Specjalne ostrzeżenia
Grofibrat S

Fenofibrat mikronizowany (Grofibrat S, 215 mg) wymaga szczególnej ostrożności w terapii hiperlipidemii, zwłaszcza u pacjentów z wtórnymi przyczynami zaburzeń lipidowych, takimi jak niekontrolowana cukrzyca typu 2, niedoczynność tarczycy, zespół nerczycowy, dysproteinemia, choroby wątroby z zastojem żółci czy alkoholizm. U kobiet stosujących estrogeny doustnie należy rozróżnić hiperlipidemię pierwotną od wtórnej. Monitorowanie funkcji wątroby jest kluczowe, z oznaczaniem aminotransferaz co 3 miesiące przez pierwszy rok terapii, a leczenie należy przerwać, gdy AspAT i AlAT przekroczą 3-krotność górnej granicy normy lub pojawią się objawy zapalenia wątroby. Fenofibrat może indukować zapalenie trzustki, szczególnie przy utrzymującej się ciężkiej hipertrójglicerydemii, toksycznym działaniu na komórki trzustki lub tworzeniu złogów żółciowych, co wymaga natychmiastowego odstawienia leku przy objawach ostrego zapalenia trzustki.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Grofibrat S

Stosowanie fenofibratu mikronizowanego (Grofibrat S, 215 mg) wymaga szczególnej uwagi ze strony personelu medycznego ze względu na możliwe działania niepożądane oraz interakcje. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące specjalnych ostrzeżeń i środków ostrożności związanych z terapią tym lekiem u różnych grup pacjentów.1

Wtórne przyczyny hiperlipidemii

Przed rozpoczęciem leczenia fenofibratem należy wykluczyć lub odpowiednio leczyć wtórne przyczyny hiperlipidemii, takie jak:2

  • Niekontrolowana cukrzyca typu 2 – wymaga odpowiedniej kontroli glikemii
  • Niedoczynność tarczycy – należy wyrównać funkcje hormonalne
  • Zespół nerczycowy – wymaga leczenia choroby podstawowej
  • Dysproteinemia – konieczna identyfikacja i odpowiednie postępowanie
  • Choroby wątroby z zastojem żółci – niezbędne wyrównanie funkcji wątroby
  • Leczenie farmakologiczne – mogące wpływać na profil lipidowy
  • Alkoholizm – wymaga odpowiedniej interwencji przed włączeniem fenofibratu

U kobiet z hiperlipidemią stosujących doustne środki antykoncepcyjne lub hormonalną terapię zastępczą zawierającą estrogeny, należy dokładnie zweryfikować, czy zaburzenia lipidowe mają charakter pierwotny, czy wtórny. Estrogeny podawane doustnie mogą powodować zwiększenie stężenia lipidów.3

Monitorowanie funkcji wątroby

Podczas terapii fenofibratem u niektórych pacjentów obserwowano zwiększenie aktywności aminotransferaz. Z tego powodu zaleca się regularne monitorowanie funkcji wątroby według następującego schematu:4

  • Przez pierwsze 12 miesięcy leczenia: oznaczanie aktywności aminotransferaz co 3 miesiące
  • Po pierwszym roku terapii: kontrola okresowa

Należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów, u których zaobserwowano zwiększenie aktywności aminotransferaz. Leczenie fenofibratem należy przerwać w następujących sytuacjach:5

  1. Gdy aktywność AspAT (SGOT) i AlAT (SGPT) przekroczy 3-krotną wartość górnej granicy normy
  2. W przypadku wystąpienia objawów sugerujących zapalenie wątroby, takich jak żółtaczka lub świąd, zwłaszcza gdy rozpoznanie zostanie potwierdzone badaniami laboratoryjnymi

Zaburzenia trzustki

W trakcie leczenia fenofibratem raportowano przypadki zapalenia trzustki. Wystąpienie tego powikłania może być spowodowane różnymi mechanizmami:6

  • Nieskuteczne leczenie ciężkiej hipertrójglicerydemii – utrzymujące się wysokie stężenia trójglicerydów mogą predysponować do rozwoju zapalenia trzustki
  • Bezpośrednie działanie toksyczne leku na komórki trzustki
  • Tworzenie się kamieni lub złogów w drogach żółciowych – fenofibrat może zwiększać wydzielanie cholesterolu do żółci, prowadząc do tworzenia złogów i wtórnie do zapalenia trzustki

Wystąpienie objawów ostrego zapalenia trzustki (silny ból brzucha, nudności, wymioty) podczas terapii fenofibratem wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i wdrożenia odpowiedniego postępowania diagnostyczno-terapeutycznego.7

Działanie toksyczne na mięśnie

Podobnie jak w przypadku innych fibratów, podczas stosowania fenofibratu obserwowano działanie toksyczne na mięśnie, w tym rzadkie przypadki rabdomiolizy z uszkodzeniem nerek lub bez. Częstość występowania miopatii zwiększa się u pacjentów z hipoalbuminemią oraz współistniejącą niewydolnością nerek.8

Czynniki zwiększające ryzyko miopatii i rabdomiolizy podczas leczenia fenofibratem:9

  • Wiek powyżej 70 lat – podatność na uszkodzenie mięśni wzrasta z wiekiem
  • Osobnicza lub rodzinna skłonność do chorób mięśni – wymaga dokładnego wywiadu
  • Zaburzenia czynności nerek – nawet łagodne do umiarkowanych
  • Niedoczynność tarczycy – nierozpoznana lub nieleczona
  • Spożywanie dużych ilości alkoholu – potencjalizuje toksyczne działanie na mięśnie

U pacjentów z powyższymi czynnikami ryzyka należy bardzo dokładnie ocenić stosunek potencjalnych korzyści do ryzyka przed rozpoczęciem leczenia fenofibratem.10

Działanie toksyczne na mięśnie należy podejrzewać u pacjentów prezentujących:11

  • Rozsiane bóle mięśniowe
  • Zapalenie mięśni
  • Kurcze mięśniowe
  • Osłabienie mięśni
  • Znaczne zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) – powyżej 5-krotności górnej granicy normy

W przypadku wystąpienia powyższych objawów należy bezzwłocznie przerwać leczenie fenofibratem.12

Terapia skojarzona z innymi lekami hipolipemizującymi

Ryzyko wystąpienia działania toksycznego na mięśnie znacząco wzrasta w przypadku jednoczesnego stosowania:13

  • Fenofibratu z innym fibratem
  • Fenofibratu z inhibitorem reduktazy HMG-CoA (statyną)

Leczenie skojarzone fenofibratem z inhibitorem reduktazy HMG-CoA lub innym fibratem należy stosować wyłącznie w ściśle określonych przypadkach:14

  • U pacjentów z ciężką mieszaną dyslipidemią
  • U osób z dużym ryzykiem choroby sercowo-naczyniowej
  • U pacjentów, u których nie występowały wcześniej choroby mięśni

Podczas terapii skojarzonej należy ściśle monitorować pacjentów pod kątem objawów miotoksyczności, szczególnie w początkowym okresie leczenia oraz po każdej modyfikacji dawek.15

Czynność nerek

Grofibrat S jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. U pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością nerek (eGFR od 30 do 59 ml/min/1,73 m²) należy stosować lek z ostrożnością i odpowiednio dostosować dawkę.16

U pacjentów przyjmujących fenofibrat, zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu ze statynami, obserwowano przemijające zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy krwi. Charakterystyka tych zmian:17

  • Stężenie kreatyniny pozostaje zwykle stabilne w czasie
  • Nie obserwuje się na ogół ciągłego wzrostu stężenia kreatyniny podczas długotrwałej terapii
  • Po przerwaniu leczenia wartości zwykle wracają do poziomów wyjściowych

W badaniach klinicznych dotyczących terapii skojarzonej fenofibratu z symwastatyną zaobserwowano: Parametr Fenofibrat + symwastatyna Monoterapia statyną Zwiększenie stężenia kreatyniny o ponad 30 μmol/l 10% pacjentów 4,4% pacjentów Klinicznie istotne zwiększenie stężenia kreatyniny >200 μmol/l 0,3% pacjentów Nie raportowano

Leczenie fenofibratem należy przerwać, jeśli stężenie kreatyniny wzrośnie do poziomu 50% powyżej górnej granicy normy. Zaleca się regularne monitorowanie funkcji nerek:19

  • Pierwsze 3 miesiące leczenia: regularne oznaczanie stężenia kreatyniny
  • Po 3 miesiącach: okresowa kontrola

Informacje o substancjach pomocniczych

Grofibrat S zawiera laktozę jednowodną (298,91 mg w każdej tabletce powlekanej), dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.20 21

Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, więc uznaje się go za „wolny od sodu”.22

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl