Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lipanthyl 200M 200 mg

Przedkliniczne badania fenofibratu, substancji czynnej Lipanthyl 200M, wykazały toksyczność mięśni szkieletowych (głównie włókien typu I), zmiany degeneracyjne mięśnia sercowego, niedokrwistość oraz redukcję masy ciała u szczurów po 3-miesięcznym podawaniu kwasu fenofibrynowego. Toksyczność mięśni szkieletowych nie występowała przy dawkach do 30 mg/kg (około 17-krotnie wyższych niż maksymalna dawka u ludzi), a toksyczność mięśnia sercowego była nieobecna przy dawkach 3-krotnie wyższych niż dawka terapeutyczna. U psów stwierdzono odwracalne owrzodzenia przewodu pokarmowego przy dawkach 5-krotnie przekraczających dawkę zalecaną. Badania mutagenności były negatywne, a karcynogenność ograniczała się do nowotworów wątroby u małych gryzoni, związanych z proliferacją peroksysomów, co nie ma znaczenia klinicznego u ludzi.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Lipanthyl 200M

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fenofibratu, substancji czynnej leku Lipanthyl 200M, dostarczają cennych informacji na temat potencjalnego wpływu leku na różne układy organizmu. Dane te pochodzą z badań przeprowadzonych na modelach zwierzęcych i koncentrują się na ocenie toksyczności, mutagenności, karcynogenności oraz wpływu na rozród.1

Toksyczność mięśniowa i wpływ na układy organizmu

W trzymiesięcznym badaniu nieklinicznym szczurom podawano doustnie kwas fenofibrynowy, który jest aktywnym metabolitem fenofibratu. Obserwowano następujące efekty toksyczne:2

  • Toksyczność w obrębie mięśni szkieletowych – efekt dotyczył głównie włókien mięśniowych typu I, charakteryzujących się wolnym metabolizmem tlenowym
  • Zmiany degeneracyjne w mięśniu sercowym
  • Niedokrwistość
  • Redukcja masy ciała

Istotne jest, że toksycznego wpływu na mięśnie szkieletowe nie zaobserwowano przy dawkach do 30 mg/kg, co odpowiada dawce około 17-krotnie przewyższającej maksymalną dawkę zalecaną u ludzi. Podobnie, działanie toksyczne na mięsień sercowy nie występowało przy dawkach 3-krotnie wyższych od maksymalnej dawki rekomendowanej dla pacjentów.3

Wpływ na przewód pokarmowy

W badaniach na psach prowadzonych przez 3 miesiące stwierdzono odwracalne owrzodzenia i nadżerki w przewodzie pokarmowym. Należy podkreślić, że zmian tych nie obserwowano przy dawkach 5-krotnie przewyższających maksymalną dawkę zalecaną u ludzi.4

Mutagenność i karcynogenność

Badania mutagenności fenofibratu dały wyniki negatywne, co wskazuje na brak potencjału genotoksycznego.5

W badaniach karcynogenności na myszach i szczurach po zastosowaniu dużych dawek fenofibratu obserwowano nowotwory wątroby. Efekt ten był związany z proliferacją peroksysomów. Co istotne, zjawisko to występuje wyłącznie u małych gryzoni i nie było obserwowane u innych gatunków zwierząt. Ta specyfika gatunkowa oznacza, że obserwacja ta nie ma znaczenia klinicznego przy stosowaniu fenofibratu w dawkach terapeutycznych u ludzi.6

Wpływ na rozród i rozwój

Badania teratogenności przeprowadzone na myszach, szczurach i królikach nie wykazały potencjalnego działania teratogennego fenofibratu. Zaobserwowano jednak następujące efekty:7

  • Działanie embriotoksyczne – występowało po dawkach powodujących toksyczność u matki
  • Przedłużenie okresu ciąży – obserwowane po zastosowaniu dużych dawek
  • Trudności podczas porodu – również przy wysokich dawkach

W badaniach toksyczności kwasu fenofibrynowego u młodych psów obserwowano odwracalną hipospermię, wakuolizację jąder oraz niedojrzałość jajników przy wielokrotnym podawaniu leku. Jednak w badaniach toksyczności przeprowadzonych z fenofibratem nie wykazano wpływu na płodność.8

Profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych

Dane przedkliniczne dla fenofibratu, substancji czynnej leku Lipanthyl 200M, wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Obserwowane efekty toksyczne występowały przy dawkach wielokrotnie przewyższających dawki zalecane w terapii u ludzi. Brak potencjału mutagennego oraz brak istotnego klinicznie ryzyka karcynogennego (związanego z gatunkowo-specyficznym mechanizmem proliferacji peroksysomów), jak również brak działania teratogennego, wspierają bezpieczeństwo stosowania fenofibratu w warunkach klinicznych.9

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl