warfaryna
Warfaryna to doustny lek przeciwzakrzepowy należący do grupy antagonistów witaminy K (VKA). Jego działanie polega na hamowaniu syntezy czynników krzepnięcia zależnych od witaminy K (II, VII, IX, X) oraz białek C i S, co skutkuje zmniejszeniem zdolności krwi do tworzenia skrzepów.
W praktyce klinicznej warfaryna jest stosowana w profilaktyce i leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, w zapobieganiu powikłaniom zakrzepowo-zatorowym u pacjentów z migotaniem przedsionków, u chorych z protezami zastawek serca oraz po przebytym zawale serca. Skuteczność leczenia monitoruje się poprzez pomiar czasu protrombinowego, wyrażonego jako znormalizowany współczynnik INR (International Normalized Ratio).
Stosowanie warfaryny wiąże się z ryzykiem powikłań krwotocznych, dlatego wymaga regularnego monitorowania INR. Lek charakteryzuje się wąskim indeksem terapeutycznym oraz licznymi interakcjami z innymi lekami, ziołami i pożywieniem (szczególnie produktami bogatymi w witaminę K). U pacjentów występują znaczne różnice w odpowiedzi na dawkę leku, co jest związane m.in. z polimorfizmami genów VKORC1 i CYP2C9.
W ostatnich latach obserwuje się stopniowe zastępowanie warfaryny przez doustne antykoagulanty niebędące antagonistami witaminy K (NOAC), które charakteryzują się przewidywalną farmakokinetyką, mniejszą liczbą interakcji oraz brakiem konieczności rutynowego monitorowania parametrów krzepnięcia.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Czynnik krzepnięcia IX – Wskazania do stosowania
Czynnik krzepnięcia IX odgrywa kluczową rolę w kaskadzie krzepnięcia, a jego niedobór prowadzi do hemofilii B (choroby Christmasa). Preparaty zawierające czynnik IX, takie jak Betafact (250, 500, 1000 IU; 50 j.m./ml; aktywność ~110 j.m./mg białka), Immunine 1200 IU (120 j.m./ml; ≥50 j.m./mg białka; wskazany dla pacjentów >6 lat), Octanine F (500, 1000 IU; 100 j.m./ml; aktywność ~100 j.m./mg białka) oraz Prothromplex Total NF (600 IU czynnika IX; 30 j.m./ml; ≥0,6 j.m./mg białka), są stosowane w leczeniu i profilaktyce krwawień u pacjentów z hemofilią B. Immunine 1200 IU nie jest zalecany u dzieci poniżej 6 roku życia, a Prothromplex Total NF jest przeznaczony wyłącznie dla dorosłych. Preparaty te uzupełniają niedobór czynnika IX, umożliwiając prawidłowe formowanie skrzepu i zatrzymanie krwawienia, zarówno w przypadku krwawień spontanicznych, pourazowych, jak i w profilaktyce okołooperacyjnej.
acenokumarol, aktywne krwawienie, antagonista witaminy K, BETAFACT, białko C, choroba Christmasa, ciężka postać hemofilii, czynnik krzepnięcia IX, doustny antykoagulant, dziedziczenie recesywne, formowanie skrzepu, hemofilia B, hemostaza, IMMUNINE, kaskada krzepnięcia krwi, kompleks protrombiny, krwawienie okołooperacyjne, leczenie zastępcze, ludzki czynnik krzepnięcia IX, nabyty niedobór czynników, OCTANINE F, parametry krzepnięcia, profilaktyka krwawień, profilaktyka pierwotna, profilaktyka wtórna, Prothromplex Total NF, przedawkowanie, rekonstytucja, warfaryna, wrodzone zaburzenie krzepnięcia, wrodzony niedobór czynników, zapobieganie krwawieniom, zespół protrombiny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sunitinib Glenmark
Sunitynib Glenmark wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym interakcji farmakokinetycznych z lekami wpływającymi na cytochrom CYP3A4, które mogą znacząco zmieniać stężenia leku w osoczu. W trakcie terapii obserwuje się różnorodne reakcje skórne, od odbarwienia i suchości skóry po ciężkie zespoły takie jak Stevens-Johnson (SJS) czy toksyczne oddzielanie się naskórka (TEN), które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia. Zgłaszano także liczne zdarzenia krwotoczne, w tym krwotoki z przewodu pokarmowego, układu oddechowego i śródmózgowe, z koniecznością monitorowania morfologii krwi i parametrów krzepnięcia, zwłaszcza u pacjentów stosujących leki przeciwzakrzepowe. Do najczęstszych działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego należą biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha oraz zapalenia jamy ustnej i przełyku, które można leczyć objawowo. Ponadto, sunitynib może indukować nadciśnienie tętnicze, w tym ciężkie postacie z ciśnieniem skurczowym >200 mmHg lub rozkurczowym >110 mmHg, wymagające regularnego monitorowania i ewentualnego czasowego przerwania terapii.
acenokumarol, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, białkomocz, bisfosfoniany, cytochrom CYP3A4, czas protrombinowy, frakcja wyrzutowa lewej komory, induktor cytochromu CYP3A4, inhibitor cytochromu CYP3A4, kardiomiopatia, krwioplucie, krwotok śródmózgowy, małopłytkowość, martwica żuchwy, martwicze toksyczne oddzielanie się naskórka, martwicze zapalenie powięzi, mikroangiopatia zakrzepowa, morfologia krwi, nadczynność tarczycy, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, piodermia zgorzelinowa, rabdomioliza, rak nerkowokomórkowy, rumień wielopostaciowy, ślepota korowa, torsade de pointes, warfaryna, wskaźnik INR, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Salicylan choliny – Interakcje
Salicylan choliny, stosowany miejscowo w postaci kropli do uszu (np. Otinum, Ototalgin), wykazuje minimalną absorpcję ogólnoustrojową, co ogranicza ryzyko klinicznie istotnych interakcji farmakologicznych. Najważniejszą udokumentowaną interakcją jest synergistyczne nasilenie miejscowego działania przeciwzapalnego i przeciwbólowego przy jednoczesnym stosowaniu doustnych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), takich jak kwas acetylosalicylowy, ibuprofen, diklofenak, naproksen czy ketoprofen. Mechanizm tej interakcji opiera się na kumulacji efektu hamowania syntezy prostaglandyn, co może przynieść korzystny efekt terapeutyczny, choć u niektórych pacjentów może powodować nasilenie miejscowego podrażnienia. Warto podkreślić, że brak jest dedykowanych badań klinicznych dotyczących interakcji salicylanu choliny z innymi lekami, a dostępne dane pochodzą głównie z farmakokinetyki i farmakodynamiki salicylanów jako grupy leków.
absorpcja ogólnoustrojowa, acenokumarol, badanie kliniczne, dane farmakodynamiczne, dane farmakokinetyczne, diklofenak, działanie hipoglikemizujące, działanie przeciwkrzepliwe, działanie przeciwzapalne, działanie synergistyczne, ibuprofen, ketoprofen, krople do uszu, krzepnięcie krwi, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwkrzepliwy, metotreksat, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, podrażnienie miejscowe, preparat do uszu, ryzyko krwawienia, salicylan choliny, synteza prostaglandyn, toksyczność metotreksatu, uszkodzenie wątroby, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibufen dla dzieci FORTE o smaku malinowym 200 mg/5 ml
Ibuprofen, substancja czynna preparatu Ibufen dla dzieci FORTE (200 mg/5 ml), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania ibuprofenu z kwasem acetylosalicylowym ze względu na kompetycyjne hamowanie działania kardioprotekcyjnego ASA oraz zwiększone ryzyko działań niepożądanych. Również łączenie ibuprofenu z innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), kortykosteroidami, lekami przeciwnadciśnieniowymi (w tym inhibitorami ACE, beta-adrenolitykami, antagonistami receptora angiotensyny II) oraz lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania, ze względu na ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego, pogorszenia czynności nerek, hiperkaliemii oraz zmniejszenia skuteczności terapii przeciwnadciśnieniowej. Ibuprofen może także nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny), zwiększając ryzyko krwawień, a także podnosić stężenia litu i metotreksatu w osoczu, co wymaga monitorowania ich poziomów w celu uniknięcia toksyczności.
agregacja płytek krwi, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk chinolonowy, baklofen, cholestyramina, cyklosporyna, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hepatotoksyczne, działanie nefrotoksyczne, fenytoina, flukonazol, glikozyd nasercowy, hemofilia, hiperkaliemia, hipoglikemia, ibuprofen, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor CYP2C9, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lit pierwiastek, metotreksat, mifepryston, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, przesączanie kłębuszkowe, rytonawir, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, SSRI, sulfinpirazon, takrolimus, toksyczność hematologiczna, warfaryna, worykonazol, zydowudyna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mibrex 10 mg
Rywaroksaban w postaci tabletek powlekanych Mibrex 10 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub laktozę jednowodną (72,365 mg/tabletkę), a także u osób z aktywnym krwawieniem o znaczeniu klinicznym. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują także stany zwiększonego ryzyka krwawienia, takie jak czynne lub niedawno przebyte owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe z ryzykiem krwawienia, niedawne urazy lub zabiegi neurochirurgiczne, operacje okulistyczne, przebyte krwawienia wewnątrzczaszkowe oraz obecność naczyniowych malformacji i anomalii. Rywaroksaban nie powinien być stosowany jednocześnie z innymi antykoagulantami, z wyjątkiem krótkotrwałej zmiany terapii lub podtrzymania drożności cewników naczyniowych heparyną niefrakcjonowaną. Przeciwwskazaniem jest również choroba wątroby z koagulopatią, zwłaszcza marskość wątroby stopnia B i C wg Child-Pugh, oraz ciąża i laktacja ze względu na ryzyko dla płodu i noworodka.
adherencja terapeutyczna, antagonista witaminy K, apiksaban, choroba wątroby, czynnik krzepnięcia, dabigatran, doustny lek przeciwzakrzepowy, efekt przeciwzakrzepowy, fondaparynuks, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, ketokonazol, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, klopidogrel, koagulopatia, krwawienie o znaczeniu klinicznym, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwotok wewnątrzczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, leczenie przeciwzakrzepowe, lek przeciwpłytkowy, małopłytkowość, marskość wątroby, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, nowotwór złośliwy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, P-glikoproteina, pochodne heparyny, posakonazol, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, rytonawir, rywaroksaban, skaza krwotoczna, SSRI, tętniak naczyniowy, uraz mózgu, uraz OUN, wada żylno-tętnicza, warfaryna, worykonazol, zaburzenie hemostazy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sunitinib Glenmark
Sunitynib Glenmark, lek przeciwnowotworowy, wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko licznych działań niepożądanych. Należy unikać jednoczesnego stosowania silnych induktorów i inhibitorów CYP3A4, które mogą odpowiednio obniżać lub podwyższać stężenie leku w osoczu. Do najczęstszych działań niepożądanych należą reakcje skórne (odbarwienie, suchość, pęcherze, wysypka), które zwykle są odwracalne, jednak w przypadku ciężkich reakcji takich jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN) konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii. Zgłaszano również poważne zdarzenia krwotoczne, w tym krwotoki z przewodu pokarmowego, układu oddechowego i śródmózgowe, z częstością krwawienia z nosa u około 50% pacjentów z guzami litymi. W trakcie leczenia obserwowano także zaburzenia hematologiczne (neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość), które wymagają regularnej kontroli morfologii krwi na początku każdego cyklu. Ponadto, sunitynib może powodować nadciśnienie tętnicze, w tym ciężkie epizody z ciśnieniem skurczowym >200 mmHg lub rozkurczowym >110 mmHg, co wymaga monitorowania i ewentualnego czasowego przerwania leczenia.
acenokumarol, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, amylaza, białkomocz, czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego, frakcja wyrzutowa lewej komory, hepatotoksyczność, hipoglikemia, induktor cytochromu CYP3A4, inhibitor CYP3A4, kardiomiopatia, krwioplucie, krwotok śródmózgowy, lipaza, małopłytkowość, martwica żuchwy, martwicze zapalenie powięzi, mikroangiopatia zakrzepowa, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, piodermia zgorzelinowa, rumień wielopostaciowy, ślepota korowa, tętnicze zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ketoprofen-SF
Podczas stosowania ketoprofenu należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego. Konsekwentnie należy unikać jednoczesnego stosowania ketoprofenu z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, ze względu na zwiększone ryzyko krwawień, owrzodzeń i perforacji przewodu pokarmowego, które mogą wystąpić nawet bez wcześniejszych objawów. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku oraz u osób z historią choroby wrzodowej, stosujących większe dawki NLPZ lub leki zwiększające ryzyko krwawień (np. doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, SSRI, kwas acetylosalicylowy). W takich przypadkach wskazane jest rozważenie terapii osłonowej inhibitorami pompy protonowej lub mizoprostolem. W przypadku wystąpienia krwawienia lub owrzodzenia leczenie ketoprofenem należy natychmiast przerwać.
choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa, cukrzyca, hiperlipidemia, inhibitor agregacji płytek, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor pompy protonowej, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, ketoprofen, kortykosteroid doustny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, mizoprostol, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie, perforacja, udar mózgu, warfaryna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Atorvastatin Teva Pharmaceuticals Polska 10 mg
Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Silni inhibitory CYP3A4, takie jak cyklosporyna, klarytromycyna, inhibitory proteazy HIV (np. rytonawir) czy azole przeciwgrzybicze, mogą zwiększać stężenie atorwastatyny nawet do 9,4-krotności, co znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy. W takich przypadkach zaleca się stosowanie najniższych dawek atorwastatyny (np. nie przekraczając 10 mg/dobę przy rytonawirze) oraz ścisłe monitorowanie kliniczne. Umiarkowani inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem) podnoszą AUC atorwastatyny o około 1,3-1,5 raza, co również wymaga dostosowania dawki i obserwacji. Induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna, mogą obniżać stężenie leku, potencjalnie osłabiając efekt terapeutyczny, dlatego zaleca się jednoczesne podawanie lub odpowiednie monitorowanie. Inhibitory transporterów (np. cyklosporyna, letermowir) również zwiększają ekspozycję na atorwastatynę, co wymaga ograniczenia dawki i ostrożności, a niektóre kombinacje (np. z letermowirem i cyklosporyną) są przeciwwskazane.
amiodaron, antybiotyki makrolidowe, atorwastatyna, azole przeciwgrzybicze, białko oporności raka piersi, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, digoksyna, diltiazem, doustne środki antykoncepcyjne, dziurawiec zwyczajny, efawirenz, elbaswir, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fibraty, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir, hepatotoksyczność, induktory enzymatyczne, inhibitory enzymatyczne, inhibitory proteazy HIV, inhibitory transporterów, kolchicyna, kwas fusydowy, leki przeciwwirusowe HCV, letermowir, P-glikoproteina, pochodne kumaryny, pochodne kwasu fibrynowego, rabdomioliza, ryfampicyna, transportery wątrobowe, typranawir, warfaryna, werapamil - Leksykon leków
Interakcje leku – Asitalip Combo 50 mg + 1000 mg
Produkt leczniczy Asitalip Combo, zawierający sytagliptynę 50 mg oraz metforminę 1000 mg podawane dwukrotnie na dobę, wykazuje brak istotnych zmian farmakokinetycznych obu substancji przy jednoczesnym stosowaniu. Kluczowe przeciwwskazania obejmują spożywanie alkoholu, które znacząco zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej, zwłaszcza w stanach głodzenia, niedożywienia oraz zaburzeń czynności wątroby. Przerwanie terapii jest konieczne przed badaniami z użyciem jodowych środków kontrastowych, z wznowieniem leczenia dopiero po 48 godzinach i potwierdzeniu stabilnej funkcji nerek. Leki takie jak NLPZ, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II oraz diuretyki pętlowe mogą negatywnie wpływać na czynność nerek i zwiększać ryzyko kwasicy mleczanowej, co wymaga monitorowania funkcji nerek podczas ich stosowania z Asitalip Combo.
agoniści receptorów beta-2, antagoniści receptora angiotensyny II, cukrzyca typu 2, cyklosporyna, cymetydyna, CYP2C8, CYP3A4, digoksyna, dolutegrawir, dysfagia, farmakokinetyka, filtracja kłębuszkowa, gliburyd, glikogenoliza, glikokortykosteroidy, glikoproteina p, hipoglikemia, inhibitory ACE, inhibitory COX-2, insulinooporność, itrakonazol, jodowe środki kontrastowe, ketokonazol, klarytromycyna, kwasica mleczanowa, leki moczopędne, metformina, nefropatia pokontrastowa, niesteroidowe leki przeciwzapalne, probenecyd, ranolazyna, rozyglitazon, rytonawir, schyłkowa niewydolność nerek, symwastatyna, sytagliptyna, transporter anionów organicznych-3, transporter kationów organicznych 2, transporter MATE, wandetanib, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Lambrinex 40 mg
Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez OATP1B1, OATP1B3, MDR1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na jej stężenie w osoczu i ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza miopatii. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak cyklosporyna, makrolidy (klarytromycyna, telitromycyna), azolowe leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, worykonazol), inhibitory proteazy HIV oraz elbaswir/grazoprewir, mogą zwiększać AUC atorwastatyny nawet do 9,4-krotnie, co wymaga ograniczenia dawki do 10 mg i ścisłego monitorowania klinicznego. Umiarkowane inhibitory (erytromycyna, diltiazem, werapamil, flukonazol, amiodaron) podnoszą stężenie leku o 33-51%, co również wymaga dostosowania dawki i monitoringu. Induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna (zmniejszenie AUC o 80%) i efawirenz (o 41%), obniżają skuteczność terapii, co wymaga kontroli klinicznej. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryfampicynę, która dodatkowo hamuje OATP1B1, wpływając na hepatocytarny wychwyt atorwastatyny.
antybiotyk makrolidowy, antykoagulant kumarynowy, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, choroba alkoholowa wątroby, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, elbaswir/grazoprewir, fibrat, glekaprewir/pibrentaswir, hamowanie glukuronidacji, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor transportera białkowego, kolchicyna, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, miopatia, polipeptydy transportujące aniony organiczne, rabdomioliza, ryfampicyna, silny inhibitor CYP3A4, sok grejpfrutowy, transporter OATP1B1, umiarkowany inhibitor CYP3A4, warfaryna, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Axipio 2,5 mg
Apiksaban (AXIPIO, 2,5 mg) został oceniony w badaniach klinicznych fazy III obejmujących ponad 21 000 pacjentów w trzech głównych wskazaniach: profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po protezoplastyce stawu biodrowego lub kolanowego (ponad 5000 pacjentów, średni czas ekspozycji 20 dni), leczenie niezastawkowego migotania przedsionków (NVAF) (ponad 11 000 pacjentów, średni czas ekspozycji 1,7 roku) oraz leczenie i zapobieganie nawrotom zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) (ponad 4000 pacjentów, średni czas ekspozycji 221 dni). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były krwawienia (w tym z przewodu pokarmowego, nosa, wewnątrzgałkowe), stłuczenia i krwiaki. Częstość działań niepożądanych związanych z krwawieniem wynosiła odpowiednio: 10% w profilaktyce ŻChZZ (w porównaniu z enoksaparyną), 24,3% w NVAF (w porównaniu z warfaryną) oraz 15,6% w leczeniu ZŻG i ZP (w porównaniu z enoksaparyną/warfaryną). Poważne krwawienia z przewodu pokarmowego spełniające kryteria ISTH występowały z częstością 0,76% rocznie, a poważne krwawienia wewnątrzgałkowe z częstością 0,18% rocznie u pacjentów z NVAF.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, apiksaban, enoksaparyna, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hipotonia, krwawienie wewnątrzgałkowe, krwiomocz, krwioplucie, krwotok do móżdżku, krwotok dokomorowy, krwotok oczny, krwotok podtwardówkowy, krwotok pozaotrzewnowy, krwotok śródmózgowy, krwotok urazowy, krwotok wewnątrzbrzuszny, kwas acetylosalicylowy, małopłytkowość, niedokrwistość pokrwotoczna, niezastawkowe migotanie przedsionków, obrzęk naczynioruchowy, protezoplastyka stawu biodrowego, protezoplastyka stawu kolanowego, rumień wielopostaciowy, udar krwotoczny, udar mózgu, warfaryna, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, żylaki odbytu, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Ginkgolidy – Interakcje
Ginkgolidy, aktywne składniki wyciągu z liści Ginkgo biloba, wykazują liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, szczególnie z lekami wpływającymi na hemostazę. Współpodawanie z doustnymi antykoagulantami (acenokumarol, warfaryna) oraz lekami przeciwpłytkowymi (klopidogrel, ASA, NLPZ) może nasilać ich działanie przeciwzakrzepowe, zwiększając ryzyko krwawień, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia (np. INR) przy rozpoczynaniu, zakończeniu lub zmianie dawkowania. Ginkgolidy hamują również aktywność glikoproteiny P (P-gp) w jelicie, co podnosi biodostępność leków będących jej substratami, takich jak dabigatran, potencjalnie zwiększając ryzyko krwawień. Ponadto, mogą zwiększać maksymalne stężenie (Cmax) nifedypiny nawet dwukrotnie, nasilając działania niepożądane wazodylatacyjne (zawroty głowy, uderzenia gorąca). Indukcja enzymu CYP3A4 przez ginkgolidy obniża stężenie efawirenzu, co może osłabiać jego efekt przeciwwirusowy, dlatego jednoczesne stosowanie jest niewskazane.
acenokumarol, bloker kanałów wapniowych, Cmax, czynnik aktywujący płytki, dabigatran, działanie antyagregacyjne, działanie antykoagulacyjne, działanie przeciwzakrzepowe, efawirenz, enzym CYP3A4, funkcja poznawcza, ginkgo biloba, ginkgolid, glikoproteina p, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, miłorząb japoński, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nifedypina, ośrodkowy układ nerwowy, parametry krzepnięcia, stężenie maksymalne, talinolol, układ krzepnięcia, warfaryna, wskaźnik krzepnięcia - Leksykon leków
Interakcje leku – Casaro 16 mg
Kandesartan cyleksetyl, substancja czynna preparatu Casaro, wykazuje brak istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych z lekami takimi jak hydrochlorotiazyd, warfaryna, digoksyna, doustne środki antykoncepcyjne (etynyloestradiol, lewonorgestrel), glibenklamid, nifedypina oraz enalapryl. Jednakże, ze względu na mechanizm działania jako antagonista receptora angiotensyny II (AIIRA), kandesartan może wpływać na gospodarkę potasową, co wymaga szczególnej ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, substytutów soli zawierających potas oraz heparyny, ze względu na ryzyko hiperkaliemii. Ponadto, współstosowanie kandesartanu z preparatami litu może prowadzić do odwracalnego wzrostu stężenia litu i nasilenia jego toksyczności, co wymaga regularnego monitorowania stężenia litu w surowicy lub unikania takiego połączenia. W przypadku niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), w tym selektywnych inhibitorów COX-2 i kwasu acetylosalicylowego w dawkach >3 g/dobę, obserwuje się osłabienie działania hipotensyjnego kandesartanu oraz zwiększone ryzyko pogorszenia czynności nerek, zwłaszcza u osób starszych i z istniejącymi zaburzeniami nerkowymi.
amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, badanie farmakokinetyczne, ciśnienie tętnicze, digoksyna, działanie hipotensyjne, enalapryl, eplerenon, glibenklamid, hiperkaliemia, inhibitor COX-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kandesartan cyleksetyl, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny oszczędzający potas, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nifedypina, ostra niewydolność nerek, spironolakton, triamteren, układ renina-angiotensyna-aldosteron, warfaryna, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Interakcje leku – Heparizen 1000 1000 j.m./g
Heparizen 1000, żel zawierający 1000 j.m./g heparyny sodowej, cechuje się ograniczonym wchłanianiem przez skórę, co minimalizuje ryzyko istotnych klinicznie interakcji farmakologicznych. Miejscowe stosowanie nie wykazuje interakcji z innymi preparatami podawanymi tą samą drogą, a potencjalne interakcje z lekami podawanymi systemowo są mało znaczące. Wyjątkiem są doustne leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna, acenokumarol), gdzie może dojść do nasilenia działania przeciwzakrzepowego i wydłużenia czasu krzepnięcia krwi, szczególnie przy aplikacji na duże lub uszkodzone powierzchnie skóry. Zaleca się wówczas monitorowanie parametrów koagulologicznych. Heparizen 1000 zawiera również etanol (47,6 mg/g żelu), co może potencjalnie nasilać miejscowe działanie alkoholu, a spożycie alkoholu u pacjentów stosujących jednocześnie leki przeciwzakrzepowe wymaga ostrożności ze względu na zwiększone ryzyko krwawień.
acenokumarol, alteplaza, antykoagulant, czas krzepnięcia krwi, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie przeciwzakrzepowe, heparyna sodowa, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek przeciwzapalny niesteroidowy, NLPZ, parametry koagulologiczne, ryzyko krwawienia, streptokinaza, warfaryna, wchłanianie systemowe - Leksykon substancji czynnych
Etorykoksyb – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Etorykoksyb, selektywny inhibitor COX-2, wiąże się z ryzykiem powikłań żołądkowo-jelitowych, takich jak perforacje, owrzodzenia i krwawienia (PUBs), szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, stosujących jednocześnie inne NLPZ lub ASA, oraz z chorobą przewodu pokarmowego w wywiadzie. Jednoczesne stosowanie etorykoksybu z kwasem acetylosalicylowym zwiększa ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Ponadto, leki z grupy selektywnych inhibitorów COX-2 mogą zwiększać ryzyko zdarzeń zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu, co wymaga stosowania najniższej skutecznej dawki i najkrótszego możliwego czasu terapii, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego (nadciśnienie, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie). Etorykoksyb nie zastępuje ASA w profilaktyce chorób układu sercowo-naczyniowego ze względu na brak działania przeciwpłytkowego.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, brak laktazy, choroba zwyrodnieniowa stawów, cukrzyca, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie przeciwpłytkowe, hiperlipidemia, inhibitor cyklooksygenazy, kwas acetylosalicylowy, leczenie przeciwpłytkowe, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie krwawienie, perforacja owrzodzenie krwawienie, powikłania żołądkowo-jelitowe, przepływ nerkowy, selektywny inhibitor COX-2, synteza prostaglandyn, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, warfaryna, zaburzenia górnego odcinka przewodu pokarmowego, zaburzenie czynności lewej komory serca, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie zakrzepowe, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Interakcje leku – Ketesse 25 25 mg
Dekskeoprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie deksketoprofenu z innymi NLPZ i wysokimi dawkami salicylanów (≥3 g/dobę) ze względu na ryzyko choroby wrzodowej i krwawień z przewodu pokarmowego. Również kojarzenie z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna), heparynami, kortykosteroidami, solami litu, czy metotreksatem w dawkach ≥15 mg/tydzień jest obarczone wysokim ryzykiem działań niepożądanych, takich jak nasilenie krwawień, toksyczność hematologiczna czy nefrotoksyczność. W przypadku metotreksatu w dawkach <15 mg/tydzień zalecana jest cotygodniowa kontrola morfologii krwi, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i osób starszych.
aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, azot mocznikowy, białko osocza, błona śluzowa przewodu pokarmowego, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, cyklosporyna, deferazyroks, deksketoprofen, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie hipoglikemizujące, działanie niepożądane, działanie sedatywne, działanie terapeutyczne, glikozyd nasercowy, hamowanie czynności płytek krwi, heparyna, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek trombolityczny, metotreksat, mifepryston, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, ośrodkowy układ nerwowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pemetreksed, pentoksyfilina, pochodna hydantoiny, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, retikulocyt, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sole litu, sprzęganie z glukuronianami, sulfonamid, takrolimus, tenofowir, toksyczność hematologiczna, toksyczność żołądkowo-jelitowa, warfaryna, zydowudyna - Leksykon substancji czynnych
Sodu tetradecylu siarczan – Interakcje
Sodu tetradecylu siarczan, substancja czynna preparatu Fibrovein stosowanego w skleroterapii naczyń żylnych, nie posiada dedykowanych badań dotyczących interakcji lekowych. Jednak na podstawie właściwości farmakologicznych środków powierzchniowo czynnych oraz składu preparatu (stężenia od 0,2% do 3%, zawierającego m.in. alkohol benzylowy 20 mg/ml, sód 1,1–3,1 mg/ml oraz potas 0,3 mg/ml) należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z lekami podawanymi parenteralnie w tej samej okolicy anatomicznej. Szczególną uwagę zwraca się na potencjalne interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi (warfaryna, acenokumarol, heparyny), przeciwpłytkowymi (ASA, klopidogrel) oraz trombolitycznymi, które mogą zwiększać ryzyko krwawienia lub zmniejszać skuteczność skleroterapii. Ponadto, preparat może wchodzić w interakcje z lekami miejscowo znieczulającymi, co może wpływać na farmakokinetykę obu substancji, choć brak jest szczegółowych badań w tym zakresie.
acenokumarol, alkohol benzylowy, antykoagulant, bloker receptora angiotensyny, diuretyk oszczędzający potas, droga parenteralna, farmakolog kliniczny, gospodarka elektrolitowa, heparyna, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, klopidogrel, krwawienie, krzepnięcie krwi, kwas acetylosalicylowy, lek miejscowo znieczulający, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, niewydolność nerek, niewydolność serca, parametr krzepnięcia, skleroterapia, skleroterapia naczyń żylnych, sodu tetradecylu siarczan, środek powierzchniowo czynny, suplement potasu, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Coxitex 60 mg
Etorykoksyb (Coxitex) wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Stosowanie etorykoksybu w dawce 120 mg/dobę u pacjentów przyjmujących warfarynę powoduje wzrost INR o około 13%, co wymaga ścisłego monitorowania układu krzepnięcia. NLPZ, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, szczególnie u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek, zwiększając ryzyko ostrej niewydolności nerek. Etorykoksyb nie wpływa na działanie antyagregacyjne małych dawek ASA (81 mg/dobę), jednak jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko powikłań żołądkowo-jelitowych. W dawce 120 mg etorykoksyb podnosi stężenie metotreksatu w osoczu o 28% i zmniejsza jego klirens nerkowy o 13%, co wymaga monitorowania toksyczności. Ponadto, etorykoksyb zwiększa stężenie etynyloestradiolu o 37% (60 mg) i 50-60% (120 mg), a także estrogenów stosowanych w HTZ (estron o 41%, ekwilina o 76%, 17-β-estradiol o 22%), co może podnosić ryzyko działań niepożądanych hormonalnej terapii.
antagonista receptora angiotensyny II, antykoagulant, cyklosporyna, CYP3A4, digoksyna, doustny lek antykoncepcyjny, doustny lek przeciwzakrzepowy, dysfagia, działanie antyagregacyjne, działanie nefrotoksyczne, etorykoksyb, etynyloestradiol, hormonalna terapia zastępcza, induktor enzymu, inhibitor ACE, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, izoenzym SULT1E1, ketokonazol, klirens nerkowy, krwawienie i perforacja, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek zobojętniający, lit pierwiastek, metotreksat, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, mikonazol, minoksydyl, NLPZ, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, prednizolon, prednizon, ryfampicyna, salbutamol, skoniugowany estrogen, sulfotransferaza, takrolimus, warfaryna, worykonazol, żylny incydent zakrzepowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Clindamycin-MIP 150 mg/ml 150 mg/ml
Klindamycyna, antybiotyk z grupy linkozamidów, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mają kluczowe znaczenie w praktyce klinicznej. Antybiotyki makrolidowe (np. erytromycyna) wykazują antagonistyczne działanie in vitro, co może obniżać skuteczność terapii i jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Istotna jest także oporność krzyżowa z linkomycyną, co wymaga uwzględnienia przy doborze terapii u pacjentów z wcześniejszą ekspozycją na linkomycynę. Klindamycyna nasila blokadę nerwowo-mięśniową wywoływaną przez środki zwiotczające (eter, tubokuraryna, halogenek pankuroniowy), co może prowadzić do zagrożenia życia podczas zabiegów operacyjnych – konieczne jest poinformowanie anestezjologa i monitorowanie funkcji oddechowych. Ponadto, jednoczesne stosowanie z antagonistami witaminy K (np. warfaryna, acenokumarol, fluindion) zwiększa ryzyko krwawień i podwyższa wskaźnik PT/INR, co wymaga częstego monitorowania parametrów krzepnięcia i ewentualnej modyfikacji dawkowania leków przeciwzakrzepowych.
acenokumarol, alkohol benzylowy, antagonista witaminy K, antybiotyk makrolidowy, blokada nerwowo-mięśniowa, działanie niepożądane, erytromycyna, fluindion, halogenek pankuroniowy, klindamycyna, lek przeciwzakrzepowy, lek zwiotczający mięśnie, linkomycyna, linkozamid, niewydolność nerek, oporność krzyżowa, ostre uszkodzenie nerek, parametr krzepnięcia krwi, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, środek zwiotczający, tubokuraryna, warfaryna, wskaźnik INR, wskaźnik krzepliwości krwi, zakażenie drożdżakowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Nurofen dla dzieci forte truskawkowy 40 mg/ml
Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) zawarty w produkcie Nurofen dla dzieci Forte truskawkowy, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z innymi NLPZ, w tym inhibitorami COX-2, oraz kwasem acetylosalicylowym ze względu na wysokie ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego. Ibuprofen może osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych (inhibitory ACE, beta-adrenolityki, antagoniści receptora angiotensyny II) i leków moczopędnych, co w połączeniu z odwodnieniem lub wiekiem podeszłym zwiększa ryzyko ostrej niewydolności nerek. Ponadto, interakcje z glikozydami nasercowymi (np. digoksyną), litem, lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, fenytoiną oraz metotreksatem wymagają monitorowania stężeń tych leków, gdyż ibuprofen może zwiększać ich toksyczność lub stężenie w osoczu. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu z takrolimusem i cyklosporyną ze względu na ryzyko nefrotoksyczności.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny, antybiotyk chinolonowy, baklofen, beta-adrenolityk, cholestyramina, cyklosporyna, digoksyna, filtracja kłębuszkowa, flukonazol, glikozyd nasercowy, hemofilia, hemostaza, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor CYP2C9, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kaptopryl, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, rytonawir, sulfinpirazon, takrolimus, warfaryna, worykonazol, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Nurofen Zatoki 200 mg + 30 mg
Produkt leczniczy Nurofen Zatoki zawiera ibuprofen (200 mg) oraz pseudoefedrynę (30 mg), które wykazują liczne interakcje farmakologiczne o wysokim znaczeniu klinicznym. Ibuprofen może hamować kardioprotekcyjne działanie kwasu acetylosalicylowego w dawce ≤75 mg/dobę oraz zwiększać ryzyko działań niepożądanych przewodu pokarmowego i nerek przy jednoczesnym stosowaniu z innymi NLPZ, kortykosteroidami, lekami przeciwpłytkowymi i SSRI. Ponadto, ibuprofen może nasilać toksyczność metotreksatu, litu, cyklosporyny, takrolimusu oraz zwiększać ryzyko niewydolności serca i zaburzeń rytmu serca przy stosowaniu glikozydów nasercowych. Pseudoefedryna natomiast zwiększa ryzyko nadciśnienia tętniczego i zaburzeń rytmu serca w połączeniu z innymi sympatykomimetykami, lekami antycholinergicznymi, oksytocyną oraz alkaloidami sporyszu. Stosowanie inhibitorów MAO i RIMA jest przeciwwskazane do 14 dni po ich odstawieniu ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego.
agregacja płytek krwi, alkaloid sporyszu, antybiotyk chinolonowy, choroba wrzodowa żołądka, cyklosporyna, ergotamina, glikozyd nasercowy, hepatotoksyczność, ibuprofen i pseudoefedryna, inhibitory cyklooksygenazy, inhibitory monoaminooksydazy, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek antycholinergiczny, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek sympatykomimetyczny, lek zobojętniający sok żołądkowy, metotreksat, mifepryston, nadciśnienie tętnicze, nefrotoksyczność, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność serca, oksytocyna, owrzodzenie przewodu pokarmowego, przełom nadciśnieniowy, przesączanie kłębuszkowe, SSRI, takrolimus, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, udar mózgu, układ krwiotwórczy, warfaryna, zaburzenia rytmu serca, znieczulenie ogólne, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Anapran 275 mg
Naproksen sodowy, jako NLPZ, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Silne wiązanie naproksenu z białkami osocza może wypierać leki przeciwzakrzepowe (np. warfarynę, heparynę), zwiększając ryzyko krwawień, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia. Naproksen może zmniejszać skuteczność leków hipotensyjnych, w tym beta-adrenolityków i ACE-I, zwiększając ryzyko niewydolności nerek. Ponadto, zmniejsza nerkowe wydalanie litu i metotreksatu, co prowadzi do wzrostu ich stężenia w osoczu i potencjalnej toksyczności, dlatego konieczne jest regularne monitorowanie stężeń tych leków. Interakcje z glikozydami nasercowymi i cyklosporyną zwiększają ryzyko nefrotoksyczności i nasilenia objawów niewydolności serca, co wymaga kontroli funkcji nerek i stężenia leków w surowicy. Współstosowanie z glikokortykosteroidami i innymi NLPZ znacząco podnosi ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego, a z kolei leki zmniejszające kwaśność soku żołądkowego oraz kolestyramina opóźniają wchłanianie naproksenu bez wpływu na biodostępność.
antybiotyk chinolonowy, beta-adrenolityk, biodostępność, cyklosporyna, dysfagia, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, działanie przeciwpłytkowe, działanie sedatywne, farmakokinetyka naproksenu, furosemid, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, hepatotoksyczność, hydantoina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kolestyramina, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas gamma-aminomasłowy, lek hipotensyjny, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, lek zmniejszający kwaśność soku żołądkowego, lit, metotreksat, mifepryston, naproksen sodowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, ośrodkowy układ nerwowy, perforacja przewodu pokarmowego, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, profilaktyka kardiologiczna, przesączanie kłębuszkowe, sulfonamid, warfaryna, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Interakcje leku – Sumamed 500 mg
Azytromycyna, jako antybiotyk makrolidowy, wykazuje specyficzny profil interakcji lekowych, różniący się od innych makrolidów brakiem istotnego wpływu na układ cytochromu P450. Wchłanianie azytromycyny może być zmniejszone (Cmax o około 25%) przy jednoczesnym stosowaniu leków zobojętniających, dlatego zaleca się przyjmowanie azytromycyny co najmniej 1 godzinę przed lub 2 godziny po tych lekach. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak cyzapryd i hydroksychlorochina, które mogą prowadzić do arytmii komorowych i torsade de pointes, co wymaga unikania lub ścisłego monitorowania EKG. Istotne klinicznie jest także zwiększenie biodostępności cyklosporyny (wzrost Cmax i AUC0-5), co wymaga monitorowania stężenia i dostosowania dawki. Ponadto, azytromycyna może zwiększać stężenia substratów glikoproteiny P, takich jak digoksyna i kolchicyna, co wymaga monitorowania klinicznego i oznaczania stężenia digoksyny w surowicy.
alfentanyl, alkaloid sporyszu, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, astemizol, atorwastatyna, biodostępność azytromycyny, cetyryzyna, cyklosporyna, cymetydyna, CYP3A4, cytochrom P450, cyzapryd, czas protrombinowy, doustny lek przeciwzakrzepowy, dydanozyna, działanie niepożądane, efawirenz, EKG, flukonazol, fosforylowana zydowudyna, glikoproteina p, hydroksychlorochina, indynawir, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karbamazepina, kumaryny, lek zobojętniający, metyloprednizolon, midazolam, morfologia krwi, nelfinawir, neutropenia, odstęp QT, rabdomioliza, ryfabutyna, statyna, substrat glikoproteiny P, syldenafil, teofilina, terfenadyna, torsade de pointes, triazolam, trimetoprim i sulfametoksazol, warfaryna, zakażenie HIV, zatrucie sporyszem, zydowudyna