wątroby, nowotwór estrogenozależny, nowotwór złośliwy narządu rodnego, nowotwór złośliwy piersi, ostra choroba wątroby, pochodna progesteronu, porfiria, poronienie zatrzymane, propylu parahydroksybenzoesan, rak trzonu macicy, rozrost błony śluzowej macicy, trombofilia, udar mózgu, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Ergotamina – Przeciwwskazania stosowania
Ergotamina, alkaloid sporyszu, wykazuje silne działanie agonistyczne na receptory serotoninowe oraz adrenergiczne, co przekłada się na jej naczynioskurczowe właściwości. Preparaty zawierające ergotaminę (Bellergot, Coffecorn forte, Coffecorn mite, Ergotaminum Filofarm) mają liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na ergotaminę lub inne alkaloidy sporyszu, a także na substancje pomocnicze, w tym atropinę i fenobarbital w preparacie Bellergot. Ergotamina jest przeciwwskazana u pacjentów z niekontrolowanym lub ciężkim nadciśnieniem tętniczym, chorobami naczyń obwodowych (np. choroba Raynauda, zakrzepowe zapalenie żył, miażdżyca), chorobą niedokrwienną serca, po zawale mięśnia sercowego, niewydolnością serca, a także po zabiegach naczyniowych. Dodatkowo, preparat Bellergot nie powinien być stosowany u pacjentów z niewydolnością oddechową, astmą, rozedmą płuc, chorobami wątroby i nerek, chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, niedrożnością przewodu pokarmowego oraz schorzeniami neurologicznymi i psychiatrycznymi, takimi jak porfiria, miastenia, choroba Parkinsona czy uzależnienia.
agonista receptora 5-HT1, alkaloid sporyszu, angioplastyka naczyń, antybiotyk makrolidowy, astma, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba Parkinsona, choroba Raynauda, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie antycholinergiczne, działanie naczynioskurczowe, działanie teratogenne, inhibitor CYP3A, inhibitor odwrotnej transkryptazy, jaskra z wąskim kątem przesączania, kiłowe zapalenie tętnic, lek przeciwgrzybiczny azolowy, miastenia, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niedrożność dróg moczowych, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk śluzowaty, porfiria, posocznica, receptor adrenergiczny, receptor serotoninowy, rozedma płuc, sepsa, sumatryptan, winian ergotaminy, zakrzepowe zapalenie żył, zarostowe zapalenie naczyń, zawał mięśnia sercowego