działanie teratogenne
Działanie teratogenne oznacza szkodliwy wpływ czynników zewnętrznych na rozwijający się płód, prowadzący do powstania wad wrodzonych. Czynniki teratogenne mogą zaburzać prawidłowy rozwój embrionu i płodu, szczególnie w okresie organogenezy (między 3. a 8. tygodniem ciąży), kiedy kształtują się narządy płodu.
Do substancji o udokumentowanym działaniu teratogennym należą niektóre leki (np. talidomid, izotretynoina, warfaryna, niektóre leki przeciwpadaczkowe), alkohol etylowy, narkotyki, metale ciężkie, a także czynniki fizyczne (promieniowanie jonizujące) oraz niektóre infekcje (np. różyczka, cytomegalia, toksoplazmoza). Wpływ teratogenny zależy od dawki czynnika, czasu ekspozycji oraz okresu rozwoju płodu.
W praktyce klinicznej istotna jest klasyfikacja leków według kategorii FDA (A, B, C, D, X) określająca potencjalne ryzyko teratogenne. Lekarz przepisujący leki kobietom w wieku rozrodczym powinien zawsze rozważyć stosunek korzyści do ryzyka oraz poinformować pacjentkę o potencjalnych zagrożeniach. Niektóre substancje teratogenne mogą powodować poważne malformacje nawet przy jednorazowej ekspozycji w krytycznym okresie rozwoju.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Opokan Actigel 100 mg/g
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące naproksenu w postaci żelu miejscowego (Opokan Actigel 100 mg/g) nie obejmują długoterminowych badań oceniających potencjalne działanie rakotwórcze po aplikacji miejscowej, co stanowi istotną lukę w bezpieczeństwie preparatu. Badania ogólnoustrojowego podawania naproksenu na szczurach nie wykazały działania kancerogennego, co może sugerować niskie ryzyko przy znacznie niższej ekspozycji systemowej w przypadku stosowania miejscowego. Ponadto, badania na różnych gatunkach zwierząt (szczury, króliki, myszy) nie wykazały negatywnego wpływu naproksenu na parametry rozrodczości ani działania teratogennego, nawet przy dawkach do 6-krotnie wyższych niż standardowe dawki stosowane u ludzi.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Iruxol Mono 1,2 j.m./g
Iruxol Mono, zawierający 1,2 j./g kolagenazy N (klostrydiopeptydazy A), jest preparatem o miejscowym działaniu stosowanym u kobiet w wieku rozrodczym, w tym w ciąży i podczas laktacji. Brak jest danych wskazujących na teratogenne działanie leku, jednak jego stosowanie w pierwszym trymestrze ciąży powinno być ograniczone do sytuacji bezwzględnie koniecznych, po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Kolagenaza nie przenika do krwiobiegu, co minimalizuje ryzyko ekspozycji płodu oraz dziecka karmionego piersią, a jej miejscowe działanie stanowi korzystny profil bezpieczeństwa podczas laktacji. Nie ma dostępnych danych dotyczących wpływu leku na płodność u kobiet i mężczyzn, jednak ze względu na brak wchłaniania ogólnoustrojowego ryzyko jest uznawane za minimalne.
badania kliniczne, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo podczas laktacji, działanie miejscowe, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, Iruxol Mono, karmienie piersią, kolagenaza, kolagenaza N, pierwszy trymestr ciąży, przenikanie do krwiobiegu, przenikanie do mleka matki, wchłanianie kolagenazy, wchłanianie ogólnoustrojowe, wiek reprodukcyjny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glucobay 50 50 mg
Badania przedkliniczne akarbozy, substancji czynnej leku Glucobay 50, wykazały bardzo niski profil toksyczności ostrej, zarówno po podaniu doustnym, jak i dożylnym, z LD50 przekraczającym 10 g/kg masy ciała u myszy i szczurów oraz odpowiednio wysokimi wartościami u psów (doustnie >650 000 SIU/kg, dożylnie >250 000 SIU/kg). W badaniach podostrych (3 miesiące) na szczurach i psach stosowano dawki 50-450 mg/kg masy ciała, nie obserwując istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histopatologicznych. Spadek masy ciała u psów przy stałej podaży pokarmu interpretowano jako efekt farmakodynamiczny związany z utratą węglowodanów, a nie toksyczność. Niewielki wzrost stężenia mocznika w osoczu oraz obniżona aktywność α-amylazy również wskazywały na efekt metaboliczny, a nie toksyczny.
akarboza, aktywność farmakodynamiczna, alfa-amylaza, badanie histopatologiczne, badanie tolerancji, cukrzyca pokarmowa, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, guz hormonozależny, guz miąższu nerki, guz nerki, guz z komórek Leydiga, jelito ślepe, LD50, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał karcynogenny, powiększenie kątnicy, rak nadnerczy, równowaga izokaloryczna, sonda żołądkowa, stan kataboliczny, stężenie glukozy, stężenie mocznika, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie narządowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Telmabax 40 mg
Telmisartan, jako antagonista receptora angiotensyny II (AIIRA), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane działania teratogenne i toksyczne dla płodu, takie jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie telmisartanu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. W przypadku planowania ciąży lub jej potwierdzenia u pacjentki stosującej telmisartan, konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i zastąpienie go innym, o udokumentowanym bezpieczeństwie w ciąży. Ekspozycja płodu na telmisartan w II i III trymestrze może prowadzić do poważnych powikłań noworodkowych, takich jak niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze oraz hiperkaliemia, co wymaga ścisłego monitorowania ultrasonograficznego płodu oraz obserwacji klinicznej noworodka.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne czaszki, badanie ultrasonograficzne nerek, ciśnienie tętnicze, czynność nerek płodu, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, karmienie piersią, kostnienie czaszki, laktacja, lek hipotensyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, parametry reprodukcyjne, pierwszy trymestr ciąży, telmisartan - Leksykon substancji czynnych
Liście bobrka – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Liście bobrka (Menyanthes trifoliata L.) są składnikiem preparatów leczniczych, takich jak Krople żołądkowe Amara, które zawierają również korzeń goryczki i owocnię pomarańczy gorzkiej. Brak jest wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania tych preparatów w okresie ciąży i laktacji. Dodatkowo, Krople żołądkowe Amara zawierają znaczną ilość alkoholu etylowego (65-72% V/V), co stanowi istotne przeciwwskazanie do ich stosowania u kobiet ciężarnych i karmiących piersią. Ze względu na brak danych dotyczących przenikania składników aktywnych do mleka matki oraz potencjalnego wpływu na płodność, stosowanie tych preparatów w tych okresach nie jest zalecane.
alkohol etylowy, charakterystyka produktu leczniczego, działanie teratogenne, fitoterapia, karmienie piersią, korzeń goryczki, krople żołądkowe, laktacja, liść bobrka, mleko matki, nalewka gorzka, owocnia pomarańczy gorzkiej, płodność, preparat ziołowy, profil bezpieczeństwa, przenikanie składników aktywnych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – CetAlergin 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku CetAlergin, wykazały brak istotnych klinicznie zaburzeń funkcjonowania układu nerwowego, sercowo-naczyniowego oraz oddechowego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym zwierzętom laboratoryjnym nie wykazały objawów toksyczności nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki stosowane u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego ani klastogennego, a testy karcynogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów przy długotrwałym stosowaniu.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, cetyryzyna dichlorowodorek, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Torendo Q-Tab 1 mg 1 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne rysperydonu (Torendo Q-Tab) wykazały dawkozależne efekty na układ rozrodczy i gruczoły piersiowe u niedojrzałych szczurów i psów, związane ze wzrostem stężenia prolaktyny w surowicy, wynikającym z antagonizmu receptorów dopaminergicznych D2. Nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików, jednak ekspozycja prenatalna wiązała się z deficytami funkcji poznawczych u dorosłych zwierząt oraz zaburzeniami zachowań rodzicielskich i obniżoną masą urodzeniową potomstwa. W badaniach na młodych szczurach odnotowano zwiększoną śmiertelność i opóźnienie rozwoju, a u psów po 40-tygodniowej ekspozycji obserwowano opóźnienie dojrzewania płciowego. Wpływ na wzrost kości długich pojawił się przy ekspozycji 15-krotnie przekraczającej maksymalną u młodzieży (dawka 1,5 mg/dobę). Rysperydon nie wykazywał działania genotoksycznego, jednak u szczurów i myszy zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków przysadki, trzustki i gruczołów mlecznych, co może być powiązane z hiperprolaktynemią indukowaną przez lek.
antagonista dopaminy, AUC, deficyt funkcji poznawczych, działanie teratogenne, elektrokardiogram, genotoksyczność, gruczolak gruczołów mlecznych, gruczolak przysadki, gruczolak trzustki, guz piersi, hiperprolaktynemia, odstęp QT, opóźnienie dojrzewania płciowego, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, receptor dopaminergiczny D2, rysperydon, toksyczność podprzewlekła, torsade de pointes - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bisoratio 5 5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Bisoratio, potwierdziły typowy dla beta-adrenolityków profil bezpieczeństwa bez wykrycia niespodziewanych efektów toksycznych. Wśród obserwowanych działań farmakodynamicznych u zwierząt doświadczalnych odnotowano zmniejszenie apetytu oraz redukcję masy ciała, szczególnie u samic. W kontekście rozwoju płodowego, bisoprolol wykazał wpływ na przebieg ciąży, manifestujący się zwiększoną częstością resorpcji płodu, zmniejszoną masą urodzeniową potomstwa oraz opóźnionym rozwojem fizycznym młodych osobników. Mimo tych efektów, nie stwierdzono działania teratogennego nawet przy wysokich dawkach, co wskazuje na niski potencjał teratogenny substancji.
badanie przedkliniczne, bisoprolol fumaran, działanie teratogenne, efekt farmakodynamiczny, implantacja, lek beta-adrenolityczny, potencjał genotoksyczny, potencjał genotoksyczny i rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, resorpcja płodu, rozwój embrionalny, toksyczność wielokrotnego podania, wada wrodzona, właściwości kancerogenne, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ibuvit D3 4000 IU 4000 IU
Cholekalcyferol, aktywny składnik leku Ibuvit D3 4000 IU, charakteryzuje się dobrze udokumentowanym profilem bezpieczeństwa w zastosowaniach klinicznych. Dane przedkliniczne nie wskazują na istotne zagrożenia toksykologiczne przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami dawkowania. Przewlekłe przedawkowanie może prowadzić do hiperkalcemii, a badania na modelach zwierzęcych wykazały teratogenne działanie cholekalcyferolu jedynie przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane u ludzi. Wady rozwojowe obejmowały zniekształcenia szkieletowe, małogłowie oraz wady serca, jednak ryzyko to jest minimalne przy dawkach terapeutycznych.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Etoricoxib Teva 90 mg
Etorykoksyb, selektywny inhibitor COX-2, jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży na wszystkich etapach, szczególnie w trzecim trymestrze, ze względu na ryzyko niedowładu macicy oraz przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego, co może prowadzić do poważnych powikłań okołoporodowych i hemodynamicznych u noworodka. Brak jest kontrolowanych badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania etorykoksybu w ciąży, a dane przedkliniczne wskazują na potencjalne działanie teratogenne. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku oraz monitorowanie przebiegu ciąży i rozwoju płodu, w tym regularne badania ultrasonograficzne. Ponadto, etorykoksyb jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią ze względu na brak danych dotyczących przenikania leku do mleka ludzkiego oraz potencjalne ryzyko dla dziecka, potwierdzone badaniami na modelach zwierzęcych.
badanie przedkliniczne, badanie ultrasonograficzne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, etorykoksyb, implantacja, inhibitor COX-2, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor syntezy prostaglandyn, karmienie piersią, leczenie przeciwbólowe, leczenie przeciwzapalne, nadciśnienie płucne, niedowład macicy, nieprawidłowość rozwojowa, owulacja, powikłanie okołoporodowe, proces reprodukcyjny, przedłużony poród, przewód tętniczy, trzeci trymestr, zaburzenia hemodynamiczne, zamknięcie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ApoSerta 100 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa sertraliny obejmuje szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz kancerogennych, które potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa leku. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego przy dawkach terapeutycznych. Testy toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły klinicznie istotnych zmian w funkcjach życiowych, parametrach biochemicznych i hematologicznych oraz w badaniach histopatologicznych narządów. Standardowe testy genotoksyczności (test Amesa, aberracji chromosomowych, mikrojądrowy) oraz długoterminowe badania kancerogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały potencjału mutagennego ani rakotwórczego sertraliny. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność samców, choć zaobserwowano objawy fetotoksyczności wtórne do toksyczności matczynej, w tym skrócenie przeżycia i zmniejszenie masy ciała potomstwa w pierwszych dniach po urodzeniu, co nie wskazuje na bezpośrednie działanie toksyczne na płód.
aberracje chromosomowe, badanie histopatologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja in utero, farmakologia bezpieczeństwa, fetotoksyczność, genotoksyczność, kancerogenność, opóźnienie dojrzewania płciowego, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne i hematologiczne, płodność, profil bezpieczeństwa, sertralina doustna, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, układ sercowo-naczyniowy, układy fizjologiczne, umieralność okołoporodowa - Leksykon substancji czynnych
Azytromycyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące azytromycyny, antybiotyku makrolidowego, wskazują na dobry profil bezpieczeństwa przy stosowaniu klinicznym. W badaniach na zwierzętach toksyczność obserwowano przy dawkach około 40-krotnie wyższych niż terapeutyczne, gdzie występowała przemijająca fosfolipidoza w tkankach takich jak oczy, zwoje korzeni grzbietowych, wątroba, woreczek żółciowy, nerki, śledziona i trzustka, ustępująca po zaprzestaniu leczenia. Nie wykazano działania mutagennego ani karcinogennego, a badania embriotoksyczności u myszy i szczurów nie potwierdziły teratogenności azytromycyny. Efekty na rozwój płodów, takie jak opóźnienie kostnienia i rozwój fizyczny, obserwowano jedynie przy dawkach 50-200 mg/kg mc./dobę, znacznie przekraczających dawki stosowane u ludzi. W przypadku preparatów okulistycznych toksyczność miejscowa i ogólnoustrojowa nie została wykazana nawet przy dawkach 1000-krotnie wyższych niż maksymalne narażenie kliniczne.
akumulacja fosfolipidów, antybiotyk makrolidowy, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, embriotoksyczność, fagocyt, fagocytoza, fosfolipidoza, karcinogeneza, limfocyt, margines bezpieczeństwa, mutagenność, opóźnienie kostnienia, potencjał genotoksyczny, szpik kostny, test chłoniaka, toksyczność oczna, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zakażenie bakteryjne, zwój korzenia grzbietowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Acard 300 mg 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu acetylosalicylowego wykazały brak działania kancerogennego w długoterminowych testach na szczurach (0,5% w karmie przez 68 tygodni) oraz negatywny wynik w teście mutagenności Amesa. Niemniej jednak, obserwowano aberracje chromosomalne w ludzkich fibroblastach, co sugeruje potencjał genotoksyczny w specyficznych warunkach. Substancja wykazuje działanie teratogenne u zwierząt laboratoryjnych, powodując zaburzenia reprodukcji, takie jak trudności w zagnieżdżaniu zarodka, embrio- i fetotoksyczność oraz hamowanie owulacji u szczurów. U potomstwa zwierząt narażonych na kwas acetylosalicylowy przed porodem zaobserwowano deficyty w uczeniu się, wskazujące na możliwy wpływ na rozwój układu nerwowego.
aberracja chromosomalna, błona śluzowa, działanie drażniące, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fibroblasty ludzkie, hamowanie owulacji, krwawienie, krwotok, kwas acetylosalicylowy, kwas salicylowy, nefrotoksyczność, ostre przedawkowanie, ostre zatrucie, potencjał genotoksyczny, przewód pokarmowy, rozwój układu nerwowego, śpiączka, test Amesa, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, właściwość mutagenna, wpływ na płodność, wrzód przewodu pokarmowego, zagnieżdżanie zarodka - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Telmisartan Bluefish 80 mg
Telmisartan wykazuje umiarkowaną biodostępność około 50% przy szybkim, choć zmiennym wchłanianiu z przewodu pokarmowego, z istotnym wpływem posiłku na zmniejszenie AUC0-∞ o 6% przy dawce 40 mg i do 19% przy dawce 160 mg. Parametry farmakokinetyczne, zwłaszcza Cmax i AUC, rosną nieproporcjonalnie do dawki powyżej 40 mg. Lek wiąże się silnie z białkami osocza (>99,5%), głównie albuminami i alfa-1 kwaśną glikoproteiną, a jego pozorna objętość dystrybucji wynosi około 500 l, co wskazuje na szeroką penetrację do tkanek pozanaczyniowych. Metabolizm telmisartanu polega na sprzęganiu do nieaktywnych glukuronidów, a eliminacja odbywa się głównie z kałem w postaci niezmienionej, z końcowym okresem półtrwania przekraczającym 20 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Klirens osoczowy wynosi około 1000 ml/min, a wydalanie nerkowe jest minimalne (<1%).
aktywność reninowa osocza, albumina, alfa-1 kwaśna glikoproteina, antagonista receptora angiotensyny II, AUC, badanie genotoksyczności, biodostępność leku, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwnadciśnieniowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, eliminacja leku, hemodializoterapia, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens osoczowy, kumulacja leku, liczba erytrocytów, maksymalne stężenie leku w osoczu, nadciśnienie tętnicze, nadżerka, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr czerwonokrwinkowy, parametr hematologiczny, pochodna glukuronidowa, przepływ wątrobowy krwi, przerost aparatu przykłębuszkowego nerek, stężenie azotu mocznikowego, stężenie hemoglobiny, stężenie potasu w surowicy, stężenie w osoczu, telmisartan, wartość hematokrytu, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności wątroby, zanik kanalików nerkowych - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Piperacillin + Tazobactam Eugia 4 g + 0,5 g
Produkt leczniczy Piperacillin + Tazobactam Eugia, dostępny w dawkach 2 g + 0,25 g oraz 4 g + 0,5 g w formie proszku do sporządzania roztworu do infuzji, wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w okresie rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Piperacylina i tazobaktam przenikają przez łożysko, co może wpływać na płód, a dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania w ciąży są ograniczone. Badania przedkliniczne wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję, jednak bez działania teratogennego przy dawkach toksycznych dla matki. Stosowanie leku w ciąży jest wskazane jedynie, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla matki i płodu, a decyzja powinna być podejmowana indywidualnie, z uwzględnieniem ciężkości zakażenia i dostępności alternatyw.
antybiotyk o szerokim spektrum, badanie płodności, ciężkość zakażenia, działanie teratogenne, monitorowanie stanu pacjenta, Piperacillin Tazobactam, piperacylina z tazobaktamem, podanie dootrzewnowe, przenikanie leku do mleka, przenikanie przez łożysko, roztwór do infuzji, stężenie leku w mleku, wady rozwojowe płodu, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Dakarbazyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Dakarbazyna, jako cytotoksyczny lek przeciwnowotworowy, wymaga podawania wyłącznie pod ścisłym nadzorem onkologa z odpowiednim zapleczem diagnostycznym do monitorowania parametrów klinicznych, biochemicznych i hematologicznych. Szczególną uwagę należy zwrócić na wczesne wykrywanie powikłań wątrobowych, w tym choroby wenookluzyjnej wątroby, która stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do kontynuacji terapii. Monitorowanie powinno obejmować ocenę wielkości wątroby, funkcji wątroby oraz morfologii krwi, ze szczególnym uwzględnieniem liczby granulocytów kwasochłonnych (eozynofilów), których wzrost może sygnalizować rozwój powikłań. W przypadku podejrzenia choroby wenookluzyjnej stosuje się leczenie hydrokortyzonem w dawce 300 mg/dobę, samodzielnie lub w połączeniu z lekami fibrynolitycznymi (heparyna, tkankowy aktywator plazminogenu). Długotrwała terapia może prowadzić do mielotoksyczności, wymagającej czasowego odroczenia lub przerwania leczenia.
choroba wenookluzyjna wątroby, dakarbazyna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, eozynofilia, fenytoina, granulocyty kwasochłonne, heparyna, hepatotoksyczność, hydrokortyzon, immunosupresja, kortykosteroidy, krwinki białe, krwinki czerwone, lek fibrynolityczny, martwica wątroby, mielotoksyczność, morfologia krwi, napad drgawkowy, niedrożność żył wątrobowych, onkolog, parametry hematologiczne, parametry kliniczne, płytki krwi, reakcja nadwrażliwości, substancja cytotoksyczna, szczepionka inaktywowana, szczepionka żywa, tkankowy aktywator plazminogenu, toksyczność szpikowa, wynaczynienie, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aceflucil 600 mg
Acetylocysteina, substancja czynna w preparacie Aceflucil (tabletki musujące 600 mg), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szeregiem badań przedklinicznych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnego negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Toksyczność ostra oceniona na podstawie wartości LD50 wskazuje na niską toksyczność, co zapewnia szeroki margines bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym. Ponadto, badania toksyczności przewlekłej i podprzewlekłej nie wykazały istotnych efektów toksycznych nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki stosowane u ludzi, co potwierdza dobrą tolerancję leku przy długotrwałym stosowaniu.
aberracja chromosomowa, acetylocysteina, badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, dane niekliniczne, dawka śmiertelna, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogenność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa, rozwój okołoporodowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, tabletki musujące, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Rimal 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Rimal, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. Stosowanie ramiprylu w pierwszym trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki stosującej Rimal, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie alternatywnego leczenia przeciwnadciśnieniowego o ustalonym profilu bezpieczeństwa. Zaleca się monitorowanie płodu badaniami ultrasonograficznymi czynności nerek i budowy czaszki oraz ścisłą obserwację noworodka pod kątem niedociśnienia, skąpomoczu i hiperkaliemii. Amlodypina może być stosowana w ciąży wyłącznie, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko, a bezpieczeństwo jej stosowania nie zostało w pełni ocenione.
antagonista wapnia, badanie przedkliniczne, badanie ultrasonograficzne, czynność nerek, działanie teratogenne, główka plemnika, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kostnienie czaszki, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, pierwszy trymestr ciąży, płodność, skąpomocz, stężenie potasu, toksyczność reprodukcyjna, trymestr ciąży, wydalanie moczu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sortis 20 20 mg
Atorwastatyna, substancja czynna leku SORTIS, nie wykazuje potencjału mutagennego ani klastogennego, co potwierdzają negatywne wyniki czterech testów in vitro oraz jednego badania in vivo. W badaniach karcinogenności na szczurach i myszach stwierdzono brak działania karcinogennego u szczurów, natomiast u myszy przy ekspozycji 6-11-krotnie wyższej niż u ludzi stosujących najwyższą zalecaną dawkę zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe. Efekty te wystąpiły wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, co ma istotne znaczenie dla oceny ryzyka klinicznego stosowania atorwastatyny.
aberracje chromosomowe, atorwastatyna, badania przedkliniczne, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, mutacje genowe, potencjał karcinogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, rozwój płodu, Sortis, stężenie osoczowe, toksyczność płodowa, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zyfurax Baby 220 mg/5 ml
Produkt leczniczy Zyfurax Baby zawiera nifuroksazyd w dawce 220 mg/5 ml w postaci zawiesiny doustnej, stosowany w terapii biegunek bakteryjnych. Niestety, dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tego preparatu są ograniczone i nie obejmują badań toksykologicznych, genotoksycznych, kancerogennych ani reprodukcyjnych. Brak jest również informacji na temat wpływu nifuroksazydu na płodność, potencjał teratogenny oraz toksyczność po podaniu wielokrotnym. Zawiesina charakteryzuje się żółtą barwą, bananowym zapachem i słodkim smakiem, a jej skład obejmuje substancje pomocnicze takie jak sorbitol ciekły (907,5 mg/5 ml), sód (2,18 mg/5 ml), metylu parahydroksybenzoesan (5,5 mg/5 ml) oraz propylu parahydroksybenzoesan (2,75 mg/5 ml).
badanie genotoksyczne, badanie kancerogenne, badanie reprodukcyjne, badanie toksykologiczne, biegunka bakteryjna, dane przedkliniczne, działanie teratogenne, nifuroksazyd, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, płodność, podanie wielokrotne, rozwój zarodka i płodu, sorbitol, substancja czynna, substancja pomocnicza, toksyczność, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tobramycin B. Braun 3 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne tobramycyny wykazały zróżnicowaną toksyczność ostrej dawki w zależności od gatunku, z wartościami LD50 po podaniu dożylnym wynoszącymi 53-107 mg/kg u myszy, 133 mg/kg u szczurów oraz pomiędzy 50 a 100 mg/kg u kotów. W badaniach toksyczności podostrej i przewlekłej zaobserwowano nefrotoksyczność manifestującą się wzrostem stężenia azotu mocznikowego we krwi, białkomoczem, martwicą korowo-cewkową oraz zmianami nabłonka cewkowego u szczurów, psów, kotów i świnek morskich. Dodatkowo u szczurów odnotowano obniżenie hematokrytu, hemoglobiny i liczby erytrocytów. Toksyczność ślimakowa wystąpiła u świnek morskich przy dawkach 25-150 mg/kg, a u psa po domięśniowym podaniu 15 mg/kg zaobserwowano utratę słuchu. U kotów dawki 40 mg/kg i 50 mg/kg wiązały się odpowiednio z porażeniem mięśni i zaburzeniami oddychania oraz ciężkim uszkodzeniem przedsionka.
azot mocznikowy, białkomocz, dawka śmiertelna medialna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, erytrocyty, hematokryt, hemoglobina, martwica korowo-cewkowa, morfologia krwi, nabłonek cewkowy, nefrotoksyczność, ototoksyczność, porażenie mięśni, potencjał mutagenny, tobramycyna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność ślimakowa, uszkodzenie przedsionka, utrata słuchu, zaburzenia oddychania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Stepcil 100 mg
Badania przedkliniczne cylostazolu, substancji czynnej leku Stepcil, wykazały, że działa on jako inhibitor fosfodiesterazy III, zwiększając stężenie cAMP w płytkach krwi i naczyniach krwionośnych, co stanowi podstawę jego działania farmakologicznego. U psów zaobserwowano zmiany chorobowe w układzie sercowo-naczyniowym, jednak nie występowały one u szczurów i małp, co sugeruje gatunkowo swoistą toksyczność sercową. Nie stwierdzono wydłużenia odstępu QTc w badaniach na psach i małpach. Testy mutagenności (m.in. mutacje genów bakterii, aberracje chromosomalne in vivo) były negatywne, z wyjątkiem słabego, ale istotnego statystycznie wzrostu aberracji chromosomalnych in vitro w komórkach jajników chomików chińskich. Dwuletnie badania rakotwórczości u szczurów (dawki do 500 mg/kg/dobę) i myszy (do 1000 mg/kg/dobę) nie wykazały potencjału kancerogennego cylostazolu.
aberracja chromosomalna, badanie przedkliniczne, cykliczny AMP, cylostazol, dojrzewanie komórki jajowej, działanie embriofetotoksyczne, działanie inotropowe dodatnie, działanie naczyniorozszerzające, działanie teratogenne, inhibitor fosfodiesterazy III, komórki jajnika chomika chińskiego, obumarcie płodu, odstęp QTc, opóźnienie kostnienia, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, repolaryzacja mięśnia sercowego, szpik kostny, toksyczność sercowo-naczyniowa, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Softasept N niezabarwiony (78,83 g + 10 g)/100 g
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące produktu leczniczego Softasept N niezabarwiony nie wskazują na szczególne zagrożenia dla pacjentów przy przestrzeganiu zalecanych wskazań, dawkowania oraz sposobu stosowania. W badaniach na modelach zwierzęcych wykazano, że etanol, jedna z substancji czynnych, po wchłonięciu do organizmu wykazuje działanie hepatotoksyczne oraz teratogenne, prowadząc do uszkodzeń wątroby, wad rozwojowych płodów, utraty ciąży oraz redukcji płodności u samców szczura. Alkohol izopropylowy wykazuje podobne działania toksyczne, w tym potencjalne uszkodzenia narządów wewnętrznych i wpływ na rozrodczość. Etanol wykazuje również klastogenne działanie genotoksyczne oraz może przyspieszać rozwój komórek rakowych w obecności innych czynników rakotwórczych, natomiast alkohol izopropylowy nie wykazał jednoznacznych właściwości rakotwórczych, choć istnieją teoretyczne przesłanki dotyczące potencjalnego ryzyka kancerogennego.
alkohol izopropylowy, czynnik rakotwórczy, dane przedkliniczne, działanie hepatotoksyczne, działanie klastogenne, działanie teratogenne, etanol, kancerogeneza, potencjał genotoksyczny, redukcja płodności, ryzyko kancerogenne, toksyczność wątrobowa, uszkodzenie chromosomów, uszkodzenie narządów wewnętrznych, utrata ciąży, wady rozwojowe płodu, wchłanianie ogólnoustrojowe, właściwość rakotwórcza, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – RABADA 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy RABADA, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta1-adrenolityk), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych u płodu i noworodka, takich jak opóźnienie wzrostu, śmierć wewnątrzmaciczna, małowodzie, niewydolność nerek, niedociśnienie i hiperkaliemia. W pierwszym trymestrze stosowanie nie jest zalecane, a w przypadku konieczności terapii beta-adrenolitykami preferuje się selektywne beta1-adrenolityki, jednak bisoprololu należy używać ostrożnie, monitorując przepływ przez łożysko oraz rozwój płodu. Noworodki narażone na bisoprolol wymagają obserwacji w pierwszych 3 dobach życia z uwagi na ryzyko hipoglikemii i bradykardii. Ramipryl, mimo braku jednoznacznych dowodów teratogenności w I trymestrze, powinien być niezwłocznie odstawiony po potwierdzeniu ciąży, a w II i III trymestrze jego stosowanie wiąże się z toksycznym wpływem na płód i noworodka, wymagającym ultrasonograficznej kontroli czynności nerek i oceny czaszki płodu oraz ścisłej obserwacji noworodka po porodzie.
Stosowanie RABADA w okresie laktacji nie jest zalecane ze względu na brak danych dotyczących przenikania ramiprylu i bisoprololu do mleka kobiecego oraz potencjalne ryzyko dla noworodka. U kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest zapewnienie skutecznej antykoncepcji, a w przypadku planowania ciąży lub jej stwierdzenia podczas terapii, należy rozważyć alternatywne, bezpieczniejsze metody leczenia nadciśnienia. Lekarz powinien poinformować pacjentki o braku danych dotyczących wpływu RABADA na płodność oraz o konieczności przerwania karmienia piersią lub zmiany terapii podczas stosowania tego leku. Monitorowanie ultrasonograficzne i ścisła obserwacja noworodków po ekspozycji na inhibitory ACE i beta1-adrenolityki są kluczowe dla minimalizacji ryzyka powikłań i zapewnienia bezpieczeństwa matki oraz dziecka.
beta₁-adrenolityk, bisoprolol, bradykardia, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, laktacja, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, opóźnienie wzrostu płodu, przenikanie do mleka, przepływ krwi przez łożysko, przepływ łożyskowy, ramipryl, śmierć wewnątrzmaciczna, trymestr ciąży, ultrasonografia czaszki płodu, ultrasonografia nerek płodu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Piperacillin/Tazobactam Kabi 4 g + 0,5 g 4 g + 0,5 g
Stosowanie produktu leczniczego Piperacillin/Tazobactam Kabi 4 g + 0,5 g u kobiet w ciąży wymaga szczegółowej oceny bilansu korzyści i ryzyka. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania piperacyliny z tazobaktamem w ciąży są ograniczone, a badania na modelach zwierzęcych wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję, choć bez działania teratogennego przy dawkach toksycznych dla matki. Substancje czynne przenikają przez łożysko, co może wpływać na płód, dlatego lek należy stosować wyłącznie w sytuacjach, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Dodatkowo, jedna fiolka leku zawiera 9,7 mmol (224 mg) sodu, co jest istotne u pacjentek z koniecznością kontroli spożycia sodu. Podanie dożylne leku również powinno być uwzględnione w ocenie ryzyka i korzyści.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Soloxelam 2,5 mg
Midazolam (Soloxelam), jako benzodiazepina, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w ciąży. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania midazolamu w pierwszych dwóch trymestrach są ograniczone, choć badania przedkliniczne nie wykazały działania teratogennego. Stosowanie dużych dawek w trzecim trymestrze lub podczas porodu wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, takich jak niemiarowa czynność serca u płodu, obniżone napięcie mięśniowe, osłabiony odruch ssania, hipotermia oraz depresja oddechowa u noworodka. Midazolam przenika do mleka matki w stężeniu około 0,6% dawki przyjętej przez matkę, co zwykle nie wymaga przerwania karmienia po pojedynczej dawce, jednak przy długotrwałym stosowaniu konieczna jest indywidualna ocena ryzyka i korzyści.
aspiracja płynów, badania przedkliniczne, benzodiazepiny, depresja oddechowa, działanie teratogenne, hipotermia, karmienie piersią, midazolam, mleko ludzkie, niemiarowa czynność serca, obniżone napięcie mięśniowe, odruch ssania, okres okołoporodowy, parametry życiowe, sedacja, toksyczny wpływ na rozród, trzeci trymestr ciąży, zaburzenia oddychania, zaburzenia termoregulacji, zespół neonatologiczny - Leksykon substancji czynnych
Leflunomid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne leflunomidu wykazały toksyczność hematologiczną i immunosupresyjną, obejmującą niedokrwistość, leukopenię, trombocytopenię oraz panmielopatię, wynikającą z hamowania syntezy DNA. Toksyczność obserwowano u myszy, szczurów, psów i małp przy dawkach odpowiadających terapeutycznym u ludzi. Dodatkowo stwierdzono obecność ciałek Heinza i Howell-Jolly’ego w erytrocytach u szczurów i psów, co wskazuje na zaburzenia dojrzewania krwinek czerwonych. Występowały także działania niepożądane na serce, wątrobę, rogówkę i drogi oddechowe, prawdopodobnie wtórne do immunosupresji. Mutagenność leflunomidu nie została potwierdzona in vivo, choć jego metabolit TFMA wykazywał in vitro potencjał genotoksyczny. W badaniach rakotwórczości u myszy zaobserwowano zwiększoną częstość chłoniaka złośliwego u samców oraz gruczolaka oskrzelikowo-pęcherzykowego i raka płuca u samic, natomiast u szczurów nie stwierdzono działania rakotwórczego.
chłoniak złośliwy, ciałka Heinza, dawka terapeutyczna, działanie cytostatyczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, erytrocyty, grasica, gruczolak oskrzelikowo-pęcherzykowy, hamowanie syntezy DNA, immunosupresja, leukopenia, mutacja punktowa, niedokrwistość, panmielopatia, rak płuca, śledziona, szpik kostny, trombocytopenia, układ pokarmowy, uszkodzenie chromosomów, węzły chłonne, właściwości antygenowe, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abrea 75 mg
Przedkliniczny profil bezpieczeństwa kwasu acetylosalicylowego, substancji czynnej leku Abrea w tabletkach dojelitowych (75 mg, 100 mg, 160 mg), jest dobrze udokumentowany i wskazuje na akceptowalny poziom bezpieczeństwa w zalecanych dawkach klinicznych. Badania na modelach zwierzęcych wykazały nefrotoksyczność jako główny objaw toksyczności, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z istniejącą dysfunkcją nerek. Działania fetotoksyczne i teratogenne obserwowano jedynie przy dawkach toksycznych, przekraczających co najmniej siedmiokrotnie maksymalne dawki stosowane klinicznie. Ponadto, badania genotoksyczności i rakotwórczości na myszach i szczurach nie wykazały potencjału mutagennego ani kancerogennego, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowej terapii, zwłaszcza w profilaktyce schorzeń sercowo-naczyniowych.
badania genotoksyczności, dysfunkcja nerek, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, lecytyna sojowa, nefrotoksyczność, profilaktyka sercowo-naczyniowa, schorzenia sercowo-naczyniowe, tabletki dojelitowe, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefepim MIP Pharma 2 g
Dane przedkliniczne dotyczące cefepimu w postaci dichlorowodorku jednowodnego wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji. Badania in vitro i in vivo jednoznacznie wykazały brak właściwości genotoksycznych, co eliminuje ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego i potencjalnej inicjacji procesów nowotworowych. W testach na zwierzętach stosowano dawki do 10-krotnie wyższe niż zalecane u ludzi, nie obserwując negatywnego wpływu na płodność, rozwój embrionalny i płodowy, długość ciąży ani rozwój okołoporodowy i poporodowy. Cefepim nie wykazywał działania teratogennego ani embriotoksycznego, co potwierdza jego bezpieczeństwo w kontekście funkcji rozrodczych i rozwoju potomstwa.
antybiotyk, badanie in vivo, cefepim, dawka terapeutyczna, dichlorowodorek jednowodny, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na substancję, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, rozwój okołoporodowy, rozwój poporodowy, rozwój potomstwa, test in vitro, toksyczność reprodukcyjna, właściwość genotoksyczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bendamustine Zentiva 2,5 mg/ml
Chlorowodorek bendamustyny, zawarty w preparacie Bendamustine Zentiva (2,5 mg/ml, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji), wykazuje działanie embrio-/fetoletalne, teratogenne oraz genotoksyczne, co potwierdzają dane z badań nieklinicznych. Z tego względu lek nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne z medycznego punktu widzenia. Kobiety w wieku rozrodczym muszą być poinformowane o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji zarówno przed rozpoczęciem terapii, jak i w jej trakcie, aby zapobiec ryzyku uszkodzenia płodu. W przypadku zajścia w ciążę podczas leczenia lub konieczności terapii w ciąży, pacjentka powinna być objęta ścisłą opieką lekarską oraz rozważyć konsultację genetyczną.
Bendamustine Zentiva, bezpłodność, chlorowodorek bendamustyny, działanie embriofetalne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, karmienie piersią, konsultacja genetyczna, krioprezerwacja nasienia, laktacja, nieodwracalna bezpłodność, roztwór do infuzji, ryzyko dla płodu, stosowanie w ciąży, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals 5 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Perindopril + Amlodipine (Teva Pharmaceuticals) wykazały, że peryndopryl powoduje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp po podaniu doustnym, co wskazuje na potencjalną nefrotoksyczność, ustępującą po zaprzestaniu terapii. Badania genotoksyczności (in vitro i in vivo) nie wykazały mutagenności peryndoprylu ani amlodypiny, a długoterminowe testy rakotwórczości na szczurach i myszach nie potwierdziły działania kancerogennego obu substancji. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej peryndopryl nie wykazał embriotoksyczności ani teratogenności, jednak inhibitory ACE, do których należy peryndopryl, są przeciwwskazane w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzeń nerek płodów oraz zwiększoną śmiertelność okołoporodową. Amlodypina, podawana w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalne zalecane dla ludzi, powodowała opóźnienie porodu i zmniejszoną przeżywalność potomstwa, natomiast dawki do 10 mg/kg/dobę (8-krotność dawki ludzkiej) nie wpływały negatywnie na płodność szczurów.
amlodypina, badanie mutagenności, bezylan amlodypiny, działanie niepożądane, działanie teratogenne, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, nefrotoksyczność, nerka płodu, peryndopryl, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność przewlekła peryndoprylu, toksyczny wpływ na reprodukcję, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Vortemyel 3,5 mg
Bortezomib (Vortemyel, 3,5 mg) wymaga szczególnej ostrożności w kontekście płodności, ciąży i karmienia piersią. Zarówno kobiety, jak i mężczyźni w wieku rozrodczym powinni stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz przez 3 miesiące po jej zakończeniu. Dane kliniczne dotyczące ekspozycji na bortezomib w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne nie wykazały teratogenności, jednak brak jest danych dotyczących wpływu na poród i rozwój pourodzeniowy. Bortezomib nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne, a pacjentki muszą być poinformowane o potencjalnym ryzyku dla płodu. W przypadku terapii skojarzonej z talidomidem, który jest silnie teratogenny, konieczne jest ścisłe przestrzeganie programu zapobiegania ciąży.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Furaginum MAX US Pharmacia 100 mg
Furazydyna, zawarta w preparacie Furaginum MAX US Pharmacia w dawce 100 mg, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią. W I trymestrze ciąży lek jest całkowicie przeciwwskazany z powodu braku danych dotyczących potencjalnego działania teratogennego. W II trymestrze stosowanie jest możliwe, lecz z zachowaniem ostrożności, natomiast w III trymestrze wymagana jest szczególna ostrożność ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych. Od 38 tygodnia ciąży oraz w okresie porodu furazydyna jest bezwzględnie przeciwwskazana z uwagi na ryzyko rozwoju niedokrwistości hemolitycznej u noworodka. Preparat zawiera również 123 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co należy uwzględnić u pacjentek z nietolerancją laktozy.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pregabalin Stada 25 mg
Pregabalina, substancja czynna preparatu Pregabalin Stada, wykazuje dobrą tolerancję w badaniach przedklinicznych przy dawkach odpowiadających klinicznym. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek u szczurów i małp zaobserwowano efekty na ośrodkowy układ nerwowy, takie jak zmniejszenie aktywności, nadreaktywność oraz ataksja. U starszych szczurów albinotycznych po długotrwałej ekspozycji na dawki ≥5-krotnie przekraczające maksymalną dawkę kliniczną (600 mg/dobę) stwierdzono zwiększoną częstość zaniku siatkówki. Badania teratogenności nie wykazały wad rozwojowych u myszy, szczurów i królików, a toksyczność płodowa pojawiała się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję u ludzi. Zaburzenia rozwojowe u młodych szczurów obserwowano przy dawkach >2-krotnie przekraczających maksymalną ekspozycję kliniczną. Wpływ na płodność samców i samic szczurów był widoczny tylko przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki terapeutyczne i miał charakter przemijający.
ataksja, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie toksyczności, bruksizm, działanie teratogenne, hemangiosarcoma, in vitro, in vivo, komórka śródbłonka, męski narząd rozrodczy, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, ośrodkowy układ nerwowy, parametr nasienia, płodność, płytka krwi, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność płodowa, zaburzenie koordynacji ruchowej, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clopixol 25 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne zuklopentyksolu (Clopixol 25 mg) wykazały niski profil toksyczności ostrej oraz brak istotnych klinicznie efektów toksyczności przewlekłej. W badaniach rozrodczości na szczurach zaobserwowano opóźnienie zachowań seksualnych oraz zmniejszenie liczebności miotów przy podawaniu leku z pokarmem, jednak bez negatywnego wpływu na płodność. Dawkowanie w okresie okołoporodowym (5 i 15 mg/kg/dobę) skutkowało zwiększoną liczbą martwych urodzeń, obniżoną przeżywalnością noworodków oraz opóźnieniem ich rozwoju, co może być związane z zaniedbaniem matczynym, a nie bezpośrednią toksycznością leku. Nie stwierdzono działania teratogennego ani mutagennego.
antagonista receptorów D2, Clopixol, dekanonian zuklopentyksolu, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolakorak sutka, lek neuroleptyczny, miejscowe działanie toksyczne, octan zuklopentyksolu, potencjał mutagenny, prolaktyna, rak komórek wysp trzustkowych, rak pęcherzykowy tarczycy, toksyczność ostra i przewlekła, wpływ na rozrodczość, wyspy Langerhansa, zuklopentyksol - Leksykon substancji czynnych
Selegilina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne selegiliny przeprowadzone na różnych modelach zwierzęcych wykazały brak specyficznej toksyczności narządowej oraz nie potwierdziły działania mutagennego i kancerogennego. Testy mutagenności, w tym bakteryjny test Amesa oraz analiza zmian chromosomalnych, nie wykazały genotoksyczności. Długoterminowe badania kancerogenności nie potwierdziły potencjału rakotwórczego substancji. W badaniach teratologicznych na szczurach podawano selegilinę w dawkach 4, 12 oraz 36 mg/kg masy ciała, co odpowiada 4-35-krotnemu przekroczeniu dawek terapeutycznych u ludzi (przeliczenie na mg/m²), bez wykazania działania teratogennego. Natomiast u królików, przy dawce 50 mg/kg m.c., zaobserwowano zmniejszenie liczby potomstwa, co jednak dotyczyło dawek znacznie przekraczających kliniczne stosowanie.
badanie kancerogenności, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, dawkowanie na masę ciała, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, parametr toksykologiczny, potencjał kancerogenny, preparat Segan, profil bezpieczeństwa, selegilina, toksyczność narządowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ApoRopin 4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu wykazały wpływ leku na rozrodczość, w tym obniżenie implantacji zarodka u samic szczurów, co wiązało się z redukcją stężenia prolaktyny. W dawkach toksycznych dla matek (60-150 mg/kg/dobę) zaobserwowano zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększoną śmiertelność płodów oraz wady wrodzone palców, przy czym dawki te odpowiadały 2- do 5-krotności AUC maksymalnej zalecanej dawki u ludzi (MRHD). Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawce 120 mg/kg/dobę u szczurów oraz 20 mg/kg u królików (odpowiednio 4- i 9,5-krotność Cmax u ludzi). Interesująco, jednoczesne podawanie ropinirolu (10 mg/kg) z L-dopą zwiększało częstość i nasilenie wad wrodzonych palców u królików w porównaniu do samej L-dopy. Profil toksyczności obejmował objawy związane z mechanizmem działania leku, takie jak zmiany zachowania, hiperprolaktynemia, hipotonia, bradykardia, opadanie powiek i ślinienie się.
AUC, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, ciśnienie tętnicze krwi, dawka toksyczna, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, gruczolak jądra, hiperprolaktynemia, IC50, implantacja zarodka, kanał potasowy, kanały hERG, komórki Leydiga, L-DOPA, mechanizm działania farmakologicznego, organogeneza, repolaryzacja mięśnia sercowego, ropinirol, stężenie prolaktyny, wady wrodzone palców