Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania produktu Rivastigmine Mylan

Produkt leczniczy Rivastigmine Mylan wymaga szczególnej uwagi podczas stosowania ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, które nasilają się wraz ze zwiększaniem dawki leku. Niniejsze opracowanie przedstawia szczegółowe informacje na temat zagrożeń oraz środków ostrożności, które należy wdrożyć podczas leczenia pacjentów systemem transdermalnym Rivastigmine Mylan.¹

Dawkowanie i przerwy w leczeniu

Należy zwrócić szczególną uwagę na fakt, że nasilenie i częstość występowania działań niepożądanych wzrasta wraz ze zwiększaniem dawki rywastygminy, zwłaszcza przy zmianie dawkowania. W przypadku przerwania leczenia na okres dłuższy niż trzy dni, terapię należy wznowić stosując najniższą dostępną dawkę 4,6 mg/24 h, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.²

Nieprawidłowe użycie produktu i błędy w dawkowaniu

Szczególnej uwagi wymaga ryzyko nieprawidłowego stosowania plastrów Rivastigmine Mylan. Odnotowano przypadki poważnych działań niepożądanych, w tym wymagających hospitalizacji, a w rzadkich przypadkach prowadzących do zgonu, spowodowanych błędami w stosowaniu produktu. Najczęstsze błędy polegały na nałożeniu nowego plastra bez usunięcia poprzedniego lub aplikacji wielu plastrów jednocześnie. Kluczowe znaczenie ma przekazanie pacjentom i ich opiekunom szczegółowych instrukcji dotyczących prawidłowego stosowania systemów transdermalnych.³

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe

Podczas leczenia rywastygminą mogą wystąpić zaburzenia żołądka i jelit, takie jak nudności, wymioty i biegunka. Ich nasilenie jest związane z dawką i mogą pojawić się szczególnie po rozpoczęciu leczenia lub po zwiększeniu dawki. Objawy te występują częściej u kobiet. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z objawami odwodnienia w wyniku długotrwałych wymiotów lub biegunki. W takich przypadkach może być konieczne dożylne podanie płynów, zmniejszenie dawki lub czasowe przerwanie leczenia. Należy pamiętać, że odwodnienie może prowadzić do poważnych następstw zdrowotnych.⁴

Zmniejszenie masy ciała

U pacjentów z chorobą Alzheimera leczonych inhibitorami cholinesterazy, w tym rywastygminą, może dojść do utraty masy ciała. Zaleca się regularne monitorowanie masy ciała pacjenta podczas terapii systemem transdermalnym Rivastigmine Mylan.⁵

Zaburzenia sercowo-naczyniowe

Rywastygmina może powodować bradykardię, która stanowi czynnik ryzyka wystąpienia częstoskurczu typu torsade de pointes. W EKG pacjentów leczonych inhibitorami cholinesterazy, w tym rywastygminą, może wystąpić wydłużenie odstępu QT. Szczególna ostrożność jest zalecana u pacjentów z:⁶

• występującym wcześniej lub rodzinnie stwierdzonym wydłużeniem odstępu QT
• zwiększonym ryzykiem wystąpienia częstoskurczu typu torsade de pointes
• zaostrzeniem niewydolności serca
• ostatnio przebytym zawałem mięśnia sercowego
• bradyarytmiami
• czynnikami predysponującymi do hipokaliemii lub hipomagnezemii
• jednoczesnym stosowaniem leków wydłużających odstęp QT i/lub wywołujących częstoskurcz typu torsade de pointes

W wymienionych przypadkach może być wymagane monitorowanie kliniczne, w tym wykonanie EKG.⁷

Dodatkowe środki ostrożności u wybranych grup pacjentów

Produkt Rivastigmine Mylan należy przepisywać ze szczególną ostrożnością następującym grupom pacjentów:⁸

• Pacjenci z zespołem chorego węzła zatokowego lub zaburzeniami przewodzenia (blok zatokowo-przedsionkowy, blok przedsionkowo-komorowy) – rywastygmina może nasilać te zaburzenia⁹
• Pacjenci z czynną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy lub osoby ze skłonnościami do tych chorób – rywastygmina może nasilać wydzielanie soku żołądkowego¹⁰
• Pacjenci ze skłonnościami do niedrożności dróg moczowych i napadów drgawkowych – leki cholinomimetyczne mogą wywoływać lub nasilać te schorzenia¹¹
• Pacjenci z astmą lub obturacyjną chorobą płuc w wywiadzie – ze względu na cholinomimetyczne działanie rywastygminy¹²

Reakcje skórne w miejscu przylepienia plastra

Po zastosowaniu systemu transdermalnego Rivastigmine Mylan mogą wystąpić reakcje skórne w miejscu jego przyklejenia. Nasilenie tych reakcji zazwyczaj jest łagodne do umiarkowanego. Pacjenci i ich opiekunowie powinni zostać szczegółowo poinstruowani o możliwości wystąpienia takich reakcji.¹³

Należy pamiętać, że same reakcje miejscowe nie wskazują na uczulenie, jednak stosowanie plastrów z rywastygminą może prowadzić do rozwoju alergicznego kontaktowego zapalenia skóry. Należy podejrzewać tę reakcję w przypadku gdy:¹⁴

• reakcja skórna rozprzestrzenia się na obszar większy niż rozmiar plastra
• występują oznaki większego nasilenia reakcji miejscowej (narastający rumień, obrzęk, grudki, pęcherze)
• w ciągu 48 godzin od zdjęcia plastra nie dochodzi do znaczącego złagodzenia objawów

W przypadku podejrzenia alergicznego kontaktowego zapalenia skóry leczenie należy przerwać. Pacjentów z takimi reakcjami, którzy nadal wymagają terapii rywastygminą, można przestawić na formę doustną leku jedynie po uzyskaniu ujemnego wyniku testu alergicznego i pod ścisłym nadzorem lekarskim. Należy mieć świadomość, że niektórzy pacjenci uczuleni na rywastygminę podawaną przezskórnie mogą nie tolerować jej w żadnej postaci.¹⁵

Po wprowadzeniu rywastygminy do obrotu zgłaszano rzadkie przypadki rozległego alergicznego zapalenia skóry, niezależnie od drogi podania (doustnej czy przezskórnej). W takich przypadkach leczenie również należy przerwać.¹⁶

Dodatkowe ostrzeżenia

Należy pamiętać, że rywastygmina może nasilać lub wywoływać objawy pozapiramidowe. Podczas stosowania plastrów Rivastigmine Mylan należy unikać kontaktu produktu z oczami. Po zdjęciu plastra należy dokładnie umyć ręce wodą z mydłem. W przypadku kontaktu leku z oczami lub pojawienia się zaczerwienienia oczu po kontakcie z plastrem, oczy należy niezwłocznie przemyć dużą ilością wody. Jeśli objawy nie ustąpią, konieczna jest konsultacja lekarska.¹⁷

Szczególne populacje pacjentów

Pacjenci z niską masą ciała

Pacjenci z masą ciała poniżej 50 kg wymagają szczególnej uwagi, ponieważ mogą doświadczać większej liczby działań niepożądanych, a ryzyko przerwania leczenia z ich powodu jest u nich wyższe. W tej grupie pacjentów należy:¹⁸

• szczególnie ostrożnie zwiększać dawkę
• prowadzić dokładne monitorowanie pod kątem działań niepożądanych (np. nadmiernych nudności lub wymiotów)
• w razie wystąpienia działań niepożądanych rozważyć zmniejszenie dawki podtrzymującej do 4,6 mg/24 h

Takie postępowanie minimalizuje ryzyko niepożądanych skutków leczenia u pacjentów z niską masą ciała.¹⁹

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z klinicznie istotnymi zaburzeniami czynności wątroby może wystąpić więcej działań niepożądanych. W tej grupie pacjentów należy ściśle przestrzegać zaleceń dotyczących indywidualnego dostosowania dawki. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, u których nie prowadzono badań klinicznych. Dostosowanie dawki u tych pacjentów wymaga wyjątkowej staranności i indywidualnego monitorowania.²⁰