Wskazania do stosowania
Lenalidomide Ranbaxy 25 mg
Lenalidomid (Lenalidomide Ranbaxy) jest lekiem stosowanym w leczeniu nowotworów hematologicznych, głównie szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych (MDS) oraz chłoniaków z komórek płaszcza (MCL) i grudkowego (FL). Preparat dostępny jest w kapsułkach o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, z zawartością laktozy od 53,75 mg do 215 mg w zależności od dawki. W szpiczaku mnogim lenalidomid stosowany jest jako monoterapia w leczeniu podtrzymującym po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT), w terapii pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu (w skojarzeniu z deksametazonem, bortezomibem i deksametazonem lub melfalanem i prednizonem) oraz w leczeniu nawrotowym/opornym w połączeniu z deksametazonem. W MDS lek jest wskazany u dorosłych z anemią zależną od przetoczeń, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem według IPSS oraz izolowaną delecją 5q, stosowany w monoterapii. W chłoniaku z komórek płaszcza lenalidomid podaje się w monoterapii u pacjentów z nawrotem lub opornością na wcześniejsze leczenie, natomiast w chłoniaku grudkowym jest stosowany w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem stopnia 1-3a.
Wskazania terapeutyczne do stosowania lenalidomidu
Lenalidomid (Lenalidomide Ranbaxy) jest lekiem stosowanym w leczeniu kilku nowotworów hematologicznych, z precyzyjnie określonymi wskazaniami terapeutycznymi. Preparat dostępny jest w postaci kapsułek twardych w różnych dawkach: 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg oraz 25 mg, co umożliwia odpowiednie dostosowanie dawkowania do indywidualnych potrzeb pacjenta.1
Szpiczak mnogi
Szpiczak mnogi stanowi główne wskazanie do stosowania lenalidomidu, obejmujące kilka linii terapeutycznych i schematów leczenia, w zależności od fazy choroby i historii wcześniejszego leczenia pacjenta. Wskazania obejmują:2
- Leczenie podtrzymujące u dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po przeprowadzeniu autologicznego przeszczepu komórek macierzystych – w tym wskazaniu lenalidomid stosowany jest w monoterapii3
- Leczenie pierwszej linii u dorosłych pacjentów z nowo zdiagnozowanym szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do procedury przeszczepu – w tym wskazaniu lenalidomid stosuje się w terapii skojarzonej z:
- deksametazonem, lub
- bortezomibem i deksametazonem, lub
- melfalanem i prednizonem
4
- Leczenie pacjentów z nawrotowym/opornym szpiczakiem – lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem jest wskazany u dorosłych pacjentów po co najmniej jednym wcześniejszym schemacie leczenia5
Zespoły mielodysplastyczne
Lenalidomid jest wskazany w leczeniu zespołów mielodysplastycznych (MDS) u pacjentów spełniających ściśle określone kryteria:
- Dorośli pacjenci z anemią zależną od przetoczeń
- MDS o niskim lub pośrednim-1 ryzyku (według Międzynarodowego Systemu Prognostycznego)
- Z obecnością specyficznej nieprawidłowości cytogenetycznej – izolowanej delecji 5q
- Gdy inne metody leczenia okazały się niewystarczające lub są niewłaściwe
W tym wskazaniu lenalidomid stosowany jest w monoterapii.6
Chłoniak z komórek płaszcza
Lenalidomid w monoterapii jest wskazany w leczeniu chłoniaka z komórek płaszcza (MCL) u dorosłych pacjentów, u których wystąpił nawrót choroby lub którzy są oporni na wcześniejsze linie leczenia.7
Chłoniak grudkowy
W przypadku chłoniaka grudkowego (FL – follicular lymphoma) lenalidomid jest wskazany jako terapia skojarzona z rytuksymabem (przeciwciałem anty-CD20) w leczeniu dorosłych pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym stopnia 1-3a.8
Schemat stosowania lenalidomidu w zależności od wskazania
| Wskazanie | Schemat terapeutyczny | Populacja pacjentów |
|---|---|---|
| Szpiczak mnogi | Monoterapia | Leczenie podtrzymujące po ASCT |
| W skojarzeniu z deksametazonem lub bortezomibem i deksametazonem lub melfalanem i prednizonem | Nowo zdiagnozowany szpiczak mnogi u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu | |
| W skojarzeniu z deksametazonem | Pacjenci po co najmniej jednym wcześniejszym schemacie leczenia | |
| Zespoły mielodysplastyczne | Monoterapia | Pacjenci z anemią zależną od przetoczeń, MDS o niskim/pośrednim-1 ryzyku z izolowaną delecją 5q |
| Chłoniak z komórek płaszcza | Monoterapia | Pacjenci z nawrotowym lub opornym chłoniakiem |
| Chłoniak grudkowy | W skojarzeniu z rytuksymabem | Pacjenci z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym (stopnia 1-3a) |
Szczególne uwagi i ograniczenia dotyczące stosowania lenalidomidu
Przy przepisywaniu lenalidomidu należy uwzględnić, że każda kapsułka zawiera laktozę (w postaci laktozy jednowodnej), której zawartość różni się w zależności od dawki leku:9
- 2,5 mg – 53,75 mg laktozy
- 5 mg – 107,5 mg laktozy
- 7,5 mg – 105 mg laktozy
- 10 mg – 215 mg laktozy
- 15 mg – 210 mg laktozy
- 20 mg – 205 mg laktozy
- 25 mg – 200 mg laktozy
Lenalidomid powinien być przepisywany wyłącznie przez lekarzy specjalistów z doświadczeniem w prowadzeniu terapii nowotworów hematologicznych, którzy są w pełni zaznajomieni z wymaganiami dotyczącymi monitorowania pacjentów w trakcie terapii oraz koniecznością regularnej oceny morfologii krwi i innych parametrów laboratoryjnych.
Ze względu na działanie teratogenne lenalidomidu, przy podejmowaniu decyzji o jego zastosowaniu należy ściśle przestrzegać programu zapobiegania ciąży, a u kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest wykluczenie ciąży przed rozpoczęciem leczenia i stosowanie skutecznej antykoncepcji w trakcie terapii.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania