alergiczne zapalenie skóry
Alergiczne zapalenie skóry (AZS, atopowe zapalenie skóry) to przewlekła, nawrotowa choroba zapalna skóry, charakteryzująca się intensywnym świądem, suchością i stanem zapalnym. Jest częścią tzw. marszu alergicznego i często współwystępuje z innymi chorobami atopowymi, takimi jak astma oskrzelowa czy alergiczny nieżyt nosa.
W patogenezie AZS kluczową rolę odgrywa dysfunkcja bariery naskórkowej oraz nieprawidłowa odpowiedź immunologiczna. Mutacje w genie kodującym filagrynę – białko odpowiedzialne za utrzymanie integralności naskórka – predysponują do rozwoju choroby. Proces zapalny jest napędzany przez limfocyty Th2 i Th22, które produkują cytokiny prozapalne, takie jak IL-4, IL-13 i IL-22.
Diagnostyka AZS opiera się na kryteriach klinicznych, w tym występowaniu charakterystycznych zmian skórnych (zaczerwienienie, grudki, strupy, lichenifikacja) w typowych lokalizacjach (zgięcia łokciowe, podkolanowe, twarz, szyja), uporczywym świądzie oraz przewlekłym i nawrotowym przebiegu. Pomocne są również testy alergiczne identyfikujące potencjalne alergeny.
Leczenie ma charakter wielokierunkowy i obejmuje: nawilżanie i natłuszczanie skóry emolientami, stosowanie miejscowych glikokortykosteroidów i inhibitorów kalcyneuryny w okresach zaostrzeń, unikanie zidentyfikowanych alergenów oraz edukację pacjenta. W ciężkich przypadkach stosuje się fototerapię, leki immunosupresyjne (cyklosporyna A, metotreksat) lub nowoczesne terapie biologiczne (dupilumab).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Sufentanil Kalceks 50 mcg/ml
Bezpieczeństwo stosowania sufentanylu oceniono na podstawie 6 badań klinicznych obejmujących 650 pacjentów, z czego 78 otrzymało lek dożylnie podczas poważnych zabiegów chirurgicznych, a 572 stosowano nadtwardówkowo jako środek przeciwbólowy pooperacyjny lub w trakcie porodu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (≥ 5%) były nadmierne uspokojenie (19,5%), świąd (15,2%), nudności (9,8%) oraz wymioty (5,7%). Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów, z uwzględnieniem częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100) oraz rzadko i bardzo rzadko. Szczególną uwagę zwrócono na poważne reakcje, takie jak depresja oddechowa, zatrzymanie akcji oddechowej, skurcz krtani, obrzęk płuc, zatrzymanie akcji serca, wstrząs oraz wstrząs anafilaktyczny, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
alergiczne zapalenie skóry, arytmia, asystolia, ataksja, bezdech, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, bupiwakaina, depresja oddechowa, drgawki, drgawki niemowlęce, dysfonia, dyskineza noworodkowa, dystonia, hiperrefleksja, hipotermia, hipotonia niemowlęca, hipowentylacja, lek przeciwbólowy, nadciśnienie tętnicze, nadmierne uspokojenie, niedociśnienie tętnicze, nietrzymanie moczu, nudności, obrzęk płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ruchy toniczno-kloniczne, rumień, sinica, skurcz krtani, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, śpiączka, środek przeciwbólowy, sufentanyl, sufentanyl dożylny, świąd, sztywność mięśni, tachykardia, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zatrzymanie akcji oddechowej, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lenalidomide Eugia 15 mg
Lenalidomid, stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaków, wykazuje zróżnicowany profil bezpieczeństwa zależny od wskazań, schematów dawkowania i cech pacjenta. W badaniach klinicznych, takich jak CALGB 100104, IFM 2005-02, SWOG S0777, MM-009, MM-010, MCL-002 i NHL-007, najczęściej obserwowano działania niepożądane hematologiczne (neutropenia do 79%, trombocytopenia do 72,3%, leukopenia do 31,7%, niedokrwistość do 31,4%), zakażenia (zapalenie płuc do 10,6%, zakażenia górnych dróg oddechowych do 26,8%), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka do 54,5%, zaparcia do 56,1%), zmęczenie (do 73,7%), skurcze mięśni (do 33,4%) oraz neuropatię obwodową (do 71,8% w skojarzeniu z bortezomibem). Ciężkie działania niepożądane (≥5%) obejmowały m.in. zapalenie płuc, zakażenia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, żylne choroby zakrzepowo-zatorowe oraz gorączkę neutropeniczną. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej oraz zwiększone ryzyko nowotworów wtórnych podczas długotrwałego leczenia podtrzymującego.
alergiczne zapalenie skóry, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, ból brzucha, chłoniak, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, duszność, działanie niepożądane lenalidomidu, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, nowotwór wtórny, pancytopenia, profil bezpieczeństwa lenalidomidu, szpiczak mnogi, trombocytopenia, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie snu, zakażenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie żołądka i jelit, zatorowość płucna, zespół mielodysplastyczny, zespół Stevensa-Johnsona, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Maprotylina – Działania niepożądane
Maprotylina, tetracykliczny lek przeciwdepresyjny zawarty w produkcie Ludiomil, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które są zazwyczaj łagodne i przemijające, jednak ich nasilenie nie zawsze koreluje z dawką czy stężeniem leku w osoczu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku ze względu na zwiększoną wrażliwość na działania przeciwcholinergiczne, neurologiczne, psychiczne i sercowo-naczyniowe oraz ryzyko kumulacji leku. Wśród działań niepożądanych wyróżnia się zaburzenia hematologiczne (leukopenia, agranulocytoza, trombocytopenia), rzadkie przypadki zespołu SIADH z hiponatremią, a także liczne objawy ze strony układu nerwowego (senność, zawroty głowy, drgawki kloniczne mięśni), psychiczne (niepokój, mania, zaburzenia snu, myśli samobójcze) oraz sercowo-naczyniowego (tachykardia zatokowa, arytmie, rzadko torsade de pointes). Monitorowanie morfologii krwi oraz stanu klinicznego pacjenta jest wskazane, zwłaszcza przy długotrwałej terapii.
agranulocytoza, akatyzja, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, alergiczne zapalenie skóry, arytmia, ataksja, depersonalizacja, drgawka, drgawka kloniczna mięśni, dyskineza, działanie przeciwcholinergiczne, eozynofilia, ginekomastia, hipomania, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, kołatanie serca, leukopenia, majaczenie, migotanie komór, mlekotok, morfologia krwi, niedociśnienie ortostatyczne, omamy, parestezja, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie płuc, stan maniakalny, stan splątania, szum uszny, tachykardia komorowa, tachykardia zatokowa, toksyczno-rozpływna martwica naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, zaburzenie akomodacji, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie psychotyczne, zapalenie jamy ustnej, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół SIADH, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rivastigmin NeuroPharma
Podczas terapii rywastygminą (wodorowinian rywastygminy) zawartą w produkcie Rivastigmin NeuroPharma, kluczowe jest ścisłe przestrzeganie zaleceń dawkowania oraz monitorowanie pacjenta, zwłaszcza po przerwach w leczeniu dłuższych niż 3 dni, kiedy to terapia powinna być wznowiona od dawki 1,5 mg dwa razy na dobę. Należy zwracać uwagę na reakcje skórne po zastosowaniu plastrów transdermalnych, w tym alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, które wymaga przerwania leczenia i ewentualnej zmiany na formę doustną po negatywnym teście alergicznym. Działania niepożądane związane z dawką obejmują nadciśnienie tętnicze i omamy u pacjentów z chorobą Alzheimera oraz nasilenie objawów pozapiramidowych u chorych z otępieniem w przebiegu choroby Parkinsona. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty i biegunka, są częste, szczególnie na początku terapii lub przy zwiększaniu dawki, a ich nasilenie może prowadzić do odwodnienia wymagającego interwencji medycznej.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, alergiczne zapalenie skóry, astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dyskineza, inhibitor cholinoesterazy, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedrożność dróg moczowych, nudności, objawy pozapiramidowe, obturacyjna choroba płuc, otępienie w chorobie Alzheimera, otępienie w chorobie Parkinsona, pęknięcie przełyku, rumień, spowolnienie ruchowe, wodorowinian rywastygminy, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie chodu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pentasa 500 mg
Mesalazyna w dawce 500 mg, zawarta w leku Pentasa, może wywoływać liczne działania niepożądane, z których najczęstsze dotyczą przewodu pokarmowego (biegunka, ból brzucha, nudności, wymioty, wzdęcie) oraz skóry (wysypka, pokrzywka, wysypka rumieniowa). Rzadziej obserwuje się poważne reakcje alergiczne, takie jak DRESS, rumień wielopostaciowy, a także ciężkie skórne reakcje SCAR, w tym zespół Stevensa i Johnsona (SJS) oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Bardzo rzadkie, ale istotne działania niepożądane obejmują zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, neutropenia, pancytopenia), zapalenia narządów (mięśnia sercowego, osierdzia, trzustki, wątroby, nerek) o prawdopodobnym podłożu alergicznym, a także neuropatię obwodową i reakcje alergiczne w płucach (alergiczne zapalenie pęcherzyków, śródmiąższowa choroba płuc). Warto podkreślić, że mechanizmy niektórych powikłań pozostają nie do końca poznane, a objawy mogą nakładać się z manifestacją podstawowej choroby zapalnej jelit.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, eozynofilia, fotodermatoza, gorączka polekowa, kamica moczowa, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, mesalazyna, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, oligospermia, pancolitis, pancytopenia, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wyprysk atopowy, wysypka skórna, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – DX2LEK 20 mg/ml
Profil bezpieczeństwa leku DX2LEK (minoksydyl 20 mg/mL, płyn na skórę) charakteryzuje się występowaniem działań niepożądanych o różnej częstości, z istotnym zwiększeniem ich częstości u kobiet (około 5-krotnie częściej niż u mężczyzn). Najczęściej obserwowane są reakcje miejscowe, takie jak podrażnienie i świąd skóry, co może być związane z obecnością glikolu propylenowego (156 mg/mL) oraz etanolu (541,12 mg/mL) w składzie preparatu. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według systemu MedDRA i obejmują m.in. bóle głowy (często), niedociśnienie tętnicze (niezbyt często), kołatanie serca i tachykardię (rzadko), duszność (niezbyt często), nadmierne owłosienie (często), przemijające wypadanie włosów (niezbyt często), zmiany koloru i struktury włosów, łuszczenie się skóry, wysypki, trądzik oraz różne formy zapalenia skóry. Występują również obrzęki obwodowe i reakcje alergiczne o nieznanej częstości.
alergiczne zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, ból głowy, ból w klatce piersiowej, duszność, dystrofia włosa, glikol propylenowy, hipotensja, hirsutyzm, kołatanie serca, kontaktowe zapalenie skóry, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczenie skóry, łysienie przemijające, Medical Dictionary for Regulatory Activities, minoksydyl, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna, reakcja miejscowa, retencja płynów, rumień, świąd skóry, system MedDRA, tachykardia, trądzik, wysypka krostkowa, wysypka rumieniowata, zapalenie skóry, zawrót głowy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Coldrex o smaku cytrynowym (750 mg + 10 mg + 60 mg)/5 g
Produkt leczniczy Coldrex o smaku cytrynowym zawiera paracetamol (750 mg), chlorowodorek fenylefryny (10 mg) oraz kwas askorbinowy (60 mg) w jednej saszetce. Paracetamol może wywoływać bardzo rzadkie (<1/10 000) działania niepożądane, takie jak trombocytopenia, reakcje anafilaktyczne, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella), skurcz oskrzeli u pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ oraz zaburzenia czynności wątroby. Fenylefryna natomiast może powodować nerwowość, ból głowy, zawroty głowy, bezsenność, nudności, wymioty, a także rzadkie (≥1/10 000 do <1/1 000) objawy takie jak rozszerzenie źrenicy, jaskra ostra zamykającego się kąta, tachykardia, kołatanie serca, reakcje alergiczne, bolesne oddawanie moczu oraz zatrzymanie moczu, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami.
alergiczne zapalenie skóry, chlorowodorek fenylefryny, jaskra z zamkniętym kątem, kwas askorbowy, mydriaza, nadwrażliwość skórna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, osutka krostkowa, palpitacje, paracetamol, przerost gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zatrzymanie moczu, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Voltaren Forte 140 mg
Voltaren Forte plaster leczniczy zawiera 140 mg diklofenaku sodowego i jest stosowany miejscowo, co skutkuje niskim stężeniem ogólnoustrojowym leku w osoczu, zmniejszającym ryzyko systemowych działań niepożądanych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są reakcje skórne w miejscu aplikacji, takie jak zaczerwienienie, podrażnienie i świąd (często ≥1/100 do <1/10). Inne częste reakcje skórne obejmują wysypkę, egzemę, rumień, zapalenie skóry (alergiczne i kontaktowe) oraz świąd. Rzadziej występują pęcherzowe zapalenie skóry i suchość skóry (≥1/10 000 do <1/1000), a bardzo rzadko reakcje nadwrażliwości na światło (<1/10 000).
alergiczne zapalenie skóry, astma, diklofenak sodowy, duszność, działanie niepożądane, egzema, kontaktowe zapalenie skóry, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzowe zapalenie skóry, plaster leczniczy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, rumień pęcherzowy, skurcz oskrzeli, suchość skóry, świąd, Voltaren, wysypka, wysypka krostkowa, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu oddechowego, zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Tymol – Działania niepożądane
Tymol, obecny w preparatach takich jak Afronis, Bronchosol, Rub-Arom, Sonol, Syrop tymiankowy złożony oraz Vicks VapoRub, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, zależnie od postaci farmaceutycznej i drogi podania. Najczęściej zgłaszane są zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, w tym podrażnienia, zaczerwienienia, alergiczne zapalenie skóry oraz oparzenia kontaktowe, szczególnie przy stosowaniu miejscowym. Reakcje alergiczne i nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, odnotowano głównie przy stosowaniu Afronis i Syropu tymiankowego złożonego. Działania niepożądane ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i zaburzenia gastryczne, występują głównie po doustnym podaniu (np. Bronchosol). Ponadto, preparaty miejscowe mogą powodować podrażnienie górnych dróg oddechowych i skurcz oskrzeli u osób wrażliwych (Rub-Arom).
alergiczne zapalenie skóry, astma, drgawki, działanie niepożądane, nudności i wymioty, obrzęk Quinckego, oparzenie kontaktowe, podrażnienie dróg oddechowych, podrażnienie oka, podrażnienie skóry, porażenie oddychania, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, śpiączka, tymol, uderzenia gorąca, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie gastryczne, zaburzenie tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie żołądka, zaczerwienienie skóry, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Theraflu MAX GRIP 1000 mg + 10 mg + 70 mg
Theraflu MAX GRIP, zawierający 1000 mg paracetamolu, 10 mg chlorowodorku fenylefryny oraz 70 mg kwasu askorbinowego, może wywoływać działania niepożądane związane z poszczególnymi składnikami. Paracetamol wiąże się z bardzo rzadkimi, ale istotnymi klinicznie reakcjami, takimi jak trombocytopenia, reakcje anafilaktyczne i nadwrażliwości skórne (wysypka, obrzęk naczynioruchowy), skurcz oskrzeli u pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ oraz zaburzenia czynności wątroby. Fenylefryna natomiast może powodować nerwowość, ból głowy, zawroty głowy, bezsenność, wzrost ciśnienia tętniczego, nudności i wymioty. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również rzadkie przypadki nadwrażliwości, pokrzywki, alergicznego zapalenia skóry, rozszerzenia źrenicy i ostrej jaskry zamykającego się kąta, tachykardii, kołatania serca, wysypki oraz zaburzeń urologicznych, takich jak dyzuria i zatrzymanie moczu, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami (np. rozrost gruczołu krokowego).
alergiczne zapalenie skóry, chlorowodorek fenylefryny, ciężka reakcja skórna, dyzuria, fenylefryna, jaskra ostra zamykającego się kąta, jaskra zamkniętego kąta, kołatanie serca, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, nadwrażliwość skórna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, palpitacje, paracetamol, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rozrost gruczołu krokowego, skurcz oskrzeli, tachykardia, trombocytopenia, zaburzenie czynności wątroby, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Skład i postać leku – TRUE Test 36 –
TRUE Test 36 to zestaw diagnostyczny do testów płatkowych stosowanych w diagnostyce alergicznego zapalenia skóry, składający się z 3 paneli po 12 płatków każdy, łącznie 36 płatków, z czego 35 zawiera aktywne substancje testowe, a 1 jest płatkiem kontrolnym. Substancje czynne obejmują m.in. siarczan niklu (200 µg/cm², 162 µg/płatek), alkohole sterolowe z lanoliny (1000 µg/cm², 810 µg/płatek), siarczan neomycyny (600 µg/cm², 486 µg/płatek) oraz formaldehyd (180 µg/cm², 146 µg/płatek). Wiele pozycji to mieszaniny składników aktywnych, np. mieszanina kain, substancji zapachowych, parabenów czy tiuramów, co pozwala na szerokie spektrum wykrywania alergenów kontaktowych. Płatki są umieszczone na plastrach z włókien poliestrowych z klejem akrylowym, a skład pomocniczy obejmuje m.in. powidon 90, hydroksypropylocelulozę i beta-cyklodekstrynę.
17-maślan hydrokortyzonu, aldehyd cynamonowy, alergiczne zapalenie skóry, alkohol cynamonowy, alkohol sterolowy z lanoliny, bacytracyna, balsam peruwiański, benzokaina, beta-cyklodekstryna, budezonid, butylohydroksyanizol, butylohydroksytoluen, chlorchinaldol, chlorek kobaltu, chlorowodorek tetrakainy, dichlorowodorek etylenodiaminy, dichromian potasu, difenyloguanidyna, disulfiram, eugenol, hydroksycytronellal, izoeugenol, kalafonia, kliochinol, merkaptobenzotiazol, mieszanina kain, mieszanina parabenów, mieszanina substancji zapachowych, parahydroksybenzoesan etylu, parahydroksybenzoesan metylu, partenolid, próba prowokacyjna, siarczan neomycyny, siarczan niklu, test płatkowy, wyciąg z mchu dębowego, żywica epoksydowa - Leksykon substancji czynnych
Olejek cytrynowy – Działania niepożądane
Olejek cytrynowy (Limonis aetheroleum), stosowany w preparatach złożonych takich jak Amol czy Argol Essenza Balsamica, wykazuje liczne właściwości lecznicze, jednak jego użycie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowane reakcje to podrażnienia skóry i błon śluzowych manifestujące się rumieniem, świądem oraz wypryskiem kontaktowym, a także fotosensybilizacja objawiająca się nasileniem reakcji skórnych pod wpływem promieniowania UV. W układzie oddechowym mogą wystąpić suchy kaszel oraz skurcz oskrzeli, szczególnie u pacjentów z astmą lub nadreaktywnością oskrzeli. Doustne podanie olejku może wywołać bardzo rzadkie (<1/10 000) objawy podrażnienia żołądka, takie jak dyskomfort w nadbrzuszu, pieczenie i nudności. Istnieje również ryzyko oparzeń miejscowych o nieznanej częstości, wymagających natychmiastowego przerwania terapii i wdrożenia leczenia.
alergen, alergiczne zapalenie skóry, anafilaksja, dermatoza, działanie niepożądane, farmakowigilancja, fotosensybilizacja, grudka i pęcherzyk, kaszel suchy, nadreaktywność oskrzeli, odczyn skórny, olejek eteryczny, oparzenie w miejscu aplikacji, podrażnienie dróg oddechowych, podrażnienie żołądka, preparat złożony, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, skurcz oskrzeli, świąd, układ immunologiczny, wyprysk kontaktowy, wywiad alergiczny, zaburzenie układu oddechowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sonoxen 12,5 mg
Produkt leczniczy Sonoxen zawierający doksylaminę w dawce 12,5 mg wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się przede wszystkim łagodnymi i przemijającymi działaniami niepożądanymi, najczęściej pojawiającymi się w początkowym okresie terapii. Najczęstsze objawy to senność (≥1/10), suchość w jamie ustnej, zaparcia, niewyraźne widzenie, zawroty głowy, zatrzymanie moczu oraz nasilenie wydzielania oskrzelowego (częstość ≥1/100 do <1/10), wynikające głównie z działania przeciwcholinergicznego leku. Rzadziej obserwuje się bóle głowy, bezsenność, pobudzenie, nudności, wymioty, wysypki skórne, szumy uszne, hipotonię ortostatyczną oraz koszmary senne. Wśród rzadkich działań niepożądanych (≥1/10 000 do <1/1000) wymienia się poważne zaburzenia psychiczne, drżenia, napady drgawkowe oraz ciężkie zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość, leukopenia czy agranulocytoza, które wymagają monitorowania i natychmiastowej interwencji.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie skóry, doksylaminy wodorobursztynian, działanie przeciwcholinergiczne, hipotonia ortostatyczna, lek przeciwhistaminowy, leukopenia, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, napady drgawkowe, niedokrwistość hemolityczna, niewyraźne widzenie, parestezja, podwójne widzenie, refluks dwunastniczo-żołądkowy, suchość w jamie ustnej, wydłużenie odstępu QT, wydzielanie oskrzelowe, zaburzenia koordynacji, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia ucha i błędnika, zaburzenie hematologiczne, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xiltess 2,5 mg
Rywaroksaban, badany w 19 dużych badaniach klinicznych fazy III obejmujących 69 608 dorosłych oraz w badaniach pediatrycznych, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się przede wszystkim ryzykiem krwawień. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to krwawienia z nosa (4,5%) oraz z przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość krwawień i anemii różni się w zależności od wskazania: w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego krwawienia występowały u 6,8% pacjentów, anemia u 5,9%, natomiast u chorych leczonych z powodu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej krwawienia dotyczyły 23%, a anemia 1,6%. Rywaroksaban zwiększa ryzyko jawnych i utajonych krwawień, które mogą prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej, a ich nasilenie i konsekwencje zależą od lokalizacji i rozległości krwawienia. W porównaniu z antagonistami witaminy K częściej obserwuje się krwawienia z błon śluzowych oraz niedokrwistość.
alergiczne zapalenie skóry, ból w klatce piersiowej, dławica piersiowa, eozynofilowe zapalenie płuc, krwawienie, krwawienie z nosa, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, nadciśnienie tętnicze, nadpłytkowość, nefropatia związana z antykoagulantami, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, tachykardia, tętniak rzekomy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica żył głębokich, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zawroty głowy, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Eslibon 800 mg
Octan eslikarbazepiny, substancja czynna leku Eslibon dostępnego w dawkach 200 mg, 400 mg, 600 mg i 800 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla leków przeciwpadaczkowych, z działaniami niepożądanymi o łagodnym do umiarkowanego nasileniu, najczęściej pojawiającymi się na początku terapii. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zawroty głowy, senność, ból głowy i nudności, występujące u mniej niż 3% pacjentów. Wśród innych zgłaszanych objawów znajdują się m.in. hiponatremia, niedokrwistość, zaburzenia widzenia (podwójne widzenie u 11,4% pacjentów stosujących jednocześnie karbamazepinę), zaburzenia rytmu serca (w tym wydłużenie odstępu PR i ryzyko bloku przedsionkowo-komorowego), a także reakcje skórne, takie jak wysypka i zespół DRESS. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z karbamazepiną, które zwiększają częstość występowania działań niepożądanych neurologicznych i okulistycznych.
alergiczne zapalenie skóry, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, depresja, hiponatremia, karbamazepina, lek przeciwpadaczkowy, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niedosłuch, nudności, octan eslikarbazepiny, osteopenia, osteoporoza, pobudzenie, podwójne widzenie, reakcja anafilaktyczna, senność, stan splątania, szumy uszne, toczeń rumieniowaty układowy, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia równowagi elektrolitowej, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakażenie dróg moczowych, zapalenie trzustki, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zespół nieadekwatnego wydzielania ADH, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Matrifen 12 mikrogramów/godzinę system trandermalny 12 mcg/h
System transdermalny Matrifen zawierający fentanyl jest stosowany w leczeniu przewlekłego bólu nowotworowego i nienowotworowego. Bezpieczeństwo jego stosowania oceniono w 11 badaniach klinicznych obejmujących 1565 dorosłych i 289 dzieci. Najczęstsze działania niepożądane u dorosłych (≥10%) to nudności (35,7%), wymioty (23,2%), zaparcia (23,1%), senność (15,0%), zawroty głowy (13,1%) oraz ból głowy (11,8%). U dzieci najczęściej obserwowano wymioty (33,9%), nudności (23,5%), ból głowy (16,3%), zaparcia (13,5%), biegunkę (12,8%) i świąd (12,8%). Profil działań niepożądanych u dzieci jest zbliżony do obserwowanego u dorosłych. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości występowania, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), obejmując m.in. zaburzenia układu nerwowego, żołądka i jelit, skóry, mięśniowo-szkieletowe oraz układu rozrodczego.
alergiczne zapalenie skóry, ból nienowotworowy, ból nowotworowy, działanie niepożądane produktu leczniczego, fentanyl przezskórny, jadłowstręt, nadwrażliwość, napad drgawkowy, niedobór androgenów, niedoczulica, objawy grypopodobne, odczyn w miejscu podania, omam, ośrodkowy układ nerwowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, stan splątania, system transdermalny fentanylu, tolerancja lekowa, uzależnienie lekowe, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie erekcji, zatrzymanie moczu, zespół odstawienia, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Espumisan 40 mg/ml
Espumisan w postaci kropli doustnych zawiera symetykon w stężeniu 40 mg/ml, charakteryzujący się bardzo korzystnym profilem bezpieczeństwa ze względu na minimalną absorpcję z przewodu pokarmowego. Działania niepożądane są bardzo rzadkie i obejmują głównie reakcje nadwrażliwości o częstości nieznanej, takie jak pokrzywka, wysypka, rumień, świąd oraz alergiczne zapalenie skóry. Ze względu na lokalne działanie symetykonu i brak istotnej absorpcji ogólnoustrojowej, ryzyko wystąpienia poważnych reakcji systemowych jest minimalne. Monitorowanie pacjentów powinno uwzględniać możliwość wystąpienia objawów alergicznych, zwłaszcza u osób z predyspozycjami.
absorpcja ogólnoustrojowa, alergiczne zapalenie skóry, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, emulsja, krople doustne, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, reakcja nadwrażliwości, rumień, substancja czynna, świąd, symetykon, terapia objawowa, tkanka podskórna, wysypka, zaburzenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Paracetamol MEDICINAE 500 mg
Paracetamol w dawce 500 mg charakteryzuje się relatywnie dobrym profilem bezpieczeństwa, jednak może wywoływać działania niepożądane, które wymagają uwagi klinicznej. Najczęściej obserwowane efekty uboczne to hepatotoksyczność (w tym podwyższenie aktywności aminotransferaz wątrobowych oraz żółtaczka), nefrotoksyczność (ropomocz jałowy, bezmocz, krwiomocz, śródmiąższowe zapalenie nerek), zaburzenia hematologiczne (trombocytopenia, agranulocytoza, leukopenia, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna) oraz reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy i ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka). Częstość występowania tych działań jest bardzo rzadka (<1/10 000) lub rzadka (≥1/10 000 do <1/1 000), a hipoglikemia i niedociśnienie tętnicze również mogą się pojawić, co wymaga monitorowania szczególnie u pacjentów z chorobami współistniejącymi.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie skóry, aminotransferazy wątrobowe, astma aspirynowa, bezmocz, działanie hepatotoksyczne, hepatotoksyczność, hipoglikemia, krwiomocz, leukopenia, nefrotoksyczność, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, reakcja nadwrażliwości, reakcja skurczowa oskrzeli, ropomocz jałowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, uszkodzenie hepatocytów, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia hematologiczne, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alprazolam Aurovitas 1 mg
Alprazolam Aurovitas, dostępny w dawkach 0,25 mg, 0,5 mg oraz 1 mg, jest benzodiazepiną o działaniu uspokajającym, której profil bezpieczeństwa obejmuje często występujące działania niepożądane takie jak sedacja, ataksja, zaburzenia koordynacji i splątanie, szczególnie nasilone na początku terapii i u osób starszych. Istotne klinicznie działania niepożądane to amnezja, której ryzyko wzrasta wraz z dawką, depresja mogąca ujawniać się u predysponowanych pacjentów, uzależnienie fizyczne i psychiczne oraz reakcje paradoksalne (agresja, pobudzenie, wrogość). Nagłe przerwanie leczenia może wywołać zespół odstawienia objawiający się drażliwością, wrogością i natrętnymi myślami, szczególnie nasilony u pacjentów z zespołem stresu pourazowego.
agranulocytoza, akatyzja, alergiczne zapalenie skóry, alprazolam, amnezja, anoreksja, ataksja, benzodiazepina, cholestaza, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstoskurcz, dysfagia, dystonia, dyzartria, ginekomastia, hiperprolaktynemia, hipomania, kołatanie serca, mania, nadpobudliwość psychoruchowa, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie tętnicze, niedrożność nosa, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omam, splątanie, zaburzenia koordynacji, zaburzenia pamięci, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół odstawienia, zespół stresu pourazowego, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Theraflu ExtraGRIP 650 mg + 10 mg + 20 mg
Theraflu ExtraGRIP to preparat złożony zawierający paracetamol (650 mg), chlorowodorek fenylefryny (10 mg) oraz maleinian feniraminy (20 mg). Paracetamol może wywoływać bardzo rzadko małopłytkowość, rzadko reakcje alergiczne takie jak wysypka, obrzęk naczynioruchowy, a także bardzo rzadko ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) oraz skurcz oskrzeli u pacjentów wrażliwych na NLPZ. Feniramina może powodować często senność, rzadko pobudzenie psychiczne (niepokój, nerwowość, bezsenność), a także bardzo rzadko leukopenię, małopłytkowość i reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny. Fenylefryna często wywołuje nerwowość, zawroty głowy, bóle głowy, bezsenność, nadciśnienie tętnicze oraz nudności i wymioty, a rzadko tachykardię, kołatanie serca, reakcje alergiczne, ostry atak jaskry zamkniętego kąta oraz zatrzymanie moczu u predysponowanych pacjentów.
alergiczne zapalenie skóry, chlorowodorek fenylefryny, dyzuria, jaskra zamkniętego kąta, kołatanie serca, leukopenia, maleinian feniraminy, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objawy antycholinergiczne, obrzęk naczynioruchowy, paracetamol, pokrzywka, przerost gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, skurcz oskrzeli, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia akomodacji, zatrzymanie moczu, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ipidacrine hydrochloride Grindeks 15 mg/ml
Ipidacrine hydrochloride Grindeks, dostępny w roztworze do wstrzykiwań o stężeniach 5 mg/mL oraz 15 mg/mL, wywołuje działania niepożądane głównie poprzez pobudzenie M-cholinoreceptorów. Działania te obejmują reakcje alergiczne układu immunologicznego (np. wstrząs anafilaktyczny, toksyczna nekroliza naskórka, obrzęk krtani) o częstości nieznanej, a także objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy, senność – ta ostatnia przy dużych dawkach, częstość ≥1/1000 do <1/100), układu sercowo-naczyniowego (kołatanie serca i bradykardia, częstość ≥1/100 do <1/10), układu oddechowego (zwiększone wydzielanie oskrzelowe, częstość ≥1/1000 do <1/100) oraz przewodu pokarmowego (ślinotok i nudności często ≥1/100 do <1/10, wymioty niezbyt często ≥1/1000 do <1/100, biegunka i ból w nadbrzuszu rzadko ≥1/10 000 do <1/1000). Dodatkowo obserwuje się nadmierną potliwość (często), objawy alergii skórnej, skurcze mięśni i osłabienie, głównie przy dużych dawkach leku. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych zaleca się redukcję dawki lub przerwanie terapii na 1-2 dni, a objawy cholinergiczne, takie jak ślinotok i bradykardia, można łagodzić atropiną lub innymi lekami przeciwcholinergicznymi.
alergia skórna, alergiczne zapalenie skóry, astma, atropina, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, bradykardia, cholinoreceptor, działanie cholinergiczne, kołatanie serca, lek przeciwcholinergiczny, mechanizm cholinergiczny, MedDRA, monitorowanie działań niepożądanych, nadmierna potliwość, nudności, obrzęk krtani, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, ślinotok, stymulacja cholinergiczna, świszczący oddech, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wydzielina oskrzelowa, wymioty, wysypka, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – APAP dla dzieci FORTE 40 mg/ml
Produkt leczniczy APAP dla dzieci FORTE w postaci zawiesiny doustnej zawiera paracetamol w stężeniu 40 mg/ml. Działania niepożądane tego preparatu zostały sklasyfikowane według układów narządowych i częstości występowania. W zakresie hematologicznym bardzo rzadko obserwuje się trombocytopenię, leukopenię oraz pancytopenię, które mogą prowadzić do zwiększonej skłonności do krwawień, infekcji i ogólnego osłabienia. W układzie nerwowym często występuje lekka senność, a niezbyt często zawroty głowy i nerwowość. W obrębie przewodu pokarmowego często zgłaszane są nudności i wymioty, a niezbyt często biegunka, ból brzucha i zaparcia, co może skutkować zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej. Istotnym ryzykiem jest hepatotoksyczność, manifestująca się wzrostem aktywności aminotransferaz, szczególnie po dużych dawkach paracetamolu, co wymaga ścisłego przestrzegania dawkowania.
alergiczne zapalenie skóry, biegunka, ból brzucha, ciężka reakcja skórna, hepatotoksyczność, leukopenia, nefrotoksyczność, nerwowość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, paracetamol, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, rumień, senność, skurcz oskrzeli, świąd, trombocytopenia, wymioty, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia nerkowe, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia oddechowe, zaburzenia skórne, zaburzenia wątrobowe, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Difortan 100 mg/g
Etofenamat, substancja czynna leku Difortan w postaci żelu o stężeniu 100 mg/g, wykazuje działania niepożądane głównie miejscowe, dotyczące skóry i tkanki podskórnej. Najczęściej obserwuje się świąd, rumień oraz miejscowe podrażnienie, występujące u 1-10% pacjentów, które zwykle ustępują po przerwaniu terapii. Rzadziej (0,01-0,1%) mogą pojawić się kontaktowe i alergiczne zapalenie skóry oraz fotodermatoza, wymagające przerwania stosowania leku i wdrożenia leczenia przeciwzapalnego lub przeciwhistaminowego. Bardzo rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje (<0,01%) obejmują pokrzywkę, zespół Stevensa-Johnsona oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (zespół Lyella), które wymagają natychmiastowej hospitalizacji i intensywnego leczenia ogólnoustrojowego i dermatologicznego.
alergiczne zapalenie skóry, bąbel pokrzywkowy, błona śluzowa, etofenamat, fotodermatoza, infekcja wtórna, kontaktowe zapalenie skóry, leczenie dermatologiczne, lek przeciwhistaminowy, miejscowy kortykosteroid, naczynie krwionośne, nadwrażliwość skóry, niesteroidowy lek przeciwzapalny, podrażnienie miejscowe, podrażnienie skóry, pokrzywka, promieniowanie UV, reakcja alergiczna typu IV, rumień, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia skóry, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Durogesic 12 mcg/h
System transdermalny Durogesic, zawierający fentanyl, był badany na 1565 dorosłych i 289 dzieci w 11 badaniach klinicznych, w tym badaniu z podwójnie ślepą próbą i grupą placebo. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) u dorosłych to nudności (35,7%), wymioty (23,2%), zaparcia (23,1%), senność (15,0%), zawroty głowy (13,1%) oraz ból głowy (11,8%). Profil bezpieczeństwa u dzieci jest podobny, z najczęstszymi działaniami niepożądanymi: wymioty (33,9%), nudności (23,5%), ból głowy (16,3%), zaparcia (13,5%), biegunka (12,8%) i świąd (12,8%). Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według układów i narządów oraz częstości występowania, z uwzględnieniem m.in. zaburzeń układu nerwowego, psychicznych, sercowo-naczyniowych i oddechowych. Wielokrotne stosowanie może prowadzić do tolerancji i uzależnienia, a nagłe odstawienie – do objawów odstawienia, w tym u noworodków matek stosujących fentanyl w ciąży.
alergiczne zapalenie skóry, badanie z podwójnie ślepą próbą, bezdech, bezsenność, ból nienowotworowy, ból nowotworowy, bradykardia, depresja, depresja oddechowa, drgawki kloniczne, fentanyl, grupa kontrolna placebo, hipowentylacja, jadłowstręt, kontaktowe zapalenie skóry, majaczenie, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, napad grand mal, niedobór androgenów, niedociśnienie tętnicze, niedrożność jelit, niedrożność jelit częściowa, objaw odstawienny, obrzęk obwodowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sinica, stan splątania, substancja czynna, system transdermalny, tachykardia, tolerancja lekowa, układ serotoninergiczny, uzależnienie lekowe, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie erekcji, zatrzymanie moczu, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olimestra 10 mg
Olmesartan medoksomil, substancja czynna leku Olimestra stosowanego w leczeniu nadciśnienia tętniczego w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący najczęstsze działania niepożądane takie jak ból głowy (7,7%), objawy grypopodobne (4,0%) oraz zawroty głowy (3,7%). W badaniach kontrolowanych placebo jedyną jednoznacznie związaną z lekiem reakcją była częstość zawrotów głowy (2,5% vs 0,9% placebo). Często obserwowano hipertriglicerydemię (2,0% vs 1,1%) oraz podwyższoną aktywność fosfokinazy kreatynowej (1,3% vs 0,7%). Działania niepożądane obejmują szeroki zakres układów: hematologiczne (małopłytkowość), immunologiczne (reakcje anafilaktyczne), metaboliczne (hipertriglicerydemia, hiperurykemia, rzadko hiperkaliemia), neurologiczne (zawroty głowy, bóle głowy), sercowo-naczyniowe (dławica piersiowa, rzadko niedociśnienie), oddechowe (zapalenie oskrzeli, gardła, kaszel), przewodu pokarmowego (zapalenie błony śluzowej, biegunka, nudności, rzadko enteropatia typu celiakii) oraz skórne i mięśniowo-szkieletowe (wysypki, bóle mięśni i stawów). Występują także zaburzenia nerek (krwiomocz, zakażenia, rzadko niewydolność) oraz objawy ogólne (ból, obrzęki, zmęczenie). U pacjentów geriatrycznych obserwuje się nieznaczny wzrost częstości niedociśnienia tętniczego, a u dzieci i młodzieży profil bezpieczeństwa jest zbliżony do dorosłych, z częstszym krwawieniem z nosa i nasileniem zawrotów głowy i bólu głowy przy dużych dawkach.
alergiczne zapalenie skóry, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, dławica piersiowa, enteropatia typu celiakii, fosfokinaza kreatynowa, hiperkaliemia, hipertriglicerydemia, hiperurykemia, krwawienie z nosa, krwiomocz, kurcz mięśni, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, olmesartan medoksomil, ostra niewydolność nerek, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, zakażenie dróg moczowych, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie gardła, zapalenie oskrzeli, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lenalidomide Gedeon Richter 20 mg
Lenalidomid stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaków wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z dominującą hematotoksycznością. Najczęściej obserwowane są neutropenia (do 79,0%), trombocytopenia (do 72,3%), anemia oraz gorączka neutropeniczna, które mogą osiągać stopień 3-4 ciężkości, wymagając ścisłego monitorowania morfologii krwi i ewentualnej modyfikacji dawkowania. W badaniach klinicznych odnotowano także wysoką częstość zakażeń, w tym zapalenia płuc (do 10,6%) i zakażeń górnych dróg oddechowych, a także objawy ze strony układu pokarmowego (biegunka do 54,5%, zaparcia do 56,1%) oraz układu nerwowego (neuropatia obwodowa do 71,8%, skurcze mięśni do 33,4%). W terapii skojarzonej z bortezomibem i deksametazonem oraz rytuksymabem obserwuje się dodatkowo ryzyko niedociśnienia tętniczego, odwodnienia i gorączki neutropenicznej.
alergiczne zapalenie skóry, astenia, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, biegunka, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, duszność, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, hipokaliemia, leukopenia, limfopenia, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudności, odwodnienie, parestezja, posocznica, skurcz mięśnia, świąd, szpiczak mnogi, trombocytopenia, wysypka, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie neutropeniczne, zakażenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zapalenie żołądka i jelit, zaparcie, zatorowość płucna, zespół mielodysplastyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Encorton 5 mg
Prednizon, stosowany zarówno krótkotrwale, jak i długotrwale, może wywoływać szerokie spektrum działań niepożądanych, szczególnie istotnych przy dawkach powyżej 5 mg/dobę i długotrwałej terapii. Do najważniejszych należą zaburzenia endokrynologiczne, takie jak wtórna niedoczynność kory nadnerczy i przysadki, zespół Cushinga, zahamowanie wzrostu u dzieci, zaburzenia cyklu miesiączkowego oraz zaburzenia gospodarki węglowodanowej (hiperglikemia, glukozuria, ujawnienie cukrzycy). W zakresie układu nerwowego obserwuje się wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego, drgawki, zawroty głowy i bóle głowy. Prednizon może także indukować zaburzenia psychiczne u 15-50% pacjentów, zwłaszcza przy dawkach 40 mg/dobę, manifestujące się objawami schizofrenii, manii lub majaczenia. W obrębie narządu wzroku występują zaćma podtorebkowa tylna (2,5-60% pacjentów), wzrost ciśnienia śródgałkowego i jaskra po leczeniu trwającym co najmniej rok.
alergiczne zapalenie skóry, aseptyczna martwica kości, bradykardia, cukrzyca utajona, drgawki, glukozuria, hiperglikemia, hipokaliemia, hirsutyzm, jaskra, katabolizm białek, kompresyjne złamanie kręgosłupa, kortykosteroid, miopatia steroidowa, nadciśnienie, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, patologiczne złamanie kości, perforacja jelita, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, retencja płynów, retencja sodu, rozstępy skórne, rumień, schizofrenia, toczeń rumieniowaty, trądzik, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, ujemny bilans azotowy, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie przełyku, wtórna niedoczynność kory nadnerczy, wybroczyny, wytrzeszcz, wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaćma podtorebkowa tylna, zahamowanie wzrostu, zapalenie trzustki, zasadowica hipokaliemiczna, zastoinowa niewydolność krążenia, zespół Cushinga, zespół zakrzepowo-zatorowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Evertas 4,6 mg/24 h
Rywastygmina w postaci systemu transdermalnego (plastrów) Evertas stosowana u pacjentów z otępieniem typu alzheimerowskiego wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, które należy uważnie monitorować. Najczęściej obserwowane są reakcje skórne w miejscu aplikacji plastra, głównie łagodne do umiarkowanych zaczerwienienia, z częstością przerwania leczenia do 2,3%, a u pacjentów rasy żółtej nawet do 8,4%. Inne często występujące działania to zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka), zakażenia układu moczowego, zaburzenia psychiczne (lęk, depresja, majaczenie), oraz objawy neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy). Rzadziej występują bradykardia, nadciśnienie tętnicze, czy reakcje alergiczne skóry. W badaniach klinicznych z udziałem 1670 pacjentów stosowano dawki do 13,3 mg/24 h przez 24-48 tygodni, przy czym działania niepożądane takie jak bezsenność i niewydolność serca były częstsze przy dawkach powyżej 13,3 mg/24 h.
agresja, alergiczne zapalenie skóry, badanie z podwójnie ślepą próbą, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba Parkinsona, dławica piersiowa, infekcja dróg moczowych, jadłowstręt, krwotok żołądkowo-jelitowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, nietrzymanie moczu, niewydolność serca, nudności i wymioty, objawy pozapiramidowe, otępienie, otępienie typu alzheimerowskiego, pęknięcie przełyku, podrażnienie skóry, rumień skóry, system transdermalny, system transdermalny rywastygminy, tachykardia, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenie elektrolitowe, zakażenie układu moczowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół chorego węzła zatokowego, złamanie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban Bluefish 10 mg
Rywaroksaban, stosowany u ponad 69 000 dorosłych i 488 pacjentów pediatrycznych w badaniach klinicznych fazy II i III, wykazuje profil bezpieczeństwa z dominującym ryzykiem krwawień, które są najczęstszym działaniem niepożądanym. Najczęściej obserwowane powikłania krwotoczne to krwawienia z nosa (4,5%) oraz z przewodu pokarmowego (3,8%). W profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego, przy dawce 10 mg rywaroksabanu, odsetek krwawień wynosił 6,8%, a niedokrwistości 5,9%. Ryzyko krwawień obejmuje zarówno krwawienia jawne, jak i utajone, które mogą prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej o różnym nasileniu, włącznie z ryzykiem zgonu. W porównaniu z antagonistami witaminy K, rywaroksaban częściej powoduje krwawienia z błon śluzowych oraz niedokrwistość, co wymaga monitorowania hemoglobiny i hematokrytu, zwłaszcza u pacjentów z niekontrolowanym ciężkim nadciśnieniem tętniczym lub stosujących leki wpływające na hemostazę.
alergiczne zapalenie skóry, aloplastyka stawu biodrowego, aminotransferazy, amylaza, antagonista witaminy K, bilirubina sprzężona, dławica piersiowa, działanie przeciwzakrzepowe, fosfataza alkaliczna, GGTP, hematokryt, hemostaza, hipoperfuzja, krwawienie domięśniowe, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z odbytnicy, krwotok z przewodu pokarmowego, lipaza, nadciśnienie tętnicze, nadpłytkowość, nefropatia związana z antykoagulantami, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niedokrwistość pooperacyjna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, stężenie bilirubiny, stężenie hemoglobiny, tachykardia, tętniak rzekomy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do stawu, zaburzenia czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atmina 9,5 mg/24 h
Rywastygmina w postaci systemu transdermalnego Atmina, stosowana u pacjentów z otępieniem typu alzheimerowskiego, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, które należy uważnie monitorować. Najczęściej obserwowane są reakcje skórne w miejscu aplikacji plastra, głównie łagodne do umiarkowanego zaczerwienienia, oraz zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i wymioty, występujące z częstością ≥1/100 do <1/10 przypadków. Inne działania niepożądane o częstości ≥1/100 do <1/10 obejmują zakażenia układu moczowego, jadłowstręt, zmniejszony apetyt, lęk, depresję, majaczenie, pobudzenie, ból głowy, omdlenia, zawroty głowy, nudności, wymioty, biegunkę, niestrawność, ból brzucha, wysypkę, nietrzymanie moczu, reakcje w miejscu aplikacji plastra, stany osłabienia, gorączkę oraz zmniejszenie masy ciała. Rzadziej występują upadki (≥1/10 000 do <1/1 000). Działania niepożądane takie jak bezsenność i niewydolność serca pojawiają się częściej przy dawkach >13,3 mg/24 h, natomiast dawka 13,3 mg/24 h nie różni się istotnie od placebo pod względem częstości tych zdarzeń.
alergiczne zapalenie skóry, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba Parkinsona, dławica piersiowa, jadłowstręt, konwencja MedDRA, krwotok żołądkowo-jelitowy, majaczenie, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niestrawność, nietrzymanie moczu, niewydolność serca, nudności i wymioty, objawy pozapiramidowe, odwodnienie, omamy, otępienie typu alzheimerowskiego, pęknięcie przełyku, reakcja skórna w miejscu aplikacji, system transdermalny rywastygminy, wrzód żołądka, zaburzenia przewodu pokarmowego, zakażenie układu moczowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mydocalm 50 mg
Profil bezpieczeństwa tolperyzonu (Mydocalm 50 mg) opiera się na danych od ponad 12 000 pacjentów, wskazując, że najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu skórnego, ogólnego, neurologicznego oraz przewodu pokarmowego. Reakcje nadwrażliwości stanowią 50-60% zgłoszonych działań niepożądanych, z większością łagodnych i samoistnie ustępujących, jednak bardzo rzadko mogą wystąpić zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, w tym obrzęk naczynioruchowy twarzy i warg. Częstość występowania działań niepożądanych według klasyfikacji MedDRA obejmuje m.in. zaburzenia neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, senność), żołądkowo-jelitowe (dyspepsja, nudności, biegunka), skórne (wysypka, świąd, pokrzywka) oraz rzadkie przypadki anemii, reakcji anafilaktycznych i uszkodzenia wątroby.
alergiczne zapalenie skóry, anemia, bezsenność, białkomocz, biegunka, ból głowy, ból mięśniowy, bradykardia, depresja, dławica piersiowa, duszność, dyspepsja, działanie niepożądane, hipoestezja, hipotensja, krwawienie z nosa, leukocytoza, Mydocalm, nudności, obniżone ciśnienie krwi, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśniowe, osteopenia, padaczka, palpitacje, parestezja, podwyższona kreatynina, pokrzywka, polidypsja, powiększenie węzłów chłonnych, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, świąd, szumy uszne, tachykardia, tolperyzon, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia skóry, zaburzenia żołądka, zaburzenie neurologiczne, zaparcia, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xerdoxo 10 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Xerdoxo 10 mg, jest doustnym antykoagulantem o dobrze udokumentowanym profilu bezpieczeństwa, potwierdzonym w 13 badaniach fazy III obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są krwawienia, w tym z nosa (4,5%) oraz przewodu pokarmowego (3,8%), co wynika z mechanizmu działania leku. Ryzyko krwawień, w tym utajonych i jawnych, może prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej, a objawy kliniczne zależą od lokalizacji i nasilenia krwawienia. W porównaniu z antagonistami witaminy K, rywaroksaban częściej powoduje krwawienia z błon śluzowych oraz niedokrwistość. Szczególnie narażeni są pacjenci z niekontrolowanym ciężkim nadciśnieniem tętniczym oraz osoby przyjmujące leki wpływające na hemostazę. Powikłania krwotoczne mogą manifestować się osłabieniem, bladością, zawrotami głowy, dusznością czy wstrząsem, a w ciężkich przypadkach mogą prowadzić do zespołu ciasnoty przedziałów powięziowych, niewydolności nerek lub nefropatii związanej z antykoagulantami.
alergiczne zapalenie skóry, antagonista witaminy K, cholestaza, dławica piersiowa, doustny antykoagulant, eozynofilowe zapalenie płuc, hemostaza, krwawienie z błon śluzowych, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadpłytkowość, nefropatia związana z antykoagulantami, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotocza, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, reakcja alergiczna, rywaroksaban, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica żył głębokich, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lenalidomide Teva 15 mg
Lenalidomid (Lenalidomide Teva) wykazuje zróżnicowany profil bezpieczeństwa zależny od wskazań klinicznych i schematów terapeutycznych, szczególnie w leczeniu szpiczaka mnogiego (MM), zespołów mielodysplastycznych (MDS) oraz chłoniaków. W terapii podtrzymującej po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT) u pacjentów z MM najczęstsze ciężkie działania niepożądane to zapalenie płuc (10,6%), zakażenia płuc (9,4%) oraz neutropenia (60,8-79,0%) i trombocytopenia (23,5-72,3%). W skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem dominują zmęczenie (73,7%), neuropatia obwodowa (71,8%) i hipokalcemia (50,0%). W schematach z deksametazonem obserwuje się także niewydolność nerek (6,3%) i zapalenie płuc (9,8%). U pacjentów z MDS i chłoniakami najczęstsze działania niepożądane to neutropenia (do 76,8%), trombocytopenia (46,4%), biegunka (do 34,8%) oraz żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, w tym zakrzepica żył głębokich i zatorowość płucna, stanowiąca istotne ryzyko kliniczne.
alergiczne zapalenie skóry, astenia, biegunka, ból pleców, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, gorączka, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, lenalidomid, Lenalidomide Teva, leukopenia, morfologia krwi, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudności, obrzęk obwodowy, odwodnienie, osłabione łaknienie, przeszczep komórek macierzystych, skurcze mięśni, świąd, szpiczak mnogi, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, wysypka, zaburzenia snu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie żołądka i jelit, zaparcie, zatorowość płucna, zespół mielodysplastyczny, zmęczenie, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ranozek 750 mg
Ranolazyna, dostępna w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Ranozek), wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych III fazy obejmujących 1030 pacjentów z przewlekłą dławicą piersiową. Działania niepożądane są najczęściej łagodne do umiarkowanych i pojawiają się głównie w pierwszych dwóch tygodniach terapii. Najczęściej zgłaszane objawy to zaparcia, nudności, wymioty, zawroty głowy oraz niedociśnienie tętnicze, z częstością występowania sięgającą do ≥1/10 (bardzo często) w niektórych grupach pacjentów, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku (≥75 lat), z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-80 ml/min) oraz u pacjentów z niską masą ciała (≤60 kg). W badaniach długoterminowych, takich jak MERLIN-TIMI 36 i RIVER-PCI, potwierdzono ogólną dobrą tolerancję leku, choć odnotowano zwiększoną częstość zastoinowej niewydolności serca (2,2% vs 1,0% placebo) oraz przemijających napadów niedokrwiennych (TIA 1,0% vs 0,2% placebo) przy dawce 1000 mg dwa razy na dobę.
alergiczne zapalenie skóry, drgawki kloniczne, filtracja kłębuszkowa, hiponatremia, klirens kreatyniny, krwiomocz, niedociśnienie tętnicze, niewydolność krążenia, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, omamy węchowe, ostra niewydolność nerek, parestezja, pokrzywka, przemijający napad niedokrwienny, przewlekła dławica piersiowa, przezskórna interwencja wieńcowa, ranolazyna, stan splątania, udar, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zapalenie dwunastnicy, zapalenie trzustki, zaparcie, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xiltess 15 mg
Lek Xiltess zawierający 15 mg rywaroksabanu wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z 13 badań klinicznych fazy III obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) oraz z przewodu pokarmowego (3,8%). U dzieci i młodzieży obserwuje się częstsze występowanie bólu głowy (16,7%), gorączki (11,7%), krwawień z nosa (11,2%), wymiotów (10,7%) oraz tachykardii (1,5%). Dodatkowo, u pacjentów pediatrycznych odnotowano małopłytkowość (4,6%) i zwiększone stężenie bilirubiny (1,5%), co wymaga monitorowania parametrów wątrobowych. Działania niepożądane u dzieci mają przeważnie łagodne do umiarkowanego nasilenie. Wśród dorosłych częstość występowania małopłytkowości jest niższa, a profil działań niepożądanych obejmuje również niedokrwistość, reakcje alergiczne, bóle głowy, krwotoki do oka, niedociśnienie, krwiaki, świąd, bóle kończyn oraz krwawienia z układu moczowo-płciowego.
alergiczne zapalenie skóry, ból głowy, dysfagia, enzymy wątrobowe, gorączka, krwawienie, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie tkankowe, krwawienie z nosa, krwawienie z układu moczowo-płciowego, krwiak, krwiak w miejscu wstrzyknięcia, krwotok do oka, krwotok miesiączkowy, krwotok pozabiegowy, krwotok z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, niedociśnienie, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, obrzęk naczynioruchowy, podwyższona bilirubina, reakcja alergiczna, rywaroksaban, świąd, tachykardia, wstrząs hipowolemiczny, wymioty, wysypka, zaburzenie funkcji wątroby, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Steper pro 10 mg/ml
Steper pro to aerozol zawierający bifonazol w stężeniu 10 mg/ml oraz etanol 301 mg/ml, stosowany miejscowo na skórę. W trakcie terapii mogą wystąpić działania niepożądane głównie ze strony skóry i tkanki podskórnej, takie jak kontaktowe i alergiczne zapalenie skóry, rumień, świąd, wysypka, pokrzywka, pęcherzyki, łuszczenie, wyprysk, suchość, podrażnienie oraz maceracja skóry. Dodatkowo mogą pojawić się miejscowe reakcje w miejscu aplikacji, w tym ból i obrzęk obrzeżny. Wszystkie wymienione działania niepożądane mają nieznaną częstość występowania, co oznacza brak precyzyjnych danych epidemiologicznych. Objawy te zwykle ustępują po zakończeniu leczenia, co wskazuje na ich odwracalny charakter.
aerozol na skórę, alergiczne zapalenie skóry, bifonazol, ból w miejscu podania, działanie niepożądane, kontaktowe zapalenie skóry, łuszczenie skóry, maceracja naskórka, maceracja skóry, MedDRA, monitorowanie działań niepożądanych, obrzęk obrzeżny, pęcherzyk, pieczenie skóry, pokrzywka, rumień, Steper pro, suchość skóry, świąd, wyprysk, zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Formaldehyd – Działania niepożądane
Formaldehyd jest stosowany w produkcji szczepionek jako środek inaktywujący wirusy lub detoksykujący toksyny bakteryjne, występując w gotowych preparatach w śladowych ilościach, np. w szczepionkach Act-HIB, Boostrix Polio, Fluarix Tetra, Infanrix-IPV oraz VaxigripTetra. Pomimo minimalnej zawartości formaldehydu, może on wywoływać działania niepożądane, głównie reakcje nadwrażliwości i alergiczne, takie jak kontaktowe zapalenie skóry, pokrzywka, wysypka, świąd, a w bardzo rzadkich przypadkach reakcje anafilaktyczne. Działania te dotyczą przede wszystkim układu immunologicznego, skóry oraz, sporadycznie, układu oddechowego, manifestując się m.in. dusznością czy skurczem oskrzeli. Częstość występowania tych reakcji jest niska, a ryzyko poważnych powikłań minimalne ze względu na śladowe stężenia formaldehydu w szczepionkach.
adrenalina, alergiczne zapalenie skóry, anafilaksja, atopia, detoksykacja toksyn bakteryjnych, formaldehyd, inaktywacja wirusów, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość krzyżowa, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, podrażnienie dróg oddechowych, pokrzywka, protokół desensytyzacji, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd, swoiste IgE, test płatkowy, test punktowy, wyprysk atopowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban Reddy 10 mg
Rywaroksaban, będący bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa, wykazuje profil bezpieczeństwa oceniony w 13 badaniach fazy III na 69 608 dorosłych i 488 pacjentach pediatrycznych. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, z częstością 4,5% dla krwawień z nosa i 3,8% dla krwotoków z przewodu pokarmowego. Częstość krwawień zależy od wskazania klinicznego: profilaktyka ŻChZZ po alloplastyce stawów wiąże się z 6,8% ryzykiem krwawień, a leczenie ZŻG i ZP z 23%. Inne działania niepożądane obejmują niedokrwistość (do 5,9% w profilaktyce ŻChZZ), reakcje alergiczne, zawroty głowy, krwotoki mózgowe, tachykardię, niedociśnienie, krwawienia z układu oddechowego i pokarmowego, zaburzenia czynności wątroby oraz poważne reakcje skórne jak zespół Stevensa-Johnsona. Ryzyko krwawień jest szczególnie podwyższone u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem, stosujących leki wpływające na hemostazę oraz u kobiet poniżej 55 roku życia z nasilonymi krwawieniami miesiączkowymi.
alergiczne zapalenie skóry, alloplastyka stawu, antagonista witaminy K, ból głowy, cholestaza, eozynofilowe zapalenie płuc, inhibitor czynnika Xa, krwawienie miesiączkowe, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwiak, krwiomocz, krwioplucie, krwotok oczny, krwotok skórny, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok z układu moczowo-płciowego, migotanie przedsionków, nadpłytkowość, nefropatia związana z antykoagulantami, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, pokrzywka, profil bezpieczeństwa rywaroksabanu, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica żył głębokich, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zawroty głowy, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół nadwrażliwości polekowej, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększona aktywność aminotransferaz, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Eslibon 600 mg
Octan eslikarbazepiny, substancja czynna leku Eslibon, wykazuje profil działań niepożądanych obserwowanych u 51% pacjentów z napadami częściowymi (n=2434), głównie o łagodnym do umiarkowanego nasileniu, z typowym występowaniem na początku terapii. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, senność, ból głowy i nudności, występujące u mniej niż 3% pacjentów. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz częstość nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hiponatremii, zespół nieadekwatnego wydzielania ADH, wydłużenie odstępu PR z możliwością bloku przedsionkowo-komorowego, a także potencjalne ciężkie reakcje, takie jak zahamowanie czynności szpiku, reakcje anafilaktyczne, zespół Stevensa-Johnsona i toczeń rumieniowaty układowy. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do zaburzeń metabolizmu kostnego, w tym osteopenii i osteoporozy.
alergiczne zapalenie skóry, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, hiponatremia, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, leukopenia, małopłytkowość, napad częściowy, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, objaw neurologiczny, octan eslikarbazepiny, osteopenia, osteoporoza, podciśnienie ortostatyczne, podwójne widzenie, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, toczeń rumieniowaty układowy, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakażenie dróg moczowych, zapalenie trzustki, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zespół nieadekwatnego wydzielania ADH, zespół Stevensa-Johnsona