Interakcje leku
Silcontrol FC 100 mg

Syldenafil, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4 oraz w mniejszym stopniu przez CYP2C9, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne wynikające z hamowania lub indukcji tych enzymów. Inhibitory CYP3A4, takie jak rytonawir (↑Cmax o 300%, ↑AUC o 1000%) i sakwinawir (↑Cmax o 140%, ↑AUC o 210%), znacząco zwiększają stężenie syldenafilu, co wymaga redukcji dawki początkowej do 25 mg, a w przypadku rytonawiru maksymalna dawka nie powinna przekraczać 25 mg na 48 godzin. Umiarkowane inhibitory, np. erytromycyna (↑AUC o 182%) i cymetydyna (↑stężenia o 56%), również wskazują na konieczność ostrożności i rozważenia niższej dawki. Induktory enzymatyczne, takie jak bozentan (↓AUC o 62,6%, ↓Cmax o 55,4%) i ryfampicyna, obniżają stężenie syldenafilu, co może wymagać zwiększenia dawki. Syldenafil jest słabym inhibitorem CYP450, więc nie wpływa istotnie na metabolizm innych leków metabolizowanych przez te enzymy.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Syldenafil, substancja czynna preparatu Silcontrol FC, podlega licznym interakcjom farmakologicznym, które wynikają głównie z jego metabolizmu przez układ enzymatyczny cytochromu P450. Znajomość tych interakcji jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa i skuteczności terapii.1

Mechanizm interakcji metabolicznych

Syldenafil jest metabolizowany głównie przez izoenzym 3A4 cytochromu P450, a w mniejszym stopniu przez izoenzym 2C9. Interakcje lekowe mogą występować na drodze hamowania lub indukcji tych enzymów, co przekłada się na zmiany w farmakokinetyce syldenafilu. Inhibitory izoenzymów mogą zmniejszać klirens syldenafilu, powodując wzrost jego stężenia w surowicy, natomiast induktory mogą zwiększać klirens, obniżając stężenie syldenafilu.2

Wpływ innych leków na działanie syldenafilu

Inhibitory CYP3A4 obniżają klirens syldenafilu, prowadząc do zwiększenia jego stężenia w surowicy. Badania kliniczne potwierdzają, że podczas jednoczesnego stosowania syldenafilu z inhibitorami CYP3A4 (takimi jak ketokonazol, erytromycyna czy cymetydyna) należy rozważyć zastosowanie niższej dawki początkowej syldenafilu – 25 mg.3

Szczególnie istotne są interakcje z inhibitorami proteazy HIV:

  • Rytonawir – bardzo silny inhibitor P450, powoduje zwiększenie Cmax syldenafilu o 300% i wzrost AUC o 1000%. Jednoczesne stosowanie tych leków nie jest zalecane, a maksymalna dawka syldenafilu nie powinna przekraczać 25 mg w ciągu 48 godzin.4
  • Sakwinawir – inhibitor CYP3A4, powoduje zwiększenie Cmax syldenafilu o 140% i wzrost AUC o 210%.5

Inne leki wpływające na stężenie syldenafilu:

  • Erytromycyna (umiarkowany inhibitor CYP3A4) w dawce 500 mg 2 razy na dobę zwiększa AUC syldenafilu o 182%.6
  • Azytromycyna nie wykazuje istotnego wpływu na farmakokinetykę syldenafilu.7
  • Cymetydyna (800 mg) zwiększa stężenie syldenafilu w surowicy o 56%.8
  • Sok grejpfrutowy, słaby inhibitor CYP3A4 w ścianie jelit, może powodować niewielkie zwiększenie stężenia syldenafilu w surowicy.9
  • Leki zobojętniające kwas solny (tlenek magnezu, tlenek glinu) nie wpływają na biodostępność syldenafilu.10

Induktory enzymatyczne mogą znacząco obniżać stężenie syldenafilu:

  • Bozentan (induktor CYP3A4, CYP2C9 i prawdopodobnie CYP2C19) zmniejsza AUC syldenafilu o 62,6% i Cmax o 55,4%.11
  • Ryfampicyna i inne silne induktory CYP3A4 mogą znacząco obniżać stężenie syldenafilu w osoczu.12

Wpływ syldenafilu na inne produkty lecznicze

Syldenafil jest słabym inhibitorem izoenzymów cytochromu P450: 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 (IC50 > 150 µM). Ze względu na to, że po zastosowaniu zalecanych dawek stężenie syldenafilu w surowicy wynosi około 1 µM, jest mało prawdopodobne, aby Silcontrol FC wpływał istotnie na klirens substratów tych izoenzymów.14

  • Riocyguat – badania wykazały nasilone działanie obniżające ciśnienie krwi przy jednoczesnym stosowaniu z inhibitorami PDE5. Skojarzenie to jest przeciwwskazane.15
  • Leki α-adrenolityczne – jednoczesne stosowanie może prowadzić do objawowego niedociśnienia u podatnych pacjentów, szczególnie w ciągu 4 godzin od podania syldenafilu. Badania z doksazosyną wykazały dodatkowe obniżenie ciśnienia krwi zarówno w pozycji leżącej, jak i stojącej.16
  • Nikorandyl – to połączenie aktywatora kanału potasowego i azotanu, które może powodować poważne interakcje z syldenafilem.17
  • W badaniach nie wykazano istotnych interakcji syldenafilu z:

    • Tolbutamidem i warfaryną (metabolizowane przez CYP2C9)18
    • Kwasem acetylosalicylowym – syldenafil nie nasilał wydłużenia czasu krwawienia po zastosowaniu 150 mg kwasu acetylosalicylowego19

    Interakcje z lekami hipotensyjnymi są zróżnicowane:

    • Nie stwierdzono różnic w występowaniu objawów niepożądanych przy jednoczesnym stosowaniu syldenafilu z większością leków hipotensyjnych20
    • Przy jednoczesnym stosowaniu z amlodypiną u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym zaobserwowano dodatkowe obniżenie ciśnienia skurczowego o 8 mm Hg i rozkurczowego o 7 mm Hg (w pozycji leżącej)21
    • W przypadku sakubitrylu z walsartanem obserwowano istotnie większe obniżenie ciśnienia krwi po dodaniu syldenafilu, co wymaga zachowania ostrożności przy rozpoczynaniu terapii syldenafilem u pacjentów leczonych tymi lekami22

    Interakcje z alkoholem

    Badania kliniczne wykazały, że syldenafil w dawce 50 mg nie nasila obniżającego ciśnienie krwi działania alkoholu u zdrowych ochotników, u których przeciętne największe stężenie alkoholu we krwi wynosiło 80 mg/dl.23

    Niemniej jednak, należy pamiętać, że alkohol sam w sobie jest substancją wazoaktywną i może nasilać działanie hipotensyjne innych leków. Pacjenci stosujący syldenafil powinni być świadomi, że spożywanie alkoholu może zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy, senność czy zaburzenia widzenia, szczególnie w przypadku jednoczesnego stosowania innych leków wpływających na ciśnienie tętnicze.

    W praktyce klinicznej zaleca się ostrożność i umiarkowanie w spożywaniu alkoholu podczas stosowania syldenafilu, szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego lub przyjmujących leki hipotensyjne.

    Tabela interakcji syldenafilu

    Lek/substancja Mechanizm interakcji Efekt interakcji Poziom istotności Zalecenia
    Azotany, leki uwalniające tlenek azotu Nasilenie działania na ścieżkę NO/cGMP Znaczne nasilenie działania hipotensyjnego Bardzo wysoki Przeciwwskazane
    Riocyguat Działanie addytywne na ścieżkę NO/cGMP Znaczne nasilenie działania hipotensyjnego Bardzo wysoki Przeciwwskazane
    Rytonawir Silna inhibicja CYP3A4 ↑ Cmax o 300%, ↑ AUC o 1000% Bardzo wysoki Nie zaleca się; jeśli konieczne: max 25 mg/48h
    Ketokonazol, itrakonazol Silna inhibicja CYP3A4 Znaczny wzrost stężenia syldenafilu Wysoki Dawka początkowa 25 mg
    Sakwinawir Inhibicja CYP3A4 ↑ Cmax o 140%, ↑ AUC o 210% Wysoki Dawka początkowa 25 mg
    Erytromycyna Umiarkowana inhibicja CYP3A4 ↑ AUC o 182% Średni Dawka początkowa 25 mg
    Cymetydyna Inhibicja CYP3A4 ↑ stężenia syldenafilu o 56% Średni Ostrożność, rozważyć niższą dawkę
    Leki α-adrenolityczne (np. doksazosyna) Addytywne działanie hipotensyjne Ryzyko objawowego niedociśnienia Średni Ostrożność, stosować ≥4h odstępu
    Bozentan Indukcja CYP3A4, CYP2C9 ↓ AUC o 62,6%, ↓ Cmax o 55,4% Średni Może być konieczna wyższa dawka syldenafilu
    Ryfampicyna Silna indukcja CYP3A4 Znaczne zmniejszenie stężenia syldenafilu Wysoki Może być konieczna wyższa dawka syldenafilu
    Sakubitryl/walsartan Addytywne działanie hipotensyjne Istotnie większe obniżenie ciśnienia Średni Ostrożność przy rozpoczynaniu leczenia
    Amlodypina Addytywne działanie hipotensyjne Dodatkowe obniżenie ciśnienia o 8/7 mmHg Niski Zazwyczaj nie wymaga modyfikacji dawki
    Sok grejpfrutowy Słaba inhibicja CYP3A4 Niewielkie zwiększenie stężenia syldenafilu Niski Ostrożność
    Alkohol Potencjalne addytywne działanie hipotensyjne Brak nasilenia działania hipotensyjnego w badaniach Niski Umiarkowane spożycie alkoholu
    Warfaryna, tolbutamid Potencjalna inhibicja CYP2C9 Brak istotnych interakcji Bardzo niski Nie wymaga modyfikacji dawki
    Kwas acetylosalicylowy Potencjalne działanie addytywne na płytki krwi Brak nasilenia działania przeciwpłytkowego Bardzo niski Nie wymaga modyfikacji dawki
    Leki zobojętniające kwas solny Potencjalny wpływ na wchłanianie Brak wpływu na biodostępność syldenafilu Bardzo niski Nie wymaga modyfikacji dawki

    Najważniejsze wskazówki dotyczące interakcji

    1. Jednoczesne stosowanie syldenafilu i azotanów jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko znacznego spadku ciśnienia tętniczego.24
    2. Podobnie, jednoczesne stosowanie z riocyguatem jest przeciwwskazane.25
    3. Podczas jednoczesnego stosowania z inhibitorami CYP3A4 należy rozważyć zmniejszenie dawki początkowej syldenafilu do 25 mg.26
    4. Przy jednoczesnym stosowaniu z rytonawirem maksymalna dawka syldenafilu nie powinna przekraczać 25 mg w ciągu 48 godzin.27
    5. Podczas jednoczesnego stosowania z lekami α-adrenolitycznymi należy zachować ostrożność i zachowywać minimalny odstęp czasowy między dawkami.28
    6. Przy jednoczesnym stosowaniu silnych induktorów CYP3A4 (ryfampicyna, bozentan) może być konieczne zwiększenie dawki syldenafilu ze względu na obniżenie jego stężenia w osoczu.29
    1. 12.04.2026
    2. www.leksykon.com.pl