Wskazania do stosowania
Lenalidomide Ranbaxy 25 mg

Lenalidomid (Lenalidomide Ranbaxy) jest lekiem stosowanym w leczeniu nowotworów hematologicznych, głównie szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych (MDS) oraz chłoniaków z komórek płaszcza (MCL) i grudkowego (FL). Preparat dostępny jest w kapsułkach o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, z zawartością laktozy od 53,75 mg do 215 mg w zależności od dawki. W szpiczaku mnogim lenalidomid stosowany jest jako monoterapia w leczeniu podtrzymującym po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT), w terapii pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu (w skojarzeniu z deksametazonem, bortezomibem i deksametazonem lub melfalanem i prednizonem) oraz w leczeniu nawrotowym/opornym w połączeniu z deksametazonem. W MDS lek jest wskazany u dorosłych z anemią zależną od przetoczeń, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem według IPSS oraz izolowaną delecją 5q, stosowany w monoterapii. W chłoniaku z komórek płaszcza lenalidomid podaje się w monoterapii u pacjentów z nawrotem lub opornością na wcześniejsze leczenie, natomiast w chłoniaku grudkowym jest stosowany w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem stopnia 1-3a.

Wskazania terapeutyczne do stosowania lenalidomidu

Lenalidomid (Lenalidomide Ranbaxy) jest lekiem stosowanym w leczeniu kilku nowotworów hematologicznych, z precyzyjnie określonymi wskazaniami terapeutycznymi. Preparat dostępny jest w postaci kapsułek twardych w różnych dawkach: 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg oraz 25 mg, co umożliwia odpowiednie dostosowanie dawkowania do indywidualnych potrzeb pacjenta.1

Szpiczak mnogi

Szpiczak mnogi stanowi główne wskazanie do stosowania lenalidomidu, obejmujące kilka linii terapeutycznych i schematów leczenia, w zależności od fazy choroby i historii wcześniejszego leczenia pacjenta. Wskazania obejmują:2

  • Leczenie podtrzymujące u dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po przeprowadzeniu autologicznego przeszczepu komórek macierzystych – w tym wskazaniu lenalidomid stosowany jest w monoterapii3
  • Leczenie pierwszej linii u dorosłych pacjentów z nowo zdiagnozowanym szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do procedury przeszczepu – w tym wskazaniu lenalidomid stosuje się w terapii skojarzonej z:
    • deksametazonem, lub
    • bortezomibem i deksametazonem, lub
    • melfalanem i prednizonem

    4

  • Leczenie pacjentów z nawrotowym/opornym szpiczakiem – lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem jest wskazany u dorosłych pacjentów po co najmniej jednym wcześniejszym schemacie leczenia5

Zespoły mielodysplastyczne

Lenalidomid jest wskazany w leczeniu zespołów mielodysplastycznych (MDS) u pacjentów spełniających ściśle określone kryteria:

  • Dorośli pacjenci z anemią zależną od przetoczeń
  • MDS o niskim lub pośrednim-1 ryzyku (według Międzynarodowego Systemu Prognostycznego)
  • Z obecnością specyficznej nieprawidłowości cytogenetycznej – izolowanej delecji 5q
  • Gdy inne metody leczenia okazały się niewystarczające lub są niewłaściwe

W tym wskazaniu lenalidomid stosowany jest w monoterapii.6

Chłoniak z komórek płaszcza

Lenalidomid w monoterapii jest wskazany w leczeniu chłoniaka z komórek płaszcza (MCL) u dorosłych pacjentów, u których wystąpił nawrót choroby lub którzy są oporni na wcześniejsze linie leczenia.7

Chłoniak grudkowy

W przypadku chłoniaka grudkowego (FL – follicular lymphoma) lenalidomid jest wskazany jako terapia skojarzona z rytuksymabem (przeciwciałem anty-CD20) w leczeniu dorosłych pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym stopnia 1-3a.8

Schemat stosowania lenalidomidu w zależności od wskazania

Wskazanie Schemat terapeutyczny Populacja pacjentów
Szpiczak mnogi Monoterapia Leczenie podtrzymujące po ASCT
W skojarzeniu z deksametazonem lub bortezomibem i deksametazonem lub melfalanem i prednizonem Nowo zdiagnozowany szpiczak mnogi u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu
W skojarzeniu z deksametazonem Pacjenci po co najmniej jednym wcześniejszym schemacie leczenia
Zespoły mielodysplastyczne Monoterapia Pacjenci z anemią zależną od przetoczeń, MDS o niskim/pośrednim-1 ryzyku z izolowaną delecją 5q
Chłoniak z komórek płaszcza Monoterapia Pacjenci z nawrotowym lub opornym chłoniakiem
Chłoniak grudkowy W skojarzeniu z rytuksymabem Pacjenci z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym (stopnia 1-3a)

Szczególne uwagi i ograniczenia dotyczące stosowania lenalidomidu

Przy przepisywaniu lenalidomidu należy uwzględnić, że każda kapsułka zawiera laktozę (w postaci laktozy jednowodnej), której zawartość różni się w zależności od dawki leku:9

  • 2,5 mg – 53,75 mg laktozy
  • 5 mg – 107,5 mg laktozy
  • 7,5 mg – 105 mg laktozy
  • 10 mg – 215 mg laktozy
  • 15 mg – 210 mg laktozy
  • 20 mg – 205 mg laktozy
  • 25 mg – 200 mg laktozy

Lenalidomid powinien być przepisywany wyłącznie przez lekarzy specjalistów z doświadczeniem w prowadzeniu terapii nowotworów hematologicznych, którzy są w pełni zaznajomieni z wymaganiami dotyczącymi monitorowania pacjentów w trakcie terapii oraz koniecznością regularnej oceny morfologii krwi i innych parametrów laboratoryjnych.

Ze względu na działanie teratogenne lenalidomidu, przy podejmowaniu decyzji o jego zastosowaniu należy ściśle przestrzegać programu zapobiegania ciąży, a u kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest wykluczenie ciąży przed rozpoczęciem leczenia i stosowanie skutecznej antykoncepcji w trakcie terapii.

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl