duszność
Duszność to subiektywne uczucie trudności w oddychaniu, braku powietrza lub zwiększonego wysiłku oddechowego. Jest jednym z najczęstszych objawów zgłaszanych przez pacjentów i może wskazywać na choroby układu oddechowego, sercowo-naczyniowego oraz wiele innych schorzeń.
Klinicznie duszność klasyfikuje się jako ostrą (nagłą) lub przewlekłą (trwającą powyżej 4-8 tygodni). Ze względu na mechanizm można ją podzielić na obturacyjną, restrykcyjną, naczyniową i nerwowo-mięśniową. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić schorzenia płucne (POChP, astma, zapalenie płuc), kardiologiczne (niewydolność serca, choroba niedokrwienna), choroby opłucnej i śródpiersia oraz przyczyny pozapłucne i pozasercowe.
Ocena duszności powinna obejmować dokładny wywiad (początek, nasilenie, czynniki wyzwalające i łagodzące), badanie przedmiotowe oraz badania dodatkowe (gazometria, RTG klatki piersiowej, spirometria, ECHO serca). Zastosowanie wystandaryzowanych narzędzi jak skala Borga czy mMRC (modified Medical Research Council) pozwala na obiektywizację nasilenia duszności.
Leczenie duszności zależy od przyczyny i obejmuje terapię choroby podstawowej, tlenoterapię, leki rozszerzające oskrzela, kortykosteroidy, diuretyki, leki przeciwlękowe oraz rehabilitację oddechową. W przypadkach opornych na leczenie stosuje się też opioidy w małych dawkach, które zmniejszają subiektywne uczucie duszności.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Wysięk osierdziowy – Objawy
Wysięk osierdziowy charakteryzuje się nadmiernym gromadzeniem płynu w worku osierdziowym, co może przebiegać bezobjawowo lub manifestować się różnorodnymi objawami klinicznymi zależnymi od objętości i szybkości narastania płynu. Objawy obejmują ból w klatce piersiowej, duszność, tachykardię, zawroty głowy, obrzęki oraz w zaawansowanych przypadkach sinicę, hipotensję i powiększenie żył szyjnych. Wysięk dzieli się na ostry (rozwijający się w ciągu dni lub godzin, gdzie nawet 100-200 ml płynu może wywołać tamponadę) oraz przewlekły (rozwijający się powoli, z możliwością gromadzenia 1-2 litrów płynu bez objawów). Duże wysięki (>20 mm w echokardiografii) i obecność tamponady pogarszają rokowanie, szczególnie w etiologii nowotworowej lub HIV/AIDS. Nieleczony wysięk może prowadzić do tamponady serca, niewydolności serca i wstrząsu kardiogennego.
alternans elektryczny, ból w klatce piersiowej, duszność, dysfagia, hipotensja, idiopatyczne zapalenie osierdzia, kołatanie serca, niewydolność serca, omdlenie, ortopnoe, perikardiektomia, przewlekły wysięk, sinica, stłumione tony serca, tachykardia, tamponada serca, tętno paradoksalne, triada Becka, ucisk na serce, worek osierdziowy, wstrząs kardiogenny, wysięk nowotworowy, wysięk osierdziowy, zapalenie opłucnej, zapalenie osierdzia, zawroty głowy, zespół Dresslera - Leksykon substancji czynnych
Joflupan – Działania niepożądane
Joflupan (123I), aktywny składnik radiofarmaceutyku Ioflupane (123I) ROTOP o aktywności 74 MBq/ml, wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjentów do badania diagnostycznego. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest ból głowy (często, ≥ 1/100 do < 1/10), natomiast niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100) występują zawroty głowy, parestezje, zaburzenia smaku oraz ból w miejscu wstrzyknięcia, szczególnie przy podaniu do małych żył. Reakcje nadwrażliwości, takie jak rumień, świąd, wysypka, pokrzywka, duszność, wymioty i zmniejszenie ciśnienia krwi, mają nieznaną częstość występowania i mogą stanowić poważne zagrożenie kliniczne, wymagając natychmiastowej interwencji. Dawka skuteczna przy maksymalnej zalecanej aktywności 185 MBq wynosi 4,63 mSv, co wiąże się z niskim, ale istotnym ryzykiem promieniowania jonizującego, szczególnie u kobiet w wieku rozrodczym i młodych pacjentów.
ból głowy, ból w miejscu wstrzyknięcia, dawka skuteczna, duszność, działanie niepożądane, hipotensja, ioflupane, joflupan, MedDRA, Medical Dictionary for Regulatory Activities, nadmierna potliwość, nadwrażliwość, nowotwór, nudności, odruch wymiotny, parametry życiowe, parestezje, pokrzywka, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk, reakcja alergiczna, rumień, suchość jamy ustnej, świąd, uczucie gorąca, wada wrodzona, wymioty, wysypka, zaburzenia smaku, zawroty głowy, zwiększone łaknienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nicorette Classic Gum 2 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa gumy do żucia Nicorette Classic Gum opiera się głównie na znanym profilu toksyczności nikotyny, będącej składnikiem aktywnym produktu. W badaniach na modelach zwierzęcych wykazano, że ostre zatrucie nikotyną objawia się m.in. nieregularnym i słabym pulsem, trudnościami w oddychaniu oraz uogólnionymi drgawkami. Produkt zawiera kontrolowane dawki nikotyny – 2 mg lub 4 mg na jedną gumę (odpowiednio 10 mg lub 20 mg kompleksu 20% żywicy nikotynowej) – co jest istotne przy ocenie ryzyka przedawkowania. Brak jest specyficznych danych przedklinicznych dotyczących samej gumy, jednak profil toksyczności nikotyny jest dobrze udokumentowany i stanowi podstawę do oceny bezpieczeństwa stosowania produktu.
duszność, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, indukcja mutacji, model zwierzęcy, mutagenność, nieregularny puls, nikotyna, ostre zatrucie nikotyną, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie, substancja czynna, toksyczność nikotyny, układ nerwowy, układ oddechowy, układ organizmu, układ sercowo-naczyniowy, uogólnione drgawki, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon chorób i schorzeń
Anafilaksja – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Anafilaksja to ostra, wieloukładowa reakcja nadwrażliwości o immunologicznym podłożu, charakteryzująca się nagłym początkiem (zwykle 5-30 minut po ekspozycji na alergen) i szybkim postępem, mogąca prowadzić do niewydolności oddechowej, wstrząsu anafilaktycznego i śmierci. Patofizjologia obejmuje masywne uwolnienie mediatorów z komórek tucznych i bazofilów, skutkujące skurczem oskrzeli, rozszerzeniem naczyń, przeciekiem płynów do tkanek i obniżeniem rzutu serca. Do najczęstszych alergenów należą pokarmy (orzeszki ziemne, orzechy drzewne, skorupiaki, mleko, jaja, soja, pszenica), leki (penicylina, sulfonamidy), jad owadów, lateks oraz pyłki roślin. Rozpoznanie opiera się na kryteriach klinicznych, m.in. nagłym wystąpieniu pokrzywki, obrzęku naczynioruchowego, zaburzeń oddychania, obniżeniu ciśnienia tętniczego (u dorosłych spadek skurczowego o ≥30% wartości wyjściowej) oraz objawach ze strony układu pokarmowego. Kluczowe jest różnicowanie z innymi stanami, takimi jak omdlenie wazowagalne, napady lękowe czy wstrząs kardiogenny.
adrenalina, anafilaksja, anafilaksja idiopatyczna, astma, autowstrzykiwacz adrenaliny, bazofil, dopamina, duszność, epinefryna, hipoglikemia, hipoksemia, hipotonia, immunoterapia, intubacja dotchawicza, komórki tuczne, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, metyloprednizolon, niedociśnienie, niedrożność dróg oddechowych, obciążenie wstępne, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, omdlenie wazowagalne, PEF, POChP, pokrzywka, pulsoksymetria, reakcja dwufazowa, reakcja nadwrażliwości, rzut serca, salbutamol, saturacja, skurcz oskrzeli, stridor, świszczący oddech, tlenoterapia, wazopresor, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs kardiogenny, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Interakcje leku – Vinorelbine Zentiva 30 mg
Winorelbina, cytotoksyczny alkaloid Vinca, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne w terapii onkologicznej. Szczególną uwagę należy zwrócić na konieczność monitorowania wskaźnika INR u pacjentów stosujących doustne leki przeciwzakrzepowe, ze względu na zmienność układu krzepnięcia i ryzyko krwawień lub zakrzepicy. Bezwzględnie przeciwwskazana jest szczepionka przeciwko żółtej febrze z powodu ryzyka śmiertelnej, ogólnoustrojowej choroby poszczepiennej. Niezalecane jest także stosowanie szczepionek zawierających osłabione żywe drobnoustroje, które mogą wywołać ciężkie zakażenia u pacjentów z immunosupresją. Interakcje farmakokinetyczne obejmują m.in. inhibitory CYP3A4 (np. itrakonazol) zwiększające neurotoksyczność winorelbiny oraz induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina) obniżające jej stężenie, co wymaga odpowiedniej korekty dawki. Fenytoina dodatkowo może nasilać ryzyko drgawek i zmniejszać skuteczność winorelbiny.
alkaloid Vinca, antagonista receptora 5-HT3, chemioterapeutyk, choroba poszczepienna, cisplatyna, cyklofosfamid, cyklosporyna, docetaksel, drgawki, duszność, efekt mielosupresyjny, fenytoina, granisetron, granulocytopenia, immunosupresja, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, kapecytabina, ketokonazol, lapatynib, lek mielotoksyczny, lek przeciwzakrzepowy doustny, mielosupresja, mielotoksyczność, mitomycyna C, modulator glikoproteiny P, neurotoksyczność, neutropenia, ondansetron, paklitaksel, rozrost tkanki limfatycznej, ryfampicyna, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, substancja hepatotoksyczna, szczepionka przeciwko żółtej febrze, szczepionka z żywymi drobnoustrojami, takrolimus, winorelbina, wskaźnik INR - Leksykon leków
Działania niepożądane – Coryol 3,125 mg 3,125 mg
Lek Coryol, zawierający karwedylol, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z dominującymi efektami kardiologicznymi. Niewydolność serca występuje bardzo często (≥1/10), szczególnie u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca podczas zwiększania dawki, co może prowadzić do nasilenia objawów lub zatrzymania płynów. Bradykardia i zahamowanie zatokowe są istotnymi zagrożeniami, zwłaszcza u osób starszych i z zaburzeniami przewodzenia. Niedociśnienie, w tym ortostatyczne, występuje bardzo często (≥1/10) i może powodować zawroty głowy oraz omdlenia, z nasileniem tych objawów przy wyższych dawkach. Karwedylol może również pogarszać kontrolę glikemii u pacjentów z cukrzycą, wywołując hiperglikemię lub hipoglikemię, a także ujawniać cukrzycę utajoną.
blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, chromanie przestankowe, cukrzyca utajona, depresja, dławica piersiowa, duszność, dysfagia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipoglikemia, leukopenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, obrzęk płuc, omdlenie, parestezja, przewlekła niewydolność serca, reakcja alergiczna, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, zaburzenia erekcji, zaburzenia widzenia, zahamowanie zatokowe, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Oxcarbazepin NeuroPharma 150 mg
Przedawkowanie okskarbazepiny, zarejestrowane w dawkach sięgających nawet 48 000 mg, prowadzi do wieloukładowych objawów klinicznych, w tym hiponatremii, zaburzeń neurologicznych (senność, ataksja, drgawki, śpiączka), zaburzeń rytmu serca (wydłużenie QTc), a także objawów ze strony układu oddechowego i naczyniowego (duszność, niedociśnienie). Diagnostyka powinna obejmować monitorowanie parametrów życiowych, w tym EKG i funkcji oddechowych, oraz ocenę stężenia okskarbazepiny we krwi, choć ciężkość objawów nie zawsze koreluje z poziomem leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z chorobami układu krążenia i niewydolnością nerek.
ataksja, ból głowy, drgawki, drżenie, duszność, dyskineza, hemodializa, hiperkineza, hiponatremia, lek przeciwpadaczkowy, niedociśnienie, nieostre widzenie, nudności, oczopląs, oddział intensywnej terapii, okskarbazepina, płukanie żołądka, podwójne widzenie, równowaga elektrolitowa, senność, śpiączka, stan splątania, utrata przytomności, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QTc, wymioty, zaburzenia koordynacji, zawroty głowy, zwężenie źrenic - Leksykon substancji czynnych
Cynku undecylenian – Działania niepożądane
Cynk undecylenian, stosowany jako substancja czynna w preparatach dermatologicznych takich jak Mykodermina i Unguentum undecylenicum, może wywoływać działania niepożądane głównie miejscowe, dotyczące skóry i tkanki podskórnej. Do najczęstszych należą przemijające podrażnienia skóry, pieczenie, wysypka oraz podrażnienie błon śluzowych (częstość rzadka, ≥1/10 000 do <1/1000 dla Unguentum undecylenicum). W przypadku Mykoderminy częstość występowania podrażnień nie została dokładnie określona. Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcje nadwrażliwości, które mogą mieć charakter zarówno opóźniony (uogólnione odczyny nadwrażliwości), jak i natychmiastowy (pokrzywka, skurcz oskrzeli), zwłaszcza w przypadku Unguentum undecylenicum, zawierającego parahydroksybenzoesany (E 214, E 218). Wystąpienie takich reakcji wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i konsultacji lekarskiej.
bąbel pokrzywkowy, cynk undecylenian, duszność, Mykodermina, odczyn nadwrażliwości, parahydroksybenzoesan etylu, parahydroksybenzoesan metylu, podrażnienie błon śluzowych, podrażnienie skóry, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna systemowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, tkanka podskórna, Unguentum undecylenicum, zakażenie grzybicze, zakażenie grzybicze skóry, zapalenie skóry, zmiana rumieniowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Imatinib Altan 100 mg
Imatynib stosowany u pacjentów z zaawansowanymi nowotworami, w tym Ph+ ALL, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które mogą być trudne do odróżnienia od objawów choroby podstawowej i innych terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują hematologiczne zaburzenia takie jak neutropenia, trombocytopenia i niedokrwistość (bardzo często), a także objawy ze strony układu pokarmowego (nudności, biegunka, wymioty, ból brzucha) oraz zatrzymanie płynów manifestujące się wysiękiem opłucnowym, wodobrzuszem i obrzękami. Wysokie dawki imatynibu w połączeniu z chemioterapią mogą prowadzić do przemijającego uszkodzenia wątroby, objawiającego się podwyższoną aktywnością aminotransferaz i hiperbilirubinemią. U dzieci z Ph+ ALL profil bezpieczeństwa jest podobny do dorosłych, choć dane są ograniczone. Zgłaszano także poważne, potencjalnie zagrażające życiu powikłania, takie jak zastoinowa niewydolność serca, ostra niewydolność nerek i wysięk opłucnowy, które wymagały interwencji i czasowego odstawienia leku.
cholestatyczne zapalenie wątroby, choroba śródmiąższowa płuc, duszność, hiperbilirubinemia, imatynib, krwotok płucny, martwica wątroby, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, neutropenia z gorączką, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk mózgu, obrzęk płuc, ostra niewydolność oddechowa, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, Ph+ ALL, rabdomioliza, reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień guzowaty, tamponada serca, tarcza zastoinowa, toksyczne uszkodzenie wątroby, trombocytopenia, wodobrzusze, wstrząs anafilaktyczny, wysięk opłucnowy, zahamowanie szpiku kostnego, zapalenie osierdzia, zastoinowa niewydolność serca, zespół niespokojnych nóg, zespół Raynauda, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ondemet 0,5 mg/ml
Lek Ondemet w postaci zawiesiny do nebulizacji dostępny jest w stężeniach 0,25 mg/ml oraz 0,5 mg/ml, zawierając jako substancję czynną budezonid. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na budezonid lub na którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Nadwrażliwość ta może manifestować się różnorodnymi objawami, takimi jak reakcje skórne (wysypka, pokrzywka, świąd), objawy ze strony układu oddechowego (skurcz oskrzeli, duszność, kaszel), objawy ogólnoustrojowe (obrzęk naczynioruchowy, spadek ciśnienia tętniczego), a w skrajnych przypadkach reakcją anafilaktyczną zagrażającą życiu. Ampułki zawierają odpowiednio 0,5 mg (2 ml ampułka 0,25 mg/ml) lub 1 mg (2 ml ampułka 0,5 mg/ml) budezonidu, a preparat charakteryzuje się pH 4,5 i jest przeznaczony do nebulizacji.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zafiron 12 mcg
Zafiron zawiera formoterol w dawce 12 μg na kapsułkę do inhalacji i jest stosowany głównie jako lek dodatkowy do wziewnych kortykosteroidów w leczeniu podtrzymującym astmy oskrzelowej oraz POChP u dorosłych i dzieci powyżej 6 lat. Dawkowanie u dorosłych wynosi 1-2 kapsułki (12-24 μg) dwa razy na dobę, z maksymalną dawką dobową 48 μg. U dzieci powyżej 6 lat zaleca się 1 kapsułkę (12 μg) dwa razy na dobę, z maksymalną dawką 24 μg. W profilaktyce skurczu oskrzeli wywołanego wysiłkiem lub alergenami zaleca się inhalację 1 kapsułki (12 μg) co najmniej 15 minut przed ekspozycją, z możliwością zwiększenia do 2 kapsułek (24 μg) u dorosłych z ciężkim skurczem oskrzeli. Zafiron nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów astmy, gdzie należy stosować krótko działające β2-mimetyki.
alergen, astma oskrzelowa, duszność, działanie bronchodylatacyjne, formoterol, formoterol fumaranu, formoterol fumaranu dwuwodnego, leczenie podtrzymujące, napad astmy, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor β2-adrenergiczny, rozszerzenie oskrzeli, skurcz oskrzeli, terapia skojarzona, wysiłek fizyczny, wziewny kortykosteroid, zaostrzenie choroby, zwężenie oskrzeli - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pregabalin Vivanta 300 mg
Pregabalina Vivanta, dostępna w kapsułkach twardych w dawkach 75 mg, 150 mg i 300 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które w badaniach klinicznych występowały u ponad 8900 pacjentów, z czego 12% przerwało terapię z powodu działań niepożądanych, głównie zawrotów głowy i senności. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy i senność (bardzo często, ≥1/10), a także zaburzenia psychiczne (często), takie jak nastrój euforyczny, splątanie, drażliwość, oraz zaburzenia układu nerwowego, w tym ataksja i parestezje. Rzadziej obserwowano poważne reakcje, takie jak obrzęk naczynioruchowy, drgawki, rabdomiolizę, niewydolność wątroby i reakcje skórne typu Zespół Stevensa-Johnsona. Profil bezpieczeństwa u dzieci jest zbliżony do dorosłych, z najczęstszymi działaniami niepożądanymi w postaci senności, gorączki i zakażeń górnych dróg oddechowych.
ataksja, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, ból neuropatyczny, bradykardia zatokowa, drgawki, drgawki kloniczne, duszność, dyskineza, fosfokinaza kreatynowa, ginekomastia, hipoglikemia, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, napad paniki, neutropenia, niedociśnienie, niedoczulica, nieostre widzenie, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, niewydolność wątroby, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, oczopląs, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka ogniskowa, parestezje, podwójne widzenie, pregabalina, rabdomioliza, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, retencja moczu, senność, skąpomocz, tachykardia, uraz rdzenia kręgowego, uzależnienie lekowe, wirusowe zapalenie wątroby, wydłużenie QT, zaburzenia erekcji, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie nosogardła, zapalenie trzustki, zawroty głowy, zespół parkinsonowski, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Optibetol 0,5% 5 mg/ml
Betaksolol w postaci kropli do oczu Optibetol 0,5% (5 mg/ml) przenika do krążenia ogólnego, co może skutkować wystąpieniem działań niepożądanych typowych dla β-adrenolityków stosowanych ogólnoustrojowo, choć z mniejszą częstością. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest uczucie dyskomfortu w oku, występujące u 12% pacjentów (bardzo często, ≥1/10). Inne często występujące objawy to ból głowy (często, ≥1/100 do <1/10), niewyraźne widzenie, zwiększone łzawienie oraz różnorodne zapalenia i podrażnienia powierzchni oka. Rzadziej zgłaszane są objawy ze strony układu nerwowego (omdlenia, zawroty głowy), serca (bradykardia, tachykardia), układu oddechowego (astma, duszność) oraz zaburzenia psychiczne (niepokój, bezsenność, depresja).
arytmia serca, astenopia, astma, betaksolol, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, depresja, duszność, dyskomfort oka, fenomen Raynauda, halucynacje, hipoglikemia, hipotensja, kserostomia, lek β-adrenolityczny, łuszczyca, łysienie, mialgia, miastenia, nadwrażliwość, niewydolność serca zastoinowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odwarstwienie naczyniówki, punkcikowate zapalenie rogówki, skurcz oskrzeli, światłowstręt, tachykardia, zaburzenia erekcji, zaćma, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie skóry, zapalenie spojówek, zespół suchego oka, zmęczenie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Owoc Borówki czernicy –
Preparat Owoc Borówki czernicy (Vaccinum myrtillus L., fructus) w postaci ziół do zaparzania zawiera 100% owoc borówki czernicy jako substancję czynną, bez dodatku substancji pomocniczych. Jedynym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na owoc borówki czernicy. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kierunku wcześniejszych reakcji alergicznych po spożyciu borówki czernicy lub produktów ją zawierających. W przypadku wątpliwości co do nadwrażliwości, zaleca się rozważenie alternatywnych metod leczenia lub wykonanie dodatkowej diagnostyki alergologicznej.
borówka czernica, diagnostyka alergologiczna, duszność, konsultacja medyczna, metoda terapeutyczna, nadwrażliwość na substancję czynną, objaw alergiczny, obrzęk gardła, obrzęk języka, obrzęk twarzy, obrzęk warg, pokrzywka, reakcja alergiczna skórna, substancja czynna, świąd skóry, vaccinium myrtillus, wysypka skórna, wywiad alergologiczny, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, ziołolecznictwo - Leksykon substancji czynnych
Orzech włoski – Przeciwwskazania stosowania
Liść orzecha włoskiego (Juglans regia L., folium) jest składnikiem preparatów złożonych takich jak Imupret N (krople doustne, ekstrakt etanolowy zawierający do 19,5% V/V etanolu) oraz Rexorubia (granulat z pulvis D6). Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania tych preparatów jest potwierdzona nadwrażliwość na orzech włoski lub składniki pomocnicze, w tym sacharozę i laktozę w Rexorubia oraz rośliny z rodziny Asteraceae (np. rumianek, bylica, krwawnik) w Imupret N, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. U pacjentów z cukrzycą bezwzględnie przeciwwskazane jest stosowanie Rexorubia. Ponadto, u pacjentów z chorobami wątroby, padaczką, uszkodzeniami mózgu, kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz dzieci należy zachować ostrożność przy stosowaniu Imupret N ze względu na zawartość etanolu.
Brak jest bezpośrednich danych dotyczących interakcji lekowych orzecha włoskiego, jednak ze względu na złożony skład preparatów, zwłaszcza Imupret N zawierający siedem składników roślinnych, zaleca się ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leków o wąskim indeksie terapeutycznym. Postać farmaceutyczna wpływa na biodostępność i profil bezpieczeństwa – ekstrakt etanolowy Imupret N może uwalniać składniki aktywne szybciej niż homeopatyczne rozcieńczenie pulvis D6 w Rexorubia. W praktyce klinicznej konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergologicznego i diabetologicznego oraz edukacja pacjentów w zakresie rozpoznawania objawów nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, duszność) i natychmiastowego zaprzestania stosowania preparatu.
biodostępność, bylica pospolita, choroba wątroby, ciąża, cukrzyca, duszność, ekstrakt etanolowy, indeks terapeutyczny, interakcja lekowa, karmienie piersią, krwawnik pospolity, nadwrażliwość, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, orzech włoski, padaczka, pokrzywka, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, rośliny astrowate, rozcieńczenie homeopatyczne, substancja czynna, substancja pomocnicza, uszkodzenie mózgu, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Micafungin Day Zero 100 mg
Lek Micafungin Day Zero, dostępny w dawkach 50 mg i 100 mg jako proszek do sporządzania roztworu do infuzji (stężenie po rekonstytucji odpowiednio 10 mg/ml i 20 mg/ml), posiada bezwzględne przeciwwskazania związane z nadwrażliwością na substancję czynną (mykafunginę w postaci soli sodowej), inne echinokandyny oraz substancje pomocnicze preparatu. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kierunku wcześniejszych reakcji na leki z grupy echinokandyn, a także monitorowanie pacjenta podczas pierwszego podania leku pod kątem objawów nadwrażliwości, takich jak reakcje anafilaktyczne, wysypka, świąd, obrzęk twarzy lub trudności w oddychaniu. Preparat nie powinien być stosowany, jeśli po rekonstytucji obserwuje się zmiany w wyglądzie proszku (białawy proszek).
badanie diagnostyczne, desensytyzacja, duszność, echinokandyny, hipotensja, lek przeciwgrzybiczny, mykafungina, nadwrażliwość, obrzęk twarzy, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, rekonstytucja, roztwór do infuzji, rumień, substancja czynna, substancja pomocnicza, świąd, wysypka skórna, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cilostazol LEK-AM 100 mg
Cilostazol LEK-AM, dostępny w dawkach 50 mg i 100 mg, jest związany z licznymi działaniami niepożądanymi, które występują z różną częstością. Najczęściej obserwowane objawy to bóle głowy (>30% pacjentów), biegunka oraz nieprawidłowe stolce (>15%). Inne często występujące działania obejmują wybroczyny, obrzęki obwodowe i twarzy, kołatanie serca, częstoskurcz, dusznicę bolesną oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności i wymioty. Rzadziej notuje się niedokrwistość, reakcje alergiczne, hiperglikemię, stany lękowe, a także poważniejsze zdarzenia kardiologiczne, w tym zawał mięśnia sercowego i migotanie przedsionków. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko krwawień, zwłaszcza do gałki ocznej u pacjentów z cukrzycą, oraz na zwiększone ryzyko działań niepożądanych u osób powyżej 70. roku życia, gdzie częściej występują biegunka i kołatanie serca.
arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, bloker kanału wapniowego, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, cylostazol, czas krwawienia, częstomocz, częstoskurcz, dusznica bolesna, duszność, dysfagia, gorączka, hiperglikemia, kołatanie serca, koszmar senny, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok mózgowy, krwotok płucny, krwotok przewodu pokarmowego, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedowład, nieprawidłowy stolec, niestrawność, niewydolność nerek, nudności i wymioty, obrzęk obwodowy, pancytopenia, pokrzywka, reakcja alergiczna, skłonność do krwawień, skurcz komorowy, śródmiąższowe zapalenie płuc, stan lękowy, świąd, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytoza, wybroczyna, wysypka, wzdęcie, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie gardła, zapalenie płuc, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin + Metformin hydrochloride Grindeks 50 mg + 1000 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa produktu leczniczego Sitagliptin + Metformin hydrochloride Grindeks opiera się na badaniach zarówno kombinacji substancji, jak i ich monoterapii. W 16-tygodniowych badaniach na psach nie stwierdzono dodatkowej toksyczności połączenia sytagliptyny i metforminy, przy czym poziom NOEL dla sytagliptyny wynosił 6-krotność ekspozycji klinicznej, a dla metforminy 2,5-krotność. Toksyczność hepatonerkowa sytagliptyny u gryzoni pojawiła się przy narażeniu przekraczającym 58-krotnie ekspozycję u ludzi, natomiast przy 19-krotnym narażeniu nie obserwowano efektów toksycznych. Neurotoksyczność i miotoksyczność u psów wystąpiły przy 23-krotnym narażeniu, a przy 6-krotnym nie stwierdzono objawów. W badaniach genotoksyczności i kancerogenności sytagliptyna nie wykazała działania rakotwórczego u myszy, natomiast u szczurów przy 58-krotnym narażeniu zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby, co wiązano z przewlekłą hepatotoksycznością. Nie stwierdzono wpływu na płodność szczurów, a jedynie przy narażeniu >29-krotnym obserwowano niewielkie zniekształcenia żeber u płodów oraz toksyczność matczyną u królików. Sytagliptyna przenika do mleka szczurów w stosunku 4:1 względem osocza.
ataksja, drżenie, duszność, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, genotoksyczność, gruczolakorak wątroby, margines bezpieczeństwa, metformina, narażenie kliniczne, neurotoksyczność, potencjał rakotwórczy, poziom NOEL, sytagliptyna, terapia skojarzona, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wymioty pieniste, zniekształcenie żebra, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon substancji czynnych
Miodla indyjska – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Miodla indyjska (Azadirachta indica A. Juss.) jest składnikiem preparatu Padma 28 Formuła, zawierającego 35 mg owocu miodli indyjskiej w jednej kapsułce. Stosowanie tego produktu wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością krążenia oraz w stanach zapalnych i infekcjach. Należy monitorować objawy takie jak gorączka, duszność, ropna plwocina, a także zmiany skórne, ból i obrzęk kończyn dolnych, które mogą wskazywać na zaostrzenie choroby podstawowej lub powikłania zakrzepowe. W przypadku braku poprawy lub nasilenia objawów po 4 tygodniach terapii konieczna jest weryfikacja dalszego leczenia. Preparat może być stosowany u pacjentów z cukrzycą, jednak wymaga uwzględnienia zawartości 0,05 g węglowodanów przyswajalnych na kapsułkę (0,005 jednostek chlebowych) w dawkowaniu leków przeciwcukrzycowych.
Padma 28 Formuła zawiera miodlę indyjską oraz 19 innych substancji roślinnych, co wymaga szczególnej uwagi w kontekście potencjalnych interakcji farmakologicznych oraz ryzyka reakcji alergicznych. W przypadku nadwrażliwości na którykolwiek składnik preparatu należy natychmiast przerwać jego stosowanie i skonsultować się z lekarzem. Produkt występuje w postaci bezbarwnych kapsułek twardych rozmiaru 0, zawierających brązowy proszek, co jest istotne dla prawidłowej identyfikacji i bezpieczeństwa farmakoterapii. Regularne monitorowanie efektów terapeutycznych i stanu klinicznego pacjenta jest kluczowe dla optymalizacji leczenia.
antybiotykoterapia, ból kończyn dolnych, cukrzyca, duszność, efekt terapeutyczny, gorączka, infekcja bakteryjna, kapsułka twarda, lek przeciwcukrzycowy, miodla indyjska, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność serca, owrzodzenie, Padma 28 Formuła, reakcja alergiczna, ropna plwocina, stwardnienie podskórne, układ odpornościowy, węglowodany przyswajalne, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sonoxen FORTE 25 mg
Doksylamina wodorobursztynian, substancja czynna leku Sonoxen FORTE, wywołuje najczęściej łagodne i przemijające działania niepożądane, z największym nasileniem w pierwszych dniach terapii. Najczęściej obserwowane objawy to senność (bardzo często, ≥1/10) oraz działania przeciwcholinergiczne, takie jak suchość w ustach i zaparcia (często, ≥1/100 do <1/10), niewyraźne widzenie (często), zatrzymanie moczu (często) oraz zawroty głowy (często). Rzadziej występują drżenia i napady drgawkowe (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów powyżej 65. roku życia ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych wynikające z chorób współistniejących i polipragmazji. Działania niepożądane można kontrolować poprzez redukcję dawki dobowej leku.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie skóry, bezsenność, biegunka, ból mięśniowy, doksylamina wodorobursztynian, drżenie, duszność, działanie przeciwcholinergiczne, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, niedociśnienie, niedokrwistość hemolityczna, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk obwodowy, parestezja, pobudzenie, podwójne widzenie, refluks dwunastniczo-żołądkowy, senność, suchość w ustach, szum uszny, wydłużenie odstępu QT, wydzielanie oskrzelowe, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie koordynacji, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie rytmu serca, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – SmofKabiven extra Nitrogen –
SmofKabiven extra Nitrogen jest preparatem dożylnym, którego stosowanie może wiązać się z szeregiem działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Do najczęstszych należą tachykardia (>1/100 do <1/10), a do rzadziej występujących: duszność, nudności, wymioty, podwyższenie enzymów wątrobowych (ALT, AST), zaburzenia ciśnienia tętniczego, podwyższona temperatura ciała do 38°C, dreszcze, zawroty głowy, bóle głowy, reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaktyczne), zmiany kolorytu skóry (bladość, sinica) oraz bóle w obrębie szyi, pleców, kości, klatki piersiowej i lędźwi. Szczególną uwagę należy zwrócić na zespół przedawkowania tłuszczu, który może wystąpić nawet przy zalecanej szybkości infuzji, zwłaszcza u pacjentów z ciężką hipertriglicerydemią lub nagłą zmianą stanu klinicznego (np. niewydolność nerek, zakażenie). Objawy tego zespołu obejmują hiperlipidemię, gorączkę, hepatomegalię, splenomegalię, cytopenie (anemia, leukopenia, trombocytopenia), zaburzenia krzepnięcia, hemolizę, retikulocytozę, nieprawidłowe próby wątrobowe oraz w ciężkich przypadkach śpiączkę.
anemia, ból głowy, brak łaknienia, dreszcze, duszność, enzymy wątrobowe, gorączka, hemoliza, hepatomegalia, hiperglikemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, leukopenia, naciekanie tłuszczu, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, niedociśnienie tętnicze, nudności, próby wątrobowe, przedawkowanie aminokwasów, przedawkowanie glukozy, reakcja nadwrażliwości, retikulocytoza, sinica, SmofKabiven extra Nitrogen, śpiączka, splenomegalia, stan podgorączkowy, tachykardia, trombocytopenia, wymioty, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia krzepnięcia krwi, zawroty głowy, zespół przedawkowania tłuszczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Physioneal 40 z glukozą 1,36 w/v 13,6 mg/ml 13,6 g/l + 5,38 g/l + 0,184 g/l + 0,051 g/l + 2,1 g/l + 1,68 g/l
Physioneal 40, stosowany w dializie otrzewnowej, zawiera bufor o łącznym stężeniu 40 mmol/l (15 mmol/l mleczanu i 25 mmol/l wodorowęglanu), co może prowadzić do metabolicznych działań niepożądanych, z alkalozą występującą u około 10% pacjentów jako najczęstszym zaburzeniem. Inne często obserwowane efekty to hipokaliemia, zatrzymanie płynów oraz hiperkalcemia. Działania niepożądane obejmują również objawy ze strony układu nerwowego (bóle głowy, zawroty), układu żołądkowo-jelitowego (dyspepsja, wzdęcia, nudności), a także zaburzenia ogólne, takie jak złe samopoczucie i wzrost masy ciała, który może być związany z hiperwolemią. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10000), z niektórymi powikłaniami, jak zapalenie otrzewnej i niewydolność błony otrzewnej, o nieznanej częstości.
alkaloza, anoreksja, bakteryjne zapalenie otrzewnej, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowo-szkieletowy, dializa otrzewnowa, duszność, dysfagia, dyspepsja, eozynofilia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperwolemia, hipokaliemia, kwasica mleczanowa, nadciśnienie, niedociśnienie, niewydolność błony otrzewnej, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, otorbiające stwardnienie otrzewnej, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór dializacyjny, stężenie wodorowęglanów, wymioty, wysypka, wzdęcia, zapalenie otrzewnej, zatrzymanie płynów, zawroty głowy, zmętnienie dializatu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Telfexo 120 mg 120 mg
Chlorowodorek feksofenadyny w dawce 120 mg (Telfexo) wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi oraz nadzorem po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane o częstości ≥1/100 do <1/10 obejmują bóle głowy, senność i zawroty głowy (układ nerwowy) oraz nudności (układ pokarmowy). Zmęczenie występuje niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, duszność, anafilaksja), zaburzenia psychiczne (bezsenność, nerwowość, koszmary senne), zaburzenia rytmu serca (tachykardia, kołatanie serca), biegunki, wysypki, pokrzywkę, świąd oraz nieostre widzenie, których częstość nie może być precyzyjnie określona. Objawy te mogą wymagać natychmiastowej interwencji i różnicowania z innymi schorzeniami.
anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, dermatoza, duszność, feksofenadyna, kołatanie serca, koszmary senne, nerwowość, nieostre widzenie, nieprawidłowe sny, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, senność, świąd, tachykardia, Telfexo, ucisk w klatce piersiowej, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia snu, zaczerwienienie skóry, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon chorób i schorzeń
Zakażenie układu oddechowego – Objawy
Zakażenia układu oddechowego (RTI) obejmują spektrum od łagodnych infekcji górnych dróg oddechowych (URTI) do ciężkich zakażeń dolnych dróg oddechowych (LRTI), takich jak zapalenie płuc. Objawy URTI to m.in. ból gardła, katar, niewysoka gorączka i kaszel, natomiast LRTI charakteryzują się dusznością, gorączką, kaszlem z odkrztuszaniem zielonej lub żółto-brązowej plwociny oraz bólem w klatce piersiowej. Przebieg infekcji różni się w zależności od lokalizacji i wieku pacjenta – u dzieci mediana czasu trwania objawów wynosi około 9 dni, a u dorosłych 7-10 dni dla URTI i do 2-3 tygodni dla LRTI. Szczególnie niebezpieczne są zakażenia dolnych dróg oddechowych u niemowląt, osób starszych (>65 lat) oraz pacjentów z osłabionym układem odpornościowym lub chorobami przewlekłymi.
astma, białko C-reaktywne, dolne drogi oddechowe, duszność, gorączka reumatyczna, górne drogi oddechowe, grypa, infekcja dolnych dróg oddechowych, infekcja wtórna, kaszel produktywny, nawracające zakażenie układu oddechowego, obrzęk węzłów chłonnych, paciorkowiec grupy A, plwocina, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przeziębienie, ropień płuca, rtg klatki piersiowej, sepsa, sinica, stridor, świszczący oddech, szkarlatyna, wirus RSV, wysięk opłucnowy, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu oddechowego, zapalenie krtani, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok - Leksykon substancji czynnych
Kora kasztanowca – Działania niepożądane
Kora kasztanowca (Hippocastani cortex) wykazuje stosunkowo dobrą tolerancję jako substancja lecznicza, jednak może wywoływać działania niepożądane, które należy uwzględnić podczas ordynacji. Najczęściej opisywanym działaniem niepożądanym jest kontaktowe zapalenie skóry wywołane przez eskulinę, objawiające się zaczerwienieniem, świądem i wysypką w miejscu kontaktu. W preparatach złożonych, takich jak Hemorol, zawierających korę kasztanowca, obserwuje się szersze spektrum reakcji nadwrażliwości o nieznanej częstości, obejmujące duszność, obrzęk naczynioruchowy (choroba Quinckego), zapaść naczyniową oraz wstrząs anafilaktyczny. Ponadto, odnotowano zaburzenia hematologiczne, w tym methemoglobinemię, charakteryzującą się utlenieniem żelaza hemoglobiny z Fe²⁺ do Fe³⁺, co prowadzi do upośledzenia transportu tlenu i objawia się sinicą, dusznością oraz zawrotami głowy.
bronchospazm, choroba Quinckego, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, duszność, eskulina, hipotensja, Hippocastani cortex, klasyfikacja MedDRA, kontaktowe zapalenie skóry, kora kasztanowca, methemoglobinemia, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, sinica, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie krwi i układu chłonnego, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu krążenia, zapaść naczyniowa, żelazo hemoglobiny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mydocalm forte 150 mg
Profil bezpieczeństwa tolperyzonu, oparty na danych klinicznych obejmujących ponad 12 000 pacjentów, wskazuje na dominujące działania niepożądane dotyczące układów: skóry i tkanki podskórnej, ogólnych, nerwowego oraz pokarmowego. Reakcje nadwrażliwości stanowią 50-60% zgłoszonych działań niepożądanych, z większością łagodnych i samoistnie ustępujących, jednak bardzo rzadko obserwuje się zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny. Częstość występowania działań niepożądanych według klasyfikacji MedDRA obejmuje m.in. zaburzenia neurologiczne (ból głowy, zawroty, senność – ≥1/1000 do <1/100), żołądkowo-jelitowe (dyskomfort, biegunka, nudności – ≥1/1000 do <1/100), skórne (alergiczne zapalenie skóry, świąd, pokrzywka – ≥1/1000 do <1/100) oraz sercowo-naczyniowe (hipotensja – ≥1/1000 do <1/100). Bardzo rzadkie są poważne reakcje, takie jak wstrząs anafilaktyczny (<1/10 000) czy padaczka (≥1/10 000 do <1/1000).
alergiczne zapalenie skóry, anemia, bezsenność, białkomocz, bilirubina we krwi, ból głowy, ból mięśniowy, bradykardia, brak łaknienia, depresja, dławica piersiowa, duszność, dyspepsja, enzym wątrobowy, hipoestezja, hipotensja, kreatynina we krwi, krwawienie z nosa, letarg, nadmierna potliwość, nieostre widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, osłabienie mięśniowe, osteopenia, padaczka, palpitacja, parestezja, pokrzywka, polidypsja, powiększenie węzłów chłonnych, przyspieszony oddech, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja nadwrażliwości zagrażająca życiu, senność, splątanie, świąd, szum uszny, tachykardia, tolperyzon, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wypiek, wysypka, wzdęcie, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zaburzenie skóry, zaburzenie snu, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Catalet D stężenie 1-25 JS/ml, stęźenie 2-250 JS/ml, stężenie 3-2500 JS/ml (leczenie podstawowe); stężenie 4-5000 JS/ml (leczenie podtrzymujące)
Przedawkowanie zawiesiny do wstrzykiwań Catalet D, zawierającej alergoidy pyłku drzew (olcha, brzoza, leszczyna pospolita), może prowadzić do poważnych reakcji miejscowych i ogólnoustrojowych, w tym wstrząsu anafilaktycznego. Objawy miejscowe obejmują obrzęk, ból i świąd w miejscu podania, które mogą wystąpić przy każdym stężeniu (25 JS/ml, 250 JS/ml, 2500 JS/ml, 5000 JS/ml), z nasileniem przy wyższych stężeniach 2500 JS/ml i 5000 JS/ml. Reakcje ogólnoustrojowe łagodne do umiarkowanych to m.in. pokrzywka, nieżyt nosa, świąd oczu, duszność i obrzęk naczynioruchowy, natomiast ciężkie reakcje obejmują skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, utratę przytomności oraz wstrząs anafilaktyczny, szczególnie przy stężeniach 2500 JS/ml i 5000 JS/ml.
adrenalina, alergoid pyłku drzew, duszność, glikokortykosteroid, hipotensja, immunoterapia alergenowa, lek przeciwhistaminowy, niewydolność wielonarządowa, nieżyt nosa, nudności i wymioty, obrzęk miejsca podania, obrzęk naczynioruchowy, płynoterapia, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja niepożądana, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, świąd oczu, utrata przytomności, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia świadomości, zapaść naczyniowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xalatan 0,05 mg/ml
Lek Xalatan (latanoprost 50 μg/ml) w formie kropli do oczu wykazuje profil działań niepożądanych głównie związanych z narządem wzroku. W długoterminowym, 5-letnim badaniu bezpieczeństwa u 33% pacjentów zaobserwowano trwałą zmianę pigmentacji tęczówki. Inne często występujące działania niepożądane to przekrwienie spojówek, podrażnienie oka (pieczenie, świąd, uczucie ciała obcego) oraz przemijające punktowate nadżerki nabłonka rogówki. Rzadko mogą pojawić się zapalenie tęczówki, obrzęk plamki (szczególnie u pacjentów z bezsoczewkowością lub pseudofakią) oraz zwapnienia rogówki u osób ze znacznym uszkodzeniem rogówki, co wiąże się z obecnością fosforanów w preparacie (sodu diwodorofosforan jednowodny 7,70 mg/ml i disodu wodorofosforan bezwodny 1,55 mg/ml). Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zbliżony do dorosłych, choć częściej obserwuje się zapalenie nosogardzieli i gorączkę.
astma oskrzelowa, bezsoczewkowość, disodu wodorofosforan bezwodny, duszność, fosforany w kroplach do oczu, infekcja górnych dróg oddechowych, kontaktowe zapalenie skóry, krople do oczu, latanoprost, narząd wzroku, niewyraźne widzenie, obrzęk plamki żółtej, obrzęk powiek, pigmentacja tęczówki, podrażnienie oka, profil bezpieczeństwa, przekrwienie spojówek, pseudofakia, reakcja nadwrażliwości, sodu diwodorofosforan jednowodny, światłowstręt, uszkodzenie rogówki, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie brzegów powiek, zapalenie nosogardzieli, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie tęczówki, zespół suchego oka, zwapnienie rogówki - Leksykon substancji czynnych
Stibium sulfuratum nigrum – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Stibium sulfuratum nigrum w postaci D2, stosowany w stężeniu 0,1 g/100 g kremu w preparacie Limfodrenaż-Pascoe Sensitiv, wymaga szczególnej ostrożności klinicznej. Należy dokładnie ocenić etiologię obrzęków węzłów chłonnych, które mogą być objawem poważnych schorzeń; utrzymujący się obrzęk powyżej 2 tygodni wymaga konsultacji lekarskiej. Wskazane jest natychmiastowe zgłoszenie się do lekarza w przypadku objawów zapalenia (zaczerwienienie, ból, obrzęk, uczucie gorąca), skrócenia oddechu, gorączki lub ropnego kaszlu podczas stosowania preparatu. Produkt nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa w tej grupie wiekowej.
alkohol cetylostearylowy, alkohol etylowy, duszność, kontaktowe zapalenie skóry, nadwrażliwość na leki, obrzęk węzłów chłonnych, ostre zapalenie, pieczenie skóry, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna, reakcja skórna, ropny kaszel, Stibium sulfuratum nigrum, uszkodzenie skóry, zaczerwienienie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Axocar 10 mg + 80 mg
Axocar to lek zawierający ezetymib i symwastatynę, dostępny w dawkach 10 mg + 10 mg, 10 mg + 20 mg, 10 mg + 40 mg oraz 10 mg + 80 mg. Profil bezpieczeństwa oceniono na podstawie badań klinicznych obejmujących około 12 000 pacjentów oraz monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu mięśniowo-szkieletowego (bóle mięśni – często), a poważnym ryzykiem jest miopatia, szczególnie przy dawce symwastatyny 80 mg, gdzie częstość wynosi 1,0% (w porównaniu do 0,02% przy 20 mg). Rzadko obserwowano immunozależną miopatię martwiczą (IMNM), wymagającą leczenia immunosupresyjnego. Inne działania obejmują podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT ≥ 3x GGN u 1,7% pacjentów), zaburzenia żołądkowo-jelitowe, reakcje alergiczne, zaburzenia neurologiczne i psychiczne oraz rzadkie, ale poważne zaburzenia wątroby, w tym zapalenie i niewydolność wątroby.
anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, cholestaza, choroba refluksowa przełyku, choroba wieńcowa, depresja, duszność, eozynofilia, ezetymib i symwastatyna, hipercholesterolemia rodzinna, immunozależna miopatia martwicza, kamica żółciowa, kurcze mięśni, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, parestezja, pokrzywka, przewlekła choroba nerek, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, świąd, trombocytopenia, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia pamięci, zaburzenia układu immunologicznego, zapalenie mięśni, zapalenie naczyń, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawroty głowy, zespół nadwrażliwości, zespół toczniopodobny, zmniejszenie łaknienia, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nifuroksazyd Gedeon Richter
Nifuroksazyd, stosowany w leczeniu biegunek, powinien być podawany z zachowaniem ścisłych środków ostrożności. Maksymalny czas terapii bez konsultacji lekarskiej nie powinien przekraczać 3 dni; w przypadku utrzymującej się biegunki konieczna jest dalsza diagnostyka i ewentualne wdrożenie antybiotykoterapii. Ze względu na ograniczone wchłanianie z przewodu pokarmowego (10-20% podanej dawki), nifuroksazyd może być niewystarczający w ciężkich, inwazyjnych biegunach, gdzie wskazane jest zastosowanie antybiotyku o działaniu ogólnoustrojowym. Lek zawiera 200 mg nifuroksazydu oraz 72 mg sacharozy w kapsułce, co jest istotne u pacjentów z rzadkimi zaburzeniami metabolicznymi, takimi jak nietolerancja fruktozy czy niedobór sacharazy-izomaltazy. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości (duszność, obrzęk twarzy, warg, języka, wysypka, świąd) konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku.
antybiotyk ogólnoustrojowy, antybiotykoterapia, biegunka inwazyjna, duszność, nawadnianie, nawadnianie dożylne, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nifuroksazyd, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, perystaltyka jelit, przewlekła biegunka, reakcja nadwrażliwości, świąd, wchłanianie jelitowe, wysypka skórna, zaburzenia elektrolitowe, zespół złego wchłaniania - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sunitinib Bluefish 12,5 mg
Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania leku Sunitinib Bluefish jest nadwrażliwość na substancję czynną sunitynib lub na jakąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie, niezależnie od dawki (12,5 mg, 25 mg, 50 mg). Przeciwwskazanie to ma charakter bezwzględny i wyklucza możliwość ponownego zastosowania leku u pacjentów z historią reakcji alergicznych, takich jak wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, trudności w oddychaniu, zaburzenia krążeniowe czy wstrząs anafilaktyczny. Konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego przed rozpoczęciem terapii, zwłaszcza w kontekście wcześniejszego stosowania inhibitorów kinaz tyrozynowych, do których należy sunitynib.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Multimel N7-1000E –
Emulsja do infuzji Multimel N7-1000E, stosowana w żywieniu pozajelitowym, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, które wymagają ścisłego monitorowania pacjenta, zwłaszcza na początku infuzji. Objawy alergiczne, takie jak pocenie się, gorączka, dreszcze, ból głowy, wysypka, duszności czy skurcz oskrzeli, powinny skutkować natychmiastowym przerwaniem podawania. W badaniach klinicznych obejmujących 286 pacjentów stosowano dawki do 40 ml/kg/dobę przez 5-14 dni, co pozwoliło ocenić bezpieczeństwo i skuteczność produktu. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane dotyczą układu immunologicznego (nadwrażliwość), układu nerwowego (drżenie), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka), skóry (rumień, nadmierna potliwość) oraz miejsc infuzji (ból, obrzęk, zapalenie). Częstość występowania większości działań jest nieznana.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, azotemia, bilirubina, cholestaza, duszność, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, enzymy wątrobowe, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, hepatomegalia, hiperlipidemia, kurcz mięśni, małopłytkowość, martwica, nadwrażliwość, niedokrwistość, niewydolność płucna, obrzęk obwodowy, owrzodzenie, powiększenie wątroby, rak żołądka, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, śpiączka, stłuszczenie wątroby, transaminazy, triglicerydy, zaburzenia krzepliwości krwi, zapalenie, zapalenie żyły, zatorowość płucna, zespół przeciążenia tłuszczami, żółtaczka, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Budixon Neb 0,25 mg/ml
Budixon Neb to zawiesina do nebulizacji zawierająca budezonid zmikronizowany w stężeniach 0,25 mg/ml oraz 0,50 mg/ml, dostępna w pojemnikach jednostkowych po 2 ml (odpowiednio 0,50 mg lub 1 mg substancji czynnej). Lek jest wskazany przede wszystkim u pacjentów z astmą oskrzelową, u których stosowanie inhalatorów ciśnieniowych (MDI) lub proszkowych (DPI) jest nieoptymalne lub niemożliwe, np. z powodu trudności technicznych w inhalacji. Ponadto Budixon Neb znajduje zastosowanie w leczeniu zespołu krupu, charakteryzującego się ostrym zapaleniem krtani, tchawicy i oskrzeli, z objawami takimi jak zwężenie górnych dróg oddechowych, duszność, szczekający kaszel i zaburzenia oddychania, gdzie nebulizacja budezonidu pozwala na szybkie zmniejszenie obrzęku i poprawę drożności dróg oddechowych.
astma oskrzelowa, beta2-mimetyki, bezdech, budezonid, drożność dróg oddechowych, duszność, inhalator ciśnieniowy, inhalator proszkowy, kortykosteroid wziewny, nebulizacja, obrzęk dróg oddechowych, obturacja oskrzeli, ostry napad astmy, stan astmatyczny, szczekający kaszel, zaburzenia oddychania, zaostrzenie POChP, zapalenie krtani, zespół krupu, zwężenie dróg oddechowych - Leksykon chorób i schorzeń
Włóknienie płucne – Leczenie
Włóknienie płucne to przewlekła, postępująca choroba charakteryzująca się nieodwracalnym zwłóknieniem tkanki płucnej, prowadzącym do zaburzeń wymiany gazowej i duszności. W leczeniu idiopatycznego włóknienia płucnego (IPF) stosuje się leki przeciwfibrotyczne: nintedanib (Ofev) – inhibitor kinaz tyrozynowych blokujący VEGFR, FGFR i PDGFR, oraz pirfenidon (Esbriet) – o działaniu przeciwfibrotycznym, przeciwzapalnym i przeciwutleniającym, hamujący TGF-β i TNF. Leki te spowalniają progresję choroby i zmniejszają ryzyko zaostrzeń, a ich stosowanie wymaga monitorowania funkcji wątroby. W innych postaciach włóknienia stosuje się glikokortykosteroidy (prednizon) oraz immunosupresję (azatiopryna, cyklofosfamid, mykofenolan mofetylu, tocilizumab), szczególnie w chorobach autoimmunologicznych. Leczenie wspomagające obejmuje tlenoterapię, rehabilitację pulmonologiczną oraz leczenie objawowe kaszlu i choroby refluksowej przełyku (GERD).
azatiopryna, bliznowacenie tkanki płucnej, choroba refluksowa przełyku, choroba śródmiąższowa płuc, cyklofosfamid, cyklosporyna, długość życia, duszność, działanie niepożądane, glikokortykosteroidy, idiopatyczne włóknienie płucne, immunosupresja, inhibitor kinazy tyrozynowej, interleukina-11, lęk, lek immunosupresyjny, metotreksat, mykofenolan mofetylu, nintedanib, opieka paliatywna, pirfenidon, pneumokoki, rehabilitacja pulmonologiczna, reumatoidalne zapalenie stawów, sirolimus, takrolimus, TGF-β, tlenoterapia, TNF, tocilizumab, twardzina układowa, włóknienie płucne, zapalenie mięśni, zespół Sjögrena - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zyx 0,5 mg/ml
Produkt leczniczy ZYX zawierający lewocetyryzynę dichlorowodorek w stężeniu 0,5 mg/ml wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych u dorosłych i młodzieży (12-71 lat) oraz w populacji pediatrycznej. W badaniach z udziałem 935 dorosłych stosujących dawkę 5 mg/dobę najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były senność (5,2% vs 1,4% placebo), ból głowy (2,6% vs 3,2% placebo), suchość w jamie ustnej (2,6% vs 1,6% placebo) oraz zmęczenie (2,5% vs 1,2% placebo). Działania sedatywne (senność, zmęczenie, osłabienie) występowały istotnie częściej w grupie leczonej (8,1%) niż w grupie placebo (3,1%). U dzieci w wieku 6 miesięcy do 12 lat odnotowano m.in. biegunkę (1,9%), zaparcia (1,3%) i senność (1,9%) w grupie niemowląt oraz ból głowy (0,8%) i senność (2,9%) u dzieci 6-12 lat. Dane kliniczne dla dzieci poniżej 2 lat są niewystarczające do pełnej oceny bezpieczeństwa.
biegunka, duszność, działanie niepożądane, działanie sedatywne, etylu parahydroksybenzoesan, glikol propylenowy, kołatanie serca, lewocetyryzyna dichlorowodorek, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, roztwór doustny, senność, sorbitol ciekły, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, wymioty, wyprysk polekowy, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zwiększone łaknienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadilecto 2,5 mg
Produkt leczniczy Tadilecto zawiera 2,5 mg tadalafilu w postaci tabletek powlekanych i charakteryzuje się profilem działań niepożądanych o najczęściej łagodnym lub umiarkowanym nasileniu oraz przemijającym charakterze. Najczęściej zgłaszane objawy to ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, z nasileniem częstości występowania zależnym od dawki. Dane kliniczne pochodzą z badań obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów placebo, stosowanych zarówno w terapii zaburzeń erekcji, jak i łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Wśród działań niepożądanych wyróżnia się zaburzenia układu krążenia (tachykardia, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy – często; zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, komorowe zaburzenia rytmu serca – rzadko), układu nerwowego (ból głowy – często, zawroty głowy – niezbyt często, udar i inne poważne incydenty – rzadko), a także działania okulistyczne (niewyraźne widzenie, przekrwienie spojówek – niezbyt często; NAION i okluzja naczyń siatkówki – rzadko).
biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, bradykardia zatokowa, choroba refluksowa przełyku, duszność, hemospermia, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła głuchota, nagła śmierć sercowa, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, okluzja naczyń siatkówki, pokrzywka, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przekrwienie spojówek, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tachykardia, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar, wysypka, zaburzenia erekcji, zapalenie błony śluzowej nosa, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Ospa wietrzna – Leczenie
Ospa wietrzna (varicella) jest wysoce zakaźną chorobą wirusową wywołaną przez Varicella-Zoster Virus (VZV). U zdrowych dzieci przebiega zwykle łagodnie i samoograniczająco się, wymagając jedynie leczenia objawowego, które obejmuje stosowanie chłodnych kompresów, płynu z kalaminy, leków przeciwhistaminowych oraz paracetamolu. Leki przeciwwirusowe, takie jak acyklowir (800 mg p.o. 5x/d przez 7 dni u osób powyżej 12 lat), walacyklowir i famcyklowir, są wskazane u pacjentów z grup wysokiego ryzyka (m.in. osoby >12 lat, kobiety w ciąży, noworodki, immunosupresja) i powinny być podane w ciągu 24 godzin od pojawienia się wysypki, aby skrócić czas trwania gorączki, zmniejszyć liczbę wykwitów i ryzyko powikłań. Dożylne podawanie acyklowiru (10 mg/kg co 8 godzin przez 7-10 dni) jest zalecane w ciężkich przypadkach, zwłaszcza u osób z obniżoną odpornością oraz noworodków urodzonych przedwcześnie lub w wieku <7 dni z ospą wietrzną.
acyklowir, astma, atopowe zapalenie skóry, atrofia kory mózgowej, choroba skóry, defekt odporności komórkowej, duszność, egzema, famcyklowir, gorączka, ibuprofen, infekcja bakteryjna skóry, kinaza tymidynowa, kortykosteroid, leczenie objawowe, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwwirusowy, małogłowie, martwicze zapalenie powięzi, obniżona odporność, paracetamol, płyn z kalaminy, przewlekła choroba płuc, soda oczyszczona, świąd, terapia przeciwwirusowa, tlenoterapia, walacyklowir, wirus varicella zoster, wtórne zakażenie bakteryjne, wykwit skórny, zapalenie mózgu, zapalenie płuc, zespół nerczycowy, zespół Reye’a, zespół wstrząsu toksycznego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nurofen Mięśnie i Stawy 50 mg/g
Nurofen Mięśnie i Stawy to żel zawierający ibuprofen w stężeniu 50 mg/g, stosowany miejscowo, co skutkuje niską biodostępnością ogólnoustrojową i zmniejszonym ryzykiem działań niepożądanych w porównaniu z doustnymi NLPZ. Profil bezpieczeństwa opiera się na stosowaniu do 500 mg ibuprofenu na dobę przez krótki czas. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to reakcje miejscowe, takie jak zaczerwienienie, świąd i mrowienie. Rzadziej mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym nadwrażliwość, astma oskrzelowa, a także zaburzenia czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów z istniejącą dysfunkcją nerek. Działania niepożądane skóry obejmują rzadkie, ale ciężkie reakcje, takie jak toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona oraz zespół DRESS.
astma oskrzelowa, ból brzucha, dermatoza pęcherzowa, dermatoza złuszczająca, duszność, działanie niepożądane, fotodermatoza, ibuprofen, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadwrażliwość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezje, plamica, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, świąd, wysypka skórna, zaczerwienienie skóry, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Imatinib Altan 400 mg
Stosowanie leku Imatinib Altan jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na imatynib (substancję czynną) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, w tym na żółcień pomarańczową (E 110), będącą składnikiem preparatu. Przeciwwskazanie dotyczy obu dostępnych dawek: 100 mg oraz 400 mg kapsułek twardych. W przypadku wystąpienia objawów reakcji alergicznej, takich jak wysypka, pokrzywka, świąd, obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, trudności w oddychaniu lub przełykaniu, zawroty głowy czy omdlenia, należy natychmiast przerwać podawanie leku i rozważyć alternatywne leczenie.
duszność, Imatinib Altan, inhibitor kinazy tyrozynowej, kapsułka twarda, lek przeciwnowotworowy, mezylan imatynibu, nadwrażliwość na imatynib, obrzęk gardła, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, świąd, wysypka skórna, zawroty głowy, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Axoprofen Forte 40 mg/ml
Ibuprofen, substancja czynna Axoprofenu Forte, wykazuje działania niepożądane typowe dla NLPZ, z różną częstością występowania. Bardzo rzadko obserwuje się zaostrzenie procesów zapalnych związanych z zakażeniem, w tym martwicze zapalenie powięzi, co wymaga natychmiastowej konsultacji lekarskiej. Również bardzo rzadko mogą wystąpić zaburzenia morfologii krwi, takie jak anemia, leukopenia, trombocytopenia, pancytopenia i agranulocytoza, manifestujące się gorączką, bólami gardła, owrzodzeniami błony śluzowej jamy ustnej, objawami grypopodobnymi, zmęczeniem oraz krwawieniami (siniaki, wybroczyny, plamica, krwawienie z nosa). Niezbyt często notuje się reakcje nadwrażliwości, w tym pokrzywkę, świąd, wysypkę skórną oraz napady astmy oskrzelowej z możliwym spadkiem ciśnienia tętniczego. Bardzo rzadko mogą wystąpić ciężkie uogólnione reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk twarzy, języka i krtani, duszność, tachykardia, hipotensja, wstrząs oraz zaostrzenie astmy i skurcz oskrzeli. U pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi odnotowano pojedyncze przypadki aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.
agranulocytoza, anemia, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, Axoprofen Forte, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, duszność, hipotensja, ibuprofen, incydent zatorowo-zakrzepowy, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, martwicze zapalenie powięzi, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk twarzy, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, toksyczna neuropatia nerwu wzrokowego, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie okrężnicy, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fladios 1000 mg
Lek Fladios w dawce 1000 mg zmikronizowanej diosminy jest przeciwwskazany wyłącznie u pacjentów z nadwrażliwością na diosminę lub inne składniki pomocnicze preparatu. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, aby wykluczyć wcześniejsze reakcje alergiczne, takie jak wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy czy trudności w oddychaniu, które mogłyby wskazywać na ryzyko nadwrażliwości. Tabletki Fladios mają charakterystyczną postać farmaceutyczną (jasnozielonkawe lub szarawożółte do jasnozielonkawych lub szarawobrunatnych, obustronnie lekko owalnych marmurkowych tabletek), a substancje pomocnicze mogą również wywoływać reakcje alergiczne u predysponowanych pacjentów.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Grazax 75 000 SQ-T
Przedawkowanie Grazax, zawierającego standaryzowany wyciąg alergenowy pyłku trawy z tymotki łąkowej, powyżej zalecanej dawki dobowej 75 000 SQ-T, wiąże się z istotnym ryzykiem wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych. Dane kliniczne z fazy I wskazują, że dawki do 1 000 000 SQ-T u dorosłych mogą powodować nasilenie działań niepożądanych, jednak brak jest danych dotyczących populacji pediatrycznej. Przedawkowanie może skutkować ogólnoustrojowymi reakcjami alergicznymi, w tym wstrząsem anafilaktycznym, oraz ciężkimi miejscowymi reakcjami, takimi jak obrzęk naczynioruchowy, trudności z przełykaniem i oddychaniem, zmiany głosu czy uczucie pełności w gardle, które mogą zagrażać życiu pacjenta.
drożność dróg oddechowych, duszność, dysfagia, immunoterapia alergenowa, kortykosteroid, leczenie przeciwwstrząsowe, lek przeciwhistaminowy, lek rozszerzający oskrzela, miejscowa reakcja alergiczna, niedrożność dróg oddechowych, niewydolność oddechowa, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tkanek miękkich, reakcja alergiczna ogólnoustrojowa, świąd, świszczący oddech, tlenoterapia, tymotka łąkowa, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg alergenowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Memantine Vipharm 20 mg
Memantine Vipharm, zawierający memantyny chlorowodorek, jest wskazany do leczenia otępienia o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. W badaniach klinicznych obejmujących 1784 pacjentów leczonych memantyną oraz 1595 pacjentów otrzymujących placebo, częstość działań niepożądanych była porównywalna, a ich nasilenie zazwyczaj łagodne do umiarkowanego. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane w grupie memantyny to zawroty głowy (6,3% vs 5,6%), ból głowy (5,2% vs 3,9%), zaparcia (4,6% vs 2,6%), senność (3,4% vs 2,2%) oraz nadciśnienie tętnicze (4,1% vs 2,8%). Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według układów i narządów, z uwzględnieniem częstości ich występowania, a także specyfiki choroby Alzheimera, która sama w sobie może powodować objawy takie jak depresja czy myśli samobójcze, również odnotowane u pacjentów leczonych memantyną.
ból głowy, choroba Alzheimera, depresja, duszność, memantyny chlorowodorek, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, napad padaczkowy, nieprawidłowy chód, niewydolność serca, omamy, otępienie o nasileniu łagodnym, podwyższone enzymy wątrobowe, reakcja psychotyczna, senność, splątanie, wymioty, zaburzenie równowagi, zakażenie grzybicze, zakrzepica żylna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zatorowość, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Symgliptin 100 mg
Lek Symgliptin (sytagliptyna) dostępny jest w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg w formie tabletek powlekanych i stosowany jest w terapii cukrzycy typu 2. Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze preparatu. W trakcie kwalifikacji pacjenta do leczenia należy szczegółowo zbadać wywiad alergiczny, zwłaszcza w kontekście reakcji na inhibitory DPP-4, gdyż nadwrażliwość może manifestować się objawami skórnymi, oddechowymi lub układowymi. Wystąpienie takich objawów wymaga natychmiastowego odstawienia leku i wdrożenia odpowiedniego leczenia.