działanie teratogenne
Działanie teratogenne oznacza szkodliwy wpływ czynników zewnętrznych na rozwijający się płód, prowadzący do powstania wad wrodzonych. Czynniki teratogenne mogą zaburzać prawidłowy rozwój embrionu i płodu, szczególnie w okresie organogenezy (między 3. a 8. tygodniem ciąży), kiedy kształtują się narządy płodu.
Do substancji o udokumentowanym działaniu teratogennym należą niektóre leki (np. talidomid, izotretynoina, warfaryna, niektóre leki przeciwpadaczkowe), alkohol etylowy, narkotyki, metale ciężkie, a także czynniki fizyczne (promieniowanie jonizujące) oraz niektóre infekcje (np. różyczka, cytomegalia, toksoplazmoza). Wpływ teratogenny zależy od dawki czynnika, czasu ekspozycji oraz okresu rozwoju płodu.
W praktyce klinicznej istotna jest klasyfikacja leków według kategorii FDA (A, B, C, D, X) określająca potencjalne ryzyko teratogenne. Lekarz przepisujący leki kobietom w wieku rozrodczym powinien zawsze rozważyć stosunek korzyści do ryzyka oraz poinformować pacjentkę o potencjalnych zagrożeniach. Niektóre substancje teratogenne mogą powodować poważne malformacje nawet przy jednorazowej ekspozycji w krytycznym okresie rozwoju.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Argadopin 300 mg
Przedkliniczne badania allopurynolu, substancji czynnej leku Argadopin, wykazały zróżnicowane wyniki dotyczące potencjalnego działania teratogennego. W modelu myszy, podanie dootrzewnowe dawek 50 lub 100 mg/kg masy ciała w 10. lub 13. dniu ciąży skutkowało wystąpieniem wad rozwojowych płodów, podczas gdy u szczurów dawka 120 mg/kg w 12. dniu ciąży nie wywołała takich efektów. W szeroko zakrojonych badaniach doustnych, stosując dawki do 100 mg/kg u myszy, 200 mg/kg u szczurów oraz 150 mg/kg u królików w okresie od 8. do 16. dnia ciąży, nie zaobserwowano działania teratogennego. Dodatkowo, badanie in vitro na hodowlach płodowych gruczołów ślinowych myszy sugeruje brak embriotoksyczności allopurynolu przy braku toksyczności dla organizmu matki.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Systen Sequi 1. Systen 50: 3,2 mg, 2. Systen Conti: 3,2 mg + 11,2 mg
Produkt leczniczy Systen Sequi, składający się z systemów transdermalnych zawierających estradiol (Systen 50) oraz kombinację estradiolu i noretysteronu octanu (Systen Conti), jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. W przypadku ciąży konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie stosowania leku oraz wdrożenie odpowiedniego monitoringu. Pomimo braku jednoznacznych dowodów na teratogenność przy niezamierzonej ekspozycji na noretysteron w dawce 170 µg/dobę, istnieje ryzyko maskulinizacji płodów żeńskich przy dawkach przekraczających standardowe stosowane w HTZ. Lekarz powinien dokładnie poinformować pacjentkę o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji podczas terapii oraz o przeciwwskazaniach w okresie laktacji, gdzie terapia wymaga wcześniejszego zakończenia karmienia piersią lub rozważenia alternatywnych metod leczenia.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nimodipine Altan 0,2 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa roztworu do infuzji Nimodipine Altan 0,2 mg/ml wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych przy dawkach terapeutycznych. Ocena farmakologiczna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, potencjał genotoksyczny i rakotwórczy nie ujawniły ryzyka mutagennego ani kancerogennego. W badaniach na ciężarnych szczurach dawki ≥30 mg/kg/dobę powodowały zahamowanie wzrostu płodu i zmniejszenie masy ciała, a dawka 100 mg/kg/dobę skutkowała obumieraniem zarodków, jednak bez dowodów na teratogenność. U królików stosowanie dawek do 10 mg/kg/dobę nie wykazało działania embriotoksycznego ani teratogennego, co potwierdza względnie bezpieczny profil w zakresie rozrodczości.
badanie genotoksyczności, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, obumieranie zarodków, okres okołoporodowy, opóźniony rozwój fizyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, ryzyko toksyczne, śmiertelność potomstwa, toksyczność podania wielokrotnego, wpływ na rozrodczość, zahamowanie wzrostu płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Fresenius Kabi 5 mg
Lenalidomid wykazuje stosunkowo niską toksyczność ostrą, z dawkami letalnymi doustnymi u gryzoni przekraczającymi 2000 mg/kg/dobę, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych u ludzi. W badaniach toksyczności przewlekłej u szczurów (75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) zaobserwowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotnej ekspozycji ludzkiej (AUC). U małp dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywołały ciężką toksyczność hematologiczną i wielonarządową, natomiast dawki 1-2 mg/kg/dobę przez rok powodowały odwracalne zmiany w szpiku kostnym i łagodną leukopenię, przy czym dawka 1 mg/kg/dobę odpowiada ekspozycji u ludzi. Badania mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, jednak brak danych dotyczących karcynogenności ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa długoterminowego stosowania lenalidomidu.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, brak płata środkowego płuc, dawka letalna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, komórki mieloidalne/erytroidalne, krwinka biała, krwinka czerwona, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, nefrotoksyczność, NOAEL, oligodaktylia, płytka krwi, polidaktylia, potencjał mutagenny, rozwój zarodkowo-płodowy, szpik kostny, teratogenność, test mikrojądrowy, toksyczność hematologiczna, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność rozwojowa, układ chłonny, wada wrodzona, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Midazolam Accord 5 mg/ml
Midazolam Accord (5 mg/ml) jest benzodiazepiną, której stosowanie w ciąży wymaga szczególnej ostrożności ze względu na brak jednoznacznych danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa. Badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego, jednak obserwuje się fetotoksyczność charakterystyczną dla tej grupy leków. Szczególnie w pierwszym trymestrze istnieje potencjalne ryzyko zwiększonej częstości wad wrodzonych, co wymaga starannej oceny korzyści i ryzyka. W ostatnim trymestrze stosowanie dużych dawek midazolamu wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych u płodu i noworodka, takich jak ryzyko zachłyśnięcia, zaburzenia rytmu serca, hipotonia, osłabienie odruchu ssania, hipotermia oraz depresja oddechowa. Długotrwałe podawanie może prowadzić do uzależnienia fizycznego i objawów odstawienia u noworodków.
benzodiazepiny, cięcie cesarskie, depresja oddechowa, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, hipotermia, hipotonia, midazolam, objawy odstawienia, osłabienie odruchu ssania, przenikanie do mleka, roztwór do wstrzykiwań, uzależnienie fizyczne, wady wrodzone, zabieg chirurgiczny, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Linorion 5 mg
Lenalidomid, substancja czynna preparatu Linorion, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lenalidomid lub substancje pomocnicze, w tym laktozę, której zawartość w kapsułkach wynosi od 33,2 mg (2,5 mg dawka leku) do 332,2 mg (25 mg dawka leku). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentek w wieku rozrodczym, które muszą stosować rygorystyczne zasady programu zapobiegania ciąży, w tym skuteczną antykoncepcję i regularne testy ciążowe. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży ze względu na udokumentowane działanie teratogenne i wysokie ryzyko ciężkich wad rozwojowych płodu.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Izotek 10 mg 10 mg
Izotek to preparat zawierający izotretynoinę w dawkach 10 mg oraz 20 mg, dostępny w postaci miękkich kapsułek owalnych, czerwono-pomarańczowych, odpowiednio w rozmiarach 3 i 6. Substancją czynną jest izotretynoina, rozpuszczona w oleju sojowym oczyszczonym, który poprawia biodostępność leku. Kapsułki zawierają również wosk żółty oraz oleje sojowe uwodornione i częściowo uwodornione, które stabilizują zawartość. Otoczka kapsułki składa się z żelatyny, glicerolu oraz barwników: tytanu dwutlenku (E 171) oraz tlenków żelaza czerwonego i żółtego (E 172). Preparat jest pakowany w blistry PVC/PE/PVDC/Aluminium i dostępny w opakowaniach zawierających od 10 do 100 kapsułek.
biodostępność, charakterystyka produktu leczniczego, dwutlenek tytanu, działanie teratogenne, glicerol, izotretynoina, kapsułka miękka, niezgodność farmaceutyczna, olej sojowy, olej sojowy częściowo uwodorniony, olej sojowy uwodorniony, substancja czynna, substancja pomocnicza, tlenek żelaza, wosk żółty, żelatyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pentasa 1 g
Mesalazyna, substancja czynna leku PENTASA, wykazuje w badaniach przedklinicznych przede wszystkim nefrotoksyczność, obserwowaną u wszystkich badanych gatunków zwierząt. Jednak dawki NOAEL, przy których nie stwierdzono działań niepożądanych, były 2-7,2 razy wyższe niż stosowane terapeutycznie u ludzi, co wskazuje na relatywnie niskie ryzyko nefrotoksyczności w praktyce klinicznej. Nie zaobserwowano istotnej toksyczności przewodu pokarmowego, wątroby ani układu krwiotwórczego. Badania genotoksyczne in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego, a długoterminowe testy kancerogenności na myszach i szczurach potwierdziły brak potencjału nowotworowego mesalazyny.
badanie in vivo, działanie kancerogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, guz nowotworowy, hepatotoksyczność, mesalazyna, monitorowanie funkcji nerek, nefrotoksyczność, NOAEL, parametr hematologiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, przewód pokarmowy, substancja czynna, test in vitro, toksyczność nerkowa, układ krwiotwórczy, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zolafren 15 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne olanzapiny, substancji czynnej leku Zolafren, wykazały charakterystyczne dla neuroleptyków objawy toksyczności ostrej u gryzoni, psów i małp, przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Średnie dawki śmiertelne wynosiły około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, natomiast u psów i małp tolerowano dawki doustne do 100 mg/kg bez śmiertelnych skutków. Objawy toksyczności obejmowały sedację, ataksję, drżenia, drgawki, ślinotok, przyspieszenie czynności serca oraz zaburzenia oddychania. W badaniach przewlekłych (do 1 roku) obserwowano hamowanie aktywności OUN, objawy przeciwcholinergiczne, zaburzenia hematologiczne (neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość) oraz zmiany endokrynologiczne, takie jak podwyższenie prolaktyny i zmiany morfologiczne narządów rozrodczych u szczurów. Warto podkreślić, że u psów ekspozycja (AUC) była 12-15-krotnie wyższa niż u ludzi przy dawce 12 mg, a cytopenie nie wiązały się z mielosupresją.
ataksja, badanie karcynogenności, cytopenia, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie mielosupresyjne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, sedacja, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja na leki, zaburzenia endokrynologiczne, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Roticox 30 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne etorykoksybu, substancji czynnej leku Roticox, nie wykazały działania genotoksycznego ani rakotwórczego u myszy, natomiast u szczurów przy dawkach przekraczających ponad dwukrotnie dobową dawkę stosowaną u ludzi (90 mg) zaobserwowano rozwój gruczolaków wątrobowokomórkowych i pęcherzykowych tarczycy. Zmiany te są specyficzne dla szczurów i wynikają z indukcji enzymu CYP, mechanizmu nieobserwowanego u ludzi, co ogranicza ich znaczenie kliniczne. Toksyczność przewodu pokarmowego u szczurów była dawko- i czasozależna, z owrzodzeniami pojawiającymi się zarówno przy stężeniach przekraczających, jak i porównywalnych do dawek terapeutycznych u ludzi. U psów stwierdzono zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego przy stężeniach wyższych niż terapeutyczne.
badanie toksykologiczne, deformacja układu kostnego, deformacja zewnętrzna, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, etorykoksyb, genotoksyczność, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP3A w wątrobie, indukcja enzymu CYP, narażenie układowe, ocena bezpieczeństwa stosowania, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, Roticox, wczesne poronienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie układu serowo-naczyniowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Zovirax Active 200 mg
Acyklowir (substancja czynna Zovirax Active 200 mg) wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w okresie rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane z rejestru ciąż nie wykazały zwiększonej częstości wad wrodzonych, a badania przedkliniczne nie potwierdziły działania embriotoksycznego ani teratogennego przy standardowych dawkach. W niestandardowych badaniach na szczurach obserwowano wady płodów jedynie przy bardzo wysokich dawkach wywołujących toksyczność u matek. Terapia u kobiet ciężarnych powinna być rozważana wyłącznie, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, po indywidualnej ocenie klinicznej. Brak jest danych dotyczących wpływu acyklowiru na płodność kobiet, natomiast badania u mężczyzn wykazały brak istotnego wpływu na parametry nasienia przy dawkach do 1 g/dobę przez 6 miesięcy.
acyklowir, badania farmakokinetyczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, karmienie piersią, liczba plemników, morfologia plemników, parametry nasienia, płodność kobieca, płodność męska, podanie doustne, przenikanie do mleka, rejestr ciąż, ruchliwość plemników, stężenie substancji czynnej, toksyczność matczyna, wady wrodzone, Zovirax Active - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Risperon 3 mg
Stosowanie rysperydonu (Risperon) w ciąży wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa tego leku u kobiet ciężarnych. Badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego, jednak zaobserwowano toksyczne efekty na reprodukcję. Szczególnie istotne jest ryzyko działań niepożądanych u noworodków matek stosujących rysperydon w trzecim trymestrze, takich jak zaburzenia pozapiramidowe, objawy odstawienne, pobudzenie psychoruchowe, zmiany napięcia mięśniowego, drżenia, senność, zespół zaburzeń oddechowych oraz trudności w karmieniu. Zaleca się unikanie stosowania leku w ciąży, chyba że korzyści kliniczne przewyższają potencjalne ryzyko, a w przypadku konieczności przerwania terapii – stopniowe zmniejszanie dawki pod kontrolą lekarza.
9-hydroksyrysperydon, antagonista receptorów dopaminowych D2, działanie teratogenne, gonadoliberyna, gonadotropina, hiperprolaktynemia, hipotonia, lek przeciwpsychotyczny, objaw odstawienny, pobudzenie psychoruchowe, prolaktyna, przysadka mózgowa, rysperydon, steroidogeneza, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie psychotyczne, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aksoderm 400 j.m./g
Produkt leczniczy Aksoderm, zawierający retynolu palmitynian w stężeniu 400 j.m./g w formie maści, nie był poddany specyficznym badaniom przedklinicznym oceniającym jego bezpieczeństwo stosowania. Pomimo braku szczegółowych danych dotyczących tego preparatu, istniejące dane naukowe wskazują, że witamina A, a w szczególności jej pochodne takie jak retynol palmitynian, mogą wykazywać działanie teratogenne przy stosowaniu w dużych dawkach. Oznacza to, że nadmierna ekspozycja na tę substancję w okresie ciąży może prowadzić do wad rozwojowych płodu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – FluControl Symptom 300 mg + 100 mg + 50 mg
Produkt leczniczy FluControl Symptom zawiera kwas acetylosalicylowy (300 mg), o-etoksybenzamid (100 mg) oraz kofeinę (50 mg). Toksyczność ostra kwasu acetylosalicylowego jest dobrze udokumentowana, z dawką śmiertelną u ludzi na poziomie 25-35 g, co znacznie przekracza dawki terapeutyczne stosowane w preparacie. O-etoksybenzamid wykazuje niską toksyczność ostrą (LD50: 1345 mg/kg u myszy, 2630 mg/kg u szczurów), jednak badania na szczurach i myszach wskazują na potencjalne działanie rakotwórcze przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek, zwłaszcza w kontekście guzów wątroby. U ludzi nie zaobserwowano podobnego efektu, co sugeruje specyficzność gatunkową. Kofeina charakteryzuje się dawką śmiertelną około 10 g u ludzi, z raportowanymi przypadkami zatruć przy dawkach 500 mg doustnie i 3,2 g dożylnie; LD50 u szczurów wynosi 192 mg/kg. Nie wykazano działania rakotwórczego kofeiny, jednak wysokie dawki mogą wywoływać efekty teratogenne, co ma znaczenie dla stosowania u kobiet w ciąży.
dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, deformacja szkieletu, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, FluControl Symptom, guz wątroby, kobieta w ciąży, kofeina, kwas acetylosalicylowy, LD50, o-etoksybenzamid, opóźnienie rozwoju, podanie dożylne, salicylany, toksyczność ostra, zatrucie śmiertelne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aclotin 250 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące tyklopidyny, substancji czynnej leku Aclotin, wykazały szeroki margines bezpieczeństwa. Toksyczność obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne stężenia stosowane klinicznie u ludzi. W badaniach na szczurach, myszach i królikach nie stwierdzono działania teratogennego, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u pacjentów w wieku rozrodczym. Jednakże, przy bardzo wysokich dawkach (myszy 200 mg/kg/dobę, szczury 400 mg/kg/dobę) zaobserwowano toksyczne efekty płodowe, takie jak zaburzenia kostnienia, opóźnienie wzrostu oraz zwiększona częstość resorpcji płodów.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zolafren-Swift 15 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne olanzapiny, substancji czynnej preparatu Zolafren-Swift, wykazały charakterystyczne dla neuroleptyków objawy toksyczności ostrej u myszy (LD50 ~210 mg/kg mc.) i szczurów (LD50 ~175 mg/kg mc.), obejmujące zmniejszenie aktywności, śpiączkę, drżenia i drgawki kloniczne. U psów i małp dawki do 100 mg/kg mc. wywoływały sedację, ataksję, drżenia oraz zaburzenia układu oddechowego i sercowo-naczyniowego. W badaniach toksyczności przewlekłej (do 3 miesięcy u myszy i do 1 roku u szczurów i psów) obserwowano hamowanie aktywności OUN, objawy przeciwcholinergiczne oraz zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalną neutropenię i małopłytkowość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg mc./dobę. Zmiany prolaktynozależne u szczurów manifestowały się zmniejszeniem masy jajników i macicy oraz zmianami morfologicznymi w nabłonku pochwy i gruczole sutkowym. Pomimo hematologicznych efektów nie stwierdzono cytotoksycznego wpływu na komórki szpiku kostnego.
ataksja, cytopenia, dawka śmiertelna średnia, drgawki kloniczne, działanie klastogenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie teratogenne, karcynogenność, komórki progenitorowe, leukocyt, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, prolaktyna, sedacja, szpik kostny, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Navelbine 20 mg
Winorelbina (Navelbine) w kapsułkach 20 mg i 30 mg wykazuje działanie teratogenne i toksyczne na płód, co potwierdzają badania na modelach zwierzęcych. Ze względu na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży, lek jest przeciwwskazany w tym okresie, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają ryzyko. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, konieczne jest poinformowanie pacjentki o ryzyku, zapewnienie ścisłej obserwacji medycznej oraz rozważenie konsultacji genetycznej. Ze względu na potencjalne działanie genotoksyczne, zarówno kobiety, jak i mężczyźni powinni stosować skuteczne metody antykoncepcji: kobiety przez cały okres leczenia i 7 miesięcy po jego zakończeniu, a mężczyźni przez okres leczenia i 4 miesiące po zakończeniu terapii.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zypsila 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa zyprazydonu wykazały brak działania teratogennego u szczurów i królików, co jest istotne z punktu widzenia stosowania leku u kobiet w wieku rozrodczym. Jednakże zaobserwowano niekorzystny wpływ na płodność oraz zmniejszenie masy ciała potomstwa, co wiązało się z dawkami wywołującymi toksyczność matczyną. Dodatkowo, przy stężeniach leku odpowiadających maksymalnym stężeniom terapeutycznym u ludzi, odnotowano zwiększoną śmiertelność okołourodzeniową oraz opóźniony rozwój czynnościowy potomstwa, co wskazuje na potencjalne ryzyko w okresie okołoporodowym i postnatalnym.
bezpieczeństwo farmakologiczne, bezpieczeństwo reprodukcyjne, działanie teratogenne, kancerogenność, model zwierzęcy, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój czynnościowy, rozwój postnatalny, śmiertelność okołourodzeniowa, toksyczność matczyna, toksyczność okołoporodowa, wady rozwojowe, zyprazydon, Zypsila - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Revival 40 mg
Przedkliniczne badania olmesartanu medoksomilu, substancji czynnej leku Revival, wykazały charakterystyczne dla antagonistów receptora angiotensyny II (AT1) i inhibitorów ACE efekty farmakologiczne, takie jak zwiększenie stężenia mocznika (BUN) i kreatyniny, zmniejszenie masy mięśnia sercowego oraz obniżenie parametrów czerwonokrwinkowych. Histologicznie potwierdzono uszkodzenia nerek, w tym zmiany regeneracyjne nabłonka, pogrubienie błony podstawnej i poszerzenie cewek nerkowych. Zmiany te można częściowo ograniczyć przez jednoczesne podawanie chlorku sodu. W badaniach genotoksyczności olmesartan wykazywał zwiększoną częstość pęknięć chromosomów in vitro, jednak nie potwierdzono tego efektu in vivo nawet przy dawkach do 2000 mg/kg, co wskazuje na niskie ryzyko genotoksyczności klinicznej.
antagonista angiotensyny II, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptora AT1, aparat przykłębuszkowy nerki, błona podstawna, cewka nerkowa, działanie teratogenne, erytrocyt, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina, mięsień sercowy, mocznik, nabłonek nerkowy, olmesartan medoksomil, parametry czerwonokrwinkowe, pęknięcie chromosomu, poszerzenie miedniczki nerkowej, potencjał rakotwórczy, renina, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Triveram 10 mg + 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Triveram, zawierający atorwastatynę, peryndopryl oraz amlodypinę, nie był poddany odrębnym badaniom przedklinicznym, jednak dostępne dane dotyczące poszczególnych substancji czynnych wskazują na różnorodne profile bezpieczeństwa. Atorwastatyna nie wykazuje wpływu na płodność ani działania teratogennego u zwierząt doświadczalnych, choć przy toksycznych dawkach obserwowano toksyczność dla płodu, opóźniony rozwój potomstwa oraz zmniejszoną przeżywalność poporodową. Substancja przenika przez łożysko u szczurów, a jej stężenia w osoczu są zbliżone do tych w mleku, jednak brak jest danych dotyczących przenikania do mleka ludzkiego. Peryndopryl, jako inhibitor ACE, nie wykazuje działania embriotoksycznego ani teratogennego, ale może powodować typowe dla tej grupy leków działania niepożądane u płodu, takie jak opóźnienie rozwoju, wady nerek oraz zwiększoną śmiertelność okołoporodową. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę (10 mg/dobę) powodowała opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa, a także wpływała na parametry płodności samców szczurów, w tym obniżenie stężenia FSH i testosteronu oraz zmniejszenie gęstości nasienia.
amlodypina, atorwastatyna, badanie mutagenności, dysfagia, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gęstość nasienia, gruczolak wątrobowokomórkowy, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, komórka Sertoliego, opóźnienie porodu, peryndopryl, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, śmiertelność okołoporodowa, spermatyda, testosteron, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Asteloc 20 mg
Stosowanie pantoprazolu (Asteloc) w dawce 20 mg u kobiet w okresie rozrodczym, w ciąży oraz podczas laktacji wymaga szczególnej ostrożności. Dane kliniczne obejmujące od 300 do 1000 kobiet ciężarnych nie wykazały teratogennego działania ani toksyczności dla płodu i noworodka, jednak badania przedkliniczne na zwierzętach wskazały na potencjalne szkodliwe efekty reprodukcyjne. Z tego względu zaleca się unikanie stosowania leku w ciąży, a jeśli terapia jest niezbędna, należy stosować najniższą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas. W odniesieniu do laktacji, pantoprazol przenika do mleka zwierzęcego i prawdopodobnie do mleka ludzkiego, co może wiązać się z ryzykiem działań niepożądanych u niemowląt. W takich przypadkach konieczna jest indywidualna ocena korzyści i ryzyka oraz decyzja o ewentualnym przerwaniu karmienia piersią lub wstrzymaniu terapii.
badanie przedkliniczne, działanie niepożądane u noworodka, działanie teratogenne, karmienie piersią, okres rozrodczy, pantoprazol, produkt leczniczy, przenikanie do mleka, skuteczna dawka, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, zaburzenie płodności, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zofenil Plus 30 mg + 12,5 mg
Lek Zofenil Plus, zawierający 30 mg zofenoprylu wapniowego oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu, jest preparatem hipotensyjnym o licznych przeciwwskazaniach klinicznych. Bezwzględnie nie powinien być stosowany w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenności inhibitorów ACE oraz zagrożenie dla płodu. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na zofenopryl, inne inhibitory ACE, hydrochlorotiazyd, pochodne sulfonamidu oraz substancje pomocnicze, w tym 56,20 mg laktozy jednowodnej w tabletce. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, ciężką niewydolnością wątroby, ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych oraz jednostronnym zwężeniem tętnicy nerkowej przy jedynej czynnej nerce. Ponadto, nie zaleca się łączenia Zofenilu Plus z sakubitrylem z walsartanem (konieczne 36-godzinne odstępy) oraz z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m².
aliskiren, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, działanie teratogenne, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, łagodna niewydolność wątroby, laktoza jednowodna, nadwrażliwość krzyżowa, niewydolność narządowa, obrzęk naczynioruchowy, pochodna sulfonamidu, preparat hipotensyjny, reakcja alergiczna, sakubitryl z walsartanem, terapia hipotensyjna, trymestr ciąży, umiarkowana niewydolność nerek, wrodzony obrzęk naczynioruchowy, współczynnik filtracji kłębuszkowej, Zofenil Plus, zofenopryl wapniowy, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lenalidomide Zentiva
Lenalidomid, będący pochodną talidomidu, wykazuje działanie teratogenne potwierdzone badaniami przedklinicznymi na małpach, co implikuje wysokie ryzyko wad rozwojowych u płodu przy ekspozycji w czasie ciąży. W związku z tym stosowanie Lenalidomide Zentiva u kobiet w wieku rozrodczym jest ściśle regulowane przez Program Zapobiegania Ciąży, który wymaga stosowania skutecznej antykoncepcji przez minimum 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, w trakcie leczenia oraz przez co najmniej 4 tygodnie po jego zakończeniu. Kryteria wykluczające zdolność do zajścia w ciążę obejmują m.in. wiek ≥50 lat z brakiem miesiączki przez ≥1 rok, potwierdzoną przedwczesną niewydolność jajników, obustronną resekcję jajników lub histerektomię oraz genotyp XY. Testy ciążowe o czułości minimum 25 mIU/ml muszą być wykonywane pod nadzorem lekarza co 4 tygodnie, a lek powinien być wydany w ciągu 7 dni od uzyskania ujemnego wyniku testu. Ponadto, pacjentki muszą być poinformowane o ryzyku teratogenności i konieczności natychmiastowej konsultacji w przypadku podejrzenia ciąży.
abstynencja seksualna, agenezja macicy, amenorrhea, doustny środek antykoncepcyjny, działanie teratogenne, hiperlipidemia, histerektomia, implant antykoncepcyjny, lenalidomid w skojarzeniu, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, octan medroksyprogesteronu, podwiązanie jajowodów, Program Zapobiegania Ciąży, przedwczesna niewydolność jajników, resekcja jajników, szpiczak mnogi, talidomid, wada wrodzona, wazektomia, wewnątrzmaciczny system hormonalny, zawał mięśnia sercowego, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perindopril/Amlodipine Krka 8 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania toksyczności peryndoprylu wykazały, że nerki są głównym organem docelowym przy przewlekłym podawaniu doustnym u szczurów i małp, z obserwowanymi odwracalnymi zmianami uszkodzeniowymi. Substancja nie wykazuje potencjału mutagennego ani rakotwórczego w badaniach długoterminowych na szczurach i myszach. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej peryndopryl nie wykazał embriotoksyczności ani teratogenności, choć jako inhibitor ACE może wywoływać działania niepożądane w późnym okresie rozwoju płodowego, w tym wady nerek i zwiększoną śmiertelność okołoporodową. Nie stwierdzono zaburzeń płodności u szczurów obu płci. Amlodypina, badana w dawkach do 2,5 mg/kg/dobę (odpowiadających maksymalnej dawce klinicznej 10 mg/dobę w przeliczeniu na mg/m² u myszy), nie wykazała potencjału rakotwórczego ani mutagennego.
amlodypina, antagonista wapnia, działanie teratogenne, gęstość spermy, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, peryndopryl, potencjał embriotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, umieralność okołoporodowa, wada wrodzona, zaburzenie płodności, zniekształcenie dystalnej części szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biotifem MAX 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania biotyny w dawce 10 mg wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych. Testy farmakologiczne nie wykazały negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, obejmujące dawki znacznie przekraczające terapeutyczne, nie wykazały kumulacji substancji ani toksycznych efektów narządowych. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo, w tym test Amesa, analiza aberracji chromosomowych oraz test mikrojądrowy, nie potwierdziły działania mutagennego ani genotoksycznego biotyny.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie niekliniczne, biotyna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakodynamika, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, rozwój pourodzeniowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biodribin 1 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kladrybiny wykazały istotne działanie teratogenne, szczególnie w obrębie narządu wzroku płodów u ciężarnych myszy i szczurów, co wskazuje na wysokie ryzyko dla rozwijającego się płodu przy ekspozycji na lek w okresie ciąży. Dodatkowo, badania in vitro potwierdziły mutagenne właściwości kladrybiny, manifestujące się pękaniem chromosomów, co sugeruje potencjalne uszkodzenie materiału genetycznego i implikuje konieczność ostrożności w długoterminowej terapii. Warto podkreślić, że potencjalne działanie rakotwórcze nie zostało jednoznacznie potwierdzone, a brak pełnych danych dotyczących wpływu na rozwój nowotworów stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa leku.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Memantine Vipharm 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa memantyny chlorowodorku wykazały, że krótkoterminowe podawanie wysokich dawek memantyny u szczurów powodowało neurotoksyczne zmiany typu Olney’a (wakuolizacja i martwica neuronów) oraz objawy neuropsychiatryczne, takie jak ataksja. Jednakże te zmiany nie były obserwowane w badaniach długoterminowych na gryzoniach i innych gatunkach, co sugeruje ograniczone znaczenie kliniczne. W badaniach toksyczności wielokrotnego podawania odnotowano nieregularne zmiany w narządzie wzroku u psów i gryzoni, nieobecne u małp i w badaniach klinicznych u ludzi. W tkance płucnej gryzoni stwierdzono odkładanie fosfolipidów w makrofagach oraz wakuolizację, jednak tylko przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne, a ich znaczenie kliniczne pozostaje niejasne. Memantyna nie wykazała działania genotoksycznego ani rakotwórczego w standardowych testach i badaniach długoterminowych na myszach i szczurach.
amfifilny kation, ataksja, działanie mutagenne, działanie teratogenne, fosfolipid, karcynogeneza, kumulacja fosfolipidów, lizosomy, makrofag płucny, martwica, memantyna chlorowodorek, neurotoksyczność, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, receptor NMDA, toksyczność dawki, uszkodzenie typu Olneya, wakuolizacja - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cordarone 50 mg/ml
Amiodaron w postaci roztworu do wstrzykiwań (50 mg/ml, 150 mg w ampułce 3 ml) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na jod, amiodaron lub substancje pomocnicze, w tym alkohol benzylowy (60 mg/3 ml). Bezwzględne przeciwwskazania kardiologiczne obejmują bradykardię zatokową, blok zatokowo-przedsionkowy, zespół chorego węzła zatokowego, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia oraz blok dwu- lub trójwiązkowy, z wyjątkiem pacjentów z wszczepionym stymulatorem serca. Leku nie należy stosować przy zapaści krążeniowej, ciężkim niedociśnieniu tętniczym, kardiomiopatii zastoinowej, niewydolności serca i ciężkiej niewydolności oddechowej. Amiodaron jest przeciwwskazany w chorobach tarczycy (nadczynność, niedoczynność) oraz w ciąży i okresie karmienia piersią ze względu na ryzyko teratogenności i przenikania do mleka matki. Wyjątkiem jest stosowanie w resuscytacji krążeniowo-oddechowej przy migotaniu komór, gdy defibrylacja jest nieskuteczna.
alkohol benzylowy, amiodaron chlorowodorek, blok dwuwiązkowy, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia zatokowa, defibrylacja, działanie teratogenne, kardiomiopatia zastoinowa, lek antyarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, migotanie komór, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na jod, nagłe zatrzymanie krążenia, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niewydolność serca, niewydolność układu oddechowego, przewlekła choroba płuc, reakcja alergiczna, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, stymulator serca, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zapaść krążeniowa, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Valtap HCT 160 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Valtap HCT, zawierający walsartan (160 mg) i hydrochlorotiazyd (12,5 mg lub 25 mg), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub pomocnicze (m.in. sorbitol, laktoza jednowodna 0,89-0,94 mg), a także u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (marskość żółciowa, cholestaza) oraz nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min, bezmocz). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenności walsartanu i negatywny wpływ na rozwój płodu. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z opornymi na leczenie zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hiponatremia, hiperkalcemia, objawowa hiperurykemia) oraz w skojarzeniu z aliskirenem u chorych z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m², ze względu na ryzyko hipotensji, hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek.
antagonista receptora angiotensyny, bezmocz, cholestaza, działanie teratogenne, eliminacja leku, farmakokinetyka, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipotonia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, kwas moczowy, marskość żółciowa, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na leki, nefropatia cukrzycowa, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, przesączanie kłębuszkowe, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zespół złego wchłaniania - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – OXiN 21,0 – 22,4 % (v/v)
Gaz medyczny sprężony OXiN, zawierający tlen w stężeniu 21,0-22,4% (v/v), jest bezpieczny do stosowania u kobiet w różnym wieku reprodukcyjnym, w tym w ciąży i okresie laktacji. Produkt ten, będący syntetycznym powietrzem medycznym, nie wykazuje działania teratogennego ani toksycznego na płód, nie przenika do mleka matki i nie wpływa na jego jakość ani ilość. Nie stwierdzono przeciwwskazań do stosowania OXiN w żadnym trymestrze ciąży, a także nie wpływa on negatywnie na płodność, cykl miesiączkowy ani zdolność do zajścia w ciążę.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Entus Max 30 mg/5 ml
Ambroksol chlorowodorek, substancja czynna preparatu Entus Max (30 mg/5 ml, syrop), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. Toksyczność ostra była niska, bez istotnych objawów niepożądanych przy podaniu doustnym w dawkach do 150 mg/kg u myszy, 50 mg/kg u szczurów i psów oraz 40 mg/kg u królików. Nie stwierdzono toksycznego wpływu na narządy wewnętrzne. Badania reprodukcyjne wykazały brak działania embriotoksycznego i teratogennego przy dawkach do 3000 mg/kg u szczurów i 200 mg/kg u królików, a także brak negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 500 mg/kg u szczurów obu płci. W okresie okołoporodowym dawka 50 mg/kg nie wywoływała działań niepożądanych u potomstwa, natomiast dawka 500 mg/kg wiązała się z niewielkim działaniem toksycznym, objawiającym się wolniejszym przyrostem masy ciała i mniejszą masą urodzeniową potomstwa.
ambroksol chlorowodorek, dane przedkliniczne, działania niepożądane, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, Entus Max, genotoksyczność, kancerogeneza, model zwierzęcy, organy wewnętrzne, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój okołoporodowy, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Witamina B2 – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Witamina B2 (ryboflawina) jest kluczowym składnikiem wielu preparatów witaminowych stosowanych w praktyce klinicznej, charakteryzującym się dobrze udokumentowanym profilem bezpieczeństwa. Kompleksowe badania przedkliniczne przeprowadzone na przykładzie preparatu Vitaminum B compositum, zawierającego 5 mg ryboflawiny, nie wykazały istotnych działań toksycznych, genotoksycznych, embriotoksycznych, teratogennych ani kancerogennych. Podobnie, preparaty takie jak Vita Buerlecithin (4,8 mg fosforanu ryboflawiny, odpowiadające około 3,5 mg witaminy B2) oraz inne produkty, mimo braku szczegółowych danych przedklinicznych, nie wykazują potencjalnych zagrożeń, co jest zgodne z powszechnym uznaniem ryboflawiny za substancję o wysokim bezpieczeństwie stosowania w dawkach terapeutycznych.
bezpieczeństwo farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, dokumentacja rejestracyjna, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, Elevit Pronatal, fosforan ryboflawiny sodu, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, ryboflawina, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, Vitaminum B compositum, witamina B2, właściwości toksyczne - Leksykon substancji czynnych
Beta-escyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Beta-escyna, stosowana w preparatach takich jak Reparil (tabletki dojelitowe, 20 mg) oraz Reparil Gel N (żel), jest przeciwwskazana w okresie ciąży i laktacji ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa. Doustna forma beta-escyny jest całkowicie przeciwwskazana w ciąży oraz podczas karmienia piersią, natomiast miejscowy żel jest bezwzględnie przeciwwskazany w I trymestrze ciąży i podczas laktacji, zwłaszcza w okolicy klatki piersiowej. W II i III trymestrze ciąży stosowanie żelu może być rozważone jedynie po konsultacji lekarskiej, z ograniczeniem do maksymalnie 3 tygodni i na niewielkie powierzchnie skóry, pod ścisłą kontrolą lekarską. Brak jest danych dotyczących przenikania escyny do mleka matki oraz wpływu na rozwój płodowy i embrionalny, co wymaga szczególnej ostrożności.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Carvetrend 3,125 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne karwedylolu wykazały brak działania rakotwórczego u szczurów i myszy przy dawkach do 75 mg/kg/dobę (38-krotność MRHD) oraz 200 mg/kg/dobę (100-krotność MRHD). Testy mutagenności in vitro i in vivo nie potwierdziły genotoksyczności substancji. W badaniach na samicach szczurów podawanie karwedylolu w dawkach ≥ 200 mg/kg (≥ 100-krotność MRHD) skutkowało istotnymi zaburzeniami płodności, w tym osłabieniem aktywności reprodukcyjnej, redukcją liczby ciałek żółtych oraz zaburzeniami implantacji zarodka.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, ciałko żółte, dane przedkliniczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, karwedylol, maksymalna zalecana dawka, model zwierzęcy, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, wada rozwojowa, zaburzenie płodności, zagnieżdżenie zarodka, zgon po implantacji