pirydoksyna
Pirydoksyna, znana również jako witamina B6, jest związkiem z grupy witamin rozpuszczalnych w wodzie, niezbędnym do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Odgrywa kluczową rolę w metabolizmie białek, tłuszczów i węglowodanów, a także w syntezie neurotransmiterów, takich jak serotonina, dopamina i GABA, co czyni ją istotną dla prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego.
W praktyce klinicznej pirydoksyna znajduje zastosowanie w leczeniu i profilaktyce wielu schorzeń. Jest wykorzystywana w terapii niedokrwistości syderoblastycznej, zespołu napięcia przedmiesiączkowego, nudności ciążowych oraz neurologicznych objawów niedoboru witaminy B6. Suplementacja pirydoksyny może być również wskazana u pacjentów stosujących niektóre leki przeciwgruźlicze (np. izoniazyd) oraz u osób z homocystynurią.
Niedobór pirydoksyny może prowadzić do szeregu objawów, takich jak zapalenie skóry, zaburzenia neurologiczne (neuropatia obwodowa, drgawki), zaburzenia psychiczne (depresja, splątanie) oraz niedokrwistość mikrocytarna. Z kolei nadmierna suplementacja (zwykle powyżej 200 mg dziennie przez dłuższy czas) może powodować neuropatię czuciową. Dzienne zapotrzebowanie na witaminę B6 u dorosłych wynosi około 1,3-2,0 mg i może być pokryte przez zróżnicowaną dietę zawierającą produkty takie jak mięso, ryby, ziemniaki, orzechy i pełne ziarna.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Vitaminum B2 Teva 3 mg
Witamina B2 (ryboflawina) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jej wchłanianie, metabolizm oraz skuteczność terapeutyczną. Leki przeciwnowotworowe, takie jak doksorubicyna i metotreksat, mogą odpowiednio opóźniać lub zmniejszać działanie ryboflawiny, co wymaga monitorowania poziomu witaminy i ewentualnego dostosowania dawki. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne oraz pochodne fenotiazyny osłabiają jej działanie, podobnie jak probenecyd i hormonalne środki antykoncepcyjne stosowane w dużych dawkach. Szczególnie istotna jest interakcja z tetracykliną, gdzie jednoczesne stosowanie może obniżać skuteczność obu substancji, co stanowi wysokie ryzyko kliniczne i wskazuje na konieczność unikania takiego połączenia. Długotrwałe stosowanie innych antybiotyków również może prowadzić do niedoboru ryboflawiny, co wymaga monitoringu i ewentualnej suplementacji.
alkohol etylowy, atropina, chloropromazyna, dna moczanowa, doksorubicyna, dym tytoniowy, hormonalne środki antykoncepcyjne, kwas nikotynowy, leki moczopędne, leki przeciwcholinergiczne, leki przeciwnowotworowe, leki psychotropowe, leki urologiczne, metotreksat, niacyna, pirydoksyna, pochodne fenotiazyny, probenecyd, ryboflawina, skopolamina, tetracyklina, tiazydowe leki moczopędne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, witamina B3, witamina B6 - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Soluvit N –
Produkt leczniczy Soluvit N zawiera kompleks witamin rozpuszczalnych w wodzie, w tym witaminy z grupy B (B1, B2, B6, B12, nikotynamid, kwas pantotenowy, kwas foliowy, biotyna) oraz witaminę C, w dawkach odpowiadających dziennemu zapotrzebowaniu organizmu. Zawartość poszczególnych witamin w jednej fiolce wynosi m.in.: tiamina (B1) 3,1 mg (2,5 mg równoważnika witaminy), ryboflawina (B2) 4,9 mg (3,6 mg równoważnika), nikotynamid (B3) 40 mg, pirydoksyna (B6) 4,9 mg (4,0 mg równoważnika), kwas pantotenowy 16,5 mg (15,0 mg równoważnika), witamina C (sodu askorbinian) 113 mg (100 mg równoważnika), biotyna 60 μg, kwas foliowy 0,40 mg oraz cyjanokobalamina (B12) 5,0 μg. Przedkliniczne dane bezpieczeństwa opierają się głównie na wieloletnich danych klinicznych oraz istniejącej dokumentacji naukowej, potwierdzającej akceptowalny profil bezpieczeństwa tych składników, w tym witaminy C o właściwościach przeciwutleniających i metabolicznych, stosowanej w dawce 100 mg na fiolkę.
biotyna, cyjanokobalamina, kwas askorbinowy, kwas foliowy, kwas pantotenowy, liofilizowany proszek, metylu parahydroksybenzoesan, nikotynamid, osmolalność, pirydoksyna, pirydoksyny chlorowodorek, reakcja alergiczna, roztwór do infuzji, ryboflawina, ryboflawiny sodu fosforan, sodu askorbinian, sodu pantotenian, tiamina, tiaminy azotan, witamina C, witaminy grupy B, witaminy rozpuszczalne w wodzie, właściwości przeciwutleniające - Leksykon substancji czynnych
Witamina B6 – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Witamina B6 (pirydoksyna) jest składnikiem wielu preparatów stosowanych u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz podczas laktacji. W dawkach od 1 mg (Multi-Sanostol) do 10 mg (Revalid, Sylimarol Vita 150, Vitaminum B compositum) jej bezpieczeństwo zależy od obecności innych składników oraz indywidualnych uwarunkowań pacjentki. Preparaty takie jak Elevit Pronatal są dedykowane kobietom ciężarnym i karmiącym, jednak wymagają konsultacji lekarskiej. Niektóre produkty (Neospasmina Extra, Sylimarol Vita, Vita Buerlecithin) są przeciwwskazane w ciąży i laktacji ze względu na brak danych bezpieczeństwa lub obecność substancji takich jak etanol. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność witamin A i D, które w nadmiarze mogą wywołać teratogenne lub toksyczne efekty (witamina A >10 000 j.m., witamina D >100 μg/4000 j.m.). Magnez w nadmiarze może zaburzać homeostazę wapnia u płodu i noworodka.
ciąża, działanie niepożądane, działanie teratogenne, Elevit Pronatal, hiperkalcemia, hipermagnezemia, homeostaza wapnia, karmienie piersią, laktacja, magnez, mleko matki, Multi-Sanostol, nadzastawkowe zwężenie aorty, Neospasmina Extra, opóźnienie rozwoju, pirydoksyna, pirydoksyny chlorowodorek, przedawkowanie, retinopatia, tiamina, witamina A, witamina D, związki mineralne - Leksykon leków
Interakcje leku – Cisplatin – Ebewe 1 mg/ml
Cisplatyna wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, zwłaszcza ze względu na jej nefrotoksyczność i ototoksyczność. Jednoczesne stosowanie z lekami nefrotoksycznymi (cefalosporyny, aminoglikozydy, amfoterycyna B, środki kontrastowe) oraz lekami przeciwnadciśnieniowymi (furosemid, hydralazyna, diazoksyd, propranolol) wymaga ścisłego monitorowania funkcji nerek lub jest przeciwwskazane. Ototoksyczność cisplatyny może być nasilona przez aminoglikozydy i diuretyki pętlowe, zwłaszcza przy dawkach cisplatyny >60 mg/m² i dobowej diurezie <1000 ml. Ifosfamid w połączeniu z cisplatyną zwiększa toksyczność nerkową i ototoksyczną. Szczepienia atenuowanymi żywymi szczepionkami, zwłaszcza przeciwko żółtej febrze, są przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkich odczynów poszczepiennych. W trakcie terapii cisplatyną konieczne jest monitorowanie INR u pacjentów przyjmujących doustne antykoagulanty oraz stężenia leków przeciwdrgawkowych, gdyż cisplatyna może obniżać ich poziomy, szczególnie fenytoiny.
allopurynol, altretamina, amfoterycyna B, antybiotyk aminoglikozydowy, antykoagulant, bleomycyna, buklizyna, cisplatyna, cyklizyna, cyklosporyna, czas protrombinowy, czynnik chelatujący, diazoksyd, diuretyk pętlowy, diureza wymuszona, docetaksel, doustny lek przeciwzakrzepowy, dysfagia, etopozyd, fenotiazyna, fenytoina, furosemid, heksametylomelamina, hydralazyna, ifosfamid, immunosupresja, INR, kolchicyna, kwas moczowy, lek cytostatyczny, lek moczopędny pętlowy, lek nefrotoksyczny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, limfoproliferacja, loksapina, meklozyna, metotreksat, mielosupresja, napad drgawkowy, neurotoksyczność, objaw Raynauda, odczyn poszczepienny, ototoksyczność, paklitaksel, penicylamina, pirydoksyna, probenecyd, propranolol, rak jajnika, środek kontrastujący, sulfinpirazon, supresja szpiku kostnego, szczepionka inaktywowana, szczepionka żywa atenuowana, terapia przeciwpadaczkowa, tioksanten, trimetobenzamid, ubytek słuchu, winblastyna, zaburzenie czuciowe, żółta febra - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Neurovit Fast (100 mg + 100 mg + 1 mg)/2 ml
Neurovit Fast to preparat złożony zawierający neurotropowe witaminy z grupy B: tiaminę (B₁) 100 mg, pirydoksynę (B₆) 100 mg oraz cyjanokobalaminę (B₁₂) 1 mg w jednej ampułce 2 ml roztworu do wstrzykiwań o pH 3,2-3,8. Substancje te pełnią funkcję koenzymów w metabolizmie ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego, co jest kluczowe w wyrównywaniu niedoborów witamin B powstałych na skutek nieprawidłowego odżywiania lub zwiększonego zapotrzebowania w przebiegu zaburzeń neurologicznych. Preparat należy do grupy ATC A11DB i jest stosowany w celu uzupełnienia niedoborów oraz wspomagania procesów regeneracyjnych tkanek nerwowych.
cyjanokobalamina, działanie przeciwbólowe, grupa farmakoterapeutyczna, koenzym, mechanizm naprawczy, obwodowy układ nerwowy, ośrodkowy układ nerwowy, pirydoksyna, pirydoksyny chlorowodorek, regeneracja tkanki nerwowej, roztwór do wstrzykiwań, tiamina, tiaminy chlorowodorek, witamina neurotropowa, witaminy grupy B - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Milgamma 100 100 mg + 100 mg
Preparat Milgamma 100 zawiera 100 mg benfotiaminy (witamina B1) oraz 100 mg pirydoksyny chlorowodorku (witamina B6) w jednej drażetce, co znacznie przekracza zalecane dzienne spożycie witamin B1 (1,4-1,6 mg) i B6 (2,4-2,6 mg) u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania podwyższonych dawek tych witamin w tych okresach, ich suplementacja powinna być rozważana jedynie w przypadku udokumentowanego niedoboru. Zarówno witamina B1, jak i B6 przenikają do mleka kobiecego, a wysokie dawki pirydoksyny mogą hamować laktację, co stanowi istotny czynnik ryzyka przy stosowaniu preparatu u kobiet karmiących.
analiza korzyści-ryzyka, benfotiamina, ciąża i karmienie piersią, ciąża i laktacja, drażetka, dzienne spożycie, hamowanie laktacji, mleko kobiece, niedobór witamin, okres fizjologiczny, pirydoksyna, pirydoksyna chlorowodorek, stan odżywienia, suplementacja witamin, tiamina, witaminy B1 i B6, witaminy grupy B, wskazania medyczne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Neurobion Advance 100 mg + 50 mg + 1 mg
Neurobion Advance to preparat zawierający witaminy z grupy B: tiaminę azotan 100 mg, pirydoksynę chlorowodorek 50 mg oraz cyjanokobalaminę 1 mg, dostępny w postaci białych, okrągłych, dwustronnie wypukłych tabletek powlekanych. Zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego, lek ten nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn, co oznacza brak zaburzeń psychomotorycznych, takich jak upośledzenie koordynacji wzrokowo-ruchowej, szybkości reakcji czy oceny sytuacji. Preparat nie wywiera działania sedatywnego ani nie wpływa negatywnie na funkcje poznawcze, co jest szczególnie istotne dla pacjentów wykonujących zawody wymagające pełnej sprawności psychoruchowej, np. kierowców zawodowych czy operatorów maszyn.
bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, cyjanokobalamina, działanie sedatywne, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, interakcja lekowa, koordynacja wzrokowo-ruchowa, neurobion advance, niedobór witamin z grupy B, ograniczenie psychomotoryczne, pirydoksyna, pirydoksyny chlorowodorek, preparat multiwitaminowy, tabletka powlekana, tiamina, tiaminy azotan, witamina B1, witamina B12, witamina B6, witamina z grupy B, zaburzenie psychomotoryczne, zdolność prowadzenia pojazdów, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Soluvit N –
Produkt leczniczy Soluvit N, będący proszkiem do sporządzania roztworu do infuzji, zawiera kompleks witamin rozpuszczalnych w wodzie, w tym tiaminę (2,5 mg), ryboflawinę (3,6 mg), nikotynamid (40 mg), pirydoksynę (4,0 mg), kwas pantotenowy (15,0 mg), witaminę C (100 mg), biotynę (60 μg), kwas foliowy (0,40 mg) oraz cyjanokobalaminę (5,0 μg). Zgodnie z dokumentacją medyczną i Charakterystyką Produktu Leczniczego, preparat ten nie wywiera istotnego wpływu na funkcje psychomotoryczne, w tym zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Ze względu na podawanie w warunkach kontrolowanych oraz naturalny skład witaminowy, Soluvit N nie powoduje zaburzeń koncentracji ani innych deficytów psychomotorycznych.
biotyna, charakterystyka produktu leczniczego, cyjanokobalamina, dokumentacja medyczna, funkcje psychomotoryczne, infuzja dożylna, interakcje lekowe, kwas foliowy, kwas pantotenowy, nikotynamid, pirydoksyna, roztwór do infuzji, ryboflawina, Soluvit N, świadoma zgoda pacjenta, tiamina, witamina B1, witamina B12, witamina B2, witamina B6, witamina C, witaminy rozpuszczalne w wodzie - Leksykon leków
Skład i postać leku – Neurobion Advance 100 mg + 50 mg + 1 mg
Neurobion Advance to produkt leczniczy w postaci tabletek powlekanych, zawierający trzy witaminy z grupy B: tiaminę azotan (100 mg), pirydoksynę chlorowodorek (50 mg) oraz cyjanokobalaminę (1 mg). Substancje te odgrywają kluczową rolę w prawidłowym funkcjonowaniu układu nerwowego. Tabletki są białe, okrągłe i dwustronnie wypukłe, a ich powlekanie chroni substancje czynne przed degradacją oraz ułatwia aplikację. Formuła tabletki zawiera liczne substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, żelatyna, kroskarmeloza sodowa, hypromeloza, magnezu stearynian, krzemionka koloidalna bezwodna oraz karboksymetyloskrobia sodowa, które zapewniają odpowiednią strukturę, rozpad i stabilność farmaceutyczną produktu.
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, cyjanokobalamina, glicerolu monokaprylokapronian, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, magnezu stearynian, neurobion advance, niezgodność farmaceutyczna, pirydoksyna, pirydoksyny chlorowodorek, polidekstroza, sodu laurylosiarczan, tabletka powlekana, tiamina, tiaminy azotan, tytanu dwutlenek, układ nerwowy, witaminy z kompleksu B - Leksykon substancji czynnych
Pantetonian wapnia – Przeciwwskazania stosowania
Pantetonian wapnia, będący solą wapniową kwasu pantotenowego (witamina B5), występuje w preparatach Sylimarol Vita 150 i Sylimarol Vita 80 w dawce 4 mg na kapsułkę. Produkty te zawierają również wyciąg suchy z łuski ostropestu plamistego (odpowiednio 214,3 mg i 114,3 mg) oraz witaminy z grupy B: B1 (10 mg lub 2 mg), B2 (4 mg lub 2 mg), B6 (10 mg lub 2 mg) i PP (10 mg). Główne przeciwwskazania do stosowania tych preparatów obejmują nadwrażliwość na pantetonian wapnia, wyciąg z ostropestu plamistego, witaminy z grupy B, rośliny z rodziny Asteraceae oraz substancje pomocnicze takie jak benzoesan sodu (E211) i laktoza. Reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się od łagodnych objawów skórnych (wysypka, świąd, pokrzywka) po ciężkie reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy.
benzoesan sodu, duszność, kwas pantotenowy, laktoza, nadwrażliwość, nikotynamid, obrzęk naczynioruchowy, ostropest plamisty, pantetonian wapnia, pirydoksyna, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, rodzina Asteraceae, ryboflawina, substancja pomocnicza, suplement diety, świąd, tiamina, witaminy grupy B, wyciąg z ostropestu, wysypka skórna - Leksykon substancji czynnych
Pirydoksyna – Przeciwwskazania stosowania
Pirydoksyna (witamina B6) jest szeroko stosowana w preparatach jednoskładnikowych i złożonych, jednak jej podawanie wymaga uwzględnienia licznych przeciwwskazań. Podstawowym jest nadwrażliwość na pirydoksynę lub substancje pomocnicze. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z parkinsonizmem leczonym lewodopą bez inhibitora dekarboksylazy, gdyż pirydoksyna może obniżać stężenie lewodopy i osłabiać efekt terapeutyczny. Przeciwwskazania obejmują także miastenię, zwłaszcza w połączeniu z solami magnezu, oraz zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, takie jak blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia (<50 uderzeń/min) i znaczne niedociśnienie tętnicze, szczególnie przy stosowaniu preparatów zawierających magnez. Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) zwiększa ryzyko kumulacji pirydoksyny i magnezu, co może prowadzić do hipermagnezemii i poważnych działań niepożądanych.
blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba Parkinsona, hipermagnezemia, hiperwitaminoza, hiperwitaminoza A, inhibitor dekarboksylazy, inhibitory CYP450, inhibitory monoaminooksydazy, klirens kreatyniny, lewodopa, miastenia, nadwrażliwość na leki, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, pirydoksyna, porfiria, przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, zaburzenia wchłaniania - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Magnefar B6 Forte 100 mg Mg2+ + 10,10 mg
Preparat Magnefar B6 Forte, zawierający 100 mg jonów magnezu w postaci magnezu cytrynianu oraz 10,10 mg pirydoksyny chlorowodorku, może być stosowany u kobiet ciężarnych wyłącznie przy wyraźnej konieczności medycznej. Dane kliniczne oraz badania na zwierzętach nie wykazały toksyczności ani działania teratogennego magnezu i witaminy B6, jednak lekarz powinien dokładnie ocenić korzyści terapeutyczne względem potencjalnego, choć nieudokumentowanego ryzyka dla płodu. Zaleca się monitorowanie stanu pacjentki oraz indywidualne dostosowanie dawkowania. W przypadku kobiet karmiących piersią stosowanie preparatu jest dopuszczalne, gdyż dawki terapeutyczne nie wykazują zagrożeń dla dziecka, a dodatkowa ilość magnezu i witaminy B6 w mleku matki pozostaje w granicach fizjologicznych (magnez: 15–64 mg/l, witamina B6: 123–314 ng/ml). Należy jednak przestrzegać, aby dawka pirydoksyny nie przekraczała 20 mg/dobę.
chlorowodorek pirydoksyny, ciąża, cytrynian magnezu, dawka pirydoksyny, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, działanie teratogenne magnezu, karmienie piersią, laktacja, magnez, magnez w mleku kobiecym, niedobór magnezu, pirydoksyna, stężenie w mleku, witamina B6, wpływ na płodność, zapotrzebowanie na magnez - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Juvit Multi –
Lek Juvit Multi w formie kropli doustnych zawiera kompleks witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A, D3, E) oraz w wodzie (witaminy z grupy B, witamina C), istotnych dla prawidłowego funkcjonowania organizmu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na składniki preparatu oraz hiperwitaminoza A, związana z obecnością 5000 j.m. witaminy A (retynolu palmitynian) w 1 ml roztworu, która może powodować objawy neurologiczne, skórne, hepatotoksyczność, zaburzenia widzenia i bóle kostno-stawowe. Ponadto, obecność 1000 j.m. witaminy D3 (cholekalcyferol) w 1 ml wymaga wykluczenia hiperkalcemii, gdyż suplementacja może nasilić zaburzenia gospodarki wapniowej, prowadząc do kalcyfikacji tkanek miękkich, kamicy nerkowej i dysfunkcji nerek.
bóle kostno-stawowe, cholekalcyferol, deksopantenol, gospodarka wapniowa, hepatotoksyczność, hiperkalcemia, hiperwitaminoza A, kalcyfikacja tkanek miękkich, kamica nerkowa, kwas askorbowy, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość, neuropatia, nikotynamid, ośrodkowy układ nerwowy, parathormon, pirydoksyna, reakcja alergiczna na witaminy, retynol palmitynian, ryboflawina, sarkoidoza, tiamina, tokoferyl octan, toksyczność, witaminy, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, złuszczanie naskórka - Leksykon substancji czynnych
Cyjanokobalamina – Przeciwwskazania stosowania
Cyjanokobalamina, jako forma witaminy B12, jest szeroko stosowana w terapii niedoborów tej witaminy, jednak jej podanie jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na samą substancję czynną, kobalt lub substancje pomocnicze (np. metylu parahydroksybenzoesan w Soluvit N, białka sojowego lub orzeszków ziemnych w Viantan). Dodatkowo, preparaty złożone zawierające cyjanokobalaminę wraz z tiaminą i pirydoksyną nie powinny być stosowane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami przewodzenia serca oraz ostrą, zastoinową lub niewyrównaną niewydolnością serca (np. Neiraxin B). W okresie ciąży i laktacji przeciwwskazane są preparaty takie jak Bexon, Milgamma N i Neiraxin B ze względu na wysokie dawki witamin i potencjalnie szkodliwe substancje pomocnicze. U dzieci i młodzieży stosowanie cyjanokobalaminy jest ograniczone ze względu na ryzyko przedawkowania i brak odpowiednich badań, z przeciwwskazaniami dla dzieci poniżej 12 lat (Bexon), poniżej 18 lat (Milgamma N) oraz noworodków i wcześniaków (Neiraxin B z alkoholem benzylowym). Specyficzne przeciwwskazania dotyczą także ciężkich objawów neurologicznych i hematologicznych niedoboru B12, które wymagają podania parenteralnego, zatrucia cyjankami (wymagające innych pochodnych kobalaminy) oraz ryzyka zaniku nerwu wzrokowego w chorobie Lebera (Energamma).
alkohol benzylowy, białko orzeszków ziemnych, białko sojowe, choroba Lebera, cyjanokobalamina, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hiperwitaminoza, hydroksykobalamina, kobalt, metylokobalamina, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość na cyjanokobalaminę, niedobór witaminy B12, niedokrwistość złośliwa, niedowidzenie toksyczne, niewyrównana niewydolność serca, nowotwór, pierwotna nadczynność przytarczyc, pirydoksyna, pozagałkowe zapalenie nerwów, przedawkowanie, przerzuty do układu kostnego, retynoidy, tiamina, witamina A, witamina B12, zaburzenia przewodzenia w sercu, zanik nerwu wzrokowego, zastoinowa niewydolność serca, zatrucie cyjankami, ziarniniakowatość - Leksykon substancji czynnych
Tiamina – Działania niepożądane
Tiamina (witamina B1) jest stosowana zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu z innymi witaminami z grupy B. Pomimo dobrej tolerancji, szczególnie przy podaniu doustnym, jej stosowanie może wywołać działania niepożądane, w tym reakcje nadwrażliwości, które najczęściej występują po podaniu pozajelitowym, zwłaszcza dożylnym. Do objawów tych należą zmiany skórne (wykwity, pokrzywka, świąd), obrzęk naczynioruchowy (w tym obrzęk krtani), reakcje anafilaktyczne z ryzykiem wstrząsu, a także zaburzenia oddechowe (duszność, skurcz oskrzeli). Neuropatie obwodowe, choć rzadkie, stanowią istotne powikłanie przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek, zwłaszcza w połączeniu z witaminą B6. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego obejmują zawroty głowy, ból głowy, senność i zaburzenia świadomości, natomiast ze strony przewodu pokarmowego – nudności, wymioty, biegunkę i ból brzucha, których częstość nie różni się znacząco od placebo. Zaburzenia rytmu serca (tachykardia, bradykardia, arytmie) mogą pojawić się głównie przy nieprawidłowym podaniu lub przedawkowaniu tiaminy.
arytmia, bradykardia, drgawki, nadwrażliwość, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, pirydoksyna, podanie pozajelitowe, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja dermatologiczna, skurcz mięśniowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, tiamina, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie miejsca wstrzyknięcia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Milgamma N (50 mg + 50 mg + 0,5 mg)/ml
Przedawkowanie Milgamma N, zawierającego tiaminę (50 mg/ml), pirydoksynę (50 mg/ml) oraz cyjanokobalaminę (0,5 mg/ml) w roztworze do wstrzykiwań domięśniowych, jest rzadkie i nieopisane w literaturze medycznej. Toksyczność witamin B1, B6 i B12 jest niska, a ciężkie działania niepożądane obserwuje się przy dawkach około 1 g każdej substancji, co znacznie przekracza standardową dawkę (w 2 ml ampułce: 100 mg tiaminy, 100 mg pirydoksyny, 1 mg cyjanokobalaminy). Produkt zawiera także substancje pomocnicze: alkohol benzylowy (40 mg/2 ml) i lidokainę chlorowodorek (20 mg/2 ml), których przedawkowanie może wywołać poważne objawy, zwłaszcza ze strony ośrodkowego układu nerwowego i układu sercowo-naczyniowego.
alkohol benzylowy, ciśnienie tętnicze, cyjanokobalamina, depresja układu oddechowego, drgawki kloniczne, drgawki toniczne, działanie niepożądane, intensywna opieka medyczna, lidokaina, Milgamma N, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność krążenia, pirydoksyna, reakcja toksyczna, substancja pomocnicza, tiamina, układ sercowo-naczyniowy, wstrzyknięcie domięśniowe, zaburzenia rytmu serca, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrucie - Leksykon chorób i schorzeń
Poranne mdłości – Zapobieganie i profilaktyka
Poranne mdłości (nudności i wymioty w ciąży) dotyczą 50-90% kobiet, głównie w I trymestrze. Profilaktyka obejmuje suplementację witamin prenatalnych przed ciążą, co zmniejsza ryzyko ciężkich objawów. Nowe badania wskazują na rolę hormonu GDF15, którego ekspozycja przed ciążą może obniżać wrażliwość matki i zapobiegać nudnościom. Wczesne stosowanie leków przeciwwymiotnych, takich jak doksylamina i pirydoksyna (10-25 mg 3x dziennie), może zapobiegać nawrotom i rozwojowi hyperemesis gravidarum. Dieta powinna być bogata w białko, pełne ziarna, warzywa i owoce, z małymi, częstymi posiłkami co 1-2 godziny oraz odpowiednim nawodnieniem (6-8 szklanek płynów bez kofeiny dziennie). Imbir (250 mg 4x dziennie) jest rekomendowany jako bezpieczna i skuteczna opcja niefarmakologiczna.
Amerykańskie Kolegium Położników i Ginekologów, antagonista serotoniny, choroba lokomocyjna, difenhydramina, dimenhydrynat, herbata imbirowa, hormon GDF15, hyperemesis gravidarum, kortykosteroid, kwas foliowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwwymiotny, meklizyna, metoklopramid, metylprednizolon, migrena, nudności i wymioty w ciąży, odwodnienie, ondansetron, opaska uciskowa, pirydoksyna, poranne mdłości, poziom cukru we krwi, witamina B6, witaminy prenatalne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sylimarol Vita 80 –
Preparat Sylimarol Vita 80 to lek w formie kapsułek twardych, zawierający 114,3 mg suchego wyciągu z łuski ostropestu plamistego (Silybi mariani fructus extractum siccum) pozyskiwanego metodą ekstrakcji metanolem 90% (stosunek surowca do ekstraktu 20-34:1) oraz kompleks witamin z grupy B: witaminę B1 (2 mg), B2 (2 mg), B6 (2 mg), PP (10 mg) i pantotenian wapnia (4 mg). Substancje pomocnicze obejmują benzoesan sodu (E211, <0,2%) oraz mieszankę laktozy jednowodnej, powidonu i krospowidonu, które mogą wywoływać reakcje alergiczne u osób z nadwrażliwością lub nietolerancją. Kapsułki mają zielony kolor uzyskany dzięki barwnikom: dwutlenkowi tytanu, indygotynie (E132) i żółcieni chinolinowej (E104), a ich otoczka wykonana jest z żelatyny wołowej.
benzoesan sodu, chlorowodorek pirydoksyny, chlorowodorek tiaminy, dwutlenek tytanu, indygotyna, kapsułki twarde, krospowidon, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, nietolerancja składników, niezgodność farmaceutyczna, nikotynamid, pantotenian wapnia, pirydoksyna, powidon, reakcja alergiczna, ryboflawina, tiamina, witaminy z grupy B, wyciąg z ostropestu plamistego, żelatyna wołowa, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Soluvit N –
Soluvit N to preparat zawierający kompleks witamin rozpuszczalnych w wodzie: tiaminę (B1), ryboflawinę (B2), nikotynamid, pirydoksynę (B6), kwas pantotenowy, witaminę C, biotynę, kwas foliowy oraz cyjanokobalaminę (B12), stosowany w żywieniu pozajelitowym. Brak jest dedykowanych badań dotyczących wpływu Soluvit N na reprodukcję u zwierząt oraz bezpieczeństwa stosowania w ciąży i laktacji. Niemniej jednak, literatura medyczna potwierdza, że witaminy rozpuszczalne w wodzie podawane w dawkach terapeutycznych nie wykazują istotnego ryzyka teratogennego ani toksycznego dla płodu i niemowląt karmionych piersią. Preparat może przenikać do mleka matki, jednak w ilościach niepowodujących zagrożenia dla dziecka.
biotyna, charakterystyka produktu leczniczego, cyjanokobalamina, dawka terapeutyczna, karmienie piersią, kwas foliowy, kwas pantotenowy, nikotynamid, pirydoksyna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do infuzji, ryboflawina, Soluvit N, suplementacja witaminowa, tiamina, witamina C, witaminy rozpuszczalne w wodzie, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Viantan –
Preparat Viantan, zawierający kompleks witamin rozpuszczalnych w wodzie i tłuszczach, podawany jest dożylnie w formie roztworu do infuzji, co zapewnia 100% biodostępność wszystkich składników, w tym witamin A (retynol), D3 (cholekalcyferol), E (all-rac-α-tokoferol), K1 (fitomenadion), C (kwas askorbowy) oraz witamin z grupy B. Po podaniu witaminy rozpuszczalne w tłuszczach dystrybuują się głównie do wątroby i tkanki tłuszczowej, natomiast witaminy rozpuszczalne w wodzie szybko rozprzestrzeniają się w płynach ustrojowych i tkankach o wysokiej zawartości wody. Metabolizm witamin przebiega zgodnie z fizjologicznymi szlakami biochemicznymi, a eliminacja jest zróżnicowana w zależności od rozpuszczalności: witaminy tłuszczowe wykazują długi czas półtrwania i tendencję do magazynowania, natomiast witaminy wodne są szybko wydalane z moczem, co minimalizuje ryzyko kumulacji.
all-rac-α-tokoferol, biodostępność biologiczna, biotyna, cholekalcyferol, cyjanokobalamina, czas półtrwania, efekt pierwszego przejścia, efekt toksyczny, farmakokinetyka, fitomenadion, hiperwitaminoza D, infuzja, kwas askorbowy, kwas foliowy, kwas pantotenowy, nikotynamid, pirydoksyna, retynol, ryboflawina, tiamina, witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, witaminy rozpuszczalne w wodzie, witaminy z grupy B, właściwości hydrofilne, właściwości lipofilne - Leksykon substancji czynnych
Melatonina – Dawkowanie i sposób podawania
Melatonina jest stosowana w leczeniu różnych zaburzeń snu i rytmu dobowego, z indywidualnym doborem dawki zależnym od wskazania i cech pacjenta. W zaburzeniach snu związanych ze zmianą stref czasowych zaleca się dawkę 2-3 mg raz na dobę po zapadnięciu zmroku, rozpoczynając od pierwszego dnia podróży i kontynuując przez 2-3 dni po jej zakończeniu. Preparaty takie jak Melabiorytm B6 (3 mg melatoniny + 10 mg pirydoksyny) oraz Melatonina Polfarmex (5 mg) mają podobne schematy dawkowania. W zaburzeniach rytmu dobowego związanych z pracą zmianową stosuje się dawki od 1 do 5 mg na godzinę przed snem, natomiast u osób niewidomych dawki wahają się od 0,5 do 5 mg raz na dobę około godziny 21:00-22:00, z możliwością długotrwałego stosowania. U dzieci i młodzieży z ADHD dawka początkowa wynosi 1-2 mg (roztwór doustny) lub 3 mg (tabletki), maksymalnie do 5 mg na dobę, przyjmowana 30-60 minut przed snem, z koniecznością oceny skuteczności po 3 miesiącach i regularnym monitorowaniem co 6 miesięcy.
ADHD, bezsenność, cukrzyca, glikemia, jet lag, klirens osoczowy, marskość wątroby, melatonina, melatonina endogenna, pirydoksyna, praca zmianowa, preparat o natychmiastowym uwalnianiu, roztwór doustny, upośledzona tolerancja glukozy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu dobowego - Leksykon chorób i schorzeń
Hiperoksaluria i oksaloza – Zapobieganie i profilaktyka
Hiperoksaluria to metaboliczne zaburzenie charakteryzujące się zwiększonym wydalaniem szczawianów z moczem, prowadzące do kamicy nerkowej, nefrokalcynozy, zakażeń układu moczowego, a w zaawansowanych stadiach do przewlekłej choroby nerek i schyłkowej niewydolności nerek. Wyróżnia się hiperoksalurię pierwotną (PH) o podłożu genetycznym, jelitową oraz dietetyczną. Diagnostyka PH powinna obejmować co najmniej dwa pomiary stężenia szczawianów w dobowej zbiórce moczu u pacjentów z eGFR >30 ml/min/1,73 m² oraz badania genetyczne, które mają kluczowe znaczenie w doborze terapii, zwłaszcza w PH1, gdzie odpowiedź na witaminę B6 zależy od typu mutacji. Podstawą leczenia zachowawczego jest agresywne nawadnianie (4 l/d u dorosłych, 2-3 l/d u dzieci szkolnych, 1-1,5 l/d u niemowląt), alkalizacja moczu cytrynianami oraz suplementacja pirydoksyny u pacjentów z PH1. W przypadku braku odpowiedzi na witaminę B6 stosuje się leki RNAi, takie jak lumasiran, hamujące oksydazę glikolanową, co zmniejsza produkcję szczawianów.
alkalizacja moczu, badanie genetyczne, cytrynian potasu, dehydrogenaza mleczanowa, dializa otrzewnowa, dysfagia, filtracja kłębuszkowa, hemodializa, hiperoksaluria dietetyczna, hiperoksaluria jelitowa, hiperoksaluria pierwotna, hiperoksaluria wtórna, interferencja RNA, kamica nerkowa, komórka macierzysta, leczenie nerkozastępcze, lumasiran, nedosiran, nefrokalcynoza, nefropatia szczawianowa, oksaloza systemowa, pirydoksyna, przeszczep nerki, przeszczep wątroby, przewlekła choroba nerek, schyłkowa niewydolność nerek, terapia genowa, terapia redukcji substratu, terapia RNA, wczesne rozpoznanie, witamina B6, wydalanie szczawianów, zakażenie układu moczowego - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z kiełków pszenicy – Przeciwwskazania stosowania
Wyciąg z kiełków pszenicy, stosowany w dawce 50,0 mg na kapsułkę w preparacie Revalid, jest składnikiem wspomagającym kondycję włosów, jednak jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na tę substancję oraz u osób uczulonych na białka pszenicy. Reakcje alergiczne mogą obejmować objawy skórne oraz poważniejsze reakcje anafilaktyczne. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z celiakią lub nietolerancją glutenu, ze względu na możliwość obecności śladowych ilości glutenu w wyciągu. Ponadto, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na inne składniki preparatu, takie jak DL-metionina (100,0 mg), L-cystyna (50,0 mg), wapnia D-pantotenian (50,0 mg), witaminy B1 (1,5 mg) i B6 (10,0 mg), kwas 4-aminobenzoesowy (20,0 mg), żelazo, cynk, miedź w formie chelatów, wyciąg z prosa (50,0 mg) oraz drożdże piwne (50,0 mg).
białko pszenicy, celiakia, chelat, cystyna, dermatoza autoimmunologiczna, immunomodulacja, kwas para-aminobenzoesowy, metionina, nadwrażliwość, nietolerancja glutenu, nietolerancja pokarmowa, ocena korzyści i ryzyka, pantotenian wapnia, pirydoksyna, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, tiamina, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Magnefar B6 50 mg jonów magnezu Mg2+ + 5,05 mg
Produkt leczniczy Magnefar B6 zawiera 50 mg jonów magnezu w postaci magnezu cytrynianu oraz 5,05 mg pirydoksyny chlorowodorku (witamina B6) w jednej tabletce powlekanej. Dane kliniczne i badania na modelach zwierzęcych nie wykazały działania toksycznego ani teratogennego obu składników u kobiet ciężarnych, jednak stosowanie preparatu w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. W okresie laktacji zarówno magnez, jak i witamina B6 są bezpieczne w dawkach terapeutycznych; stężenie magnezu w mleku kobiecym waha się od 15 do 64 mg/l (mediana 31 mg/l), a zalecana dawka pirydoksyny dla niemowląt wynosi 0,1 mg/dobę. Kobiety karmiące mogą przyjmować witaminę B6 do 20 mg/dobę bez ryzyka nadmiernego obciążenia niemowlęcia, gdyż dodatkowa ilość tych składników w mleku nie stanowi istotnego zagrożenia.
chlorowodorek pirydoksyny, cytrynian magnezu, dawka maksymalna, dawka terapeutyczna, dawka terapeutyczna standardowa, dawkowanie witaminy B6, działanie teratogenne, działanie toksyczne, jon magnezu, karmienie piersią, laktacja, pirydoksyna, płodność męska, stężenie witaminy, wada rozwojowa, witamina B6, witamina B6 w laktacji - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sylimarol Vita 150 –
Lek Sylimarol Vita 150 w postaci kapsułek twardych zawiera wyciąg suchy z łuski ostropestu plamistego (214,3 mg) oraz witaminy z grupy B: B1 (10 mg), B2 (4 mg), B6 (10 mg), PP (10 mg) i pantetonian wapnia (4 mg). Substancją pomocniczą jest benzoesan sodu, a ekstraktem użytym do produkcji wyciągu jest metanol 90%. Preparat jest wskazany do wspomagania funkcji wątroby, jednak ze względu na brak danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią, jego użycie w tych grupach jest przeciwwskazane. Lekarz powinien poinformować pacjentki o konieczności przerwania terapii w przypadku zajścia w ciążę oraz rozważyć alternatywne metody leczenia o udokumentowanym profilu bezpieczeństwa.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bexon (50 mg + 50 mg + 0,5 mg)/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Bexon, zawierającego witaminy B1 (tiaminę), B6 (pirydoksynę) i B12 (cyjanokobalaminę), wykazały różnorodne profile bezpieczeństwa poszczególnych składników. Witamina B1 w bardzo dużych dawkach indukowała bradykardię oraz zaburzenia funkcji autonomicznych i nerwowo-mięśniowych. Pirydoksyna podawana doustnie w dawkach 150-200 mg/kg/dobę przez około 100 dni u psów wywoływała objawy neurotoksyczne, takie jak ataksja, osłabienie mięśni, zaburzenia równowagi oraz zmiany zwyrodnieniowe aksonów i osłonek mielinowych. Witamina B12 podawana dożylnie szczurom w dawkach do 100 mg/kg trzy razy w tygodniu przez 26 tygodni nie wykazała klinicznych objawów toksyczności, choć brak oceny makroskopowej i histopatologicznej narządów ogranicza interpretację tych wyników. Żaden ze składników nie wykazał działania genotoksycznego, jednak brak jest danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego witamin B1, B6 i B12 w badaniach długoterminowych na zwierzętach. Lidokaina, jako składnik pomocniczy, nie wykazuje genotoksyczności, natomiast jej metabolit 2,6-ksylidyna wykazuje działanie genotoksyczne in vitro oraz rakotwórcze u szczurów, jednak ekspozycja kliniczna jest ponad 161 tys. razy niższa niż dawki powodujące nowotwory w badaniach przedklinicznych.
6-ksylidyna, ataksja, badanie histopatologiczne, bradykardia, cyjanokobalamina, drgawki, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, guz, lidokaina, ocena makroskopowa, osłabienie mięśniowe, pirydoksyna, płodność męska, płytka nerwowo-mięśniowa, rozwój płodu, spermatogeneza, tiamina, uszkodzenie osłonki mielinowej, witamina B1, witamina B12, witamina B6, zaburzenia równowagi - Leksykon substancji czynnych
Cisplatyna – Interakcje
Cisplatyna wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą nasilać jej toksyczność, zwłaszcza nefrotoksyczność i ototoksyczność. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z antybiotykami aminoglikozydowymi, diuretykami pętlowymi (np. furosemidem), ifosfamidem oraz lekami przeciwhistaminowymi i fenotiazynami, które mogą maskować objawy ototoksyczności. Nefrotoksyczność jest nasilana przez leki takie jak cefalosporyny, amfoterycyna B i środki kontrastowe, a także przez leki obniżające ciśnienie (furosemid, hydralazyna, diazoksyd, propranolol). Zaleca się unikanie forsowanej diurezy u pacjentów z dawkami cisplatyny ≤60 mg/m² i wydalaniem moczu >1000 ml/24h. W trakcie terapii należy monitorować funkcję nerek i słuch, a także stężenia leków przeciwpadaczkowych (np. fenytoiny), których skuteczność może być obniżona przez cisplatynę. Ponadto, podawanie cisplatyny przed paklitakselem zmniejsza klirens paklitakselu o 33%, co może zwiększać neurotoksyczność, podobnie jak jednoczesne stosowanie z docetakselem.
allopurynol, altretamina, amfoterycyna B, antybiotyk aminoglikozydowy, bleomycyna, buklizyna, cefalosporyna, cyklizyna, cyklosporyna, czas protrombinowy, czynnik chelatujący, diazoksyd, diuretyk pętlowy, diureza wymuszona, docetaksel, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie emetogenne, działanie neurotoksyczne, efekt neurotoksyczny, etopozyd, fenotiazyna, fenytoina, funkcja nerek, furosemid, hepatotoksyczność, hydralazyna, ifosfamid, immunosupresja, interakcja lekowa, kolchicyna, kwas moczowy w surowicy, lek cytostatyczny, lek moczopędny pętlowy, lek nefrotoksyczny, limfoproliferacja, lit, loksapina, meklozyna, metotreksat, mielosupresja, nabłonek kanalików nerkowych, napad drgawkowy, objaw Raynauda, odczyn poszczepienny, odwodnienie organizmu, ototoksyczność, paklitaksel, penicylamina, pirydoksyna, probenecyd, propranolol, sulfinpirazon, supresja szpiku kostnego, szczepionka przeciwko żółtej febrze, tioksanten, toksyczność addytywna, trimetobenzamid, uszkodzenie nerek, winblastyna, współczynnik INR, zaburzenie czuciowe, żywa szczepionka wirusowa - Leksykon substancji czynnych
Pirydoksyna – Działania niepożądane
Pirydoksyna (witamina B6) jest powszechnie stosowana zarówno w monoterapii, jak i w preparatach złożonych, często z magnezem, tiaminą i cyjanokobalaminą. Profil bezpieczeństwa jest generalnie dobry, jednak długotrwałe stosowanie wysokich dawek (≥50 mg/dobę przez 6-12 miesięcy) może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, przede wszystkim neuropatii obwodowej objawiającej się zaburzeniami czucia, drętwieniem, mrowieniem i bólem kończyn, a w ciężkich przypadkach osłabieniem mięśniowym i zaburzeniami chodu. Inne działania niepożądane obejmują zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, senność, bóle głowy, bezsenność), dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, zmiękczenie stolca), reakcje skórne (zaczerwienienie, wysypka, pokrzywka, świąd, fotosensytyzacja) oraz rzadkie reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję i obrzęk naczynioruchowy. Działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego (zaburzenia przewodnictwa, bradykardia, tachykardia, arytmie) oraz mięśniowo-szkieletowego (osłabienie i skurcze mięśni) występują rzadko lub o nieznanej częstości. Przy dawkach >200 mg/dobę obserwuje się także niedobór kwasu foliowego, zaburzenia oddechowe, dermatozy oraz zespół zależności od pirydoksyny.
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, cyjanokobalamina, dermatoza, drętwienie, fotosensytyzacja, mrowienie, neuropatia obwodowa, niedobór kwasu foliowego, nudności, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśniowe, pirydoksyna, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz mięśniowy, świąd, tachykardia, tiamina, witamina B1, witamina B12, witamina B6, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie chodu, zaburzenie czucia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie oddechowe, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zaburzenie rytmu serca, zaczerwienienie skóry, zawroty głowy, zespół zależności, zmiękczenie stolca