Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Doxium 500 500 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wapnia dobesylanu, stosowanego w leku DOXIUM 500, wykazały, że substancja ta indukuje zmiany histologiczne w nerkach szczurów jedynie przy dawkach około 13,5-krotnie przekraczających maksymalną dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi. Zmiany te przypisuje się zwiększonej ekspozycji na jony wapnia. W badaniach toksyczności przewlekłej, teratogenności i fetotoksyczności na modelach zwierzęcych (szczury, króliki, myszy) nie stwierdzono negatywnego wpływu wapnia dobesylanu na rozwój płodu, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawkę terapeutyczną (do 30x u szczurów, do 13,5x u królików). Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego ani zdolności do indukcji aberracji chromosomowych.

Pobierz ChPL PDF Doxium 500 – Kapsułki twarde – 500 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Toksyczność przewlekła
Działanie teratogenne i fetotoksyczne
Potencjał genotoksyczny
Potencjał rakotwórczy
Kolejne rozdziały

Wskazania

Substancja czynna

wapń dobesylan

Kategoria leku

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wapnia dobesylanu dostarczają istotnych informacji na temat potencjalnych zagrożeń związanych ze stosowaniem leku DOXIUM 500. Kompleksowa ocena bezpieczeństwa obejmuje badania toksyczności przewlekłej, potencjału teratogennego, fetotoksycznego oraz genotoksycznego.¹

Toksyczność przewlekła

W badaniach przewlekłej toksyczności prowadzonych na modelach zwierzęcych, w szczególności na szczurach, zaobserwowano, że wapnia dobesylan indukował zwiększoną częstość występowania zmian histologicznych w strukturach nerkowych. Należy podkreślić, że efekt ten wystąpił wyłącznie przy zastosowaniu dawek około 13,5 razy przewyższających maksymalną dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi. Zmiany morfologiczne w tkance nerkowej przypisywane są zwiększonej ekspozycji tkanki na jony wapnia.²

Działanie teratogenne i fetotoksyczne

Przeprowadzone badania na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych wykazały brak potencjału teratogennego i fetotoksycznego wapnia dobesylanu. Substancja była badana na modelach mysich, szczurzych oraz króliczych. W badaniach tych stosowano dawki doustne wielokrotnie przewyższające maksymalną dawkę terapeutyczną rekomendowaną dla ludzi:

U szczurów – dawki do 30 razy wyższe od maksymalnej dawki terapeutycznej nie wykazały działania negatywnego na rozwój płodu³
U królików – dawki do 13,5 raza wyższe od maksymalnej dawki terapeutycznej również nie indukowały efektów teratogennych ani fetotoksycznych⁴
U myszy – badania potwierdziły bezpieczeństwo stosowania substancji w kontekście rozwoju płodowego⁵

Potencjał genotoksyczny

Przeprowadzone badania nie wykazały potencjalnego działania genotoksycznego wapnia dobesylanu. Oznacza to, że substancja ta nie wykazuje szkodliwego wpływu na materiał genetyczny komórek i nie indukuje mutacji ani aberracji chromosomowych.⁶

Potencjał rakotwórczy

Należy zaznaczyć, że nie przeprowadzono badań oceniających potencjalne działanie rakotwórcze wapnia dobesylanu. Stanowi to pewne ograniczenie w pełnej ocenie profilu bezpieczeństwa substancji w kontekście długoterminowego stosowania.⁷

Rodzaj badania	Gatunek zwierząt	Dawkowanie	Wyniki
Toksyczność przewlekła	Szczury	13,5x maksymalna dawka terapeutyczna	Zmiany histologiczne w nerkach przypisywane podwyższonej ekspozycji na wapń
Potencjał teratogenny i fetotoksyczny	Szczury	Do 30x maksymalna dawka terapeutyczna	Brak działania teratogennego i fetotoksycznego
	Króliki	Do 13,5x maksymalna dawka terapeutyczna	Brak działania teratogennego i fetotoksycznego
	Myszy	Dawki nie sprecyzowane	Brak działania teratogennego i fetotoksycznego
Genotoksyczność	Nie sprecyzowano	Nie sprecyzowano	Brak potencjalnego działania genotoksycznego
Karcynogenność	Nie badano	Nie badano	Brak danych

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Doxium 500 500 mg