Działania niepożądane
Olmesartan LEK-AM 40 mg

Olmesartan medoksomil, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się najczęstszymi działaniami niepożądanymi takimi jak ból głowy (7,7%), objawy grypopodobne (4,0%) oraz zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego (2,5% vs 0,9% placebo). Rzadziej obserwuje się hipertriglicerydemię (2,0% vs 1,1% placebo) oraz wzrost aktywności fosfokinazy kreatynowej (1,3% vs 0,7% placebo). Wśród poważnych działań niepożądanych wymienia się reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, autoimmunologiczne zapalenie wątroby z okresem utajenia od kilku miesięcy do lat, ostrą niewydolność nerek oraz enteropatię typu celiakii. U osób starszych zwiększa się częstość niedociśnienia tętniczego, co wymaga ostrożności w monitorowaniu terapii.

Działania niepożądane olmesartanu medoksomilu

Olmesartan medoksomil, składnik aktywny produktu Olmesartan LEK-AM, jest lekiem z grupy antagonistów receptora angiotensyny II stosowanym głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Jak każdy lek, olmesartan może wywoływać działania niepożądane, które mogą pojawić się u niektórych pacjentów. Znajomość pełnego profilu bezpieczeństwa leku jest kluczowa dla optymalnego prowadzenia terapii i minimalizacji ryzyka.1

Ogólny profil bezpieczeństwa

W profillu bezpieczeństwa olmesartanu medoksomilu dominują najczęściej zgłaszane działania niepożądane, które obejmują: ból głowy (7,7%), objawy grypopodobne (4,0%) oraz zawroty głowy (3,7%). Warto zauważyć, że w badaniach kontrolowanych placebo, w których oceniano monoterapię olmesartanem, jedynym działaniem niepożądanym jednoznacznie związanym z podawanym lekiem były zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego z częstością występowania 2,5% u pacjentów przyjmujących olmesartan medoksomil w porównaniu z 0,9% u pacjentów przyjmujących placebo.2

Zaobserwowano również nieznacznie większą częstość występowania hipertriglicerydemii (2,0% w grupie olmesartanu vs 1,1% w grupie placebo) oraz zwiększonej aktywności fosfokinazy kreatynowej (1,3% w grupie olmesartanu vs 0,7% w grupie placebo).3

Ciężkie działania niepożądane

Wśród rzadszych, ale potencjalnie poważnych działań niepożądanych olmesartanu medoksomilu należy wymienić reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, autoimmunologiczne zapalenie wątroby oraz ostrą niewydolność nerek. Na szczególną uwagę zasługuje enteropatia typu celiakii, która została opisana w punkcie 4.4 Charakterystyki Produktu Leczniczego.4

Zgłaszano również pojedyncze przypadki rabdomiolizy, które pozostawały w związku czasowym z przyjmowaniem antagonistów receptora angiotensyny II, do których należy olmesartan.5

Szczególne populacje pacjentów

U pacjentów w podeszłym wieku zaobserwowano nieznaczne zwiększenie częstości występowania niedociśnienia tętniczego, zmieniając klasyfikację tego działania niepożądanego z występującego rzadko na niezbyt często. Jest to istotna informacja przy prowadzeniu terapii u osób starszych, które mogą być bardziej podatne na spadki ciśnienia tętniczego.6

Zgłaszanie działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu niezwykle istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, co umożliwia nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.7

Szczegółowe dane o działaniach niepożądanych olmesartanu medoksomilu

Poniższa tabela przedstawia kompletne zestawienie działań niepożądanych olmesartanu medoksomilu, pogrupowanych według klasyfikacji układów i narządów, wraz z częstością ich występowania. Dane te pochodzą z badań klinicznych, badań bezpieczeństwa po wprowadzeniu leku do obrotu oraz ze zgłoszeń spontanicznych.8

Klasyfikacja układów i narządów Często
(≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często
(≥1/1 000 do <1/100)
Rzadko
(≥1/10 000 do <1/1 000)
Bardzo rzadko
(<1/10 000)
Częstość nieznana
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Małopłytkowość
Zaburzenia układu immunologicznego Reakcja anafilaktyczna
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Hipertriglicerydemia, hiperurykemia Hiperkaliemia
Zaburzenia układu nerwowego Zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, ból głowy
Zaburzenia ucha i błędnika Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Zaburzenia serca Dławica piersiowa
Zaburzenia naczyniowe Niedociśnienie
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Zapalenie oskrzeli, zapalenie gardła, kaszel, zapalenie błony śluzowej nosa
Zaburzenia żołądka i jelit Zapalenie błony śluzowej żołądka i jelit, biegunka, ból brzucha, nudności, niestrawność, wymioty Enteropatia typu celiakii
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zapalenie wątroby o podłożu autoimmunologicznym*
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wykwity, alergiczne zapalenie skóry, pokrzywka, wysypka, świąd Obrzęk naczynioruchowy
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Zapalenie stawów, ból pleców, bóle kostne Ból mięśni Kurcze mięśni
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Krwiomocz, zakażenie dróg moczowych Ostra niewydolność nerek, niewydolność nerek
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Ból, ból w klatce piersiowej, obrzęk obwodowy, objawy grypopodobne, zmęczenie Obrzęk twarzy, astenia, złe samopoczucie, letarg
Badania diagnostyczne Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia mocznika we krwi, zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi

* Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki autoimmunologicznego zapalenia wątroby z okresem utajenia od kilku miesięcy do kilku lat, które ustępowały po odstawieniu olmesartanu.9

Charakterystyka wybranych działań niepożądanych

Zaburzenia neurologiczne

Zawroty głowy i ból głowy są częstymi objawami neurologicznymi podczas terapii olmesartanem. Należy różnicować zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego (często występujące) od zawrotów głowy pochodzenia błędnikowego (niezbyt często występujące). Ból głowy występuje u 7,7% pacjentów, co czyni go najczęstszym działaniem niepożądanym olmesartanu.10

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe

Olmesartan może powodować szereg dolegliwości żołądkowo-jelitowych, takich jak zapalenie błony śluzowej żołądka i jelit, biegunka, ból brzucha, nudności, niestrawność i wymioty. Wszystkie te objawy występują niezbyt często. Szczególną uwagę należy zwrócić na enteropatię typu celiakii, która może wystąpić jako rzadkie, ale poważne powikłanie terapii olmesartanem.11

Zaburzenia wątroby

Zapalenie wątroby o podłożu autoimmunologicznym jest rzadkim, ale poważnym powikłaniem terapii olmesartanem. Charakteryzuje się ono okresem utajenia wynoszącym od kilku miesięcy do kilku lat. Co istotne, ten rodzaj zapalenia wątroby zwykle ustępuje po odstawieniu leku.12

Zaburzenia nerek

W trakcie terapii olmesartanem niezbyt często obserwuje się krwiomocz oraz zakażenia dróg moczowych. Znacznie poważniejszym, choć występującym z nieznaną częstością, powikłaniem jest ostra niewydolność nerek oraz niewydolność nerek. Pacjenci z uprzednio istniejącymi zaburzeniami czynności nerek powinni być szczególnie monitorowani.13

Zaburzenia ogólne

Do często występujących objawów ogólnych należą: ból, ból w klatce piersiowej, obrzęk obwodowy, objawy grypopodobne (występujące u 4,0% pacjentów) oraz zmęczenie. Niezbyt często pacjenci zgłaszają obrzęk twarzy, astenię, złe samopoczucie i letarg.14

Zaburzenia parametrów laboratoryjnych

Podczas terapii olmesartanem medoksomilem niezbyt często obserwuje się zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia mocznika we krwi oraz zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej. Rzadziej może również wystąpić zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi.15

Szczególne uwagi dotyczące bezpieczeństwa

Olmesartan LEK-AM zawiera laktozę jednowodną (151,66 mg w tabletce 20 mg i 303,3 mg w tabletce 40 mg), co należy uwzględnić u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.16

Przypadki rabdomiolizy zgłaszane w związku czasowym ze stosowaniem antagonistów receptora angiotensyny II, choć rzadkie, wymagają szczególnej uwagi. Pacjenci zgłaszający niewyjaśniony ból mięśni, tkliwość lub osłabienie powinni zostać pilnie zbadani.17

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl