działanie teratogenne
Działanie teratogenne oznacza szkodliwy wpływ czynników zewnętrznych na rozwijający się płód, prowadzący do powstania wad wrodzonych. Czynniki teratogenne mogą zaburzać prawidłowy rozwój embrionu i płodu, szczególnie w okresie organogenezy (między 3. a 8. tygodniem ciąży), kiedy kształtują się narządy płodu.
Do substancji o udokumentowanym działaniu teratogennym należą niektóre leki (np. talidomid, izotretynoina, warfaryna, niektóre leki przeciwpadaczkowe), alkohol etylowy, narkotyki, metale ciężkie, a także czynniki fizyczne (promieniowanie jonizujące) oraz niektóre infekcje (np. różyczka, cytomegalia, toksoplazmoza). Wpływ teratogenny zależy od dawki czynnika, czasu ekspozycji oraz okresu rozwoju płodu.
W praktyce klinicznej istotna jest klasyfikacja leków według kategorii FDA (A, B, C, D, X) określająca potencjalne ryzyko teratogenne. Lekarz przepisujący leki kobietom w wieku rozrodczym powinien zawsze rozważyć stosunek korzyści do ryzyka oraz poinformować pacjentkę o potencjalnych zagrożeniach. Niektóre substancje teratogenne mogą powodować poważne malformacje nawet przy jednorazowej ekspozycji w krytycznym okresie rozwoju.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Meloksam 15 mg
Przedkliniczne badania meloksykamu potwierdziły, że jego profil bezpieczeństwa jest zgodny z charakterystyką niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Długotrwałe podawanie wysokich dawek (≥1 mg/kg masy ciała) u zwierząt laboratoryjnych wywoływało typowe dla NLPZ zmiany, takie jak owrzodzenia i nadżerki przewodu pokarmowego oraz martwicę brodawek nerkowych, wskazując na potencjalne ryzyko nefrotoksyczności. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach nie stwierdzono działania teratogennego nawet przy dawkach do 4 mg/kg u szczurów i 80 mg/kg u królików, co znacznie przekracza dawki kliniczne (7,5–15 mg, odpowiadające około 0,1–0,2 mg/kg dla osoby 75 kg). Jednakże, podawanie dawek toksycznych dla matki (≥1 mg/kg) skutkowało zaburzeniami reprodukcji, takimi jak zmniejszenie owulacji, zahamowanie implantacji oraz embriotoksyczność manifestująca się nasilonym resorpcją zarodków.
badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, implantacja zarodka, in vitro, in vivo, inhibitor syntezy prostaglandyn, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał onkogenny, resorpcja zarodka, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Scorbolamid EXTRA 300 mg + 200 mg + 50 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Scorbolamid EXTRA, zawierający salicylamid (300 mg), kwas askorbowy (200 mg), rutozyd (50 mg) oraz cynk w postaci glukonianu cynku (5 mg), jest przeciwwskazany do stosowania u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Brak jest wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo salicylamidu w tych okresach, a badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne nawet przy niskich dawkach. W związku z tym, podczas konsultacji z pacjentkami w wieku rozrodczym, ciężarnymi lub karmiącymi, należy szczegółowo omówić potencjalne ryzyko dla płodu i niemowlęcia oraz zaproponować bezpieczniejsze alternatywy terapeutyczne.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doxium 500 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wapnia dobesylanu, stosowanego w leku DOXIUM 500, wykazały, że substancja ta indukuje zmiany histologiczne w nerkach szczurów jedynie przy dawkach około 13,5-krotnie przekraczających maksymalną dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi. Zmiany te przypisuje się zwiększonej ekspozycji na jony wapnia. W badaniach toksyczności przewlekłej, teratogenności i fetotoksyczności na modelach zwierzęcych (szczury, króliki, myszy) nie stwierdzono negatywnego wpływu wapnia dobesylanu na rozwój płodu, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawkę terapeutyczną (do 30x u szczurów, do 13,5x u królików). Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego ani zdolności do indukcji aberracji chromosomowych.
aberracja chromosomowa, dawka terapeutyczna, działanie fetotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt teratogenny, karcynogenność, materiał genetyczny, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, struktura nerkowa, tkanka nerkowa, toksyczność przewlekła, wapnia dobesylan, zmiana histologiczna, zmiana morfologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abrea 160 mg
Przedkliniczne badania kwasu acetylosalicylowego, substancji czynnej preparatu Abrea dostępnego w dawkach 75 mg, 100 mg i 160 mg, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. W modelach zwierzęcych jedynym istotnym działaniem toksycznym było uszkodzenie nerek, bez wpływu na inne narządy. Badania toksyczności reprodukcyjnej na szczurach wskazały na potencjalne działanie fetotoksyczne i teratogenne, jednak obserwacje te dotyczyły dawek co najmniej siedmiokrotnie wyższych niż maksymalne zalecane dawki terapeutyczne stosowane u ludzi w schorzeniach sercowo-naczyniowych, co ogranicza ich znaczenie kliniczne.
działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, efekt teratogenny, kwas acetylosalicylowy, nefrotoksyczność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, salicylan, schorzenie sercowo-naczyniowe, terapia przewlekła, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, wskazanie kardiologiczne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Thalidomide Accord 50 mg
Thalidomide Accord (talidomid 50 mg, kapsułki twarde) jest wskazany w terapii skojarzonej z melfalanem i prednizonem jako leczenie pierwszego rzutu u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy nie byli wcześniej leczeni. Lek dedykowany jest głównie pacjentom w wieku ≥ 65 lat oraz osobom niekwalifikującym się do wysokodawkowej chemioterapii, niezależnie od wieku. Terapia trójlekowa wykazuje synergistyczne działanie przeciwnowotworowe poprzez hamowanie proliferacji komórek nowotworowych i indukcję apoptozy. Kapsułki zawierają 50 mg talidomidu oraz substancje pomocnicze, w tym 1,81 mg sodu i 28,8 mg izomaltu, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniami dietetycznymi. Przed rozpoczęciem leczenia konieczna jest ocena stanu klinicznego, w tym potwierdzenie rozpoznania, ocena sprawności, wykluczenie ciąży oraz ocena ryzyka zakrzepowo-zatorowego.
apoptoza, chemioterapia wysokodawkowa, działanie teratogenne, hematolog, kapsułka twarda, leczenie pierwszego rzutu, onkolog, polineuropatia obwodowa, profilaktyka przeciwzakrzepowa, Program Zapobiegania Ciąży, proliferacja komórek nowotworowych, reakcja hematologiczna, schemat trójlekowy, szpiczak mnogi, talidomid, terapia indukująca, terapia skojarzona, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lernidum 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lerkanidypiny wykazały, że w dawkach terapeutycznych lek nie wywiera istotnych negatywnych efektów na autonomiczny i ośrodkowy układ nerwowy oraz układ pokarmowy, potwierdzając selektywność działania na układ sercowo-naczyniowy. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym na szczurach i psach zaobserwowano działania toksyczne związane z nasileniem farmakodynamicznym przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Testy genotoksyczności i rakotwórczości były jednoznacznie negatywne, co wskazuje na brak potencjału mutagennego i kancerogennego lerkanidypiny.
antagonista wapnia, autonomiczny układ nerwowy, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, chlorowodorek lerkanidypiny, dawka przeciwnadciśnieniowa, dystocja, dystrybucja lerkanidypiny, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, farmakologiczne badanie bezpieczeństwa, lerkanidypina, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, utrata zarodka po zagnieżdżeniu, utrata zarodka przed zagnieżdżeniem - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Myfortic 360 mg
Myfortic (mykofenolan sodu) zawiera kwas mykofenolowy (MPA), który wykazuje silne działanie teratogenne, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentek w wieku rozrodczym. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykonanie dwóch testów ciążowych o czułości ≥25 mIU/ml, z odstępem 8-10 dni, a w przypadku przeszczepów od zmarłych dawców – pierwszy test bezpośrednio przed leczeniem, drugi po 8-10 dniach. Kobiety muszą stosować co najmniej jedną skuteczną metodę antykoncepcji podczas leczenia oraz przez 6 tygodni po jego zakończeniu, zalecane jest stosowanie dwóch uzupełniających się metod lub całkowite powstrzymanie się od współżycia. Myfortic jest przeciwwskazany w ciąży z uwagi na wysokie ryzyko samoistnych poronień (45-49%) oraz wad wrodzonych (23-27%), w tym wad ucha, twarzy, oka, serca, palców, tchawicy, przełyku, układu nerwowego i nerek. Pacjentki muszą być poinformowane o konieczności natychmiastowego zgłoszenia objawów ciąży.
coloboma, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, hiperteloryzm oczny, kwas mykofenolowy, lek immunosupresyjny, małoocze, małożuchwie, metoda antykoncepcji, mykofenolan mofetylu, mykofenolan sodu, nieprawidłowość ucha, niewykształcenie nerwu węchowego, niewykształcenie przegrody przezroczystej, odrzucenie przeszczepu, polidaktylia, przeszczep narządu miąższowego, rozszczep kręgosłupa, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, samoistne poronienie, syndaktylia, test ciążowy, ubytek przegrody przedsionka, wada wrodzona, wrodzona torbiel splotu naczyniówki, wrodzona wada serca, zarośnięcie przełyku - Leksykon substancji czynnych
Bisoprolol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bisoprolol, selektywny antagonista receptorów β1-adrenergicznych, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Testy farmakologiczne nie ujawniły specyficznych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego, ośrodkowego układu nerwowego ani funkcji metabolicznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na gryzoniach i psach nie wykazały efektów toksycznych innych niż typowe dla beta-adrenolityków. Kompleksowe testy genotoksyczności i mutagenności, zarówno in vitro, jak i in vivo, nie potwierdziły potencjału bisoprololu do uszkodzeń DNA. Długoterminowe badania karcinogenności na gryzoniach przez okres do 2 lat nie wskazały na ryzyko rakotwórczości. Ponadto, bisoprolol nie wpływa negatywnie na płodność samic i samców, a parametry rozrodu pozostają w normie nawet przy wyższych dawkach.
aberracja chromosomowa, amlodypina, antagonista receptorów β1-adrenergicznych, beta-adrenolityk, choroba niedokrwienna serca, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fetotoksyczność, genotoksyczność, implantacja zarodka, karcinogenność, kwas acetylosalicylowy, mutagenność, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, płodność, potencjał genotoksyczny, resorpcja płodu, stężenie hormonów, testosteron, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Carum carvi – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ekstrakt z owoców kminku (Carum carvi), stosowany jako składnik preparatów leczniczych, takich jak Iberogast, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań toksykologicznych. Badania ostrej, podostrej (3 miesiące) oraz przewlekłej (6 miesięcy) toksyczności nie wykazały istotnych efektów toksycznych nawet przy dawkach przekraczających zalecane dawki terapeutyczne wielokrotnie (do 1200-krotności). Testy przeprowadzono na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, co zwiększa wiarygodność wyników i umożliwia ich ekstrapolację na populację ludzką. Dodatkowo, badania reprodukcyjne i rozwojowe nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój embrionalny ani potomstwo, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, Carum carvi, Carvi fructus extractum, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, ekstrahent etanolowy, ekstrakt z owoców kminku, Iberogast, margines bezpieczeństwa, owoc kminku, potencjał mutagenny, rozwój embrionalny, rozwój pourodzeniowy, rozwój przedurodzeniowy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Zuklopentyksol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Zuklopentyksol, substancja czynna preparatów Clopixol, Clopixol Acuphase oraz Clopixol Depot, wykazuje niską toksyczność ostrą oraz brak istotnych klinicznie efektów toksyczności przewlekłej w badaniach przedklinicznych. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach zaobserwowano opóźnienie zachowań seksualnych, jednak bez wpływu na płodność przy skutecznej kopulacji. Podawanie zuklopentyksolu w dawkach 5 i 15 mg/kg/dobę w okresie okołoporodowym wiązało się ze zwiększoną liczbą martwych urodzeń oraz opóźnieniem rozwoju noworodków, co prawdopodobnie wynikało z zaniedbania potomstwa przez samice. Nie stwierdzono działania teratogennego ani toksycznego na rozwój płodów. Zuklopentyksol nie wykazuje potencjału mutagennego ani rakotwórczego, a obserwowane u szczurów niewielkie, statystycznie nieistotne zwiększenie częstości nowotworów (gruczolakorak sutka, gruczolak i rak komórek wysp trzustkowych, rak pęcherzykowy tarczycy) jest prawdopodobnie związane z mechanizmem podwyższonego wydzielania prolaktyny, co nie ma jasnego znaczenia klinicznego u ludzi.
antagonista receptorów D2, dekanonian zuklopentyksolu, działanie miejscowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolakorak sutka, neuroleptyk, octan zuklopentyksolu, podanie domięśniowe, potencjał mutagenny, prolaktyna, rak komórek wysp trzustkowych, rak pęcherzykowy tarczycy, roztwór wodny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozrodcza, zuklopentyksol - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gerocilan 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Gerocilan (2,5 mg), wykazały brak istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, w tym sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Długoterminowe podawanie tadalafilu psom w dawkach 25 mg/kg mc./dobę i wyższych (3,7-18,6-krotność ekspozycji u ludzi po dawce 20 mg) ujawniło zanik nabłonka kanalików nasiennych i zmniejszenie spermatogenezy u części zwierząt. Testy genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w dłuższym okresie. Badania reprodukcyjne u szczurów i myszy, z dawkami do 1000 mg/kg mc./dobę, nie wykazały działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego, a także nie wpłynęły negatywnie na płodność.
AUC, badania przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fetotoksyczność, genotoksyczność, karcynogenność, męski układ rozrodczy, NOAEL, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa leku, rozwój pre- i postnatalny, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Staveran 40 40 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne chlorowodorku werapamilu obejmowały ocenę toksyczności przewlekłej, działania teratogennego, genotoksycznego oraz rakotwórczego. Werapamil podawano zwierzętom laboratoryjnym (szczury i psy Beagle) w dawkach od 10 mg/kg do 85 mg/kg masy ciała, wykazując dobrą tolerancję do dawek 60 mg/kg u psów. Działania niepożądane, takie jak bradykardia, zwolnienie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego oraz obniżenie ciśnienia tętniczego, pojawiły się jedynie przy dawkach toksycznych ≥60 mg/kg. Zaobserwowano również odwracalny przerost dziąseł. Badania teratogenności na królikach i szczurach wykazały brak działania teratogennego w dawkach do 60 mg/kg, natomiast dawki toksyczne powyżej 60 mg/kg indukowały embriotoksyczność, objawiającą się zwiększoną resorpcją płodów oraz opóźnieniem rozwoju, prawdopodobnie wtórnym do niedociśnienia i zmniejszenia masy ciała samic.
aberracja chromosomalna, bradykardia, chlorowodorek werapamilu, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt hipotensyjny, indukcja siostrzanych chromatyd, mutacja punktowa, niedociśnienie tętnicze, obniżenie ciśnienia tętniczego, potencjał mutagenny, przerost dziąseł, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, resorpcja płodu, szpik kostny, test Amesa, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa, werapamil - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Aciclovir Aurovitas 200 mg
Acyklowir, substancja czynna preparatu Aciclovir Aurovitas 200 mg, wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Dane z rejestru ciąż nie wykazały zwiększonej częstości wad wrodzonych ani specyficznego wzorca teratogennego związanego z acyklowirem. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych (króliki, szczury, myszy) nie potwierdziły działania embriotoksycznego ani teratogennego przy ogólnoustrojowym podaniu, choć w jednym niestandardowym badaniu na szczurach odnotowano wady płodów po podaniu bardzo wysokich dawek podskórnych, co jednak ma niejasne znaczenie kliniczne. Decyzja o leczeniu powinna opierać się na ocenie stosunku korzyści do ryzyka, uwzględniając indywidualną sytuację kliniczną pacjentki.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Aristo 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny wpływu na reprodukcję. W modelach zwierzęcych, w tym u szczurów i myszy, nie zaobserwowano działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego przy dawkach sięgających 1000 mg/kg m.c./dobę, co znacznie przekracza stosowane u ludzi dawki terapeutyczne (20 mg). W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego u szczurów dawka 30 mg/kg m.c./dobę nie wywołała efektów toksycznych. Nie stwierdzono również zaburzeń płodności u szczurów obu płci. Standardowe testy genotoksyczności i kancerogenności wykazały brak mutagennego, klastogennego oraz rakotwórczego potencjału tadalafilu.
aberracja chromosomowa, AUC, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, pole pod krzywą stężenia leku, potencjał mutagenny i klastogenny, rozwój przed- i pourodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność embrionalna i płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, zaburzenia płodności, zagrożenie kancerogenne, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Debridat 7,87 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa trimebutyny, prowadzone na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, koncentrowały się głównie na ocenie potencjalnego działania teratogennego. Stosowanie trimebutyny w formie granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej Debridat (7,87 mg/g) nie wykazało żadnych efektów teratogennych, co potwierdzono brakiem wad rozwojowych u płodów zwierzęcych. Wyniki te są spójne i konsekwentne, podkreślając brak ryzyka teratogenności tej substancji czynnej w modelach przedklinicznych.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Daruph 79 mg
Podczas terapii dazatynibem (Daruph) kluczowe jest poinformowanie pacjentek w wieku rozrodczym oraz mężczyzn aktywnych seksualnie o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji przez cały okres leczenia ze względu na potencjalne działanie teratogenne leku. Dazatynib jest przeciwwskazany w ciąży, chyba że brak jest alternatywnych terapii, a stan kliniczny wymaga jego zastosowania; wówczas konieczne jest szczegółowe poinformowanie o ryzyku wad wrodzonych, zwłaszcza wad cewy nerwowej, oraz ścisłe monitorowanie ciąży z wykorzystaniem badań prenatalnych. Ze względu na prawdopodobne przenikanie dazatynibu do mleka kobiecego, karmienie piersią należy bezwzględnie przerwać przed rozpoczęciem terapii, aby uniknąć potencjalnego ryzyka dla noworodka lub niemowlęcia.
antykoncepcja, badanie prenatalne, charakterystyka produktu leczniczego, dazatynib, dazatynib bezwodny, działanie teratogenne, karmienie piersią, kriokonserwacja nasienia, przenikanie leku do mleka kobiecego, tabletka powlekana, teratogenność, wada cewy nerwowej, wada wrodzona płodu, wiek rozrodczy, wpływ leku na płodność - Leksykon substancji czynnych
Etopozyd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Etopozyd wykazuje w badaniach przedklinicznych istotną toksyczność hematologiczną, objawiającą się anemią, leukopenią oraz trombocytopenią u gryzoni, co wskazuje na supresję układu krwiotwórczego. U psów zaobserwowano łagodne, odwracalne zaburzenia funkcji wątroby i nerek. Dawka bezobjawowa w badaniach nieklinicznych wynosiła ≥0,05 mg/m² powierzchni ciała w stosunku do maksymalnej dawki klinicznej. Ponadto, etopozyd wykazuje działanie mutagenne, embriotoksyczne i teratogenne, co potwierdzają zmiany w układzie rozrodczym gryzoni, takie jak atrofia jąder, zahamowanie spermatogenezy oraz zahamowanie wzrostu. Mechanizm działania leku jako inhibitora topoizomerazy II, prowadzący do uszkodzeń DNA, jest podstawą tych efektów toksycznych oraz potencjalnego działania rakotwórczego u ludzi.
anemia, atrofia jąder, chemioterapia, czynnik rakotwórczy, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, etopozyd, funkcja nerek, funkcja wątroby, hepatotoksyczność, inhibitor topoizomerazy II, nefrotoksyczność, parametry hematologiczne, profil bezpieczeństwa, replikacja DNA, spermatogeneza, środek cytotoksyczny, substancja cytotoksyczna, toksyczność hematologiczna, toksyczność przewlekła, trombocytopenia, układ krwiotwórczy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lanvis 40 mg
Lanvis, zawierający 40 mg tioguaniny, jest lekiem cytotoksycznym o potencjalnym działaniu teratogennym, co stanowi istotny czynnik ryzyka w terapii pacjentek w wieku rozrodczym. Szczególnie w pierwszym trymestrze ciąży, gdy ryzyko teratogenności jest najwyższe, zaleca się unikanie stosowania tioguaniny, chyba że korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne zagrożenia dla płodu. Lekarz powinien przeprowadzić dokładną ocenę stosunku korzyści do ryzyka oraz poinformować pacjentki o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji przez cały okres terapii. Rekomendacje te dotyczą również mężczyzn, których partnerki mogą zajść w ciążę, co jest standardem w przypadku terapii cytotoksycznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Belupo 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, w tym ocenę toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. W badaniach na szczurach i myszach, nawet przy wysokich dawkach do 1000 mg/kg/dobę, nie stwierdzono działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego. W badaniach pre- i postnatalnych u szczurów dawka 30 mg/kg/dobę, odpowiadająca ekspozycji AUC około 18-krotnie wyższej niż u ludzi po dawce 20 mg, nie wywołała niekorzystnych efektów. Ponadto, nie zaobserwowano zaburzeń płodności u szczurów obu płci. Badania toksyczności przewlekłej u psów wykazały zanik nabłonka kanalików nasiennych i zmniejszenie spermatogenezy przy dawkach ≥25 mg/kg/dobę przez 6-12 miesięcy, co odpowiada ekspozycji 3,7-18,6 razy wyższej niż u ludzi po dawce terapeutycznej 20 mg.
AUC, badanie pourodzeniowe, badanie przedurodzeniowe, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt genotoksyczny, ekspozycja na lek, ośrodkowy układ nerwowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xalofree 50 mcg/ml
Latanoprost, substancja czynna Xalofree (50 μg/ml), wykazuje bardzo dobry profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Tolerancja ogólnoustrojowa jest wysoka, z marginesem bezpieczeństwa co najmniej 1000-krotnym między dawką miejscową (~1,5 μg/oko/dobę) a dawką toksyczną. Podanie dożylne dawek około 100-krotnie wyższych u małp powodowało jedynie przejściowe zwiększenie częstości oddechów, prawdopodobnie związane ze skurczem oskrzeli. Badania toksyczności miejscowej na królikach i małpach nie wykazały toksyczności przy dawkach do 100 μg/oko/dobę, choć u małp obserwowano trwałe zwiększenie pigmentacji tęczówki bez zmian proliferacyjnych, co wskazuje na brak potencjału rakotwórczego. Dawki 6 μg/oko/dobę powodowały przemijające poszerzenie szpary powiekowej, efekt niezaobserwowany u ludzi. Latanoprost nie wykazuje właściwości alergizujących ani mutagennych, co potwierdzają negatywne wyniki testów mutacji powrotnych u bakterii, mutacji genowej chłoniaka mysiego oraz testu mikrojąderkowego u myszy. Aberracje chromosomowe obserwowane in vitro są charakterystyczne dla całej grupy prostaglandyn i nie mają potwierdzenia w testach nieplanowanej syntezy DNA.
aberracje chromosomowe, badania przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie letalne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, latanoprost, melanina, melanocyty tęczówki, nieplanowana synteza DNA, pigmentacja tęczówki, płodność, potencjał rakotwórczy, późna resorpcja, prostaglandyna F2α, skurcz oskrzeli, szpara powiekowa, test mikrojąderkowy, test mutacji genowej, test mutacji powrotnych, toksyczność embrionalna, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólna, tolerancja ogólnoustrojowa, właściwości alergizujące, właściwości kancerogenne, Xalofree, zmiany proliferacyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Adamed 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne tadalafilu wykazały brak działania teratogennego, embriotoksycznego oraz fetotoksycznego u szczurów i myszy przy dawkach sięgających 1000 mg/kg/dobę. W badaniach rozwojowych u szczurów dawka 30 mg/kg/dobę nie wywołała efektów toksycznych, a wartość AUC dla niezwiązanego tadalafilu u ciężarnych samic była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce terapeutycznej 20 mg, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Nie stwierdzono również zaburzeń płodności u samców i samic szczurów, co potwierdza brak negatywnego wpływu na zdolności reprodukcyjne w tym gatunku.
badania przedurodzeniowe i pourodzeniowe, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja farmakologiczna, pole pod krzywą stężenia, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, spermatogeneza, tadalafil, wpływ na reprodukcję, zaburzenia płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Darifenacin Aristo 15 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa daryfenacyny wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych przy dawkach terapeutycznych, co potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa względem maksymalnej dawki zalecanej u ludzi (MRHD). W badaniach na szczurach i psach nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność przy dawkach odpowiednio do 50 mg/kg mc./dobę (78x AUC0-24h MRHD) oraz 6 mg/kg mc./dobę (82x AUC0-24h MRHD). Nie zaobserwowano działania genotoksycznego ani rakotwórczego. W badaniach teratologicznych u szczurów i królików, przy dawkach do 50 mg/kg mc./dobę (59x AUC0-24h MRHD) i 30 mg/kg mc./dobę (28x AUC0-24h MRHD), odnotowano jedynie opóźnienie kostnienia kręgów oraz toksyczność matczyno-płodową, bez cech teratogenności.
AUC, daryfenacyna, dawka terapeutyczna, dystocja, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, ekspozycja systemowa, farmakologia bezpieczeństwa, maksymalna dawka zalecana, margines bezpieczeństwa, narząd rozrodczy, opóźnienie kostnienia, rozwój przedurodzeniowy i pourodzeniowy, śmiertelność płodów, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, utrata ciąży po zagnieżdżeniu, wpływ na płodność - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Trombex 75 mg
Produkt leczniczy Trombex, zawierający 75 mg klopidogrelu w postaci wodorosiarczanu, nie posiada wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania u kobiet w ciąży. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego ani negatywnego wpływu na przebieg ciąży, porodu czy rozwój pourodzeniowy, jednak ze względu na brak danych klinicznych zaleca się unikanie stosowania klopidogrelu w okresie ciąży. Ponadto, brak jest informacji dotyczących przenikania klopidogrelu do mleka kobiecego u ludzi, natomiast badania na zwierzętach potwierdziły obecność substancji czynnej w mleku, co stanowi podstawę do przeciwwskazania karmienia piersią podczas terapii Trombexem.
alternatywna metoda leczenia, badanie na zwierzętach, badanie przedkliniczne, dysfagia, działanie teratogenne, ekspozycja na klopidogrel, klopidogrel, leczenie przeciwpłytkowe, płodność, przenikanie do mleka kobiecego, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, Trombex, wiek rozrodczy, wodorosiarczan klopidogrelu, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neurontin 300 300 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne nad gabapentyną (Neurontin) wykazały, że lek nie posiada istotnego potencjału mutagennego ani genotoksycznego, co potwierdzono w standardowych testach in vitro i in vivo. W dwuletnich badaniach rakotwórczości na myszach i szczurach, podawano dawki do 2000 mg/kg/dobę, co odpowiada do 5-krotności dawki terapeutycznej u ludzi (3600 mg/dobę, przeliczonej na mg/m²). U samców szczurów zaobserwowano statystycznie znamienny wzrost częstości nowotworów z komórek zrazikowych trzustki jedynie przy najwyższej dawce, jednak nowotwory te charakteryzowały się niskim stopniem złośliwości i nie wpływały na przeżywalność zwierząt. Znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje niejasne. Ponadto, badania na szczurach wykazały brak wpływu gabapentyny na płodność i zdolności rozrodcze przy dawkach do 2000 mg/kg/dobę (około 5-krotność dawki ludzkiej w mg/m²).
aberracja chromosomowa, działanie teratogenne, gabapentyna, kostnienie, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodowy, stopień złośliwości nowotworu, szpik kostny, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wodniak moczowodu, wodonercze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symkinet MR 20 mg
Przedkliniczne badania metylofenidatu, substancji czynnej Symkinet MR, wykazały potencjalne działanie teratogenne u królików przy dawce 200 mg/kg mc./dobę, co stanowi 116-krotność maksymalnej dawki zalecanej u dzieci i młodzieży (MRHD 60 mg). Przy tej dawce zaobserwowano rozszczep kręgosłupa oraz zniekształcenia tylnych kończyn, natomiast dawka 300 mg/kg mc./dobę, mimo toksyczności dla matki, nie wywołała tych zmian. Ekspozycja ogólnoustrojowa (AUC) przy dawce 200 mg/kg była 5,1-krotnie wyższa niż ekstrapolowana MRHD, a przy 300 mg/kg – 7,5-krotnie wyższa. Badania genotoksyczności nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi. W badaniach neurotoksyczności u młodych szczurów dawka 50 mg/kg mc./dobę (29x MRHD) powodowała zmniejszenie spontanicznej aktywności lokomotorycznej, a dawka 100 mg/kg mc./dobę (58x MRHD) u samic wywołała deficyt w przyswajaniu zadań, jednak znaczenie kliniczne tych wyników pozostaje nieustalone. Długotrwałe stosowanie metylofenidatu u dzieci z ADHD jest dobrze tolerowane i poprawia funkcje poznawcze, co nie koreluje z wynikami badań na zwierzętach.
ADHD, aktywność lokomotoryczna, badania genotoksyczności, deficyt przyswajania, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, maksymalna dawka zalecana, metylofenidat, neurotoksyczność, rakotwórczość, rozszczep kręgosłupa, rozwój zarodkowo-płodowy, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność płodowa, utrata miotu, złośliwy guz wątroby, zniekształcenie kończyn - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gripex Noc 500 mg + 30 mg + 15 mg + 2 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa preparatu Gripex Noc, zawierającego paracetamol 500 mg, chlorowodorek pseudoefedryny 30 mg, bromowodorek dekstrometorfanu 15 mg oraz maleinian chlorfeniraminy 2 mg, opierają się głównie na literaturowych informacjach dotyczących poszczególnych składników. Standardowe badania toksykologiczne nie wykazały szczególnego ryzyka dla człowieka, jednak brak jest kompleksowych danych dotyczących interakcji między wszystkimi substancjami aktywnymi w preparacie. Szczególnie istotna jest luka w danych dotyczących bezpieczeństwa reprodukcyjnego, zwłaszcza braku konwencjonalnych badań oceniających toksyczność paracetamolu na reprodukcję i rozwój potomstwa oraz potencjalne działanie teratogenne lub wpływ na płodność całej kombinacji składników.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo reprodukcyjne, bromowodorek dekstrometorfanu, chlorowodorek pseudoefedryny, dane toksykologiczne, działanie teratogenne, genotoksyczność i kancerogenność, Gripex Noc, interakcja między składnikami, maleinian chlorfeniraminy, paracetamol, substancja czynna, toksyczność paracetamolu, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Kwas fusydynowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwas fusydynowy wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, nie ujawniając istotnej toksyczności ostrej ani przewlekłej po podaniu doustnym lub dootrzewnowym u myszy, szczurów i innych gatunków. Badania toksyczności przewlekłej oraz embriotoksyczności nie potwierdziły działania teratogennego ani rakotwórczego, choć zaobserwowano wzrost śmiertelności płodów u szczurów i myszy przy dawce 200 mg/kg masy ciała. Kwas fusydynowy przenika przez łożysko i do mleka ludzkiego, jednak nie stwierdzono zwiększonej częstości poronień czy wad rozwojowych u królików. Brak jest danych dotyczących wpływu na płodność oraz okres przed- i poporodowy.
antybiotyk, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórcze, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, działanie toksyczne, embriotoksyczność, kwas fusydynowy, mała masa urodzeniowa, podanie dootrzewnowe, podrażnienie skóry, produkt złożony, przenikanie przez łożysko, rozszczep podniebienia, śmiertelność płodu, substancja przeciwbakteryjna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa szkieletu, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Foradil 12 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa formoterolu fumaranu dwuwodnego wykazały brak działania mutagennego w testach in vitro i in vivo, co eliminuje potencjał genotoksyczny substancji. Długoterminowe badania rakotwórczości na modelach gryzoni (myszy i szczury) ujawniły zwiększoną częstość występowania łagodnych nowotworów mięśni gładkich oraz guzów wątroby przy bardzo wysokich dawkach, co jest zgodne z dobrze znanym efektem β-adrenergicznych agonistów u tych gatunków. Występowanie guzów jajnika u szczurów, związane z długotrwałym podawaniem dużych dawek, jest prawdopodobnie specyficzne dla gryzoni i nie ma bezpośredniego przełożenia na ludzi. W badaniach z najniższymi dawkami, odpowiadającymi 10-krotnej ekspozycji klinicznej, nie stwierdzono istotnego wzrostu częstości nowotworów, co sugeruje brak działania rakotwórczego formoterolu w dawkach terapeutycznych u ludzi.
działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, enancjomer formoterolu, formoterol fumaran dwuwodny, guz warstwy ziarnistej pęcherzyka Graafa, guz wątroby, mięśniak gładkokomórkowy kręzki jajnika, nowotwór komórek podtorebkowych nadnerczy, receptor β-adrenergiczny, receptor β2-adrenergiczny, testy in vitro, testy in vivo, toksyczność jąder, toksyczny wpływ na rozrodczość, torbiel jajnika - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cetip 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cetyryzyny dichlorowodorku obejmowały kompleksową ocenę farmakologiczną, toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność, potencjał kancerogenny oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa. W dawkach terapeutycznych substancja nie wykazywała istotnych klinicznie działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły mutagenności ani aberracji chromosomowych, a badania długoterminowe na modelach zwierzęcych nie wykazały działania rakotwórczego. Wyniki toksykologiczne po wielokrotnym podaniu nie wskazały na ryzyko dla ludzi przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami.
aberracja chromosomowa, badania długoterminowe, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, cetyryzyna dichlorowodorek, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, materiał genetyczny, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, testy mutagenności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Benzylopenicylina – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Benzylopenicylina, dostępna w postaciach takich jak benzylopenicylina benzatynowa lecytynowana (Debecylina) oraz benzylopenicylina potasowa (Penicillinum Crystallisatum TZF i Penicryl), może być stosowana u kobiet w ciąży jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Badania kliniczne i przedkliniczne nie wykazały teratogennego działania ani negatywnego wpływu na płodność, co potwierdza względne bezpieczeństwo stosowania tego antybiotyku w okresie ciąży. Warto podkreślić, że benzylopenicylina przenika do mleka matki, jednak w niewielkich ilościach, a ryzyko wpływu na niemowlę przy stosowaniu dawek terapeutycznych jest mało prawdopodobne. Charakterystyka produktu leczniczego Penicryl wskazuje na brak znanych zagrożeń w ciąży, co może być istotne przy podejmowaniu decyzji terapeutycznych w trudnych przypadkach klinicznych. W praktyce klinicznej lekarz powinien indywidualnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka przed zastosowaniem benzylopenicyliny u kobiet w ciąży i karmiących piersią, przekazując pacjentkom pełne informacje dotyczące bezpieczeństwa terapii. Należy poinformować matki karmiące o konieczności obserwacji dziecka pod kątem ewentualnych reakcji alergicznych, zmian w rytmie wypróżnień lub niepokoju, a w razie wystąpienia niepokojących objawów – o konieczności pilnego kontaktu z lekarzem. Podsumowując, benzylopenicylina cechuje się dobrym profilem bezpieczeństwa w tych szczególnych okresach, jednak jej stosowanie powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu lub niemowlęcia.
antybiotykoterapia, badanie przedkliniczne, benzylopenicylina benzatynowa, benzylopenicylina benzatynowa lecytynowana, benzylopenicylina potasowa, dawka terapeutyczna, Debecylina, działanie teratogenne, infekcja bakteryjna, Penicillinum Crystallisatum, Penicryl, profil bezpieczeństwa leku, reakcja alergiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Budenofalk 2 mg/dawkę
Przedkliniczne badania toksyczności budezonidu wykazały istotne zmiany hematologiczne i immunologiczne u szczurów i psów przy dawkach porównywalnych do stosowanych u ludzi. U szczurów obserwowano spadek liczby leukocytów, zwłaszcza limfocytów, zanik grasicy i kory nadnerczy, a także zmniejszenie hematokrytu, hemoglobiny i erytrocytów po 104 tygodniach podawania. U psów stwierdzono zmniejszenie hematokrytu, wzrost aktywności fosfatazy zasadowej i aminotransferazy alaninowej (AlAT), zanik nadnerczy, hepatomegalię oraz zwiększoną zawartość tłuszczu w mięśniu sercowym. Budezonid nie wykazywał działania mutagennego w testach in vitro i in vivo, jednak w badaniach rakotwórczości u szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość pierwotnych nowotworów wątroby (dawki 0,025 i 0,05 mg/kg mc./dobę), gwiaździaków (0,05 mg/kg mc./dobę) oraz guzów sutka (0,05 mg/kg mc./dobę), co może być związane z działaniem anabolicznym i obciążeniem metabolicznym wątroby przez glikokortykosteroidowe receptory.
aminotransferaza alaninowa, działanie immunosupresyjne, działanie teratogenne, eozynofil, erytrocyt, fosfataza zasadowa, glikokortykosteroid, grasica, gruczoł sutkowy, guz sutka, gwiaździak, hematokryt, hemoglobina, hepatomegalia, kora nadnerczy, leukocyt, limfocyt, neutrofil, pierwotny nowotwór wątroby, rozszczep podniebienia, układ limfatyczny, wada rozwojowa szkieletu, wewnątrzmaciczne zahamowanie wzrostu, zanik nadnerczy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – GlimeHexal 1 1 mg
Glimepiryd, pochodna sulfonylomocznika stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2, nie powinien być stosowany w okresie ciąży ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne związane z hipoglikemią oraz brak wystarczających danych klinicznych potwierdzających jego bezpieczeństwo. Hiperglikemia w ciąży zwiększa ryzyko wad wrodzonych i umieralności okołoporodowej, dlatego konieczne jest ścisłe monitorowanie glikemii. W przypadku planowania ciąży lub jej wystąpienia u pacjentek leczonych glimepirydem, zaleca się jak najszybszą zmianę terapii na insulinę, która jest uznawana za bezpieczniejszą i skuteczniejszą metodę kontroli glikemii w tym okresie.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clofarabine Accord 1 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne klofarabiny na myszach, szczurach i psach wykazały, że głównym celem toksyczności są szybko proliferujące tkanki, ze szczególnym wpływem na układ sercowo-naczyniowy, nerkowy oraz wątrobowy. U szczurów obserwowano kardiomiopatię i niewydolność serca przy ekspozycjach 7-13-krotnie wyższych (po ≥3 cyklach) lub 16-35-krotnie wyższych (po 1-2 cyklach) niż kliniczne Cmax. Nefropatia kłębuszkowa pojawiała się przy dawkach 3-5-krotnie przekraczających kliniczną AUC po 6 cyklach, charakteryzując się subklinicznymi zmianami histopatologicznymi bez odchyleń biochemicznych. Długotrwałe podawanie powodowało zmiany czynnościowe wątroby, również bez korelacji z parametrami biochemicznymi. Ponadto, klofarabina indukowała toksyczność na męskie narządy płciowe (np. zwyrodnienie nabłonka kanalików nasiennych przy dawkach 150 mg/m²/d u szczurów oraz >7,5 mg/m²/d u psów) oraz zmiany w żeńskich narządach rozrodczych (atrofia jajników i apoptoza błony śluzowej macicy u myszy przy 225 mg/m²/d), co wskazuje na ryzyko zaburzeń płodności.
aberracja chromosomowa, apoptoza błony śluzowej macicy, atrofia jajników, działanie hepatotoksyczne, działanie kardiotoksyczne, działanie klastogenne, działanie nefrotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakokinetyka osocza, genotoksyczność, kanaliki nasienne, kardiomiopatia, komórki najądrza, komórki śródmiąższowe, mutacje powrotne, nefropatia kłębuszkowa, profil toksyczny, spermatydy, test mikrojąderkowy, toksyczność klofarabiny, zmiany zwyrodnieniowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atorvastatin Bluefish AB 80 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa atorwastatyny wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w serii 4 testów in vitro oraz 1 badaniu in vivo. W badaniach karcinogennych na szczurach nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u myszy przy dawkach powodujących AUC 0-24h 6-11-krotnie wyższe niż u ludzi zaobserwowano gruczolaki wątrobowo-komórkowe u samców oraz raki wątrobowo-komórkowe u samic. Atorwastatyna nie wpływała na płodność ani nie wykazywała działania teratogennego u szczurów, królików i psów, jednak przy toksycznych dawkach dla samic ciężarnych stwierdzono toksyczność dla płodu, opóźniony rozwój potomstwa oraz obniżoną przeżywalność poporodową u szczurów. Badania potwierdziły przenikanie leku przez łożysko oraz obecność stężeń atorwastatyny w mleku szczurów zbliżonych do osoczowych, co sugeruje potencjalną ekspozycję płodu i noworodków przy stosowaniu leku w ciąży i laktacji.
aberracja chromosomowa, atorwastatyna, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, gruczolak wątrobowo-komórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, opóźnienie rozwoju potomstwa, potencjał karcinogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowo-komórkowy, stężenie osoczowe, toksyczność płodowa, wartość AUC - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Movalis 7,5 mg
Badania przedkliniczne meloksykamu wykazały profil bezpieczeństwa typowy dla NLPZ, z charakterystycznymi działaniami niepożądanymi przy długotrwałym podawaniu dużych dawek, obejmującymi owrzodzenia i nadżerki przewodu pokarmowego oraz martwicę brodawek nerkowych u dwóch gatunków zwierząt. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawki ≥1 mg/kg m.c. (toksyczne dla matki) powodowały zmniejszenie owulacji, zahamowanie implantacji oraz embriotoksyczną resorpcję zarodków. Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 4 mg/kg u szczurów i 80 mg/kg u królików, co stanowi 5-10-krotność dawek klinicznych (7,5-15 mg dla osoby 75 kg). Meloksykam przenika do mleka zwierząt karmiących, co sugeruje możliwość przenikania do mleka matki w okresie laktacji.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, inhibitor syntezy prostaglandyn, martwica brodawki nerkowej, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie i nadżerka, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, przewód pokarmowy, resorpcja zarodka, wpływ na reprodukcję, zahamowanie implantacji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rispolept 4 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne rysperydonu wykazały dawkozależne efekty na układ rozrodczy i gruczoły piersiowe u szczurów i psów, związane z hiperprolaktynemią wynikającą z blokady receptorów dopaminergicznych D₂. Nie stwierdzono bezpośredniego działania teratogennego u szczurów i królików, jednak obserwowano negatywne skutki na zachowania rodzicielskie, masę urodzeniową i przeżywalność potomstwa oraz deficyty funkcji poznawczych po ekspozycji prenatalnej. W badaniach długoterminowych u młodych psów odnotowano opóźnienie dojrzewania płciowego, a przy ekspozycji 15-krotnie przekraczającej maksymalną dawkę u młodzieży (1,5 mg/dobę) zaobserwowano istotne zaburzenia wzrostu kości długich i dojrzewania płciowego. Rysperydon nie wykazywał działania genotoksycznego, jednak w badaniach rakotwórczych u gryzoni stwierdzono powiększenie gruczolaków przysadki, trzustki i gruczołów mlecznych, co wiąże się z przewlekłą hiperprolaktynemią, choć znaczenie tych wyników dla ludzi pozostaje niejasne.
antagonista dopaminy, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, deficyt funkcji poznawczej, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak gruczołu mlecznego, gruczolak przysadki, gruczolak trzustki, hiperprolaktynemia, odstęp QT, pole pod krzywą AUC, prolaktyna, receptor dopaminergiczny D2, rysperydon, teratogenność, toksyczność przewlekła, torsade de pointes