podwyższone aminotransferazy
Podwyższone aminotransferazy, szczególnie aminotransferaza alaninowa (ALT) oraz aminotransferaza asparaginianowa (AST), są istotnym wskaźnikiem uszkodzenia komórek wątrobowych. Enzymy te w warunkach prawidłowych znajdują się wewnątrz hepatocytów, a ich zwiększone stężenie w surowicy świadczy o zwiększonej przepuszczalności błon komórkowych lub martwicy komórek wątroby.
Najczęstszymi przyczynami podwyższonych aminotransferaz są: wirusowe zapalenie wątroby, alkoholowa choroba wątroby, niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby (NAFLD), polekowe uszkodzenie wątroby, choroby autoimmunologiczne wątroby oraz zaburzenia metaboliczne. Stopień podwyższenia aminotransferaz nie zawsze koreluje z ciężkością choroby, szczególnie w przewlekłych schorzeniach wątroby.
Diagnostyka różnicowa podwyższonych aminotransferaz powinna obejmować wywiad ukierunkowany na ekspozycję na hepatotoksyny, badania w kierunku wirusowych zapaleń wątroby, ocenę profilu metabolicznego oraz w wybranych przypadkach badania obrazowe wątroby. W przypadku utrzymujących się podwyższonych wartości enzymatycznych bez ustalonej przyczyny, należy rozważyć biopsję wątroby.
Istotne jest rozróżnienie między ostrym a przewlekłym podwyższeniem aminotransferaz, gdyż ma to znaczenie dla dalszego postępowania diagnostyczno-terapeutycznego. W stanach ostrych wartości ALT i AST mogą przekraczać normę kilkunasto- lub kilkudziesięciokrotnie, podczas gdy w przewlekłych chorobach wątroby wzrost jest zazwyczaj umiarkowany (2-5 razy powyżej górnej granicy normy).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramapar 37,5 mg + 325 mg
Produkt leczniczy Tramapar, zawierający tramadol chlorowodorek (37,5 mg) i paracetamol (325 mg), charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, z których najczęściej (>10%) występują nudności, zawroty głowy oraz senność. Zaburzenia układu nerwowego obejmują bardzo często zawroty głowy i senność, często ból głowy, drżenia, kurcze mięśni, zaburzenia czucia i szumy uszne, a rzadziej ataksję i drgawki. Zespół serotoninowy, choć o nieznanej częstości, stanowi poważne zagrożenie. Zaburzenia psychiczne, takie jak splątanie, zmienność nastrojów, zaburzenia snu, a także depresja i omamy, mogą występować z różną częstością, a ryzyko uzależnienia od leku jest istotne przy długotrwałej terapii. Układ pokarmowy jest szczególnie narażony na działania niepożądane, z bardzo częstymi nudnościami oraz częstymi wymiotami, zaparciami, suchością w jamie ustnej i smolistymi stolcami. Często obserwuje się również nadciśnienie tętnicze, kołatanie serca, tachykardię i zaburzenia rytmu serca.
agranulocytoza, albuminuria, anafilaksja, astma, ataksja, bezsenność, białkomocz, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból klatki piersiowej, bradykardia, czas protrombinowy, czkawka, depresja, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dreszcze, drgawki, drżenie, duszność, dyspepsja, hipoprothrombinemia, kołatanie serca, koszmary senne, kurcz mięśni, lęk, nadciśnienie tętnicze, napad paniki, nerwowość, niedociśnienie ortostatyczne, nieostre widzenie, niepokój, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, osłabienie mięśni, paracetamol, parestezje, pobudzenie, pobudzenie ruchowe, podwyższone aminotransferazy, potliwość, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcje skórne, senność, skurcz oskrzeli, splątanie, stolec smolisty, suchość jamy ustnej, świąd, szum uszny, tachykardia, tramadol chlorowodorek, trombocytopenia, uderzenia gorąca, utrata pamięci, uzależnienie lekowe, wymioty, wzdęcia, zaburzenia czucia, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia oddychania, zaburzenia przełykania, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia snu, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, zmienność nastroju - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lorabex 4 mg/ml
Lorazepam, substancja czynna leku Lorabex, jest generalnie dobrze tolerowany, jednak działania niepożądane są ściśle zależne od dawki i najczęściej pojawiają się na początku terapii, ustępując po jej kontynuacji lub redukcji dawki. Przedawkowanie może manifestować się brakiem równowagi i ataksją, a większe dawki powodują nasilającą się depresję ośrodkowego układu nerwowego (OUN) oraz depresję oddechową, co jest szczególnie istotne u pacjentów z chorobami układu oddechowego. Wśród działań niepożądanych wyróżnia się trombocytopenię, agranulocytozę, pancytopenię (≥1/10), reakcje nadwrażliwości i anafilaktyczne (≥1/100 do <1/10), zespół SIADH (≥1/1000 do <1/100), hiponatremię (≥1/10 000 do <1/1000) oraz rzadkie reakcje paradoksalne, takie jak pobudzenie, agresja czy psychozy, które częściej występują u dzieci i osób starszych. Lorazepam może także powodować przemijającą niepamięć następczą, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, niedociśnienie oraz zmiany w parametrach wątrobowych (zwiększenie bilirubiny, aminotransferaz i fosfatazy alkalicznej).
agranulocytoza, ataksja, benzodiazepina, bezdech senny, depresja oddechowa, drgawki, dyzartria, hiperbilirubinemia, hiponatremia, hipotensja, hipotermia, lorazepam, miastenia, nadwrażliwość, napad padaczkowy, niepamięć następcza, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, ośrodkowy układ nerwowy, pancytopenia, podwójne widzenie, podwyższona fosfataza alkaliczna, podwyższone aminotransferazy, reakcja anafilaktyczna, reakcja paradoksalna, trombocytopenia, zawroty głowy błędnikowe, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Darunavir Sandoz
Produkt leczniczy Darunavir Sandoz (600 mg tabletki powlekane) stosowany jest wyłącznie doustnie w skojarzeniu z małą dawką rytonawiru, który poprawia farmakokinetykę darunawiru. Terapia powinna być prowadzona w kombinacji z innymi lekami przeciwretrowirusowymi, a przed jej rozpoczęciem konieczne jest zapoznanie się z Charakterystyką Produktu Leczniczego rytonawiru. Nie zaleca się modyfikacji dawki rytonawiru, gdyż zwiększenie dawki nie wpływa istotnie na stężenie darunawiru. U pacjentów wcześniej leczonych przeciwretrowirusowo nie stosuje się schematów raz na dobę z kobicystatem lub rytonawirem, jeśli występują mutacje DRV-RAM, wiremia HIV-1 RNA ≥100 000 kopii/ml lub liczba CD4+ <100 x 10⁶/l. Stosowanie u dzieci poniżej 3 lat lub o masie ciała <15 kg jest niewskazane ze względu na brak danych bezpieczeństwa i skuteczności. W ciąży lek można stosować tylko, gdy korzyści przewyższają ryzyko, zwracając uwagę na interakcje zmniejszające ekspozycję na darunawir. U osób ≥65 lat należy zachować ostrożność z powodu częstszych chorób współistniejących i ryzyka interakcji.
ciężka reakcja skórna, darunawir, eozynofilia, kobicystat, komórki CD4, kwaśna glikoproteina α1, leki przeciwretrowirusowe, mutacje DRV-RAM, oporność na darunawir, ostra uogólniona osutka krostkowa, podtypy HIV-1, podwyższone aminotransferazy, raltegrawir, rytonawir, terapia przeciwretrowirusowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uczulenie na sulfonamidy, wiremia HIV-1, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zoptymalizowane leczenie podstawowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Kefrenex 25 mg
Kefrenex, zawierający kwetiapinę w postaci fumaranu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej występujące (≥10%) objawy to senność, zawroty głowy, ból głowy, suchość w jamie ustnej, objawy odstawienia oraz zaburzenia metaboliczne, takie jak wzrost stężenia triglicerydów, cholesterolu całkowitego (głównie LDL), spadek cholesterolu HDL oraz zwiększenie masy ciała. Ponadto obserwuje się zmniejszenie stężenia hemoglobiny i objawy pozapiramidowe. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko powikłań kardiologicznych, w tym wydłużenie odstępu QT, przedsionkowe zaburzenia rytmu, nagłe zgony, zatrzymanie akcji serca oraz torsade de pointes, charakterystyczne dla leków neuroleptycznych. Występują także ciężkie reakcje skórne (SCAR), takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka i DRESS, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia.
agranulocytoza, ból głowy, dysfagia, dyskinezy późne, dyzartria, hipercholesterolemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, kardiomiopatia, koszmary nocne, kwetiapina, leukopenia, małopłytkowość, mlekotok, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, objawy pozapiramidowe, obniżony cholesterol HDL, podwyższone aminotransferazy, priapizm, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, senność, somnambulizm, suchość jamy ustnej, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększone łaknienie, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Triveram 20 mg + 5 mg + 5 mg
Preparat Triveram, zawierający atorwastatynę (10-40 mg), peryndopryl (5-10 mg) oraz amlodypinę (5-10 mg), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w tym na laktozę jednowodną (27,46-109,84 mg w zależności od dawki), a także u osób z aktywną chorobą wątroby lub utrzymującym się, ponad 3-krotnym wzrostem aminotransferaz. Lek nie powinien być stosowany w ciąży, podczas karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji ze względu na teratogenne działanie atorwastatyny i ryzyko uszkodzenia płodu przez inhibitory ACE. Przeciwwskazania obejmują także ciężkie niedociśnienie, wstrząs kardiogenny, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, hemodynamicznie niestabilną niewydolność serca po zawale oraz obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie.
aliskiren, amlodypina, atorwastatyna, atorwastatyna peryndopryl amlodypina, ciężkie niedociśnienie tętnicze, czynna choroba wątroby, ezetymib, glekaprewir z pibrentaswirem, hiperkaliemia, leki beta-adrenolityczne, leki hipolipemizujące, metody pozaustrojowe, miopatia i rabdomioliza, nadwrażliwość na substancje czynne, niestabilna niewydolność serca, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostry zawał serca, peryndopryl, podwyższone aminotransferazy, przerostowa kardiomiopatia zawężająca, przeszczep nerki, sakubitryl i walsartan, sartany, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wrodzony obrzęk naczynioruchowy, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pravator 20 mg
Lek Pravator, zawierający sól sodową prawastatyny w dawkach 20 mg i 40 mg, jest statyną stosowaną w terapii hiperlipidemii. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym istotną nietolerancję laktozy (124,9 mg laktozy bezwodnej w tabletce 20 mg oraz 249,8 mg w tabletce 40 mg). Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z czynną chorobą wątroby oraz przy utrzymującym się, niewyjaśnionym wzroście aktywności aminotransferaz przekraczającym trzykrotnie górną granicę normy, ze względu na ryzyko kumulacji i toksyczności wynikającej z metabolizmu prawastatyny w wątrobie.
antykoncepcja, ciąża, czynna choroba wątroby, działanie niepożądane, karmienie piersią, laktoza bezwodna, nadwrażliwość na prawastatynę, nietolerancja laktozy, podwyższone aminotransferazy, postać farmaceutyczna, prawastatyna sól sodowa, statyny, substancja pomocnicza, synteza cholesterolu, upośledzona funkcja wątroby, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Toctino 30 mg
Alitretynoina jest skutecznym lekiem w terapii ciężkiego przewlekłego wyprysku rąk (CHE) u pacjentów opornych na miejscowe silne kortykosteroidy, co potwierdzają randomizowane, podwójnie zaślepione badania kontrolowane placebo. Profil działań niepożądanych jest dawkozależny i obejmuje najczęściej ból głowy (30 mg: 23,9%; 10 mg: 10,8%), rumień, nudności, uderzenia gorąca oraz zmiany biochemiczne, takie jak hipertrójglicerydemia (30 mg: 35,4%; 10 mg: 17,0%), hipercholesterolemia (30 mg: 27,8%; 10 mg: 16,7%) oraz obniżone stężenia TSH (30 mg: 8,4%; 10 mg: 6,0%) i wolnej tyroksyny T4 (30 mg: 10,5%; 10 mg: 2,9%). Działania te są odwracalne i można je złagodzić przez redukcję dawki. Całkowita częstość działań niepożądanych nie przekracza częstości obserwowanej w grupie placebo, jednak wymaga to regularnego monitorowania parametrów laboratoryjnych i stanu klinicznego pacjenta.
ból głowy, ból mięśni, ból stawów, daltonizm, densytometria kostna, egzostoza, funkcja tarczycy, hipertrójglicerydemia, hormon tyreotropowy, kinaza fosfokreatynowa, kortykosteroidy miejscowe, krwotok z nosa, lipoproteiny wysokiej gęstości, łysienie, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, nieswoiste zapalenie jelit, nietolerancja soczewek kontaktowych, nudności, obrzęk obwodowy, podwyższone aminotransferazy, przewlekły wyprysk rąk, reakcja anafilaktyczna, rumień, suchość oczu, szumy uszne, uderzenia gorąca, wolna tyroksyna, zaćma, zapalenie naczyń, zapalenie spojówek, zapalenie warg, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olanzapin Krka 20 mg
Olanzapin Krka dostępny jest w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej o dawkach 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, zawierających odpowiednio tyle samo substancji czynnej – olanzapiny. W terapii olanzapiną u dorosłych obserwuje się liczne działania niepożądane, z których najczęstsze (≥1%) to senność, przyrost masy ciała (często przekraczający 7% wyjściowej masy), eozynofilia, hiperprolaktynemia, hiperglikemia, hiperlipidemia (wzrost cholesterolu i trójglicerydów) oraz zaburzenia pozapiramidowe takie jak akatyzja, parkinsonizm i dyskineza. Ponadto, istotne są hematologiczne działania niepożądane, w tym leukopenia i neutropenia, które wymagają regularnego monitorowania morfologii krwi. Niedociśnienie ortostatyczne, przejściowe podwyższenie aktywności aminotransferaz, fosfatazy zasadowej i gamma-glutamylotransferazy oraz objawy antycholinergiczne (suchość w ustach, zaparcia, niewyraźne widzenie) również stanowią istotne aspekty bezpieczeństwa stosowania leku.
agranulocytoza, akatyzja, astenia, bradykardia, cukromocz, dyskineza, działanie antycholinergiczne, eozynofilia, fotowrażliwość, hiperglikemia, hiperlipidemia, hiperprolaktynemia, leukopenia, napady drgawkowe, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, olanzapina, parkinsonizm polekowy, podwyższone aminotransferazy, przyrost masy ciała, rabdomioliza, senność, wydłużenie odstępu QT, wysypka skórna, zaburzenia pozapiramidowe, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zespół odstawienia noworodków, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Suvardio Plus 5 mg + 10 mg
Lek Suvardio Plus, zawierający rozuwastatynę i ezetymib, jest wskazany w terapii zaburzeń lipidowych, jednak jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, aktywną chorobą wątroby, niewyjaśnionym trwałym wzrostem aminotransferaz powyżej 3-krotnej normy, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), rozpoznaną miopatią oraz u kobiet w ciąży, karmiących piersią lub nie stosujących skutecznej antykoncepcji. Tabletki zawierają laktozę jednowodną w ilości od 216,9 mg do 231,7 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tego cukru. Ponadto, jednoczesne stosowanie z cyklosporyną jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężenia rozuwastatyny i powikłań miopatycznych, w tym rabdomiolizy.
W sytuacjach klinicznych wymagających ostrożności lub rozważenia alternatywnej terapii znajdują się pacjenci z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-60 ml/min), osoby przyjmujące leki wchodzące w interakcje z rozuwastatyną lub ezetymibem, pacjenci z predyspozycjami do miopatii (np. niedoczynność tarczycy, historia chorób mięśni), nadużywający alkoholu oraz kobiety planujące ciążę. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z Azji wschodniej oraz osób w podeszłym wieku, u których zaleca się rozpoczęcie terapii od najniższej dawki Suvardio Plus (5 mg + 10 mg) z uwagi na potencjalnie wyższe stężenia leku i zmienioną farmakokinetykę. W każdym przypadku konieczna jest indywidualna ocena ryzyka i korzyści przed wdrożeniem leczenia.
aktywna choroba wątroby, ciężkie zaburzenie czynności nerek, cyklosporyna, działanie niepożądane, hepatotoksyczność, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, miopatia, nadwrażliwość na substancje czynne, niedoczynność tarczycy, nietolerancja laktozy, podwyższone aminotransferazy, rabdomioliza, rozuwastatyna i ezetymib, stężenie leku w osoczu, terapia hipolipemizująca, toksyczny wpływ statyn, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, uszkodzenie wątroby, zaburzenie lipidowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asmenol PPH 10 mg
Montelukast, substancja czynna Asmenol PPH, był oceniany w licznych badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych i młodzieży (≥15 lat) oraz 1750 dzieci (6-14 lat) z astmą i/lub sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa. Dawkowanie wynosiło 10 mg u starszych pacjentów i 5 mg u dzieci. Profil bezpieczeństwa monitorowano do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci, nie wykazując istotnych zmian w czasie. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były bóle głowy u dorosłych i młodzieży oraz bóle brzucha u dzieci. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano zgodnie z definicjami: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) i bardzo rzadko (<1/10 000).
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, drgawki, eozynofilia płucna, kołatanie serca, koszmary senne, krwawienie z nosa, kurcze mięśni, lunatykowanie, montelukast, myśli samobójcze, nacieki eozynofilowe, niedoczulica, nieprawidłowe marzenia senne, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pobudzenie psychoruchowe, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, siniaczenie, skłonność do krwawień, suchość w jamie ustnej, świąd, tabletki do rozgryzania i żucia, uszkodzenie wątroby, wymioty, wysypka, zaburzenia mowy, zaburzenia pamięci, zachowanie agresywne, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban Aurovitas 20 mg
Bezpieczeństwo stosowania rywaroksabanu zostało potwierdzone w 13 badaniach klinicznych fazy III, obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych (fazy II i III). Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są krwawienia, w tym z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%), co wynika z mechanizmu przeciwzakrzepowego leku. Częstość krwawień i anemii różni się w zależności od wskazań terapeutycznych, np. u dorosłych po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego krwawienia występują u 6,8% pacjentów, a anemia u 5,9%. U dzieci i młodzieży profil bezpieczeństwa jest podobny, choć częściej obserwuje się ból głowy (16,7%), gorączkę (11,7%) i krwawienia z nosa (11,2%). Rywaroksaban zwiększa ryzyko krwawień z błon śluzowych, w tym krwawień miesiączkowych, oraz niedokrwistości, co wymaga monitorowania hemoglobiny i hematokrytu.
anemia, antagonista witaminy K, epistaxis, hematokryt, hiperbilirubinemia, krwawienie z dziąseł, krwawienie z układu moczowo-płciowego, krwiomocz, krwioplucie, krwotok oczny, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nefropatia związana z antykoagulantami, niedokrwistość pokrwotoczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, podwyższone aminotransferazy, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Etiagen XR 50 mg
Etiagen XR, zawierający kwetiapinę fumaranu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które wymagają uważnego monitorowania podczas terapii. Najczęściej (>10%) obserwuje się senność, zawroty głowy, bóle głowy, suchość w ustach, wzrost stężenia triglicerydów i cholesterolu LDL, spadek cholesterolu HDL, zwiększenie masy ciała, obniżenie hemoglobiny oraz objawy pozapiramidowe. Istotne są również zaburzenia hematologiczne, takie jak obniżenie hemoglobiny (≥1/10), leukopenia i neutropenia (≥1/100 do <1/10), a także rzadkie przypadki agranulocytozy (≥1/10 000 do <1/1 000). Ponadto, kwetiapina wpływa na metabolizm hormonalny, powodując hiperprolaktynemię, obniżenie T4 i wzrost TSH. W zakresie układu nerwowego często występują objawy pozapiramidowe, przykre sny, koszmary oraz myśli i zachowania samobójcze, co wymaga ścisłej kontroli pacjenta.
agranulocytoza, astenia, dyspepsja, hipercholesterolemia, hiperprolaktynemia, hipertrójglicerydemia, hipotensja ortostatyczna, hipotermia, kołatanie serca, kwetiapina fumaran, leukopenia, małopłytkowość, mlekotok, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, objawy pozapiramidowe, obniżony cholesterol HDL, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, podwyższona fosfokinaza kreatynowa, podwyższone aminotransferazy, podwyższony TSH, priapizm, rabdomioliza, reakcja alergiczna skórna, senność, suchość w ustach, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia miesiączkowania, zaparcia, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Anafranil 10 mg
Anafranil, zawierający chlorowodorek klomipraminy w dawkach 10 mg lub 25 mg, jest trójpierścieniowym lekiem przeciwdepresyjnym o szerokim spektrum działania, który może wywoływać liczne działania niepożądane, najczęściej łagodne i przemijające. Do najczęściej obserwowanych należą objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak senność, zmęczenie, niepokój, majaczenie, splątanie, omamy (zwłaszcza u osób starszych i chorych na Parkinsona), a także zaburzenia snu i stany lękowe. Występują również objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, w tym częstoskurcz zatokowy, niedociśnienie ortostatyczne oraz zmiany w zapisie EKG (np. poszerzenie zespołu QRS, wydłużenie odstępu QT), które mogą być szczególnie niebezpieczne u pacjentów z hipokaliemią. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaparcia i wymioty. U pacjentów w podeszłym wieku należy zachować szczególną ostrożność ze względu na zwiększoną wrażliwość na działanie antycholinergiczne oraz ryzyko kumulacji leku w organizmie.
agranulocytoza, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, depersonalizacja, działanie antycholinergiczne, eozynofilia, hipokaliemia, jaskra, klomipramina, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, leukopenia, majaczenie, niedociśnienie ortostatyczne, objawy psychotyczne, parestezje, plamica, podwyższone aminotransferazy, reakcja anafilaktyczna, SIADH, SSRI, torsade de pointes, trombocytopenia, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie QT, zaburzenia akomodacji, zaburzenia potencji, zaburzenia przewodzenia, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół odstawienny, zespół QRS - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mirtor 15 mg
Mirtor, zawierający mirtazapinę w dawkach 15 mg, 30 mg i 45 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które mogą być trudne do odróżnienia od objawów samej depresji. Najczęściej (>5%) obserwuje się senność, uspokojenie, suchość w ustach, zwiększenie masy ciała i apetytu, zawroty głowy oraz zmęczenie. Istotnym zagrożeniem są ciężkie reakcje skórne (SCAR), takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, złuszczające zapalenie skóry, DRESS, pęcherzowe zapalenie skóry oraz rumień wielopostaciowy, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Ponadto, podczas terapii mogą nasilać się objawy lęku, bezsenności, a także pojawiać się myśli i zachowania samobójcze. Zmniejszenie dawki niekoniecznie łagodzi objawy sedacji, ale może obniżyć skuteczność przeciwdepresyjną. W przypadku ciężkich działań niepożądanych zwykle konieczne jest odstawienie leku, co prowadzi do poprawy stanu pacjenta.
agranulocytoza, agresja, akatyzja, aspartam, bezsenność, biegunka, depresja, depresja szpiku kostnego, drgawki miokloniczne, dysfagia, dyzartria, eozynofilia, granulocytopenia, hiperkinezja, hipoestezja jamy ustnej, hiponatremia, koszmary senne, lęk, lek przeciwdepresyjny, mania, mirtazapina, myśli samobójcze, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niepokój psychoruchowy, nudności, obrzęk obwodowy, omamy, omdlenie, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, podwyższone aminotransferazy, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, senność, somnambulizm, splątanie, suchość w ustach, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zachowanie samobójcze, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Icatibant Universal Farma 30 mg
Icatibant Universal Farma, zawierający 30 mg ikatybantu podawanego podskórnie, wykazuje charakterystyczny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 999 napadów dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego (HAE) u dorosłych oraz 32 pacjentów pediatrycznych (2-17 lat). Najczęstszym działaniem niepożądanym są reakcje w miejscu wstrzyknięcia, występujące bardzo często (≥1/10), obejmujące m.in. zasinienie, krwiak, pieczenie, rumień, obrzęk, ból i świąd, które zazwyczaj mają charakter łagodny do umiarkowanego i ustępują samoistnie. U dzieci odnotowano również ciężkie reakcje miejscowe, które ustąpiły całkowicie w ciągu 6 godzin. Inne często występujące działania niepożądane to zawroty głowy, bóle głowy, nudności, wysypka, rumień, świąd oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz (≥1/100 do <1/10), co wymaga monitorowania funkcji wątroby, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi schorzeniami wątroby.
ból głowy, drętwienie, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, gorączka, ikatybant, krwiak, niedoczulica, nudności, obrzęk, odczyn w miejscu wstrzyknięcia, pieczenie, podrażnienie skóry, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, przeciwciała przeciwko ikatybantowi, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, roztwór do wstrzykiwań, rumień, świąd, uszkodzenie wątroby, wstrzyknięcie podskórne, wysypka, zasinienie, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – XABOPLAX 2,5 mg
Rywaroksaban, stosowany w dawce 2,5 mg w postaci tabletek powlekanych (XABOPLAX), jest lekiem przeciwzakrzepowym o dobrze udokumentowanym profilu bezpieczeństwa, potwierdzonym w 13 badaniach fazy III obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) oraz z przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość krwawień i niedokrwistości różni się w zależności od wskazania terapeutycznego, np. u dorosłych po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego odsetek krwawień wynosi 6,8%, a niedokrwistości 5,9%, natomiast u dzieci poniżej 18 lat po leczeniu przeciwzakrzepowym krwawienia występują u 39,5% pacjentów, a niedokrwistość u 4,6%. Wskazania takie jak leczenie ZŻG, ZP oraz profilaktyka udaru w migotaniu przedsionków wiążą się z różnymi wskaźnikami krwawień, podawanymi również w przeliczeniu na 100 pacjentolat.
aloplastyka stawu biodrowego, dławica piersiowa, hemostaza, hipoperfuzja, krwawienie, krwawienie z nosa, krwiak śródstawowy, krwiomocz, krwioplucie, krwotok domięśniowy, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, menorrhagia, migotanie przedsionków, nefropatia związana z antykoagulantami, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niedokrwistość pooperacyjna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, podwyższone aminotransferazy, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, tętniak rzekomy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytoza, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Triveram 20 mg + 10 mg + 5 mg
Lek Triveram, zawierający atorwastatynę, peryndopryl i amlodypinę, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (od 27,46 mg do 109,84 mg w zależności od dawki). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują czynną chorobę wątroby, niewyjaśnione i utrzymujące się ponad 3-krotne przekroczenie normy aminotransferaz, ciążę, karmienie piersią oraz kobiety w wieku rozrodczym bez stosowania skutecznej antykoncepcji. Ze względu na metabolizm atorwastatyny wątrobowy oraz teratogenne działanie inhibitorów ACE i statyn, stosowanie Triveramu w tych stanach jest niebezpieczne. Ponadto lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem, wstrząsem, zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (w tym przerostową kardiomiopatią zawężającą, zwężeniem zastawki aortalnej wysokiego stopnia) oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po zawale.
afereza lipoprotein, amlodypina, atorwastatyna, autoregulacja przepływu nerkowego, ciężkie niedociśnienie, czynna choroba wątroby, GFR, glekaprewir/pibrentaswir, hemofiltracja, hepatotoksyczność, inhibitor ACE, kardiomiopatia przerostowa, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na składniki aktywne, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, ostry zawał serca, peryndopryl, pochodna dihydropirydyny, podwyższone aminotransferazy, rabdomioliza, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl walsartan, statyna, stenoza aortalna, teratogenność, upośledzona funkcja wątroby, wstrząs kardiogenny, WZW typu C, zaburzenie czynności nerek, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon substancji czynnych
Alitretinoina – Działania niepożądane
Alitretynoina jest skutecznym lekiem w terapii ciężkiego przewlekłego wyprysku rąk (CHE) u pacjentów opornych na miejscowe silne kortykosteroidy, jednak jej stosowanie wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki. Najczęściej obserwowane działania niepożądane przy dawce 30 mg to ból głowy (23,9%), rumień (5,5%), nudności (5,1%) oraz uderzenia gorąca (5,9%). Występują również zmiany w parametrach laboratoryjnych, takie jak hipertrójglicerydemia (35,4%), hipercholesterolemia (27,8%), obniżone stężenia TSH (8,4%) i wolnej tyroksyny T4 (10,5%). Działania niepożądane są zazwyczaj odwracalne i można je złagodzić poprzez redukcję dawki. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne powikłania, takie jak zaburzenia psychiczne (depresja, myśli samobójcze), łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, reakcje anafilaktyczne, nadciśnienie tętnicze, zapalenie naczyń oraz hepatotoksyczność manifestującą się wzrostem aminotransferaz, co wymaga ścisłego monitorowania pacjentów podczas terapii.
agresja, alitretynoina, ból głowy, daltonizm, depresja, dyspepsja, egzostoza, hipercholesterolemia, hiperostoza, hipertrójglicerydemia, kortykosteroid miejscowy, krwawienie z nosa, lęk, lipoproteiny wysokiej gęstości, łuszczenie skóry, łysienie, monocytopenia, myśl samobójcza, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nadwrażliwość na światło, niedobór TSH, niedokrwistość, nieswoiste zapalenie jelit, nudności, podwyższona kinaza fosfokreatynowa, podwyższone aminotransferazy, przewlekły wyprysk rąk, reakcja anafilaktyczna, retynoid, rumień, szum uszny, uderzenie gorąca, zaburzenie psychotyczne, zaćma, zapalenie naczyń, zapalenie spojówek, zapalenie warg, zespół suchego oka, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Okteva 10 mg
Oktreotyd, dostępny w formie proszku i rozpuszczalnika do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 10 mg, 20 mg i 30 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały szczegółowo opisane na podstawie badań klinicznych oraz obserwacji po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego (biegunka, bóle brzucha, nudności, zaparcia, wzdęcia), układu nerwowego (bóle głowy, zawroty głowy), endokrynologicznego (hipoglikemia, hiperglikemia, zaburzenia czynności tarczycy z obniżeniem TSH, całkowitej T4 i wolnej T4), a także dróg żółciowych (kamica żółciowa u 15-30% pacjentów, zapalenie pęcherzyka żółciowego, błotko żółciowe). Działania te są często związane z hamowaniem kurczliwości pęcherzyka żółciowego i zmniejszeniem wydzielania żółci. Występują również reakcje w miejscu wstrzyknięcia oraz zmiany w badaniach laboratoryjnych, takie jak podwyższenie aktywności aminotransferaz i fosfatazy zasadowej.
anafilaksja, analog somatostatyny, anoreksja, arytmia, błotko żółciowe, bradykardia, cholestaza, działanie niepożądane, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hiperbilirubinemia, hiperglikemia, hipoglikemia, hormon tyreotropowy, kamica żółciowa, małopłytkowość, marskość wątroby, niedoczynność tarczycy, niedrożność przewodu pokarmowego, objawy żołądkowo-jelitowe, oktreotyd, ostre zapalenie trzustki, ostre zapalenie wątroby, podwyższone aminotransferazy, reakcja alergiczna, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wydzielanie żółci, zaburzenie czynności tarczycy, zaburzenie tolerancji glukozy, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby cholestatyczne, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Bluefish Pharma 4 mg
Montelukast Bluefish Pharma, zawierający montelukast sodowy, jest stosowany w terapii astmy u różnych grup wiekowych, od niemowląt (6 miesięcy) do dorosłych. Badania kliniczne obejmujące około 4000 dorosłych i młodzieży (≥15 lat), 1750 dzieci w wieku 6-14 lat, 851 dzieci 2-5 lat oraz 175 dzieci 6 miesięcy do 2 lat wykazały, że najczęstsze działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) różnią się w zależności od wieku i obejmują m.in. ból głowy, ból brzucha, hiperkinezję, astmę, biegunkę, wypryskowe zapalenie skóry oraz pragnienie. Długotrwałe stosowanie montelukastu (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie zmienia profilu bezpieczeństwa leku.
AlAT, anafilaksja, AspAT, astma, astma okresowa, ból brzucha, ból mięśni, ból stawów, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, eozynofilia, eozynofilia płucna, granulat, hiperkinezja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, kurcz mięśni, mimowolne oddawanie moczu, montelukast sodowy, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawień, somnambulizm, suchość jamy ustnej, świąd, tabletka do rozgryzania i żucia, tabletka powlekana, tik, trombocytopenia, wypryskowe zapalenie skóry, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zaburzenie pamięci, zaburzenie snu, zaburzenie uwagi, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie wątroby, zapalenie wątroby cholestatyczne, zapalenie wątroby wątrobowokomórkowe, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fervex ból i gorączka Forte 1 g
Podczas stosowania leku Efferalgan Forte zawierającego paracetamol w dawce 1 g mogą wystąpić działania niepożądane o zróżnicowanej częstości i nasileniu, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Należy monitorować możliwość wystąpienia reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji, wstrząsu anafilaktycznego oraz obrzęku naczynioruchowego, których częstość jest nieznana, a które mogą zagrażać życiu. W zakresie układu oddechowego odnotowano skurcz oskrzeli, a w układzie sercowo-naczyniowym bardzo rzadko częstoskurcz oraz rzadko obniżenie ciśnienia tętniczego, co jest istotne u pacjentów z chorobami serca. Ze strony przewodu pokarmowego mogą wystąpić biegunka, bóle brzucha (częstość nieznana) oraz nudności i wymioty (bardzo rzadko). Paracetamol może wykazywać hepatotoksyczność manifestującą się zwiększoną aktywnością aminotransferaz wątrobowych (częstość nieznana), co wymaga monitorowania funkcji wątroby, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu lub wysokich dawkach.
biegunka, ból brzucha, ciężka reakcja nadwrażliwości, częstoskurcz, hepatotoksyczność, hipotensja, kolka nerkowa, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, neutropenia, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, paracetamol, plamica, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, skurcz oskrzeli, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, utrwalona wysypka polekowa, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia hematologiczne, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metronidazol Polpharma 500 mg
Metronidazol w postaci tabletek dopochwowych 500 mg cechuje się niską toksycznością i dobrą tolerancją, jednak długotrwałe stosowanie może predysponować do rozwoju infekcji grzybiczej pochwy, manifestującej się świądem, bólem podczas stosunku oraz gęstymi, białymi upławami. Reakcje miejscowe, takie jak dyskomfort i podrażnienie w miejscu podania, występują niezbyt często. Bardzo rzadko obserwuje się ciężkie zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, neutropenia, trombocytopenia, pancytopenia) oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję i wstrząs anafilaktyczny. Niezbyt często pojawiają się objawy neurologiczne (ból głowy, neuropatia, zawroty głowy, zaburzenia koordynacji, senność), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, metaliczny posmak) oraz dolegliwości ze strony układu moczowego (piekący ból, częstsze oddawanie moczu, ciemne zabarwienie moczu). Bardzo rzadko notuje się zaburzenia czynności wątroby, w tym wzrost aminotransferaz i bilirubiny, ze szczególnym ryzykiem u pacjentów z zespołem Cockayne’a, u których odnotowano przypadki ciężkiej hepatotoksyczności i ostrej niewydolności wątroby, niekiedy zakończone zgonem.
agranulocytoza, anafilaksja, ataksja, biegunka, ból głowy, ciemny mocz, depresja, drożdżyca pochwy, dysgusja, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, infekcja grzybicza, kurcze brzucha, lek przeciwgrzybiczy, leukopenia, metronidazol dopochwowy, neuropatia, neutropenia, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ostra niewydolność wątroby, pancytopenia, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenia wątroby, zapalenie sromu, zawroty głowy, zespół Cockayne’a - Leksykon leków
Działania niepożądane – Adriblastina PFS 2 mg/ml
Doksorubicyna, zawarta w leku Adriblastina PFS (2 mg/ml), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania klinicznego. Do bardzo często występujących (≥10%) należą mielosupresja manifestująca się leukopenią, neutropenią, niedokrwistością i małopłytkowością, co wymaga regularnej kontroli morfologii krwi. Często obserwuje się zakażenia, w tym posocznicę (≥1%, <10%), oraz kardiotoksyczność objawiającą się zastoinową niewydolnością serca i tachykardią zatokową. Typowe działania ze strony przewodu pokarmowego to zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, biegunka, nudności i wymioty (≥10%). Dermatologicznie często występuje erytrodystezja dłoniowo-podeszwowa oraz łysienie. Ponadto, doksorubicyna może powodować reakcje anafilaktyczne, ostre białaczki limfocytarne i szpikowe jako późne powikłania, a także zaburzenia rytmu serca, w tym blok przedsionkowo-komorowy i tachyarytmie o nieznanej częstości.
Adriblastina PFS, amenorrhea, azoospermia, biegunka, blok odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, chromaturia, cytostatyk, doksorubicyna, dreszcze, elektrokardiogram, erytrodystezja dłoniowo-podeszwowa, fotonadwrażliwość, frakcja wyrzutowa, gorączka, hiperpigmentacja skóry, hiperurykemia, immunosupresja, kardiotoksyczność, krwotok, krwotok z przewodu pokarmowego, leukopenia, łysienie, łzawienie, małopłytkowość, mielosupresja, morfologia krwi, nadżerka błony śluzowej żołądka, neutropenia, niedokrwistość, nudności, odwodnienie, oligospermia, osłabienie, ostra białaczka limfocytarna, ostra białaczka szpikowa, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, posocznica, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, świąd, tachyarytmia, tachykardia zatokowa, uderzenia gorąca, wstrząs, wymioty, wysypka, zakażenie, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie błony śluzowej, zapalenie jamy ustnej, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie żyły, zastoinowa niewydolność serca, zator, zespół ręka-stopa, zmniejszenie łaknienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Promonta 4 mg 4 mg
Montelukast, stosowany w dawkach 10 mg u dorosłych i młodzieży (≥15 lat), 5 mg u dzieci 6-14 lat oraz 4 mg u dzieci 2-5 lat, wykazuje stosunkowo dobry profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących łącznie kilka tysięcy pacjentów. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są bóle głowy (głównie u dorosłych), ból brzucha (u dzieci 6-14 lat), biegunka, nudności, wymioty oraz wysypka. Częstość występowania zwiększonej aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) wymaga regularnego monitorowania funkcji wątroby, zwłaszcza podczas długotrwałego leczenia. Długoterminowe badania (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) potwierdziły stabilność profilu bezpieczeństwa bez istotnych zmian w czasie terapii.
astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawowy, depresja, dezorientacja, drażliwość, drgawka, eozynofilia płucna, kołatanie serca, koszmar senny, krwawienie z nosa, lęk, lek przeciwastmatyczny, montelukast, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, niedoczulica, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, senność, siniaczenie, skłonność do krwawień, skurcz mięśnia, somnambulizm, suchość jamy ustnej, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenie pamięci, zaburzenie snu, zaburzenie uwagi, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Calipra 40 mg
Atorwastatyna w dawce 40 mg (Calipra) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym u osób z nietolerancją laktozy (183,26 mg laktozy na tabletkę). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest czynna choroba wątroby lub utrzymujące się ponad trzykrotne przekroczenie górnej granicy normy aminotransferaz. Równocześnie stosowanie z lekami przeciwwirusowymi zawierającymi glekaprewir z pibrentaswirem jest zabronione ze względu na ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Lek jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji.
atorwastatyna, białko transportowe, czynna choroba wątroby, czynnik ryzyka cukrzycy, dziedziczna choroba mięśni, glekaprewir z pibrentaswirem, hepatotoksyczność statyn, inhibitor cytochromu P450, lek przeciwwirusowy, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, podwyższone aminotransferazy, podwyższone BMI, rabdomioliza, reakcja alergiczna na statyny, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie lipidowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Okteva 20 mg
Lek Okteva zawiera oktreotyd w dawkach 10 mg, 20 mg lub 30 mg, podawany w formie zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, bóle brzucha, nudności, zaparcia, wzdęcia), bóle głowy, kamicę żółciową (występującą u 15-30% pacjentów przy długotrwałym leczeniu), hiperglikemię oraz zaparcia. Rzadko mogą wystąpić poważniejsze objawy, takie jak ostre zapalenie trzustki czy objawy przypominające ostrą niedrożność przewodu pokarmowego. W trakcie terapii należy monitorować funkcje tarczycy (obniżenie TSH, całkowitej i wolnej T4), gospodarkę węglowodanową oraz parametry wątrobowe, ze względu na ryzyko hiperglikemii, hipoglikemii, zaburzeń tolerancji glukozy oraz hiperbilirubinemii. Reakcje w miejscu wstrzyknięcia są bardzo częste, ale zwykle nie wymagają interwencji klinicznej.
akromegalia, analog somatostatyny, błotko żółciowe, bradykardia, cholecystitis, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dysfunkcja pęcherzyka żółciowego, dysfunkcja tarczycy, GGTP, guzy hormonalnie czynne, hiperbilirubinemia, hiperglikemia, hipoglikemia, kamica żółciowa, małopłytkowość, marskość wątroby, nadwrażliwość, niedrożność przewodu pokarmowego, nietolerancja glukozy, obniżona tyroksyna, oktreotyd, ostre zapalenie trzustki, podwyższone aminotransferazy, rakowiak, stolce tłuszczowe, wstrząs anafilaktyczny, wydłużony odstęp QT, zapalenie trzustki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cytisinicline Pro-Pharma 1,5 mg
Cytyzyniklina wykazuje dobrą tolerancję w terapii, z odsetkiem przerwań leczenia z powodu działań niepożądanych na poziomie 6-15,5%, porównywalnym do placebo. Działania niepożądane mają najczęściej nasilenie łagodne do umiarkowanego i dotyczą głównie układu pokarmowego, nerwowego oraz sercowo-naczyniowego. Najczęściej obserwowane objawy to suchość w jamie ustnej, biegunka, nudności, zmiany smaku, zgaga, zaparcia, bóle brzucha, zawroty głowy, rozdrażnienie, lęk, zaburzenia snu, bóle głowy, przyspieszenie akcji serca oraz nadciśnienie tętnicze. Objawy te pojawiają się głównie na początku terapii i ustępują z jej kontynuacją. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego oraz zaburzeniami psychicznymi, u których konieczne jest monitorowanie parametrów hemodynamicznych i stanu psychicznego.
arytmia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, cukrzyca, duszność, działanie niepożądane, nadciśnienie tętnicze, nudność, odwodnienie, parametry hemodynamiczne, podwyższone aminotransferazy, reakcja nadwrażliwości, suchość jamy ustnej, tachykardia, układ pokarmowy, wymioty, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia psychiczne, zaburzenia snu, zaburzenia układu nerwowego, zaparcie, zaprzestanie palenia tytoniu, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Livazo 2 mg
Pitawastatyna, dostępna w postaci tabletek powlekanych (Livazo), jest statyną stosowaną w leczeniu dyslipidemii. W badaniach klinicznych mniej niż 4% pacjentów przerwało terapię z powodu działań niepożądanych, z najczęstszym objawem w postaci bólów mięśni. Podwyższone stężenie kinazy keratynowej przekraczające 3-krotnie górną granicę normy (GGN) wystąpiło u 1,8% pacjentów, a wartości ≥10-krotne z towarzyszącymi skurczami mięśni rzadko (0,04% przy dawce 4 mg). Działania niepożądane obejmują m.in. zaburzenia neurologiczne (często bóle głowy, niezbyt często zawroty głowy, zaburzenia smaku, senność), pokarmowe (często zaparcia, biegunki, nudności), wątrobowe (niezbyt często podwyższone aminotransferazy, rzadko żółtaczkę cholestatyczną) oraz mięśniowo-szkieletowe (często bóle mięśni i stawów, rzadko miopatię i rabdomiolizę). W populacji pediatrycznej działania niepożądane są podobne do dorosłych, z częstością przerwania leczenia poniżej 3%.
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból języka, ból mięśni, ból stawu, cukrzyca, częstomocz, dysfunkcja wątroby, dyslipidemia, ginekomastia, hipoestezja, immunozależna miopatia martwicza, jadłowstręt, kinaza keratynowa, miastenia, miastenia oczna, miopatia, nieprawidłowa czynność wątroby, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pitawastatyna, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, rabdomioliza, rumień, skurcz mięśnia, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, suchość w ustach, szum w uszach, wymioty, zaburzenie ostrości widzenia, zaburzenie smaku, zaparcie, zawrót głowy, zespół toczniopodobny, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva 5 mg + 10 mg
Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva, dostępny w dawkach 5 mg + 10 mg, 10 mg + 10 mg oraz 20 mg + 10 mg, łączy rozuwastatynę i ezetymib, wykazując synergistyczne działanie hipolipemizujące. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, aktywną chorobą wątroby (w tym przy trwałym lub >3-krotnym wzroście aminotransferaz), ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), miopatią, a także w okresie ciąży, karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji. Istotne jest także zwrócenie uwagi na zawartość laktozy jednowodnej (od 228,29 mg do 243,89 mg w zależności od dawki), co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją tego cukru.
aktywna choroba wątroby, cyklosporyna, działanie hipolipemizujące, dziedziczna choroba mięśni, fibrat, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, lek immunosupresyjny, miopatia, nadwrażliwość na substancje czynne, niedoczynność tarczycy, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, podwyższone aminotransferazy, rabdomioliza, rozuwastatyna i ezetymib, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, statyna, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie mięśni, wirusowe zapalenie wątroby typu C - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lipegis 10 mg
Lek ezetymib w dawce 10 mg (Lipegis) ma ściśle określone przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na ezetymib lub inne składniki preparatu, objawiająca się reakcjami alergicznymi o różnym nasileniu. Szczególną ostrożność wymaga terapia skojarzona ezetymibem i statynami, zwłaszcza u pacjentek w ciąży i karmiących piersią, ze względu na potencjalne teratogenne działanie statyn oraz ryzyko przenikania do mleka matki. Ponadto, przeciwwskazaniem do takiej terapii jest czynna choroba wątroby oraz niewyjaśnione trwałe podwyższenie stężenia aminotransferaz, co wiąże się ze zwiększonym ryzykiem hepatotoksyczności.
charakterystyka produktu leczniczego, choroba wątroby, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, ezetymib, funkcja wątroby, hepatotoksyczność, nadwrażliwość na substancję czynną, podwyższone aminotransferazy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, statyny, substancje pomocnicze, terapia skojarzona, wywiad alergiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Meaxin 100 mg
Przedawkowanie imatynibu, substancji czynnej preparatu Meaxin (dostępnego w dawkach 100 mg i 400 mg), może prowadzić do wielonarządowych objawów toksycznych, których nasilenie koreluje z przyjętą dawką. W dawkach 1200-1600 mg (przyjmowanych przez 1-10 dni) obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha), skórne (wysypka, rumień), ogólnoustrojowe (obrzęk, zmęczenie, skurcze mięśni) oraz hematologiczne (trombocytopenia, pancytopenia). Przy dawkach 1800-3200 mg (do 6 dni) dochodzi do osłabienia, bólów mięśni, wzrostu fosfokinazy kreatynowej i bilirubiny oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowych. Ekstremalne dawki pojedyncze, np. 6400 mg, mogą wywołać gorączkę, obrzęk twarzy, neutropenię i wzrost aminotransferaz, natomiast dawki 8-10 g manifestują się głównie wymiotami i bólami przewodu pokarmowego. Dane pediatryczne są ograniczone, ale pojedyncze dawki 400 mg i 980 mg u dzieci wywołują objawy gastroenterologiczne oraz leukopenię.
anoreksja, ból brzucha, enzymy wątrobowe, fosfokinaza kreatynowa, granulocyty obojętnochłonne, hiperbilirubinemia, imatynib, leczenie objawowe, leukopenia, Meaxin, mialgia, morfologia krwi, objawy gastroenterologiczne, objawy ogólnoustrojowe, objawy skórne, obserwacja kliniczna, pancytopenia, podwyższone aminotransferazy, przedawkowanie leku, skurcze mięśni, trombocytopenia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Teicoplanin Altan 200 mg
Teikoplanina (Teicoplanin Altan 200 mg) jest glikopeptydowym antybiotykiem stosowanym w leczeniu ciężkich zakażeń, którego profil bezpieczeństwa wymaga szczegółowego monitorowania działań niepożądanych. Działania te sklasyfikowano według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o częstości nieznanej. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, małopłytkowość i eozynofilia, a także reakcje ogólne (ból, gorączka) i skórne (rumień, wysypka, świąd). Rzadziej obserwuje się poważniejsze stany, w tym neutropenię, agranulocytozę, pancytopenię, reakcje anafilaktyczne, drgawki, ototoksyczność (głuchota, szumy uszne), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, DRESS) oraz nefrotoksyczność manifestującą się wzrostem stężenia kreatyniny i ostrą niewydolnością nerek. Produkt zawiera 200 mg teikoplaniny (≥200 000 j.m.) oraz 9,45 mg sodu na fiolkę, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej.
antybiotyk glikopeptydowy, ciężkie zakażenie, drgawki, hiperkreatynemia, nefrotoksyczność, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ototoksyczność, pancytopenia, pęcherzowe zapalenie skóry, podwyższona fosfataza alkaliczna, podwyższone aminotransferazy, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, szumy uszne, teikoplanina, toksyczna nekroliza naskórka, utrata słuchu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia hematologiczne, zaburzenie przedsionkowe, zapalenie żył, zawroty głowy, zespół czerwonego człowieka, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alikval Duo 50 mg + 1000 mg
Alikval Duo, zawierający wildagliptynę (50 mg) i metforminę (850 mg lub 1000 mg) w formie tabletek powlekanych, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z badań klinicznych obejmujących 6197 pacjentów, z czego 3698 otrzymywało wildagliptynę/metforminę. Produkt jest biorównoważny z jednoczesnym podawaniem składników osobno. Najczęściej obserwowane działania niepożądane miały charakter łagodny i przemijający, bez konieczności przerwania terapii. Nie stwierdzono zależności częstości działań niepożądanych od wieku, etniczności, czasu terapii czy dawki. Kluczowe ryzyka to zapalenie trzustki związane z wildagliptyną oraz kwasica mleczanowa przy metforminie, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Częstość występowania działań niepożądanych obejmuje m.in. zakażenia górnych dróg oddechowych, zawroty głowy, bóle głowy, dolegliwości żołądkowo-jelitowe (wymioty, biegunka, nudności) oraz reakcje skórne (świąd, wysypka). Hipoglikemia występowała niezbyt często (np. 1% w skojarzeniu z metforminą), a zmniejszenie wchłaniania witaminy B12 było bardzo rzadkie.
aminotransferaza, choroba refluksowa przełyku, hipoglikemia, inhibitor ACE, kwasica mleczanowa, niedokrwistość megaloblastyczna, nieprawidłowe próby wątrobowe, obrzęk naczynioruchowy, pemfigoid pęcherzowy, podmiot odpowiedzialny, podwyższone aminotransferazy, profil bezpieczeństwa leku, wildagliptyna z metforminą, zaburzenia czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń skóry, zapalenie nosogardzieli, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, złuszczające zmiany skórne, zmniejszenie wchłaniania witaminy B12 - Leksykon leków
Działania niepożądane – Slinda 4 mg
Produkt leczniczy Slinda zawierający 4 mg drospirenonu wykazuje w badaniach klinicznych, obejmujących 2700 kobiet przez ponad 9 cykli leczenia, najczęstsze działania niepożądane takie jak trądzik (3,8%), krwotok maciczny (2,9%), ból głowy (2,7%) oraz ból piersi (2,2%). Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Szczególną uwagę należy zwrócić na zaburzenia układu rozrodczego, w tym dyskomfort piersi, krwotoki maciczne i z dróg rodnych, bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki oraz inne zaburzenia miesiączkowania. Ponadto, obserwuje się zaburzenia metaboliczne, takie jak zaburzenia apetytu (≥1/1000 do <1/100) oraz rzadką hiperkaliemię (≥1/10 000 do <1/1000), co jest istotne ze względu na właściwości drospirenonu jako antagonisty aldosteronu.
amenorrhea, antagonista aldosteronu, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból piersi, bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki, depresja, drospirenon, dysmenorrhea, dysplazja szyjki macicy, hiperbilirubinemia, hiperkaliemia, hipertriglicerydemia, krwotok maciczny, mięśniak macicy, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, nudność, objaw lękowy, podwyższone aminotransferazy, suchość pochwy, torbiel jajnika, trądzik, wydzielina z pochwy, wymioty, wypadanie włosów, zaburzenie libido, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie nastroju, zakażenie pochwy, zaparcie, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mirtagen 45 mg
Mirtagen (mirtazapina) w dawkach 15 mg, 30 mg i 45 mg, dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, które należy uważnie monitorować podczas terapii. Najczęstsze działania niepożądane (>5%) to senność, uspokojenie, suchość w jamie ustnej, zwiększenie masy ciała i apetytu, zawroty głowy oraz zmęczenie. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna martwica naskórka (TEN), DRESS, pęcherzowe zapalenie skóry i rumień wielopostaciowy, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Ponadto, potencjalnie zagrażające życiu działania niepożądane obejmują zaburzenia hematologiczne (granulocytopenia, agranulocytoza, anemia plastyczna, trombocytopenia), zespół serotoninowy, drgawki, myśli i zachowania samobójcze, hiponatremię oraz rabdomiolizę. Dane pochodzą z metaanalizy 20 randomizowanych badań kontrolowanych placebo, obejmujących 1501 pacjentów leczonych dawkami do 60 mg przez okres do 12 tygodni.
agranulocytoza, akatyzja, dezorientacja, dyzartria, eozynofilia, gamma-glutamyltransferaza, granulocytopenia, hiperkinezja, hiperprolaktynemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, koszmary senne, mania, mioklonie, mirtazapina, myśli samobójcze, napady padaczkowe, niedociśnienie, niedoczulica jamy ustnej, niepokój psychoruchowy, nietypowe sny, niewłaściwe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, nudności, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, podwyższona kinaza kreatynowa, podwyższone aminotransferazy, priapizm, przyrost masy ciała, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, senność, somnambulizm, suchość jamy ustnej, toksyczna martwica naskórka, trombocytopenia, zaburzenia hematologiczne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie trzustki, zatrzymanie moczu, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ximve
Symwastatyna (Ximve) jest skutecznym lekiem hipolipemizującym, jednak jej stosowanie wiąże się z ryzykiem miopatii, która może prowadzić do rabdomiolizy i ostrej niewydolności nerek. Ryzyko to jest ściśle zależne od dawki: 0,03% przy 20 mg/dobę, 0,08% przy 40 mg/dobę oraz 0,61% przy 80 mg/dobę, a u pacjentów po zawale mięśnia sercowego przy dawce 80 mg ryzyko wzrasta do około 1%. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje lekowe, zwłaszcza z inhibitorami CYP3A4, fibratami, amiodaronem, amlodypiną, werapamilem, diltiazem oraz kwasem fusydowym, które mogą znacząco zwiększać ryzyko miopatii. Zaleca się monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej (CK), zwłaszcza u pacjentów z czynnikami predysponującymi, oraz unikanie dawki 80 mg u pacjentów z genotypem SLCO1B1 CC, u których ryzyko miopatii wynosi aż 15% w ciągu roku. Przed rozpoczęciem terapii należy ocenić wyjściową aktywność CK i poinformować pacjenta o konieczności zgłaszania objawów mięśniowych.
aminotransferaza alaninowa, białka OATP, ciężka hipercholesterolemia, hiperbilirubinemia, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitory CYP3A4, inhibitory reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, miastenia, miastenia oczna, mioglobinuria, miopatia i rabdomioliza, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, ostra niewydolność nerek, podwyższone aminotransferazy, powikłania sercowo-naczyniowe, przeczulica, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, statyny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Atorvastatin Bluefish AB 80 mg
Atorvastatin Bluefish AB to lek z grupy statyn, zawierający atorwastatynę w postaci trójwodnej soli wapniowej, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 10, 20, 30, 40, 60 i 80 mg. Przeciwwskazania do stosowania obejmują nadwrażliwość na atorwastatynę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, której zawartość w tabletkach wynosi od 53,80 mg (10 mg tabletka) do 430,40 mg (80 mg tabletka). Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z aktywną chorobą wątroby lub trwale podwyższonym poziomem aminotransferaz przekraczającym 3-krotność górnej granicy normy, co wiąże się z ryzykiem hepatotoksyczności. Ponadto, stosowanie atorwastatyny jest przeciwwskazane u pacjentów leczonych glekaprewirem z pibrentaswirem (lek przeciwwirusowy stosowany w WZW typu C) ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężenia atorwastatyny i powikłań miopatycznych, w tym rabdomiolizy.
aminotransferaza, atorwastatyna, czynna choroba wątroby, działanie teratogenne, glekaprewir z pibrentaswirem, hepatotoksyczność, lek przeciwwirusowy, miopatia, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, podwyższone aminotransferazy, przewlekłe zapalenie wątroby, rabdomioliza, statyna, wirusowe zapalenie wątroby typu C, WZW typu C - Leksykon leków
Działania niepożądane – Anacard medica protect 75 mg
Kwas acetylosalicylowy w dawce 75 mg (Anacard medica protect) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z dominującym wpływem na układ pokarmowy, gdzie często występują objawy dyspeptyczne takie jak bóle żołądka i brzucha, zgaga, nudności, wymioty oraz niestrawność (często ≥1/100 do <1/10). Rzadziej obserwuje się poważne powikłania, w tym zapalenie przewodu pokarmowego, krwawienia (jawne lub utajone), chorobę wrzodową oraz perforację (rzadko ≥1/10 000 do <1/1 000). Kwas acetylosalicylowy wpływa na hemostazę, powodując wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego, trombocytopenię oraz zwiększone ryzyko krwotoków, które mogą prowadzić do niedokrwistości z niedoboru żelaza lub ostrej niedokrwistości pokrwotocznej. Wśród działań niepożądanych o nieznanej częstości występują zawroty głowy i szumy uszne, które mogą wskazywać na przedawkowanie leku i wymagają pilnej konsultacji lekarskiej.
astma oskrzelowa, ból głowy, ból żołądka, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, ciężka reakcja alergiczna, czas krwawienia, czas protrombinowy, dyspepsja, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiak, krwotok, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, martwica brodawek nerkowych, niedokrwistość pokrwotoczna, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niestrawność, niewydolność nerek, nudność, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, przedawkowanie leku, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, trombocytopenia, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do mózgu, wymioty, wysypka, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie przewodu pokarmowego, zawroty głowy, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Crestor 5 mg
Rozuwastatyna, zawarta w preparacie Crestor, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych, w którym większość objawów ma charakter łagodny i przemijający. W badaniach klinicznych mniej niż 4% pacjentów przerwało terapię z powodu działań niepożądanych. Częstość występowania działań niepożądanych jest zależna od dawki, szczególnie przy dawce 40 mg. Do najczęstszych działań należą cukrzyca (zależna od czynników ryzyka takich jak glukoza na czczo ≥ 5,6 mmol/l, BMI > 30 kg/m², podwyższone triglicerydy, nadciśnienie), bóle głowy, zawroty głowy, zaparcia, nudności i ból brzucha. Niezbyt często obserwuje się małopłytkowość, a rzadko reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy. Bardzo rzadko występują zespół toczeniopodobny, polineuropatia, upośledzenie pamięci oraz immunologiczne powikłania takie jak DRESS. Zwiększone aktywności aminotransferaz wątrobowych, żółtaczka i zapalenie wątroby są rzadkie lub bardzo rzadkie, zwykle łagodne i zależne od dawki.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, cukrzyca, duszność, ginekomastia, immunozależna miopatia martwicza, kaszel, krwiomocz, małopłytkowość, miastenia, miastenia oczna, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, podwyższona kinaza kreatynowa, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, rozuwastatyna, śródmiąższowe zapalenie płuc, świąd, upośledzenie pamięci, wysypka, zaburzenia seksualne, zaburzenia snu, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zerwanie mięśnia, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczeniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast LEK-AM 4 mg
Montelukast LEK-AM w dawce 4 mg, stosowany u dzieci w wieku 2-5 lat w postaci tabletek do rozgryzania i żucia, wykazuje profil bezpieczeństwa oceniany na podstawie badań klinicznych obejmujących około 851 dzieci oraz dodatkowych badań u niemowląt i starszych dzieci. Długoterminowe stosowanie (do 12 miesięcy) nie zmieniało profilu działań niepożądanych. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (≥1/100 do <1/10) były bóle głowy i bóle brzucha u pacjentów powyżej 6 lat, a u najmłodszych – nadmierne pragnienie. Po wprowadzeniu leku do obrotu zidentyfikowano dodatkowe działania niepożądane, w tym bardzo częste zakażenia górnych dróg oddechowych oraz częste zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności) i podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT). Występowały także rzadkie, ale istotne klinicznie reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, oraz bardzo rzadkie przypadki zespołu Churga-Strauss i eozynofilii płucnej.
anafilaksja, astma sporadyczna, bezsenność, depresja, eozynofilia, eozynofilia płucna, hipoestezja, kardiomiopatia, kołatanie serca, koszmar senny, krwawienie z nosa, montelukast, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, podwyższone aminotransferazy, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawień, somnambulizm, stan lękowy, tabletki do rozgryzania i żucia, zaburzenia wątroby, zaburzenie snu, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lipanthyl 200M 200 mg
Fenofibrat w dawce 200 mg (Lipanthyl 200M) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka i wzdęcia. Często obserwuje się również wzrost aktywności aminotransferaz, co wymaga monitorowania funkcji wątroby. Istotne są także zaburzenia mięśniowe (mialgie, zapalenie mięśni, skurcze, osłabienie), które mogą poprzedzać ciężkie powikłania, w tym rabdomiolizę. W badaniu FIELD u 9795 pacjentów z cukrzycą typu 2 wykazano istotne statystycznie zwiększenie częstości zapalenia trzustki (0,8% vs 0,5%; p=0,031) oraz zatorowości płucnej (1,1% vs 0,7%; p=0,022) w grupie leczonej fenofibratem. Ponadto, fenofibrat podnosi średnio stężenie homocysteiny o 6,5 µmol/l, co może korelować ze zwiększonym ryzykiem zdarzeń zakrzepowo-zatorowych.
ból brzucha, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzyca typu 2, fenofibrat mikronizowany, fotodermatoza, hiperhomocysteinemia, hiperkreatynemia, hiperuremia, kamica żółciowa, kolka żółciowa, leukopenia, łysienie, mialgia, miopatia, nadwrażliwość skórna, niedokrwistość, niewydolność nerek, podwyższone aminotransferazy, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenia erekcji, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia przewodu pokarmowego, zakrzepica żył głębokich, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie mięśni, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Atoris 40 mg
Atorwastatyna, substancja czynna preparatu Atoris, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na lek lub substancje pomocnicze, w tym u osób z alergią na statyny. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność laktozy jednowodnej w tabletkach, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z czynną chorobą wątroby, taką jak ostre zapalenie wątroby, przewlekłe aktywne choroby wątroby czy niewyrównana marskość, a także u osób z nieustalonym, trwałym podwyższeniem aktywności aminotransferaz (ALT, AST) przekraczającym 3-krotną górną granicę normy (GGN).
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, atorwastatyna, ciąża, czynna choroba wątroby, glekaprewir z pibrentaswirem, laktacja, nadwrażliwość na lek, nietolerancja laktozy, niewyrównana marskość wątroby, ostre zapalenie wątroby, podwyższone aminotransferazy, przewlekła choroba wątroby, reakcja alergiczna na statyny, sól wapniowa atorwastatyny, statyna, substancja czynna, tabletka powlekana, wirusowe zapalenie wątroby typu C - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Bluefish 5 mg
Montelukast Bluefish w dawkach 4-10 mg, stosowany u pacjentów z astmą przewlekłą i okresową, był szeroko badany w różnych grupach wiekowych, obejmując około 4000 dorosłych i młodzieży ≥15 lat, 1750 dzieci 6-14 lat, 851 dzieci 2-5 lat oraz 175 dzieci od 6 miesięcy do 5 lat. Badania długoterminowe (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie wykazały zmian w profilu bezpieczeństwa. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane o częstości ≥1/100 do <1/10 to bóle głowy (dorośli i młodzież), ból brzucha (dzieci 6-14 lat), biegunka, nudności, wymioty, wysypka, gorączka oraz zwiększona aktywność aminotransferaz (AlAT, AspAT). Warto podkreślić, że niektóre z tych objawów, jak zakażenia górnych dróg oddechowych, biegunka czy wysypka, występowały z podobną częstością w grupach placebo, co sugeruje możliwy związek z chorobą podstawową.
aminotransferazy wątrobowe, astma okresowa, astma oskrzelowa, astma przewlekła, hepatotoksyczność, hiperkinezja, hipoestezja, koszmar senny, myśli samobójcze, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, podwyższone aminotransferazy, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, somnambulizm, wypryskowe zapalenie skóry, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zespół Churga-Strauss