alergiczne zapalenie skóry
Alergiczne zapalenie skóry (AZS, atopowe zapalenie skóry) to przewlekła, nawrotowa choroba zapalna skóry, charakteryzująca się intensywnym świądem, suchością i stanem zapalnym. Jest częścią tzw. marszu alergicznego i często współwystępuje z innymi chorobami atopowymi, takimi jak astma oskrzelowa czy alergiczny nieżyt nosa.
W patogenezie AZS kluczową rolę odgrywa dysfunkcja bariery naskórkowej oraz nieprawidłowa odpowiedź immunologiczna. Mutacje w genie kodującym filagrynę – białko odpowiedzialne za utrzymanie integralności naskórka – predysponują do rozwoju choroby. Proces zapalny jest napędzany przez limfocyty Th2 i Th22, które produkują cytokiny prozapalne, takie jak IL-4, IL-13 i IL-22.
Diagnostyka AZS opiera się na kryteriach klinicznych, w tym występowaniu charakterystycznych zmian skórnych (zaczerwienienie, grudki, strupy, lichenifikacja) w typowych lokalizacjach (zgięcia łokciowe, podkolanowe, twarz, szyja), uporczywym świądzie oraz przewlekłym i nawrotowym przebiegu. Pomocne są również testy alergiczne identyfikujące potencjalne alergeny.
Leczenie ma charakter wielokierunkowy i obejmuje: nawilżanie i natłuszczanie skóry emolientami, stosowanie miejscowych glikokortykosteroidów i inhibitorów kalcyneuryny w okresach zaostrzeń, unikanie zidentyfikowanych alergenów oraz edukację pacjenta. W ciężkich przypadkach stosuje się fototerapię, leki immunosupresyjne (cyklosporyna A, metotreksat) lub nowoczesne terapie biologiczne (dupilumab).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Tranexamic acid Baxter 100 mg/ml
Tranexamic acid Baxter, zawierający kwas traneksamowy w stężeniu 100 mg/ml, jest skutecznym środkiem antyfibrynolitycznym, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do najczęściej obserwowanych należą nudności (≥1/100 do <1/10), natomiast wymioty i biegunka występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie zagrażające życiu reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, oraz ryzyko drgawek, które pojawiają się zwłaszcza przy niewłaściwym stosowaniu leku. Ponadto, kwas traneksamowy może powodować zaburzenia widzenia, w tym upośledzenie widzenia kolorów, a także alergiczne zapalenie skóry, których częstość występowania nie jest dokładnie określona.
alergiczne zapalenie skóry, anafilaksja, biegunka, drgawki, fibrynoliza, kwas traneksamowy, niedociśnienie tętnicze, nudności, odwodnienie, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, udar mózgu, upośledzenie widzenia, wymioty, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie widzenia, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, złe samopoczucie - Leksykon substancji czynnych
Karbamazepina – Działania niepożądane
Karbamazepina jest szeroko stosowana w leczeniu padaczki, neuralgii nerwu trójdzielnego oraz zaburzeń afektywnych dwubiegunowych, jednak jej stosowanie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które wymagają ścisłego monitorowania, zwłaszcza w początkowym okresie terapii i u osób starszych. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą ośrodkowego układu nerwowego i obejmują zawroty głowy, ataksję, senność i zmęczenie (≥1/10), a także bóle głowy, podwójne widzenie i zaburzenia akomodacji (≥1/100 do <1/10). Działania ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i wymioty, występują bardzo często, a reakcje skórne, w tym pokrzywka i alergiczne zapalenie skóry, również są powszechne. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczna nekroliza naskórka (TEN), które mogą być związane z obecnością alleli HLA-A*3101 i HLA-B*1502 u pacjentów z określonych grup etnicznych.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie skóry, aplazja czerwonokrwinkowa, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, choreoatetoza, diplopia, dyskineza, dyzartria, eozynofilia, erytrodermia, ginekomastia, hiperamonemia, hiperprolaktynemia, hipogammaglobulinemia, hiponatremia, hirsutyzm, leukopenia, limfadenopatia, mlekotok, neuralgia nerwu trójdzielnego, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, osteomalacja, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, padaczka, pancytopenia, parestezje, pokrzywka, ruchy mimowolne, rumień wielopostaciowy, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, zaburzenia akomodacji, zaburzenia czynności tarczycy, zaburzenia okoruchowe, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zapalenie jelita grubego, zapalenie nerwów obwodowych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrucie wodne, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zanikających dróg żółciowych, złośliwy zespół neuroleptyczny, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ralik 375 mg
Ranolazyna, stosowana w leczeniu przewlekłej dławicy piersiowej, wykazuje profil działań niepożądanych o najczęściej łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, pojawiających się głównie w ciągu pierwszych dwóch tygodni terapii. W badaniu klinicznym III fazy (n=1030) najczęstsze działania niepożądane obejmowały zaburzenia metaboliczne (hiponatremia, odwodnienie), neurologiczne (zawroty głowy, ból głowy, omdlenia), psychiczne (lęk, bezsenność, splątanie), a także dolegliwości żołądkowo-jelitowe (zaparcia 8% u pacjentów ≥75 lat, nudności 6%, wymioty 4%). Rzadziej obserwowano zaburzenia naczyniowe (niedociśnienie tętnicze 5% u osób starszych), skórne, mięśniowo-szkieletowe oraz nerkowe (ostra niewydolność nerek <1%). W badaniu RIVER-PCI odnotowano zwiększoną częstość zastoinowej niewydolności serca (2,2% vs 1,0% placebo) oraz przemijających napadów niedokrwiennych (1,0% vs 0,2%). Działania niepożądane występowały częściej u pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30–80 ml/min) oraz u osób z niską masą ciała (≤60 kg). Zmiany parametrów laboratoryjnych, takie jak wzrost kreatyniny i mocznika, wydłużenie QT, wymagały monitorowania, jednak nie wskazywały na toksyczność nerek.
alergiczne zapalenie skóry, dławica piersiowa, drgawki kloniczne, duszność, filtracja kłębuszkowa, hiponatremia, kanaliki nerkowe, klirens kreatyniny, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezje, personel medyczny, podwójne widzenie, przemijający napad niedokrwienny, ranolazyna, rewaskularyzacja, stan splątania, szumy uszne, zaburzenia chodu, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia erekcji, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia świadomości, zapalenie dwunastnicy, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zawroty głowy ortostatyczne - Leksykon substancji czynnych
Dimetynden – Działania niepożądane
Dimetyndenu maleinian, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, stosowany jest miejscowo w postaci żeli (np. ALLERTEC FOXILL, Fenistil) oraz doustnie (Fenistil, Zidenac). Działania niepożądane po aplikacji miejscowej obejmują głównie łagodne, przemijające reakcje skórne, takie jak uczucie pieczenia, suchość skóry oraz alergiczne zapalenie skóry (częstość nieznana). Doustne preparaty wykazują szerszy profil działań niepożądanych, w tym bardzo rzadkie (<1/10 000) reakcje rzekomoanafilaktyczne (obrzęk twarzy, gardła, duszność), rzadkie (≥1/10 000 do <1/1 000) zaburzenia psychiczne (pobudzenie) oraz często występujące (≥1/10 do <1/10) objawy ze strony układu nerwowego, takie jak senność, zmęczenie i nerwowość. Senność, najczęstszy efekt ogólnoustrojowy, może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, szczególnie na początku terapii.
alergiczne zapalenie skóry, dimetyndenu maleinian, działanie przeciwhistaminowe, efekt cholinolityczny, fenylefryna, krwawienie z nosa, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, nadwrażliwość typu IV, obrzęk gardła, obrzęk twarzy, pharmacovigilance, pieczenie skóry, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, suchość błony śluzowej nosa, suchość jamy ustnej, suchość skóry, warstwa rogowa naskórka, zaburzenia psychiczne, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Osaver 20 mg
Olmesartan medoksomil, składnik aktywny leku Osaver, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący najczęstsze działania niepożądane takie jak ból głowy (7,7%), objawy grypopodobne (4,0%) oraz zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego (3,7%). W badaniach kontrolowanych placebo, zawroty głowy ośrodkowe występowały u 2,5% pacjentów leczonych olmesartanem w porównaniu do 0,9% w grupie placebo. Zauważono również nieznacznie wyższą częstość hipertriglicerydemii (2,0% vs 1,1%) oraz podwyższonej aktywności fosfokinazy kreatynowej (1,3% vs 0,7%). Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), obejmując m.in. małopłytkowość, reakcje anafilaktyczne, zapalenia błon śluzowych, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, a także rzadkie przypadki autoimmunologicznego zapalenia wątroby i rabdomiolizy.
alergiczne zapalenie skóry, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, dławica piersiowa, enteropatia typu celiakii, enzymy wątrobowe, fosfokinaza kreatynowa, hipertriglicerydemia, hiperurykemia, krwawienie z nosa, krwiomocz, letarg, małopłytkowość, niedociśnienie, niestrawność, niewydolność nerek, nudności, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, olmesartan medoksomil, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, stężenie kreatyniny, stężenie mocznika we krwi, zakażenie dróg moczowych, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka i jelit, zapalenie gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie stawów, zapalenie wątroby autoimmunologiczne, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bimaroz Duo (0,3 mg + 5 mg)/ml
Profil bezpieczeństwa leku Bimaroz Duo, zawierającego bimatoprost i tymolol, opiera się na danych klinicznych potwierdzających, że działania niepożądane są zgodne z tymi obserwowanymi dla poszczególnych składników. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest przekrwienie spojówek, występujące u około 26% pacjentów, zwykle o łagodnym nasileniu i prowadzące do odstawienia leku u 1,5% chorych. Działania niepożądane dotyczą głównie oka i mają charakter miejscowy, choć tymolol może być wchłaniany do krążenia ogólnego, co niesie ryzyko efektów typowych dla beta-adrenolityków, jednak z mniejszą częstością niż przy podaniu ogólnoustrojowym. Wśród zgłaszanych działań niepożądanych dominują objawy takie jak przekrwienie spojówek (≥10%), punkcikowe zapalenie rogówki, świąd, pieczenie, suchość oka, a także zmiany pigmentacyjne i periorbitopatia po zastosowaniu analogów prostaglandyn (PAP).
alergia oczu, alergiczne zapalenie skóry, anafilaksja, arytmia, astma, beta-adrenolityk, bezsenność, bimatoprost i tymolol, blefarospazm, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, choroba bronchospastyczna, depresja, diplopia, duszność, dyspepsja, halucynacja, hipoglikemia, koszmar senny, łuszczyca, łysienie, miastenia, nadmierne owłosienie, nadżerka rogówki, niedokrwienie mózgu, niewydolność serca, nieżyt nosa, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk plamki, obrzęk powiek, obrzęk spojówek, odwarstwienie naczyniówki, omdlenie, parestezja, periorbitopatia, pigmentacja tęczówki, przekrwienie spojówek, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, światłowstręt, udar mózgu, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie smaku, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie tęczówki, zastoinowa niewydolność serca, zawrót głowy, zwapnienie rogówki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Acnelec 1 mg/g
Acnelec w postaci żelu zawiera adapalen w stężeniu 1 mg/g i jest związany z szeregiem działań niepożądanych, głównie dermatologicznych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwowane objawy to sucha skóra, podrażnienie, pieczenie oraz rumień, występujące z częstością ≥1/100 do <1/10. Rzadziej pojawiają się kontaktowe zapalenie skóry, wyprysk, świąd, łuszczenie się skóry, oparzenia słoneczne oraz przejściowe nasilenie zmian trądzikowych. Występują także działania o nieznanej częstości, takie jak ból, obrzęk skóry, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, oparzenia miejscowe (w tym oparzenia II stopnia), a także zmiany pigmentacyjne. W przypadku okolic oczu mogą wystąpić podrażnienie, rumień, świąd i obrzęk powiek, co wymaga ostrożności przy aplikacji. Należy również monitorować rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje systemowe, takie jak reakcja anafilaktyczna i obrzęk naczynioruchowy.
adapalen, alergiczne zapalenie skóry, dyskomfort skóry, glikol propylenowy, hiperpigmentacja skóry, hipopigmentacja skóry, klasyfikacja częstości, kontaktowe zapalenie skóry, łuszczenie skóry, narząd wzroku, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, oparzenie drugiego stopnia, oparzenie miejscowe, oparzenie słoneczne, parahydroksybenzoesan metylu, pieczenie skóry, podrażnienie powiek, podrażnienie skóry, powikłania, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja systemowa, reakcja typu opóźnionego, retinoidy, rumień, rumień powiek, sucha skóra, świąd, świąd powiek, trądzik, wyprysk z podrażnienia, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia oka, zaburzenia skóry, zmiany trądzikowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tranexamic acid Accord 100 mg/ml
Kwas traneksamowy, stosowany w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 100 mg/ml (Tranexamic acid Accord), wykazuje działanie przeciwfibrynolityczne, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, oraz drgawki, zwłaszcza przy niewłaściwym podaniu, mają częstość nieznaną, ale mogą stanowić poważne zagrożenie dla pacjenta. Zaburzenia naczyniowe, takie jak niedociśnienie tętnicze z utratą świadomości po szybkim wstrzyknięciu dożylnym oraz zakrzepica żył i tętnic, są istotnymi powikłaniami wynikającymi z mechanizmu działania leku. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i biegunka, występujące z częstością ≥1/100 do <1/10. Alergiczne zapalenie skóry pojawia się niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i manifestuje się wysypką, świądem oraz rumieniem.
alergiczne zapalenie skóry, anafilaksja, drgawki, działanie przeciwfibrynolityczne, fibrynoliza, kwas traneksamowy, MedDRA, niedociśnienie tętnicze, reakcja nadwrażliwości, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia skóry, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zakrzepica, zatorowość, zatorowość płucna - Leksykon substancji czynnych
Disulfiram – Działania niepożądane
Disulfiram, stosowany w terapii uzależnienia od alkoholu (dostępny m.in. w postaci tabletek 500 mg i implantów 100 mg), wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które wymagają ścisłego monitorowania. Do najważniejszych należą zaburzenia psychiczne, takie jak reakcje psychotyczne, stany depresyjne, paranoja, schizofrenia oraz mania, a także obniżenie libido. W obrębie układu nerwowego obserwuje się senność, zapalenie nerwów obwodowych i nerwu wzrokowego, encefalopatię oraz charakterystyczny metaliczny posmak w ustach. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego obejmują nudności i wymioty, które mogą prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalną hepatotoksyczność leku, wymagającą regularnej kontroli enzymów wątrobowych. Ponadto mogą wystąpić reakcje alergiczne skórne oraz przemijająca impotencja, zmęczenie i cuchnący oddech.
alergiczne zapalenie skóry, arytmia, dehydrogenaza aldehydu octowego, depresja oddechowa, disulfiram, drgawki, duszność, działanie hepatotoksyczne, encefalopatia, enzymy wątrobowe, hiperwentylacja, kołatanie serca, mania, methemoglobinemia, nadciśnienie, niedociśnienie, obniżenie libido, obniżenie odcinka ST, paranoja, pokrzywka, przemijająca impotencja, reakcja disulfiram-alkohol, reakcja disulfiramowa, reakcja psychotyczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, schizofrenia, skurcz oskrzeli, stan depresyjny, tachykardia, terapia odwykowa, uszkodzenie komórek wątroby, uzależnienie od alkoholu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zapalenie nerwów obwodowych, zapalenie nerwu wzrokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lenalidomide Ranbaxy 25 mg
Lenalidomid, stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaków, charakteryzuje się zróżnicowanym profilem bezpieczeństwa zależnym od wskazania i schematu terapii. Najpoważniejsze działania niepożądane obejmują żylne choroby zakrzepowo-zatorowe (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna), neutropenię stopnia 3-4, gorączkę neutropeniczną, zapalenie płuc, niewydolność nerek (w tym ostrą) oraz zakażenia dróg oddechowych. W badaniach klinicznych u pacjentów po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT) częstość neutropenii sięgała 60,8-79,0%, a zapalenie płuc występowało u 9,4-10,6%. W skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem obserwowano m.in. niedociśnienie tętnicze (6,5%) i zakażenia płuc (5,7%). Typowe działania niepożądane to również biegunka (do 54,5%), zmęczenie (do 73,7%), trombocytopenia (do 72,3%) oraz wysypka (do 31,7%).
alergiczne zapalenie skóry, astenia, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, chłoniak, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, leukopenia, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk obwodowy, pancytopenia, szpiczak mnogi, trombocytopenia, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie żołądka i jelit, zatorowość płucna, zespół mielodysplastyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – ALLERTEC FOXILL 1 mg/g
Produkt leczniczy ALLERTEC FOXILL w postaci żelu zawiera dimetyndenu maleinian w stężeniu 1 mg/g i jest stosowany miejscowo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są łagodne, przemijające reakcje skórne w miejscu aplikacji, takie jak uczucie pieczenia, suchość skóry oraz alergiczne zapalenie skóry. Częstość występowania tych działań niepożądanych jest określona jako „częstość nieznana”, co oznacza, że nie można jej precyzyjnie oszacować na podstawie dostępnych danych. W składzie preparatu znajdują się również substancje pomocnicze, takie jak benzalkoniowy chlorek (0,05 mg/g) i glikol propylenowy (150 mg/g), które mogą przyczyniać się do podrażnień i reakcji alergicznych, zwłaszcza u osób z nadwrażliwością na te składniki.
alergiczne zapalenie skóry, chlorek benzalkoniowy, dimetyndenu maleinian, glikol propylenowy, łuszczenie naskórka, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość na substancję czynną, pieczenie skóry, przesuszenie skóry, reakcja miejscowa skórna, reakcja skórna, suchość skóry, świąd skóry, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olmesartan LEK-AM 40 mg
Olmesartan medoksomil, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się najczęstszymi działaniami niepożądanymi takimi jak ból głowy (7,7%), objawy grypopodobne (4,0%) oraz zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego (2,5% vs 0,9% placebo). Rzadziej obserwuje się hipertriglicerydemię (2,0% vs 1,1% placebo) oraz wzrost aktywności fosfokinazy kreatynowej (1,3% vs 0,7% placebo). Wśród poważnych działań niepożądanych wymienia się reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, autoimmunologiczne zapalenie wątroby z okresem utajenia od kilku miesięcy do lat, ostrą niewydolność nerek oraz enteropatię typu celiakii. U osób starszych zwiększa się częstość niedociśnienia tętniczego, co wymaga ostrożności w monitorowaniu terapii.
alergiczne zapalenie skóry, antagonista receptora angiotensyny II, astenia, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, brak laktazy, dławica piersiowa, enteropatia typu celiakii, fosfokinaza kreatynowa, hiperkaliemia, hipertriglicerydemia, hiperurykemia, krwiomocz, kurcze mięśni, letarg, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, nudności, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, olmesartan medoksomil, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, świąd, wymioty, wysypka, zakażenie dróg moczowych, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie stawów, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Bimatoprost – Działania niepożądane
Bimatoprost, analog prostaglandyny stosowany w leczeniu jaskry i nadciśnienia ocznego, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach klinicznych. Najczęstsze działania niepożądane obejmują nadmierny wzrost rzęs (do 45% pacjentów w pierwszym roku), przekrwienie spojówek (do 44%) oraz świąd oczu (do 14%), z tendencją do zmniejszania się częstości nowych zgłoszeń po 2-3 latach terapii. Charakterystycznym efektem jest periorbitopatia po zastosowaniu analogu prostaglandyn (PAP), manifestująca się zmianami lipodystroficznymi w okolicy oczodołu, takimi jak pogłębienie bruzdy powieki, ptoza, zapadnięcie oczu czy retrakcja powieki, które mogą pojawić się już po miesiącu leczenia. Ponadto, bimatoprost może powodować trwałą hiperpigmentację tęczówki, obserwowaną u 0,5-1,5% pacjentów po 12 miesiącach stosowania preparatów o stężeniu 0,1-0,3 mg/ml. Większość działań niepożądanych ma łagodne lub umiarkowane nasilenie, a odsetek przerwania terapii z ich powodu nie przekracza 9% w pierwszym roku.
alergiczne zapalenie skóry, anafilaksja, analog prostaglandyny, bimatoprost, choroba bronchospastyczna, fotofobia, hiperpigmentacja tęczówki, hipertrichoza, hipotensja, hirsutyzm, jaskra, nadciśnienie oczne, nadciśnienie tętnicze, nadżerka rogówki, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk plamki, periorbitopatia, pigmentacja tęczówki, POChP, przekrwienie spojówek, ptoza, punkty łzowe, skurcz oskrzeli, zaburzenia skóry, zapalenie rogówki, zapalenie tęczówki, zespół suchego oka, zwapnienie rogówki - Leksykon substancji czynnych
Etofenamat – Działania niepożądane
Etofenamat, jako miejscowo stosowany niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje profil działań niepożądanych głównie ze strony skóry i tkanki podskórnej oraz układu immunologicznego. Najczęściej obserwowane reakcje skórne to świąd, rumień oraz miejscowe podrażnienie (częstość ≥1/100 do <1/10), a także zapalenie skóry i pieczenie (≥1/1 000 do <1/100). Rzadziej występują kontaktowe i alergiczne zapalenie skóry, fotodermatozy oraz reakcje pęcherzowe, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (<1/10 000). Reakcje nadwrażliwości immunologicznej, w tym anafilaksje, mogą pojawić się rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) lub o nieznanej częstości i obejmują objawy od miejscowych reakcji alergicznych po ciężkie reakcje ogólnoustrojowe, takie jak obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli i duszność. W przypadku stosowania plastrów na duże powierzchnie skóry i przez dłuższy czas istnieje ryzyko wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych charakterystycznych dla NLPZ, w tym zaburzeń żołądkowo-jelitowych, nerkowych i wątrobowych.
alergiczne zapalenie skóry, anafilaksja, astma, duszność, etofenamat, fotodermatoza, kontaktowe zapalenie skóry, martwica naskórka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, plaster leczniczy, pokrzywka, reakcja fotouczuleniowa, reakcja nadwrażliwości, rumień, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, układ immunologiczny, wstrząs anafilaktyczny, wysypka pęcherzowa, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia skóry, zaburzenia układu krwiotwórczego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivastigmine Mylan 3 mg
Rywastygmina, stosowana w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego oraz otępienia związanego z chorobą Parkinsona, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak nudności (38%) i wymioty (23%), szczególnie nasilonymi podczas ustalania dawki. Kobiety są bardziej podatne na te objawy oraz na utratę masy ciała. Wśród działań niepożądanych układu nerwowego często występują zawroty głowy, drżenie, bóle głowy, senność oraz u pacjentów z chorobą Parkinsona dodatkowo dyskineza, hipokineza, spowolnienie ruchowe i objaw koła zębatego. Istotne jest ryzyko nasilenia objawów parkinsonowskich – w badaniu 24-tygodniowym 27,3% pacjentów leczonych rywastygminą doświadczyło zdarzeń niepożądanych wskazujących na pogorszenie stanu, w porównaniu do 15,6% w grupie placebo, z drżeniem (10,2% vs 3,9%) i nasileniem choroby Parkinsona (3,3% vs 1,1%) jako najczęstszymi objawami.
agresja, alergiczne zapalenie skóry, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, depresja, dezorientacja, dławica piersiowa, drgawki, drżenie, dyskineza, dystonia, halucynacje wzrokowe, hipokineza, jadłowstręt, koszmary senne, krwawienie z przewodu pokarmowego, lęk, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nadmierne wydzielanie śliny, niedociśnienie tętnicze, niepokój ruchowy, nudności i wymioty, objaw koła zębatego, objawy pozapiramidowe, odwodnienie, otępienie typu alzheimerowskiego, otępienie w chorobie Parkinsona, pęknięcie przełyku, pobudzenie, senność, spowolnienie ruchowe, tachykardia, zaburzenia rytmu serca, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Espumisan 100 mg/ml 100 mg/ml
Espumisan w postaci kropli doustnych (emulsja) zawiera 100 mg symetykonu w 1 ml i jest stosowany w celu redukcji napięcia powierzchniowego pęcherzyków gazu w przewodzie pokarmowym. Produkt ma postać mlecznobiałej emulsji o niskiej lepkości, która może ulegać stopniowemu żółknięciu podczas przechowywania. Monitorowanie bezpieczeństwa stosowania wykazało występowanie działań niepożądanych o nieznanej częstości, głównie reakcji nadwrażliwości skórnych, takich jak pokrzywka, wysypka, rumień, świąd oraz alergiczne zapalenie skóry. Objawy te mogą manifestować się różnorodnie i wymagają uważnej obserwacji podczas terapii.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Aethoxysklerol 0,5% 5 mg/ml
Lauromakrogol 400, substancja czynna preparatu Aethoxysklerol 0,5% (5 mg/ml roztwór do wstrzykiwań), stosowany w terapii żylaków kończyn dolnych, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, które najczęściej mają charakter przejściowy. Do najczęstszych należą miejscowe reakcje skórne, takie jak przebarwienia i siniaki, a także ból i zakrzepica w miejscu wstrzyknięcia. Ryzyko poważniejszych powikłań, w tym martwicy tkanek, wzrasta wraz ze zwiększeniem stężenia i objętości podanego preparatu oraz w przypadku nieumyślnego podania do tkanek okołożylakowych. Wśród rzadkich, ale istotnych działań niepożądanych wymienia się zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych (≥1/1000 do <1/100), zakrzepicę żył głębokich (≥1/10000 do <1/1000) oraz bardzo rzadkie przypadki zatoru płucnego (<1/10000), które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
afazja, alergiczne zapalenie skóry, ataksja, dezorientacja, duszność, kardiomiopatia stresowa, kołatanie serca, lauromakrogol, martwica tkanek, napad astmy, neowaskularyzacja, niedowład połowiczy, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka kontaktowa, pokrzywka uogólniona, skleroterapia, uraz nerwu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie ciśnienia krwi, zaburzenie krążenia mózgowego, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył, zapaść naczyniowa, zator płucny, zatrzymanie krążenia, zespół takotsubo, żylaki kończyn dolnych - Leksykon leków
Działania niepożądane – APAP dla dzieci FORTE smak malinowy 40 mg/ml
Produkt leczniczy APAP dla dzieci FORTE smak malinowy to zawiesina doustna zawierająca paracetamol w stężeniu 40 mg/ml, stosowana w terapii pediatrycznej. W trakcie stosowania mogą wystąpić działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które należy monitorować. Do najczęstszych należą nudności i wymioty (≥1/100 do <1/10), a także lekka senność (≥1/100 do <1/10). Niezbyt często obserwuje się zawroty głowy, nerwowość, biegunkę, ból brzucha, zaparcia oraz uczucie palenia w gardle (≥1/1000 do ≤1/100). Bardzo rzadkie działania obejmują trombocytopenię, leukopenię, pancytopenię (≤1/10 000), skurcz oskrzeli u pacjentów predysponowanych oraz ciężkie reakcje skórne. Nefrotoksyczność występuje niezbyt często, głównie przy długotrwałym stosowaniu, a hepatotoksyczność manifestuje się podwyższeniem aktywności aminotransferaz, szczególnie po dużych dawkach.
alergiczne zapalenie skóry, aminotransferaza, biała krwinka, ciężka reakcja skórna, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, działanie niepożądane, element morfotyczny krwi, farmakoterapia, hepatotoksyczność, konwencja MedDRA, leukopenia, nefrotoksyczność, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, paracetamol, płytka krwi, pokrzywka, rumień, skurcz oskrzeli, substancja czynna, trombocytopenia, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie wątrobowe, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zawiesina doustna - Leksykon substancji czynnych
Desmopresyna – Działania niepożądane
Desmopresyna, stosowana głównie w leczeniu moczówki prostej ośrodkowej oraz nokturii, wykazuje profil działań niepożądanych zależny od wieku pacjenta, dawki i drogi podania. U dorosłych najczęściej obserwuje się ból głowy (12%), hiponatremię (6%), zawroty głowy (3%) oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności (4%) i ból brzucha (3%). W terapii nokturii preparatem Noqturina dominują suchość w ustach (13%) i ból głowy (3%). U dzieci najczęstszym działaniem niepożądanym jest ból głowy (1%), a także rzadziej występujące zaburzenia psychiczne (np. chwiejność emocjonalna 0,1%) oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Najpoważniejszym powikłaniem jest hiponatremia, wynikająca z nadmiernej retencji wody i rozcieńczenia osocza, manifestująca się objawami neurologicznymi i metabolicznymi, a w ciężkich przypadkach prowadząca do drgawek i śpiączki. Ryzyko hiponatremii wzrasta wraz z dawką, jest wyższe u kobiet, osób starszych (>65 lat) oraz pacjentów z niskim wyjściowym stężeniem sodu, co wymaga regularnej kontroli elektrolitów i ograniczenia podaży płynów.
alergiczne zapalenie skóry, chwiejność emocjonalna, desmopresyna, dławica piersiowa, drgawki, dysfagia, działanie antydiuretyczne, halucynacja, hipernatremia, hiponatremia, kanaliki nerkowe, koszmary nocne, moczenie nocne, moczówka prosta, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, nokturia, odwodnienie, parestezja, pierwotne izolowane moczenie nocne, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rozcieńczenie osocza, śpiączka, splątanie świadomości, suchość w ustach, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zakrzepica żył głębokich, zator płucny, zawał mięśnia sercowego - Leksykon chorób i schorzeń
Dyshydroza – Etiologia i przyczyny
Dyshydroza (pompholyx) to dermatoza manifestująca się drobnymi pęcherzykami na dłoniach, podeszwach i bocznych powierzchniach palców, o nie do końca poznanej etiologii, prawdopodobnie wieloczynnikowej. W patogenezie istotną rolę odgrywają predyspozycje genetyczne, w tym autosomalny dominujący wzór dziedziczenia z locus na chromosomie 18q22.1-18q22.3, oraz współistnienie atopii – około 50% pacjentów z dyshydrozą ma atopowe zapalenie skóry. Czynniki środowiskowe i egzogenne, takie jak alergeny kontaktowe (nikiel, kobalt, chrom), ekspozycja na promieniowanie UVA, stres emocjonalny, nadpotliwość (dotycząca 40% pacjentów) oraz zakażenia grzybicze i bakteryjne, również wpływają na rozwój i zaostrzenie objawów. Spożycie pokarmów bogatych w nikiel i kobalt (np. tuńczyk, pomidory, ananas, czekolada, kawa) może wywoływać reakcje nadwrażliwości typu I i IV, prowadząc do systemowego zapalenia skóry.
alergen, alergia kontaktowa, alergia pokarmowa, alergiczne zapalenie skóry, alergiczny nieżyt nosa, atopia, atopowe zapalenie skóry, dermatoza, dyshydroza, gruczoł potowy, grzybica stóp, immunoglobuliny dożylne, infekcja bakteryjna, infekcja grzybicza, katar sienny, komponent genetyczny, ludzki antygen leukocytarny, mutacja genu filagryny, nadpotliwość, nadwrażliwość na nikiel, nadwrażliwość typu I, pęcherzyk wypełniony płynem, punkt kontrolny immunologiczny, reakcja id, toksyna botulinowa, zakażenie HIV, zakażenie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na roztocza kurzu – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Alergia na roztocza kurzu domowego jest IgE-zależną reakcją typu I na białka zawarte w odchodach i fragmentach ciał roztoczy, które unoszą się w powietrzu i wywołują objawy alergiczne. Objawy obejmują m.in. kichanie, wodnisty wyciek z nosa, świąd, kaszel, zaczerwienienie oczu oraz u osób z astmą – świszczący oddech i duszność. Diagnostyka opiera się na testach skórnych punktowych, oznaczeniu specyficznych IgE w surowicy oraz ocenie błony śluzowej nosa. Leczenie polega na unikaniu alergenów (np. stosowanie pokrowców na materace, pranie pościeli w temperaturze ≥54,4°C, kontrola wilgotności <50%), farmakoterapii (antyhistaminiki, donosowe kortykosteroidy, modyfikatory leukotrienów) oraz immunoterapii alergenowej (SCIT lub SLIT), która indukuje tolerancję i zmniejsza nasilenie objawów po kilku tygodniach do miesięcy terapii.
alergeny roztoczy, alergia na roztocza kurzu, alergiczne zapalenie skóry, alergiczny nieżyt nosa, astma, błona śluzowa nosa, cetyryzyna, donosowe kortykosteroidy, duszność, egzema, filtr HEPA, flutikazon, immunoterapia alergenowa, immunoterapia podjęzykowa, immunoterapia podskórna, irygacja nosa, leki przeciwhistaminowe, modyfikatory leukotrienów, montelukast, przeciwciała IgE, przewlekły stan zapalny, reakcja alergiczna, reakcja IgE-zależna, spływanie wydzieliny zanosowej, świąd nosa, świszczący oddech, test IgE, test skórny punktowy, zapalenie spojówek, zapalenie zatok - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rywastigmina Aurovitas 4,6 mg/24 h
Rywastygmina w postaci systemu transdermalnego jest związana przede wszystkim z reakcjami skórnymi w miejscu aplikacji plastra, które najczęściej mają charakter łagodny do umiarkowanego zaczerwienienia. W badaniach klinicznych obejmujących 1670 pacjentów z otępieniem typu alzheimerowskiego, działania niepożądane sklasyfikowano według systemów i narządów oraz częstości występowania zgodnie z MedDRA. Najczęściej obserwowane działania obejmują zakażenia układu moczowego, anoreksję, zmniejszony apetyt, lęk, depresję, majaczenie, ból głowy, omdlenia, zawroty głowy, nudności, wymioty, biegunkę, wysypkę oraz reakcje w miejscu aplikacji plastra. Częstość występowania tych działań mieści się w zakresie od często (≥1/100 do <1/10) do niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), z niektórymi działaniami o częstości nieznanej. W populacji japońskiej odnotowano wyższą częstość ciężkich reakcji skórnych i przerwania leczenia z powodu tych reakcji (odpowiednio 3,7% i 8,4%).
alergiczne zapalenie skóry, anoreksja, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba Parkinsona, dławica piersiowa, krwotok żołądkowo-jelitowy, majaczenie, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, nietrzymanie moczu, nudności i wymioty, objaw pozapiramidowy, odwodnienie, omam, otępienie typu alzheimerowskiego, pęknięcie przełyku, podrażnienie skóry, reakcja skórna, system transdermalny rywastygminy, wrzód żołądka, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakażenie układu moczowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lenalidomide Fresenius Kabi 7,5 mg
Lenalidomid jest stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaków z komórek płaszcza i grudkowego, jednak jego profil bezpieczeństwa jest zróżnicowany w zależności od wskazania i schematu terapii. W terapii podtrzymującej po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, najczęstsze ciężkie działania niepożądane obejmują zapalenie płuc (10,6%), zakażenia płuc (9,4%), neutropenię (60,8-79%), trombocytopenię (do 72,3%), biegunkę (38,9-54,5%) oraz wysypkę (31,7%). W schematach skojarzonych, takich jak RVd, obserwuje się wysoką częstość neuropatii obwodowej (71,8%), zmęczenia (73,7%), hipokalcemii (50%) oraz niedociśnienia tętniczego (6,5%). U pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi i chłoniakami dominują neutropenia (do 76,8%), trombocytopenia (do 46,4%), biegunka (do 34,8%) oraz ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (5-10%).
alergiczne zapalenie skóry, astenia, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, biegunka, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, kaszel, leukopenia, mielosupresja, neuropatia obwodowa, neutropenia, neutropenia 4 stopnia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudności, obrzęk obwodowy, odwodnienie, skurcz mięśni, świąd, szpiczak mnogi, trombocytopenia, wtórny nowotwór złośliwy, wysypka, zaburzenie snu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie płuc, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zaparcie, zatorowość płucna, zespół mielodysplastyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Desmopressin Aristo 60 mcg
Desmopressin Aristo, dostępny w tabletkach podjęzykowych o dawkach 60, 120 i 240 µg, wykazuje zróżnicowany profil bezpieczeństwa zależny od wieku pacjenta i wskazania terapeutycznego. Najpoważniejszym działaniem niepożądanym jest hiponatremia, szczególnie u osób ≥65 lat oraz u pacjentów z niskim wyjściowym stężeniem sodu w surowicy. Hiponatremia (stężenie sodu <130 mmol/l) pojawia się najczęściej w ciągu pierwszych 3 dni leczenia lub podczas zwiększania dawki i może manifestować się bólami głowy (12% u dorosłych, 1% u dzieci), nudnościami (4% u dorosłych, 0,35% u dzieci), wymiotami (1% u dorosłych, 0,2% u dzieci), bólami brzucha (3% u dorosłych, 0,65% u dzieci), zawrotami głowy (3% u dorosłych) oraz w ciężkich przypadkach drgawkami i śpiączką. U dorosłych często obserwuje się także nadciśnienie tętnicze (2%) i zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Reakcje anafilaktyczne są rzadkie, ale możliwe po wprowadzeniu leku do obrotu.
alergiczne zapalenie skóry, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, chwiejność emocjonalna, desmopresyna, dezorientacja, drgawki, duszność, dyskomfort pęcherza moczowego, działanie przeciwdiuretyczne, hipernatremia, hipokaliemia, hiponatremia, kurcz mięśniowy, moczówka prosta ośrodkowa, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, nokturia, nudności, octan desmopresyny, odwodnienie, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, śpiączka, stężenie sodu w osoczu, zaburzenia żołądka i jelit, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atenativ 50 j.m./ml
Atenativ, będący ludzką antytrombiną pochodzącą z osocza, dostępny w dawkach 500 j.m. i 1000 j.m. w formie roztworu do infuzji, może wywoływać działania niepożądane, w tym rzadkie reakcje nadwrażliwości i alergiczne. Objawy tych reakcji obejmują m.in. obrzęk naczynioruchowy, pieczenie, świąd w miejscu podania, dreszcze, uderzenie krwi do głowy, pokrzywkę, ból głowy, wysypkę, spadek ciśnienia tętniczego, letarg, nudności, niepokój, częstoskurcz, ucisk w klatce piersiowej, mrowienie, wymioty oraz świszczący oddech. W skrajnych przypadkach może dojść do anafilaksji lub wstrząsu anafilaktycznego, stanowiących zagrożenie życia. Ponadto, rzadko obserwowano gorączkę jako działanie niepożądane. Ze względu na pochodzenie z ludzkiego osocza, istnieje potencjalne ryzyko przeniesienia czynników zakaźnych, co wymaga uwagi podczas stosowania preparatu.
alergiczne zapalenie skóry, antytrombina ludzka, Atenativ, bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, czynniki zakaźne, duszność, nadmierna potliwość, niedociśnienie tętnicze, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tkanki podskórnej, odpowiedź immunologiczna, pokrzywka uogólniona, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do infuzji, spadek ciśnienia krwi, świszczący oddech, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia krążenia, zaburzenia układu immunologicznego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Revival 20 mg
Olmesartan medoksomil, substancja czynna leku Revival, wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane objawy to bóle głowy (7,7%), objawy grypopodobne (4,0%) oraz zawroty głowy (3,7%), z potwierdzonym wzrostem częstości zawrotów głowy pochodzenia ośrodkowego (2,5% vs 0,9% placebo). Inne istotne działania niepożądane to hipertriglicerydemia (2,0% vs 1,1% placebo) oraz zwiększona aktywność fosfokinazy kreatynowej (1,3% vs 0,7% placebo). Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują autoimmunologiczne zapalenie wątroby, enteropatię typu celiakii, rabdomiolizę, reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy. U pacjentów w podeszłym wieku częściej występuje niedociśnienie tętnicze (kategoria „niezbyt często”). Profil bezpieczeństwa u dzieci (1-17 lat) jest zbliżony do dorosłych, choć częściej obserwuje się krwawienia z nosa oraz zwiększoną częstość zawrotów i bólów głowy przy wysokich dawkach.
alergiczne zapalenie skóry, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, dławica piersiowa, enteropatia typu celiakii, fosfokinaza kreatynowa, hiperkaliemia, hipertriglicerydemia, hiperurykemia, krwawienie z nosa, krwiomocz, letarg, małopłytkowość, niedociśnienie tętnicze, nieżyt błony śluzowej nosa, nieżyt żołądka i jelit, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, olmesartan medoksomil, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, przewlekła niewydolność nerek, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, zakażenie dróg moczowych, zapalenie oskrzeli, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ralik 750 mg
Ranolazyna (Ralik) wykazuje profil działań niepożądanych o najczęściej łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, pojawiających się zwykle w ciągu pierwszych dwóch tygodni terapii. W badaniu klinicznym III fazy (n=1030) najczęściej obserwowano zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak zaparcia, nudności, wymioty i ból brzucha, z częstością występowania sięgającą 8% u pacjentów w podeszłym wieku (≥ 75 lat) oraz u osób z małą masą ciała (≤ 60 kg), gdzie nudności występowały u 14% pacjentów. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-80 ml/min) częściej notowano zaparcia (8%), zawroty głowy (7%) i nudności (4%) w porównaniu do pacjentów z prawidłową funkcją nerek. Zauważono również odwracalne, klinicznie nieistotne zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy, związane z zahamowaniem wydzielania kreatyniny przez kanaliki nerkowe, bez wpływu na szybkość filtracji kłębuszkowej.
alergiczne zapalenie skóry, drgawki kloniczne, filtracja kłębuszkowa, hiponatremia, klirens kreatyniny, kreatynina w surowicy, krwiomocz, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, pokrzywka, przemijający napad niedokrwienny, przewlekła dławica piersiowa, przezskórna interwencja wieńcowa, ranolazyna, stan splątania, udar, wydłużony odstęp QT, zaburzenie chodu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie dwunastnicy, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon substancji czynnych
Olejek cynamonowy – Działania niepożądane
Olejek cynamonowy (Cinnamomi zeylanici corticis aetheroleum), stosowany m.in. w preparacie Amol, wykazuje działanie drażniące na skórę i błony śluzowe, co może prowadzić do bardzo rzadkich (<1/10 000) działań niepożądanych, takich jak podrażnienia skóry (zaczerwienienie, świąd, pieczenie), wyprysk kontaktowy, reakcje nadwrażliwości o różnym nasileniu oraz podrażnienia błon śluzowych. Przy podaniu doustnym obserwuje się również bardzo rzadkie podrażnienia żołądka manifestujące się dyskomfortem w nadbrzuszu, nudnościami i uczuciem pieczenia. Ze strony układu oddechowego mogą wystąpić kaszel suchy oraz skurcz oskrzeli, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i odpowiedniego leczenia, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu oddechowego. Ponadto, istnieje ryzyko oparzeń w miejscu aplikacji o nieznanej częstości, co stanowi poważne powikłanie wymagające specjalistycznej interwencji.
alergiczne zapalenie skóry, antyhistaminik, astma, bronchodilatator, kaszel suchy, kortykosteroid, lek osłonowy, lek przeciwkaszlowy, lek przeciwzapalny, olejek cynamonowy, olejek cynamonowy z kory cejlońskiej, oparzenie skóry, POChP, podrażnienie błony śluzowej, podrażnienie skóry, podrażnienie żołądka, reakcja alergiczna skórna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, substancja drażniąca, wyprysk kontaktowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sufentanil hameln 50 mcg/ml
Sufentanil Hameln dostępny jest w stężeniach 5 µg/ml oraz 50 µg/ml w formie roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Bezpieczeństwo leku oceniono na podstawie danych od 650 pacjentów z sześciu badań klinicznych, w tym 78 pacjentów poddanych dożylnemu podaniu sufentanylu podczas poważnych zabiegów chirurgicznych oraz 572 pacjentów leczonych zewnątrzoponowo jako środek przeciwbólowy pooperacyjny lub podczas porodu. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (≥5%) były uspokojenie (19,5%), świąd (15,2%), nudności (9,8%) oraz wymioty (5,7%). Działania niepożądane klasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Wśród poważnych działań niepożądanych dominują zaburzenia układu oddechowego, takie jak zatrzymanie akcji oddechowej, bezdech, depresja oddechowa, obrzęk płuc i skurcz krtani, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
alergiczne zapalenie skóry, arytmia, asystolia, ataksja, bezdech, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, depresja oddechowa, drgawki noworodkowe, dyskineza noworodkowa, dystonia, hiperrefleksja, hipotonia noworodkowa, hipowentylacja, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nietrzymanie moczu, obrzęk płuc, opioid, podanie zewnątrzoponowe, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, ruchy toniczno-kloniczne, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, środek przeciwbólowy, sufentanyl dożylny, sztywność mięśni szkieletowych, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zatrzymanie akcji oddechowej, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lenalidomide Fresenius Kabi 5 mg
Profil bezpieczeństwa lenalidomidu został szeroko zbadany w różnych populacjach pacjentów, wykazując zróżnicowanie działań niepożądanych w zależności od wskazania terapeutycznego. W leczeniu podtrzymującym nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego po ASCT najczęstsze ciężkie działania niepożądane obejmowały zapalenie płuc (10,6% w badaniu IFM 2005-02, 9,4% w CALGB 100104), neutropenię (60,8–79,0%), trombocytopenię (23,5–72,3%), biegunkę (38,9–54,5%) oraz wysypkę (25–31,7%). W skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu obserwowano m.in. niedociśnienie tętnicze (6,5%), zakażenia płuc (5,7%) oraz odwodnienie (5,0%). W badaniach nad zespołami mielodysplastycznymi i chłoniakami najczęstsze działania niepożądane to neutropenia (do 76,8%), trombocytopenia (do 46,4%), biegunka (do 34,8%) oraz żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, która stanowi istotne ryzyko, szczególnie w skojarzeniu z deksametazonem. W badaniu MCL-002 u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza odnotowano wzrost wczesnych zgonów (20% vs 7% w grupie kontrolnej), zwłaszcza u osób z dużym rozmiarem guza (≥5 cm lub ≥3 zmiany ≥3 cm).
alergiczne zapalenie skóry, astenia, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, biegunka, ból kości, ból pleców, ból stawów, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, gorączka, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, kaszel, kurcze mięśni, lenalidomid, leukopenia, nadmierna potliwość, neuropatia obwodowa, neutropenia, neutropenia 4 stopnia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudności, obrzęk obwodowy, odwodnienie, osłabione łaknienie, skurcze mięśni, świąd, szpiczak mnogi, trombocytopenia, wysypka, zaburzenia snu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie żołądka i jelit, zaparcie, zatorowość płucna, zawroty głowy, zespół mielodysplastyczny, złe samopoczucie, zmęczenie, zmniejszone łaknienie, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aescin 20 mg
Lek Aescin w dawce 20 mg alfa-escyny może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Do najczęstszych należą reakcje skórne, takie jak alergiczne zapalenie skóry objawiające się świądem, wysypką, rumieniem, wypryskiem lub pokrzywką (rzadko, ≥ 1/10000 – < 1/1000). Bardzo rzadko (< 1/10000) mogą wystąpić ciężkie reakcje alergiczne, niekiedy z krwawieniem, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Niezbyt często (≥ 1/1000 - < 1/100) obserwuje się zawroty i bóle głowy, a także dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka i dyskomfort żołądkowy, prawdopodobnie związane z miejscowym drażnieniem błony śluzowej. Bardzo rzadko odnotowano tachykardię i nadciśnienie tętnicze, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
Aescin, alergiczne zapalenie skóry, alfa-escyna, biegunka, ból głowy, ciężka reakcja alergiczna, dyskomfort żołądkowy, krwotok z dróg rodnych, nadciśnienie tętnicze, nudności, podrażnienie błony śluzowej, pokrzywka, produkt leczniczy, przewód pokarmowy, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, rumień, świąd, tachykardia, wymioty, wyprysk, wysypka skórna, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rywastygmina Aurovitas 9,5 mg/24 h
Rywastygmina w postaci systemu transdermalnego (plastra) jest stosowana w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego, a jej profil bezpieczeństwa opiera się na danych z badań klinicznych obejmujących 1670 pacjentów przez 24-48 tygodni. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są reakcje skórne w miejscu aplikacji plastra, głównie łagodne do umiarkowanych zaczerwienienia, które u 2,3% pacjentów wymagały przerwania terapii. Częstość tych reakcji była wyższa u pacjentów rasy żółtej (4,9% w Chinach, 8,4% w Japonii). Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności i wymioty, również występowały często. Działania niepożądane klasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Dawki powyżej 9,5 mg/24 h wiązały się z większą częstością bezsenności i niewydolności serca, jednak te działania nie występowały częściej przy dawce 9,5 mg/24 h niż placebo.
alergiczne zapalenie skóry, anoreksja, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba Parkinsona, depresja, dławica piersiowa, dysfagia, krwotok żołądkowo-jelitowy, lęk, majaczenie, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, niestrawność, nietrzymanie moczu, niewydolność serca, nudności i wymioty, objaw pozapiramidowy, odwodnienie, omamy, otępienie typu alzheimerowskiego, pęknięcie przełyku, reakcja skórna w miejscu aplikacji, system transdermalny, system transdermalny rywastygminy, tachykardia, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakażenie układu moczowego, zapalenie wątroby, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ranozek 375 mg
Ranolazyna, stosowana w leczeniu przewlekłej dławicy piersiowej, wykazuje profil działań niepożądanych o różnym nasileniu, najczęściej łagodnym do umiarkowanego, pojawiającym się głównie w pierwszych dwóch tygodniach terapii. W badaniu klinicznym III fazy (n=1030) najczęstsze działania niepożądane obejmowały zaparcia, wymioty, nudności (częstość ≥1/10), zawroty głowy i ból głowy (częstość ≥1/100 do <1/10), a także astenia. Rzadziej obserwowano hiponatremię, dezorientację, niedociśnienie tętnicze, zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy oraz zaburzenia erekcji. W badaniu MERLIN-TIMI 36 potwierdzono podobny profil bezpieczeństwa, z rzadkimi przypadkami ostrej niewydolności nerek (<1%), niezależnie od stosowania ranolazyny lub placebo. U pacjentów z cukrzycą, niewydolnością krążenia klasy I/II oraz obturacyjną chorobą płuc nie odnotowano wzrostu częstości działań niepożądanych o znaczeniu klinicznym.
alergiczne zapalenie skóry, astenia, cukrzyca, dysfagia, działanie niepożądane, filtracja kłębuszkowa, hiponatremia, klirens kreatyniny, krwiomocz, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obturacyjna choroba płuc, ostra niewydolność nerek, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, przemijający napad niedokrwienny, przewlekła dławica piersiowa, przezskórna interwencja wieńcowa, ranolazyna, szumy uszne, udar mózgu, upośledzenie słuchu, zaburzenia erekcji, zapalenie dwunastnicy, zapalenie trzustki, zaparcie, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rixacam 10 mg
Profil bezpieczeństwa rywaroksabanu (lek Rixacam, 10 mg tabletki powlekane) został potwierdzony w 13 badaniach fazy III obejmujących 69 608 dorosłych oraz 4 badaniach pediatrycznych z 488 pacjentami. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, wynikające z mechanizmu antykoagulacyjnego leku. Najczęstsze powikłania krwotoczne to krwawienia z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość krwawień różni się w zależności od wskazań klinicznych: 6,8% w profilaktyce ŻChZZ po aloplastyce stawu biodrowego/kolanowego, 12,6% u hospitalizowanych niechirurgicznie, 23% w leczeniu ZŻG/ZP, 39,5% u dzieci z ŻChZZ, 28/100 pacjentolat u pacjentów z migotaniem przedsionków, 22/100 pacjentolat po ostrym zespole wieńcowym oraz 6,7/100 pacjentolat u pacjentów z CAD/PAD. Niedokrwistość występowała z częstością 0,15–8,38/100 pacjentolat. Działania niepożądane obejmują także zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, nadpłytkowość, trombocytopenia), reakcje alergiczne (rzadko anafilaksja), objawy neurologiczne (zawroty głowy, ból głowy, rzadko krwotok mózgowy), krwawienia oczno-mózgowe, zaburzenia sercowo-naczyniowe (tachykardia, niedociśnienie), oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego i wątroby (często wzrost aminotransferaz, rzadko żółtaczka i zapalenie wątroby).
alergiczne zapalenie skóry, antykoagulant, cholestaza, dławica piersiowa, eozynofilowe zapalenie płuc, hemostaza, krwawienie, krwawienie domięśniowe, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok z układu moczowo-płciowego, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadpłytkowość, nefropatia związana z antykoagulantami, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niestrawność, niewydolność nerek, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do stawu, zaburzenia czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zawroty głowy, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności aminotransferaz, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Darunavir Synoptis 800 mg
Darunavir Synoptis, dostępny w dawkach 400 mg i 800 mg w formie tabletek powlekanych, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które występują u ponad połowy pacjentów leczonych w skojarzeniu z rytonawirem (600/100 mg dwa razy na dobę – 51,3% pacjentów, średni czas terapii 95,3 tygodnia; 800/100 mg raz na dobę z kobicystatem – 66,5% pacjentów, średni czas terapii 58,4 tygodnia). Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha), reakcje skórne (wysypka o różnym charakterze) oraz zaburzenia układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy). Ciężkie działania niepożądane obejmują ostrą niewydolność nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej (IRIS), małopłytkowość, martwicę kości, ciężką biegunkę, zapalenie wątroby oraz rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje skórne, takie jak zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka i ostra uogólniona osutka krostkowa.
aftowe zapalenie jamy ustnej, alergiczne zapalenie skóry, białkomocz, biegunka, ciężka reakcja skórna, cytolityczne zapalenie wątroby, darunawir z kobicystatem, darunawir z rytonawirem, dna moczanowa, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, insulinooporność, jadłowstręt, kamica nerkowa, lek przeciwretrowirusowy, małopłytkowość, martwica kości, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, refluks żołądkowo-przełykowy, stłuszczenie wątroby, wysypka polekowa, zakażenie HIV, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Choligrip (750 mg + 10 mg + 60 mg)/sasz.
Choligrip to preparat zawierający paracetamol (750 mg), chlorowodorek fenylefryny (10 mg) oraz kwas askorbowy (60 mg) w formie proszku do roztworu doustnego. Działania niepożądane paracetamolu występują bardzo rzadko (≤1/10 000) i obejmują trombocytopenię, reakcje anafilaktyczne, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), skurcz oskrzeli u pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ oraz zaburzenia czynności wątroby. Fenylefryna, jako sympatykomimetyk, może wywoływać nerwowość, ból głowy, zawroty głowy, bezsenność, wzrost ciśnienia tętniczego oraz nudności i wymioty, z częstością nieznaną z badań klinicznych. Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano rzadkie działania niepożądane fenylefryny, takie jak rozszerzenie źrenicy, ostra jaskra zamykającego się kąta, tachykardia, palpitacje, reakcje alergiczne skórne oraz zaburzenia układu moczowego (dysuria, zatrzymanie moczu), szczególnie u pacjentów z predyspozycjami.
alergiczne zapalenie skóry, astma oskrzelowa, chlorowodorek fenylefryny, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dysuria, jaskra ostra zamykającego się kąta, kołatanie serca, kwas askorbowy, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość skórna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, paracetamol, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, receptor α-adrenergiczny, receptor β-adrenergiczny, rozrost gruczołu krokowego, rozszerzenie źrenicy, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, zaburzenie czynności wątroby, zatrzymanie moczu, zespół Stevensa-Johnsona