Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dexamethasone Krka 0,5 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

W niniejszym artykule przedstawiono szczegółowe dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania deksametazonu na podstawie badań toksykologicznych, genotoksycznych oraz badań wpływu na reprodukcję. Dane te mają istotne znaczenie dla oceny profilu bezpieczeństwa leku Dexamethasone Krka 0,5 mg w kontekście klinicznym.¹

Toksyczność ostra

Badania toksyczności ostrej deksametazonu wykazały, że wartość LD50 (dawka śmiertelna dla 50% badanej populacji) po podaniu pojedynczej dawki w ciągu pierwszych 7 dni wynosi 16 g/kg masy ciała u myszy oraz ponad 3 g/kg u szczurów. W przypadku podania podskórnego, wartość LD50 określono jako wyższą niż 700 mg/kg u myszy oraz około 120 mg/kg u szczurów w okresie pierwszych 7 dni.²

Interesującym zjawiskiem zaobserwowanym w badaniach toksyczności ostrej było zmniejszenie wartości LD50 podczas 21-dniowego okresu obserwacji. Zmniejszenie to przypisuje się występowaniu ciężkich chorób infekcyjnych będących konsekwencją immunosupresji hormonalnej wywołanej przez deksametazon.³

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

W dostępnej literaturze brakuje szczegółowych danych dotyczących toksyczności deksametazonu po podaniu wielokrotnym zarówno u ludzi, jak i u zwierząt laboratoryjnych. Nie zostały jednoznacznie określone objawy zatrucia związanego z glikokortykosteroidami. Istotną informacją kliniczną jest jednak przewidywanie znaczących działań niepożądanych w przypadku długotrwałego leczenia z zastosowaniem dawek przekraczających 1,5 mg na dobę.⁴

Potencjalna genotoksyczność i rakotwórczość

Wyniki dostępnych badań dotyczących potencjalnej genotoksyczności glikokortykosteroidów, w tym deksametazonu, nie wskazują na występowanie klinicznie istotnych właściwości genotoksycznych. Brak jest również danych sugerujących potencjał rakotwórczy deksametazonu.⁵

Toksyczny wpływ na reprodukcję

Badania nad wpływem deksametazonu na rozwój płodowy przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt dostarczyły istotnych informacji o potencjalnych zagrożeniach dla rozwoju płodu. Zaobserwowano następujące efekty toksycznego działania na reprodukcję:⁶

• Rozszczep podniebienia – występował u szczurów, myszy, chomików, królików, psów i naczelnych, natomiast nie obserwowano tej wady u koni i owiec⁷
• Wady ośrodkowego układu nerwowego i serca – w niektórych przypadkach rozszczep podniebienia współwystępował z wadami układu nerwowego i sercowo-naczyniowego⁸
• Wpływ na mózg u naczelnych – u naczelnych narażonych na działanie deksametazonu obserwowano zmiany w rozwoju mózgu⁹
• Opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego – deksametazon może powodować opóźnienie wzrostu płodu wewnątrz macicy¹⁰

Należy podkreślić, że wymienione powyżej skutki teratogenne i embriotoksyczne obserwowano po zastosowaniu dużych dawek deksametazonu w badaniach na zwierzętach. Wyniki te mogą mieć znaczenie dla oceny bezpieczeństwa stosowania leku u kobiet w ciąży.¹¹