padaczka
Padaczka to przewlekłe zaburzenie neurologiczne charakteryzujące się nawracającymi napadami padaczkowymi, które są wynikiem nieprawidłowej, nadmiernej lub synchronicznej aktywności neuronalnej w mózgu. Napady padaczkowe mogą objawiać się w różnorodny sposób – od krótkotrwałych zaburzeń świadomości po dramatyczne drgawki całego ciała.
Etiologia padaczki jest zróżnicowana i obejmuje przyczyny genetyczne, strukturalne, metaboliczne, immunologiczne, infekcyjne oraz idiopatyczne. Diagnostyka opiera się na wywiadzie, badaniu neurologicznym, badaniach elektrofizjologicznych (głównie EEG) oraz obrazowaniu mózgu (MRI, rzadziej CT).
Leczenie padaczki opiera się przede wszystkim na farmakoterapii z zastosowaniem leków przeciwpadaczkowych (AEDs), których wybór zależy od typu napadów, wieku pacjenta, chorób współistniejących oraz potencjalnych interakcji lekowych. W przypadkach lekoopornych rozważa się leczenie chirurgiczne, neurostymulację lub dietę ketogenną.
Szczególną uwagę należy zwrócić na stan padaczkowy, czyli przedłużający się napad lub serię napadów bez odzyskania świadomości między nimi, który stanowi zagrożenie życia i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Pacjenci z padaczką wymagają regularnej kontroli neurologicznej oraz często modyfikacji stylu życia w celu minimalizacji czynników prowokujących napady.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Diane – 35 2 mg + 0,035 mg
Produkt leczniczy Diane-35, zawierający 2 mg cyproteronu octanu oraz 0,035 mg etynyloestradiolu, wykazuje profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1%) to nudności, ból brzucha, wzrost masy ciała, ból głowy, zmiany nastroju oraz ból i tkliwość piersi. Szczególną uwagę należy zwrócić na zwiększone ryzyko chorób zakrzepowo-zatorowych, w tym zakrzepicy żył głębokich, zatorowości płucnej, zawału mięśnia sercowego oraz udaru niedokrwiennego mózgu. Ponadto, stosowanie Diane-35 może wiązać się z nadciśnieniem tętniczym, które może wymagać modyfikacji terapii, a także z ryzykiem rozwoju łagodnych i złośliwych guzów wątroby. Działania niepożądane sklasyfikowano zgodnie z terminologią MedDRA, uwzględniając różne układy i narządy, co pozwala na kompleksową ocenę bezpieczeństwa preparatu.
chloasma, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba zakrzepowo-zatorowa, choroba zatorowo-zakrzepowa, cyproteron octan, etynyloestradiol, guz wątroby, krwawienie przełomowe, małopłytkowość, mięśniak macicy, nadciśnienie tętnicze, nastrój depresyjny, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostuda, padaczka, pemfigoid ciężarnych, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający atak niedokrwienny, rak piersi, rumień guzkowy, rumień wielopostaciowy, soczewka kontaktowa, terminologia MedDRA, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, udar, udar niedokrwienny mózgu, układ immunologiczny, upławy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył, zakrzepica żył głębokich, zator płucny, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żółtaczka cholestatyczna, żylne zaburzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lepsitam 250 mg
Lewetyracetam, będący S-enancjomerem amidu kwasu α-etylo-2-oksy-l-pirolidynooctowego, jest lekiem przeciwpadaczkowym z grupy „innych leków przeciwpadaczkowych” (kod ATC: N03AX14). Jego mechanizm działania opiera się na modulacji wewnątrzkomórkowego stężenia jonów Ca²⁺ poprzez częściowe hamowanie prądów Ca²⁺ typu N oraz ograniczanie uwalniania jonów Ca²⁺ zmagazynowanych w neuronach. Lewetyracetam wiąże się z białkiem pęcherzyków synaptycznych 2A (SV2A), co koreluje z jego działaniem przeciwpadaczkowym. W badaniach klinicznych wykazano skuteczność leku w leczeniu napadów częściowych, pierwotnie uogólnionych, mioklonicznych oraz toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych, zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, z dawkami dobowymi od 1000 mg do 3000 mg u dorosłych oraz 20-60 mg/kg mc. u dzieci. Metabolit leku jest farmakologicznie nieaktywny, a lek nie wykazuje działania drgawkotwórczego.
białko SV2A, dziecięca padaczka z napadami nieświadomości, egzocytoza neuroprzekaźników, elektroencefalografia, GABA, idiopatyczna padaczka uogólniona, jon wapnia, karbamazepina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, młodzieńcza padaczka miokloniczna, młodzieńcza padaczka z napadami nieświadomości, napad częściowy, napad grand mal, napad miokloniczny, napad pierwotnie uogólniony, napad toniczno-kloniczny, napad wtórnie uogólniony, padaczka, padaczka idiopatyczna uogólniona, PGTC, podwójna ślepa próba, prąd wapniowy typu N, roztwór doustny, wideo-EEG - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tabagine 75 mg
Tabagine, zawierający pregabalinę w dawkach 75 mg, 150 mg oraz 300 mg, jest wskazany do leczenia bólu neuropatycznego o podłożu obwodowym (np. neuropatia cukrzycowa, neuralgia popółpaścowa, neuropatie pourazowe) oraz ośrodkowym (np. ból po udarze mózgu, urazie rdzenia kręgowego, stwardnieniu rozsianym) u pacjentów dorosłych. Ponadto, lek znajduje zastosowanie jako terapia skojarzona u dorosłych z napadami częściowymi padaczki, które mogą być wtórnie uogólnione, nie jest natomiast zalecany jako monoterapia pierwszego rzutu. Tabagine jest również stosowany w leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych (GAD) u dorosłych, szczególnie gdy standardowe leczenie SSRI lub SNRI jest nieskuteczne lub nietolerowane, a także gdy wymagany jest szybki efekt przeciwlękowy. Kapsułki zawierają biały do prawie białego proszku pregabaliny i różnią się rozmiarem oraz kolorem wieczka w zależności od dawki: 75 mg (rozmiar 4, czerwone wieczko), 150 mg (rozmiar 2, białe wieczko) oraz 300 mg (rozmiar 0, czerwone wieczko).
ból neuropatyczny, ból neuropatyczny obwodowy, ból neuropatyczny ośrodkowy, ból pooperacyjny, ból poudarowy, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, interakcja lekowa, leczenie przeciwpadaczkowe, napad częściowy, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, neuropatia pourazowa, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, pregabalina, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, stwardnienie rozsiane, terapia skojarzona, udar mózgu, uogólnione zaburzenia lękowe, uraz rdzenia kręgowego - Leksykon substancji czynnych
Distygmina – Przeciwwskazania stosowania
Distygmina, aktywny składnik preparatu Ubretid (5 mg), jest inhibitorem cholinesterazy o długotrwałym działaniu, którego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na bromek distygminy lub inne składniki preparatu, w tym laktozę (151 mg/tabletkę). Kluczowe przeciwwskazania obejmują ciężką niewydolność krążenia, ciężki wstrząs pooperacyjny, astmę oskrzelową, ciężkie stany skurczowe lub mechaniczną niedrożność przewodu pokarmowego oraz mechaniczną niedrożność dróg moczowych. Mechanizm przeciwwskazań opiera się na nasileniu parasympatykotonii, co może prowadzić do bradykardii, spadku ciśnienia tętniczego, skurczu oskrzeli, nasilenia napięcia mięśni gładkich przewodu pokarmowego i dróg moczowych, a w konsekwencji do poważnych powikłań klinicznych, takich jak perforacja jelit czy retencja moczu z ryzykiem uszkodzenia nerek.
astma oskrzelowa, bradykardia, bromek distygminy, choroba Parkinsona, distygmina, działanie cholinomimetyczne, inhibitor cholinesterazy, laktoza, miastenia gravis, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, niedrożność dróg moczowych, niedrożność przewodu pokarmowego, niestabilna choroba wieńcowa, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność krążenia, padaczka, perforacja przewodu pokarmowego, POChP, retencja moczu, rozstrzenie oskrzeli, skurcz oskrzeli, stan skurczowy, układ przywspółczulny, wstrząs pooperacyjny, zaburzenie rytmu serca, zapalenie płuc, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tirosint Sol
Produkt leczniczy TIROSINT SOL, zawierający lewotyroksynę sodową w postaci roztworu doustnego, wymaga szczególnej ostrożności w terapii, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi takimi jak niewydolność wieńcowa, dusznica bolesna, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność przysadki mózgowej, niewydolność kory nadnerczy oraz autonomia tarczycy. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest wykluczenie lub odpowiednie leczenie tych stanów. U pacjentów z ryzykiem zaburzeń psychotycznych zaleca się powolne zwiększanie dawki lewotyroksyny oraz ścisłe monitorowanie stanu klinicznego. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z niewydolnością serca i tachyarytmią, aby uniknąć jatrogennych powikłań kardiologicznych poprzez częste monitorowanie hormonów tarczycy. W przypadku wtórnej niedoczynności tarczycy, przed terapią należy ustalić przyczynę i w razie niewydolności kory nadnerczy wprowadzić terapię kortykosteroidami. U niemowląt przedwcześnie urodzonych z niską masą ciała konieczne jest ścisłe monitorowanie hemodynamiki ze względu na ryzyko zapaści krążeniowej.
aminy sympatykomimetyczne, autonomia tarczycy, badania immunologiczne tarczycy, biotyna, dusznica bolesna, eutyreoza, hormony tarczycy, interakcja biotyna-streptawidyna, lewotyroksyna sodowa, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedoczynność przysadki mózgowej, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność serca, niewydolność wieńcowa, orlistat, osteoporoza, padaczka, scyntygrafia supresyjna, tachyarytmia, terapia kortykosteroidami, test TRH, tyreoliberyna, tyreostatyki, wcześniactwo, wtórna niedoczynność tarczycy, zaburzenia psychotyczne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Seizpat 150 mg
Lakozamid, substancja czynna leku Seizpat dostępnego w tabletkach powlekanych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, posiada bezwzględne przeciwwskazania, które muszą być ściśle przestrzegane w praktyce klinicznej. Przede wszystkim, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na lakozamid lub jakąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym potencjalnie zagrażających życiu anafilaksji. Drugim kluczowym przeciwwskazaniem jest obecność bloku przedsionkowo-komorowego II lub III stopnia, gdyż lakozamid może nasilać zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, co zwiększa ryzyko poważnych powikłań kardiologicznych. W takich przypadkach konieczne jest rozważenie alternatywnych opcji terapeutycznych w leczeniu padaczki.
badanie EKG, blok AV, blok przedsionkowo-komorowy, charakterystyka produktu leczniczego, choroba układu sercowo-naczyniowego, dysfagia, lakozamid, leczenie padaczki, nadwrażliwość na substancję czynną, napad padaczkowy, objaw niepożądany, padaczka, powikłanie kardiologiczne, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, terapia przeciwpadaczkowa, wywiad alergologiczny, zaburzenie przewodnictwa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Linefor 75 mg
Linefor (pregabalina) jest dostępny w kapsułkach twardych o dawkach od 25 mg do 300 mg, co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii. Wskazania obejmują ból neuropatyczny (w tym neuropatię cukrzycową, neuralgię popółpaścową, neuropatię po chemioterapii oraz ból ośrodkowy), padaczkę jako leczenie skojarzone napadów częściowych oraz uogólnione zaburzenia lękowe (GAD) u dorosłych. Lek stosuje się w terapii wielolekowej padaczki, a w GAD jako alternatywę lub u pacjentów z nietolerancją SSRI/SNRI. Dawkowanie jest indywidualizowane, kapsułki przyjmuje się doustnie, niezależnie od posiłków, z koniecznością dostosowania u pacjentów z niewydolnością nerek i w podeszłym wieku. Preparat zawiera laktozę jednowodną w ilościach od 18 mg (50 mg kapsułka) do 108 mg (300 mg kapsułka), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją galaktozy lub niedoborem laktazy.
ból neuropatyczny, ból ośrodkowy, działanie niepożądane, GAD, laktoza jednowodna, lekooporność, napad częściowy, napad częściowy prosty, napad toniczno-kloniczny, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, neuropatia obwodowa, neuropatia po chemioterapii, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, padaczka, pregabalina, przewlekły lęk, terapia skojarzona, terapia wielolekowa, uogólnione zaburzenie lękowe, uszkodzenie OUN, uszkodzenie rdzenia kręgowego, wtórne uogólnienie napadu, zaburzenie snu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Krople żołądkowe T –
Krople żołądkowe T to doustny roztwór zawierający nalewki: kozłkową, miętową, gorzką oraz z dziurawca, z około 70% objętościowym stężeniem etanolu. Preparat stosuje się w dwóch głównych wskazaniach: niestrawności oraz braku łaknienia. W przypadku niestrawności zaleca się podanie jednorazowej dawki 50 kropli (około 2,5 ml, czyli 1/2 łyżeczki) rozpuszczonej w 1/4 szklanki wody, doraźnie w momencie wystąpienia dolegliwości. Natomiast przy braku łaknienia dawka 50 kropli podawana jest 3-4 razy dziennie, 30 minut przed posiłkami, również rozpuszczona w 1/4 szklanki wody. Dawkowanie wymaga precyzyjnego ustalenia charakteru dolegliwości podczas wywiadu medycznego, aby dostosować schemat terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.
- Leksykon substancji czynnych
Fenytoina – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Fenytoina, stosowana zarówno w formie tabletek (Phenytoinum WZF), jak i roztworu do wstrzykiwań (Phenytoin Hikma 50 mg/ml), wywiera istotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn poprzez upośledzenie sprawności psychofizycznej pacjentów. Szczególnie w początkowym okresie terapii oraz przy wysokich dawkach leku obserwuje się pogorszenie zdolności reakcji i funkcji psychomotorycznych, co zwiększa ryzyko wypadków. Dodatkowo, jednoczesne stosowanie innych leków działających na ośrodkowy układ nerwowy oraz spożywanie alkoholu potęgują te negatywne efekty, co wymaga szczególnej uwagi lekarza podczas edukacji pacjenta i planowania terapii.
działanie niepożądane OUN, fenytoina, funkcja poznawcza, lek przeciwpadaczkowy, napad padaczkowy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, Phenytoin Hikma, Phenytoinum WZF, początkowy okres leczenia, sprawność psychofizyczna, stężenie leku we krwi, terapia skojarzona, zaburzenia neurologiczne, zdolność psychomotoryczna - Leksykon substancji czynnych
Melatonina – Działania niepożądane
Melatonina, endogenny hormon produkowany przez szyszynkę, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa, zwłaszcza przy krótkotrwałym stosowaniu. W badaniach klinicznych obejmujących 1931 pacjentów leczonych melatoniną oraz 1642 pacjentów otrzymujących placebo, odsetek działań niepożądanych wyniósł odpowiednio 48,8% i 37,8%, jednak wskaźnik działań niepożądanych na 100 pacjento-tygodni był niższy dla melatoniny (3,013) niż dla placebo (5,743). Najczęściej obserwowane działania niepożądane to senność, ból głowy, zawroty głowy oraz nudności. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o częstości nieznanej. Szczególną uwagę należy zwrócić na zwiększenie liczby napadów padaczkowych u dzieci z uszkodzeniami OUN i padaczką podczas terapii melatoniną.
astenia, badanie kliniczne, bezsenność, ból brzucha, choroba refluksowa przełyku, cukromocz, depresja, drażliwość, dusznica bolesna, dyspepsja, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, ginekomastia, hiperbilirubinemia, hipertriglicerydemia, hipokalcemia, kołatanie serca, koszmar senny, letarg, leukopenia, melatonina, migrena, mlekotok, moczenie nocne, nadciśnienie, nadpobudliwość, napad padaczkowy, nieprawidłowe stężenie elektrolitów, objawy menopauzalne, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, owrzodzenie jamy ustnej, padaczka, parestezja, placebo, pokrzywka, półpasiec, priapizm, reakcja nadwrażliwości, senność, skurcz mięśni, świąd, tachykardia, uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, wielomocz, zaburzenie snu, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie skóry, zapalenie stawów, zapalenie żołądka, zawroty głowy, zespół niespokojnych nóg - Leksykon leków
Przeciwwskazania – ApoSuprid 400 mg
Lek ApoSuprid zawiera amisulpryd w dawkach 200 mg (tabletki) oraz 400 mg (tabletki powlekane) i posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań. Nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na amisulpryd lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (200 mg laktozy w każdej tabletce). Przeciwwskazany jest u osób z nowotworami zależnymi od prolaktyny, takimi jak prolaktynoma przysadki i rak piersi, ze względu na ryzyko hiperprolaktynemii. Ponadto, lek jest niewskazany u pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy (pheochromocytoma), dzieci i młodzieży poniżej 15 roku życia oraz kobiet karmiących piersią, gdyż amisulpryd przenika do mleka matki. Istotne są także przeciwwskazania dotyczące interakcji lekowych, zwłaszcza z lewodopą oraz lekami mogącymi wywołać torsade de pointes, takimi jak chinidyna, amiodaron, sotalol, erytromycyna dożylna czy azolowe leki przeciwgrzybicze, ze względu na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca.
amisulpryd, arytmia, choroba Parkinsona, guz chromochłonny nadnerczy, hiperprolaktynemia, laktoza jednowodna, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwgrzybiczny azolowy, nadwrażliwość na amisulpryd, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, nowotwór zależny od prolaktyny, otępienie, padaczka, pheochromocytoma, prolaktynoma, rak piersi, stan drgawkowy, torsade de pointes, wydłużony odstęp QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tabagine 75 mg
Pregabalina, będąca pochodną GABA i działająca poprzez wiązanie z podjednostką α2-δ kanałów wapniowych bramkowanych napięciem w OUN, wykazuje potwierdzoną skuteczność w leczeniu bólu neuropatycznego, w tym neuropatii cukrzycowej, neuralgii po półpaścu oraz bólu pourazowego rdzenia kręgowego. W badaniach klinicznych trwających do 13 tygodni (dawkowanie BID) i 8 tygodni (TID) wykazano szybkie i utrzymujące się zmniejszenie nasilenia bólu już od pierwszego tygodnia terapii. W grupie pacjentów z bólem neuropatycznym 35% leczonych pregabaliną osiągnęło co najmniej 50% redukcję bólu (vs. 18% placebo), a w przypadku ośrodkowego bólu neuropatycznego odsetek ten wyniósł 22% (vs. 7% placebo). W terapii skojarzonej padaczki pregabalina również wykazuje szybkie działanie, redukując częstość napadów już przed końcem pierwszego tygodnia leczenia, jednak jej skuteczność i bezpieczeństwo u dzieci poniżej 12 lat pozostają niejednoznaczne, mimo że badania pediatryczne wykazały istotną skuteczność dawki 10 mg/kg mc./dobę (maks. 600 mg/dobę) w redukcji napadów częściowych (40,6% pacjentów z ≥50% redukcją napadów, p=0,0068 vs placebo). W przypadku uogólnionych napadów toniczno-klonicznych pregabalina nie wykazała przewagi nad placebo.
ból neuropatyczny, częściowy napad padaczkowy, kwas gamma-aminomasłowy, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad padaczkowy, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, niewyraźne widzenie, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, podjednostka kanałów wapniowych, pregabalina, skala oceny lęku Hamiltona, terapia skojarzona, uogólnione zaburzenie lękowe, uraz rdzenia kręgowego, zakażenie górnych dróg oddechowych, zmiana pola widzenia, zmniejszenie ostrości widzenia - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba nadpobudliwości z deficytem uwagi (adhd) – Etiologia i przyczyny
ADHD jest zaburzeniem neurorozwojowym o silnym podłożu genetycznym, z dziedzicznością szacowaną na 70-80%, co czyni je jednym z najbardziej dziedzicznych zaburzeń psychicznych. Etiologia ADHD jest wieloczynnikowa i obejmuje złożoną interakcję wielu genów oraz czynników środowiskowych, zwłaszcza działających w okresie prenatalnym i wczesnodziecięcym. Badania neuroobrazowe wykazały istotne różnice w strukturze i funkcjonowaniu mózgu u osób z ADHD, w tym zmniejszoną objętość istoty szarej i białej, opóźnione dojrzewanie kory mózgowej (szczyt grubości kory osiągany jest u dzieci z ADHD w wieku 10 lat vs. 7 lat u dzieci zdrowych) oraz zaburzenia funkcji płatów czołowych, jądra ogoniastego i móżdżku. Kluczowe zmiany dotyczą regionów odpowiedzialnych za funkcje wykonawcze, samokontrolę i uwagę, takich jak kora przedczołowa, zwoje podstawy mózgu, przednia część zakrętu obręczy i móżdżek. Ponadto, u pacjentów z ADHD obserwuje się dysfunkcje neuroprzekaźników dopaminy i noradrenaliny, które wpływają na regulację uwagi i kontroli impulsów.
ADHD, badanie bliźniąt, badanie neuroobrazowe, dopamina i noradrenalina, dziedziczność ADHD, ekspresja genu, epigenetyka, funkcja poznawcza, funkcja wykonawcza, funkcjonowanie społeczne, interakcja gen-środowisko, jądro ogoniaste, kora mózgowa, kora przedczołowa, móżdżek, nadpobudliwość i impulsywność, neuroprzekaźnik, niedobór żywieniowy, nieuwaga, niska masa urodzeniowa, padaczka, płat czołowy, poród przedwczesny, robak móżdżku, substancja toksyczna, toksyna środowiskowa, uraz mózgu, wcześniactwo, zaburzenie lękowe, zaburzenie nastroju, zaburzenie neurorozwojowe, zaburzenie opozycyjno-buntownicze, zaburzenie psychiczne, zaburzenie tikowe, zaburzenie uczenia się, zaburzenie zachowania, zaburzenie ze spektrum autyzmu, zakręt obręczy, zapalenie opon mózgowych - Leksykon substancji czynnych
Goryczka – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Preparaty zawierające ekstrakt z goryczki (Gentianae extractum siccum) stosowane w produktach leczniczych, takich jak Kalms (22,50 mg ekstraktu suchego) oraz Krople żołądkowe i Krople żołądkowe T (nalewka gorzka Amara tinctura z korzenia goryczki), wymagają ścisłego przestrzegania dawek ze względu na ryzyko działań niepożądanych. Preparaty te nie są zalecane u dzieci poniżej 12 roku życia z powodu braku danych klinicznych. Szczególną uwagę należy zwrócić na zawartość etanolu w nalewek: Krople żołądkowe zawierają 65-75% (v/v) etanolu, a dawka 15 kropli dostarcza około 0,25 g alkoholu (odpowiednik 6,3 ml piwa lub 2,6 ml wina), natomiast 40 kropli to 0,8 g etanolu. Krople żołądkowe T zawierają około 70% etanolu, a dawka 50 kropli (2,5 ml) dostarcza 1,4 g etanolu. Z tego powodu preparaty te są przeciwwskazane u pacjentów z chorobami wątroby, padaczką, uszkodzeniem mózgu, chorobami psychicznymi, alkoholizmem oraz u dzieci.
choroba alkoholowa, choroba umysłowa, choroba wątroby, cukrzyca, dziurawiec, fotouczulenie, goryczka, kamica żółciowa, korzeń goryczki, liść bobrka, nalewka gorzka, nerwica wegetatywna, niedobór laktazy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, owocnia pomarańczy gorzkiej, padaczka, refluks żołądkowo-przełykowy, schorzenie dróg żółciowych, stan neurotyczny, uszkodzenie mózgu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zgaga - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Duomox
Przed rozpoczęciem terapii amoksycyliną konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu dotyczącego nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny i inne beta-laktamy, ze względu na ryzyko ciężkich reakcji alergicznych, w tym anafilaksji, zespołu Kounisa oraz ostrej uogólnionej osutki krostkowej (AGEP). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami atopowymi oraz z historią reakcji uczuleniowych. U dzieci może wystąpić zapalenie jelit indukowane lekami (DIES) objawiające się przewlekłymi wymiotami 1-4 godziny po podaniu leku, bólami brzucha, biegunką, niedociśnieniem i leukocytozą z neutrofilią, z ryzykiem progresji do wstrząsu. Amoksycylina nie powinna być stosowana bez potwierdzenia wrażliwości patogenu, zwłaszcza w zakażeniach układu moczowego oraz ciężkich infekcjach ucha, nosa i gardła. U pacjentów z niewydolnością nerek dawkę leku należy dostosować, a funkcję nerek monitorować regularnie, zwłaszcza przy wysokich dawkach.
acute generalised exanthemous pustulosis, amoksycylina, antybiotyk beta-laktamowy, biegunka, ból brzucha, borelioza, Borrelia burgdorferi, cefalosporyna, choroba atopowa, choroba z Lyme, ciężka reakcja uczuleniowa, czas protrombinowy, dysfagia, krystaluria, kryształki amoksycyliny w moczu, krzepliwość krwi, lek przeciwzakrzepowy, leukocytoza z neutrofilią, mononukleoza zakaźna, morfologia krwi, nadwrażliwość na penicyliny, neutrofilia, niedociśnienie, niewydolność, odropodobna wysypka, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, padaczka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja Jarischa-Herxheimera, układ krwiotwórczy, wstrząs, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie oponowe, zakażenie ucha, zakażenie układu moczowego, zapalenie jelit indukowane lekami, zapalenie jelita grubego związane z antybiotykiem, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Medikinet CR 50 mg 50 mg
Lek Medikinet CR (chlorowodorek metylofenidatu) w formie kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym sacharozę (63,57–159,22 mg na kapsułkę, w preparacie 50 mg: 116,00–132,68 mg). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują jaskrę, guz chromochłonny, nadczynność tarczycy, stosowanie nieselektywnych i nieodwracalnych inhibitorów MAO oraz stany po ich odstawieniu przez minimum 14 dni. Ponadto lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami psychicznymi (np. ciężka depresja, psychozy, choroba afektywna dwubiegunowa typu I niekontrolowana), poważnymi schorzeniami układu sercowo-naczyniowego (np. ciężkie nadciśnienie, niewydolność serca, choroba niedokrwienna, kardiomiopatie, zawał mięśnia sercowego w wywiadzie) oraz patologią naczyń mózgowych (np. tętniak, udar, zapalenia naczyń). Przeciwwskazaniem jest także przedłużona bezkwaśność żołądka (pH > 5,5) podczas terapii antagonistami receptora H2, inhibitorami pompy protonowej lub lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy.
antagoniści receptora H2, bezkwaśność żołądka, chlorowodorek metylofenidatu, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba niedokrwienna serca, ciężka depresja, guz chromochłonny, inhibitory monoaminooksydazy, inhibitory pompy protonowej, jadłowstręt psychiczny, jaskra, kanałopatia, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, kardiomiopatia, mania, miażdżyca, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na substancję czynną, napad drgawkowy, nietolerancja sacharozy, niewydolność serca, objawy psychotyczne, osobowość borderline, padaczka, przełom nadciśnieniowy, schizofrenia, skłonności samobójcze, tętniak mózgu, tyreotoksykoza, udar, wrodzone wady serca, zaburzenia lękowe, zaburzenia naczyń mózgowych, zaburzenia nastroju, zaburzenia rytmu serca, zapalenie naczyń, zarostowa choroba tętnic, zawał mięśnia sercowego - Leksykon chorób i schorzeń
Herpes noworodkowy – Patofizjologia i mechanizm
Herpes noworodkowy to rzadka, ale ciężka infekcja wirusowa wywoływana przez HSV-1 i HSV-2, z dominacją HSV-2 (70-85% przypadków). Zakażenie może nastąpić wewnątrzmacicznie (5%), okołoporodowo (85%) lub poporodowo (10%). Ryzyko transmisji zależy od rodzaju zakażenia matki (pierwotne zakażenie w III trymestrze wiąże się z 33% ryzykiem transmisji, nawrotowe tylko 3%), statusu immunologicznego matki, czasu pęknięcia błon płodowych oraz procedur położniczych. Patogeneza obejmuje wniknięcie wirusa przez błony śluzowe lub uszkodzoną skórę, replikację w komórkach nabłonkowych, wiremię i zakażenie narządów docelowych, w tym OUN, gdzie wirus może rozprzestrzeniać się drogą krwionośną lub transportem aksonalnym. Charakterystyczne zmiany histopatologiczne to martwica krwotoczna, ciałka wtrętowe i nacieki limfocytarne. Dysregulacja odpowiedzi zapalnej u noworodków przyczynia się do patogenezy, a mutacje w szlaku TLR3 mogą predysponować do ciężkich postaci choroby.
bezobjawowe siewstwo wirusa, czynnik regulacyjny interferonu, genom DNA, glikoproteina, herpes noworodkowy, Herpes Simplex Virus, Herpesviridae, hiperferrytynemia, HSV-1, HSV-2, limfohistiocytoza hemofagocytarna, martwica krwotoczna, opóźnienie rozwojowe, padaczka, pleocytoza płynu mózgowo-rdzeniowego, porażenie mózgowe, replikacja wirusa, sepsa noworodkowa, transport aksonalny wsteczny, wiremia, wirus opryszczki pospolitej, zakażenie okołoporodowe, zakażenie poporodowe, zakażenie wewnątrzmaciczne, zapalenie mózgu, zapalenie płuc, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Epigapent 800 mg
Lek Epigapent, zawierający gabapentynę w dawkach 600 mg i 800 mg w postaci tabletek powlekanych, jest wskazany do leczenia napadów częściowych padaczki oraz obwodowego bólu neuropatycznego u dorosłych. W terapii padaczki może być stosowany jako terapia wspomagająca u pacjentów dorosłych i dzieci od 6. roku życia oraz jako monoterapia u dorosłych i młodzieży od 12. roku życia. Wskazania obejmują napady częściowe z lub bez wtórnie uogólnionych, a dobór schematu leczenia powinien uwzględniać indywidualną odpowiedź pacjenta, współistniejące schorzenia oraz profil działań niepożądanych. W leczeniu bólu neuropatycznego Epigapent jest stosowany u dorosłych z bolesną neuropatią cukrzycową oraz neuralgią postherpetyczną, szczególnie gdy inne terapie pierwszego rzutu są nieskuteczne lub źle tolerowane.
amitryptylina, ból neuropatyczny obwodowy, duloksetyna, gabapentyna, leczenie przeciwpadaczkowe, monoterapia, napad częściowy, napad wtórnie uogólniony, nerwoból popółpaścowy, neuralgia postherpetyczna, neuropatia cukrzycowa bolesna, padaczka, pregabalina, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, wirus półpaśca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lamotrix 100 mg
Lamotrix, zawierający lamotryginę, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, istotnych w terapii padaczki oraz zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Najpoważniejszym powikłaniem jest zespół nadwrażliwości, obejmujący gorączkę, uogólnione powiększenie węzłów chłonnych, obrzęk twarzy, zaburzenia hematologiczne i czynności wątroby, a także niewydolność wielonarządową. Wczesne objawy mogą wystąpić bez wysypki, co wymaga natychmiastowego przerwania leczenia, jeśli nie stwierdzono innej etiologii. Ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (rzadko) i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (bardzo rzadko), stanowią zagrożenie życia. Ryzyko wysypki wzrasta przy dużych dawkach początkowych, szybkim zwiększaniu dawki oraz jednoczesnym stosowaniu walproinianu. Bardzo rzadkie, ale groźne działania obejmują zaburzenia hematologiczne (neutropenia, leukopenia, niedokrwistość, małopłytkowość, pancytopenia, niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza) oraz limfohistiocytozę hemofagocytarną (HLH).
agranulocytoza, ataksja, choreoatetoza, choroba Parkinsona, hipogammaglobulinemia, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, lamotrygina, leukopenia, limfadenopatia, limfohistiocytoza hemofagocytarna, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność wątroby, niewydolność wielonarządowa, objawy pozapiramidowe, oczopląs, osteopenia, osteoporoza, padaczka, pancytopenia, reakcja fotowrażliwości, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wysypka grudkowo-plamista, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół nadwrażliwości, zespół rzekomotoczniowy, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszona gęstość mineralna kości - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Solian
Amisulpryd, stosowany w terapii neuroleptycznej, wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko ciężkiego uszkodzenia wątroby, złośliwego zespołu neuroleptycznego (NMS) oraz wydłużenia odstępu QT w EKG, co może prowadzić do torsade de pointes. Objawy dysfunkcji wątroby, takie jak astenia, jadłowstręt, nudności, wymioty, ból brzucha i żółtaczka, wymagają natychmiastowej diagnostyki. W przypadku NMS, charakteryzującego się hipertermią, sztywnością mięśni, zaburzeniami autonomicznymi i wzrostem kinazy kreatynowej, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia. Amisulpryd może nasilać objawy choroby Parkinsona i powinien być stosowany u tych pacjentów tylko w sytuacjach bezwzględnej konieczności. Ponadto, lek może powodować hiperglikemię, obniżać próg drgawkowy oraz indukować leukopenię, neutropenię i agranulocytozę, co wymaga regularnej kontroli hematologicznej i glikemii, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą lub padaczką w wywiadzie.
agranulocytoza, akatyzja, bradykardia, brak laktazy, choroba Parkinsona, ciężkie uszkodzenie wątroby, dysfunkcja wątroby, dyskineza, dyskrazja krwi, dystonia, działanie antydopaminergiczne, epizod naczyniowo-mózgowy, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertermia, hipokaliemia, komorowe zaburzenia rytmu serca, łagodny guz przysadki, leukopenia, nawrót objawów psychotycznych, neutropenia, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, obniżenie progu drgawkowego, ostry objaw odstawienia, otępienie, padaczka, prolactinoma, prolaktyna, rabdomioliza, rak piersi, ruchy mimowolne, torsade de pointes, ubytek pola widzenia, udar mózgu, wrodzone wydłużenie odstępu QT, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenie czynności autonomicznego układu nerwowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tavanic 5 mg/ml
Tavanic w postaci roztworu do infuzji (5 mg/ml) zawiera lewofloksacynę, fluorochinolonowy antybiotyk, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na lewofloksacynę lub inne chinolony ze względu na ryzyko ciężkich reakcji alergicznych. Lek jest również przeciwwskazany u osób z padaczką z powodu ryzyka obniżenia progu drgawkowego, a także u pacjentów z historią zapalenia ścięgna po stosowaniu fluorochinolonów z uwagi na wysokie ryzyko nawrotu tego powikłania. Ponadto, ze względu na zawartość 15,8 mmol (363 mg) sodu w 100 ml roztworu (standardowa dawka 500 mg), należy zachować ostrożność u pacjentów wymagających ograniczenia podaży sodu, takich jak osoby z niewydolnością serca czy nadciśnieniem tętniczym.
alergia krzyżowa, antybiotyk fluorochinolonowy, dysfagia, działanie niepożądane, działanie teratogenne, lewofloksacyna, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na chinolony, nadwrażliwość na lewofloksacynę, napad drgawkowy, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, poważne działanie niepożądane, próg drgawkowy, reakcja alergiczna, roztwór do infuzji, Tavanic, układ kostno-stawowy, uszkodzenie chrząstek stawowych, zapalenie ścięgna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Seroxat 20 mg
Seroxat, zawierający 20 mg paroksetyny chlorowodorku półwodnego, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) stosowanym w leczeniu zaburzeń psychicznych. Podstawowymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są nadwrażliwość na paroksetynę lub substancje pomocnicze oraz jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO), co grozi rozwojem zespołu serotoninowego. Wyjątkowo, w przypadku linezolidu – odwracalnego nieselektywnego inhibitora MAO – możliwe jest skojarzone stosowanie pod ścisłą kontrolą kliniczną. Przestrzeganie odpowiednich odstępów czasowych między terapią paroksetyną a inhibitorami MAO jest kluczowe: 2 tygodnie po nieodwracalnych inhibitorach MAO oraz co najmniej 24 godziny po odwracalnych. Ponadto, bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie paroksetyny z tiorydazyną lub pimozydem ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT i groźnych arytmii.
arytmia komorowa, błękit metylenowy, chlorek metylotioniny, ciśnienie tętnicze, doustny antykoagulant, inhibitor monoaminooksydazy, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, moklobemid, napad drgawkowy, nieodwracalny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objaw odstawienny, odwracalny inhibitor MAO, odwracalny nieselektywny inhibitor MAO, padaczka, paroksetyna chlorowodorek półwodny, pimozyd, próg drgawkowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tiorydazyna, wada rozwojowa płodu, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zachowanie samobójcze, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Niquitin
Lek NiQuitin, zawierający 2 mg nikotyny w pastylce do ssania, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, schorzeniami układu sercowo-naczyniowego (w tym stabilną dławicą piersiową, niewydolnością serca, zaburzeniami krążenia mózgowego), guzem chromochłonnym nadnerczy oraz nadczynnością tarczycy, ze względu na potencjalne nasilenie objawów i ryzyko wzrostu ciśnienia tętniczego. U pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności wątroby i/lub nerek może dochodzić do zmniejszonego klirensu nikotyny i jej metabolitów, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z cukrzycą, u których stosowanie NiQuitin może powodować większe wahania stężenia glukozy we krwi, wymagając częstszej kontroli glikemii. W przypadku hospitalizowanych pacjentów z niestabilnością hemodynamiczną po zawale mięśnia sercowego, ciężkich zaburzeniach rytmu serca lub udarze mózgu, zaleca się zaprzestanie palenia bez farmakologicznego wsparcia, jednak w razie konieczności stosowania NiQuitin wymagana jest ścisła kontrola lekarska i monitorowanie ciśnienia tętniczego.
aspartam, cukrzyca, dławica piersiowa, fenyloalanina, fenyloketonuria, guz chromochłonny nadnerczy, katecholamina, klirens nikotyny, lek przeciwdrgawkowy, mannitol, naczynie obwodowe, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, nikotyna, nikotynowa terapia zastępcza, padaczka, skurcz naczyń, stężenie glukozy, udar mózgowy, układ sercowo-naczyniowy, wrzód trawienny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krążenia mózgowego, zaburzenie rytmu serca, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jamy ustnej, zapalenie przełyku, zatrucie nikotyną, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pregabalin Aurovitas 300 mg
Pregabalin Aurovitas jest dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 75 mg, 150 mg i 300 mg, stosowanych doustnie. Standardowe dawkowanie wynosi od 150 mg do 600 mg na dobę, podzielone na 2-3 dawki (BID lub TID), dostosowane do wskazań klinicznych: ból neuropatyczny, padaczka oraz uogólnione zaburzenia lękowe (GAD). W leczeniu bólu neuropatycznego i padaczki dawka początkowa to 150 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 300 mg po 3-7 dniach i do 600 mg po kolejnych 7 dniach. W terapii GAD dawkę zwiększa się stopniowo od 150 mg do maksymalnie 600 mg na dobę, z oceną konieczności kontynuacji leczenia. Przerwanie terapii powinno odbywać się stopniowo, przez co najmniej tydzień. Pregabalina jest eliminowana głównie przez nerki w postaci niezmienionej, a jej klirens jest proporcjonalny do klirensu kreatyniny, co wymaga dostosowania dawki u pacjentów z niewydolnością nerek.
ból neuropatyczny, dawka pojedyncza, funkcja nerek, hemodializa, kapsułka twarda, kapsułka żelatynowa twarda, klirens kreatyniny, klirens pregabaliny, kreatynina, padaczka, podanie doustne, postać niezmieniona leku, praktyka kliniczna, pregabalina, tolerancja leczenia, uogólnione zaburzenie lękowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Syrop prawoślazowy Ziołowa Tradycja
Syrop prawoślazowy Ziołowa Tradycja zawiera macerat z korzenia prawoślazu (35,9 g/100 g, odpowiadający 5 g korzenia) wykazujący działanie powlekające na błony śluzowe przewodu pokarmowego, co może opóźniać wchłanianie innych leków. Zaleca się zachowanie odstępu czasowego 30-60 minut między podaniem syropu a innymi produktami leczniczymi, aby uniknąć zmniejszenia ich biodostępności. Preparat zawiera 6,55 mg kwasu benzoesowego oraz 4,2 g sacharozy w 5 ml syropu, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z astmą oskrzelową (ze względu na ryzyko skurczu oskrzeli) oraz u osób z cukrzycą, dziedziczną nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy i niedoborem sacharazy-izomaltazy. Ponadto, syrop zawiera 1,1% m/v etanolu, co odpowiada 186 mg alkoholu w dawce 15 ml (równoważne 4,7 ml piwa lub 2 ml wina), co jest przeciwwskazaniem u pacjentów z chorobami wątroby, padaczką oraz chorobą alkoholową.
astma oskrzelowa, biodostępność, błona śluzowa przewodu pokarmowego, choroba alkoholowa, choroba wątroby, cukrzyca, duszność, farmakodynamika, farmakokinetyka, gorączka, korzeń prawoślazu, macerat z korzenia prawoślazu, nawrót choroby, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, padaczka, plwocina, próg drgawkowy, ropna plwocina, schorzenie układu oddechowego, skurcz oskrzeli, śluz roślinny, uszkodzenie hepatocytów, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Olejek eteryczny z owocni pomarańczy – Przeciwwskazania stosowania
Olejek eteryczny z owocni pomarańczy (Citrus aurantium L.), obecny m.in. w preparacie Melisana Klosterfrau, wykazuje szereg przeciwwskazań klinicznych wynikających zarówno z właściwości samego olejku, jak i formy farmaceutycznej, w której jest stosowany. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na olejek lub inne składniki preparatu, zwłaszcza u pacjentów z historią alergii na olejki cytrusowe. Preparaty te są niewskazane u osób z owrzodzeniami błony śluzowej przewodu pokarmowego ze względu na potencjalne działanie drażniące olejku. Dodatkowo, ze względu na wysoką zawartość etanolu (66,8% obj.) w roztworze alkoholowym, przeciwwskazania obejmują choroby wątroby, chorobę alkoholową, urazy mózgu, padaczkę, a także okres ciąży, laktacji i stosowanie u dzieci, ze względu na ryzyko toksycznego działania alkoholu i możliwe interakcje farmakokinetyczne.
choroba alkoholowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wątroby, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dysfunkcja wątroby, działanie teratogenne, epilepsja, laktacja, nadwrażliwość, nieswoiste zapalenie jelit, olejek cytrusowy, olejek eteryczny z owocni pomarańczy, owrzodzenie błony śluzowej, padaczka, próg drgawkowy, reakcja alergiczna, uraz mózgu, uszkodzenie błony śluzowej, uszkodzenie powłoki skórnej, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zabieg neurochirurgiczny, zaburzenie drgawkowe, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie skórne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tegretol CR 200 200 mg
Tegretol CR, dostępny w dawkach 200 mg i 400 mg karbamazepiny w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, jest wskazany przede wszystkim w leczeniu padaczki, obejmując napady częściowe proste i złożone, napady uogólnione toniczno-kloniczne oraz mieszane postaci napadów. Lek może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej, jednak jest nieskuteczny w napadach nieświadomości (petit mal) i mioklonicznych. Ponadto, Tegretol CR znajduje zastosowanie w psychiatrii, zwłaszcza w leczeniu zespołu maniakalnego oraz profilaktyce nawrotów choroby afektywnej dwubiegunowej. W neurologii lek jest również stosowany w terapii alkoholowego zespołu abstynencyjnego oraz w leczeniu neuropatycznych zespołów bólowych, takich jak idiopatyczny nerwoból nerwu trójdzielnego i językowo-gardłowego, w tym w przebiegu stwardnienia rozsianego.
alkoholowy zespół abstynencyjny, bezsenność, ból neuropatyczny, choroba afektywna dwubiegunowa, drżenie, karbamazepina, leczenie skojarzone, monoterapia, napad częściowy prosty, napad częściowy złożony, napad miokloniczny, napad nieświadomości, napad uogólniony toniczno-kloniczny, nerwoból nerwu językowo-gardłowego, nerwoból nerwu trójdzielnego, padaczka, pobudzenie psychoruchowe, psychoza maniakalno-depresyjna, stężenie leku w surowicy, stwardnienie rozsiane, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, zaburzenie połykania, zaburzenie wegetatywne, zespół maniakalny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Digestonic –
Digestonic, płyn doustny zawierający 0,35-0,50 mg/g związków antranoidowych (w przeliczeniu na reinę) oraz 60,0-68,0% (V/V) etanolu, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań wynikających z farmakologii składników i obecności etanolu. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z niedrożnością jelit, stanami zapalnymi jelit oraz kamicą żółciową ze względu na ryzyko nasilenia objawów i pogorszenia stanu klinicznego. Ponadto, ze względu na potencjał alergizujący składników roślinnych (m.in. ziele dziurawca, kwiat rumianku, liść mięty pieprzowej, korzeń rzewienia), stosowanie leku jest przeciwwskazane u osób z nadwrażliwością na którykolwiek z tych komponentów.
choroba alkoholowa, choroba refluksowa przełyku, choroba wątroby, działanie przeczyszczające, interakcja z etanolem, kamica żółciowa, korzeń rzewienia, kwiat rumianku, liść mięty pieprzowej, marskość wątroby, nadwrażliwość na składniki, niedrożność jelit, owoc kolendry, owoc kopru włoskiego, owoc róży, padaczka, stłuszczenie wątroby, zaburzenie perystaltyki, zapalenie jelit, zapalenie wątroby, zawartość etanolu, ziele dziurawca, związek antranoidowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Recodium max 1200 mg
Stosowanie piracetamu w postaci tabletek powlekanych Recodium 1200 mg wiąże się z występowaniem licznych działań niepożądanych, które należy monitorować ze względu na ich potencjalne znaczenie kliniczne. Wśród najważniejszych działań o nieznanej częstości występowania znajdują się zaburzenia krwotoczne oraz reakcje immunologiczne, w tym reakcje anafilaktoidalne i nadwrażliwość, które mogą stanowić zagrożenie życia. W obrębie układu nerwowego często obserwuje się hiperkinezję, a niezbyt często senność, natomiast objawy takie jak ataksja, zaburzenia równowagi, nasilenie padaczki, ból głowy i bezsenność występują z nieznaną częstością. Zaburzenia psychiczne obejmują nerwowość (często), depresję (niezbyt często) oraz pobudzenie, lęk, splątanie i omamy o nieznanej częstości. Zawroty głowy, bóle brzucha, biegunka, nudności i wymioty również zgłaszane są z nieznaną częstością, co może wpływać na komfort terapii i bezpieczeństwo pacjenta.
astenia, ataksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, depresja, hiperkinezja, lęk, nadwrażliwość, nerwowość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, padaczka, piracetam, pobudzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, senność, splątanie, świąd, układ immunologiczny, układ krwiotwórczy, układ nerwowy, wymioty, zaburzenia krwotoczne, zaburzenia równowagi, zapalenie skóry, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Koper włoski – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Koper włoski (Foeniculum vulgare) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, których stosowanie wymaga uwzględnienia ograniczeń wiekowych i czasu terapii. Produkty zawierające wyłącznie koper włoski nie są zalecane u dzieci poniżej 4 lat, a preparaty złożone, takie jak Apetiherb, nie powinny być stosowane u dzieci poniżej 3 lat. Preparaty o działaniu przeczyszczającym z koprem włoskim (np. Radirex PLUS) są przeciwwskazane u dzieci poniżej 12 lat. U dorosłych i dzieci powyżej 12 lat czas stosowania preparatów z koprem włoskim nie powinien przekraczać 2 tygodni, natomiast u dzieci w wieku 4-12 lat – 1 tygodnia. Preparaty złożone o działaniu przeczyszczającym nie powinny być stosowane dłużej niż 1-2 tygodnie bez konsultacji lekarskiej.
antrazwiązki, choroba wątroby, cukrzyca, działanie przeczyszczające, Foeniculum vulgare, gospodarka wodno-elektrolitowa, koper włoski, krwawienie menstruacyjne, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, padaczka, perystaltyka jelit, przekrwienie macicy, rzadkie dziedziczne zaburzenia, substancja przeczyszczająca, zaburzenia funkcji wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lacosamide Neuraxpharm 100 mg
Lacosamide Neuraxpharm to lek przeciwpadaczkowy dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, zawierający lakozamid – substancję czynną o mechanizmie selektywnej modulacji wolnych kanałów sodowych. Preparat jest wskazany do leczenia napadów częściowych (zlokalizowanych) oraz częściowych wtórnie uogólnionych zarówno w monoterapii, jak i terapii wspomagającej u dorosłych, młodzieży (od 12 lat) oraz dzieci (od 2 lat). W terapii wspomagającej stosuje się go także w leczeniu napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych u pacjentów od 4 roku życia z uogólnioną padaczką idiopatyczną. Monoterapia jest szczególnie zalecana u pacjentów z nowo rozpoznaną padaczką lub nietolerujących politerapii, natomiast terapia wspomagająca jest stosowana, gdy monoterapia innym lekiem nie zapewnia odpowiedniej kontroli napadów.
działanie niepożądane, działanie przeciwdrgawkowe, faza kloniczna, faza toniczna, interakcja lekowa, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, modulacja kanałów sodowych, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad toniczno-kloniczny, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, ognisko padaczkowe, padaczka, politerapia, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, uogólniona padaczka idiopatyczna, utrata przytomności - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Depakine
Walproinian sodu (Depakine) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, w tym hepatotoksyczności, szczególnie u niemowląt i dzieci poniżej 3 lat stosujących politerapię przeciwpadaczkową oraz u pacjentów z mutacjami POLG, zaburzeniami metabolicznymi i uszkodzeniem mózgu. Uszkodzenia wątroby najczęściej pojawiają się w ciągu pierwszych 6 miesięcy terapii, zwłaszcza między 2 a 12 tygodniem, i manifestują się objawami takimi jak osłabienie, brak apetytu, senność, wymioty oraz nawrót napadów padaczkowych. Monitorowanie czynności wątroby, w tym czasu protrombinowego, jest kluczowe przed i w trakcie leczenia. W przypadku nieprawidłowości należy przerwać terapię walproinianem, zwłaszcza przy współistniejącym stosowaniu salicylanów. Rzadko obserwuje się ciężkie zapalenie trzustki, które może być śmiertelne, a także zwiększone ryzyko myśli i zachowań samobójczych, co wymaga uważnej obserwacji pacjentów.
aminotransferazy, ataksja móżdżkowa, bilirubina, choroba mitochondrialna, czas protrombinowy, encefalopatia, encefalopatia hiperamonemiczna, fibrynogen, hiperamonemia, hipoglikemia hipoketotyczna, karbapenemy, kardiomiopatia, lek przeciwpadaczkowy, migrena z aurą, morfologia krwi, mutacja POLG, niedobór karnityny, niewydolność wątroby, oftalmoplegia, padaczka, rabdomioliza, teratogenność, toczeń rumieniowaty, uszkodzenie mózgu, uszkodzenie wątroby, walproinian sodu, wkładka wewnątrzmaciczna, zaburzenia cyklu mocznikowego, zaburzenia mitochondrialne, zaburzenia neurorozwojowe, zapalenie trzustki, zespół Alpersa-Huttenlochera, zespół Fanconiego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Gabacol 100 mg
Gabapentyna (Gabacol) przenika przez łożysko i do mleka matki, co wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Ryzyko wad wrodzonych u potomstwa matek przyjmujących leki przeciwpadaczkowe jest 2-3-krotnie wyższe niż w populacji ogólnej, z najczęstszymi defektami obejmującymi rozszczep podniebienia, wady układu krążenia oraz cewy nerwowej. Politerapia zwiększa to ryzyko, dlatego preferowana jest monoterapia. Nagłe odstawienie gabapentyny jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko przełomowych napadów drgawkowych, które zagrażają zarówno matce, jak i płodowi. Dane dotyczące bezpieczeństwa gabapentyny w ciąży są ograniczone, a decyzje terapeutyczne powinny uwzględniać indywidualną ocenę stosunku korzyści do ryzyka.
dysfagia, gabapentyna, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad drgawkowy, napad drgawkowy przełomowy, objawy odstawienne, opioid, padaczka, przenikanie do mleka kobiecego, przenikanie przez łożysko, rozszczep podniebienia, wada rozwojowa cewy nerwowej, wada wrodzona, wada wrodzona układu krążenia, zespół odstawienia noworodka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Seizpat 50 mg
Lakozamid, substancja czynna leku Seizpat (tabletki powlekane 50 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg), wymaga szczegółowej oceny bezpieczeństwa u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w kontekście planowania ciąży, samej ciąży oraz laktacji. Lekarz powinien przeprowadzić kompleksową konsultację dotyczącą planowania rodziny i metod antykoncepcji, a w przypadku planowanej ciąży ponownie ocenić zasadność kontynuacji terapii. Należy uwzględnić podwyższone ryzyko wad rozwojowych u dzieci matek z padaczką leczonych lekami przeciwpadaczkowymi, które epidemiologicznie wynosi 6-9% (2-3 razy więcej niż w populacji ogólnej, gdzie ryzyko wynosi około 3%). Terapia wielolekowa zwiększa to ryzyko, a nagłe odstawienie leków jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko zaostrzenia choroby i zagrożenia dla matki i płodu. Dane kliniczne dotyczące stosowania lakozamidu w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne na szczurach i królikach nie wykazały teratogenności, choć przy toksycznych dawkach obserwowano toksyczność zarodkową. Lakozamid powinien być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, po indywidualnej ocenie.
antykoncepcja, dawka terapeutyczna, karmienie piersią, lakozamid, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpadaczkowy, napad padaczkowy, padaczka, planowanie rodziny, płodność, pole pod krzywą stężenia, potencjał teratogenny, Seizpat, stosunek korzyści do ryzyka, tabletka powlekana, terapia wielolekowa, toksyczność zarodkowa, wada rozwojowa, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Eloprine 250 mg/5 ml
Inozyna pranobeks, substancja czynna leku Eloprine w formie syropu o stężeniu 250 mg/5 ml, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na inozynę pranobeks lub substancje pomocnicze, w tym metylu parahydroksybenzoesan (5 mg/5 ml), propylu parahydroksybenzoesan (1,5 mg/5 ml), etanol (6,95 mg/5 ml) oraz sacharozę (3,25 g/5 ml). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią alergii lub atopii, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, także typu późnego. Ponadto, lek jest przeciwwskazany podczas aktualnego napadu dny moczanowej oraz u pacjentów z hiperurykemią, gdyż inozyna pranobeks może podnosić stężenie kwasu moczowego w surowicy, nasilając objawy choroby i ryzyko powikłań.
choroba alkoholowa, choroba wątroby, dna moczanowa, dysfagia, hiperurykemia, inozyna, inozyna pranobeks, kontrola glikemii, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, padaczka, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna typu późnego, substancja czynna, wywiad alergiczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Krwawnik kanadyjski – Wskazania do stosowania
Preparat homeopatyczny Limfodrenaż-Pascoe Basic zawiera Sanguinaria canadensis w potencji D8, w ilości 0,01 g na 10 g (10,5 ml) produktu, który jest stosowany jako terapia wspomagająca w infekcjach górnych dróg oddechowych. Produkt ma formę kropli doustnych i zawiera 39% V/V alkoholu etylowego, co odpowiada 79 mg etanolu na 10 kropli, co należy uwzględnić przy zalecaniu pacjentom z przeciwwskazaniami do spożycia alkoholu. Sanguinaria canadensis jest jednym z dziewięciu składników aktywnych, które tworzą kompleksową formułę homeopatyczną, uzupełniającą standardowe leczenie infekcji dróg oddechowych.
alkoholizm, choroba wątroby, etanol, glistnik jaskółcze ziele, gorzknik kanadyjski, infekcja górnych dróg oddechowych, jeżówka, krople doustne, krwawnik kanadyjski, kwas arsenowy, mniszek lekarski, nagietek lekarski, nalewka macierzysta, padaczka, potencja homeopatyczna, preparat homeopatyczny, produkt homeopatyczny, szkarłatka amerykańska, terapia wspomagająca, widłak goździsty - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sedam 3 3 mg
Lek Sedam 3 zawiera bromazepam w dawce 3 mg i jest wskazany przede wszystkim w leczeniu zaburzeń lękowych, takich jak zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenia adaptacyjne, zespół stresu pourazowego (PTSD) oraz dysfunkcje autonomiczne manifestujące się objawami somatycznymi (np. nadmierna potliwość, tachykardia, bóle brzucha, częstomocz psychogenny). Bromazepam, jako benzodiazepina o działaniu anksjolitycznym, skutecznie redukuje objawy lękowe i napięcie, poprawiając jakość życia pacjentów, także tych z przewlekłymi chorobami ośrodkowego układu nerwowego (np. padaczka, choroba Parkinsona, stwardnienie rozsiane). Preparat dostępny jest w postaci tabletek zawierających 3 mg bromazepamu oraz 267,84 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
benzodiazepina, bromazepam, choroba Parkinsona, dysfunkcja autonomiczna, kołatanie serca, laktoza jednowodna, nadmierna czujność, nadmierna potliwość, napięcie ruchowe, nietolerancja laktozy, objawy odstawienne, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, pourazowe uszkodzenie mózgu, przewlekła choroba OUN, stwardnienie rozsiane, tachykardia, zaburzenie adaptacyjne, zaburzenie lękowe, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie stresowe pourazowe, zespół jelita drażliwego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Imupret N 1 ml/ml
Imupret N to preparat w postaci kropli doustnych zawierający wyciągi z siedmiu ziół leczniczych, w tym ziela skrzypu, krwawnika pospolitego, korzenia prawoślazu, liścia orzecha włoskiego, ziela mniszka lekarskiego, kwiatu rumianku oraz kory dębu. Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania leku jest nadwrażliwość na którykolwiek ze składników, zwłaszcza u pacjentów uczulonych na rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae), ze względu na ryzyko reakcji alergii krzyżowych, szczególnie z kwiatem rumianku. W preparacie znajduje się do 19,5% (V/V) etanolu, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami wątroby, alkoholizmem, padaczką lub uszkodzeniami mózgu, mimo że nie jest to formalne przeciwwskazanie.
alergia krzyżowa, alergia na astrowate, alkoholizm, bylica pospolita, choroba wątroby, chryzantema, etanol, kontaktowe zapalenie skóry, kora dębu, korzeń prawoślazu, krople doustne, krwawnik pospolity, kwiat rumianku, liść orzecha włoskiego, mniszek lekarski, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, padaczka, pokrzywka, reakcja krzyżowa, test alergiczny, uszkodzenie mózgu, wyciąg roślinny, wywiad alergologiczny, zaburzenie oddechowe, ziele skrzypu, zioła lecznicze - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sabril 500 mg
Wigabatryna (Sabril) stosowana u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią wymaga szczegółowej konsultacji dotyczącej potencjalnego ryzyka dla płodności, płodu oraz dziecka karmionego piersią. Potomstwo matek stosujących leki przeciwpadaczkowe, w tym wigabatrynę, cechuje się 2-3-krotnie zwiększonym ryzykiem wad rozwojowych, takich jak rozszczep wargi, wady sercowo-naczyniowe oraz wady cewy nerwowej. Politerapia zwiększa to ryzyko bardziej niż monoterapia, dlatego preferowane jest leczenie pojedynczym lekiem. Dane dotyczące stosowania wigabatryny w ciąży są ograniczone, a obecność choroby podstawowej i innych leków utrudnia jednoznaczną ocenę wpływu na rozwój płodu. Preparat przenika do mleka kobiecego, jednak brak jest wystarczających danych dotyczących wpływu na noworodki i niemowlęta.
karmienie piersią, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad padaczkowy, opieka położnicza, padaczka, politerapia, rozszczep wargi, Sabril, samoistne poronienie, ubytek pola widzenia, wada cewy nerwowej, wada rozwojowa, wada sercowo-naczyniowa, wada wrodzona, wigabatryna, zdolność reprodukcyjna, życie płodowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bulgaplin 150 mg
Pregabalina, będąca pochodną kwasu gamma-aminomasłowego i należąca do grupy gabapentynoidów (ATC: N02BF02), wykazuje działanie przeciwbólowe poprzez wiązanie się z podjednostką α2-δ kanałów wapniowych w OUN. Skuteczność leku potwierdzono w neuropatii cukrzycowej, neuralgii popółpaścowej oraz bólu po urazie rdzenia kręgowego, z szybkim początkiem działania już w pierwszym tygodniu terapii. W badaniach klinicznych stosowano dawki w schematach BID i TID, bez istotnych różnic w skuteczności i bezpieczeństwie. W neuropatii obwodowej 35% pacjentów leczonych pregabaliną osiągnęło ≥50% redukcję bólu (vs. 18% placebo), a w neuropatii ośrodkowej odsetek ten wyniósł 22% (vs. 7% placebo). W terapii skojarzonej padaczki u dorosłych i dzieci (od 3 miesięcy) wykazano zależną od dawki skuteczność, np. u dzieci 4-16 lat dawka 10 mg/kg mc./dobę (max 600 mg/dobę) dawała 40,6% pacjentów z ≥50% redukcją napadów (p=0,0068 vs placebo). W napadach toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych nie wykazano przewagi pregabaliny nad placebo. Monoterapia pregabaliną nie wykazała równoważności względem lamotryginy w 56-tygodniowym badaniu.
badanie dna oka, białko α2-δ, ból neuropatyczny, działanie przeciwbólowe, GABA, gabapentynoidy, kwas gamma-aminomasłowy, lamotrygina, lek przeciwbólowy, monoterapia, napad częściowy, napad padaczkowy, napad padaczkowy częściowy, napad toniczno-kloniczny, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, niewyraźne widzenie, obwodowy ból neuropatyczny, ośrodkowy ból neuropatyczny, ośrodkowy układ nerwowy, ostrość widzenia, padaczka, pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, pole widzenia, pregabalina, skala Hamiltona, terapia skojarzona, uogólnione zaburzenie lękowe, uraz rdzenia kręgowego, zakażenie górnych dróg oddechowych - Leksykon substancji czynnych
Niepokalanek pospolity – Przeciwwskazania stosowania
Vitex agnus-castus (niepokalanek pospolity) jest stosowany w terapii zaburzeń hormonalnych u kobiet, jednak jego użycie wymaga uwzględnienia przeciwwskazań, głównie nadwrażliwości na substancję czynną lub składniki pomocnicze. Preparaty dostępne są w formie tabletek (Mastodynon) oraz kropli doustnych (Mastodynon N, Pascofemin), które zawierają odpowiednio 53% i 34% etanolu (v/v). Tabletki zawierają laktozę jednowodną, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z niedoborem laktazy, galaktozemią lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. W preparatach złożonych obecne są także inne roślinne składniki, takie jak Caulophyllum thalictroides, Cyclamen purpurascens, Strychnos ignatii, które mogą wywołać reakcje alergiczne.
Aletris farinosa, Caulophyllum thalictroides, Chamaelirium luteum, choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba wątroby, Cimicifuga racemosa, Cyclamen purpurascens, etanol, Fraxinus americana, galaktozemia, Iris versicolor, krople doustne, laktoza jednowodna, leczenie objawowe, Lilium lancifolium, nadwrażliwość na substancje, niedobór laktazy, niepokalanek pospolity, nietolerancja laktozy, padaczka, postać farmaceutyczna, preparat złożony, Pulsatilla pratensis, reakcja alergiczna, Senecio aureus, Strychnos ignatii, substancja pomocnicza, uszkodzenie mózgu, uzależnienie od alkoholu, Vitex agnus-castus, zaburzenie hormonalne, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy