genotoksyczność
Genotoksyczność to zdolność substancji chemicznych, promieniowania lub czynników biologicznych do wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego (DNA lub chromosomów) w komórkach. Te uszkodzenia mogą prowadzić do mutacji, które z kolei mogą inicjować proces kancerogenezy lub powodować wady wrodzone.
Mechanizmy genotoksyczności obejmują bezpośrednie uszkodzenie DNA poprzez tworzenie adduktów, pęknięcia nici DNA, modyfikacje zasad azotowych, a także pośrednie uszkodzenia wynikające z produkcji reaktywnych form tlenu lub zaburzenia procesów naprawy DNA. Substancje genotoksyczne mogą również wpływać na segregację chromosomów podczas podziału komórkowego, prowadząc do aneuploidii.
W praktyce medycznej i farmaceutycznej ocena genotoksyczności jest kluczowym elementem badań bezpieczeństwa leków, substancji chemicznych i materiałów medycznych. Standardowe testy obejmują test Amesa (oceniający mutacje u bakterii), test aberracji chromosomowych in vitro, test mikrojądrowy oraz comet assay. Pozytywne wyniki tych testów mogą wskazywać na potencjalne ryzyko kancerogenne danej substancji.
Narażenie na czynniki genotoksyczne w środowisku pracy lub życia codziennego jest przedmiotem intensywnych badań epidemiologicznych, gdyż może przyczyniać się do zwiększenia ryzyka nowotworów, zaburzeń reprodukcyjnych i przyspieszonego starzenia komórkowego. W onkologii zrozumienie mechanizmów genotoksyczności pomaga w opracowywaniu nowych terapii przeciwnowotworowych oraz strategii chemoprewencji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piroxicam Jelfa 10 mg
Przedkliniczne badania piroksykamu, substancji czynnej leku Piroxicam Jelfa, wykazały brak specyficznych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego, ośrodkowego układu nerwowego oraz nerek przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksykologiczne na zwierzętach ujawniły nefrotoksyczność oraz owrzodzenia przewodu pokarmowego, co jest typowe dla NLPZ i wynika z hamowania syntezy prostaglandyn. Testy genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały potencjału mutagennego ani rakotwórczego. Warto podkreślić, że dawki stosowane w badaniach odpowiadały zakresowi terapeutycznemu, a obserwowane działania niepożądane korelują z klinicznymi obserwacjami.
aberracja chromosomowa, działanie rakotwórcze, efekt embriotoksyczny, funkcja nerek, genotoksyczność, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor syntezy prostaglandyn, mutacja genowa, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obniżenie płodności, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, piroksykam, potencjał genotoksyczny, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, przewód tętniczy płodu, śmiertelność płodów, śmiertelność zarodków, synteza prostaglandyn, trzeci trymestr ciąży, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa, zaburzenia ciąży - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fenactil 40 mg/g
W dokumentacji produktu leczniczego Fenactil (chloropromazyny chlorowodorek) w postaci kropli doustnych o stężeniu 40 mg/g brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, w tym badań toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Chloropromazyna, jako substancja aktywna o ugruntowanej pozycji klinicznej, jest stosowana na podstawie szeroko dostępnych danych klinicznych i doświadczenia terapeutycznego, co powinno stanowić podstawę decyzji terapeutycznych, z uwzględnieniem indywidualnego stosunku korzyści do ryzyka u pacjenta.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nasiona lnu –
W przypadku nasion lnu (Linum usitatissimum L., semen) nie przeprowadzono standardowych badań przedklinicznych dotyczących toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, reprodukcyjnej, genotoksyczności ani kancerogenności. Dokumentacja produktu leczniczego zawierającego nasiona lnu w postaci ziół do zaparzania (1g/g) nie zawiera danych potwierdzających przeprowadzenie tych badań. Brak badań wynika z długiej historii stosowania nasion lnu w medycynie tradycyjnej oraz braku sygnałów bezpieczeństwa wskazujących na potencjalne ryzyko, co jest zgodne z wytycznymi dotyczącymi produktów leczniczych pochodzenia roślinnego, gdzie badania przedkliniczne nie są obligatoryjne, jeśli nie ma szczególnych przesłanek.
aberracja chromosomowa, ciąża, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kancerogenność, Linum usitatissimum, nasiona lnu, płodność, produkt leczniczy pochodzenia roślinnego, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, zioła do zaparzania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Daroxomb 75 mg
Dabigatran eteksylat, substancja czynna leku Daroxomb, przeszedł szerokie badania przedkliniczne obejmujące farmakologię, toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność, wpływ na rozród i rozwój oraz potencjał rakotwórczy. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka, a obserwowane efekty toksyczne były związane z nasilonym działaniem przeciwkrzepliwym, typowym dla mechanizmu inhibitora trombiny. W toksyczności po wielokrotnym podaniu efekty te pojawiały się przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u pacjentów. Badania genotoksyczności nie wykazały uszkodzeń DNA, a długoterminowe testy na szczurach i myszach (do 200 mg/kg mc.) nie potwierdziły działania rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych dawka 70 mg/kg mc. (około 5-krotna ekspozycja w osoczu względem dawek klinicznych) powodowała zmniejszenie liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratę zapłodnionych jaj, a dawki toksyczne dla matek (5-10-krotna ekspozycja) wiązały się z obniżeniem masy ciała płodów, zmniejszoną żywotnością zarodków oraz wzrostem wad rozwojowych.
badania przedkliniczne, badanie toksyczności, dabigatran eteksylat, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, działanie przeciwkrzepliwe, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, genotoksyczność, incydent krwawienia, inhibitor trombiny, kancerogenność, mutacja genowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cezarius 500 mg
Lewetyracetam, substancja czynna leku CEZARIUS, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo stosowania, obejmujące farmakologię, genotoksyczność oraz rakotwórczość, które nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi. W badaniach na szczurach i myszach zaobserwowano zmiany adaptacyjne w wątrobie, takie jak zwiększenie masy wątroby, przerost środkowej części zrazika, nacieczenie tłuszczowe oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych. W zakresie reprodukcji i płodności, lewetyracetam nie wykazał negatywnego wpływu u szczurów przy dawkach do 1800 mg/kg mc./dobę (6-krotność MRHD). Badania rozwoju zarodkowo-płodowego u szczurów wykazały jedynie niewielkie zmniejszenie masy płodu i marginalne zmiany szkieletowe przy dawce 3600 mg/kg mc./dobę (12-krotność MRHD), bez wpływu na śmiertelność zarodków.
badanie EFD, badanie przedkliniczne, działanie niepożądane, ekspozycja leku, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, lewetyracetam, maksymalna zalecana dawka, nacieczenie tłuszczowe, nieprawidłowości szkieletowe, nieprawidłowości układu krążenia, NOAEL, przerost zrazika, punkt końcowy, rakotwórczość, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność matczyna, zmiany wątrobowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Espiro 25 mg
Przeprowadzone kompleksowe badania przedkliniczne eplerenonu obejmowały analizy farmakologiczne, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń genotoksycznych ani mutagennych, co potwierdza brak potencjału do uszkodzeń materiału genetycznego. Długoterminowe badania na zwierzętach nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów, a ocena wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój płodu nie ujawniła istotnych niekorzystnych efektów, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u pacjentów w wieku rozrodczym.
aberracja chromosomowa, badania farmakologiczne, działanie rakotwórcze, eplerenon, farmakologia bezpieczeństwa, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, kancerogenność, mutacja genowa, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, zanik gruczołu krokowego, zdolność reprodukcyjna, zmiana morfologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosuvastatin MSN 20 mg
W badaniach przedklinicznych rozuwastatyny wapniowej nie stwierdzono istotnego ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego dla człowieka. Działania niepożądane obserwowane u zwierząt laboratoryjnych, takie jak zmiany histopatologiczne w wątrobie, były związane z ekspozycją zbliżoną do klinicznej, jednak różniły się w zależności od gatunku – myszy i szczury wykazywały wyraźne zmiany, psy mniej nasilone, a małpy nie wykazywały zmian w wątrobie ani pęcherzyku żółciowym. Dodatkowo, przy wysokich dawkach zaobserwowano uszkodzenia jąder u małp i psów, co może mieć implikacje dla męskiej płodności, a u szczurów toksyczny wpływ na rozrodczość objawiający się zmniejszeniem wielkości miotu, masy ciała noworodków oraz przeżywalności potomstwa, jednak przy dawkach wielokrotnie przekraczających te stosowane u ludzi.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, bezpieczeństwo kardiologiczne, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, histopatologia wątroby, kanał potasowy hERG, pęcherzyk żółciowy, repolaryzacja mięśnia sercowego, rozuwastatyna, rozuwastatyna wapniowa, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie jąder, wpływ na płodność, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Jansitin Duo 50 mg + 850 mg
Produkt leczniczy Jansitin Duo, zawierający 50 mg sytagliptyny i 850 mg metforminy, nie przeszedł kompleksowych badań przedklinicznych jako produkt skojarzony, jednak dostępne dane dotyczące poszczególnych składników oraz ich ograniconych badań łączonych wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa. W 16-tygodniowych badaniach na psach nie zaobserwowano dodatkowej toksyczności przy terapii skojarzonej, a poziomy NOEL dla sytagliptyny i metforminy wynosiły odpowiednio około 6- i 2,5-krotność narażenia klinicznego. Toksyczność sytagliptyny na wątrobę i nerki u gryzoni pojawiała się dopiero przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie poziom narażenia u ludzi, a objawy neurologiczne u psów występowały przy około 23-krotnym narażeniu. Nie stwierdzono genotoksyczności, a wzrost częstości nowotworów wątroby u szczurów wiązał się z przewlekłym działaniem hepatotoksycznym przy bardzo wysokich dawkach, co nie jest uznawane za istotne ryzyko dla ludzi ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa (19-krotność narażenia klinicznego).
ataksja, bezpieczeństwo przedkliniczne, duszność, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie synergistyczne, genotoksyczność, guz wątroby, nadmierne ślinienie, narażenie człowieka, neurotoksyczność, nowotwór wątroby, przenikanie do mleka, rozwój przed- i pourodzeniowy, terapia skojarzona, test rakotwórczości, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowa i nerkowa, wady wrodzone żeber, wpływ na płodność, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lepsitam 250 mg
Lewetyracetam, substancja czynna leku Lepsitam, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, bez wykazania potencjału genotoksycznego i rakotwórczego. W badaniach na szczurach i myszach zaobserwowano adaptacyjne zmiany w wątrobie, takie jak zwiększenie masy wątroby, przerost środkowej części zrazika, nacieczenie tłuszczowe oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej. Wpływ na rozrodczość nie wykazał negatywnych efektów przy dawkach do 1800 mg/kg mc./dobę (6× MRHD). Badania rozwoju zarodkowo-płodowego u szczurów wykazały NOAEL na poziomie 3600 mg/kg mc./dobę dla samic (12× MRHD) i 1200 mg/kg mc./dobę dla płodów, natomiast u królików NOAEL wynosił odpowiednio poniżej 200 mg/kg mc./dobę dla samic i 200 mg/kg mc./dobę dla płodów (równe MRHD). Przy najwyższych dawkach u królików obserwowano toksyczność ciężarnych samic oraz zwiększoną częstość wad układu krążenia i szkieletowych u płodów.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, działanie kancerogenne, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, hepatocyt, lewetyracetam, MRHD, nacieczenie tłuszczowe, nieprawidłowość szkieletowa, nieprawidłowość układu krążenia, NOAEL, padaczka, potencjał genotoksyczny, przerost zrazika wątrobowego, rakotwórczość, reakcja adaptacyjna, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ciążowa, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Calperos 1000 400 mg Ca2+
Węglan wapnia, będący głównym składnikiem aktywnym preparatu Calperos, dostarczającym 200 mg (Calperos 500) lub 400 mg (Calperos 1000) jonów wapnia, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym. Analizy toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. Węglan wapnia, jako naturalnie występujący w organizmie jon wapnia, jest powszechnie stosowany w farmakoterapii, a dostępne dane literaturowe potwierdzają jego bezpieczeństwo przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami producenta.
- Leksykon substancji czynnych
Mentol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Mentol wykazuje niski potencjał toksyczny potwierdzony badaniami przedklinicznymi na zwierzętach oraz danymi klinicznymi z wieloletniego stosowania. Wartość NOEL dla podania ogólnoustrojowego u szczurów wynosi < 200 mg/kg, a badania toksyczności miejscowej wskazują na drażniące działanie mentolu przy bezpośrednim kontakcie z błonami śluzowymi i oczami (np. uszkodzenie oka królika ocenione na 9/10 po 24 h ekspozycji). Produkty zawierające do 10 mg mentolu/g płynu (np. Medispirant stepspray) nie wykazują działania drażniącego ani alergizującego na skórę. Dane dotyczące genotoksyczności są niejednoznaczne, jednak klinicznie istotne działanie mutagenne i rakotwórcze nie zostało potwierdzone. Brak jest również dowodów na negatywny wpływ mentolu na reprodukcję i rozwój płodu przy standardowych dawkach terapeutycznych.
badanie toksyczności, dopuszczalne dzienne spożycie, działanie alergizujące, działanie drażniące, działanie rakotwórcze, encefalopatia, erytrocyty, genotoksyczność, hemoglobina, hepatotoksyczność, izowalerianian mentylu, leukocyty, mentol, NOEL, olejek miętowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, skurcz krtani, test Amesa, test na komórkach chłoniaka, toksyczność miejscowa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwości mutagenne - Leksykon substancji czynnych
Dehydroepiandrosteron – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące dehydroepiandrosteronu (DHEA) w dawkach 10 mg i 25 mg, stosowanego w preparatach Biosteron i Femistelin, wskazują na brak istotnych zagrożeń toksycznych, genotoksycznych oraz karcynogennych w modelach zwierzęcych i badaniach farmakologicznych. W szczególności, badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały negatywnego wpływu na bezpieczeństwo stosowania u ludzi. Preparat Biosteron charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, bez wykrycia działań niepożądanych w zakresie rozrodu i rozwoju potomstwa, co potwierdza brak ryzyka teratogennego i wirylizacji płodów żeńskich w badaniach przedklinicznych.
W przeciwieństwie do tego, preparat Femistelin, zawierający DHEA, wykazuje potencjalne ryzyko teratogenne związane z właściwościami androgenowymi substancji. Badania przedkliniczne i kliniczne wskazują na możliwość wywołania zaburzeń rozwoju narządów moczowo-płciowych oraz wirylizacji płodów żeńskich, co stanowi istotne zagrożenie rozwojowe. W praktyce klinicznej zaleca się szczególną ostrożność przy stosowaniu DHEA u kobiet w wieku rozrodczym i w ciąży, ze względu na ryzyko maskulinizacji płodów. Różnice w bezpieczeństwie preparatów mogą wynikać z odmiennej metodologii badań lub specyfiki formulacji, co podkreśla konieczność indywidualnej oceny ryzyka i korzyści przed zastosowaniem DHEA.
badanie farmakologiczne, badanie na zwierzętach, badanie przedkliniczne, Biosteron, dehydroepiandrosteron, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt teratogenny, Femistelin, genotoksyczność, maskulinizacja płodów, potencjał karcynogenny, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, wirylizacja płodów żeńskich - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polopiryna S 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu acetylosalicylowego, substancji czynnej Polopiryny S, wykazały brak działania kancerogennego u szczurów przy dawce 0,5% w karmie przez 68 tygodni oraz negatywny wynik testu Amesa w kierunku mutagenności. Niemniej jednak, in vitro zaobserwowano aberracje chromosomalne w ludzkich fibroblastach, co sugeruje potencjał genotoksyczny. W zakresie wpływu na reprodukcję, kwas acetylosalicylowy wykazywał działanie teratogenne, embriotoksyczne i fetotoksyczne, powodując zaburzenia implantacji, uszkodzenia embrionu i płodu oraz trudności w uczeniu się potomstwa po ekspozycji prenatalnej. Ponadto, u szczurów odnotowano hamowanie owulacji, co może wskazywać na negatywny wpływ na płodność.
aberracja chromosomalna, działanie drażniące, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, fibroblast ludzki, genotoksyczność, krwotok, kwas acetylosalicylowy, kwas salicylowy, objawy toksyczne, owulacja, śpiączka, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wrzód przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivanolum roztwór 0,1% 0,1%
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mleczanu etakrydyny, substancji czynnej w Rivanolum roztwór 0,1%, nie wykazały istotnych efektów toksycznych ani kumulacji toksyczności przy wielokrotnym podaniu. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagennego i genotoksycznego potencjału, a badania kancerogenności nie wskazały na ryzyko indukcji nowotworów. Ponadto, analiza toksyczności reprodukcyjnej nie wykazała negatywnego wpływu na płodność, rozwój płodu ani teratogenności, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania u pacjentów w wieku rozrodczym.
badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, genotoksyczność, kancerogenność, mleczan etakrydyny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, teratogenność, test in vitro, test in vivo, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nystatyna Teva 500 000 j.m.
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa nystatyny, stosowanej w dawce 500 000 j.m. w produkcie Nystatyna Teva, potwierdzają jej korzystny profil bezpieczeństwa. Substancja ta charakteryzuje się brakiem działania toksycznego przy podaniu doustnym i miejscowym, co wynika z jej minimalnego wchłaniania przez skórę i błony śluzowe. W badaniach toksyczności ostrej określono LD50 na poziomie 8 g/kg masy ciała po podaniu dożołądkowym u myszy oraz 3-24 mg/kg po podaniu dootrzewnowym lub dożylnym, co podkreśla niskie ryzyko toksyczności przy standardowym stosowaniu doustnym. Ponadto, nystatyna nie wykazuje działania karcynogennego ani mutagennego, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa długoterminowego stosowania.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, błona śluzowa, dawka śmiertelna LD50, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie ogólnoustrojowe, działanie toksyczne, genotoksyczność, karcynogenność, lek przeciwgrzybiczny, nystatyna, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożołądkowe, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, wchłanianie leku, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon substancji czynnych
Czerwiec kaktusowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja czynna czerwiec kaktusowy (Dactylopius coccus) występuje w homeopatycznym produkcie leczniczym Malia Kaszel w potencji D6, co odpowiada rozcieńczeniu 1:1 000 000. Produkt zawiera 0,5 g każdej z dziesięciu substancji homeopatycznych na 100 g syropu, a pojedyncza dawka 10 ml dostarcza 8,64 g sorbitolu jako substancji pomocniczej. Malia Kaszel jest zarejestrowanym produktem homeopatycznym ze wskazaniami leczniczymi, jednak brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania czerwca kaktusowego oraz pozostałych składników, co wynika z charakterystyki homeopatycznych rozcieńczeń i niskiego stężenia substancji czynnych.
atropa bella-donna, badanie toksykologiczne, Bryonia, Cephaelis ipecacuanha, czerwiec kaktusowy, Drosera, etanol, Euspongia officinalis, genotoksyczność, Kalium stibyltartaricum, Malia Kaszel, potencja D6, potencjał kancerogenny, produkt homeopatyczny, rozcieńczenie dziesiętne, rozcieńczenie homeopatyczne, sorbitol, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Fotemustyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Fotemustyna, substancja czynna leku Mustophoran, wykazuje istotne działania toksyczne w badaniach przedklinicznych, zwłaszcza na narząd wzroku, gdzie u szczurów stwierdzono atrofię siatkówki, a u małp odwarstwienie siatkówki przy stężeniach w osoczu zbliżonych do tych u ludzi stosujących dawki terapeutyczne dożylne. Ponadto, fotemustyna wykazuje silne właściwości genotoksyczne, potwierdzone mutagennością w testach na Salmonella typhimurium i Escherichia coli, klastogennością w teście mikrojądrowym u myszy oraz w hodowlach limfocytów ludzkich in vitro, a także działanie transformujące na komórkach embrionalnych chomika syryjskiego i linii BALB/3T3. Ze względu na te właściwości, standardowe badania reprodukcyjne nie zostały przeprowadzone, jednak na podstawie danych dotyczących innych nitrozomoczników zaleca się unikanie stosowania fotemustyny u kobiet w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, oraz u kobiet w wieku rozrodczym, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają ryzyko dla płodu.
atrofia jąder, atrofia siatkówki, azoospermia, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, fotemustyna, genotoksyczność, mutacja wsteczna, odwarstwienie siatkówki, pochodna nitrozomocznika, test mikrojądrowy, transformacja komórkowa, właściwości klastogenne, właściwości mutagenne, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alotendin 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Alotendin, zawierający fumaranu bisoprololu i amlodypiny (bezylan), wykazuje zróżnicowany profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalne dawki zalecane u ludzi (w przeliczeniu na mg/kg) powodowała opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszenie przeżywalności potomstwa u gryzoni. Długoterminowe badania karcynogenności amlodypiny (0,5, 1,25 i 2,5 mg/kg/dobę przez 2 lata) nie wykazały działania rakotwórczego, a testy mutagenności były negatywne. W badaniach płodności u szczurów dawki do 10 mg/kg/dobę (8-krotność dawki ludzkiej w mg/m²) nie wpływały istotnie na płodność, jednak inne badania z benzenosulfonianem amlodypiny wskazały na obniżenie stężenia FSH, testosteronu oraz pogorszenie parametrów nasienia, sugerując potencjalny wpływ na męski układ rozrodczy przy dawkach zbliżonych do terapeutycznych.
aberracja chromosomowa, amlodypina bezylan, benzenosulfonian amlodypiny, beta-adrenolityk, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, fumaran bisoprololu, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, maleinian amlodypiny, mutacja genowa, opóźnienie porodu, płodność, potencjał karcynogenny, przeżywalność potomstwa, resorpcja embrionu, test mutagenności, testosteron, toksyczność matczyna, toksyczność zarodkowo-płodowa, wydłużony poród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bioracef 500 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne cefuroksymu aksetylu, antybiotyku cefalosporynowego II generacji, nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, takich jak nerwowy, sercowo-naczyniowy i oddechowy, przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych. Testy toksyczności po wielokrotnym podaniu na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły istotnych efektów narządowych, a obserwowane zmiany mieściły się w zakresie typowym dla cefalosporyn. Standardowe badania genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe, aberracje chromosomowe oraz uszkodzenia DNA, nie wykazały potencjału mutagennego, co eliminuje ryzyko działania genotoksycznego u pacjentów. Ponadto, badania wpływu na rozrodczość i rozwój potomstwa nie potwierdziły działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, przebieg ciąży i rozwój zarodkowo-płodowy.
aberracja chromosomowa, antybiotyk beta-laktamowy, badanie laboratoryjne, cefalosporyna II generacji, cefalosporyny, cefuroksym aksetyl, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, efekt toksyczny, farmakologia bezpieczeństwa, gamma-glutamylotranspeptydaza, genotoksyczność, karcinogenność, mutacja genowa, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność dawek powtarzanych, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon substancji czynnych
Tetrabenazyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tetrabenazyna, substancja czynna preparatu Tetmodis, została poddana badaniom przedklinicznym obejmującym toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz wpływ na płodność i rozwój prenatalny i postnatalny. W badaniach toksyczności zaobserwowano objawy takie jak obniżona aktywność, letarg, zez i przymknięcie oczu, związane ze zmniejszeniem stężenia monoamin, a także sedację ograniczającą dawkę leku. Testy genotoksyczności wykazały brak mutagenności in vitro, jednak test aberracji chromosomowych in vitro był dodatni przy stężeniach cytotoksycznych, natomiast test in vivo był ujemny. Brak jest danych dotyczących potencjału rakotwórczego tetrabenazyny, co stanowi istotne ograniczenie oceny bezpieczeństwa.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, cykl estralny, ekspozycja układowa, genotoksyczność, letarg, monoaminy, mutacja punktowa, narażenie układowe, podanie doustne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój prenatalny i postnatalny, sedacja, śmiertelność okołoporodowa, stężenie cytotoksyczne, tetrabenazyna, toksyczność, toksyczny wpływ, zaburzenie fizjologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydroxyurea medac 500 mg
Hydroksykarbamid wykazuje istotne działania toksyczne w badaniach przedklinicznych na zwierzętach, obejmujące uszkodzenie szpiku kostnego, zanik grudek limfatycznych w śledzionie oraz zmiany zwyrodnieniowe w nabłonku jelita cienkiego i grubego, co wskazuje na ryzyko mielosupresji, immunosupresji oraz toksyczności żołądkowo-jelitowej. Ponadto, lek wykazuje silne właściwości teratogenne, potwierdzone w modelach zwierzęcych przez zwiększoną śmiertelność zarodków, wady rozwojowe kończyn, zaburzenia układu nerwowego oraz zmiany behawioralne. Długotrwałe podawanie hydroksykarbamidu u myszy prowadzi do zahamowania spermatogenezy i upośledzenia ruchliwości plemników, co sugeruje ryzyko wpływu na płodność męską. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły mutagenne właściwości substancji, natomiast dane dotyczące potencjalnego działania rakotwórczego są ograniczone i wymagają dalszych badań.
badania przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, guzy płuc, hydroksykarbamid, mielosupresja, parametry hematologiczne, przeciwwskazania do stosowania, śmiertelność zarodków, toksyczność genetyczna, toksyczność żołądkowo-jelitowa, upośledzenie płodności, uszkodzenie szpiku kostnego, wady rozwojowe kończyn, zaburzenia układu nerwowego, zahamowanie spermatogenezy, zanik grudek limfatycznych, zmiany behawioralne - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z liścia szałwii – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy TINCTURA SALVIAE Herbapol w Krakowie SA zawiera nalewkę z liścia szałwii (Salviae folium tinctura) w stosunku 1:5, z etanolem 70% jako ekstrahentem. W 100 ml produktu znajduje się 100 ml nalewki, co oznacza wysoką zawartość etanolu (60-70% v/v), co może mieć istotne znaczenie dla bezpieczeństwa stosowania, zwłaszcza u pacjentów z grup ryzyka, takich jak dzieci, osoby z chorobami wątroby czy osoby uzależnione od alkoholu. Produkt występuje w formie koncentratu do sporządzania roztworu do płukania jamy ustnej. W składzie nalewki obecny jest tujon, składnik olejku eterycznego liścia szałwii, którego potencjalne działania farmakologiczne i toksykologiczne należy uwzględnić przy ocenie bezpieczeństwa preparatu.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania, choroba wątroby, działanie farmakologiczne, działanie toksykologiczne, ekstrahent, etanol 70%, genotoksyczność, karcinogenność, koncentrat do sporządzania roztworu, nalewka z liścia szałwii, olejek eteryczny, pacjent z grupy ryzyka, płukanie jamy ustnej, profil bezpieczeństwa, Salviae folium tinctura, toksyczność, tujon, uzależnienie od alkoholu, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kreon 25 000 25 000 j.Ph.Eur. lipazy
Dane przedkliniczne dotyczące pankreatyny zawartej w preparacie Kreon 25 000 (25 000 j. Ph.Eur. lipazy, kapsułki dojelitowe) wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji pochodzenia naturalnego. Badania toksykologiczne wykazały brak istotnych klinicznie objawów toksyczności po podaniu pojedynczych wysokich dawek (toksyczność ostra), jak również po wielokrotnym podawaniu w krótkim okresie (toksyczność podostra) oraz w badaniach długoterminowych (toksyczność przewlekła). Wyniki te sugerują wysoki margines bezpieczeństwa stosowania preparatu w dawkach terapeutycznych, bez kumulacji toksycznych efektów. Niemniej jednak, w dokumentacji przedklinicznej Kreon 25 000 brak jest danych dotyczących potencjalnego działania genotoksycznego oraz kancerogennego pankreatyny pochodzenia wieprzowego. Ponadto nie przeprowadzono specyficznych badań oceniających wpływ na reprodukcję, w tym na płodność samców i samic, przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu oraz rozwój pre- i postnatalny, co stanowi istotne ograniczenie dostępnej dokumentacji. Pomimo tych braków, dostępne dane wskazują na dobrą tolerancję i bezpieczeństwo preparatu, jednak pełna ocena bezpieczeństwa powinna uwzględniać również wyniki badań klinicznych oraz doświadczenia z praktyki medycznej.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, genotoksyczność, kapsułka dojelitowa, pankreatyna, płodność, potencjał kancerogenny, preparat enzymatyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, rozwój postnatalny, toksyczność kliniczna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abirateron Zentiva 500 mg
Badania przedkliniczne abirateronu octanu wykazały jego istotny wpływ na układ hormonalny, szczególnie poprzez znaczące obniżenie stężenia testosteronu, co skutkowało zmniejszeniem masy narządów rozrodczych, zmianami morfologicznymi i histopatologicznymi w narządach takich jak nadnercza, przysadka mózgowa oraz gruczoły sutkowe. Zmiany te były w większości całkowicie lub częściowo odwracalne w ciągu 4 tygodni po zaprzestaniu terapii. Ponadto, lek wpływał na płodność u szczurów obu płci, powodując jej obniżenie, które również było odwracalne w okresie 4-16 tygodni po zakończeniu podawania. W badaniach rozwojowych zaobserwowano zmniejszenie masy ciała płodu, obniżenie wskaźników przeżycia oraz zmiany w rozwoju zewnętrznych narządów płciowych, jednak bez działania teratogennego, co wskazuje na farmakologiczny charakter tych efektów.
abirateron, abirateron octan, badania przedkliniczne, działanie farmakologiczne, działanie teratogenne, efekt gatunkowo specyficzny, genotoksyczność, gospodarka hormonalna, histopatologia nadnerczy, mechanizm farmakologiczny, model zwierzęcy, narządy docelowe, narządy rozrodcze, nowotwór komórek interstycjalnych, odwracalność działania leku, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, przysadka mózgowa, testosteron, toksyczność, toksyczny wpływ, układ hormonalny, zmiany hormonalne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Salazopyrin EN 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sulfasalazyny wykazały istotne ryzyko kancerogenności przy długotrwałym stosowaniu. W dwuletnich badaniach na szczurach F344/N (dawki 84, 168, 337,5 mg/kg/dzień, odpowiadające 496, 991, 1991 mg/m²) zaobserwowano statystycznie istotny wzrost częstości brodawczaka nabłonka przejściowego pęcherza moczowego u samców oraz brodawczaka nabłonka przejściowego nerki u samic przy najwyższej dawce. Zjawiska te korelowały ze zwiększonym tworzeniem kamieni nerkowych i rozrostem nabłonka przejściowego. W badaniach na myszach B6C3F1 (dawki 675, 1350, 2700 mg/kg/dzień, czyli 2025, 4050, 8100 mg/m²) stwierdzono istotny wzrost częstości gruczolaka wątrobowokomórkowego u obu płci już przy najniższej dawce. Testy genotoksyczności dały wyniki niejednoznaczne – brak mutagenności w teście Amesa i teście HGPRT, ale obecność potencjalnych efektów genotoksycznych w testach mikrojąder, aberracji chromosomowych i wymiany chromatyd siostrzanych w limfocytach ludzkich oraz zwierzęcych.
aberracja chromosomowa, badania przedkliniczne, badanie szpiku kostnego, brodawczak pęcherza moczowego, genotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, kamica nerkowa, kancerogenność, oligospermia, profil bezpieczeństwa leku, rozrost nabłonka przejściowego, sulfasalazyna, test Amesa, test mikrojądrowy, wymiana chromatyd siostrzanych, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Echinasal –
Ocena bezpieczeństwa leku Echinasal opiera się na ograniczonych danych przedklinicznych, które wskazują na niski poziom toksyczności ostrej, z wartością LD50 powyżej 15 g/kg masy ciała przy podaniu dożołądkowym. Jednakże, dla tego preparatu nie przeprowadzono pełnego zakresu standardowych badań toksykologicznych, takich jak toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz toksyczność reprodukcyjna, co ogranicza pełną ocenę ryzyka długoterminowego i wpływu na płodność. Składniki aktywne syropu, w tym wyciągi z liścia babki lancetowatej, ziela grindelii, owocu róży, ziela tymianku oraz soku z jeżówki purpurowej, nie wykazują istotnych zagrożeń toksykologicznych na podstawie dostępnych danych.
babka lancetowata, doświadczenie kliniczne, działanie mutagenne, etanol, genotoksyczność, jeżówka purpurowa, LD50, monitorowanie bezpieczeństwa, owoc róży, płodność, podanie dożołądkowe, produkt leczniczy, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, ziele grindelii, ziele tymianku - Leksykon substancji czynnych
Norgestymat – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania norgestymatu w połączeniu z etynyloestradiolem, w dawkach 250 mikrogramów norgestymatu i 35 mikrogramów etynyloestradiolu (skład produktu Elin), wykazały brak istotnych zagrożeń toksycznych dla organizmów zwierzęcych, które mogłyby przekładać się na ryzyko dla ludzi. Kompleksowy program badań obejmował ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Wyniki nie wskazały na obecność genotoksyczności ani zwiększonego ryzyka nowotworowego, a także nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, przebieg ciąży czy rozwój płodu i potomstwa, poza znanymi efektami farmakologicznymi hormonów płciowych.
badanie przedkliniczne, cykl płciowy, działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja na substancję, etynyloestradiol, genotoksyczność, hormon płciowy, mutacja, norgestymat, parametr biochemiczny, rozwój płodu, rozwój postnatalny, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność rozrodcza, uszkodzenie DNA, uszkodzenie genetyczne, złożony środek antykoncepcyjny - Leksykon substancji czynnych
Werapamil – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Werapamil wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych na szczurach i psach rasy Beagle, gdzie dawki od 10 mg/kg mc. do 85 mg/kg mc. były dobrze tolerowane. Przy dawkach toksycznych powyżej 60 mg/kg mc. obserwowano charakterystyczne efekty farmakologiczne, takie jak bradykardia, zwolnienie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego oraz obniżenie ciśnienia tętniczego, a także odwracalny przerost dziąseł. Badania teratogenności na królikach (5-15 mg/kg mc.) i szczurach (15-60 mg/kg mc.) nie wykazały działania teratogennego, choć dawki toksyczne powyżej 60 mg/kg mc. indukowały embriotoksyczność, objawiającą się zwiększoną resorpcją płodów. Wpływ na rozród oceniano przy dawkach do 360 mg/m²/dobę (Isoptin) i do 60 mg/kg mc./dobę (Staveran), gdzie dawki zbliżone lub przekraczające maksymalną zalecaną u ludzi (300 mg/m²) były letalne dla zarodków i powodowały opóźnienie wzrostu oraz rozwój płodu, prawdopodobnie w wyniku niedociśnienia tętniczego i toksyczności u matek.
aberracja chromosomalna, antagonista kanałów wapniowych, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, indukcja siostrzanych chromatyd, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, obniżenie ciśnienia tętniczego, potencjał karcynogenny, przerost dziąseł, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, resorpcja płodów, test Amesa, toksyczność przewlekła, transformacja komórkowa, werapamil - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Trabectedin EVER PHARMA 1 mg
Badania przedkliniczne trabektedyny wykazały ograniczony wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy przy ekspozycji poniżej klinicznego zakresu terapeutycznego (AUC). W badaniach in vivo na małpach Cynomolgus stosowano infuzję 1-godzinną, osiągając Cmax 10,6 ± 5,4 ng/ml, co odpowiada stężeniom obserwowanym u pacjentów po 3-godzinnej infuzji (Cmax 10,8 ± 3,7 ng/ml), a przewyższa stężenia po 24-godzinnej infuzji (Cmax 1,8 ± 1,1 ng/ml). Główne objawy toksyczności obejmują mielosupresję (ciężka leukopenia, niedokrwistość, upośledzenie funkcji szpiku i limfatycznej), hepatotoksyczność (podwyższone próby wątrobowe, zwyrodnienie wątrobowokomórkowe), toksyczność przewodu pokarmowego (martwica nabłonka jelit) oraz ciężkie reakcje miejscowe w miejscu wstrzyknięcia. Dodatkowo, obserwowano potencjalną nefrotoksyczność, prawdopodobnie wtórną do miejscowych reakcji, co wymaga ostrożnej interpretacji.
AUC, badania płodności, cytotoksyczność, genotoksyczność, hematopoeza, hepatotoksyczność, karcynogenność, leukopenia, martwica nabłonka jelit, mielosupresja, mutagenność, nefrotoksyczność, niedokrwistość, ośrodkowy układ nerwowy, przenikanie przez łożysko, szpik kostny, toksyczność przewodu pokarmowego, toksyczność wątrobowa, trabektedyna, układ limfatyczny, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zmiany histopatologiczne, zwyrodnienie wątrobowokomórkowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tenofovir disoproxil Aurovitas 245 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tenofowiru dizoproksylu wykazały brak istotnych zagrożeń farmakologicznych dla człowieka, jednak toksyczność po podaniu wielokrotnym ujawniła istotne działania niepożądane, zwłaszcza w obrębie nerek, kośćca oraz gospodarki fosforanowej. W modelach zwierzęcych (szczury, psy, małpy) obserwowano toksyczne uszkodzenia nerek, zmniejszenie gęstości mineralnej kości (BMD) oraz hipofosfatemię. Szczególnie wrażliwe były młodociane małpy, u których toksyczność kostna pojawiała się przy ekspozycji ≥40-krotnej w stosunku do klinicznej. Mechanizm toksyczności kostnej wiązał się z upośledzeniem jelitowego wchłaniania fosforanów, co prowadziło do obniżenia BMD. Potencjał genotoksyczny oceniono w testach in vitro i in vivo z wynikami niejednoznacznymi, natomiast badania rakotwórczości na szczurach i myszach wykazały sporadyczne guzy dwunastnicy przy bardzo wysokich dawkach, co ma niskie znaczenie kliniczne dla ludzi.
działanie toksyczne, ekspozycja kliniczna, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, gęstość mineralna kości, gospodarka fosforanowa, guz dwunastnicy, narażenie kliniczne, ocena ryzyka środowiskowego, osteomalacja, potencjał rakotwórczy, spontaniczna synteza DNA, stężenie fosforanów, szpik kostny, tenofowir dizoproksyl, test Amesa, test chłoniaka mysiego, toksyczność kostna, toksyczność okołoporodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wchłanianie fosforanów, wskaźnik żywotności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Karbicombi 8 mg + 12,5 mg
Badania przedkliniczne produktu leczniczego Karbicombi, zawierającego kandesartan cyleksetyl i hydrochlorotiazyd, nie wykazały nowych efektów toksycznych w porównaniu do stosowania poszczególnych składników osobno. Testy na myszach, szczurach, psach i małpach ujawniły nefrotoksyczność kandesartanu w dużych dawkach, objawiającą się zmianami strukturalnymi i czynnościowymi nerek, takimi jak regeneracja, rozszerzenie i bazofilia kanalików nerkowych oraz podwyższone stężenia mocznika i kreatyniny w osoczu. Mechanizm nefrotoksyczności jest prawdopodobnie wtórny do działania hipotensyjnego leku, a dodatek hydrochlorotiazydu nasila te efekty. Ponadto, wysokie dawki kandesartanu powodowały zmniejszenie liczby erytrocytów, hemoglobiny i hematokrytu, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z zaburzeniami hematologicznymi.
aparat przykłębuszkowy, bazofilia kanalików nerkowych, działanie genotoksyczne, działanie hipotensyjne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie nefrotoksyczne, efekt toksyczny, funkcja nerek, genotoksyczność, kandesartan cyleksetylu i hydrochlorotiazyd, liczba erytrocytów, parametry krwinek czerwonych, przerost komórek, stężenie hemoglobiny, stężenie mocznika i kreatyniny, toksyczność, wartość hematokrytu, zaburzenie hematologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Krople żołądkowe –
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa produktu leczniczego Krople Żołądkowe, zawierającego wyciąg ze świeżego ziela dziurawca (Hyperici intractum), nalewkę miętową, nalewkę kozłkową oraz nalewkę gorzką, są ograniczone i zróżnicowane. Badania toksyczności ostrej i po podaniu wielokrotnym wyciągu z dziurawca nie wykazały działania toksycznego. Jednakże dla pozostałych składników preparatu, tj. nalewek gorzkiej, miętowej i kozłkowej, nie przeprowadzono standardowych badań toksykologicznych, a także brak jest danych dotyczących genotoksyczności i rakotwórczości. Dane dotyczące wpływu na reprodukcję, zwłaszcza wyciągu z dziurawca, są niewystarczające i niekompletne.
Amara tinctura, badania przedkliniczne, Citrus aurantium, fototoksyczność, genotoksyczność, Gentiana lutea, Hyperici intractum, Hypericum perforatum, krople doustne, krople żołądkowe, Mentha piperita, Menthae piperitae tinctura, Menyanthes trifoliata, nalewka gorzka, nalewka kozłkowa, nalewka miętowa, profil bezpieczeństwa, promieniowanie UVA, rakotwórczość, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, Valeriana officinalis, Valerianae tinctura, wpływ na reprodukcję, wyciąg z dziurawca - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z niepokalanka zwyczajnego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Aktualne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania wyciągu z niepokalanka zwyczajnego (Vitex agnus-castus L., fructus), będącego substancją czynną produktu leczniczego Prefemin PMS (20 mg suchego wyciągu, DER 6-12:1, 60% etanol), są istotnie ograniczone. Brak jest kompleksowych badań oceniających potencjał mutagenny, genotoksyczność oraz karcynogenność tej substancji, co stanowi poważne ograniczenie w ocenie długoterminowego bezpieczeństwa. Dostępne są jedynie dwa badania toksyczności po podaniu wielokrotnym u szczurów – 4-tygodniowe i 26-tygodniowe – które wykazały objawy hepatotoksyczności, jednak charakter tych zmian nie został szczegółowo scharakteryzowany. W związku z tym zaleca się ostrożność przy stosowaniu preparatu u pacjentów z chorobami wątroby lub przyjmujących inne leki o potencjale hepatotoksycznym.
choroba wątroby, ekstrakt etanolowy, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, karcynogenność, lek hepatotoksyczny, mutacja genetyczna, mutagenność, niepokalanek zwyczajny, płodność, rozwój nowotworu, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowa, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, Vitex agnus-castus - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tussicom 600 600 mg/5 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa N-acetylo-L-cysteiny (acetylocysteiny) w dawkach 200 mg, 400 mg i 600 mg, stosowanej w produktach Tussicom, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Konwencjonalne testy farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy oraz inne kluczowe układy organizmu. Badania toksykologiczne, obejmujące toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą na różnych modelach zwierzęcych, nie wskazały na ryzyko toksyczne o znaczeniu klinicznym. Ponadto, testy genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały mutagennego ani rakotwórczego działania substancji, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania.
acetylocysteina, działanie drażniące, działanie uczulające, genotoksyczność, kancerogeneza, kancerogenność, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Mocznik – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Mocznik, stosowany jako substancja czynna w wielu preparatach leczniczych, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Oceny toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa nie wykazały istotnych zagrożeń przy stosowaniu terapeutycznym. Działanie genotoksyczne obserwowane w niektórych badaniach wiązało się z ekspozycją na wysokie, niefizjologiczne stężenia mocznika, znacznie przekraczające maksymalne narażenie kliniczne, co ogranicza jego znaczenie praktyczne. Przykładowo, w badaniach tolerancji miejscowej preparatu Canespor Onychoset zawierającego 400 mg/g mocznika i 10 mg/g bifonazolu, nie stwierdzono uszkodzeń skóry ani narządów wewnętrznych przy dawce 300 mg/kg mc. (odpowiadającej 120 mg mocznika/kg mc.), a także nie zaobserwowano owrzodzeń w obszarach poddawanych terapii.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Concor Cor 3,75 3,75 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bisoprololu fumaranu, substancji czynnej Concor Cor, obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału genotoksycznego oraz kancerogennego. Wyniki wskazują na brak istotnego ryzyka dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani uszkodzeń chromosomów, a badania długoterminowe nie potwierdziły działania rakotwórczego. Profil bezpieczeństwa bisoprololu jest zgodny z charakterystyką beta-adrenolityków, co potwierdza jego bezpieczeństwo w terapii przewlekłej, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
badanie genotoksyczności, badanie kancerogenezy, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, mutacja genowa, mutagenność, niewydolność serca, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, schorzenie kardiologiczne, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozrodcza, uszkodzenie chromosomu, wada wrodzona, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – MBE 150 mg + 7,29 mg + 200 mg
Analiza danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa produktu leczniczego MBE, zawierającego 150 mg jonów magnezu, 7,29 mg pirydoksyny chlorowodorku oraz 200 mg all-rac-α-tokoferylu octanu, nie wykazała istotnych zagrożeń toksykologicznych. Przegląd literatury naukowej potwierdza, że poszczególne składniki w dawkach odpowiadających zawartości w preparacie nie wykazują potencjału genotoksycznego, karcynogennego ani innych działań niepożądanych, które mogłyby wpłynąć na bezpieczeństwo stosowania u ludzi. Badania przedkliniczne nie dostarczyły danych wskazujących na konieczność modyfikacji zalecanego dawkowania produktu MBE.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Paramax Quick 500 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące paracetamolu w produkcie Paramax Quick (500 mg, proszek do sporządzania roztworu doustnego) potwierdzają akceptowalny profil bezpieczeństwa w zakresie farmakologii, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Badania nie wykazały istotnego ryzyka dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego, a także nie potwierdziły mutagenności czy kancerogenności przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Ocena długoterminowej ekspozycji nie wykazała negatywnego wpływu na funkcjonowanie narządów wewnętrznych oraz parametrów biochemicznych i hematologicznych, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa przewlekłego stosowania leku.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie kancerogenności, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, obszar toksykologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, płodność, przebieg ciąży, rozwój nowotworów, rozwój potomstwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, test mutagenności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie genetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Podtlenek azotu Messer nie mniej niż 98%
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania podtlenku azotu (N₂O) wskazują, że nie wykazuje on działania mutagennego ani rakotwórczego. Badania laboratoryjne nie potwierdziły, aby podtlenek azotu, stosowany w stężeniu nie mniejszym niż 98,0% (V/V), powodował mutacje genetyczne ani zwiększał ryzyka rozwoju nowotworów przy długotrwałej ekspozycji. Wyniki te sugerują brak kancerogennego potencjału tej substancji w organizmie, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania tego gazu medycznego.