reakcja anafilaktyczna
Reakcja anafilaktyczna (anafilaksja) to nagła, ciężka, systemowa reakcja alergiczna o potencjalnie zagrażającym życiu charakterze. Występuje w wyniku ekspozycji na alergen u osoby wcześniej uczulonej. Do najczęstszych czynników wywołujących należą pokarmy (szczególnie orzechy, skorupiaki), leki (antybiotyki, NLPZ), jad owadów oraz lateks.
Patofizjologicznie anafilaksja polega na masywnym uwolnieniu mediatorów zapalnych (m.in. histamina, leukotrieny) z komórek tucznych i bazofilów. Prowadzi to do rozszerzenia naczyń, zwiększenia ich przepuszczalności, skurczu oskrzeli i innych objawów. Klinicznie manifestuje się wielonarządowo – charakterystyczne są objawy skórne (pokrzywka, obrzęk), oddechowe (duszność, obrzęk krtani), sercowo-naczyniowe (spadek ciśnienia, tachykardia) oraz żołądkowo-jelitowe (wymioty, biegunka).
Leczenie anafilaksji wymaga natychmiastowego działania. Lekiem pierwszego rzutu jest adrenalina podana domięśniowo, najlepiej w przednio-boczną część uda. Dodatkowo stosuje się tlenoterapię, płynoterapię, leki przeciwhistaminowe i glikokortykosteroidy. Każdy pacjent po przebytej anafilaksji powinien zostać zaopatrzony w ampułkostrzykawkę z adrenaliną oraz przeszkolony w jej stosowaniu. Kluczowe jest również ustalenie czynnika wywołującego i jego unikanie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Rutinoscorbin 25 mg + 100 mg
Preparat Rutinoscorbin, zawierający 25 mg rutozydu (w postaci rutozydu trójwodnego) oraz 100 mg kwasu askorbinowego w tabletce powlekanej, jest generalnie dobrze tolerowany przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych. Niemniej jednak, przy dawkach kwasu askorbinowego przekraczających 600 mg/dobę, mogą wystąpić działania niepożądane, klasyfikowane zgodnie z MedDRA według układów i narządów. Bardzo rzadkie reakcje alergiczne (<1/10 000) obejmują skrócenie oddechu, obrzęk twarzy, ust, języka lub gardła, wysypkę skórną oraz świąd. Dodatkowo, bardzo rzadko obserwuje się bóle głowy, zawroty głowy, nudności, wymioty, biegunkę, niestrawność, ból brzucha oraz zmęczenie. Częstość występowania nieznana obejmuje zaczerwienienie skóry, poliurię oraz kamicę nerkową, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, duszność, dyspepsja, kamica nerkowa, kwas askorbowy, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, personel medyczny, poliuria, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, Rutinoscorbin, rutozyd trójwodny, świąd, terminologia MedDRA, wymioty, wysypka skórna, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Azimycin 500 mg
Lek Azimycin, zawierający azytromycynę dwuwodną w dawce 500 mg w formie tabletek powlekanych, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed jego zastosowaniem. Głównym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na azytromycynę, erytromycynę, inne antybiotyki makrolidowe oraz antybiotyki ketolidowe, a także na którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Ze względu na możliwość reakcji krzyżowych w obrębie grupy makrolidów i ketolidów, szczególnie ważne jest zebranie dokładnego wywiadu alergicznego, zwłaszcza w przypadku wcześniejszych reakcji nadwrażliwości takich jak wysypka, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, świąd, duszność czy reakcje anafilaktyczne.
antybiotyk ketolidowy, antybiotyk makrolidowy, Azimycin, azytromycyna dwuwodna, bezpieczeństwo farmakoterapii, erytromycyna, klarytromycyna, nadwrażliwość na składniki, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, substancja pomocnicza, wysypka skórna - Leksykon leków
Działania niepożądane – DT-Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego i nie mniej niz 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana (DT) zawiera w jednej dawce 0,5 ml co najmniej 30 j.m. toksoidu błoniczego oraz 40 j.m. toksoidu tężcowego, adsorbowanych na nie więcej niż 0,7 mg Al³⁺ w postaci zawiesiny do wstrzykiwań. Profil bezpieczeństwa preparatu obejmuje działania niepożądane o częstości nieznanej, co oznacza, że nie można ich precyzyjnie określić na podstawie dostępnych danych. Najczęściej obserwuje się przejściowy ból głowy, reakcje alergiczne o różnym nasileniu, a także objawy ogólne takie jak gorączka, dreszcze, nadmierne pocenie się i złe samopoczucie. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko bezdechu u bardzo niedojrzałych wcześniaków urodzonych w ≤ 28. tygodniu ciąży, co wymaga ścisłego monitorowania podczas szczepienia tej grupy pacjentów.
bezdech, biegunka, ból brzucha, ból głowy, dreszcze, gorączka, guzek podskórny, naciek limfatyczny, nadmierne pocenie, nadwrażliwość, nadwrażliwość na glin, niedojrzały wcześniak, niepożądane działanie leku, nudność, obrzęk, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, ropień aseptyczny, swędzenie, szczepionka błoniczo-tężcowa, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, wymioty, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie, ziarniniak, złe samopoczucie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Promazine Hasco 50 mg
Promazine Hasco w dawce 50 mg chlorowodorku promazyny wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które obejmują głównie układ nerwowy, hematologiczny, immunologiczny, endokrynologiczny oraz sercowo-naczyniowy. Najczęściej obserwuje się zaburzenia neurologiczne, takie jak parkinsonizm, akatyzja, złośliwy zespół neuroleptyczny, a także objawy przeciwcholinergiczne (zaparcia, suchość błon śluzowych, zatrzymanie moczu). W hematologii mogą wystąpić poważne zmiany, w tym agranulocytoza, wymagająca natychmiastowego odstawienia leku. Reakcje immunologiczne, choć rzadkie, mogą mieć charakter anafilaktyczny, co wymaga szybkiej interwencji. Endokrynologicznie obserwuje się mlekotok, ginekomastię, zaburzenia miesiączkowania oraz wahania glikemii, co wskazuje na konieczność monitorowania gospodarki węglowodanowej i parametrów hormonalnych.
agranulocytoza, akatyzja, blok przedsionkowo-komorowy, chlorowodorek promazyny, depresja oddechowa, eozynofilia, ginekomastia, granulocytopenia, hiperglikemia, hipertermia, hipoglikemia, krew obwodowa, leukopenia, małopłytkowość, migotanie komór, mlekotok, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół dyskinetyczny, parkinsonizm polekowy, późna dyskineza, priapizm, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tachykardia komorowa, toczeń rumieniowaty układowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie akomodacji, zaburzenie miesiączkowania, zespół dystoniczny, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levoxa 250 mg
Lewofloksacyna, substancja czynna leku Levoxa (tabletki powlekane 250 mg i 500 mg), została przebadana klinicznie u ponad 8300 pacjentów, a jej profil bezpieczeństwa jest zgodny z innymi fluorochinolonami. Działania niepożądane klasyfikuje się według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie, potencjalnie zagrażające życiu reakcje, takie jak anafilaksja, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, arytmie komorowe (w tym torsade de pointes), uszkodzenie ścięgien (zwłaszcza ścięgna Achillesa), ciężkie uszkodzenie wątroby oraz tętniak i rozwarstwienie aorty. Długotrwałe, potencjalnie nieodwracalne działania obejmują zapalenie ścięgien, neuropatie, zaburzenia psychiczne i sensoryczne.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie płuc, arytmia komorowa, eozynofilia, fluorochinolon, kandydoza, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, lewofloksacyna, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, porfiria, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień trwały polekowy, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, SIADH, skurcz oskrzeli, śpiączka hipoglikemiczna, śródmiąższowe zapalenie nerek, tętniak aorty, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, uszkodzenie ścięgna, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zapalenie trzustki, zespół DRESS, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Stepcil 100 mg
Cylostazol w dawce 100 mg (Stepcil) jest wskazany w leczeniu chromania przestankowego, jednak jego stosowanie jest obarczone licznymi bezwzględnymi przeciwwskazaniami. Należą do nich nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny ≤25 ml/min), umiarkowana lub ciężka niewydolność wątroby oraz zastoinowa niewydolność serca. Lek jest również przeciwwskazany w ciąży ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu. Ze względu na działanie przeciwpłytkowe, cylostazol nie powinien być stosowany u pacjentów z aktywnymi wrzodami trawiennymi, niedawno przebytym udarem krwotocznym (w ciągu ostatnich 6 miesięcy), proliferacyjną retinopatią cukrzycową oraz niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym. Ponadto, przeciwwskazania obejmują zaburzenia rytmu serca takie jak częstoskurcz komorowy, migotanie komór, wieloogniskowa ekstrasystolia komorowa oraz wydłużenie odstępu QTc, niezależnie od leczenia tych arytmii.
acenokumarol, angioplastyka, apiksaban, chromanie przestankowe, cylostazol, częstoskurcz komorowy, dabigatran, dysfagia, ekstrasystolia komorowa, heparyna, klirens kreatyniny, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, migotanie komór, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na cylostazol, niestabilna dusznica bolesna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, proliferacyjna retinopatia cukrzycowa, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, stentowanie, tachyarytmia, udar krwotoczny, warfaryna, wrzód trawienny, wydłużenie odstępu QT, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Telmizek HCT 80 mg + 12,5 mg
Telmizek HCT, zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych typowym dla obu składników oraz ich synergii. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym są zawroty głowy, natomiast rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) może wystąpić ciężki obrzęk naczynioruchowy z ryzykiem zgonu. W badaniach klinicznych na 1471 pacjentach częstość działań niepożądanych była porównywalna dla kombinacji 80 mg telmisartanu i 12,5 lub 25 mg hydrochlorotiazydu oraz dla samego telmisartanu. Nie stwierdzono zależności działań niepożądanych od dawki, płci, wieku czy rasy. Działania niepożądane obejmują m.in. hipokaliemię, hiponatremię, zawroty głowy, niedociśnienie, zaburzenia widzenia, bóle mięśniowo-szkieletowe, a także rzadkie przypadki śródmiąższowej choroby płuc i posocznicy. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko nieprawidłowej czynności wątroby, zwłaszcza u pacjentów japońskich, oraz na potencjalne zwiększenie ryzyka nieczerniakowych nowotworów skóry związane z hydrochlorotiazydem.
agranulocytoza, alkaloza hipochloremiczna, arytmia, cukromocz, częstoskurcz, dna moczanowa, dyspepsja, eozynofilia, fosfokinaza kreatynowa, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem, kwas moczowy, leukopenia, małopłytkowość, martwicze zapalenie naczyń, neutropenia, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, parestezje, płyn między naczyniówką a twardówką, posocznica, rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzadkoskurcz, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenie erekcji, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół toczniopodobny, zmniejszenie objętości krwi, żółtaczka cholestatyczna, żółtaczka miąższowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Accupro 10 10 mg
Podczas terapii chinaprylem (ACCUPRO) najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy (7,2%), zawroty głowy (5,5%), kaszel (3,9%), zmęczenie (3,5%), katar (3,2%), nudności i/lub wymioty (2,8%) oraz bóle mięśni (2,2%). Działania te klasyfikowane są zgodnie z częstością występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000) oraz bardzo rzadko (< 1/10 000). Wśród zakażeń i stanów zapalnych dróg oddechowych dominują zapalenie gardła i nieżyt nosa (często), zapalenie oskrzeli, górnych dróg oddechowych i zatok (niezbyt często), a także zapalenie dróg moczowych (niezbyt często). Kaszel, charakterystyczny dla inhibitorów ACE, występuje u 3,9% pacjentów. Warto zwrócić uwagę na obecność laktozy w tabletkach ACCUPRO w dawkach od 33,33 mg do 76 mg, co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy.
agranulocytoza, ból głowy, bóle mięśni, chinapryl, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaszel, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nietolerancja laktozy, nieżyt nosa, nudności i wymioty, reakcja anafilaktyczna, SIADH, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie dróg moczowych, zapalenie gardła, zapalenie górnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie zatok, zawroty głowy, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polprazol 20 mg
Omeprazol, substancja czynna leku Polprazol 20 mg, jest inhibitorem pompy protonowej stosowanym w terapii schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego. Profil bezpieczeństwa omeprazolu obejmuje działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, z najczęstszymi objawami występującymi u 1-10% pacjentów, takimi jak bóle głowy, bóle brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia oraz nudności i wymioty. Rzadziej obserwuje się zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia), reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne), zaburzenia elektrolitowe (hiponatremia, hipomagnezemia, hipokalcemia, hipokaliemia), a także objawy ze strony układu nerwowego, psychicznego, skórnego, mięśniowo-szkieletowego, nerek i wątroby. Nie stwierdzono zależności częstości działań niepożądanych od dawki leku.
agranulocytoza, encefalopatia, enzymy wątrobowe, ginekomastia, gorączka polekowa, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor pompy protonowej, kandydoza przewodu pokarmowego, leukopenia, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego, nadwrażliwość na światło, nadżerkowe zapalenie przełyku, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omeprazol, pancytopenia, parestezja, polip żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty, toksyczna rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie patologiczne - Leksykon substancji czynnych
Białko S – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Preparaty zawierające białko S, takie jak Beriplex P/N i Octaplex, stosowane są u pacjentów z nabytym niedoborem czynników krzepnięcia zależnych od witaminy K w sytuacjach wymagających szybkiej korekty, np. przy dużych krwawieniach lub pilnych zabiegach operacyjnych. Terapia wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, w tym rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobą wieńcową, chorobami wątroby, w okresie okołooperacyjnym, noworodków oraz osób z podwyższonym ryzykiem zakrzepicy. Preparaty te zawierają również heparynę, co może indukować małopłytkowość typu HIT II, a ich podawanie wiąże się z istotnym obciążeniem sodem – np. Beriplex do 343 mg sodu/100 ml, Octaplex 75-250 mg sodu/fiolka, co stanowi do 12,5% dziennej maksymalnej dawki sodu według WHO.
antagonista witaminy K, antytrombina III, białko S, choroba wątroby, choroba wieńcowa, choroba zakrzepowo-zatorowa, hemofilia typu B, indukcja immunotolerancji, inhibitor czynnika IX, kompleks protrombiny, koncentrat zespołu protrombiny, małopłytkowość indukowana heparyną, małopłytkowość zależna od heparyny, nabyty niedobór czynników krzepnięcia, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, stan nadkrzepliwości, system krzepnięcia, wirus bezotoczkowy, wirus otoczkowy, wirusowe zapalenie wątroby, witamina K, wrodzony niedobór, wstrząs, zaburzenie krzepnięcia, zakrzepica, zawał mięśnia sercowego, zespół nefrotyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ceftriaxon-MIP i.v. 2 g 2 g
Monitorowanie bezpieczeństwa terapii ceftriaksonem jest kluczowe ze względu na szerokie spektrum działań niepożądanych, które obejmują m.in. eozynofilię, leukopenię, małopłytkowość, biegunkę, wysypkę oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych. Działania te zostały sklasyfikowane według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz o częstości nieznanej. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu powikłania, takie jak wstrząs anafilaktyczny, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna oraz encefalopatia. Specyficznym dla ceftriaksonu powikłaniem jest wytrącanie się soli wapniowej, szczególnie u noworodków poniżej 28 dni życia oraz u dzieci powyżej 3 lat przy dawkach ≥80 mg/kg mc./dobę lub dawkach całkowitych powyżej 10 g, co może prowadzić do niewydolności nerek i bezmoczu, a także do powstawania strątów w pęcherzyku żółciowym (częstość nawet >30% przy szybkim podaniu). Biegunka po terapii ceftriaksonem może być związana z zakażeniem Clostridium difficile, wymagającym specyficznego leczenia i wyrównania gospodarki wodno-elektrolitowej.
AGEP, agranulocytoza, ceftriakson, cholestatyczne zapalenie wątroby, Clostridium difficile, cukromocz, encefalopatia, eozynofilia, galaktozemia, granulocytopenia, grzybica narządów płciowych, kernicterus, krwiomocz, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja Jarischa-Herxheimera, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, skąpomocz, skurcz oskrzeli, test Coombsa, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wytrącanie soli wapniowej, zapalenie trzustki, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Septogard smak miodowo-pomarańczowy 3 mg
Stosowanie pastylek twardych Septogard o dawce 3 mg benzydaminy chlorowodorku wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, głównie w obrębie układu immunologicznego oraz przewodu pokarmowego. Reakcje anafilaktyczne i nadwrażliwości, o nieznanej częstości, mogą manifestować się jako świąd, wysypka, obrzęk, duszność i spadek ciśnienia tętniczego, stanowiąc potencjalne zagrożenie życia. Bardzo rzadko obserwuje się skurcz krtani lub oskrzeli, wymagający natychmiastowej interwencji. W zakresie zaburzeń żołądkowo-jelitowych rzadko występuje pieczenie i suchość w jamie ustnej, a niedoczulica jamy ustnej pojawia się z nieznaną częstością. Dodatkowo, niezbyt często notuje się nadwrażliwość na światło, a bardzo rzadko obrzęk naczynioruchowy, szczególnie niebezpieczny w obrębie twarzy, gardła i języka.
aspartam, benzydaminy chlorowodorek, czerwień koszenilowa, duszność, izomalt, nadwrażliwość na światło, niedoczulica jamy ustnej, niepożądane działania produktów leczniczych, objawy alergiczne, obrzęk naczynioruchowy, pastylki twarde, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, Septogard, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, układ immunologiczny, układ odpornościowy, zaburzenia oddechowe, zaburzenia skórne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban OLIMP 15 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Rivaroxaban OLIMP (15 mg), wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w 13 badaniach fazy III obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, w tym krwawienie z nosa (4,5%) i krwotok z przewodu pokarmowego (3,8%), co jest zgodne z mechanizmem działania jako inhibitora czynnika Xa. Częstość krwawień i anemii różni się w zależności od wskazania klinicznego, np. profilaktyka ŻChZZ po aloplastyce stawu biodrowego/kolanowego wiąże się z 6,8% krwawień i 5,9% anemii, a leczenie ŻChZZ u dzieci poniżej 18 lat z 39,5% krwawień i 4,6% anemii. W badaniach obserwowano także inne działania niepożądane, takie jak niedokrwistość, trombocytopenia, reakcje alergiczne, krwotoki mózgowe, tachykardię, zaburzenia wątroby oraz krwawienia z różnych narządów, klasyfikowane według częstości występowania od bardzo często do bardzo rzadko.
cholestaza, dławica piersiowa, eozynofilowe zapalenie płuc, inhibitor czynnika Xa, krwawienie domięśniowe, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadpłytkowość, nefropatia związana z antykoagulantami, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, profilaktyka ŻChZZ, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, tachykardia, tętniak rzekomy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do stawu, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie wątroby, zespół ciasnoty przedziałów, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Desmopressin Aristo 60 mcg
Desmopressin Aristo, dostępny w tabletkach podjęzykowych o dawkach 60, 120 i 240 µg, wykazuje zróżnicowany profil bezpieczeństwa zależny od wieku pacjenta i wskazania terapeutycznego. Najpoważniejszym działaniem niepożądanym jest hiponatremia, szczególnie u osób ≥65 lat oraz u pacjentów z niskim wyjściowym stężeniem sodu w surowicy. Hiponatremia (stężenie sodu <130 mmol/l) pojawia się najczęściej w ciągu pierwszych 3 dni leczenia lub podczas zwiększania dawki i może manifestować się bólami głowy (12% u dorosłych, 1% u dzieci), nudnościami (4% u dorosłych, 0,35% u dzieci), wymiotami (1% u dorosłych, 0,2% u dzieci), bólami brzucha (3% u dorosłych, 0,65% u dzieci), zawrotami głowy (3% u dorosłych) oraz w ciężkich przypadkach drgawkami i śpiączką. U dorosłych często obserwuje się także nadciśnienie tętnicze (2%) i zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Reakcje anafilaktyczne są rzadkie, ale możliwe po wprowadzeniu leku do obrotu.
alergiczne zapalenie skóry, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, chwiejność emocjonalna, desmopresyna, dezorientacja, drgawki, duszność, dyskomfort pęcherza moczowego, działanie przeciwdiuretyczne, hipernatremia, hipokaliemia, hiponatremia, kurcz mięśniowy, moczówka prosta ośrodkowa, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, nokturia, nudności, octan desmopresyny, odwodnienie, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, śpiączka, stężenie sodu w osoczu, zaburzenia żołądka i jelit, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Citabax 40 40 mg
Cytalopram, lek z grupy SSRI, wykazuje przede wszystkim łagodne i przemijające działania niepożądane, z największym nasileniem w pierwszych 1-2 tygodniach terapii. Objawy takie jak nasilone pocenie się, suchość w ustach, bezsenność, senność, biegunka, nudności oraz zmęczenie wykazują zależność od dawki. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko kardiologiczne, w tym wydłużenie odstępu QT oraz niemiarowości komorowe, zwłaszcza u kobiet, pacjentów z hipokaliemią lub wcześniejszymi zaburzeniami rytmu serca. Przerwanie leczenia, zwłaszcza nagłe, może prowadzić do objawów odstawienia takich jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, nudności, drżenia, kołatanie serca i zaburzenia widzenia, które zwykle mają łagodne lub umiarkowane nasilenie, ale mogą utrzymywać się dłużej u niektórych pacjentów. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki w celu minimalizacji tych efektów.
akatyzja, biegunka, ból głowy, bradykardia, cytalopram, depersonalizacja, drżenie, dyskineza, hipokaliemia, hiponatremia, kołatanie serca, krwotok poporodowy, mlekotok, myśli samobójcze, nadmierne pocenie się, napad grand mal, niedociśnienie ortostatyczne, niemiarowość komorowa, nudności, parestezje, priapizm, reakcja anafilaktyczna, SSRI, stan splątania, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czucia, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Opokan FAST 15 mg/1,5 ml
Meloksykam, substancja czynna Opokan FAST (15 mg/1,5 mL, roztwór do wstrzykiwań), jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o potwierdzonej skuteczności i bezpieczeństwie na podstawie badań klinicznych obejmujących ponad 15 000 pacjentów stosujących dawki 7,5 mg lub 15 mg do roku. Pomimo skuteczności, meloksykam niesie ryzyko działań niepożądanych, w tym poważnych powikłań sercowo-naczyniowych (np. zawał mięśnia sercowego, udar mózgu), obrzęków, nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego i obejmują chorobę wrzodową, perforację przewodu pokarmowego, krwawienia, nudności, wymioty, biegunkę oraz zapalenia błon śluzowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ciężkich reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii.
agranulocytoza, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, ciężkie skórne działanie niepożądane, hiperkaliemia, kołatanie serca, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, martwica kanalików nerkowych, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktyczna, rumień polekowy, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zdarzenie zatorowo-zakrzepowe, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Noacid 20 mg
Lek Noacid w postaci tabletek dojelitowych zawiera 20 mg pantoprazolu (22,6 mg pantoprazolu sodowego półtorawodnego) i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na pantoprazol, inne pochodne benzoimidazolu oraz na substancje pomocnicze, w tym lecytynę sojową odolejoną (0,345 mg/tabletkę) i maltitol (38,425 mg/tabletkę). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z alergią na soję oraz z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami nietolerancji fruktozy, u których stosowanie leku może wywołać reakcje alergiczne lub nietolerancję. Przed przepisaniem preparatu konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kontekście wcześniejszych reakcji na inhibitory pompy protonowej i benzoimidazole.
inhibitor pompy protonowej, leczenie objawowe, nadwrażliwość na olej sojowy, nadwrażliwość na pantoprazol, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, nietolerancja cukrów, nietolerancja fruktozy, pantoprazol sodowy półtorawodny, pochodna benzoimidazolu, podstawiony benzoimidazol, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, tabletka dojelitowa, wywiad alergologiczny - Leksykon substancji czynnych
Antygen – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Szczepionka poliwalentna Pseudovac przeciwko Pseudomonas aeruginosa zawiera antygeny 7 immunotypów (1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 oraz 3,7), każdy w stężeniu 0,125 ml na 1 ml roztworu szczepionki. Preparat podaje się wyłącznie w formie wstrzyknięć, z zachowaniem prawidłowej techniki, aby uniknąć podania donaczyniowego. Przed kwalifikacją do szczepienia konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu lekarskiego, uwzględniającego historię wcześniejszych szczepień i ewentualnych reakcji niepożądanych, oraz badania lekarskiego. Szczepionka może wykazywać obniżoną skuteczność u pacjentów z niedoborami odporności lub poddawanych terapii immunosupresyjnej, dlatego w takich przypadkach zaleca się indywidualną ocenę korzyści i ryzyka oraz ewentualne przesunięcie terminu szczepienia do zakończenia leczenia immunosupresyjnego.
antygen Pseudomonas aeruginosa, działanie niepożądane, immunosupresja, immunotyp, leczenie immunosupresyjne, naczynie krwionośne, niedobór odporności, podanie donaczyniowe, Pseudomonas aeruginosa, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja poszczepienna, szczepionka poliwalentna, szczepionka Pseudovac, terapia immunosupresyjna, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie odporności - Leksykon substancji czynnych
Inhibitor C1-esterazy – Przeciwwskazania stosowania
Inhibitor C1-esterazy (C1-INH) jest stosowany w terapii dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego, jednak jego podanie wymaga szczegółowej oceny przeciwwskazań. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze zawarte w preparatach Berinert (500, 1500, 2000, 3000). Szczególnie rygorystyczne przeciwwskazania dotyczą preparatów Berinert 2000 i 3000, gdzie bezwzględnym przeciwwskazaniem jest wystąpienie reakcji anafilaktycznych po wcześniejszym zastosowaniu produktów zawierających C1-INH. Preparaty te zawierają od 500 j.m. do 3000 j.m. substancji czynnej (po rekonstytucji 500 j.m./ml) oraz znaczną ilość sodu – do 486 mg (około 21 mmol) na 100 ml roztworu, co jest istotne u pacjentów z ograniczeniami dietetycznymi lub chorobami sercowo-naczyniowymi.
anafilaksja, białko osoczowe, choroba sercowo-naczyniowa, dieta niskosodowa, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hemostaza, inhibitor C1-esterazy, ludzkie osocze, nadwrażliwość na substancję czynną, podanie podskórne, preparat Berinert, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, substancja pomocnicza, zaburzenia krzepnięcia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Abrea 160 mg
Kwas acetylosalicylowy, będący substancją czynną leku Abrea dostępnym w dawkach 75 mg, 100 mg i 160 mg w formie tabletek dojelitowych, wykazuje istotny wpływ na hemostazę, co manifestuje się zwiększoną skłonnością do krwawień. Do często obserwowanych działań niepożądanych należą krwawienia z nosa, dziąseł oraz wydłużony czas krwawienia utrzymujący się do 4-8 dni po odstawieniu leku, co zwiększa ryzyko powikłań podczas zabiegów chirurgicznych. Rzadziej występują trombocytopenia, granulocytoza, niedokrwistość aplastyczna oraz krwawienia z przewodu pokarmowego, zarówno jawne (krwawe wymioty, smoliste stolce), jak i utajone, prowadzące do niedokrwistości z niedoboru żelaza, zwłaszcza przy stosowaniu wyższych dawek. Ponadto, zgłaszane są poważne reakcje immunologiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne, a także zaburzenia metaboliczne (hiperurykemia, hipoglikemia) oraz neurologiczne (krwawienie śródczaszkowe, bóle i zawroty głowy). W obrębie układu oddechowego mogą wystąpić zapalenie błony śluzowej nosa, duszność, skurcz oskrzeli i napady astmy, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami układu oddechowego.
biegunka, ból głowy, duszność, granulocytoza, hemostaza, hiperurykemia, hipoglikemia, krwawe wymioty, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwotoczne zapalenie naczyń, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, napad astmy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niestrawność, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie słuchu, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka, perforacja przewodu pokarmowego, plamica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawienia, skurcz oskrzeli, smoliste stolce, szumy uszne, tabletki dojelitowe, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenia czynności nerek, zapalenie błony śluzowej nosa, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół Reye’a, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Seretide Dysk 500 (500 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Seretide Dysk to preparat wziewny zawierający salmeterol (w dawkach 100/50 μg, 250/50 μg, 500/50 μg) oraz flutykazon propionian, stosowany w terapii astmy i POChP. Profil działań niepożądanych obejmuje typowe reakcje związane z beta2-mimetykami i kortykosteroidami wziewnymi. Najczęściej obserwowane działania to bóle głowy (≥1/10), zapalenie części nosowej gardła (≥1/10), kandydoza jamy ustnej i gardła oraz hipokaliemia (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują poważne reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, paradoksalny skurcz oskrzeli, który wymaga natychmiastowego przerwania terapii i zastosowania leków rozszerzających oskrzela. Zaleca się płukanie jamy ustnej po inhalacji w celu zmniejszenia ryzyka kandydozy i chrypki.
arytmia serca, beta-2-mimetyk, bezsenność, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawu, chrypka, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie mięśniowe, flutykazon, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, kurcz mięśni, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterol, skłonność do siniaków, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaćma, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga, złamanie pourazowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Acodin Duo (50 mg + 15 mg)/5 ml
Produkt leczniczy Acodin Duo w formie syropu zawiera dekstrometorfanu bromowodorek (15 mg/5 ml) oraz dekspantenol (50 mg/5 ml). Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu nerwowego i obejmują senność oraz lekkie zawroty głowy (>1/10), a także zmęczenie (>1/100 do <1/10). Rzadziej obserwuje się zawroty głowy ośrodkowe lub obwodowe, niewyraźną mowę, oczopląs, ruchy mimowolne (dystonia, szczególnie u dzieci) oraz uczucie pustki w głowie (częstość nieznana). W sferze psychicznej często występuje dezorientacja (>1/100 do <1/10), a z częstością nieznaną mogą pojawić się poważne zaburzenia psychotyczne, w tym omamy. Reakcje alergiczne, takie jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli i reakcja anafilaktyczna, również o częstości nieznanej, stanowią potencjalne zagrożenie życia. Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego występują rzadko (>1/10000 do <1/1000) i mogą obejmować nudności, wymioty oraz dyskomfort żołądkowy.
dekspantenol, dekstrometorfanu bromowodorek, dystonia, działanie niepożądane, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, omam, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, ruch mimowolny, skórna reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, wykwit polekowy, zaburzenie przewodu pokarmowego, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie układu immunologicznego, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia obwodowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Micafungin Teva 50 mg
Micafungin Teva, zawierający mykafunginę sodową w dawkach 50 mg (10 mg/ml) oraz 100 mg (20 mg/ml) w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, inne echinokandyny (np. kaspofungina, anidulafungina) lub substancje pomocnicze preparatu. Reakcje nadwrażliwości mogą mieć charakter natychmiastowy lub opóźniony i obejmują wysypkę, świąd, obrzęk naczynioruchowy, trudności w oddychaniu, spadek ciśnienia tętniczego oraz reakcje anafilaktyczne. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości podczas terapii, podawanie leku należy natychmiast przerwać i wdrożyć leczenie objawowe.
anidulafungina, duszność, echinokandyny, hipotensja, kaspofungina, koncentrat roztworu do infuzji, leczenie objawowe, mykafungina, mykafungina sodowa, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, rumień, substancja pomocnicza, świąd, świszczący oddech, wysypka skórna, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cefepime AptaPharma
Cefepime AptaPharma, dostępny w dawkach 1 g i 2 g jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji, jest cefalosporyną czwartej generacji wymagającą szczególnej ostrożności podczas stosowania. Ryzyko encefalopatii, objawiającej się splątaniem, zaburzeniami świadomości czy padaczką, jest zwiększone przy przedawkowaniu oraz u pacjentów z niewydolnością nerek, zwłaszcza w populacji geriatrycznej. Konieczne jest dostosowanie dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny ≤50 mL/min, uwzględniając stopień niewydolności nerek, ciężkość zakażenia oraz wrażliwość drobnoustrojów. Przed terapią należy wykluczyć nadwrażliwość na cefepim, inne beta-laktamy oraz penicyliny, ze względu na ryzyko reakcji anafilaktycznych, które mogą wymagać natychmiastowego leczenia epinefryną. U pacjentów z astmą lub skłonnością do alergii zaleca się szczególną ostrożność.
aminoglikozyd, antybiotyk beta-laktamowy, astma, cefalosporyna, Clostridioides difficile, działanie przeciwbakteryjne, encefalopatia, epinefryna, hemoliza, klirens kreatyniny, lek moczopędny, nadkażenie, odczyn Coombsa, oksydaza glukozowa, padaczka, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, stężenie antybiotyku w osoczu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie świadomości - Leksykon substancji czynnych
Witamina E – Działania niepożądane
Witamina E (all-rac-α-tokoferyl octan) wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami, np. w dawkach 2 mg/10 ml w syropie Multi-Sanostol czy 70 mg w preparacie Vitaminum A+E Synteza. Niemniej jednak, długotrwałe stosowanie lub przyjmowanie wysokich dawek może prowadzić do działań niepożądanych, głównie ze strony układu pokarmowego (zaburzenia żołądkowo-jelitowe, biegunka, nudności, wymioty) oraz reakcji nadwrażliwości, w tym bardzo rzadkich, ale potencjalnie ciężkich, takich jak obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny czy pokrzywka. W preparacie Elevit PRONATAL odnotowano rzadkie przypadki bólu brzucha, zaparć (1,8%) i biegunek (1,4%), które nie różniły się statystycznie od grupy placebo. Dodatkowo, mogą wystąpić objawy neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, bezsenność, nerwowość) oraz zmęczenie i osłabienie, które mogą wpływać na funkcjonowanie pacjenta.
antykoagulanty, bezsenność, biegunka, ból brzucha, hiperkalciuria, kamica nerkowa, leki przeciwzakrzepowe, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, stosunek korzyści do ryzyka, właściwości antyoksydacyjne, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Roksytromycyna – Działania niepożądane
Roksytromycyna, makrolidowy antybiotyk, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących różne układy narządów. Najczęstsze objawy dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują nudności, wymioty, bóle w nadbrzuszu oraz biegunkę, która może być krwawa, a także rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego wywołane przez Clostridium difficile. Zaburzenia wątroby manifestują się cholestatycznym lub ostrym zapaleniem wątroby z możliwą żółtaczką oraz podwyższeniem enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT, fosfataza alkaliczna). Roksytromycyna może wywoływać reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne, a w skrajnych przypadkach wstrząs anafilaktyczny. Poważne powikłania skórne to zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN) oraz ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP). Występują także zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, parestezje, omamy, dezorientacja), zaburzenia smaku i węchu, a także zaburzenia słuchu i równowagi.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk makrolidowy, ból głowy, cholestatyczne zapalenie wątroby, Clostridium difficile, częstoskurcz komorowy, eozynofilia, fosfataza alkaliczna, hipotensja, kandydoza, leukocytoza, neutropenia, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie wątroby, parestezja, parosmia, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, roksytromycyna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, skurcz oskrzeli, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie smaku, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aliflusin 500 mg + 200 mg + 4 mg
Produkt leczniczy Aliflusin, zawierający 500 mg paracetamolu, 200 mg kwasu askorbinowego oraz 4 mg chlorofenaminy maleinianu w formie granulatu musującego, może wywoływać działania niepożądane związane z każdym ze składników aktywnych. Paracetamol rzadko powoduje niedokrwistość niehemolityczną, zahamowanie czynności szpiku kostnego, małopłytkowość, nefropatie, a także ostre i przewlekłe zapalenie trzustki oraz zaburzenia wątroby, takie jak niewydolność czy martwica. Chlorofenamina częściej wywołuje objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (senność, nudności, osłabienie mięśniowe), zaburzenia widzenia (nieostre lub podwójne widzenie), suchość błon śluzowych, zatrzymanie moczu oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję. Rzadko obserwuje się agranulocytozę, leukopenię, zaburzenia rytmu serca, hipotensję, nadciśnienie, a także zaburzenia erekcji i krwawienia międzymiesiączkowe.
agranulocytoza, cholestaza, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dysfagia, dyskineza, działanie nefrotoksyczne, kołatanie serca, krwawienie międzymiesiączkowe, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, martwica wątroby, morfologia krwi, nadwrażliwość krzyżowa, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość niehemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie błędnika, parestezja, pęcherzowy rumień wielopostaciowy, pobudzenie paradoksalne, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, suchość błony śluzowej nosa, szum uszny, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenie erekcji, zaburzenie koordynacji, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Esomeprazol Towa 40 mg
Esomeprazol Towa, dostępny w kapsułkach dojelitowych twardych o dawkach 20 mg i 40 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ezomeprazol, pochodne benzoimidazolu oraz na substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość reakcji alergicznych, które mogą mieć charakter od łagodnych objawów skórnych do ciężkich reakcji anafilaktycznych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także jednoczesne stosowanie z nelfinawirem, ze względu na istotne klinicznie interakcje wpływające na skuteczność terapii. Ponadto, kapsułki zawierają sacharozę w ilości około 20,0–22,9 mg (20 mg) oraz 40,0–45,8 mg (40 mg), co wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek.
działanie niepożądane, ezomeprazol, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, interakcja lekowa, kapsułka dojelitowa, lanzoprazol, lek przeciwwrzodowy, nadwrażliwość, nelfinavir, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, omeprazol, pochodne benzoimidazolu, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, sacharoza, substancja czynna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Teikoplanina BRADEX 400 mg* *odpowiada 400 000 IU
Teikoplanina, glikopeptydowy antybiotyk, wykazuje istotny profil działań niepożądanych, z naciskiem na ryzyko nefrotoksyczności, które jest zależne od schematu dawkowania. Przy niskich dawkach nasycających (średnio 6 mg/kg dwa razy na dobę, następnie 6 mg/kg raz na dobę) nefrotoksyczność występuje u około 2% pacjentów. Natomiast w badaniu obserwacyjnym u 300 pacjentów leczonych wysokimi dawkami nasycającymi (12 mg/kg dwa razy na dobę, średnio 5 dawek, a następnie 12 mg/kg raz na dobę) wskaźnik nefrotoksyczności wyniósł 11,0% w pierwszych 10 dniach terapii, 20,6% skumulowanie do 60 dni po leczeniu oraz 27,0% u pacjentów z ponad 5 dawkami nasycającymi. Ponadto, teikoplanina może wywoływać reakcje anafilaktyczne, zaburzenia słuchu (głuchota, ubytek słuchu, szumy uszne), zaburzenia hematologiczne (leukopenia, małopłytkowość, eozynofilia) oraz inne działania niepożądane o częstości ≥1/100 do <1/10, takie jak ropień, zapalenie żył, skurcz oskrzeli, biegunka, wysypka i podwyższone stężenie kreatyniny.
antybiotyk glikopeptydowy, eozynofilia, głuchota, leukopenia, małopłytkowość, nadkażenie, nefrotoksyczność, ototoksyczność, produkt leczniczy, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, szumy uszne, teikoplanina, wzrost aktywności aminotransferaz, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie słuchu, zakażenie kości i stawów, zapalenie wsierdzia, zapalenie żył - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Anapran EC
Produkt leczniczy Anapran EC (250 mg, 500 mg, tabletki dojelitowe) wymaga stosowania najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas, aby minimalizować ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku oraz osób z grup podwyższonego ryzyka. Konieczne jest regularne monitorowanie kliniczne, szczególnie w zakresie funkcji nerek, wątroby oraz układu pokarmowego, ze względu na ryzyko krwawień, owrzodzeń, perforacji przewodu pokarmowego oraz zaburzeń czynności nerek. Anapran EC jest przeciwwskazany u pacjentów z klirensem kreatyniny <30 ml/min, a u osób z zaburzeniami czynności nerek, serca i wątroby zaleca się ostrożność i dostosowanie dawki. Lek może maskować objawy gorączki i zapalenia, co wymaga uwagi podczas oceny stanu klinicznego. Ponadto, naproksen może powodować reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, szczególnie u pacjentów z astmą oskrzelową lub alergiami na NLPZ.
agregacja płytek krwi, antagonista receptora angiotensyny II, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, astma oskrzelowa, białkomocz, choroba alergiczna, choroba alkoholowa wątroby, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, cukrzyca, czas krwawienia, czynnik ryzyka chorób układu krążenia, enzymy wątrobowe, hiperlipidemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor pompy protonowej, klirens kreatyniny, kreatynina w surowicy, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, owrzodzenie, perforacja przewodu pokarmowego, polipy nosa, pozagałkowe zapalenie nerwu wzrokowego, reakcja anafilaktyczna, reakcja bronchospastyczna, reakcja nadwrażliwości, selektywny inhibitor cyklooksygenazy-2, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, toczeń rumieniowaty uogólniony, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica tętnic, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie tarczy nerwu wzrokowego, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metoclopramide hameln 5 mg/ml
Metoklopramid (Metoclopramide hameln 5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami układu nerwowego, które mogą mieć poważne konsekwencje kliniczne. Najczęściej obserwuje się senność (≥1/10), a także zaburzenia pozapiramidowe, objawy choroby Parkinsona i akatyzję (≥1/100 do <1/10), szczególnie u dzieci, młodzieży i młodych dorosłych oraz przy przekroczeniu dawki. Rzadziej występują dystonia, dyskineza, obniżony poziom świadomości (≥1/1000 do <1/100), drgawki (≥1/10 000 do <1/1000) oraz złośliwy zespół neuroleptyczny i dyskineza późna o nieznanej częstości. Działania niepożądane obejmują również zaburzenia endokrynologiczne (hiperprolaktynemia, brak miesiączki, mlekotok, ginekomastia), psychiczne (depresja, omamy, dezorientacja, myśli samobójcze) oraz sercowo-naczyniowe, takie jak bradykardia, zatrzymanie akcji serca, blok przedsionkowo-komorowy, wydłużenie QT i torsade de pointes. Częstość występowania spadku ciśnienia tętniczego i biegunki wynosi ≥1/100 do <1/10, a astenia również jest często zgłaszana.
akatyzja, astenia, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, brak miesiączki, choroba Parkinsona, depresja, dezorientacja, drgawki, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, ginekomastia, guz chromochłonny, hiperprolaktynemia, methemoglobinemia, metoklopramid, mlekotok, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze ostre, nadwrażliwość, obniżony poziom świadomości, reakcja anafilaktyczna, reduktaza NADH cytochromu b5, senność, splątanie, sulfhemoglobinemia, torsade de pointes, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia pozapiramidowe, zahamowanie zatokowe, zatrzymanie akcji serca, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Asparaginian – Działania niepożądane
L-ornityny L-asparaginian, stosowany w preparatach takich jak Hepa-Merz, OptiHepan i Ornispar, charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, choć może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym nudności (≥1/1 000 do <1/100), wymioty (rzadko w Hepa-Merz: ≥1/10 000 do <1/1 000; niezbyt często w OptiHepan i Ornispar: ≥1/1 000 do <1/100), ból żołądka, wzdęcia oraz biegunka (wszystkie niezbyt często: ≥1/1 000 do <1/100). Bardzo rzadko (<1/10 000) zgłaszano ból kończyn w preparatach OptiHepan i Ornispar. W przypadku Hepa-Merz, podawanego dożylnie, działania niepożądane można minimalizować poprzez zmniejszenie dawki lub szybkości wlewu.
asparaginian, asparaginian ornityny, biegunka, ból kończyn, ból żołądka, dawkowanie leku, działanie niepożądane, hipotensja, nadwrażliwość, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tkanka łączna, URPL, wlew dożylny, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wzdęcia, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Alyostal 100 I.R./ml lub 100 I.C./ml
Roztwór do skórnych prób punktowych Alyostal, dostępny w stężeniach 100 IR/ml (standaryzowane wyciągi) lub 100 IC/ml (niestandaryzowane wyciągi), zawiera mannitol do 40 mg/ml jako substancję pomocniczą. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na mannitol lub inne składniki preparatu. W praktyce klinicznej wskazane jest odroczenie testów u pacjentów z ostrymi lub przewlekłymi zmianami skórnymi w miejscu badania, w trakcie zaostrzenia chorób alergicznych (zwłaszcza astmy oskrzelowej), podczas intensywnego leczenia lekami przeciwhistaminowymi lub β-adrenolitykami oraz u osób z ciężkimi chorobami ogólnoustrojowymi wpływającymi na układ immunologiczny. Preparat zawiera wyciągi alergenowe pochodzenia roślinnego (ambrozja, bylica, olcha, brzoza, leszczyna, oliwka), zwierzęcego (kot, pies, roztocza kurzu domowego) oraz mieszanki traw i grzybów, co należy uwzględnić przy kwalifikacji pacjenta do testu.
alergen pochodzenia roślinnego, alergen pochodzenia zwierzęcego, Alternaria alternata, astma oskrzelowa, choroba ogólnoustrojowa, Dermatophagoides farinae, Dermatophagoides pteronyssinus, dichlorowodorek histaminy, dysfagia, fosforan kodeiny, lek przeciwhistaminowy, lek β-adrenolityczny, mannitol, nadwrażliwość na mannitol, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, roztocze kurzu domowego, skórna próba punktowa, układ immunologiczny, wskaźnik reaktywności, wskaźnik stężenia, wyciąg alergenowy, zestaw przeciwwstrząsowy, zmiany skórne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pantoprazole Mercapharm 20 mg
Pantoprazol Mercapharm 20 mg, stosowany w formie tabletek dojelitowych, wykazuje profil działań niepożądanych o częstości około 5% u leczonych pacjentów. Najczęściej obserwowane objawy to biegunka oraz ból głowy, występujące u około 1% pacjentów. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (≤1/10 000) oraz częstość nieznana. Wśród najczęstszych działań niepożądanych wymienia się zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty, wzdęcia, zaparcia), neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia snu), skórne (wysypka, świąd) oraz metaboliczne (hiperlipidemie, hiponatremia, hipomagnezemia, hipokalcemia, hipokaliemia). Rzadziej obserwuje się poważne reakcje, takie jak ciężkie zapalenie błony śluzowej żołądka, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, uszkodzenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona czy śródmiąższowe zapalenie nerek.
biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, depresja, dezorientacja, enzymy wątrobowe, hamowanie wydzielania kwasu żołądkowego, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadwrażliwość na światło, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pantoprazol, parestezje, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcze mięśni, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, tabletka dojelitowa, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zapalenie błony śluzowej żołądka, zaparcia, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Silodosin Accord 4 mg
Lek Silodosin Accord, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 4 mg i 8 mg sylodosyny, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Głównym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną sylodosynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować objawy od łagodnych zmian skórnych po ciężkie reakcje anafilaktyczne. Przed kwalifikacją pacjenta do leczenia konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kontekście leków z grupy antagonistów receptora α₁-adrenergicznego oraz składników kapsułek. W przypadku wątpliwości wskazana jest konsultacja alergologiczna.
antagonista receptora α1-adrenergiczny, duszność, działanie niepożądane, hipotensja, kapsułka twarda, konsultacja alergologiczna, nadwrażliwość na substancję czynną, obrzęk gardła, obrzęk twarzy, postępowanie terapeutyczne, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, substancja pomocnicza, świąd, sylodosyna, wysypka skórna - Leksykon substancji czynnych
Sód nadtechnecjan – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Stosowanie sodu nadtechnecjanu znakowanego technetem-99m (99mTc) wymaga indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka, ze szczególnym uwzględnieniem narażenia na promieniowanie jonizujące. Zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki radioaktywności, zapewniającej diagnostyczną wartość badania. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością nerek, ze względu na wydłużony czas eliminacji i zwiększone narażenie na promieniowanie, oraz u dzieci i młodzieży, u których dawka skuteczna na 1 MBq jest wyższa niż u dorosłych. Przed badaniem konieczne jest odpowiednie przygotowanie pacjenta, w tym nawodnienie oraz, w wybranych wskazaniach, blokowanie czynności tarczycy, które zmniejsza wychwyt nadtechnecjanu przez tarczycę i gruczoły ślinowe, minimalizując ryzyko fałszywie dodatnich wyników i ekspozycję na promieniowanie. Blokada tarczycy jest wymagana m.in. przy scyntygrafii kanalików łzowych i uchyłku Meckela, ale przeciwwskazana przed scyntygrafią tarczycy, przytarczyc i gruczołów ślinowych.
blokowanie czynności tarczycy, dawka skuteczna, dieta niskosodowa, niewydolność nerek, perystaltyka jelit, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, respirator, rurka intubacyjna, scyntygrafia gruczołów ślinowych, scyntygrafia kanalików łzowych, scyntygrafia przytarczyc, scyntygrafia tarczycy, scyntygrafia uchyłku Meckela, sialografia MR, sód nadtechnecjan (99mTc), uchyłek Meckla, wychwyt nadtechnecjanu, znakowanie erytrocytów - Leksykon substancji czynnych
Estazolam – Działania niepożądane
Estazolam, będący benzodiazepiną o działaniu nasennym i przeciwlękowym, jest stosowany głównie w krótkotrwałej terapii bezsenności. Jego farmakoterapia wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, z których najczęstsze to senność dzienna (43%), bóle głowy (12%), ospałość, zawroty głowy i astenia (po 7%). Szczególnie u pacjentów geriatrycznych obserwuje się nasilenie objawów neurologicznych, takich jak zaburzenia koordynacji, ataksja, dezorientacja oraz ryzyko upadków. Estazolam może wywoływać także niepamięć następczą, dyzartrię, zaburzenia pamięci i zmniejszenie libido. Reakcje paradoksalne, choć rzadkie, obejmują pobudzenie psychoruchowe, bezsenność, urojenia i psychozy, zwłaszcza u osób starszych, po spożyciu alkoholu lub z chorobami psychicznymi. Istotnym zagrożeniem jest rozwój uzależnienia fizycznego i psychicznego, a nagłe odstawienie leku może prowadzić do zespołu odstawiennego z objawami takimi jak drżenie, pocenie się, lęk i drgawki.
agranulocytoza, amnezja anterogradowa, arytmia serca, astenia, ataksja, benzodiazepina, bezsenność, bezsenność z odbicia, ból głowy, ból w klatce piersiowej, bóle stawowo-mięśniowe, bradykardia, drażliwość, drgawki, drżenie mięśni, drżenie mięśniowe, dyzartria, działanie nasenne i przeciwlękowe, estazolam, kołatanie serca, koszmary nocne, leukopenia, niepamięć następcza, nietrzymanie moczu, nudności, objawy neurologiczne, obniżenie ciśnienia tętniczego, omamy, ospałość, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, psychoza, reakcja alergiczna skórna, reakcja anafilaktyczna, reakcje paradoksalne, senność dzienna, skurcze mięśni, spowolnienie reakcji, stan splątania, suchość błony śluzowej jamy ustnej, urojenia, uzależnienie fizyczne i psychiczne, wymioty, wzdęcia, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia koordynacji, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia morfologii krwi, zaburzenia napięcia mięśni, zaburzenia pamięci, zaburzenia równowagi, zaburzenia widzenia, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny, zmniejszenie libido, żółtaczka, zwiotczenie mięśni - Leksykon substancji czynnych
Nasiono kardamonu – Działania niepożądane
Nasiona kardamonu (Elettaria cardamomum) są składnikiem produktu leczniczego Melisana Klosterfrau Original w stężeniu 10 mg/100 ml. Substancja ta, będąca częścią kompleksu olejków eterycznych, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, zgaga i zmęczenie (częstość ≥1/100 do <1/10), które zwykle ustępują po przyjmowaniu preparatu po posiłku. Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) mogą wystąpić zawroty głowy, co wymaga ostrożności przy prowadzeniu pojazdów i obsłudze maszyn. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) zgłaszane są uczucie ciepła, reakcje nadwrażliwości skórnej (świąd) oraz parestezje kończyn, które mogą wymagać przerwania terapii. Długotrwałe stosowanie wiąże się z ryzykiem reakcji fotowrażliwości oraz nadmiernego wysuszenia skóry przy aplikacji miejscowej, co jest istotne u pacjentów z predyspozycjami dermatologicznymi.
atopowe zapalenie skóry, dermatoza, dolegliwości żołądkowe, drętwienie kończyn, Elettaria cardamomum, łuszczyca, nadmierne wysuszenie skóry, nasiona kardamonu, nudności, obrzęk naczynioruchowy, olejek lotny, parestezja, promieniowanie UV, reakcja anafilaktyczna, reakcja fotowrażliwości, reakcja nadwrażliwości, reakcja nadwrażliwości skórnej, refluksowe zapalenie przełyku, stosowanie miejscowe, uczucie ciepła, zawroty głowy, zgaga, zmęczenie