Działania niepożądane
Lenalidomide Ranbaxy 25 mg
Lenalidomid, stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaków, charakteryzuje się zróżnicowanym profilem bezpieczeństwa zależnym od wskazania i schematu terapii. Najpoważniejsze działania niepożądane obejmują żylne choroby zakrzepowo-zatorowe (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna), neutropenię stopnia 3-4, gorączkę neutropeniczną, zapalenie płuc, niewydolność nerek (w tym ostrą) oraz zakażenia dróg oddechowych. W badaniach klinicznych u pacjentów po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT) częstość neutropenii sięgała 60,8-79,0%, a zapalenie płuc występowało u 9,4-10,6%. W skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem obserwowano m.in. niedociśnienie tętnicze (6,5%) i zakażenia płuc (5,7%). Typowe działania niepożądane to również biegunka (do 54,5%), zmęczenie (do 73,7%), trombocytopenia (do 72,3%) oraz wysypka (do 31,7%).
- Działania niepożądane leku Lenalidomide Ranbaxy
- Działania niepożądane w poszczególnych wskazaniach
- Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci po ASCT otrzymujący leczenie podtrzymujące
- Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: leczenie skojarzone u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu
- Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem
- Szpiczak mnogi u pacjentów wcześniej leczonych
- Zespoły mielodysplastyczne
- Chłoniak z komórek płaszcza
- Chłoniak grudkowy
- Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych lenalidomidu
- Szczególne ostrzeżenia dotyczące bezpieczeństwa
Działania niepożądane leku Lenalidomide Ranbaxy
Lenalidomid jest lekiem stosowanym w leczeniu różnych postaci szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaków. Jak każdy produkt leczniczy, może on powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę profilu bezpieczeństwa lenalidomidu w oparciu o dane z badań klinicznych w różnych wskazaniach.1
Profil bezpieczeństwa w różnych wskazaniach
Profil bezpieczeństwa lenalidomidu różni się w zależności od wskazania i schematu leczenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na najczęściej występujące oraz najpoważniejsze działania niepożądane w poszczególnych grupach pacjentów.2
Ciężkie działania niepożądane
Do najcięższych działań niepożądanych obserwowanych podczas leczenia lenalidomidem należą:3
- Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna)
- Neutropenia 3. i 4. stopnia
- Gorączka neutropeniczna
- Zapalenie płuc
- Niewydolność nerek (włączając postać ostrą)
- Zakażenia, szczególnie płuc i górnych dróg oddechowych
Działania niepożądane w poszczególnych wskazaniach
Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci po ASCT otrzymujący leczenie podtrzymujące
W badaniach klinicznych (CALGB 100104 i IFM 2005-02) u pacjentów ze szpiczakiem mnogim po przeszczepieniu autologicznych komórek macierzystych (ASCT), otrzymujących leczenie podtrzymujące lenalidomidem, zaobserwowano wyższą częstość występowania działań niepożądanych w porównaniu do placebo.4
Ciężkie działania niepożądane występowały u ≥5% pacjentów i obejmowały:5
- Zapalenie płuc (10,6%) w badaniu IFM 2005-02
- Zakażenie płuc (9,4%) w badaniu CALGB 100104
Najczęstszymi działaniami niepożądanymi w badaniu IFM 2005-02 były:6
- Neutropenia (60,8%)
- Zapalenie oskrzeli (47,4%)
- Biegunka (38,9%)
- Zapalenie jamy nosowo-gardłowej (34,8%)
- Skurcze mięśni (33,4%)
- Leukopenia (31,7%)
- Astenia (29,7%)
- Kaszel (27,3%)
- Trombocytopenia (23,5%)
- Zapalenie żołądka i jelit (22,5%)
- Gorączka (20,5%)
W badaniu CALGB 100104 najczęściej obserwowano:7
- Neutropenia (79,0%)
- Trombocytopenia (72,3%)
- Biegunka (54,5%)
- Wysypka (31,7%)
- Zakażenia górnych dróg oddechowych (26,8%)
- Zmęczenie (22,8%)
- Leukopenia (22,8%)
- Niedokrwistość (21,0%)
Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: leczenie skojarzone u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu
W badaniu SWOG S0777, w którym stosowano lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, obserwowano następujące ciężkie działania niepożądane (≥5%):8
- Niedociśnienie tętnicze (6,5%)
- Zakażenie płuc (5,7%)
- Odwodnienie (5,0%)
Typowymi działaniami niepożądanymi w tym schemacie były:9
- Zmęczenie (73,7%)
- Neuropatia obwodowa (71,8%)
- Trombocytopenia (57,6%)
- Zaparcie (56,1%)
- Hipokalcemia (50,0%)
W przypadku leczenia lenalidomidem w skojarzeniu z małymi dawkami deksametazonu (Rd oraz Rd18) u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu, ciężkimi działaniami niepożądanymi (≥5%) były:10
- Zapalenie płuc (9,8%)
- Niewydolność nerek (włączając postać ostrą) (6,3%)
Typowymi działaniami niepożądanymi były:11
- Biegunka (45,5%)
- Zmęczenie (32,8%)
- Ból pleców (32,0%)
- Astenia (28,2%)
- Zaburzenia snu (27,6%)
- Wysypka (24,3%)
- Osłabione łaknienie (23,1%)
- Kaszel (22,7%)
- Gorączka (21,4%)
- Skurcze mięśni (20,5%)
Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem
W schemacie leczenia melfalanem, prednizonem i lenalidomidem z podtrzymywaniem lenalidomidem (MPR+R) lub bez podtrzymywania (MPR+p) najczęstszymi ciężkimi działaniami niepożądanymi (≥5%) były:12
- Gorączka neutropeniczna (6,0%)
- Niedokrwistość (5,3%)
Do typowych działań niepożądanych należały:13
- Neutropenia (83,3%)
- Niedokrwistość (70,7%)
- Trombocytopenia (70,0%)
- Leukopenia (38,8%)
- Zaparcia (34,0%)
- Biegunka (33,3%)
- Wysypka (28,9%)
- Gorączka (27,0%)
- Obrzęk obwodowy (25,0%)
- Kaszel (24,0%)
- Zmniejszone łaknienie (23,7%)
- Astenia (22,0%)
Szpiczak mnogi u pacjentów wcześniej leczonych
W badaniach klinicznych fazy III, u pacjentów z uprzednio leczonym szpiczakiem mnogim, do najcięższych działań niepożądanych obserwowanych częściej w grupie lenalidomid/deksametazon niż placebo/deksametazon należały:14
- Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna)
- Neutropenia 4. stopnia
Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były:15
- Zmęczenie (43,9%)
- Neutropenia (42,2%)
- Zaparcie (40,5%)
- Biegunka (38,5%)
- Kurcze mięśni (33,4%)
- Niedokrwistość (31,4%)
- Trombocytopenia (21,5%)
- Wysypka (21,2%)
Zespoły mielodysplastyczne
W badaniach dotyczących zespołów mielodysplastycznych ciężkimi działaniami niepożądanymi były:16
- Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna)
- Neutropenia 3. lub 4. stopnia
- Gorączka neutropeniczna
- Trombocytopenia 3. lub 4. stopnia
Najczęściej obserwowane działania niepożądane w badaniu fazy III to:17
- Neutropenia (76,8%)
- Trombocytopenia (46,4%)
- Biegunka (34,8%)
- Świąd (25,4%)
- Zaparcia (19,6%)
- Nudności (19,6%)
- Wysypka (18,1%)
- Zmęczenie (18,1%)
- Skurcze mięśni (16,7%)
Chłoniak z komórek płaszcza
W badaniu MCL-002 ciężkimi działaniami niepożądanymi obserwowanymi z większą częstością (różnica co najmniej 2 punktów procentowych) w grupie lenalidomidu w porównaniu do grupy kontrolnej były:18
- Neutropenia (3,6%)
- Zatorowość płucna (3,6%)
- Biegunka (3,6%)
Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były:19
- Neutropenia (50,9%)
- Niedokrwistość (28,7%)
- Biegunka (22,8%)
- Zmęczenie (21,0%)
- Zaparcie (17,4%)
- Gorączka (16,8%)
- Wysypka (w tym alergiczne zapalenie skóry) (16,2%)
Warto zwrócić uwagę, że w badaniu MCL-002 odnotowano znaczący wzrost wczesnych zgonów (w ciągu 20 tygodni), szczególnie u pacjentów z dużym rozmiarem guza w chwili rozpoczęcia leczenia.20
Chłoniak grudkowy
W badaniu NHL-007 ciężkimi działaniami niepożądanymi obserwowanymi najczęściej (z różnicą co najmniej 1 punktu procentowego) w grupie leczonej skojarzeniem lenalidomid/rytuksymab były:21
- Gorączka neutropeniczna (2,7%)
- Zatorowość płucna (2,7%)
- Zapalenie płuc (2,7%)
Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były:22
- Neutropenia (58,2%)
- Biegunka (30,8%)
- Leukopenia (28,8%)
- Zaparcie (21,9%)
- Kaszel (21,9%)
- Zmęczenie (21,9%)
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych lenalidomidu
Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane obserwowane u pacjentów leczonych lenalidomidem wraz z ich częstotliwością występowania. Dane zostały skompilowane na podstawie wyników badań klinicznych.23
| Klasyfikacja układów i narządów | Działanie niepożądane | Częstość występowania | Nasilenie |
|---|---|---|---|
| Zaburzenia krwi i układu chłonnego | Neutropenia | Bardzo często | Może być stopnia 3-4, w tym gorączka neutropeniczna |
| Trombocytopenia | Bardzo często | Może być stopnia 3-4 | |
| Niedokrwistość | Bardzo często | Może być stopnia 3-4 | |
| Leukopenia | Bardzo często | Może być stopnia 3-4 | |
| Pancytopenia | Często | Może być ciężka | |
| Zaburzenia naczyniowe | Zakrzepica żył głębokich | Często | Może być ciężka, zagrażająca życiu |
| Zatorowość płucna | Często | Może być ciężka, zagrażająca życiu | |
| Niedociśnienie tętnicze | Często | Może być ciężkie | |
| Zaburzenia żołądka i jelit | Biegunka | Bardzo często | Może być stopnia 3-4 |
| Zaparcie | Bardzo często | Może być stopnia 3-4 | |
| Nudności | Bardzo często | Zwykle łagodne do umiarkowanych | |
| Wymioty | Często | Mogą być stopnia 3-4 | |
| Zapalenie żołądka i jelit | Często | Może być ciężkie | |
| Zaburzenia układu oddechowego | Zapalenie płuc | Często | Może być ciężkie, zagrażające życiu |
| Kaszel | Bardzo często | Zwykle łagodny do umiarkowanego | |
| Zapalenie jamy nosowo-gardłowej | Bardzo często | Zwykle łagodne | |
| Zapalenie oskrzeli | Bardzo często | Może być ciężkie | |
| Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej | Wysypka | Bardzo często | Może wymagać przerwania leczenia |
| Świąd | Bardzo często | Zwykle łagodny do umiarkowanego | |
| Alergiczne zapalenie skóry | Często | Może wymagać przerwania leczenia | |
| Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe | Skurcze mięśni | Bardzo często | Zwykle łagodne do umiarkowanych |
| Ból pleców | Bardzo często | Może być ciężki | |
| Ból kości | Często | Może być ciężki | |
| Ból stawów | Często | Może być ciężki | |
| Ból mięśni | Często | Może być ciężki | |
| Zaburzenia ogólne | Zmęczenie | Bardzo często | Może być ciężkie |
| Astenia | Bardzo często | Może być ciężka | |
| Gorączka | Bardzo często | Może być ciężka | |
| Zaburzenia metabolizmu i odżywiania | Zmniejszone łaknienie | Bardzo często | Może prowadzić do wyniszczenia |
| Hipokalcemia | Często | Może być ciężka | |
| Zaburzenia nerek i dróg moczowych | Niewydolność nerek | Często | Może być ciężka, w tym postać ostra |
| Zaburzenia układu nerwowego | Neuropatia obwodowa | Bardzo często | Może być ciężka i trwała |
Szczególne ostrzeżenia dotyczące bezpieczeństwa
Podczas terapii lenalidomidem należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów z dużym rozmiarem guza w przypadku chłoniaka z komórek płaszcza. W badaniu MCL-002 odnotowano zwiększone ryzyko wczesnego zgonu u tych pacjentów (20% w grupie lenalidomidu vs 7% w grupie kontrolnej w ciągu pierwszych 20 tygodni).24
W przypadku wystąpienia neutropenii lub trombocytopenii należy rozważyć modyfikację dawki, zgodnie z zaleceniami zawartymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego. Należy również pamiętać o możliwości wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, która wymaga odpowiedniej profilaktyki i leczenia.25
Szczególną ostrożność należy zachować również podczas stosowania lenalidomidu u pacjentów, którzy mają w wywiadzie zaburzenia zakrzepowe lub z czynnikami ryzyka zakrzepicy.26
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania