Działania niepożądane
Rivaroxaban Aurovitas 20 mg

Bezpieczeństwo stosowania rywaroksabanu zostało potwierdzone w 13 badaniach klinicznych fazy III, obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych (fazy II i III). Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są krwawienia, w tym z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%), co wynika z mechanizmu przeciwzakrzepowego leku. Częstość krwawień i anemii różni się w zależności od wskazań terapeutycznych, np. u dorosłych po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego krwawienia występują u 6,8% pacjentów, a anemia u 5,9%. U dzieci i młodzieży profil bezpieczeństwa jest podobny, choć częściej obserwuje się ból głowy (16,7%), gorączkę (11,7%) i krwawienia z nosa (11,2%). Rywaroksaban zwiększa ryzyko krwawień z błon śluzowych, w tym krwawień miesiączkowych, oraz niedokrwistości, co wymaga monitorowania hemoglobiny i hematokrytu.

Działania niepożądane leku Rivaroxaban Aurovitas

Bezpieczeństwo stosowania rywaroksabanu zostało wnikliwie ocenione w trzynastu kluczowych badaniach klinicznych fazy III, obejmujących łącznie 69 608 dorosłych pacjentów oraz 488 pacjentów pediatrycznych w badaniach fazy II i III. Profil bezpieczeństwa leku został szczegółowo udokumentowany, uwzględniając specyfikę różnych wskazań terapeutycznych oraz grup wiekowych.1

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi podczas terapii rywaroksabanem są krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) oraz krwotoki z przewodu pokarmowego (3,8%). Jest to związane z mechanizmem działania leku jako substancji przeciwzakrzepowej. Częstość występowania krwawień oraz anemii różni się w zależności od konkretnego wskazania terapeutycznego.2

Krwawienia jako główny rodzaj działań niepożądanych

Ze względu na farmakologiczny mechanizm działania, stosowanie rywaroksabanu wiąże się z podwyższonym ryzykiem wystąpienia krwawień o różnym nasileniu i lokalizacji. Mogą to być zarówno krwawienia jawne, jak i utajone, pochodzące z różnych tkanek i narządów, które potencjalnie mogą prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej. Objawy, nasilenie oraz konsekwencje kliniczne takich krwawień różnią się w zależności od ich lokalizacji, rozległości oraz stopnia utraty krwi.3

W trakcie długotrwałego leczenia rywaroksabanem w porównaniu do antagonistów witaminy K (VKA) częściej obserwowano krwawienia z błon śluzowych, w tym:

  • krwawienia z nosa
  • krwawienia z dziąseł
  • krwawienia z przewodu pokarmowego
  • krwawienia z układu moczowo-płciowego, w tym nieprawidłowe krwawienia z pochwy lub nasilone krwawienia miesiączkowe

Dodatkowo obserwowano zwiększone ryzyko wystąpienia niedokrwistości. Z tego względu oprócz regularnej kontroli klinicznej, zaleca się w uzasadnionych przypadkach wykonywanie badań stężenia hemoglobiny i hematokrytu w celu wykrywania utajonych krwawień i oceny klinicznego znaczenia jawnych krwawień.4

Objawy powikłań krwotocznych

Objawy kliniczne mogące sugerować wystąpienie powikłań krwotocznych to:

  • osłabienie
  • bladość
  • zawroty głowy
  • bóle głowy lub obrzęki niewiadomego pochodzenia
  • duszność
  • wstrząs niewiadomego pochodzenia

W niektórych przypadkach, w następstwie niedokrwistości, mogą wystąpić objawy niedokrwienia mięśnia sercowego, takie jak ból w klatce piersiowej lub dławica piersiowa.5

Dla rywaroksabanu zgłaszano również rzadkie, ale poważne wtórne powikłania ciężkiego krwawienia, takie jak:

  • zespół ciasnoty przedziałów powięziowych – stan, w którym zwiększone ciśnienie w zamkniętej przestrzeni mięśniowej prowadzi do uszkodzenia mięśni i nerwów
  • niewydolność nerek z powodu obniżonej perfuzji – upośledzenie funkcji nerek spowodowane zmniejszonym przepływem krwi
  • nefropatia związana z antykoagulantami – specyficzne uszkodzenie nerek związane ze stosowaniem leków przeciwzakrzepowych

Przy ocenie każdego pacjenta leczonego lekami przeciwzakrzepowymi należy zawsze uwzględniać możliwość wystąpienia krwawienia.6

Grupy ryzyka powikłań krwotocznych

Ryzyko krwawienia może być zwiększone u niektórych grup pacjentów, w szczególności:

  • pacjentów z niekontrolowanym, ciężkim nadciśnieniem tętniczym
  • pacjentów przyjmujących jednocześnie inne leki wpływające na hemostazę (np. leki przeciwpłytkowe, inne leki przeciwzakrzepowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne)

U kobiet może występować nasilenie i/lub wydłużenie krwawień menstruacyjnych podczas terapii rywaroksabanem.7

Działania niepożądane u dzieci i młodzieży

Ocena bezpieczeństwa stosowania rywaroksabanu u dzieci i młodzieży opiera się na danych z badań fazy II i III z udziałem 412 pacjentów pediatrycznych w wieku od urodzenia do poniżej 18 lat. Ogólnie profil bezpieczeństwa był podobny do obserwowanego u dorosłych i spójny w różnych podgrupach wiekowych, choć ocena jest ograniczona małą liczbą pacjentów.8

U pacjentów pediatrycznych częściej niż u dorosłych zgłaszano:

  • ból głowy (bardzo często, 16,7%)
  • gorączkę (bardzo często, 11,7%)
  • krwawienie z nosa (bardzo często, 11,2%)
  • wymioty (bardzo często, 10,7%)
  • tachykardię (często, 1,5%)
  • zwiększenie stężenia bilirubiny (często, 1,5%)
  • zwiększenie stężenia sprzężonej bilirubiny (niezbyt często, 0,7%)

Podobnie jak u dorosłych, krwotok miesiączkowy obserwowano często (6,6%) u dziewczynek po pierwszej miesiączce. Małopłytkowość, znana z doświadczeń po wprowadzeniu produktu do obrotu u dorosłych, występowała często (4,6%) w badaniach klinicznych u dzieci i młodzieży. Działania niepożądane u pacjentów pediatrycznych miały głównie nasilenie łagodne do umiarkowanego.9

Tabela działań niepożądanych rywaroksabanu

Poniższa tabela przedstawia szczegółowe zestawienie działań niepożądanych rywaroksabanu według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania. Częstość zdefiniowano jako: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).<sup data-drug="Rivaroxaban Aurovitas" data-section="Działania niepożądane" title="Częstość występowania działań niepożądanych zgłaszanych podczas stosowania rywaroksabanu u dorosłych oraz dzieci i młodzieży przedstawiono poniżej w Tabeli 2 według klasyfikacji układów i narządów (MedDRA) i częstości występowania. Częstości zdefiniowano jako: Bardzo często (≥ 1/10), Często (≥ 1/100 do < 1/10), Niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), Bardzo rzadko (10

Klasyfikacja układów i narządów Często Niezbyt często Rzadko Bardzo rzadko Częstość nieznana
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Niedokrwistość (w tym wynik odpowiedniego parametru laboratoryjnego) Nadpłytkowość (w tym zwiększenie liczby płytek krwi), trombocytopenia
Zaburzenia układu immunologicznego Reakcja alergiczna, alergiczne zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy i obrzęk alergiczny Reakcja anafilaktyczna, w tym wstrząs anafilaktyczny
Zaburzenia układu nerwowego Zawroty głowy, ból głowy Krwotok mózgowy i śródczaszkowy, omdlenie
Zaburzenia oka Krwotok oczny (w tym krwotok podspojówkowy)
Zaburzenia naczyniowe Niedociśnienie tętnicze, krwiak
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Krwawienie z nosa, krwioplucie Eozynofilowe zapalenie płuc
Zaburzenia żołądka i jelit Krwawienie z dziąseł, krwotok z przewodu pokarmowego (w tym krwotok z odbytnicy), bóle brzucha oraz żołądka i jelit, niestrawność, nudności, zaparcie, biegunka, wymioty Suchość błony śluzowej jamy ustnej
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zwiększenie aktywności aminotransferaz Zaburzenia czynności wątroby, zwiększenie stężenia bilirubiny, zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej, zwiększenie aktywności GGT Żółtaczka, zwiększenie stężenia sprzężonej bilirubiny (z lub bez towarzyszącego zwiększenia aktywności AlAT), cholestaza, zapalenie wątroby (w tym uszkodzenie komórek wątroby)
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Świąd (w tym niezbyt częste przypadki świądu uogólnionego), wysypka, siniaczenie, krwotok skórny i podskórny Pokrzywka Zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół DRESS
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Ból kończyny Wylew krwi do stawu Krwawienie domięśniowe Zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, wtórny do krwawienia
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Krwotok z układu moczowo-płciowego (w tym krwiomocz i nadmierne krwawienie miesiączkowe), zaburzenie czynności nerek (w tym zwiększenie stężenia kreatyniny) Niewydolność nerek/ostra niewydolność nerek, wtórna do krwawienia, wystarczającego do spowodowania hipoperfuzji Nefropatia związana z antykoagulantami
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Gorączka, obrzęk obwodowy, ogólne obniżenie siły i energii (w tym zmęczenie i astenia) Złe samopoczucie (w tym niemoc) Obrzęk miejscowy
Badania diagnostyczne Zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej (LDH), zwiększenie aktywności lipazy, zwiększenie aktywności amylazy
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Krwotok po zabiegu medycznym (w tym niedokrwistość pooperacyjna i krwotok z rany), stłuczenie, wydzielina z rany Tętniak rzekomy

Częstość krwawień i anemii w badaniach klinicznych

Poniższa tabela przedstawia częstość występowania krwawień i anemii u pacjentów przyjmujących rywaroksaban w zależności od wskazania klinicznego. Dane pochodzą z zakończonych badań klinicznych fazy III u dorosłych i dzieci.11

Wskazanie Częstość dowolnych krwawień Częstość anemii
Profilaktyka ŻChZZ u dorosłych pacjentów po przebytej planowej aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego 6,8% pacjentów 5,9% pacjentów
Profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów hospitalizowanych z powodów niechirurgicznych 12,6% pacjentów 2,1% pacjentów
Leczenie ZŻG, ZP i profilaktyka nawrotów 23% pacjentów 1,6% pacjentów
Leczenie ŻChZZ i profilaktyka nawrotów ŻChZZ u donoszonych noworodków i dzieci w wieku poniżej 18 lat po rozpoczęciu standardowego leczenia przeciwzakrzepowego 39,5% pacjentów 4,6% pacjentów
Profilaktyka udaru i zatorowości obwodowej u pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową 28 na 100 pacjentolat 2,5 na 100 pacjentolat
Profilaktyka zdarzeń zakrzepowych o podłożu miażdżycowym u pacjentów po ostrym zespole wieńcowym (OZW) 22 na 100 pacjentolat 1,4 na 100 pacjentolat
Profilaktyka zdarzeń zakrzepowych o podłożu miażdżycowym u pacjentów z CAD/PAD 6,7 na 100 pacjentolat 0,15 na 100 pacjentolat

Zgłaszanie działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.12

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl