efekt teratogenny
Efekt teratogenny odnosi się do zdolności substancji chemicznej, leku, infekcji lub czynnika fizycznego do powodowania wad rozwojowych u rozwijającego się płodu. Czynniki teratogenne mogą zakłócać prawidłowy rozwój organów i tkanek, prowadząc do anomalii strukturalnych lub funkcjonalnych.
Najbardziej krytycznym okresem ekspozycji na teratogeny jest pierwszy trymestr ciąży, szczególnie między 3. a 8. tygodniem, gdy zachodzi organogeneza. Stopień uszkodzenia zależy od dawki czynnika, czasu ekspozycji, genotypu płodu oraz interakcji z innymi czynnikami środowiskowymi.
Do uznanych teratogenów należą niektóre leki (np. talidomid, izotretynoina, warfaryna, niektóre leki przeciwpadaczkowe), alkohol, promieniowanie jonizujące, metale ciężkie oraz infekcje (np. różyczka, cytomegalia, toksoplazmoza). Klinicyści powinni zawsze rozważać potencjalne ryzyko teratogenne przy przepisywaniu leków kobietom w wieku rozrodczym.
Klasyfikacja FDA kategoryzuje leki według ich potencjału teratogennego od kategorii A (badania kontrolowane nie wykazały ryzyka) do kategorii X (udowodnione ryzyko dla płodu przewyższające korzyści). Poradnictwo przedkoncepcyjne oraz świadoma kwalifikacja leków w ciąży stanowią kluczowe elementy profilaktyki wad wrodzonych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ipidacrine hydrochloride Grindeks 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ipidakryny chlorowodorku wykazały umiarkowaną toksyczność ostrą z wartościami LD50 wynoszącymi 68 mg/kg (myszy, doustnie), 62 mg/kg (szczury, doustnie), 55 mg/kg (króliki, doustnie) oraz 52 mg/kg (podskórnie, różne gatunki). Profil toksyczności jest zależny od drogi podania, z niższą LD50 przy podaniu podskórnym. Badania toksyczności przewlekłej potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu, z rzadkimi i krótkotrwałymi działaniami niepożądanymi, głównie związanymi z pobudzeniem receptorów muskarynowych. Elastyczność dawkowania umożliwia optymalizację efektu terapeutycznego przy minimalizacji ryzyka działań niepożądanych.
aberracja chromosomowa, dawka śmiertelna, działanie alergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt embriotoksyczny, efekt teratogenny, funkcja hormonalna, gospodarka hormonalna, gruczoł wydzielania wewnętrznego, ipidakryna chlorowodorek, LD50, mutacja genowa, potencjał embriotoksyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil toksykologiczny leku, receptor M-cholinergiczny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ hormonalny, układ immunologiczny, układ odpornościowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Devikap 4000 IU
Cholekalcyferol (witamina D3) zawarty w preparacie Devikap 4000 IU posiada dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa i jest szeroko stosowany w praktyce klinicznej. Dane przedkliniczne potwierdzają, że stosowanie cholekalcyferolu w zalecanych dawkach terapeutycznych jest bezpieczne, bez istotnych zagrożeń toksykologicznych. Przewlekłe przedawkowanie może prowadzić do hiperkalcemii, co jest głównym ryzykiem związanym z nadmiernym stosowaniem tej substancji. Badania na modelach zwierzęcych wykazały, że dawki znacznie przekraczające zalecane u ludzi mogą wywoływać efekty teratogenne, takie jak zniekształcenia szkieletowe, małogłowie oraz wady serca, jednak przy dawkach terapeutycznych nie obserwuje się takich działań niepożądanych.
bezpieczeństwo stosowania leku, cholekalcyferol, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt teratogenny, hiperkalcemia, małogłowie, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, układ sercowo-naczyniowy, wada serca, zagrożenie toksykologiczne, zmiana genetyczna, zmiana nowotworowa, zniekształcenie szkieletowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluxazol 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa flukonazolu wykazały, że efekty toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających standardowe dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach karcynogenności na myszach i szczurach, przy dawkach do 10 mg/kg mc./dobę (około 27-krotność dawki ludzkiej), nie stwierdzono działania rakotwórczego, choć u samców szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolaków wątrobowo-komórkowych. Testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym testy na bakteriach Salmonella typhimurium, komórkach mysich i ludzkich limfocytach, wykazały brak działania mutagennego flukonazolu.
badanie cytogenetyczne, działanie karcynogenne, efekt teratogenny, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, kostnienie twarzoczaszki, mutacja chromosomalna, płód martwy, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przebieg porodu, rozszczep podniebienia, rozwój płodu, Salmonella typhimurium, śmiertelność zarodków, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, zmiany hormonalne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – SITAGLIPTIN BIOTON 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny wykazały, że toksyczne efekty na wątrobę i nerki u gryzoni pojawiały się przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie poziom narażenia klinicznego, podczas gdy przy 19-krotnym przekroczeniu nie odnotowano niekorzystnych skutków. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości w obrębie siekaczy przy ekspozycji >67×, jednak przy 58-krotnym przekroczeniu nie obserwowano wpływu na zęby. U psów przy około 23-krotnym przekroczeniu dawki klinicznej wystąpiły przemijające objawy neurotoksyczne i miopatia, natomiast przy 6-krotnym przekroczeniu nie stwierdzono wpływu na układ nerwowy ani mięśnie. Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, a potencjał rakotwórczy ograniczał się do wzrostu częstości gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy ekspozycji >58×, co wiązało się z przewlekłą hepatotoksycznością i nie jest uznawane za istotne ryzyko dla ludzi ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa.
ataksja, drżenie, efekt teratogenny, genotoksyczność, hepatotoksyczność, karmienie piersią, margines bezpieczeństwa, narażenie kliniczne, neurotoksyczność, objawy neurologiczne, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, rak wątroby, siekacze, ślinotok, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność wątrobowo-nerkowa, wpływ na rozrodczość, zaburzenia oddychania, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asaris (250 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa leku Asaris, zawierającego salmeterol ksynafonian oraz flutykazon propionian, opierają się głównie na badaniach na zwierzętach, które wykazały potencjalne ryzyko teratogenne i toksyczne przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne. W badaniach tych zaobserwowano wady rozwojowe takie jak rozszczep podniebienia, zniekształcenia szkieletu, przemieszczenie tętnicy pępkowej oraz niecałkowite kostnienie kości potylicznej. Szczególnie glikokortykosteroidy wykazywały zdolność indukowania tych nieprawidłowości, jednak efekty te były związane z ekspozycją na wysokie dawki, nieadekwatne do stosowanych u ludzi. Badania wskazują również na możliwe interakcje między składnikami aktywnymi leku, które mogą wpływać na rozwój płodu u zwierząt laboratoryjnych.
badanie przedkliniczne, dawka glikokortykosteroidu, dawka terapeutyczna, efekt teratogenny, efekt toksyczny, farmakodynamika, farmakokinetyka, flutykazon propionowy, glikokortykosteroid, model zwierzęcy, niecałkowite kostnienie kości potylicznej, przemieszczenie tętnicy pępkowej, rozszczep podniebienia, rozwój zarodkowo-płodowy, salmeterol ksynafonowy, toksyczność zarodkowa, zaburzenie rozwojowe, zniekształcenie szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Medoxa 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa prednizonu, substancji czynnej preparatu Medoxa, obejmowały ocenę toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, wpływu na reprodukcję oraz potencjału genotoksycznego i rakotwórczego. W badaniach toksyczności ostrej u szczurów wartość LD50 wyniosła 240 mg/kg masy ciała, z obserwowaną śmiertelnością w ciągu 7 dni. Toksyczność podostra i przewlekła ujawniła zmiany w tkankach, takie jak uszkodzenia komórek wysp trzustkowych (33 mg/kg/dobę przez 7-14 dni u szczurów), uszkodzenie wątroby (2-3 mg/kg/dobę przez 2-4 tygodnie u królików) oraz martwicę mięśni (0,5-5 mg/kg/dobę u świnek morskich i 4 mg/kg/dobę u psów przez kilka tygodni). Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały istotnego ryzyka przy stosowaniu terapeutycznym.
dawka śmiertelna, dawka śmiertelna LD50, działanie histotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, efekt teratogenny, genotoksyczność, glikokortykosteroid, martwica mięśni, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, prednizolon, prednizon, rozszczep podniebienia, toksyczność ostra prednizolonu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność podostra, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie wątroby, wyspy trzustkowe Langerhansa, zaburzenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lincocin 300 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne linkomycyny, substancji czynnej produktu Lincocin (300 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji), wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym. Badania wielokrotnego podawania nie ujawniły istotnych efektów toksycznych, a testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani uszkodzeń chromosomów. Ponadto, ocena potencjału rakotwórczego nie wskazała na ryzyko kancerogenności, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania linkomycyny w dawkach zalecanych u ludzi.
działanie kancerogenne, efekt teratogenny, genotoksyczność, Lincocin, linkomycyna, maksymalna dawka zalecana, MRHD, mutagenność, organogeneza, płodność, potencjał rakotwórczy, substancja czynna, toksyczność rozrodcza, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotnego podania, uszkodzenie chromosomów, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Spastyna Max 80 mg
Przedkliniczne dane toksykologiczne dotyczące drotaweryny chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Spastyna Max (80 mg), wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa. Badania wielokrotnego podawania nie wykazały istotnych efektów toksycznych ani ogólnoustrojowych działań niepożądanych w modelach zwierzęcych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania przewlekłego. Testy genotoksyczności nie ujawniły mutagennego ani klastogennego potencjału, a badania kancerogenności nie wykazały ryzyka indukcji nowotworów, co jest kluczowe dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa klinicznego drotaweryny.
badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, drotaweryny chlorowodorek, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, genotoksyczność, kancerogenność, potencjał kancerogenny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie genetyczne, zaburzenie funkcji reprodukcyjnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polpix SR 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu (Polpix SR) wykazały wpływ na implantację zarodka u szczurów poprzez obniżenie poziomu prolaktyny, jednak u ludzi prolaktyna nie odgrywa kluczowej roli w tym procesie, co zmniejsza ryzyko kliniczne. W dawkach toksycznych dla matki u szczurów zaobserwowano teratogenne efekty: zmniejszenie masy ciała płodów przy 60 mg/kg/dobę (AUC ~2x MRHD), zwiększone obumieranie płodów przy 90 mg/kg/dobę (AUC ~3x MRHD) oraz wady wrodzone palców przy 150 mg/kg/dobę (AUC ~5x MRHD). Nie stwierdzono teratogenności przy 120 mg/kg/dobę (AUC ~4x MRHD). U królików ropinirol do 20 mg/kg (Cmax 9,5x MRHD) nie wpływał na organogenezę, jednak w połączeniu z L-dopą (10 mg/kg, Cmax 4,8x MRHD) nasilał wady rozwojowe. Profil toksyczności obejmuje objawy ze strony OUN (zmiany zachowania), hipoprolaktynemię, hipotonię, bradykardię oraz objawy obwodowe (opadanie powiek, ślinienie). Degeneracja siatkówki u szczurów albinosów przy 50 mg/kg/dobę jest zjawiskiem specyficznym gatunkowo.
ciśnienie tętnicze krwi, degeneracja siatkówki, działanie obwodowe, działanie teratogenne, efekt naczyniorozszerzający, efekt teratogenny, genotoksyczność, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, kanał hERG, komórki Leydiga, mechanizm działania farmakologicznego, organogeneza, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, receptory dopaminowe, repolaryzacja mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Budesonide Easyhaler 400 mcg/dawkę
Ocena bezpieczeństwa budezonidu w dawce 400 μg/dawkę w formie proszku do inhalacji opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów stosujących zalecane dawki terapeutyczne. Badania farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na kluczowe układy organizmu, takie jak sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły nieoczekiwanych efektów toksycznych, a obserwowane zmiany były zgodne z profilem farmakologicznym glikokortykosteroidów. Ponadto, badania genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania produktu Budesonide Easyhaler.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania, budezonid, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, genotoksyczność, glikokortykosteroid, ośrodkowy układ nerwowy, proszek do inhalacji, rozszczep podniebienia, test klastogenności, test mutagenności, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Devikap 10 000 IU
Cholekalcyferol, aktywny składnik produktu leczniczego Devikap 10 000 IU, posiada ugruntowany profil bezpieczeństwa potwierdzony wieloletnim doświadczeniem klinicznym oraz badaniami przedklinicznymi. W badaniach na modelach zwierzęcych wykazano, że teratogenne efekty, takie jak zniekształcenia szkieletowe, małogłowie oraz wady serca, pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zalecane u ludzi. Stosowanie cholekalcyferolu w dawkach terapeutycznych nie wykazuje działania teratogennego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania Devikap 10 000 IU w zalecanych dawkach.
bezpieczeństwo długoterminowe, cholekalcyferol, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt teratogenny, hiperkalcemia, małogłowie, mineralizacja kości, nieprawidłowość w budowie, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, teratogenność, toksyczność rozwojowa, wada serca, witamina D3, zniekształcenie szkieletowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Scorbolamid 100 mg + 5 mg + 300 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne leku Scorbolamid, zawierającego 300 mg salicylamidu, 100 mg kwasu askorbowego oraz 5 mg rutozydu, nie wykazały potencjału mutagennego dla salicylamidu i kwasu askorbowego. Wyniki dotyczące rutozydu są niejednoznaczne, jednak przeważają dane wskazujące na jego działanie antymutagenne. Żaden ze składników nie wykazał działania karcynogennego, a kwas askorbowy i rutozyd dodatkowo wykazują właściwości przeciwnowotworowe, co podkreśla korzystny profil bezpieczeństwa tych substancji w modelach przedklinicznych.
bielactwo uogólnione, działanie antymutagenne, działanie mutagenne, działanie przeciwnowotworowe, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, krwiak podskórny, kwas askorbowy, lordoza, niepełne wykształcenie czaszki, obrzęk ciała, potencjał karcynogenny, proces rozrodczy, przepuklina pępkowa, rozwój płodowy, rozwój zarodkowy, rutozyd, salicylamid, zmiana degeneracyjna zarodka, zmiana rozwojowa, zmiana teratogenna, zniekształcenie płodu, zrośnięcie jelit - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simvachol 20 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa symwastatyny, substancji czynnej produktu Simvachol, obejmowała szeroki zakres badań farmakodynamicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz rakotwórczych na modelach zwierzęcych. Badania farmakodynamiczne potwierdziły, że ryzyko dla pacjentów wynika wyłącznie z podstawowego mechanizmu działania leku, bez dodatkowych efektów farmakologicznych. W testach toksyczności po wielokrotnym podaniu nie zaobserwowano efektów toksycznych wykraczających poza przewidywane działania farmakologiczne. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe i aberracje chromosomowe, nie wykazały zdolności symwastatyny do uszkodzeń materiału genetycznego, a badania rakotwórczości nie potwierdziły indukcji nowotworów, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa długotrwałego stosowania.
aberracja chromosomowa, badanie farmakodynamiczne, badanie toksyczności, bezpieczeństwo przedkliniczne, efekt farmakologiczny, efekt teratogenny, ekspozycja na lek, indukowanie nowotworów, mechanizm działania, mutacja genowa, ocena bezpieczeństwa przedklinicznego, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, symwastatyna, teratogenność, zaburzenie rozwojowe płodu, zagrożenie toksykologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diohespan Max 1000 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diosminy, przeprowadzone na modelach zwierzęcych (myszy, szczury), wykazały brak toksycznego wpływu na funkcje reprodukcyjne oraz przebieg ciąży. Podawanie dużych dawek diosminy nie powodowało zaburzeń w rozwoju płodu ani komplikacji porodowych, co sugeruje niskie ryzyko teratogenności i innych niekorzystnych efektów rozwojowych. Wyniki te są kluczowe dla oceny stosunku korzyści do ryzyka preparatu Diohespan Max, zwłaszcza w kontekście potencjalnego stosowania u kobiet w ciąży.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluconazolum Aflofarm 5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa flukonazolu wykazały, że obserwowane efekty toksyczne pojawiały się przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję kliniczną. W długoterminowych badaniach na myszach i szczurach, przy dawkach 2,5, 5 oraz 10 mg/kg mc./dobę (około 2-7-krotność dawki ludzkiej), nie stwierdzono potencjału rakotwórczego, choć u samców szczurów poddanych dawkom 5 i 10 mg/kg mc./dobę zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolaków wątrobowokomórkowych. Flukonazol nie wpływał negatywnie na płodność samców i samic szczurów przy dawkach doustnych 5-20 mg/kg mc./dobę oraz pozajelitowych 5-75 mg/kg mc./dobę. W badaniach toksyczności rozwojowej dawki 5-10 mg/kg mc. nie wykazywały działania teratogennego, natomiast dawki ≥25 mg/kg mc. wiązały się z anatomicznymi zmianami u płodów, takimi jak dodatkowe żebra, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego i opóźnienie kostnienia.
dawka terapeutyczna, dodatkowe żebro, działanie teratogenne, efekt teratogenny, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki, opóźnienie kostnienia, płód martwy, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego, potencjał rakotwórczy, przeżywalność noworodków, rozszczep podniebienia, śmiertelność zarodków, stężenie estrogenów, teratogenność, toksyczność rozwojowa, wada wrodzona, zmiana hormonalna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biofuroksym 750 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cefuroksymu w postaci soli sodowej, obejmujące farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, potencjał genotoksyczny oraz wpływ na reprodukcję i rozwój, nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu terapeutycznym. Badania farmakologiczne potwierdziły brak klinicznie istotnych zaburzeń funkcjonowania układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i ośrodkowego układu nerwowego. Toksydologiczne analizy, w tym parametry biochemiczne, hematologiczne oraz histopatologiczne, nie wykazały patologicznych zmian nawet przy dawkach przekraczających terapeutyczne. Testy genotoksyczności (mutacje genowe, aberracje chromosomowe, uszkodzenia DNA) dały wyniki ujemne, co wyklucza mutagenne i klastogenne działanie cefuroksymu. Ponadto, badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój prenatalny i postnatalny ani teratogenności.
aberracja chromosomowa, Biofuroksym, cefalosporyna, cefuroksym, działanie karcinogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, efekt teratogenny, farmakologia bezpieczeństwa, gamma-glutamylotranspeptydaza, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symbicort Turbuhaler (160 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
Ocena bezpieczeństwa leku Symbicort Turbuhaler w badaniach przedklinicznych obejmowała analizę działania budezonidu i formoterolu zarówno w skojarzeniu, jak i oddzielnie. Zaobserwowane objawy toksyczności u zwierząt laboratoryjnych były związane ze wzmożoną aktywnością farmakologiczną tych substancji, co wskazuje, że efekty toksyczne stanowiły nasilenie znanych działań farmakologicznych. Badania rozrodczości wykazały, że kortykosteroidy (budezonid) mogą powodować wady rozwojowe, takie jak rozszczep podniebienia i zniekształcenia układu kostnego, jednak wyniki te nie są bezpośrednio ekstrapolowalne na ludzi przy stosowaniu dawek terapeutycznych.
aktywność farmakologiczna, badanie przedkliniczne, budezonid i formoterol, dawka terapeutyczna, efekt teratogenny, ekspozycja ogólnoustrojowa, formoterol fumarat dwuwodny, implantacja zarodka, kortykosteroid, przeżywalność okołoporodowa płodu, rozszczep podniebienia, Symbicort Turbuhaler, wada rozwojowa płodu, zmniejszenie płodności, zniekształcenie układu kostnego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – TFX 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa czynnika grasiczego X (Thymostimulinum, Thymus Factor X, TFX) wykazały brak negatywnego wpływu na płodność samców szczurów po wielokrotnym podaniu domięśniowym w dawkach 5, 10 oraz 20 mg/kg mc. Nie zaobserwowano zaburzeń funkcji reprodukcyjnych ani uszkodzeń układu rozrodczego. Natomiast badania teratogenności przeprowadzone na myszach, szczurach i chomikach złocistych wykazały działanie teratogenne TFX przy podaniu podskórnym w dawkach od 6 do 300 mg/kg mc. oraz domięśniowym w dawkach 5, 10 i 40 mg/kg mc. w okresie organogenezy, co wskazuje na potencjalne ryzyko dla rozwoju płodu podczas ekspozycji na TFX w tym krytycznym okresie.
aberracje chromosomowe, czynnik grasiczy X, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, efekt teratogenny, genotoksyczność, komórki szpiku kostnego, organogeneza, płodność, podanie domięśniowe, podanie dootrzewnowe, podanie podskórne, potencjał teratogenny, szpik kostny, teratogenność, test Amesa, thymostimulinum, Thymus Factor X, układ rozrodczy, właściwości mutagenne, wymiana chromatyd siostrzanych - Leksykon substancji czynnych
Loteprednol etabonian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Loteprednol etabonian, substancja czynna preparatu Lotemax 0,5%, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach przedklinicznych, obejmujących toksykologię ogólnoustrojową, genotoksyczność oraz toksyczność reprodukcyjną. Testy wielokrotnego podawania nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego, a standardowe badania genotoksyczności nie potwierdziły mutagennego potencjału substancji. Badania okulistyczne na królikach wskazały na łagodne, przemijające podrażnienie oczu, co potwierdza dobrą tolerancję miejscową preparatu stosowanego w dawce 0,5% jako zawiesina do oczu.
badania przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, efekt mutagenny, efekt teratogenny, kostnienie szkieletu, loteprednol etabonian, opóźnienie kostnienia, pień ramienno-głowowy, podrażnienie oczu, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, przepuklina oponowa, przepuklina pępkowa, rozszczep podniebienia, test toksykologiczny, tętnica szyjna, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, zawiesina do oczu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Uldiulan 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Uldiulan, zawierającego chlortalidon w dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg, wykazały brak działania teratogennego w badaniach na myszy, szczurach, chomikach oraz królikach. Testy te nie wykazały wad rozwojowych u płodów badanych gatunków, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania substancji czynnej w kontekście rozwoju prenatalnego. W zakresie genotoksyczności, badania in vitro na komórkach ssaków wykazały indukcję aberracji chromosomowych, sugerując potencjalne działanie genotoksyczne chlortalidonu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Furaginum Hasco 50 mg/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące furazydyny (Furazidinum) wskazują na jej relatywnie niski profil toksyczności w porównaniu z innymi pochodnymi nitrofuranu. W badaniach toksyczności ostrej u myszy, LD50 wynosiła 2813 mg/kg masy ciała po podaniu doustnym oraz 284,3 mg/kg masy ciała po podaniu dootrzewnowym, co potwierdza korzystny margines bezpieczeństwa. U szczurów podanie pojedynczej dawki 2000 mg/kg m.c. nie wywołało objawów toksyczności. W badaniach toksyczności podostrej, przy dawkach 16, 50 i 150 mg/kg m.c. przez 2 miesiące, nie zaobserwowano negatywnego wpływu na narządy ani parametrów morfologicznych i biochemicznych krwi, co potwierdza bezpieczeństwo przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, nie stwierdzono potencjału rakotwórczego furazydyny w dostępnych badaniach przedklinicznych.
badanie histologiczne, dawka śmiertelna, droga dootrzewnowa, efekt teratogenny, funkcja reprodukcyjna, Furaginum Hasco, furazydyna, LD50, margines bezpieczeństwa, parametr biochemiczny krwi, parametr morfologiczny, pochodna nitrofuranu, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie pozajelitowe, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność podostra - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Isotretinoin Aristo 20 mg
Izotretynoina (Isotretinoin Aristo, 10 mg lub 20 mg) jest silnie teratogennym lekiem, którego stosowanie u kobiet w ciąży lub planujących ciążę jest bezwzględnie przeciwwskazane. Ekspozycja płodu na izotretynoinę wiąże się z wysokim ryzykiem ciężkich wad rozwojowych, takich jak wady ośrodkowego układu nerwowego (wodogłowie, małogłowie), zniekształcenia twarzy, rozszczep podniebienia, wady ucha zewnętrznego, mikroftalmia, wady sercowo-naczyniowe (tetralogia Fallota, przełożenie wielkich naczyń) oraz zaburzenia rozwoju grasicy i przytarczyc. Ponadto, stosowanie leku zwiększa ryzyko poronień samoistnych. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty teratologa w celu dalszej diagnostyki i konsultacji. Izotretynoina jest również przeciwwskazana w okresie laktacji ze względu na jej lipofilne właściwości i możliwość przenikania do mleka kobiecego, co może powodować działania niepożądane u matki i dziecka.
agenezja ucha zewnętrznego, antykoncepcja, dysmorfie twarzy, efekt teratogenny, izotretynoina, liczba plemników, lipofilność, małogłowie, mikroftalmia, morfologia plemników, poronienie samoistne, przełożenie wielkich naczyń, rozszczep podniebienia, ruchliwość plemników, teratologia, tetralogia Fallota, wady grasicy, wady móżdżku, wady rozwojowe płodu, wady serca, wodogłowie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Devikap 50 000 IU
Cholekalcyferol (witamina D3), aktywny składnik produktu leczniczego Devikap, posiada dobrze udokumentowany i ugruntowany profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi oraz wieloletnim doświadczeniem klinicznym. W dawkach terapeutycznych nie wykazuje działania teratogennego, mutagennego ani rakotwórczego. Główne ryzyko toksykologiczne wiąże się z przewlekłym przedawkowaniem, prowadzącym do hiperkalcemii, co jest zgodne z mechanizmem regulacji gospodarki wapniowej przez witaminę D3. Badania na modelach zwierzęcych wykazały, że teratogenne efekty, takie jak zniekształcenia kostne, małogłowie oraz wady serca, pojawiają się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zalecane dawki terapeutyczne stosowane u ludzi.
- Leksykon substancji czynnych
Olodaterol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olodaterolu, składnika leku Spiolto Respimat, nie wykazały istotnego ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego dla ludzi. Długotrwałe ekspozycje na wysokie dawki u gryzoni ujawniły zmiany nowotworowe, takie jak mięśniak gładki krezki jajnika u szczurów oraz mięśniak macicy i mięsak gładkokomórkowy u myszy, jednak są to efekty charakterystyczne dla beta2-mimetyków przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane klinicznie. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej u szczurów inhalacyjna dawka 1054 μg/kg/dobę (ponad 2600-krotność ekspozycji u człowieka przy dawce 5 μg na podstawie AUC(0-24h)) nie wykazała działania teratogennego, natomiast u królików nowozelandzkich dawka 2489 μg/kg/dobę (~7130-krotność ekspozycji) spowodowała toksyczne efekty rozwojowe, takie jak nierówne skostnienie, krótkie/wygięte kości, częściowo otwarte oczy, rozszczep podniebienia oraz zaburzenia sercowo-naczyniowe. Niższa dawka 974 μg/kg/dobę (~1353-krotność ekspozycji) nie wywołała istotnych działań toksycznych na płód.
AUC, badanie niekliniczne, badanie toksykologiczne, beta2-mimetyk, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt teratogenny, genotoksyczność, maksymalna ekspozycja, mięsak gładkokomórkowy, mięśniak gładki krezki jajnika, mięśniak macicy, receptor beta-adrenergiczny, rozszczep podniebienia, Spiolto Respimat, tiotropium, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metypred 16 mg
Metyloprednizolon wykazuje potwierdzoną skuteczność jako silny środek przeciwzapalny oraz bezpieczeństwo stosowania w krótkotrwałych terapiach stanów zapalnych, co potwierdzają dane przedkliniczne i kliniczne. Badania toksykologiczne na myszach, szczurach, królikach i psach, obejmujące różne drogi podania (dożylna, dootrzewnowa, podskórna, domięśniowa, doustna), nie wykazały nieoczekiwanych zagrożeń. Działania toksyczne obserwowane po wielokrotnym podaniu odpowiadały znanym efektom długotrwałej ekspozycji na egzogenne glikokortykosteroidy. Brak jest jednak danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego przy długotrwałym stosowaniu, gdyż nie przeprowadzono odpowiednich badań długoterminowych na modelach zwierzęcych. Badania mutagenności, przeprowadzone na komórkach bakterii i ssaków, nie wykazały działania genotoksycznego metyloprednizolonu.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt teratogenny, glikokortykosteroid, kortykosteroid, metyloprednizolon, mutagenność, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, rozszczep podniebienia, ryzyko karcynogenne, stan zapalny, steroid kory nadnerczy, zniekształcenie szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Jodek potasu G.L. Pharma 65 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa jodku potasu wykazały istotne efekty biologiczne na modelach zwierzęcych, które mogą mieć implikacje kliniczne. W badaniach na szczurach pojedyncza wysoka dawka jodku potasu wykazała działanie teratogenne, powodując wady rozwojowe płodów. Długotrwałe podawanie dużych dawek jodu skutkowało zahamowaniem porodu, brakiem laktacji oraz zmniejszoną aktywnością macierzyńską. Warto podkreślić, że badania na świniach nie potwierdziły działania teratogennego, co sugeruje międzygatunkowe różnice w podatności na toksyczność jodku potasu.
- Leksykon substancji czynnych
Waleriana – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Waleriana (Valeriana officinalis) wykazuje niski profil toksyczności zarówno w toksyczności ostrej, jak i przewlekłej, co potwierdzają dane przedkliniczne zawarte w monografiach ESCOP oraz charakterystykach produktów leczniczych, takich jak Antinervinum i Krople żołądkowe Aflofarm. Niemniej jednak, dla preparatu Krople żołądkowe Aflofarm brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. W zakresie mutagenności, karcynogenności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa, dane dotyczące waleriany są niewystarczające lub całkowicie nieobecne, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa tej substancji, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu lub u pacjentek w wieku rozrodczym. Warto podkreślić, że badania mutagenności i teratogenności przeprowadzone dla innych składników preparatu Antinervinum, takich jak wodno-alkoholowy wyciąg z kwiatostanu głogu (zawierający 18,75% oligomerycznych procyjanidyn), nie wykazały działania mutagennego ani teratogennego przy dawkach do 1,6 g/kg u szczurów i królików.
- Leksykon substancji czynnych
Dehydroepiandrosteron – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące dehydroepiandrosteronu (DHEA) w dawkach 10 mg i 25 mg, stosowanego w preparatach Biosteron i Femistelin, wskazują na brak istotnych zagrożeń toksycznych, genotoksycznych oraz karcynogennych w modelach zwierzęcych i badaniach farmakologicznych. W szczególności, badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały negatywnego wpływu na bezpieczeństwo stosowania u ludzi. Preparat Biosteron charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, bez wykrycia działań niepożądanych w zakresie rozrodu i rozwoju potomstwa, co potwierdza brak ryzyka teratogennego i wirylizacji płodów żeńskich w badaniach przedklinicznych.
W przeciwieństwie do tego, preparat Femistelin, zawierający DHEA, wykazuje potencjalne ryzyko teratogenne związane z właściwościami androgenowymi substancji. Badania przedkliniczne i kliniczne wskazują na możliwość wywołania zaburzeń rozwoju narządów moczowo-płciowych oraz wirylizacji płodów żeńskich, co stanowi istotne zagrożenie rozwojowe. W praktyce klinicznej zaleca się szczególną ostrożność przy stosowaniu DHEA u kobiet w wieku rozrodczym i w ciąży, ze względu na ryzyko maskulinizacji płodów. Różnice w bezpieczeństwie preparatów mogą wynikać z odmiennej metodologii badań lub specyfiki formulacji, co podkreśla konieczność indywidualnej oceny ryzyka i korzyści przed zastosowaniem DHEA.
badanie farmakologiczne, badanie na zwierzętach, badanie przedkliniczne, Biosteron, dehydroepiandrosteron, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt teratogenny, Femistelin, genotoksyczność, maskulinizacja płodów, potencjał karcynogenny, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, wirylizacja płodów żeńskich - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Questax XR 400 mg
Kwetiapina, substancja czynna leku Questax XR, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które wykazały brak potencjału genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo. Badania na zwierzętach laboratoryjnych ujawniły zmiany w różnych układach narządowych przy ekspozycji na dawki klinicznie istotne, porównywalne do stosowanych u ludzi. U szczurów zaobserwowano odkładanie barwnika w tarczycy, u makaków jawajskich przerost komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3, hemoglobiny oraz liczby erytrocytów, natomiast u psów wystąpiło zmętnienie soczewki i zaćma. Zmiany te nie zostały potwierdzone w długoterminowych badaniach klinicznych u ludzi.
ciąża urojona, diestrus, efekt teratogenny, funkcja rozrodcza, hemoglobina, hormon T3, in vitro, in vivo, kość stępu, krwinki czerwone, kwetiapina, okres międzyrujowy, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, przerost komórek pęcherzykowych tarczycy, Questax XR, skrzywienie nadgarstka, toksyczność, uszkodzenie materiału genetycznego, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Danengo 150 mg
Dabigatran eteksylat, substancja czynna leku Danengo 150 mg, jest przeciwzakrzepowym środkiem wymagającym szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Kobiety te powinny być poinformowane o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji podczas terapii oraz o bezwzględnym unikaniu ciąży ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu. Dane kliniczne dotyczące stosowania dabigatranu w ciąży są ograniczone, jednak badania na modelach zwierzęcych wykazały szkodliwy wpływ na procesy reprodukcyjne, w tym zmniejszenie liczby zagnieżdżeń zapłodnionego jaja oraz zwiększoną utratę zapłodnionych jaj przy dawce 70 mg/kg masy ciała (ekspozycja 5-krotnie wyższa niż u pacjentów). Ponadto, przy dawkach toksycznych (5-10-krotna ekspozycja względem pacjentów) obserwowano teratogenne efekty, takie jak zmniejszenie masy ciała płodu, obniżenie żywotności zarodka oraz wzrost wad rozwojowych płodów.
antykoncepcja, dabigatran, dabigatran eteksylat, dawka toksyczna, efekt teratogenny, ekspozycja w osoczu, karmienie naturalne, karmienie piersią, lek przeciwzakrzepowy, mleko kobiece, noworodek, płodność, płodność męska, proces reprodukcyjny, śmiertelność płodu, substancja czynna, utrata zarodka, wada rozwojowa płodu, wywiad lekarski, zapłodnione jajo, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Reltebon 80 mg
Badania przedkliniczne leku Reltebon, zawierającego chlorowodorek oksykodonu, wykazały brak negatywnego wpływu na płodność oraz wczesny rozwój zarodka u szczurów przy dawkach do 8 mg/kg masy ciała. W badaniach teratogennych nie stwierdzono wad rozwojowych u szczurów do 8 mg/kg oraz u królików do 125 mg/kg, choć przy najwyższej dawce u królików zaobserwowano statystycznie istotne zwiększenie częstości wad rozwojowych, takich jak 27 kręgów przedkrzyżowych i dodatkowe pary żeber, co korelowało z ciężką farmakotoksycznością. W rozwoju około- i poporodowym u szczurów dawki ≥ 2 mg/kg/dobę powodowały spadek masy ciała i zmniejszone spożycie pokarmu u samic, a dawka 6 mg/kg/dobę skutkowała obniżeniem masy ciała potomstwa F1, bez wpływu na rozwój fizyczny, ruchowy, sensoryczny oraz wskaźniki behawioralne i reprodukcyjne. NOEL dla potomstwa F1 ustalono na poziomie 2 mg/kg/dobę, a brak wpływu na pokolenie F2 niezależnie od dawki potwierdza ograniczone ryzyko długofalowych efektów rozwojowych.
badanie długoterminowe, chlorowodorek oksykodonu, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, farmakotoksyczność, in vitro, in vivo, mutagenność, oksykodon, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, terapia przeciwbólowa, teratogenność - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tuxanuva 75 mg
Stosowanie dabigatranu eteksylanu (Tuxanuva) u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz podczas karmienia piersią wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa leku w tych grupach są ograniczone, a badania przedkliniczne wykazały potencjalne negatywne efekty na reprodukcję i rozwój zarodkowo-płodowy, zwłaszcza przy dawkach 5-10-krotnie przekraczających ekspozycję u ludzi. U samic zwierząt obserwowano zmniejszenie liczby zagnieżdżeń i wzrost utraty zapłodnionych jaj przy dawce 70 mg/kg, co odpowiada około 5-krotnej ekspozycji u pacjentów. W badaniach na szczurach i królikach dawki toksyczne dla matek powodowały zmniejszenie masy ciała płodów, obniżenie ich przeżywalności oraz wzrost wad rozwojowych. Brak jest danych klinicznych dotyczących przenikania dabigatranu do mleka kobiecego oraz wpływu na płodność u ludzi.
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, dabigatran eteksylat, dawka toksyczna, działanie niepożądane, efekt teratogenny, farmakokinetyka eliminacji, karmienie piersią, model zwierzęcy, rozwój pre- i postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, teratogenność, Tuxanuva, utrata zapłodnionego jaja, wada rozwojowa, wiek rozrodczy, wizyta kontrolna, wpływ na reprodukcję, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – DHEA Aflofarm 25 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne oraz obserwacje kliniczne wskazują na istotne ryzyko związane z działaniem androgennym prasteronu (dehydroepiandrosteronu), głównego składnika leku DHEA Aflofarm. Androgeny, do których prasteron jest metabolicznie przekształcany, wykazują działanie teratogenne, co potwierdzono zarówno w modelach zwierzęcych, jak i u ludzi. Ekspozycja na te związki w okresie rozwoju płodowego może prowadzić do zaburzeń rozwoju narządów moczowo-płciowych oraz wirylizacji płodów żeńskich, czyli rozwoju męskich cech płciowych, co stanowi poważne zagrożenie dla prawidłowego rozwoju płodu.
- Leksykon substancji czynnych
Liść bluszczu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ekstrakt z liścia bluszczu (Hedera helix L.) stosowany w preparacie Bronchipret TE wykazuje niski profil toksyczności ostrej, co potwierdzają badania na szczurach, gdzie podawano 15-krotnie skoncentrowany roztwór w dawce do 10 g/kg masy ciała bez obserwacji śmiertelności, objawów intoksykacji czy zmian patologicznych. W testach mutagenności, w tym teście Amesa, badaniu na komórkach chłoniaka myszy oraz mikrojąderkowym teście in vivo, nie wykazano potencjału mutagennego ekstraktu, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania. Brak jest jednak danych dotyczących toksyczności po powtarzanym podawaniu, co wskazuje na potrzebę dalszych badań w tym zakresie.
Bronchipret TE, efekt teratogenny, intoksykacja, komórki chłoniaka myszy, LD50, liść bluszczu, mutacja powrotna, płynny wyciąg, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, profil toksyczności, syrop Bronchipret, test Amesa, test in vitro, test in vivo, test mikrojąderkowy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna