Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

W przypadku stosowania lenalidomidu, zwłaszcza w skojarzeniu z deksametazonem, należy zwrócić szczególną uwagę na możliwe interakcje lekowe oraz inne rodzaje interakcji. Wpływ tych interakcji może być istotny klinicznie i wymagać dostosowania dawkowania lub ścisłego monitorowania pacjenta.¹

Interakcje z lekami wpływającymi na erytropoezę i ryzyko zakrzepicy

Czynniki wpływające na erytropoezę lub inne leki mogące zwiększać ryzyko zakrzepicy, takie jak hormonalna terapia zastępcza, powinny być stosowane ostrożnie u pacjentów ze szpiczakiem mnogim otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem. Jednoczesne stosowanie tych leków może zwiększać ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych.²

Interakcje z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi

Nie przeprowadzono specyficznych badań klinicznych dotyczących interakcji lenalidomidu z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi. W badaniach in vitro na ludzkich hepatocytach wykazano, że lenalidomid w różnych stężeniach nie indukuje enzymów CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4/5. Dlatego sam lenalidomid prawdopodobnie nie zmniejsza skuteczności hormonalnych środków antykoncepcyjnych.³

Należy jednak pamiętać, że deksametazon, często stosowany w skojarzeniu z lenalidomidem, jest słabym lub umiarkowanym induktorem CYP3A4 i może również wpływać na inne enzymy i transportery. W związku z tym nie można wykluczyć zmniejszenia skuteczności doustnych środków antykoncepcyjnych podczas terapii skojarzonej. Zaleca się stosowanie skutecznych metod zapobiegania ciąży.⁴

Interakcje z warfaryną

Badania farmakokinetyczne wykazały, że jednoczesne wielokrotne podawanie lenalidomidu w dawce 10 mg raz na dobę nie wpływało na farmakokinetykę pojedynczej dawki R- i S-warfaryny. Podobnie, jednoczesne podanie warfaryny w pojedynczej dawce 25 mg nie wpływało na farmakokinetykę lenalidomidu.⁵

Jednakże nie wiadomo, czy interakcje mogą występować w warunkach klinicznych, zwłaszcza podczas jednoczesnego leczenia deksametazonem. Ponieważ wpływ deksametazonu na warfarynę nie jest w pełni poznany, podczas jednoczesnego stosowania tych leków zaleca się ścisłe monitorowanie wskaźnika INR (międzynarodowego współczynnika znormalizowanego).⁶

Interakcje z digoksyną

Badania kliniczne wykazały, że jednoczesne stosowanie lenalidomidu w dawce 10 mg raz na dobę zwiększało stężenie osoczowe digoksyny (0,5 mg, pojedyncza dawka) o 14% z 90% przedziałem ufności [0,52%-28,2%]. Nie jest jasne, czy efekt ten będzie miał inne nasilenie w codziennej praktyce klinicznej, przy zastosowaniu większych dawek lenalidomidu i jednoczesnym leczeniu deksametazonem.⁷

W związku z tym, podczas leczenia lenalidomidem zaleca się regularne kontrolowanie stężenia digoksyny w surowicy, szczególnie na początku terapii oraz po każdej zmianie dawkowania.⁸

Interakcje ze statynami

Jednoczesne podawanie lenalidomidu i statyn wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia rabdomiolizy. Mechanizm tego działania może mieć charakter addytywny. Szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia skojarzonego zaleca się wzmożoną kontrolę kliniczną i laboratoryjną, obejmującą monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej oraz objawów uszkodzenia mięśni.⁹

Interakcje z deksametazonem

Badania farmakokinetyczne wykazały, że równoczesne podawanie deksametazonu (40 mg raz na dobę) w dawce pojedynczej lub wielokrotnej nie miało istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę lenalidomidu podawanego w dawce wielokrotnej (25 mg raz na dobę). Jednakże, jak wspomniano wcześniej, deksametazon może wpływać na skuteczność niektórych leków poprzez indukcję enzymów metabolizujących.¹⁰

Interakcje z inhibitorami glikoproteiny P

W badaniach in vitro wykazano, że lenalidomid jest substratem dla glikoproteiny P (P-gp), ale nie jest jej inhibitorem. Przeprowadzono badania kliniczne z silnym inhibitorem P-gp – chinidyną (600 mg, dwa razy na dobę) oraz umiarkowanie silnym inhibitorem/substratem P-gp – temsyrolimusem (25 mg).¹¹

Wyniki badań wykazały, że równoczesne podawanie tych leków nie miało istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę lenalidomidu podawanego w dawce 25 mg. Podobnie, równoczesne podawanie lenalidomidu nie zmieniało farmakokinetyki temsyrolimusu. Sugeruje to, że interakcje między lenalidomidem a inhibitorami P-gp mają ograniczone znaczenie kliniczne.¹²

Interakcje lenalidomidu z alkoholem

W dostępnej dokumentacji medycznej produktu Lenalidomide Eugia nie znajdują się szczegółowe informacje dotyczące interakcji lenalidomidu z alkoholem. Należy jednak zaznaczyć, że jako zasada ogólna, spożywanie alkoholu podczas terapii przeciwnowotworowej może być niewskazane z kilku powodów:

• Alkohol może nasilać działania niepożądane leków, szczególnie te związane z układem nerwowym, takie jak zawroty głowy czy zmęczenie
• Spożywanie alkoholu może zwiększać obciążenie wątroby, która jest zaangażowana w metabolizm wielu leków, w tym lenalidomidu
• Alkohol może potencjalnie wpływać na skuteczność leczenia przeciwnowotworowego

Dodatkowo, biorąc pod uwagę, że lenalidomid jest często stosowany w skojarzeniu z deksametazonem, należy uwzględnić potencjalne interakcje alkoholu z kortykosteroidami, które mogą obejmować zwiększone ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego oraz potencjalne nasilenie supresji układu odpornościowego.

Dlatego zaleca się, aby pacjenci otrzymujący lenalidomid konsultowali się z lekarzem prowadzącym odnośnie możliwości spożywania alkoholu podczas leczenia i w większości przypadków rekomenduje się ograniczenie lub całkowite unikanie spożywania alkoholu w trakcie terapii tym lekiem.

Tabela interakcji lenalidomidu z innymi produktami leczniczymi