inhibitor reduktazy HMG-CoA
Inhibitory reduktazy HMG-CoA, powszechnie znane jako statyny, to grupa leków stosowanych przede wszystkim w leczeniu hipercholesterolemii. Mechanizm ich działania polega na hamowaniu enzymu reduktazy 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu A (HMG-CoA), który odgrywa kluczową rolę w szlaku syntezy cholesterolu w wątrobie.
Blokowanie tego enzymu prowadzi do zmniejszenia wewnątrzkomórkowego stężenia cholesterolu, co skutkuje zwiększoną ekspresją receptorów LDL na powierzchni hepatocytów i wzmożonym wychwytem cząsteczek LDL z krwiobiegu. W rezultacie obserwuje się obniżenie stężenia cholesterolu całkowitego i frakcji LDL w surowicy krwi, co przekłada się na zmniejszenie ryzyka sercowo-naczyniowego.
Poza działaniem hipolipemizującym, statyny wykazują również efekty plejotropowe, takie jak poprawa funkcji śródbłonka naczyniowego, działanie przeciwzapalne i przeciwzakrzepowe, stabilizacja blaszek miażdżycowych oraz poprawa mikrokrążenia wieńcowego. Do najczęściej stosowanych inhibitorów reduktazy HMG-CoA należą: atorwastatyna, rosuwastatyna, simwastatyna, prawastatyna i fluwastatyna.
Leki z tej grupy mogą powodować działania niepożądane, z których najczęstsze to bóle i osłabienie mięśni (miopatia), podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych oraz, rzadziej, rabdomioliza. Mniej powszechne skutki uboczne obejmują zaburzenia snu, bóle głowy i dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego. Monitorowanie pacjentów leczonych statynami powinno uwzględniać okresowe oznaczanie aktywności kinazy kreatynowej i enzymów wątrobowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atorvastatin Bluefish AB 30 mg
Atorvastatin Bluefish AB to lek z grupy statyn, dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg, 30 mg, 40 mg, 60 mg oraz 80 mg, zawierający atorwastatynę w postaci trójwodnej soli wapniowej. Mechanizm działania polega na inhibicji reduktazy HMG-CoA, co prowadzi do zmniejszenia syntezy cholesterolu w wątrobie. Lek jest wskazany do leczenia hipercholesterolemii pierwotnej (w tym heterozygotycznej i homozygotycznej postaci rodzinnej), hiperlipidemii mieszanej typu IIa i IIb oraz do profilaktyki pierwotnej zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z wysokim ryzykiem. Terapia powinna być uzupełniona modyfikacją stylu życia, w tym dietą niskocholesterolową, aktywnością fizyczną, zaprzestaniem palenia oraz kontrolą współistniejących schorzeń. Warto zwrócić uwagę na zawartość laktozy jednowodnej w tabletkach, która waha się od 53,80 mg w dawce 10 mg do 430,40 mg w dawce 80 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy.
afereza cholesterolu LDL, apolipoproteina B, atorwastatyna, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, cukrzyca, dyslipidemia wtórna, efekt hipolipemizujący, enzym wątrobowy, funkcja wątroby, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hiperlipidemia typu IIa i IIb, hiperlipidemia złożona, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja lekowa, laktoza jednowodna, lipidogram, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, postępowanie niefarmakologiczne, profilaktyka pierwotna zdarzeń sercowo-naczyniowych, ryzyko sercowo-naczyniowe, terapia hipolipemizująca, triglicerydy, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Romazic 15 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Romazic, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie łagodnymi i przemijającymi działaniami niepożądanymi, które zmuszają do przerwania terapii u mniej niż 4% pacjentów. Częstość występowania działań niepożądanych jest zależna od dawki i klasyfikowana według standardowej skali: często (1-10%), niezbyt często (0,1-1%), rzadko (0,01-0,1%), bardzo rzadko (<0,01%) oraz częstość nieznana. Najczęstsze działania obejmują bóle mięśni, bóle głowy, zawroty głowy, zaparcia, nudności oraz zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych. Istotne jest monitorowanie proteinurii, która występuje u mniej niż 1% pacjentów przy dawkach 10-20 mg i u 3% przy dawce 40 mg, jednak jest zazwyczaj odwracalna i nie wiąże się z ostrą lub postępującą chorobą nerek. Ryzyko miopatii, rabdomiolizy oraz znacznego wzrostu kinazy kreatynowej (>5 x GGN) wzrasta przy dawkach powyżej 20 mg, co wymaga przerwania leczenia w przypadku istotnego wzrostu enzymu.
artralgia, bezsenność, białkomocz, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, choroba ścięgna, cukrzyca, ginekomastia, hematuria, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, koszmar senny, krwiomocz, małopłytkowość, miopatia, neuropatia obwodowa, nudność, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna, śródmiąższowe zapalenie płuc, statyna, świąd, utrata pamięci, wysypka, zaburzenie funkcji seksualnej, zaburzenie snu, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy, zerwanie mięśnia, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej - Leksykon leków
Interakcje leku – Daptomycin Accord Healthcare 350 mg
Daptomycyna wykazuje minimalny udział układu cytochromu P450 w metabolizmie, co przekłada się na niski potencjał interakcji farmakokinetycznych z innymi lekami. Badania wykazały brak istotnego wpływu na farmakokinetykę w połączeniu z aztreonamem, probenecydem oraz warfaryną, choć w przypadku tej ostatniej zaleca się monitorowanie aktywności przeciwzakrzepowej i uwzględnienie możliwej interferencji w oznaczeniach PT/INR. Jednoczesne stosowanie daptomycyny z tobramycyną powoduje niewielkie, nieistotne statystycznie zmiany farmakokinetyczne, jednak wymagana jest ostrożność, zwłaszcza przy standardowych dawkach terapeutycznych (2 mg/kg mc. w 30-minutowej infuzji). Daptomycyna może powodować pozorne wydłużenie czasu protrombinowego i wzrost INR, dlatego zaleca się pobieranie próbek krwi do oznaczeń w okresie najniższego stężenia leku w osoczu.
aktywność CPK, aktywność przeciwzakrzepowa, aztreonam, cytochrom P450, czas protrombinowy, daptomycyna, działanie hepatotoksyczne, działanie nefrotoksyczne, farmakokinetyka daptomycyny, filtracja nerkowa, infuzja dożylna, inhibitor COX-2, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek przeciwzakrzepowy, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, miopatia, odpowiedź immunologiczna, probenecyd, rabdomioliza, statyna, stężenie leku w osoczu, test koagulologiczny, tobramycyna, warfaryna, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rosufy
Podczas terapii rozuwastatyną (Rosufy) należy zachować szczególną ostrożność ze względu na ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza przy dawkach 40 mg, które wiążą się z większą częstością występowania proteinurii kanalikowej oraz poważnych działań niepożądanych ze strony nerek. Monitorowanie czynności nerek jest zalecane u pacjentów stosujących dawkę 40 mg. Ponadto, rozuwastatyna, szczególnie w dawkach powyżej 20 mg, może powodować miopatię, bóle mięśni, a rzadko rabdomiolizę, zwłaszcza w skojarzeniu z ezetymibem lub lekami z grupy fibratów (np. gemfibrozyl). Przed rozpoczęciem leczenia należy ocenić aktywność kinazy kreatynowej (CK) i nie rozpoczynać terapii, jeśli CK przekracza 5 × górną granicę normy (GGN). W trakcie leczenia należy zwracać uwagę na objawy uszkodzenia mięśni, takie jak bóle, osłabienie czy skurcze mięśni, szczególnie jeśli towarzyszą im gorączka lub złe samopoczucie, i w razie potrzeby wykonać badanie CK. W przypadku znacznego wzrostu CK (>5 × GGN) lub nasilonych objawów mięśniowych należy przerwać leczenie.
aminotransferaza, antybiotyk makrolidowy, cyklosporyna, fibrat, gemfibrozyl, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, leki przeciwgrzybicze azolowe, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, pochodna kwasu fibrynowego, proteinuria, rabdomioliza, sepsa, śródmiąższowe zapalenie płuc, zapalenie mięśni, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Apo-Atorva
Przed rozpoczęciem terapii atorwastatyną (Apo-Atorva) konieczne jest dokładne rozważenie stosunku korzyści do ryzyka, zwłaszcza u pacjentów z chorobami wątroby, spożywających alkohol oraz u osób z historią udaru krwotocznego lub zawału lakunarnych. Monitorowanie czynności wątroby jest obligatoryjne, a podwyższona aktywność aminotransferaz przekraczająca 3-krotną górną granicę normy (GGN) wymaga zmniejszenia dawki lub odstawienia leku. Ryzyko miopatii, w tym rabdomiolizy (charakteryzującej się wzrostem kinazy kreatynowej (CK) >10x GGN), wymaga szczególnej uwagi, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami takimi jak niewydolność nerek, niedoczynność tarczycy, choroby mięśniowe, wcześniejsze działania niepożądane po statynach czy stosowanie leków zwiększających stężenie atorwastatyny (np. silne inhibitory CYP3A4, gemfibrozyl, niektóre leki przeciwwirusowe). Aktywność CK powinna być oznaczana przed i w trakcie leczenia, a w przypadku wartości >5x GGN lub nasilonych objawów mięśniowych leczenie należy przerwać. Szczególną ostrożność wymaga jednoczesne stosowanie kwasu fusydowego, które jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko rabdomiolizy.
antybiotyk makrolidowy, atorwastatyna, choroba wątroby, cyklosporyna, dyslipidemia, hepatotoksyczność, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy, mięsień szkieletowy, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, udar krwotoczny, udar niedokrwienny, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie funkcji tarczycy, zawał lakunarny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Klarmin 250 mg
Klarytromycyna w dawce 250 mg (Klarmin) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na makrolidy, w tym na klarytromycynę oraz na substancje pomocnicze, takie jak żółcień chinolinowa. Lek nie powinien być stosowany jednocześnie z astemizolem, cyzaprydem, pimozydem i terfenadyną ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT i groźnych arytmii, takich jak torsade de pointes, tachykardia komorowa czy migotanie komór. Ponadto, przeciwwskazane jest łączenie klarytromycyny z tikagrelorem, iwabradyną, ranolazyną, alkaloidami sporyszu, doustnym midazolamem, statynami metabolizowanymi przez CYP3A4 (lowastatyna, symwastatyna), kolchicyną oraz lomitapidem ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym miopatii i zatrucia sporyszem.
alkaloid sporyszu, antybiotyk makrolidowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, dławica piersiowa, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klarytromycyna, komorowe zaburzenia rytmu serca, lek przeciwpłytkowy, migotanie komór, miopatia, nadwrażliwość na lek, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, rabdomioliza, statyna, substrat CYP3A4, tabletka powlekana, tachykardia komorowa, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zatrucie sporyszem, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Darunavir Synoptis 300 mg
Darunawir podawany jest wyłącznie w skojarzeniu z rytonawirem, który działa jako wzmacniacz farmakokinetyczny, zwiększając ekspozycję darunawiru około 14-krotnie poprzez hamowanie enzymów CYP3A, CYP2D6 oraz transportera P-gp. Interakcje farmakokinetyczne obejmują zarówno zwiększenie, jak i zmniejszenie stężeń leków metabolizowanych przez te szlaki, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Przykładowo, darunawir/rytonawir zwiększa stężenia leków metabolizowanych przez CYP2D6 (np. metoprolol, flekainid), a zmniejsza ekspozycję leków metabolizowanych przez CYP2C9 (np. warfaryna) i CYP2C19 (np. metadon). Rytonawir dodatkowo hamuje transportery OATP1B1 i OATP1B3, co może podnosić stężenia substratów takich jak digoksyna czy statyny. Leki indukujące CYP3A (np. ryfampicyna, dziurawiec) obniżają stężenia darunawiru i rytonawiru, natomiast inhibitory CYP3A (np. azolowe leki przeciwgrzybicze) je zwiększają, co wymaga dostosowania terapii.
antagonista wapnia, bezpośredni inhibitor czynnika Xa, białko transportowe, darunawir z rytonawirem, doustny antykoagulant, dysfagia, enzym cytochromu P450, glikoproteina p, inhibitor CYP2D6, inhibitor enzymu CYP3A, inhibitor reduktazy HMG-CoA, inhibitor transferu łańcucha integrazy, izoenzym cytochromu P450, lek immunosupresyjny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwgruźliczy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwpsychotyczny, miopatia, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, wzmacniacz farmakokinetyczny, zahamowanie czynności nadnerczy, zespół Cushinga - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Rosuvastatin/Ezetimibe Teva 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Rosuvastatin/Ezetimibe Teva, dostępny w dawkach 5 mg + 10 mg, 10 mg + 10 mg oraz 20 mg + 10 mg, łączy rozuwastatynę – inhibitor reduktazy HMG-CoA – oraz ezetymib, stosowany w terapii zaburzeń lipidowych. Ze względu na mechanizm działania rozuwastatyny, hamujący biosyntezę cholesterolu, lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w okresie ciąży i laktacji, gdyż cholesterol jest kluczowy dla prawidłowego rozwoju płodu. Brak danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa ezetymibu w ciąży oraz przenikanie obu substancji do mleka zwierząt stanowią podstawę do przeciwwskazania stosowania produktu podczas karmienia piersią. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i skierowanie pacjentki na konsultacje perinatalne.
biosynteza cholesterolu, dawka terapeutyczna, działanie rozuwastatyny, funkcja reprodukcyjna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karmienie piersią, medycyna perinatalna, metoda antykoncepcji, model zwierzęcy, poród, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna i ezetymib, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, synteza cholesterolu, test ciążowy, toksyczność reprodukcyjna, wiek rozrodczy, zaburzenie lipidowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Torvacard neo
Stosowanie atorwastatyny (Torvacard neo) wymaga regularnego monitorowania funkcji wątroby, zwłaszcza u pacjentów z objawami uszkodzenia wątroby lub historią chorób wątroby oraz u osób spożywających duże ilości alkoholu. W przypadku wzrostu aktywności aminotransferaz powyżej 3-krotnej górnej granicy normy (GGN) konieczne jest zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Wysoka dawka atorwastatyny (80 mg) u pacjentów po udarze niedokrwiennym lub TIA wiąże się z podwyższonym ryzykiem udaru krwotocznego, szczególnie u osób z wcześniejszym udarem krwotocznym lub zawałem lakunarnym, co wymaga indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka przed rozpoczęciem terapii.
aktywność aminotransferaz, atorwastatyna, badanie SPARCL, ból mięśniowy, choroba wieńcowa, hepatotoksyczność, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, laktoza jednowodna, lek immunosupresyjny, miastenia, miastenia oczna, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, ostra niewydolność nerek, przemijający atak niedokrwienny, rabdomioliza, statyna, udar krwotoczny, udar mózgu, uszkodzenie wątroby, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie neuromięśniowe, zapalenie mięśni, zawał lakunarny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Zentasta
Produkt leczniczy Zentasta, zawierający ezetymib (10 mg) oraz atorwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg, wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Rabdomioliza, charakteryzująca się podwyższeniem poziomu fosfokinazy kreatynowej (CPK) powyżej 10-krotności górnej granicy normy, mioglobinemią i mioglobinurią, może prowadzić do niewydolności nerek. W trakcie terapii atorwastatyną odnotowano także bardzo rzadkie przypadki immunozależnej miopatii martwiczej (IMNM), która utrzymuje się mimo odstawienia statyn. Monitorowanie aktywności CPK jest kluczowe, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak zaburzenia czynności nerek, niedoczynność tarczycy, dziedziczne zaburzenia mięśni, wcześniejsze toksyczne działanie statyn lub fibratów, choroby wątroby, nadużywanie alkoholu oraz wiek ≥70 lat. Przed rozpoczęciem terapii nie należy rozpoczynać leczenia, jeśli wyjściowa aktywność CPK przekracza 5-krotność górnej granicy normy, a w przypadku podwyższenia należy powtórzyć badanie po 5-7 dniach.
atorwastatyna, ból mięśniowy, choroba wątroby, dziedziczne zaburzenie mięśni, ezetymib, fosfokinaza kreatynowa, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, mięsień szkieletowy, miopatia i rabdomioliza, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, osłabienie mięśni proksymalnych, toksyczne działanie na mięśnie, zaburzenie czynności nerek, zapalenie mięśni - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Aporoza 20 mg
Produkt leczniczy Aporoza, zawierający rozuwastatynę, jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz w okresie karmienia piersią ze względu na ryzyko teratogenne i potencjalne przenikanie leku do mleka matki. Inhibitory reduktazy HMG-CoA, takie jak rozuwastatyna, zaburzają syntezę cholesterolu, kluczowego dla prawidłowego rozwoju płodu, co powoduje, że korzyści terapeutyczne dla matki nie rekompensują zagrożeń dla dziecka. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, leczenie należy natychmiast przerwać, a pacjentkę poinformować o ryzyku oraz rozważyć bezpieczne alternatywy kontroli lipidów. Badania przedkliniczne na zwierzętach wskazują na potencjalną toksyczność reprodukcyjną, co uzasadnia ścisłe przestrzeganie przeciwwskazań.
inhibitor reduktazy HMG-CoA, karmienie piersią, kontrola lipidów, leczenie hipolipemizujące, metoda antykoncepcji, parametr lipidowy, przeciwwskazanie, przenikanie rozuwastatyny do mleka, rozuwastatyna, statyna, synteza cholesterolu, terapia hipolipemizująca, terapia rozuwastatyną, toksyczność reprodukcyjna, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Rosuvastatin Medical Valley 5 mg
Rozuwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA stosowany w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg i 40 mg (Rosuvastatin Medical Valley), nie wykazuje bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn, co wynika z braku dedykowanych badań klinicznych oraz mechanizmu działania leku. Jednakże, w trakcie terapii mogą wystąpić działania niepożądane, przede wszystkim zawroty głowy, które mogą istotnie upośledzać funkcje psychomotoryczne, takie jak równowaga, koordynacja ruchowa, czas reakcji, percepcja i koncentracja, kluczowe dla bezpiecznego uczestnictwa w ruchu drogowym. Ryzyko tych objawów może wzrastać wraz ze zwiększaniem dawki, szczególnie przy 20 mg i 40 mg, co wymaga szczególnej uwagi lekarza podczas monitorowania pacjenta.
czas reakcji, działanie niepożądane, farmakodynamika rozuwastatyny, funkcja motoryczna, funkcja poznawcza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja lekowa, koordynacja ruchowa, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa rozuwastatyny, reduktaza HMG-CoA, Rosuvastatin Medical Valley, rozuwastatyna, statyna, stężenie cholesterolu, tabletka powlekana, zaburzenie równowagi, zawroty głowy, zdolność percepcyjna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Pitamet 2 mg
Przedawkowanie pitawastatyny (Pitamet) wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, mimo braku specyficznego antidotum. Pitawastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, stosowana jest w leczeniu hipercholesterolemii i dyslipidemii. W przypadku przedawkowania zaleca się leczenie objawowe i wspomagające, dostosowane do stanu klinicznego pacjenta. Kluczowe jest monitorowanie enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT, bilirubina, fosfataza alkaliczna) oraz aktywności kinazy kreatynowej (CK), które pozwalają na wczesne wykrycie hepatotoksyczności i ryzyka miopatii lub rabdomiolizy. Hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji pitawastatyny, dlatego nie powinna być stosowana jako główna strategia terapeutyczna.
AlAT, AspAT, bilirubina, ból głowy, czynność wątroby, dyslipidemia, enzymy wątrobowe, fosfataza alkaliczna, hemodializa, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, leczenie objawowe, miopatia, nawadnianie dożylne, ośrodek toksykologiczny, parestezja, pitawastatyna, płukanie żołądka, rabdomioliza, statyna, uszkodzenie hepatocytów, węgiel aktywowany, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rosuvastatin MSN 10 mg
Rozuwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub laktozę jednowodną, aktywną chorobą wątroby (w tym przy aminotransferazach przekraczających 3-krotność górnej granicy normy), ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), miopatią, stosowaniem skojarzenia sofosbuwiru/welpataswiru/woksylaprewiru, cyklosporyny, a także w okresie ciąży, karmienia piersią i u kobiet nie stosujących skutecznej antykoncepcji. Dawka 40 mg jest dodatkowo przeciwwskazana u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min), niedoczynnością tarczycy, genetycznymi chorobami mięśni, wcześniejszymi epizodami miopatii po statynach lub fibratach, nadużywaniem alkoholu, pochodzeniem azjatyckim oraz przy jednoczesnym stosowaniu fibratów ze względu na zwiększone ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Produkt zawiera laktozę jednowodną w dawkach 1,26 mg (tabletki 5 i 10 mg) oraz 2,52 mg (tabletki 20 i 40 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją galaktozy lub niedoborem laktazy.
alirokumab, aminotransferazy, cholestyramina, choroba autoimmunologiczna, choroba wątroby, choroby mięśni, cyklosporyna, dyslipidemia, ewolokumab, ezetymib, fibraty, funkcja nerek, funkcja tarczycy, funkcja wątroby, hipercholesterolemia, immunosupresant, inhibitor PCSK9, inhibitor reduktazy HMG-CoA, inhibitor wchłaniania cholesterolu, klirens kreatyniny, kolestypol, kwas nikotynowy, miopatia, miotoksyczność, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, pochodzenie azjatyckie, rabdomioliza, ryzyko sercowo-naczyniowe, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, umiarkowana niewydolność nerek, uszkodzenie mięśni, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żywice wiążące kwasy żółciowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Lipanthyl Supra 215 mg 215 mg
Fenofibrat w dawce 215 mg (Lipanthyl Supra) wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z wieloma lekami, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Nasilenie działania doustnych leków przeciwzakrzepowych poprzez wypieranie z wiązań białkowych i hamowanie metabolizmu wymaga redukcji dawki tych leków o około 1/3 na początku terapii oraz regularnego monitorowania INR. Równoczesne stosowanie fenofibratu z cyklosporyną wiąże się z wysokim ryzykiem odwracalnej niewydolności nerek, co wymaga ścisłego monitorowania funkcji nerek i natychmiastowego przerwania fenofibratu w przypadku pogorszenia parametrów nerkowych. Koedukacja z inhibitorami reduktazy HMG-CoA (statynami) oraz innymi fibratami zwiększa ryzyko miotoksyczności, dlatego konieczne jest monitorowanie objawów miopatii i aktywności kinazy kreatynowej (CK). Ponadto, fenofibrat może powodować paradoksalne obniżenie stężenia HDL cholesterolu podczas terapii z glitazonami, co wymaga regularnej kontroli lipidogramu i ewentualnej modyfikacji leczenia.
cholesterol HDL, cyklosporyna, CYP1A2, CYP2A6, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4, cytochrom P450, dna moczanowa, doustny lek przeciwzakrzepowy, dyslipidemia, enzym wątrobowy, fenofibrat, fibrat, glitazon, hepatocyt, hepatotoksyczność, hiperurykemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fenofibrynowy, kwas moczowy, mięsień, mikrosom wątroby, miopatia, miotoksyczność, niewydolność nerek, statyna, tiazolidynedion, toksyczność mięśniowa, wskaźnik INR - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvastatin Krka 60 mg
Atorvastatin Krka, inhibitor reduktazy HMG-CoA, stosowany w leczeniu hiperlipidemii, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów przez średnio 53 tygodnie. W grupie leczonej lekiem 5,2% przerwało terapię z powodu działań niepożądanych, w porównaniu do 4,0% w grupie placebo. Istotne klinicznie podwyższenie aminotransferaz (>3x górna granica normy) wystąpiło u 0,8% pacjentów, a wzrost aktywności kinazy kreatynowej (CK) >3x i >10x górnej granicy normy zanotowano odpowiednio u 2,5% i 0,4% pacjentów. Działania niepożądane obejmują m.in. często występujące zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, bóle mięśni i stawów, hiperglikemię, a także rzadkie przypadki miopatii, rabdomiolizy, zapalenia wątroby i ciężkich reakcji skórnych. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (10-17 lat) jest zbliżony do dorosłych, bez istotnego wpływu na wzrost i dojrzewanie płciowe.
aminotransferaza, anafilaksja, atorwastatyna, cholestaza, ginekomastia, hiperglikemia, hiperlipidemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, jadłowstręt, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, tendinopatia, zapalenie mięśni, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Rosucard 10 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna preparatu Rosucard stosowana w dawkach 10 mg i 20 mg, nie wykazuje bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn, co wynika z jej farmakodynamicznego profilu jako inhibitora reduktazy HMG-CoA. Jednakże brak jest specyficznych badań klinicznych oceniających ten aspekt, dlatego lekarz powinien szczególnie zwrócić uwagę na potencjalne działania niepożądane, zwłaszcza zawroty głowy, które mogą negatywnie wpływać na zdolności psychomotoryczne pacjenta. W związku z tym, w początkowym okresie terapii lub przy zmianie dawki, konieczne jest udzielenie pacjentowi odpowiednich zaleceń dotyczących ostrożności podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atractin
Produkt leczniczy Atractin zawierający atorwastatynę wymaga ścisłego monitorowania czynności wątroby oraz aktywności aminotransferaz, zwłaszcza u pacjentów z chorobami wątroby lub spożywających alkohol. W przypadku trzykrotnego przekroczenia górnej granicy normy (GGN) aminotransferaz zaleca się redukcję dawki lub odstawienie leku. Badanie SPARCL wskazuje na zwiększone ryzyko udaru niedokrwiennego u pacjentów stosujących atorwastatynę w dawce 80 mg, szczególnie u osób z wcześniejszym udarem niedokrwiennym lub lakunarnym, co wymaga ostrożnej oceny korzyści i ryzyka przed rozpoczęciem terapii. Ponadto, atorwastatyna może wywoływać miopatię, zapalenie mięśni oraz rabdomiolizę, zwłaszcza przy aktywności kinazy kreatynowej (CK) przekraczającej 10 x GGN, co wymaga regularnego monitorowania i natychmiastowego zgłaszania objawów mięśniowych przez pacjentów.
aminotransferazy, atorwastatyna, ból mięśniowy, choroba niedokrwienna serca, choroba wątroby, cukrzyca, czynność wątroby, duszność, dziedziczna choroba mięśni, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, lek przeciwgrzybiczny, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, nieproduktywny kaszel, niewydolność nerek, osłabienie mięśni proksymalnych, przemijający atak niedokrwienny, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, stężenie glukozy, stężenie trójglicerydów, toksyczne uszkodzenie mięśni, udar krwotoczny, udar lakunarny, udar mózgu, udar niedokrwienny, zaburzenie czynności nerek, zapalenie mięśni - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Inspra 50 mg
Eplerenon, antagonista aldosteronu z grupy mineralokortykosteroidów, stosowany w dawkach 25 mg i 50 mg, wykazuje selektywne wiązanie z receptorami mineralokortykosteroidowymi, co prowadzi do blokady działania aldosteronu w układzie renina-angiotensyna-aldosteron (RAA). W badaniach klinicznych, m.in. EPHESUS i EMPHASIS-HF, eplerenon wykazał istotne korzyści u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca oraz po ostrym zawale serca z LVEF ≤ 40%. W badaniu EPHESUS (n=6632) terapia eplerenonem zmniejszyła śmiertelność całkowitą o 15% (14,4% vs 16,7%, p=0,008) oraz ryzyko zgonu lub hospitalizacji z przyczyn sercowo-naczyniowych o 13% (26,7% vs 30,0%, p=0,002). W badaniu EMPHASIS-HF (n=2737) u pacjentów z łagodną niewydolnością serca (klasa II NYHA) eplerenon obniżył ryzyko zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych lub hospitalizacji o 37% (18,3% vs 25,9%, p<0,001) oraz śmiertelność całkowitą o 24% (12,5% vs 15,5%, p=0,008). Dawkowanie rozpoczyna się od 25 mg raz dziennie, zwiększając do 50 mg, jeśli stężenie potasu w surowicy jest < 5,0 mmol/l. Eplerenon powoduje wzrost aktywności reninowej osocza i stężenia aldosteronu, co jest zgodne z mechanizmem ujemnego sprzężenia zwrotnego, bez utraty efektu terapeutycznego.
aktywność reninowa osocza, badanie elektrokardiograficzne, beta-adrenolityk, choroby sercowo-naczyniowe, diuretyk pętlowy, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipokaliemia, inhibitor ACE, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klasyfikacja NYHA, mineralokortykosteroid, mózgowy peptyd natriuretyczny, nadciśnienie tętnicze, ostry zawał serca, przewlekła niewydolność serca, skurczowa niewydolność serca, terapia resynchronizacyjna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik przesączania kłębuszkowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Eplerenon Medreg 50 mg
Eplerenon, antagonista receptorów mineralokortykosteroidowych, wykazuje selektywne blokowanie aldosteronu, co prowadzi do zwiększenia aktywności reninowej osocza i stężenia aldosteronu w surowicy bez osłabienia efektu terapeutycznego. W badaniu EPHESUS u pacjentów po ostrym zawale mięśnia sercowego z LVEF ≤ 40% i objawami niewydolności serca, eplerenon stosowany w dawce początkowej 25 mg/dobę, zwiększanej do 50 mg/dobę, zmniejszył śmiertelność całkowitą z 16,7% do 14,4% (redukcja ryzyka o 15%, p=0,008) oraz złożony punkt końcowy zgon lub hospitalizacja z przyczyn sercowo-naczyniowych z 30,0% do 26,7% (redukcja ryzyka o 13%, p=0,002). W badaniu EMPHASIS-HF u pacjentów z łagodną skurczową niewydolnością serca (LVEF ≤ 30% lub ≤ 35% przy QRS > 130 ms) i klasą II wg NYHA, eplerenon w dawce 25-50 mg/dobę istotnie zmniejszył ryzyko zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych lub hospitalizacji z powodu niewydolności serca (18,3% vs 25,9%, RR 0,63, p<0,001) oraz zgonu z jakiejkolwiek przyczyny (12,5% vs 15,5%, p=0,008). Terapia była związana z wyższym ryzykiem hiperkaliemii (>5,5 mmol/l) – 3,4% vs 2,0% w EPHESUS oraz 11,8% vs 7,2% w EMPHASIS-HF, jednak jednocześnie rzadziej obserwowano hipokaliemię (<4,0 mmol/l), co ma znaczenie kliniczne w kontekście ryzyka arytmii.
aktywność reninowa osocza, aldosteron, antagonista aldosteronu, antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityk, diuretyk pętlowy, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipokaliemia, inhibitor ACE, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kardiowerter-defibrylator, klasyfikacja NYHA, lek przeciwzakrzepowy, mózgowy peptyd natriuretyczny, nadciśnienie tętnicze, objawy niewydolności serca, ostry zawał mięśnia sercowego, przewlekła niewydolność serca, receptor glikokortykosteroidowy, receptor mineralokortykosteroidowy, skurczowa niewydolność serca, śmiertelność całkowita, terapia resynchronizująca, układ hormonalny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzona czynność lewej komory, zespół QRS - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zahron 40 mg
Rozuwastatyna w dawce 40 mg (Zahron) jest silnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA stosowanym w leczeniu zaburzeń lipidowych, jednak jej stosowanie wiąże się z licznymi przeciwwskazaniami. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki preparatu (w tym laktozę jednowodną 234,44 mg oraz barwniki E110 i E124), czynną chorobę wątroby z aminotransferazami przekraczającymi 3-krotnie GGN, ciężkie zaburzenia nerek z klirensem kreatyniny <30 ml/min, miopatię, jednoczesne stosowanie cyklosporyny lub terapii sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir, a także ciążę, karmienie piersią i brak skutecznej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym. Dawkę 40 mg należy szczególnie unikać u pacjentów z czynnikami predysponującymi do miopatii, takimi jak umiarkowane zaburzenia nerek (klirens <60 ml/min), niedoczynność tarczycy, genetyczne choroby mięśni, wcześniejsze uszkodzenie mięśni po statynach lub fibratach, nadużywanie alkoholu, pochodzenie azjatyckie oraz jednoczesne stosowanie fibratów, ze względu na zwiększone ryzyko miopatii i rabdomiolizy.
choroba współistniejąca, cyklosporyna, czerwień koszenilowa A, czynna choroba wątroby, działanie hepatotoksyczne, działanie niepożądane, fibrat, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja z rozuwastatyną, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, lek przeciwwirusowy, miopatia, nadużywanie alkoholu, nadwrażliwość, niedoczynność tarczycy, podeszły wiek, podwyższona aktywność aminotransferaz, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rozuwastatyna, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, statyna, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, wada rozwojowa płodu, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie lipidowe, żółcień pomarańczowa FCF - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Crestor 20 mg
Rozuwastatyna (Crestor) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (91,3 mg w tabletce 10 mg, 182,6 mg w 20 mg). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest czynna choroba wątroby lub trwałe, niewyjaśnione podwyższenie aminotransferaz przekraczające 3-krotną górną granicę normy (GGN). Nie stosuje się leku u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), a dawka 40 mg jest dodatkowo przeciwwskazana przy umiarkowanych zaburzeniach nerek (klirens <60 ml/min). Przeciwwskazania obejmują także miopatię, a przy dawce 40 mg – czynniki predysponujące do miopatii i rabdomiolizy, takie jak niedoczynność tarczycy, genetyczne choroby mięśni, wcześniejsze uszkodzenie mięśni po statynach lub fibratach, nadużywanie alkoholu oraz pochodzenie azjatyckie. Bezwzględnie przeciwwskazane jest stosowanie rozuwastatyny w ciąży, podczas karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji.
aminotransferazy, antybiotyk makrolidowy, azole przeciwgrzybicze, choroby mięśni, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dysfagia, enzymy wątrobowe, erytromycyna, eutyreoza, fibraty, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, miopatia, nadwrażliwość na rozuwastatynę, niedoczynność tarczycy, rabdomioliza, rozuwastatyna, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, subkliniczna niedoczynność tarczycy, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Zaranta
Rozuwastatyna (Zaranta) wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza w dawkach 30 i 40 mg, ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), reakcja DRESS, miopatia, rabdomioliza oraz zaburzenia czynności nerek, w tym proteinuria pochodzenia kanalikowego. Monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej (CK) jest kluczowe, zwłaszcza gdy wartości przekraczają 5 × górną granicę normy (GGN), a terapia nie powinna być rozpoczynana lub powinna być przerwana w przypadku istotnego podwyższenia CK lub nasilonych objawów mięśniowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z czynnikami ryzyka miopatii, takimi jak zaburzenia czynności nerek, niedoczynność tarczycy, wiek powyżej 70 lat, czy jednoczesne stosowanie leków z grupy fibratów, które są przeciwwskazane w dawkach 30 i 40 mg rozuwastatyny. Ponadto, jednoczesne stosowanie rozuwastatyny z ezetymibem lub kwasem fusydowym wymaga ścisłego nadzoru ze względu na ryzyko rabdomiolizy.
aminotransferaza, antybiotyk makrolidowy, ból mięśni, choroba mięśni, duszność, fibrat, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny z grupy azoli, miastenia, miastenia oczna, miopatia, niedoczynność tarczycy, osłabienie mięśni, pogorszenie stanu zdrowia, proteinuria, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna, sepsa, skurcz mięśni, śródmiąższowa choroba płuc, zaburzenie czynności nerek, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zocor 10 10 mg
Symwastatyna, będąca inhibitorem reduktazy HMG-CoA, jest skutecznym lekiem w terapii hiperlipidemii oraz profilaktyce chorób układu sercowo-naczyniowego. Mechanizm działania polega na hamowaniu biosyntezy cholesterolu endogennego poprzez blokadę enzymu HMG-CoA reduktazy, co prowadzi do istotnego obniżenia stężenia LDL-C, VLDL-C oraz apolipoproteiny B, a także niewielkiego wzrostu HDL-C i spadku triglicerydów. W badaniach klinicznych, takich jak HPS i 4S, stosowanie symwastatyny w dawkach 20-40 mg/dobę wykazało znaczące zmniejszenie ryzyka zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych (o 18-42%), poważnych zdarzeń wieńcowych (o 27-34%), udarów mózgu (o 25-30%) oraz konieczności rewaskularyzacji naczyń (o 16-30%). W badaniu SEARCH porównującym dawki 20 mg i 80 mg, różnica w redukcji LDL-C wyniosła 0,35 mmol/l, jednak wyższa dawka wiązała się z większym ryzykiem miopatii (1,0% vs 0,02%).
apolipoproteina B, choroba wieńcowa, dławica piersiowa, HDL cholesterol, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperlipidemia, hydroliza wątrobowa, inhibitor reduktazy HMG-CoA, LDL cholesterol, lipoproteiny VLDL, mieszana hiperlipidemia, miopatia, pomost aortalno-wieńcowy, poważne zdarzenie wieńcowe, przemijający epizod niedokrwienny, przezskórna angioplastyka balonowa, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, triglicerydy, udar mózgu, udar niedokrwienny, układ sercowo-naczyniowy, zarostowa choroba tętnic, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Simvastatin Bluefish 40 mg
Symwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, działa poprzez hamowanie syntezy cholesterolu w wątrobie, co prowadzi do istotnej poprawy profilu lipidowego: obniżenia LDL-C (w tym VLDL-C), apolipoproteiny B oraz triglicerydów, a także umiarkowanego wzrostu HDL-C. Mechanizm ten obejmuje indukcję receptorów LDL, co zwiększa katabolizm LDL-C. W badaniach klinicznych, takich jak HPS (n=20 536) i 4S (n=4 444), stosowanie symwastatyny w dawkach 20-40 mg/dobę skutkowało znaczącym zmniejszeniem ryzyka zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych (o 18-42%), poważnych zdarzeń wieńcowych (o 27-34%), udarów mózgu (o 25-30%) oraz konieczności rewaskularyzacji naczyń (o 16-30%). W badaniu SEARCH nie wykazano istotnej różnicy w częstości zdarzeń sercowo-naczyniowych między dawkami 20 mg a 80 mg, jednak dawka 80 mg wiązała się z wyższym ryzykiem miopatii (~1% vs 0,02%).
apolipoproteina B, cholesterol HDL, cholesterol LDL, choroba wieńcowa, cukrzyca, dławica piersiowa, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hiperlipidemia mieszana, inhibitor reduktazy HMG-CoA, miopatia, nadciśnienie tętnicze, przemijający epizod niedokrwienny, reduktaza HMG-CoA, rewaskularyzacja, symwastatyna, triglicerydy, udar mózgu, udar niedokrwienny, zarostowa choroba tętnic, zawał serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Kastel 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Kastel, zawierający rozuwastatynę i ramipryl, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo terapii. Rozuwastatyna jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, a ich inhibitory, takie jak cyklosporyna, darolutamid, regorafenib czy atazanawir/rytonawir, powodują istotne zwiększenie ekspozycji na rozuwastatynę (AUC wzrasta nawet do 7,1-krotnie), co znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy. W przypadku takich interakcji zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub znaczne zmniejszenie dawki rozuwastatyny (np. maksymalna dawka 10 mg przy atazanawirze/rytonawirze). Ponadto, gemfibrozyl podwaja AUC rozuwastatyny, co również wymaga ograniczenia dawki do 20 mg. Leki zobojętniające zawierające Mg i Al obniżają stężenie rozuwastatyny o około 50%, dlatego zaleca się ich podawanie co najmniej 2 godziny po rozuwastatynie. Tikagrelor może zwiększać ryzyko kumulacji rozuwastatyny i powikłań nerkowych, co wymaga monitorowania funkcji nerek i poziomu CPK.
atazanawir, badanie farmakokinetyczne, BCRP, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, działanie hipotensyjne, ezetymib, fenofibrat, gemfibrozyl, hipercholesterolemia, hipotonia ortostatyczna, inhibitor ACE, inhibitor białka transportowego, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, izoenzym cytochromu P450, kinaza kreatynowa, kwas nikotynowy, lek hipolipemizujący, miopatia, OATP1B1, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, rytonawir, tikagrelor, welpataswir, wodorotlenek magnezu, wychwyt wątrobowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rosufy 5 mg
Preparat Rosufy, zawierający rozuwastatynę w postaci soli wapniowej, jest inhibitorem reduktazy HMG-CoA stosowanym w terapii hipolipemizującej. Jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze (w tym laktozę jednowodną), aktywną chorobą wątroby (w tym przy trwale podwyższonej aktywności aminotransferaz przekraczającej 3-krotnie GGN), ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), miopatią, w trakcie jednoczesnego stosowania cyklosporyny oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Szczególną ostrożność należy zachować przy dawce 40 mg, która wiąże się z wyższym ryzykiem działań niepożądanych mięśniowych, zwłaszcza u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min), niedoczynnością tarczycy, genetycznymi chorobami mięśni, wcześniejszymi objawami uszkodzenia mięśni po statynach lub fibratach, nadużywaniem alkoholu, pochodzeniem azjatyckim oraz przy jednoczesnym stosowaniu fibratów.
antykoncepcja, choroba mięśni genetyczna, ciężka niewydolność nerek, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, czynniki ryzyka miopatii, działanie hipolipemizujące, działanie niepożądane, fibrat, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, leczenie hipolipemizujące, miopatia, nadużywanie alkoholu, nadwrażliwość na substancję czynną, niedoczynność tarczycy, nietolerancja laktozy, podwyższone aminotransferazy, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rozuwastatyna wapniowa, statyna, układ mięśniowy, umiarkowana niewydolność nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zaranta 30 mg
Rozuwastatyna, będąca selektywnym i kompetycyjnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA, działa głównie w wątrobie, zwiększając ekspresję receptorów LDL i hamując syntezę VLDL, co prowadzi do istotnej poprawy profilu lipidowego. W badaniach klinicznych u pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią typu IIa i IIb wykazano dawkozależne zmniejszenie LDL-C nawet do -63% przy dawce 40 mg, całkowitego cholesterolu do -46%, triglicerydów do -28% oraz wzrost HDL-C do 14%. Efekty terapeutyczne pojawiają się szybko, z 90% pełnej odpowiedzi w ciągu 2 tygodni, a utrzymują się podczas kontynuacji terapii. Rozuwastatyna jest skuteczna niezależnie od wieku, płci, rasy oraz współistniejących chorób, takich jak cukrzyca. W badaniach u pacjentów z rodzinną heterozygotyczną hipercholesterolemią dawki 20-40 mg obniżały LDL-C średnio o 53%, a u pacjentów pediatrycznych (6-17 lat) zmniejszenie LDL-C wynosiło od 35% do 45% w zależności od grupy wiekowej, bez wpływu na wzrost, masę ciała czy dojrzałość płciową.
afereza, choroba sercowo-naczyniowa, dyslipidemia, ezetymib, fenofibrat, frakcja HDL cholesterolu, frakcja LDL cholesterolu, frakcja nonHDL-C, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor kompetycyjny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, katabolizm cholesterolu, kompleks błony środkowej i wewnętrznej tętnicy szyjnej, lipoproteina ApoA-I, lipoproteina ApoB, pierwotna hipercholesterolemia, podkliniczna miażdżyca tętnic, profil lipidowy, receptor LDL, reduktaza HMG-CoA, rodzinna heterozygotyczna hipercholesterolemia, rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia, skala Tannera, triglicerydy, VLDL, współczynnik aterogenny, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rosuvastatin Medical Valley 5 mg
Rozuwastatyna, jako selektywny i kompetycyjny inhibitor reduktazy HMG-CoA, działa głównie w wątrobie, zwiększając ekspresję receptorów LDL i hamując syntezę VLDL, co prowadzi do istotnej poprawy profilu lipidowego. W badaniach klinicznych wykazano, że dawki od 5 do 40 mg znacząco obniżają stężenia LDL-C (do -63%), cholesterolu całkowitego (do -46%), triglicerydów oraz ApoB, jednocześnie podnosząc HDL-C i ApoA-I. Efekt terapeutyczny pojawia się szybko, z 90% maksymalnej odpowiedzi w ciągu 2 tygodni, a pełna stabilizacja następuje po 4 tygodniach. Skuteczność leku nie zależy od czynników demograficznych ani współistniejących chorób, takich jak cukrzyca czy rodzinna hipercholesterolemia. W populacji z hipercholesterolemią typu IIa i IIb, dawka 10 mg pozwala osiągnąć cel terapeutyczny LDL-C <3 mmol/L u około 80% pacjentów.
afereza, cholesterol całkowity, choroba wieńcowa, działanie farmakodynamiczne, ezetymib, fenofibrat, frakcja HDL, frakcja LDL, grubość ściany tętnicy szyjnej, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia typu IIa, hipertriglicerydemia, incydent sercowo-naczyniowy, inhibitor enzymu, inhibitor reduktazy HMG-CoA, katabolizm LDL, kwas nikotynowy, lipoproteina ApoB, mewalonian, miażdżyca naczyń tętniczych, miejsce działania, pierwotna mieszana dyslipidemia, prekursor cholesterolu, profil lipidowy, receptor LDL, rodzinna heterozygotyczna hipercholesterolemia, rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia, skala Framingham, skala Tannera, triglicerydy, udar mózgu, VLDL, współczynnik aterogenny, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Grofibrat S
Fenofibrat mikronizowany (Grofibrat S, 215 mg) wymaga szczególnej ostrożności w terapii hiperlipidemii, zwłaszcza u pacjentów z wtórnymi przyczynami zaburzeń lipidowych, takimi jak niekontrolowana cukrzyca typu 2, niedoczynność tarczycy, zespół nerczycowy, dysproteinemia, choroby wątroby z zastojem żółci czy alkoholizm. U kobiet stosujących estrogeny doustnie należy rozróżnić hiperlipidemię pierwotną od wtórnej. Monitorowanie funkcji wątroby jest kluczowe, z oznaczaniem aminotransferaz co 3 miesiące przez pierwszy rok terapii, a leczenie należy przerwać, gdy AspAT i AlAT przekroczą 3-krotność górnej granicy normy lub pojawią się objawy zapalenia wątroby. Fenofibrat może indukować zapalenie trzustki, szczególnie przy utrzymującej się ciężkiej hipertrójglicerydemii, toksycznym działaniu na komórki trzustki lub tworzeniu złogów żółciowych, co wymaga natychmiastowego odstawienia leku przy objawach ostrego zapalenia trzustki.
AlAT, aminotransferazy, AspAT, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca typu 2, dyslipidemia mieszana, dysproteinemia, fenofibrat, hiperlipidemia, hipertrójglicerydemia, hipoalbuminemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kamica dróg żółciowych, kinaza kreatynowa, kreatynina, leki hipolipemizujące, miopatia, miotoksyczność, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, rabdomioliza, statyna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastój żółci, zespół nerczycowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Simvastatin Genoptim 40 mg
Simvastatin Genoptim, zawierający symwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, jest inhibitorem reduktazy HMG-CoA stosowanym w leczeniu hipercholesterolemii. U kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest wykluczenie ciąży przed rozpoczęciem terapii oraz zapewnienie skutecznej antykoncepcji podczas leczenia. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży i powinien być natychmiast odstawiony po jej potwierdzeniu lub planowaniu. Dane epidemiologiczne z około 200 przypadków ekspozycji na symwastatynę w pierwszym trymestrze nie wykazały istotnego wzrostu ryzyka wad wrodzonych, jednak brak jest kontrolowanych badań klinicznych, a mechanizm działania leku wskazuje na potencjalne ryzyko teratogenne związane z obniżeniem poziomu mewalonianu, prekursora cholesterolu niezbędnego do prawidłowego rozwoju płodu.
badanie przedkliniczne, biosynteza cholesterolu, działanie niepożądane, hipercholesterolemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, leczenie hipolipemizujące, mechanizm działania leku, mewalonian, miażdżyca, pierwotna hipercholesterolemia, ryzyko teratogenne, symwastatyna, tabletka powlekana, terapia hipolipemizująca, wada wrodzona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Torvacard neo
Przed rozpoczęciem terapii atorwastatyną (Torvacard neo) konieczne jest wykonanie i regularne monitorowanie czynności wątroby, ze szczególnym uwzględnieniem pacjentów z podwyższoną aktywnością aminotransferaz. W przypadku utrzymania się aktywności enzymów wątrobowych powyżej 3-krotnej górnej granicy normy (GGN) zaleca się zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów spożywających znaczne ilości alkoholu oraz u osób z chorobą wątroby w wywiadzie, ze względu na zwiększone ryzyko hepatotoksyczności. W badaniu SPARCL wykazano, że stosowanie atorwastatyny w dawce 80 mg może zwiększać ryzyko udarów krwotocznych, zwłaszcza u pacjentów z wcześniejszym udarem krwotocznym lub zawałem lakunarnym, co wymaga indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka przed wdrożeniem terapii.
aminotransferaza, atorwastatyna, górna granica normy, hepatotoksyczność statyn, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, laktoza jednowodna, miastenia, miastenia oczna, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, ostra niewydolność nerek, przemijający atak niedokrwienny, rabdomioliza, statyna, udar krwotoczny, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie mięśni, zawał lakunarny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Atorvastatin Bluefish AB 60 mg
Atorvastatin Bluefish AB, dostępny w dawkach od 10 mg do 80 mg atorwastatyny (w postaci trójwodnej soli wapniowej), nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn, co potwierdza charakterystyka produktu leczniczego. Lekarz powinien jednak uwzględnić indywidualną reakcję pacjenta, zwłaszcza na początku terapii, oraz monitorować ewentualne działania niepożądane, takie jak bóle głowy czy zawroty głowy, które mogą potencjalnie wpływać na sprawność psychomotoryczną. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów w podeszłym wieku oraz stosujących politerapię, ze względu na możliwe interakcje lekowe.
Atorvastatin Bluefish, atorwastatyna, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, choroby sercowo-naczyniowe, działanie niepożądane, hiperlipidemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcje lekowe, laktoza jednowodna, pacjent w podeszłym wieku, politerapia, sól wapniowa, sprawność psychomotoryczna, sprawność psychoruchowa, zawrót głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Lekoklar 250 mg/5 ml
Klarytromycyna, jako inhibitor izoenzymu CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne prowadzące do istotnego zwiększenia stężeń leków metabolizowanych przez ten enzym. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie klarytromycyny z lekami przeciwhistaminowymi i prokinetycznymi takimi jak astemizol, cyzapryd, terfenadyna, pimozyd oraz domperydon, co może skutkować wydłużeniem odstępu QT i groźnymi zaburzeniami rytmu serca (torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, migotanie komór). Również połączenie z alkaloidami sporyszu (ergotaminą, dihydroergotaminą) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ostrego zatrucia sporyszem objawiającego się skurczem naczyń i niedokrwieniem tkanek. Doustne podanie midazolamu w dawce 500 mg dwa razy na dobę wraz z klarytromycyną powoduje 7-krotne zwiększenie AUC midazolamu, co znacząco podnosi ryzyko nadmiernej sedacji i depresji oddechowej, dlatego takie połączenie jest bezwzględnie przeciwwskazane.
alkaloid sporyszu, antybiotyk makrolidowy, AUC, biodostępność leku, choroba wątroby, CYP3A4, cytochrom P450, częstoskurcz komorowy, depresja oddechowa, działanie hepatotoksyczne, działanie niepożądane przewodu pokarmowego, ergotamina, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja z alkoholem, kinaza kreatynowa, lek prokinetyczny, lek przeciwhistaminowy, midazolam doustny, migotanie komór, miopatia, niedokrwienie kończyn, ośrodkowy układ nerwowy, rabdomioliza, rozpad mięśni prążkowanych, skurcz naczyń krwionośnych, statyna, stężenie leku w osoczu, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zatrucie sporyszem - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atorvastatin Krka
Atorvastatin Krka wymaga ścisłego monitorowania funkcji wątroby oraz aktywności kinazy kreatynowej (CK) przed i w trakcie terapii, zwłaszcza u pacjentów z chorobami wątroby, spożywających alkohol lub z czynnikami predysponującymi do rabdomiolizy. W przypadku podwyższenia aminotransferaz powyżej 3-krotnej górnej granicy normy (GGN) lub CK powyżej 5-krotnej GGN, konieczne jest rozważenie zmniejszenia dawki lub odstawienia leku. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów po udarze krwotocznym, gdyż dawka 80 mg atorwastatyny może zwiększać ryzyko udaru krwotocznego. W przypadku objawów mięśniowych, takich jak bóle, osłabienie czy kurcze, należy niezwłocznie oznaczyć CK i w razie istotnego wzrostu (>5x GGN) przerwać leczenie, a przy podejrzeniu rabdomiolizy (>10x GGN) leczenie należy bezwzględnie odstawić.
aktywność CK, aminotransferaza, antybiotyk makrolidowy, ból mięśniowy, brak laktazy, choroba wieńcowa serca, cukrzyca, czynność nerek, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy, mioglobinemia, miopatia, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, przejściowy atak niedokrwienny, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, udar krwotoczny, udar mózgu, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zapalenie mięśni, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Torvacard 10
Leczenie atorwastatyną (Torvacard) wymaga ścisłego monitorowania funkcji wątroby oraz aktywności kinazy kreatynowej (CK) ze względu na ryzyko hepatotoksyczności i miopatii. Przed rozpoczęciem terapii i okresowo w trakcie leczenia należy kontrolować aminotransferazy, a w przypadku ich wzrostu powyżej 3-krotnej górnej granicy normy (GGN) rozważyć redukcję dawki lub odstawienie leku. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami wątroby, spożywających alkohol oraz u osób z czynnikami predysponującymi do rabdomiolizy, takimi jak niewydolność nerek, niedoczynność tarczycy, choroby mięśniowe czy wiek powyżej 70 lat. W przypadku objawów mięśniowych (bóle, kurcze, osłabienie) należy oznaczyć CK i odstawić lek, jeśli aktywność przekracza 5 razy GGN, a w przypadku wartości >10 razy GGN lub podejrzenia rabdomiolizy – bezwzględnie przerwać terapię. Ryzyko miopatii i rabdomiolizy wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów CYP3A4 (np. cyklosporyna, makrolidy, leki przeciwgrzybicze, inhibitory proteazy HIV) oraz innych leków jak gemfibrozyl, niacyna czy ezetymib, co wymaga dostosowania dawki i ścisłej obserwacji klinicznej.
aminotransferaza, antybiotyk makrolidowy, atorwastatyna, cukrzyca, cyklosporyna, dziedziczna nietolerancja galaktozy, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor cytochromu CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny, miastenia, mięsień szkieletowy, miopatia, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, przejściowy atak niedokrwienny, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, stężenie glukozy, udar krwotoczny, udar mózgu, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie mięśni, zawał lakunarny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tulip Combo 10 mg + 80 mg
Produkt leczniczy Tulip Combo zawiera ezetymib (10 mg) oraz atorwastatynę (10-80 mg) i jest klasyfikowany jako inhibitor reduktazy HMG-CoA w połączeniu z innymi lekami modyfikującymi stężenie lipidów (ATC: C10BA05). Ezetymib selektywnie hamuje wchłanianie cholesterolu w jelitach poprzez blokadę białka NPC1L1, redukując wchłanianie cholesterolu o 54% w badaniach klinicznych, bez wpływu na wchłanianie innych lipidów czy witamin. Atorwastatyna działa jako kompetycyjny inhibitor reduktazy HMG-CoA, zmniejszając biosyntezę cholesterolu w wątrobie, zwiększając ekspresję receptorów LDL i obniżając stężenia LDL-C o 41–61%, cholesterolu całkowitego o 30–46%, apolipoproteiny B o 34–50% oraz triglicerydów o 14–33%, jednocześnie podnosząc HDL-C. Kombinacja obu substancji wykazuje synergistyczne działanie, skutecznie obniżając poziomy cholesterolu całkowitego, LDL-C, apolipoproteiny B, triglicerydów oraz frakcji non-HDL, przy jednoczesnym wzroście HDL-C.
apolipoproteina A1, apolipoproteina B, atorwastatyna, białko Niemann-Pick C1-Like 1, biosynteza cholesterolu, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, cholesterol nie-HDL, choroba wieńcowa, cukrzyca typu 2, ezetymib, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, lek hipolipemizujący, lipoproteiny LDL, lipoproteiny VLDL, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, poziom cholesterolu, receptor LDL, reduktaza HMG-CoA, synteza cholesterolu, triglicerydy, Tulip Combo, wchłanianie cholesterolu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rosutrox 10 mg
Rozuwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, wykazuje wysoką skuteczność w leczeniu zaburzeń lipidowych poprzez selektywne hamowanie syntezy cholesterolu w wątrobie, co prowadzi do zwiększenia ekspresji receptorów LDL i poprawy katabolizmu LDL. Terapia rozuwastatyną skutkuje istotnym obniżeniem stężenia LDL-C (do -63% przy dawce 40 mg), cholesterolu całkowitego (do -46%), trójglicerydów (do -35%) oraz lipoproteiny ApoB, a także wzrostem HDL-C (do +14%) i ApoA-I. Efekt terapeutyczny pojawia się już po pierwszym tygodniu, a pełna odpowiedź jest osiągana po 4 tygodniach. Badania kliniczne III fazy potwierdzają skuteczność leku u pacjentów z hipercholesterolemią typu IIa i IIb, w tym z rodzinną hipercholesterolemią, niezależnie od wieku, płci, rasy czy współistniejących chorób, takich jak cukrzyca. W badaniu JUPITER (n=17 802) rozuwastatyna 20 mg/dobę zmniejszyła LDL-C o 45% i istotnie obniżyła ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z podwyższonym ryzykiem (ARR 5,1-8,8 na 1000 pacjento-lat), bez wpływu na całkowitą śmiertelność.
apolipoproteina A-I, apolipoproteina B, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, CIMT, fenofibrat, hipercholesterolemia, inhibitor kompetycyjny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kwas nikotynowy, lek hipolipemizujący, mialgia, miażdżyca tętnic, profil lipidowy, reduktaza HMG-CoA, rodzinna hipercholesterolemia heterozygotyczna, rodzinna hipercholesterolemia homozygotyczna, skala Framingham, skala Tannera, trójglicerydy, współczynnik aterogenny, zaburzenie lipidowe, zakażenie układu moczowego, zapalenie nosogardła, zawał serca, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Amlator
Produkt leczniczy Amlator, łączący atorwastatynę i amlodypinę, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niewydolnością serca (klasy III i IV wg NYHA), chorobami wątroby oraz u osób spożywających znaczne ilości alkoholu. Amlodypina może zwiększać ryzyko obrzęku płuc i zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca. Monitorowanie czynności wątroby jest niezbędne, zwłaszcza przy wzroście aminotransferaz (ALT, AST) powyżej 3-krotnej górnej granicy normy (GGN). U pacjentów z zaburzeniami wątroby zaleca się rozpoczynanie terapii od najmniejszej dawki i stopniowe jej zwiększanie. Amlodypina jest bezpieczna u pacjentów z niewydolnością nerek i nie jest usuwana podczas dializy.
aminotransferaza, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, atorwastatyna, choroba wieńcowa, fosfokinaza kreatynowa, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor cytochromu CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kwas fusydowy, miastenia, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk płuc, przejściowy atak niedokrwienny, przełom nadciśnieniowy, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, udar krwotoczny mózgu, udar mózgu, udar zatokowy, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie mięśni, zastoinowa niewydolność serca