alergiczne zapalenie skóry
Alergiczne zapalenie skóry (AZS, atopowe zapalenie skóry) to przewlekła, nawrotowa choroba zapalna skóry, charakteryzująca się intensywnym świądem, suchością i stanem zapalnym. Jest częścią tzw. marszu alergicznego i często współwystępuje z innymi chorobami atopowymi, takimi jak astma oskrzelowa czy alergiczny nieżyt nosa.
W patogenezie AZS kluczową rolę odgrywa dysfunkcja bariery naskórkowej oraz nieprawidłowa odpowiedź immunologiczna. Mutacje w genie kodującym filagrynę – białko odpowiedzialne za utrzymanie integralności naskórka – predysponują do rozwoju choroby. Proces zapalny jest napędzany przez limfocyty Th2 i Th22, które produkują cytokiny prozapalne, takie jak IL-4, IL-13 i IL-22.
Diagnostyka AZS opiera się na kryteriach klinicznych, w tym występowaniu charakterystycznych zmian skórnych (zaczerwienienie, grudki, strupy, lichenifikacja) w typowych lokalizacjach (zgięcia łokciowe, podkolanowe, twarz, szyja), uporczywym świądzie oraz przewlekłym i nawrotowym przebiegu. Pomocne są również testy alergiczne identyfikujące potencjalne alergeny.
Leczenie ma charakter wielokierunkowy i obejmuje: nawilżanie i natłuszczanie skóry emolientami, stosowanie miejscowych glikokortykosteroidów i inhibitorów kalcyneuryny w okresach zaostrzeń, unikanie zidentyfikowanych alergenów oraz edukację pacjenta. W ciężkich przypadkach stosuje się fototerapię, leki immunosupresyjne (cyklosporyna A, metotreksat) lub nowoczesne terapie biologiczne (dupilumab).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Dimastin 1 mg/g
Dimetyndenu maleinian w postaci żelu (Dimastin, 1 mg/g) wykazuje działania niepożądane głównie miejscowe, dotyczące skóry i tkanki podskórnej, które są zazwyczaj łagodne i przemijające. Najczęściej obserwowane reakcje to suchość skóry, uczucie pieczenia oraz alergiczne zapalenie skóry manifestujące się zaczerwienieniem, obrzękiem, świądem i wysypką w miejscu aplikacji. Częstość występowania tych działań niepożądanych nie została precyzyjnie określona na podstawie dostępnych danych klinicznych. Składniki pomocnicze, takie jak benzalkoniowy chlorek (0,05 mg/g) i glikol propylenowy (150 mg/g), mogą dodatkowo przyczyniać się do podrażnień i reakcji alergicznych u pacjentów z predyspozycjami.
alergiczne zapalenie skóry, aplikacja produktu leczniczego, chlorek benzalkoniowy, dimetyndenu maleinian, działanie niepożądane, farmakovigilancja, glikol propylenowy, kortykosteroidy miejscowe, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość na składniki, nadzór nad bezpieczeństwem, personel medyczny, pieczenie skóry, reakcja alergiczna, suchość skóry, świąd skóry, zaburzenia skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Alergie – Objawy
Alergia stanowi nieprawidłową odpowiedź immunologiczną, w której układ odpornościowy wytwarza przeciwciała IgE przeciwko nieszkodliwym alergenom, prowadząc do uwolnienia histaminy i innych mediatorów zapalnych. Objawy alergii są zróżnicowane i mogą obejmować układ oddechowy (kichanie, wodnisty katar, świszczący oddech), skórę (wysypka, pokrzywka, świąd), układ pokarmowy (nudności, wymioty, biegunka) oraz reakcje anafilaktyczne zagrażające życiu. Częstość występowania alergii w USA sięga 30% dorosłych i 40% dzieci, a objawy mogą mieć charakter sezonowy lub całoroczny, zależnie od rodzaju alergenu i drogi ekspozycji. Diagnostyka opiera się na wywiadzie, badaniu fizykalnym, testach skórnych i oznaczeniu specyficznych IgE, a leczenie obejmuje unikanie alergenów, farmakoterapię (antyhistaminiki, kortykosteroidy donosowe, leki obkurczające naczynia, immunoterapię) oraz edukację pacjenta.
alergen, alergia na jad owadów, alergia na lek, alergia pokarmowa, alergia skórna, alergiczne zapalenie skóry, alergiczne zapalenie spojówek, alergiczny nieżyt nosa, anafilaksja, atopowe zapalenie skóry, filtr HEPA, histamina, immunoglobulina E, immunoterapia podjęzykowa, immunoterapia podskórna, katar sienny, komórka tuczna, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid donosowy, lek antyleukotrienowy, lek obkurczający naczynia krwionośne, lek przeciwhistaminowy, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, post-nasal drip, reakcja anafilaktyczna, roztocze kurzu domowego, układ immunologiczny, wyprysk atopowy, zapalenie zatok - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atywia 0,03 mg + 2 mg
Produkt leczniczy Atywia, zawierający 0,03 mg etynyloestradiolu i 2,00 mg dienogestu w postaci tabletek powlekanych, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący zarówno często występujące, jak i rzadkie działania niepożądane. Najczęściej zgłaszanymi objawami są ból głowy oraz ból piersi, występujące u co najmniej 1% pacjentek. Wśród działań niepożądanych o częstości ≥1/100 do <1/10 dominują zaburzenia układu nerwowego (ból głowy, migrena, zawroty głowy), układu krwiotwórczego (niedokrwistość), przewodu pokarmowego (ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka), skóry i tkanki podskórnej (trądzik, wysypka, świąd, wypadanie włosów) oraz układu rozrodczego i piersi (bóle piersi, nieprawidłowe krwawienia, torbiele). Profil ten wymaga szczegółowego monitorowania, zwłaszcza w kontekście potencjalnych interakcji farmakologicznych, które mogą nasilać działania niepożądane lub zmniejszać skuteczność terapii.
alergiczne zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bolesne miesiączkowanie, dyspareunia, dysplazja szyjki macicy, dystonia, etynyloestradiol i dienogest, hirsutyzm, krwawienie śródcykliczne, krwawienie z odstawienia, łuszczyca, migrena, mlekotok, niedokrwistość, niestrawność, nudności i wymioty, ostuda, pokrzywka, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, torbiel jajnika, torbiel przydatków macicy, trądzik, udar mózgu, zaburzenie krążenia mózgowego, zaburzenie miesiączkowania, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelit, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Symetykon – Działania niepożądane
Symetykon, stosowany w leczeniu objawów związanych z nadmiernym gromadzeniem się gazów w przewodzie pokarmowym, charakteryzuje się ogólnie dobrym profilem bezpieczeństwa. W badaniach klinicznych działania niepożądane występują rzadko i najczęściej dotyczą reakcji nadwrażliwości skórnej, takich jak pokrzywka, wysypka, rumień, świąd, alergiczne zapalenie skóry oraz obrzęk naczynioruchowy. Bardzo rzadko obserwuje się ciężkie reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny. Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, wzdęcia i nadmierne oddawanie gazów, występują niezbyt często i są zwykle łagodne. Preparaty złożone, np. Clensia (symetykon z makrogolem i elektrolitami), mogą powodować przejściowy dyskomfort w jamie brzusznej, który ustępuje po modyfikacji dawkowania.
alergiczne zapalenie skóry, aminotransferaza, bąbel pokrzywkowy, biegunka, ból głowy, cytolityczne zapalenie wątroby, demencja, duszność, dyskomfort jamy brzusznej, dyspepsja, encefalopatia, fosfataza alkaliczna, hiperkalciuria, hipermagnezemia, hipofosfatemia, hipokalcemia, makrogol, nadmierne gromadzenie gazów, niewydolność nerek, nudność, obrzęk naczynioruchowy, oddawanie gazów, osteodystrofia, osteomalacja, podrażnienie odbytu, pokrzywka, postępowanie przeciwwstrząsowe, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, świąd, symetykon, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, wzdęcie, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Dermografizm – Epidemiologia
Dermografizm jest najczęstszą formą pokrzywki indukowanej fizycznie, występującą u 2-5% populacji, a według niektórych źródeł nawet do 25%. Najczęściej dotyka młodych dorosłych, ze szczytem zachorowań w 2. i 3. dekadzie życia, z przewagą u kobiet (33% vs. 16% u mężczyzn). Występowanie dermografizmu zwiększa się w ciąży (zwłaszcza w II trymestrze), menopauzie, u dzieci atopowych, pacjentów z chorobą Behçeta, zespołem hipereozynofilowym, cukrzycą oraz zaburzeniami czynności tarczycy. Diagnostyka opiera się na teście prowokacyjnym, polegającym na mechanicznym podrażnieniu skóry i obserwacji reakcji w ciągu 5-7 minut, z wykorzystaniem narzędzi takich jak dermografometr, FricTest czy skin writometer. Patofizjologia wiąże się z nasilonym uwolnieniem IgE i IgM, będącym formą potrójnej odpowiedzi Lewisa.
alergiczne zapalenie skóry, alergolog, atopia, choroba Behçeta, cukrzyca, dermatolog, dermografizm, dermografometr, egzema, FricTest, immunoglobulina E, immunoglobulina M, lek przeciwhistaminowy, nadczynność tarczycy, obrzęk naczynioruchowy, omalizumab, pokrzywka fizyczna, pokrzywka indukowana fizycznie, pokrzywka z ucisku, pokrzywka z zimna, potrójna odpowiedź Lewisa, przeciwciało monoklonalne, skin writometer, stres psychologiczny, test prowokacyjny, wykwit skórny, wyprysk, zaburzenia czynności tarczycy, zespół hipereozynofilowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aethoxysklerol 3% 30 mg/ml
Podczas stosowania Aethoxysklerolu 3% (30 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań zawierający lauromakrogol 400) obserwuje się szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie na tle miejscowym i ogólnym. Najistotniejsze są miejscowe reakcje takie jak martwica skóry i tkanek głębokich, zwłaszcza po nieumyślnym wstrzyknięciu do tkanki okołożylnej, z ryzykiem wzrastającym proporcjonalnie do stężenia i objętości leku. W trakcie skleroterapii żylaków kończyn dolnych i guzków krwawniczych odnotowuje się bardzo rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje nadwrażliwości (wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka uogólniona, napady astmy), a także zaburzenia neurologiczne (np. zaburzenia krążenia mózgowego, utrata przytomności, parestezje), kardiologiczne (zatrzymanie pracy serca, arytmie) oraz naczyniowe (zakrzepica żył głębokich, zator płucny). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest według MedDRA, z neowaskularyzacją i krwiakami jako częstymi, a martwicą, gorączką i zaburzeniami ciśnienia tętniczego jako bardzo rzadkimi. W miejscu podania często pojawia się ból i zakrzepica, a niezbyt często martwica i stwardnienie.
afazja, alergiczne zapalenie skóry, ataksja, bradykardia, guzki krwawnicze, hirsutyzm, kardiomiopatia stresowa, krwioplucie, lauromakrogol, martwica tkanek, neowaskularyzacja, niedowład połowiczy, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pokrzywka, pokrzywka kontaktowa, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, skleroterapia guzków krwawniczych, skleroterapia mikropiana, skleroterapia żylaków, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie erekcji, zaburzenie krążenia mózgowego, zaburzenie rytmu serca, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie naczyń, zapalenie odbytu, zapaść naczyniowa, zator płucny - Leksykon substancji czynnych
Nitrofural – Działania niepożądane
Nitrofural, substancja czynna w preparatach miejscowych takich jak Nifux i Nitrofurazon (maść 2 mg/g), wykazuje działanie przeciwbakteryjne, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, głównie ze strony układu skórnego. Najczęściej obserwowane reakcje to wyprysk kontaktowy oraz alergiczne zapalenie skóry, manifestujące się świądem, zaczerwienieniem, podrażnieniem, obrzękiem i łuszczeniem naskórka. Częstość tych działań niepożądanych w przypadku Nitrofurazonu klasyfikowana jest jako niezbyt częsta (≥1/1 000 do <1/100), co oznacza, że mogą one wystąpić u 1 do 10 pacjentów na 1000 leczonych. W przypadku Nifux częstość ta nie została precyzyjnie określona, co wymaga szczególnej uwagi podczas monitorowania pacjentów, zwłaszcza tych z historią reakcji alergicznych na leki miejscowe.
absorpcja ogólnoustrojowa, alergiczne zapalenie skóry, kortykosteroid, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, łuszczenie naskórka, maść nitrofuralu, nitrofural, obrzęk, reakcja alergiczna, reakcja skórna, świąd, tkanka podskórna, uczulenie, układ skórny, wyprysk kontaktowy, zaburzenie skóry, zaczerwienienie - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na zwierzęta domowe – Objawy
Alergia na zwierzęta domowe to immunologiczna nadwrażliwość na białka obecne w naskórku, ślinie, moczu lub odchodach zwierząt futerkowych i ptaków, manifestująca się objawami ze strony dróg oddechowych (kichanie, wyciek i przekrwienie błony śluzowej nosa, kaszel, świąd gardła), oczu (łzawienie, zaczerwienienie, obrzęk), skóry (świąd, pokrzywka, egzema) oraz układu oddechowego w przebiegu astmy (duszność, świszczący oddech, napady astmy). Objawy mogą pojawić się w ciągu 15-30 minut u osób o wysokiej wrażliwości lub po kilku dniach u osób z łagodną alergią, a ich nasilenie jest proporcjonalne do poziomu ekspozycji na alergeny. Alergeny kotów, zwłaszcza samic produkujących białko Fel d I, wywołują silniejsze reakcje niż alergeny psów. Alergeny mogą utrzymywać się w środowisku domowym do 6 miesięcy po usunięciu zwierzęcia, co utrudnia eliminację objawów. Leczenie obejmuje leki przeciwhistaminowe (działanie po 30 minutach), donosowe leki przeciwhistaminowe (działanie po 15-30 minutach) oraz donosowe kortykosteroidy (poprawa po co najmniej 2 tygodniach stosowania).
alergen, alergen zwierzęcy, alergia na koty, alergiczne zapalenie skóry, alergiczny nieżyt nosa, anafilaksja, astma, donosowy kortykosteroid, donosowy lek przeciwhistaminowy, duszność, dyskomfort, egzema, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość układu immunologicznego, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, przewlekłe zapalenie zatok, reakcja alergiczna, świszczący oddech, tolerancja immunologiczna, układ pokarmowy, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie zatok, zatoki przynosowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivastigmine Mylan 6 mg
Rywastygmina, stosowana w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego oraz otępienia związanego z chorobą Parkinsona, charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania klinicznego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego, z nudnościami (38%) i wymiotami (23%) dominującymi w początkowej fazie terapii. Kobiety wykazują większą podatność na zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz utratę masy ciała. Inne często występujące objawy to zawroty głowy, bóle głowy, senność, drżenia oraz zaburzenia psychiczne, takie jak koszmary senne, lęk czy depresja. U pacjentów z otępieniem parkinsonowskim rywastygmina może nasilać objawy parkinsonowskie, w tym drżenie (10,2% vs. 3,9% placebo), dyskinezy, spowolnienie ruchowe i dystonię, co wymaga szczególnej uwagi i ewentualnej modyfikacji dawkowania.
alergiczne zapalenie skóry, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wrzodowa żołądka, dezorientacja, dławica piersiowa, drżenie, dusznica bolesna, dyskineza, dystonia, hipokineza, inhibitor cholinoesterazy, jadłowstręt, koszmary senne, krwawienie z przewodu pokarmowego, majaczenie, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nudności, objawy pozapiramidowe, omamy wzrokowe, otępienie typu alzheimerowskiego, otępienie związane z chorobą Parkinsona, parkinsonizm, pęknięcie przełyku, rywastygmina, system transdermalny, tachykardia, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Distem 380 mg + 300 mg
Lek Distem, zawierający metokarbamol (380 mg) oraz paracetamol (300 mg) w formie tabletek, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący różnorodne działania niepożądane, które należy monitorować podczas terapii. W badaniach klinicznych nie odnotowano ciężkich zdarzeń niepożądanych, jednak najczęściej zgłaszano ból głowy (metokarbamol) oraz hepatotoksyczność, zaburzenia nerek, hematologiczne, hipoglikemię i alergiczne zapalenie skóry (paracetamol). Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów MedDRA oraz częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Do bardzo rzadkich działań należą m.in. małopłytkowość, agranulocytoza, leukopenia, reakcje anafilaktyczne, hipoglikemia, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevens-Johnsona) oraz zaburzenia nerek, szczególnie po przedawkowaniu paracetamolu.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie skóry, aminotransferaza wątrobowa, biegunka, ból głowy, bradykardia, dyspepsja, hepatotoksyczność, hipoglikemia, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczna naskórka, metokarbamol, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość hemolityczna, nieostre widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, pancytopenia, paracetamol, podwójne widzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, ropomocz, skurcz oskrzeli, suchość w jamie ustnej, świąd, toksyczny wpływ na nerki, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia krwi, zapalenie spojówek, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Noctis Noc 12,5 mg
Lek Noctis Noc zawiera doksylaminę wodorobursztynian w dawce 12,5 mg i charakteryzuje się profilem działań niepożądanych, które najczęściej mają łagodny i przemijający charakter, szczególnie nasilając się na początku terapii. Do najczęstszych działań niepożądanych należą senność (bardzo często), suchość w jamie ustnej, zaparcia, niewyraźne widzenie, zatrzymanie moczu, nasilenie wydzielania oskrzelowego oraz zawroty głowy (często). Rzadziej obserwuje się poważniejsze reakcje, takie jak niedokrwistość hemolityczna, agranulocytoza, paradoksalne pobudzenie, drgawki czy niedociśnienie ortostatyczne. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według układów narządowych i częstości występowania, co ułatwia ich monitorowanie i ocenę ryzyka u pacjentów, zwłaszcza u osób powyżej 65 roku życia, u których ryzyko jest zwiększone ze względu na współistniejące schorzenia i politerapię.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie skóry, bezsenność, biegunka, ból głowy, doksylaminy wodorobursztynian, drgawki, drżenie, duszność, działanie przeciwcholinergiczne, kołatanie serca, koszmary senne, leukopenia, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudność, paradoksalne pobudzenie, parestezja, podwójne widzenie, refluks dwunastniczo-żołądkowy, senność, śluz oskrzelowy, suchość jamy ustnej, szum w uszach, wydłużenie odstępu QT, wydzielina oskrzelowa, wymioty, wysypka, zaburzenie koordynacji, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie psychoruchowe, zaburzenie rytmu serca, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Coldrex Junior C (300 mg + 5 mg + 20 mg)/sasz.
Produkt leczniczy Coldrex Junior C zawiera paracetamol (300 mg), chlorowodorek fenylefryny (5 mg) oraz kwas askorbinowy (20 mg) i może wywoływać działania niepożądane związane z każdym ze składników aktywnych. Paracetamol, mimo ogólnej akceptowalnej tolerancji, może powodować bardzo rzadkie, ale poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka, a także trombocytopenię i zaburzenia czynności wątroby. U pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ możliwy jest skurcz oskrzeli. Fenylefryna wykazuje działania niepożądane głównie ze strony układu sercowo-naczyniowego (wzrost ciśnienia tętniczego, tachykardia, palpitacje), układu nerwowego (ból głowy, zawroty, nerwowość) oraz rzadkie reakcje alergiczne i zaburzenia funkcji układu moczowego, szczególnie u pacjentów z przerostem gruczołu krokowego. Ostry napad jaskry u osób z jaskrą z zamkniętym kątem przesączania stanowi poważne powikłanie wymagające pilnej interwencji.
alergiczne zapalenie skóry, dysfagia, dysuria, fenylefryna, jaskra z zamkniętym kątem, kołatanie serca, kwas askorbowy, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostry napad jaskry, osutka krostkowa, paracetamol, profil bezpieczeństwa leku, przerost gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, zaburzenie czynności wątroby, zastój moczu, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pentasa 1 g
Podczas terapii czopkami Pentasa zawierającymi 1 g mesalazyny najczęściej obserwuje się działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, ból brzucha, nudności, wymioty oraz wzdęcia (częstość ≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują zaburzenia neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, neuropatia obwodowa) oraz reakcje skórne, w tym wysypka, pokrzywka i rumień. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości, takie jak zespół Stevensa i Johnsona (SJS) oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), które są stanami zagrażającymi życiu i wymagają natychmiastowej interwencji. Lokalnie, w miejscu aplikacji doodbytniczej, mogą pojawić się świąd, dyskomfort oraz bolesne parcie na stolec. W bardzo rzadkich przypadkach (<1/10 000) odnotowano poważne powikłania hematologiczne (np. niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza), nefrologiczne (ostre i przewlekłe śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy) oraz hepatotoksyczność (zapalenie wątroby, marskość, niewydolność wątroby) z podwyższonymi aminotransferazami i parametrami cholestazy.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, alergiczne zapalenie skóry, biegunka, ból brzucha, cholestaza, ciężkie skórne działania niepożądane, eozynofilia, eozynofilia płucna, gorączka polekowa, kamica układu moczowego, leukopenia, łysienie przemijające, małopłytkowość, marskość wątroby, mesalazyna, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, oligospermia, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wymioty, wysypka polekowa z eozynofilią, wzdęcia, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie okrężnicy, zapalenie osierdzia, zapalenie wątroby, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczeniopodobny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rivastigmin Orion
Stosowanie rywastygminy wymaga ścisłego monitorowania pacjentów ze względu na ryzyko działań niepożądanych, których częstość i nasilenie rosną wraz z dawką. W przypadku przerwy w leczeniu powyżej 3 dni zaleca się wznowienie terapii od dawki 1,5 mg dwa razy na dobę, aby zmniejszyć ryzyko wymiotów. Działania niepożądane obejmują nadciśnienie tętnicze, omamy u chorych na Alzheimera oraz nasilenie objawów pozapiramidowych u pacjentów z chorobą Parkinsona, które mogą ustąpić po zmniejszeniu dawki. Reakcje skórne po zastosowaniu plastrów są zwykle łagodne, jednak w przypadku alergicznego kontaktowego zapalenia skóry konieczne jest przerwanie leczenia i ewentualne przejście na formę doustną po ujemnym teście alergicznym. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty i biegunka, są częstsze u kobiet i mogą prowadzić do odwodnienia, wymagając czasem dożylnego uzupełnienia płynów oraz dostosowania dawki.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, alergiczne zapalenie skóry, astma oskrzelowa, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, częstoskurcz typu torsade de pointes, dyskineza, hipokaliemia, inhibitor cholinoesterazy, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedrożność dróg moczowych, nudności, objawy pozapiramidowe, obturacyjna choroba płuc, otępienie w chorobie Alzheimera, otępienie w chorobie Parkinsona, pęknięcie przełyku, rumień, rywastygmina, spowolnienie ruchowe, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia przewodzenia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Darunavir Accord 150 mg
Darunavir Accord, zawierający darunawir, jest stosowany w terapii zakażeń HIV, często w skojarzeniu z rytonawirem. W badaniach klinicznych u 51,3% pacjentów leczonych dawką 800 mg darunawiru i 100 mg rytonawiru raz na dobę odnotowano co najmniej jedno działanie niepożądane, przy średnim czasie terapii wynoszącym 95,3 tygodnia. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności, wysypka, ból głowy i wymioty. Poważne powikłania obejmują ostrą niewydolność nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej, małopłytkowość, martwicę kości oraz zapalenie wątroby. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zbliżony do dorosłych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ciężkich reakcji skórnych (np. zespół Stevensa-Johnsona, zespół DRESS), powikłań kardiologicznych (w tym wydłużenie odstępu QT) oraz zaburzeń metabolicznych, takich jak cukrzyca i hiperlipidemia.
aftowe zapalenie jamy ustnej, alergiczne zapalenie skóry, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, białkomocz, ból mięśniowy, bradykardia zatokowa, choroba Gravesa-Basedowa, ciężka reakcja skórna, cytolityczne zapalenie wątroby, częstoskurcz, darunawir, darunawir z rytonawirem, dehydrogenaza mleczanowa, dławica piersiowa, dna moczanowa, eozynofilia, fosfokinaza kreatynowa, ginekomastia, hemofilia, hipertriglicerydemia, insulinooporność, jadłowstręt, kamica nerkowa, kinaza kreatynowa, lek przeciwretrowirusowy, łojotokowe zapalenie skóry, małopłytkowość, martwica kości, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, nefropatia kryształowa, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezje, polidypsja, profil bezpieczeństwa leku, przekrwienie spojówek, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśni, stłuszczenie wątroby, tyreotropina, wirus opryszczki, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zakażenie HIV, zapalenie mięśni, zapalenie stawów, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Minirin Melt 60 mcg
Minirin Melt zawiera desmopresynę w dawkach 60, 120 oraz 240 µg w formie liofilizatu doustnego. Najpoważniejszym działaniem niepożądanym jest hiponatremia, obserwowana u 6% dorosłych, szczególnie u kobiet i osób w podeszłym wieku, często pojawiająca się już po 3 dniach leczenia. Objawy hiponatremii obejmują ból głowy, ból brzucha, nudności, wymioty, zwiększenie masy ciała, zawroty głowy, splątanie świadomości, zaburzenia pamięci i równowagi, a w ciężkich przypadkach drgawki i śpiączkę. Inne często zgłaszane działania to ból głowy (12%), zawroty głowy (3%), nadciśnienie (2%) oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności (4%), wymioty (1%), ból brzucha (3%), biegunka (2%) i zaparcia (1%). Reakcje anafilaktyczne nie były obserwowane w badaniach klinicznych, ale pojawiły się w monitorowaniu po wprowadzeniu leku do obrotu.
agresywność, alergiczne zapalenie skóry, bezpieczeństwo farmakoterapii, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból w klatce piersiowej, chwiejność emocjonalna, desmopresyna, drażliwość, drgawki i śpiączka, duszność, hipernatremia, hipokaliemia, hiponatremia, koszmary nocne, krwawienie z nosa, liofilizat doustny, Minirin Melt, moczówka prosta ośrodkowa, nadciśnienie, nadmierne pocenie, niedociśnienie ortostatyczne, niepokój, niestrawność, nokturia, nudności, objawy grypopodobne, obrzęk, obrzęk obwodowy, octan desmopresyny, odwodnienie, parestezja, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, senność, skurcz mięśniowy, splątanie świadomości, świąd, upośledzenie widzenia, wymioty, wysypka, zaburzenia pamięci, zaburzenia pęcherza moczowego, zaburzenia równowagi, zaparcie, złe samopoczucie, zmęczenie, zmienność nastroju, zwiększenie masy ciała - Leksykon substancji czynnych
Rywastygmina – Działania niepożądane
Rywastygmina, stosowana w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego oraz otępienia związanego z chorobą Parkinsona, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych zależnych od formy podania i dawki. Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności (ok. 38%), wymioty (ok. 23%), biegunka, niestrawność i ból brzucha, z większą wrażliwością u kobiet. W przypadku systemów transdermalnych dominują reakcje skórne w miejscu aplikacji plastra, w tym rumień, świąd, obrzęk i zapalenie skóry, z częstością przerwania leczenia ≤2,3%, a u pacjentów rasy żółtej nawet do 8,4%. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego obejmują ból głowy, zawroty głowy, omdlenia, senność i drżenie, a rzadziej objawy pozapiramidowe, nasilenie choroby Parkinsona oraz napady padaczkowe. W sferze psychicznej często występują lęk, depresja, majaczenie i pobudzenie, a rzadziej agresja, omamy i niepokój ruchowy. Rywastygmina może również powodować zaburzenia rytmu serca, takie jak bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, migotanie przedsionków oraz zespół chorego węzła zatokowego, a także nadciśnienie tętnicze.
alergiczne zapalenie skóry, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dyskineza, hipokineza, majaczenie, migotanie przedsionków, napad padaczkowy, nietrzymanie moczu, objawy pozapiramidowe, odwodnienie, otępienie alzheimerowskie, otępienie w chorobie Parkinsona, pęknięcie przełyku, pokrzywka, reakcje skórne, rumień, system transdermalny, sztywność typu koła zębatego, wrzód żołądka, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie skóry, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sufentanil hameln 5 mcg/ml
Bezpieczeństwo stosowania sufentanylu oceniono w 6 badaniach klinicznych obejmujących 650 pacjentów, z czego 78 otrzymywało lek dożylnie podczas poważnych zabiegów chirurgicznych, a 572 podawano zewnątrzoponowo jako środek przeciwbólowy pooperacyjny lub podczas porodu w połączeniu z bupiwakainą. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (≥5%) były uspokojenie (19,5%), świąd (15,2%), nudności (9,8%) oraz wymioty (5,7%). Sufentanyl wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym depresji oddechowej, zatrzymania akcji oddechowej, bezdechu, skurczu krtani i obrzęku płuc, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Ponadto obserwowano poważne zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, takie jak asystolia, wstrząs, arytmie, bradykardia i tachykardia, a także reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny wymagający natychmiastowej interwencji.
alergiczne zapalenie skóry, arytmia, asystolia, bezdech, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bupiwakaina, depresja oddechowa, drgawki, dysfonia, dyskineza, dystonia, hiperrefleksja, hipertonia, hipokineza, hipotermia, hipotonia noworodkowa, hipowentylacja, nadpotliwość, nadwrażliwość, nietrzymanie moczu, obrzęk płuc, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, ruchy toniczno-kloniczne, sinica noworodkowa, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, śpiączka, sufentanyl, świąd, tachykardia, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, wysypka noworodkowa, zaburzenia oddychania, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu, zatrzymanie oddychania, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amarhyton 50 mg
Flekainid, substancja czynna leku Amarhyton, wykazuje działanie proarytmiczne, szczególnie u pacjentów z organiczną chorobą serca oraz istotnymi zaburzeniami czynności lewej komory. Do najczęstszych działań niepożądanych należą zaburzenia rytmu serca, takie jak blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia, bradykardia, tachykardia (przedsionkowa i komorowa), a także objawy ogólne jak zawroty głowy i zaburzenia widzenia, występujące u około 15% pacjentów. Flekainid może powodować wydłużenie odstępów PQ, QT, PR oraz zespołu QRS w EKG, a także ujawniać zespół Brugadów, co wymaga ścisłego monitorowania kardiologicznego. Ryzyko proarytmii jest szczególnie wysokie u pacjentów z trzepotaniem przedsionków, gdzie może dochodzić do przewodzenia AV 1:1 i niebezpiecznego przyspieszenia czynności komór.
alergiczne zapalenie skóry, arytmia, ataksja, blok odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba autoimmunologiczna, drgawki, dyskineza, działanie proarytmiczne, flekainid, kołatanie serca, małopłytkowość, morfologia krwi, nadwrażliwość na światło, nagła śmierć sercowa, neuropatia obwodowa, niedociśnienie, niedoczulica, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, omdlenie, organiczna choroba serca, parestezja, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, przeciwciała przeciwjądrowe, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, śródmiąższowa choroba płuc, szum uszny, tachykardia, trzepotanie przedsionków, wydłużenie odstępu PQ, zaburzenia widzenia, zaburzenie czynności lewej komory, zahamowanie zatokowe, zapalenie płuc, zapalenie układowe, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Brugadów, zmniejszenie liczby krwinek, żółtaczka, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lenalidomide Teva 10 mg
Lenalidomid, dostępny w kapsułkach o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 25 mg, wykazuje zróżnicowany profil bezpieczeństwa zależny od wskazań i schematów leczenia. Najczęstsze działania niepożądane obejmują neutropenię (42,2-79,0%), trombocytopenię (21,5-72,3%), biegunkę (30,8-54,5%), zaparcia (17,4-56,1%), zmęczenie (18,1-73,7%), niedokrwistość (21,0-70,7%), skurcze mięśni (16,7-33,4%) oraz wysypkę (16,2-31,7%). W badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim po ASCT oraz w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem obserwowano także wysoką częstość zakażeń dróg oddechowych, zapalenia oskrzeli i gorączki. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ciężkich powikłań hematologicznych, takich jak neutropenia 4. stopnia i gorączka neutropeniczna, które wymagają natychmiastowej interwencji oraz modyfikacji terapii. Ponadto, lenalidomid wiąże się z ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, szczególnie u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, gdzie częstość zatorowości płucnej wynosiła 2,7-3,6%.
alergiczne zapalenie skóry, anemia, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, biegunka, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, lenalidomid, leukopenia, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, szpiczak mnogi, trombocytopenia, zakażenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie płuc, zatorowość płucna, zespół mielodysplastyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Ranolazyna – Działania niepożądane
Ranolazyna, stosowana w leczeniu przewlekłej dławicy piersiowej, wykazuje profil działań niepożądanych o zróżnicowanym nasileniu, najczęściej łagodnym do umiarkowanego, pojawiającym się głównie w pierwszych dwóch tygodniach terapii. Badania kliniczne III fazy (n=1030) oraz długoterminowe badania MERLIN-TIMI 36 i RIVER-PCI (dawka do 1000 mg ranolazyny 2x/dobę przez około 70 tygodni) wykazały zwiększoną częstość występowania zastoinowej niewydolności serca (2,2% vs 1,0% placebo) oraz przemijającego napadu niedokrwiennego (1,0% vs 0,2% placebo), przy podobnej częstości udaru w obu grupach. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów ≥75 lat, z klirensem kreatyniny 30–80 ml/min oraz o masie ciała ≤60 kg, u których obserwuje się wyższą częstość zaparć (do 8%), nudności (do 14%), wymiotów (do 6%) i niedociśnienia tętniczego (do 5%). Zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy jest odwracalne i nie wskazuje na toksyczność nerkową, co potwierdza mechanizm zahamowania wydzielania kreatyniny przez kanaliki nerkowe bez wpływu na GFR.
alergiczne zapalenie skóry, drgawki kloniczne, filtracja kłębuszkowa, hiponatremia, klirens kreatyniny, krwiomocz, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, ostra niewydolność nerek, parestezje, podwójne widzenie, przemijający napad niedokrwienny, przewlekła dławica piersiowa, przezskórna interwencja wieńcowa, ranolazyna, stan splątania, szumy uszne, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu, zawroty głowy ortostatyczne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atmina
Atmina w formie systemu transdermalnego zawiera rywastygminę i jest przeznaczona do wielodniowego stosowania. Kluczowe jest unikanie naklejania więcej niż jednego plastra jednocześnie oraz usuwanie poprzedniego plastra przed aplikacją nowego, aby zapobiec ciężkim działaniom niepożądanym, które mogą wymagać hospitalizacji, a w rzadkich przypadkach prowadzić do zgonu. Dawka początkowa po przerwie dłuższej niż 3 dni powinna wynosić 4,6 mg/24 h, niezależnie od wcześniejszej dawki. Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), które są dawkozależne i częstsze u kobiet. Należy monitorować pacjentów pod kątem odwodnienia, zwłaszcza przy długotrwałych wymiotach lub biegunce, co może wymagać dożylnego uzupełnienia płynów, zmniejszenia dawki lub przerwania leczenia. Rywastygmina może nasilać wydzielanie soku żołądkowego, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobą wrzodową.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, alergiczne zapalenie skóry, astma, badanie EKG, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradyarytmia, bradykardia, choroba Alzheimera, choroba wrzodowa żołądka, częstoskurcz typu torsade de pointes, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor cholinesterazy, lek cholinomimetyczny, niewydolność serca, nudności, objawy pozapiramidowe, obturacyjna choroba płuc, rywastygmina, system transdermalny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lenalidomide Ranbaxy 7,5 mg
Lenalidomid, dostępny w kapsułkach o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, wykazuje zróżnicowany profil bezpieczeństwa zależny od wskazania i schematu leczenia, szczególnie w terapii nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego (NDMM), zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaków. Najczęstsze i najistotniejsze działania niepożądane obejmują zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia (do 83,3%), trombocytopenia (do 72,3%) i niedokrwistość (do 70,7%), które mogą prowadzić do gorączki neutropenicznej, zakażeń i krwawień. W badaniach klinicznych (np. IFM 2005-02, CALGB 100104) odnotowano także wysoką częstość zapalenia oskrzeli (47,4%), biegunek (do 54,5%), neuropatii obwodowej (do 71,8%) oraz zmęczenia (do 73,7%). Ponadto, u pacjentów z NDMM leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem obserwowano niedociśnienie tętnicze (6,5%), zakażenia płuc (5,7%) i niewydolność nerek (6,3%).
alergiczne zapalenie skóry, astenia, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, lenalidomid, leukopenia, melfalan, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, posocznica, rytuksymab, skurcz mięśni, szpiczak mnogi, trombocytopenia, zakażenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zatorowość płucna, zespół mielodysplastyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rivastigmine Mylan
Rivastigmine Mylan, stosowany w formie systemu transdermalnego, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych wraz ze wzrostem dawki, zwłaszcza przy zmianie dawkowania. W przypadku przerwania terapii na ponad 3 dni zaleca się wznowienie leczenia od dawki 4,6 mg/24 h. Należy unikać błędów w aplikacji plastrów, takich jak nakładanie nowego plastra bez usunięcia poprzedniego lub stosowanie wielu plastrów jednocześnie, co może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, włącznie z hospitalizacją i zgonem. Do najczęstszych działań niepożądanych należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), szczególnie u kobiet, które mogą prowadzić do odwodnienia wymagającego interwencji dożylnej. Zaleca się monitorowanie masy ciała pacjentów z chorobą Alzheimera, gdyż rywastygmina może powodować jej utratę.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, alergiczne zapalenie skóry, astma, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradyarytmia, bradykardia, choroba Alzheimera, choroba wrzodowa, częstoskurcz torsade de pointes, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor cholinesterazy, lek cholinomimetyczny, napad drgawkowy, niedrożność dróg moczowych, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nudności, objawy pozapiramidowe, obrzęk, obturacyjna choroba płuc, odwodnienie, rumień, rywastygmina, system transdermalny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pentasa 1 g
Mesalazyna w dawce 1 g (tabletki o przedłużonym uwalnianiu, Pentasa) stosowana w terapii chorób zapalnych jelit może wywoływać szerokie spektrum działań niepożądanych, od często występujących zaburzeń żołądkowo-jelitowych (biegunka, nudności, ból brzucha, wymioty) oraz bólów głowy i wysypki, po rzadkie, ale poważne powikłania. Do tych ostatnich należą ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Ponadto obserwuje się reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, gorączkę polekową, DRESS oraz rumień wielopostaciowy. Wśród działań niepożądanych bardzo rzadkich znajdują się zaburzenia hematologiczne (np. niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, pancytopenia), nefrologiczne (ostre i przewlekłe śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy), hepatotoksyczność (zwiększona aktywność aminotransferaz, marskość, niewydolność wątroby) oraz kardiologiczne (zapalenie mięśnia sercowego i osierdzia). Zaleca się regularne monitorowanie morfologii krwi i funkcji narządów u pacjentów długotrwale leczonych mesalazyną.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, alergiczne zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, cholestaza, choroba zapalna jelit, eozynofilia płucna, fotoalergia, gorączka polekowa, hepatotoksyczność, kamica moczowa, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, mesalazyna, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, oligospermia, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wyprysk atopowy, zaostrzenie choroby, zapalenie całej okrężnicy, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie wątroby, zastoinowe zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pentasa 4 g
Mesalazyna, substancja czynna leku Pentasa 4 g, może powodować działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, ból brzucha, nudności i wymioty (≥1/100 do <1/10), a także bóle głowy i wysypkę. Bardzo rzadkie (<1/10 000) reakcje obejmują poważne zaburzenia hematologiczne (np. niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza), neuropatię obwodową, zapalenie mięśnia sercowego i osierdzia, ostre zapalenie trzustki, hepatotoksyczność, śródmiąższową chorobę płuc oraz ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości, w tym zespół Stevensa i Johnsona (SJS) oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN). Mechanizmy niektórych poważnych działań, takich jak zapalenie mięśnia sercowego, trzustki, nerek i wątroby, mogą mieć podłoże alergiczne, choć nie są w pełni poznane. Nadwrażliwość na światło może prowadzić do ciężkich reakcji, zwłaszcza u pacjentów z atopowym zapaleniem skóry.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, alergiczne zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, bóle brzucha, cholestaza, choroba zapalna jelita, eozynofilia płucna, fotonadwrażliwość, gorączka polekowa, łysienie przemijające, marskość wątroby, mesalazyna, neuropatia obwodowa, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, oligospermia, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, podwyższone aminotransferazy, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, SCAR, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wyprysk atopowy, zapalenie całej okrężnicy, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie nerek, zapalenie osierdzia, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowe zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczeniopodobny - Leksykon substancji czynnych
Olejek eukaliptusowy – Działania niepożądane
Olejek eukaliptusowy (Eucalypti aetheroleum) jest składnikiem wielu preparatów stosowanych miejscowo i doustnie, jednak jego użycie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Miejscowe stosowanie może powodować reakcje skórne, takie jak rumień, świąd, pieczenie, wysypka czy oparzenia kontaktowe, szczególnie u osób wrażliwych lub z alergią. Preparaty takie jak Depulol i Vicks VapoRub mogą wywoływać podrażnienia skóry i oczu oraz alergiczne zapalenie skóry. Doustne podanie, np. kapsułek zawierających 200 mg olejku (Bronchosol MAXIPUREN), może prowadzić do zaburzeń układu immunologicznego (reakcje alergiczne o nieznanej częstości) oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowych, takich jak nudności, wymioty i biegunka (rzadko, ≥ 1/10 000 do < 1/1 000). Preparat Respero Myrtol wykazuje szersze spektrum działań niepożądanych, w tym obrzęk twarzy, duszność, zaburzenia krążenia, dolegliwości żołądkowo-jelitowe (≥ 1/1 000 do < 1/100), a także bardzo rzadkie przypadki migracji kamieni żółciowych i nerkowych (< 1/10 000).
alergiczne zapalenie skóry, astma oskrzelowa, ból brzucha, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, drgawki, duszność, dyskomfort w nadbrzuszu, kamica nerkowa, kamica żółciowa, kapsułka dojelitowa, kolka nerkowa, kolka żółciowa, migracja kamieni nerkowych, migracja kamieni żółciowych, monitorowanie, obrzęk twarzy, odczyn uczuleniowy, olejek eukaliptusowy, oparzenie kontaktowe, oparzenie termiczne, pieczenie skóry, podrażnienie dróg oddechowych, podrażnienie miejscowe, pokrzywka, porażenie oddychania, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna skórna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, reakcja systemowa, rumień, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, śpiączka, toksyczność ostra, uderzenie gorąca, wysypka skórna, zaburzenie krążenia krwi, zaburzenie nerek i dróg moczowych, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie wątroby i dróg żółciowych, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Formoterol – Działania niepożądane
Formoterol, jako selektywny agonista receptorów β2-adrenergicznych, jest skutecznym lekiem stosowanym w terapii astmy oskrzelowej oraz POChP, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane objawy to drżenie mięśni, kołatanie serca oraz ból głowy, które zwykle mają łagodne nasilenie i ustępują samoistnie. Istotne działania niepożądane obejmują paradoksalny skurcz oskrzeli (występujący bardzo rzadko, <1/10 000), ciężkie zaostrzenia astmy (0,9% przy dawce 10-12 μg 2x/dobę, 1,9% przy dawce 24 μg 2x/dobę), a także zaburzenia rytmu serca, takie jak migotanie przedsionków czy częstoskurcz nadkomorowy. Dodatkowo, formoterol może powodować hipokaliemię i hiperglikemię, co wymaga monitorowania elektrolitów i glikemii, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi.
alergiczne zapalenie skóry, astma oskrzelowa, częstoskurcz nadkomorowy, dławica piersiowa, drżenie mięśni, dysfonia, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kołatanie serca, kortykosteroidy wziewne, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor β2-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, tachykardia, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia rytmu serca, zahamowanie czynności nadnerczy, zaostrzenie astmy, zapalenie nerek, zespół Cushinga, β2-mimetyk - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ranozek 500 mg
Ranolazyna w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (dawki 375 mg, 500 mg, 750 mg) wykazuje profil działań niepożądanych głównie o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, pojawiających się zwykle w ciągu pierwszych dwóch tygodni terapii. Badania kliniczne fazy III (n=1030) oraz długoterminowe badania MERLIN-TIMI 36 i RIVER-PCI potwierdziły stabilny profil bezpieczeństwa leku. W badaniu RIVER-PCI, u pacjentów z niepełną rewaskularyzacją po PCI, stosujących dawkę 1000 mg ranolazyny dwa razy na dobę, zaobserwowano zwiększoną częstość zastoinowej niewydolności serca (2,2% vs 1,0% placebo) oraz przemijających napadów niedokrwiennych (1,0% vs 0,2% placebo), przy podobnej częstości udarów (1,7% vs 1,5%). U pacjentów w podeszłym wieku (≥75 lat) i z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 30-80 ml/min) występuje wyższa częstość zaparć, nudności, niedociśnienia tętniczego i zawrotów głowy. Pacjenci o masie ciała ≤60 kg również wykazują zwiększone ryzyko nudności (14% vs 2%), wymiotów (6% vs 1%) i niedociśnienia (4% vs 2%).
alergiczne zapalenie skóry, cukrzyca, dławica piersiowa, filtracja kłębuszkowa, hiponatremia, klirens kreatyniny, kreatynina w surowicy, krwiomocz, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niepełna rewaskularyzacja, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, ostra niewydolność nerek, przemijający napad niedokrwienny, przezskórna interwencja wieńcowa, ranolazyna, wydłużony odstęp QT, wydzielanie kreatyniny, zaburzenia czynności nerek, zapalenie dwunastnicy, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaxar 20 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Rivaxar w dawce 20 mg, jest doustnym antykoagulantem o dobrze udokumentowanym profilu bezpieczeństwa, potwierdzonym w 13 badaniach klinicznych III fazy z udziałem 53 103 pacjentów. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) oraz z przewodu pokarmowego (3,8%). Krwawienia mogą wystąpić z różnych narządów i tkanek, prowadząc do niedokrwistości pokrwotocznej o różnym nasileniu, w tym potencjalnie śmiertelnej. W porównaniu z antagonistami witaminy K (VKA) rywaroksaban częściej powoduje krwawienia z błon śluzowych oraz niedokrwistość. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy sugerujące powikłania krwotoczne, takie jak osłabienie, bladość, zawroty głowy, ból głowy, duszność czy wstrząs, a także objawy niedokrwienia mięśnia sercowego.
alergiczne zapalenie skóry, aminotransferaza, antagonista witaminy K, badanie hemoglobiny, bilirubina, ból w klatce piersiowej, cholestaza, dławica piersiowa, doustny antykoagulant, fosfataza alkaliczna, hematokryt, hemostaza, hipoperfuzja, klasyfikacja MedDRA, krwawienie domięśniowe, krwawienie menstruacyjne, krwawienie z błon śluzowych, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadpłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, powikłanie krwotoczne, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, suchość błony śluzowej jamy ustnej, tachykardia, tętniak rzekomy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, układ krzepnięcia, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do stawu, zapalenie wątroby, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Doxium 500 500 mg
Doxium 500 zawiera wapnia dobasylan w dawce 500 mg i jest stosowany w formie kapsułek twardych. Lek może powodować działania niepożądane o różnej częstości występowania, klasyfikowane według MedDRA. Szczególnie istotne są bardzo rzadkie, ale poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza (<1/10 000), która wymaga natychmiastowego odstawienia leku ze względu na ryzyko ciężkich infekcji. Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) obserwuje się reakcje nadwrażliwości, w tym wysypkę, świąd, pokrzywkę i obrzęk twarzy, a bardzo rzadko (<1/10 000) reakcję anafilaktyczną stanowiącą zagrożenie życia. Często (≥1/100 do <1/10) występują bóle głowy, zawroty głowy, dolegliwości żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, biegunka, wymioty) oraz bóle mięśniowo-stawowe, które zwykle ustępują po przerwaniu terapii.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie skóry, aminotransferaza, aminotransferaza alaninowa, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, bóle mięśniowo-stawowe, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dreszcze, dysfagia, gorączka, granulocyty obojętnochłonne, kapsułki twarde, leukopenia, nadwrażliwość, neutropenia, nudności, obrzęk twarzy, odwodnienie, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja anafilaktyczna, świąd, układ mięśniowo-szkieletowy, układ nerwowy, wapnia dobasylan, wymioty, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia hematologiczne, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lenalidomide Grindeks 25 mg
Lenalidomid wykazuje szerokie spektrum działania przeciwnowotworowego, stosowany głównie w terapii szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaków. Profil bezpieczeństwa opiera się na licznych badaniach klinicznych, które wykazały, że najczęstszymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia (występująca u 60,8-79,0% pacjentów, często 3-4 stopnia), trombocytopenia (23,5-72,3%) oraz niedokrwistość (21,0-70,7%), które mogą wymagać redukcji dawki, przerwania terapii lub transfuzji. Ponadto, lenalidomid zwiększa ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, w tym zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej, co wymaga stosowania profilaktyki przeciwzakrzepowej u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka. Często obserwuje się także zakażenia dróg oddechowych, w tym zapalenie płuc (5,7-10,6%), które mogą stanowić poważne zagrożenie, zwłaszcza w kontekście neutropenii i gorączki neutropenicznej.
alergiczne zapalenie skóry, astenia, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, bezsenność, biegunka, chłoniak, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, dysfagia, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, leczenie podtrzymujące lenalidomidem, lenalidomid, lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem, leukopenia, mielosupresja, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk obwodowy, pancytopenia, skurcz mięśni, szpiczak mnogi, trombocytopenia, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie żołądka i jelit, zatorowość płucna, zespół mielodysplastyczny, zmniejszenie apetytu, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Edronax 4 mg
Reboksetyna, substancja czynna leku Edronax, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały udokumentowane w badaniach klinicznych obejmujących ponad 2100 pacjentów, z czego około 250 stosowało lek przez co najmniej rok. Najczęściej obserwowane działania niepożądane o częstości bardzo częstej (≥1/10) to bezsenność, zawroty głowy, zaparcia, suchość błony śluzowej jamy ustnej oraz nadmierne pocenie się. Częstość występowania działań niepożądanych była wyższa w grupie reboksetyny (80%) w porównaniu do placebo (70%), a odsetek rezygnacji z terapii z powodu działań niepożądanych wynosił 9% vs. 5%. Szczególną uwagę należy zwrócić na powikłania urologiczne, które występowały u 31,4% mężczyzn leczonych reboksetyną, w tym uczucie niecałkowitego opróżnienia pęcherza i zaburzenia mikcji, co jest istotne klinicznie. Ponadto, reboksetyna powodowała istotne przyspieszenie akcji serca (średnio +3,0 uderzeń/min w pozycji stojącej, +6,4 w siedzącej i +2,9 w leżącej) oraz tachykardię, która wymagała przerwania leczenia u 0,8% pacjentów.
agresja, akatyzja, alergiczne zapalenie skóry, bezsenność, ból głowy, drażliwość, dysfunkcja pęcherza moczowego, dysguesja, dyzuria, hiponatremia, kołatanie serca, mydriaza, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nudności, omamy, opóźniona ejakulacja, parestezje, pobudzenie psychoruchowe, reboksetyna, suchość błony śluzowej jamy ustnej, tachykardia, wazodylatacja, wymioty, zaburzenia akomodacji, zaburzenia mikcji, zaburzenia seksualne, zakażenie układu moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, zespół Raynauda, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flecainide acetate Holsten 50 mg
Flekainid, lek przeciwarytmiczny klasy IC, wykazuje istotne ryzyko działań proarytmicznych, szczególnie u pacjentów ze strukturalną chorobą serca oraz zaburzeniami czynności lewej komory. Do najczęstszych działań niepożądanych należą blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia, bradykardia, niewydolność serca, niedociśnienie tętnicze, zawał mięśnia sercowego oraz różne formy częstoskurczu, w tym migotanie przedsionków i komór. Flekainid może powodować zależne od dawki wydłużenie odstępów PR i QRS oraz zmiany wartości progowej stymulacji. U pacjentów z trzepotaniem przedsionków istnieje ryzyko przewodzenia 1:1 z przyspieszeniem rytmu serca. Ponadto, terapia może ujawnić wcześniej nierozpoznany zespół Brugadów, co zwiększa ryzyko ciężkich arytmii komorowych, w tym migotania komór opornego na konwersję. Objawy neurologiczne, takie jak zawroty głowy (występujące u około 15% pacjentów) i zaburzenia widzenia, mają zazwyczaj charakter przejściowy, jednak mogą wpływać na bezpieczeństwo pacjenta.
alergiczne zapalenie skóry, arytmia komorowa, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowy, bradykardia, choroba śródmiąższowa płuc, częstoskurcz, dyskinezja, działanie proarytmiczne, flekainid, fotosensytywność, kołatanie serca, lek przeciwarytmiczny, migotanie komór, migotanie przedsionków, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, parestezja, strukturalna choroba serca, trzepotanie przedsionków, zaburzenie czynności lewej komory, zaburzenie krwi i układu chłonnego, zaburzenie widzenia, zapalenie płuc, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Brugadów, złogi rogówki, zmniejszenie liczby krwinek czerwonych, żółtaczka, zwłóknienie płuc - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus – Działania niepożądane
Poliowirus inaktywowany, stosowany w szczepionkach przeciw poliomyelitis, takich jak Infanrix-IPV, zawiera antygeny trzech typów wirusa: typ 1 (szczep Mahoney) – 40 jednostek antygenu D, typ 2 (szczep MEF-1) – 8 jednostek antygenu D oraz typ 3 (szczep Saukett) – 32 jednostki antygenu D. Profil bezpieczeństwa opiera się na danych od ponad 2200 pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to reakcje miejscowe (ból, zaczerwienienie, obrzęk), gorączka ≥ 38°C (bardzo często), utrata apetytu, senność, ból głowy (szczególnie u dzieci 6-13 lat), nietypowy płacz, drażliwość i niepokój. Po szczepieniach uzupełniających wzrasta częstość reakcji miejscowych i gorączki. Szczególną uwagę zwraca rozległy obrzęk kończyny (średnica > 50 mm) występujący u 13-25% dzieci po 4. i 5. dawce, który ustępuje samoistnie w ciągu około 4 dni. Rzadziej występują powiększenie węzłów chłonnych, alergiczne zapalenie skóry, wysypka, świąd, pokrzywka oraz zapalenie oskrzeli i kaszel.
alergiczne zapalenie skóry, antygen D, bezdech, biegunka, choroba Heinego-Medina, drgawki, epizod hipotoniczno-hiporeaktywny, gorączka, hodowla komórkowa VERO, inaktywowany poliowirus, Infanrix-IPV, nudności, obrzęk kończyny, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, płytka krwi, pokrzywka, poliomyelitis, poliowirus, powiększenie węzłów chłonnych, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, szczepionka skojarzona, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zapalenie oskrzeli, zapaść - Leksykon substancji czynnych
Kamfora racemiczna – Działania niepożądane
Kamfora racemiczna, stosowana miejscowo w preparatach takich jak Vicks VapoRub (5% kamfory), Rub-Arom (5%) czy Dernilan, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, głównie ze strony skóry i układu oddechowego. Najczęściej obserwowane są reakcje skórne, takie jak rumień, świąd, pieczenie, alergiczne zapalenie skóry oraz oparzenia kontaktowe, o nieznanej częstości występowania. Ze względu na lotne właściwości kamfory, możliwe jest podrażnienie górnych dróg oddechowych oraz oczu, a u osób wrażliwych – skurcz oskrzeli. Objawy te zwykle mają łagodny przebieg i ustępują po zaprzestaniu stosowania preparatu oraz wdrożeniu leczenia objawowego.
alergiczne zapalenie skóry, ból brzucha, drgawki, kamfora racemiczna, nadwrażliwość, nudności, oparzenie kontaktowe, ostre zatrucie, pieczenie skóry, podrażnienie górnych dróg oddechowych, podrażnienie miejscowe, podrażnienie oka, podrażnienie skóry, porażenie oddychania, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna skórna, reakcja skórna, reakcja układu oddechowego, rumień, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, śpiączka, świąd, uderzenie gorąca, wymioty, zaczerwienienie skóry, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Darunavir Accord 75 mg
Darunavir Accord, zawierający darunawir w skojarzeniu z rytonawirem, jest stosowany w terapii zakażenia HIV. W badaniach klinicznych obejmujących 2613 pacjentów wcześniej leczonych antyretrowirusowo, działania niepożądane wystąpiły u 51,3% pacjentów podczas średniego czasu terapii wynoszącego 95,3 tygodnia. Najczęstsze objawy to biegunka (≥1/10), nudności, wysypka, ból głowy i wymioty. Ciężkie działania niepożądane, takie jak ostra niewydolność nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej, małopłytkowość czy martwica kości, występowały rzadziej, ale wymagają szczególnej uwagi. Profil bezpieczeństwa dawki 800 mg darunawiru z 100 mg rytonawiru raz na dobę u pacjentów nieleczonych wcześniej był zbliżony do dawki 600 mg z 100 mg dwa razy na dobę, z wyjątkiem częstszych, łagodnych nudności u pacjentów nieleczonych. Długoterminowa obserwacja do 192 tygodni nie wykazała nowych problemów bezpieczeństwa.
aftowe zapalenie jamy ustnej, alergiczne zapalenie skóry, darunawir z rytonawirem, dławica piersiowa, dna moczanowa, hemofilia, hepatomegalia, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, insulinooporność, kamica nerkowa, leukopenia, małopłytkowość, martwica kości, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, nefropatia kryształowa, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczulica, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, ostra niewydolność nerek, parestezja, polidypsja, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, stłuszczenie wątroby, tyreotropina, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flecainide acetate Holsten 100 mg
Flekainid octan, lek przeciwarytmiczny klasy IC, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, zwłaszcza kardiologicznych. Najpoważniejsze z nich to działanie proarytmiczne, szczególnie u pacjentów ze strukturalną chorobą serca i zaburzeniami czynności lewej komory, co może prowadzić do bloków przedsionkowo-komorowych II i III stopnia, bradykardii, niewydolności serca, zawału mięśnia sercowego, niedociśnienia tętniczego oraz częstoskurczu przedsionkowego i komorowego. Częstość występowania działań niepożądanych jest zróżnicowana: bardzo często (≥1/10) obserwuje się zawroty głowy i zaburzenia widzenia (podwójne i niewyraźne widzenie), często (≥1/100 do <1/10) występuje działanie proarytmiczne oraz bezdech, a niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) zmiany hematologiczne, takie jak anemia, leukopenia i trombocytopenia. Rzadko notuje się zaburzenia psychiczne (omamy, depresja, splątanie), zapalenie płuc, a bardzo rzadko reakcje autoimmunologiczne z podwyższonym stężeniem przeciwciał przeciwjądrowych.
alergiczne zapalenie skóry, amnezja, artralgia, arytmia komorowa, astenia, ataksja, bezdech, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowy, bradykardia, choroba śródmiąższowa płuc, depresja, diplopia, drgawki, dyskinezja, dyspepsja, działanie proarytmiczne, flekainid octan, fotodermatoza, kołatanie serca, lek przeciwarytmiczny, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, mialgia, migotanie komór, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedokrwistość, niewydolność serca, nudności, omamy, omdlenie, oszołomienie, parestezje, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, przeciwciała przeciwjądrowe, stan splątania, strukturalna choroba serca, szumy uszne, trzepotanie przedsionków, wymioty, zaburzenia widzenia, zapalenie płuc, zaparcia, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie akcji serca, zawał mięśnia sercowego, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, zespół Brugadów, złogi rogówkowe, zmęczenie, zwłóknienie płuc