LEKsykon substancji czynnych

Antygen koagulacyjny czynnika VIII

Zespół czynników krzepnięcia przeciw inhibitorowi czynnika VIII to preparat stosowany w leczeniu i zapobieganiu krwawieniom u pacjentów z hemofilią A i B powikłaną obecnością inhibitorów czynników krzepnięcia. Preparat zawiera aktywowane i nieaktywowane czynniki krzepnięcia, które omijają blokadę wywołaną przez inhibitory. Stosuje się go również u osób bez hemofilii, które posiadają nabyte inhibitory czynników krzepnięcia VIII, IX i XI. Terapia może obejmować także połączenie z koncentratem czynnika VIII w celu eliminacji inhibitorów.

Antygen powierzchniowy wirusa zapalenia wątroby typu B

Substancja czynna jest antygenem powierzchniowym wirusa zapalenia wątroby typu B (HBsAg), uzyskiwanym metodą rekombinacji DNA w komórkach drożdży Saccharomyces cerevisiae. Stosuje się ją w szczepionkach przeznaczonych do czynnego uodpornienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (WZW B). Preparaty te są zalecane dla nieuodpornionych noworodków, dzieci, młodzieży oraz dorosłych, aby zapobiegać zakażeniom wywoływanym przez różne podtypy HBV. Szczepienie może również przeciwdziałać zakażeniu wirusem zapalenia wątroby typu D, który współwystępuje z WZW B.

Antytoksyna botulinowa typu A

Antytoksyna botulinowa typu A jest stosowana w celu unieszkodliwienia toksyny botulinowej, która jest odpowiedzialna za zatrucie jadem kiełbasianym. Podaje się ją w przypadku podejrzenia zatrucia tym jadem, aby zneutralizować jego działanie i zapobiec dalszemu uszkodzeniu organizmu. Lek jest podawany w formie roztworu do wstrzykiwań, umożliwiając szybkie działanie. Dzięki temu można skutecznie przeciwdziałać objawom zatrucia oraz wspomagać proces leczenia.

Antytoksyna botulinowa typu B

Antytoksyna botulinowa typu A jest stosowana do neutralizowania toksyny botulinowej typu A, która może być przyczyną zatrucia jadem kiełbasianym. Substancja ta zapobiega dalszemu uszkodzeniu nerwów przez blokowanie działania toksyny. Wskazaniem do jej użycia jest zatrucie toksyną botulinową wywołujące poważne objawy kliniczne. Preparat podaje się w celu leczenia osób zagrożonych skutkami zatrucia tą toksyną.

Antytoksyna botulinowa typu E

Antytoksyna botulinowa typu A jest stosowana w celu neutralizacji toksyny botulinowej, która jest odpowiedzialna za zatrucie jadem kiełbasianym. Działa poprzez unieszkodliwienie toksyny, zapobiegając dalszemu uszkodzeniu układu nerwowego. Wykorzystuje się ją w leczeniu zatruć wywołanych przez różne typy toksyn botulinowych, w tym typów A, B i E. Preparat podaje się w formie roztworu do wstrzykiwań w stanach zagrożenia życia związanych z zatruciem.

Antytrombina

Antytrombina III jest naturalnym inhibitorem enzymów proteolitycznych biorących udział w krzepnięciu krwi, co pozwala jej na zapobieganie powstawaniu zakrzepów. Stosuje się ją w leczeniu i profilaktyce zaburzeń zakrzepowo-zatorowych, zwłaszcza u pacjentów z wrodzonym lub nabytym niedoborem tej substancji. Jest szczególnie ważna podczas zabiegów chirurgicznych, w ciąży, porodzie oraz u osób z chorobami predysponującymi do nadmiernej krzepliwości, jak zespół nerczycowy czy niewydolność wątroby. Preparaty z antytrombiną podaje się również w sytuacjach, gdy heparyna jest nieskuteczna lub jej stosowanie jest niewystarczające.

Apiksaban

Apiksaban jest substancją czynną stosowaną w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u dorosłych po operacjach wymiany stawu biodrowego lub kolanowego. Ponadto zapobiega udarom mózgu i zatorowości systemowej u pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanego z wadą zastawkową, posiadających dodatkowe czynniki ryzyka. Lek jest również stosowany w leczeniu zakrzepicy żył głębokich oraz zatorowości płucnej oraz w zapobieganiu nawrotom tych schorzeń. Apiksaban działa poprzez hamowanie czynnika Xa, zmniejszając ryzyko powstawania zakrzepów krwi.

Apis mellifica

Substancja czynna to homeopatyczne preparaty stosowane w leczeniu zapalenia migdałków. Składniki te mają na celu łagodzenie objawów i wspomaganie naturalnych procesów zdrowienia. Preparat jest przeznaczony do stosowania w stanach zapalnych gardła i migdałków. Zaleca się go stosować w przypadku dolegliwości związanych z zapaleniem migdałków.

Apisinum

Substancja czynna stosowana jest wspomagająco w leczeniu stanów zapalnych gardła. Jest dostępna w formie kropli doustnych, co umożliwia łatwe podanie. Preparat wykazuje działanie łagodzące dolegliwości związane z zapaleniem w okolicy gardła. Może być stosowany u osób z objawami infekcji i podrażnienia w tej części układu oddechowego.

Apomorfina

Apomorfina jest lekiem stosowanym głównie do leczenia fluktuacji ruchowych u pacjentów z chorobą Parkinsona, szczególnie gdy standardowe doustne leki okazują się niewystarczające. Działa poprzez stymulację receptorów dopaminowych w mózgu, poprawiając kontrolę ruchową. Ponadto, w medycynie homeopatycznej apomorfina jest używana wspomagająco przy nudnościach. Zastosowanie apomorfiny wymaga monitorowania ze względu na jej silne działanie i możliwość wystąpienia działań niepożądanych.

Aprepitant

Aprepitant jest substancją czynną stosowaną głównie w zapobieganiu nudnościom i wymiotom wywołanym chemioterapią przeciwnowotworową o wysokim i umiarkowanym ryzyku tych objawów. Lek ten działa jako antagonista receptora neurokininy-1, który blokuje działanie substancji P, związanej z wywoływaniem wymiotów. Zalecany jest do stosowania u osób dorosłych oraz młodzieży od 12. roku życia. Aprepitant jest podawany zwykle jako element terapii skojarzonej w leczeniu przeciwwymiotnym.

Aprotynina

Fibrynogen ludzki jest białkiem uczestniczącym w procesie krzepnięcia krwi, wykorzystywanym jako klej tkankowy w celu łączenia i uszczelniania tkanek podczas zabiegów chirurgicznych. Stosuje się go w chirurgii plastycznej, rekonstrukcyjnej oraz w leczeniu oparzeń, a także dla poprawy hemostazy w sytuacjach, gdy standardowe metody chirurgiczne są niewystarczające. Ten preparat ułatwia gojenie ran oraz stabilizację tkanek, w tym przeszczepów i zespolenia przewodu pokarmowego. Działa również jako wsparcie podczas procedur u pacjentów przyjmujących heparynę, zmniejszając ryzyko krwawienia.

Arbutyna

Wyciąg z liścia mącznicy zawiera pochodne hydrochinonu, które wykorzystywane są do łagodzenia objawów nawracających infekcji dolnych dróg moczowych, takich jak pieczenie podczas oddawania moczu oraz częste oddawanie moczu. Substancja ta działa tradycyjnie i jej skuteczność opiera się na długotrwałym stosowaniu. Stosuje się ją głównie u kobiet, po wykluczeniu poważniejszych chorób przez lekarza. Jest to roślinny preparat wspomagający leczenie objawowe.

Arcydzięgiel

Melisa lekarska to roślina o właściwościach uspokajających i relaksujących, stosowana przede wszystkim w łagodnych stanach napięcia nerwowego oraz okresowych trudnościach z zasypianiem. Jej wyciągi pomagają zmniejszyć niepokój i napięcie emocjonalne, wspomagając relaksację organizmu. Preparaty zawierające melisę są często używane jako naturalne środki wspomagające leczenie stresu. Substancja ta znajduje zastosowanie zarówno w formie płynów doustnych, jak i syropów, co ułatwia dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Argentum

Euphorbium jest substancją czynną stosowaną głównie w leczeniu nieżytu nosa. Działa wspomagająco, łagodząc objawy związane z zapaleniem błony śluzowej nosa. Preparat w formie aerozolu pomaga zmniejszyć przekrwienie i ułatwia oddychanie. Stosuje się go przede wszystkim w przypadku nieżytów nosa o podłożu infekcyjnym lub alergicznym.

Arginina

Aminokwasy są podstawowymi składnikami białek, niezbędnymi do budowy i regeneracji tkanek oraz syntezy enzymów i hormonów. Stosuje się je w żywieniu pozajelitowym u pacjentów, którzy nie mogą odżywiać się drogą doustną lub dojelitową, aby zaspokoić zapotrzebowanie organizmu na białko i azot. Preparaty zawierające aminokwasy są szczególnie wskazane w stanach niedożywienia, ciężkich chorobach, stanach katabolizmu, a także u pacjentów z niewydolnością nerek czy w okresie rekonwalescencji. Podanie aminokwasów musi być zawsze skojarzone z odpowiednim dostarczeniem energii, zazwyczaj w formie glukozy lub tłuszczów, aby zapewnić prawidłowe wykorzystanie białka.

Argipresyna

Argipresyna jest stosowana w leczeniu niedociśnienia opornego na katecholaminę, szczególnie po wstrząsie septycznym u dorosłych pacjentów. Substancja ta pomaga w podniesieniu ciśnienia tętniczego krwi, gdy standardowe metody terapeutyczne zawodzą. Jej działanie opiera się na zwężeniu naczyń krwionośnych, co podnosi ciśnienie. Argipresyna podawana jest w formie infuzji dożylnej w warunkach szpitalnych.

Arnica montana

Substancja czynna występuje w formie homeopatycznej i jest stosowana głównie w leczeniu stanów zapalnych gardła, takich jak zapalenie migdałków, oraz w łagodzeniu bólu gardła i chrypki. Preparat może być również wspomagająco stosowany w objawach grypy i przeziębienia. Jego działanie opiera się na wieloskładnikowej kompozycji, która ma za zadanie łagodzić dolegliwości górnych dróg oddechowych. Produkt jest dostępny w różnych postaciach, w tym tabletek i kropli doustnych, co pozwala na dostosowanie formy do potrzeb pacjenta.

Arnika

Arnika górska jest stosowana głównie zewnętrznie w leczeniu siniaków, skręceń oraz bólu mięśniowego, a także w przypadku obrzęków i stanów zapalnych skóry. W postaci płukanek pomaga łagodzić stany zapalne błony śluzowej jamy ustnej, takie jak zapalenie dziąseł czy afty. Działa przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie i ściągająco. Preparaty z arniką są używane zarówno u dorosłych, jak i u młodzieży, a także u dzieci powyżej 6 lat w postaci odpowiednio przygotowanych produktów.

Arnika górska

Arnica montana jest substancją stosowaną głównie w leczeniu miejscowym następstw niewielkich urazów, takich jak siniaki, stłuczenia oraz bóle mięśni i stawów związane z wysiłkiem fizycznym. Preparaty zawierające tę substancję działają łagodząco i przeciwzapalnie, wspomagając proces gojenia. Arnica jest często używana po skręceniach i innych urazach tkanek miękkich. Może być stosowana zarówno u dorosłych, jak i dzieci powyżej 1 roku życia.

Arsen

Substancja czynna w preparacie homeopatycznym zawiera wyciągi roślinne takie jak Taraxacum officinale oraz Calendula officinalis. Stosuje się ją jako leczenie wspomagające infekcji górnych dróg oddechowych. Preparat może wspomagać odporność organizmu i łagodzić objawy chorób układu oddechowego. Jest dostępny w formie kropli doustnych, które ułatwiają aplikację.

Arsen trójtlenek

Trójtlenek arsenu jest stosowany głównie w leczeniu ostrej białaczki promielocytowej (APL), zarówno nowo zdiagnozowanej, jak i nawracającej lub opornej na leczenie. Substancja ta jest wykorzystywana w celu indukcji remisji i konsolidacji choroby, najczęściej w skojarzeniu z kwasem all-trans-retynowym. Wskazany jest u dorosłych pacjentów z niskim lub pośrednim ryzykiem oraz u tych charakteryzujących się specyficznymi zmianami genetycznymi w komórkach białaczkowych. Trójtlenek arsenu nie jest badany szeroko u innych podtypów białaczek szpikowych.

Artykaina

Artykaina chlorowodorek to miejscowy środek znieczulający wykorzystywany głównie w stomatologii do znieczulenia nasiękowego i przewodowego. Jest stosowana u pacjentów dorosłych i dzieci powyżej 4 lat przy różnorodnych zabiegach, takich jak ekstrakcje zębów, usuwanie kamienia nazębnego, czy procedury chirurgiczne w obrębie kości i błon śluzowych. Ten lek znieczulający może być podawany w postaci roztworu do wstrzykiwań, często z dodatkiem adrenaliny w celu zmniejszenia krwawienia i przedłużenia działania. Artykaina jest ceniona za szybki początek działania i wysoką skuteczność w zapewnieniu komfortu podczas zabiegów stomatologicznych.

Arum triphyllum

Substancja czynna stosowana jest głównie w leczeniu dolegliwości związanych z gardłem, takich jak ból gardła, chrypka oraz nadwyrężenie strun głosowych podczas mówienia lub śpiewania. Wykazuje działanie wspomagające łagodzenie stanów zapalnych i podrażnień błony śluzowej gardła. Preparaty zawierające tę substancję mogą być stosowane przez osoby zmagające się z objawami infekcji górnych dróg oddechowych. Są one często wykorzystywane jako uzupełnienie terapii w celu poprawy komfortu głosu.

Arypiprazol

Arypiprazol jest lekiem stosowanym w leczeniu schizofrenii u dorosłych oraz młodzieży w wieku 15 lat i starszej. Jest też wykorzystywany w terapii epizodów maniakalnych o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I oraz w zapobieganiu nawrotom tych epizodów u dorosłych pacjentów. Lek ten znajduje zastosowanie także u młodzieży powyżej 13 roku życia, leczonych przez okres do 12 tygodni. Arypiprazol działa modulująco na neuroprzekaźnictwo, co przyczynia się do poprawy objawów psychotycznych i stabilizacji nastroju.

Asparagina

Asparaginaza jest enzymem stosowanym głównie w leczeniu ostrej białaczki limfoblastycznej, zwłaszcza u pacjentów z nadwrażliwością na inne formy tego enzymu. Działa poprzez rozkładanie L-asparaginy, co hamuje wzrost komórek nowotworowych zależnych od tego aminokwasu. Ponadto jest stosowana w skojarzeniu z innymi chemioterapeutykami w terapii onkologicznej. Lek używany jest u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 2 lat.

Asparaginaza

Kryzantaspaza to enzym stosowany głównie w leczeniu ostrej białaczki limfoblastycznej u dzieci, zwłaszcza u pacjentów wykazujących nadwrażliwość na asparaginazę pochodzącą z bakterii Escherichia coli. Działa poprzez hydrolizę L-asparaginy, co prowadzi do zahamowania wzrostu komórek nowotworowych zależnych od tego aminokwasu. Substancja ta jest stosowana w połączeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi jako element chemioterapii. Jej podawanie umożliwia kontynuację leczenia u pacjentów z alergią na standardowe formy asparaginazy.

Asparaginian

L-ornityny L-asparaginian jest aminokwasem stosowanym głównie w leczeniu encefalopatii wątrobowej, czyli zaburzeń czynności mózgu spowodowanych niewydolnością wątroby. Substancja ta pomaga w redukcji poziomu amoniaku we krwi, co jest istotne u pacjentów z przewlekłymi lub ostrymi schorzeniami wątroby, takimi jak marskość, stłuszczenie czy zapalenie wątroby. Podaje się ją w formie roztworu do infuzji lub doustnie jako granulat do sporządzania roztworu. Stosuje się ją jako leczenie wspomagające u osób z uszkodzeniami wątroby o różnym pochodzeniu, również toksycznym lub wirusowym.

Aspartam

Klozapina jest lekiem przeciwpsychotycznym stosowanym głównie w leczeniu schizofrenii opornej na standardowe leczenie oraz u pacjentów z ciężkimi działaniami niepożądanymi po innych lekach przeciwpsychotycznych. Wykorzystuje się ją także w terapii psychoz związanych z chorobą Parkinsona, zwłaszcza gdy inne metody leczenia zawiodły. Substancja ta działa poprzez modulację receptorów neuroprzekaźników w mózgu, co pomaga w łagodzeniu objawów psychotycznych. Klozapina jest dostępna w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, co ułatwia jej podawanie.

Atazanawir

Atazanawir jest inhibitorem proteazy stosowanym w terapii zakażeń wirusem HIV-1 u dorosłych oraz dzieci powyżej 6 roku życia, w połączeniu z innymi lekami przeciwretrowirusowymi. Lek ten hamuje enzym wirusa niezbędny do jego namnażania, co prowadzi do zmniejszenia ilości wirusa w organizmie. Atazanawir jest wykorzystywany głównie u pacjentów bez oporności na wiele inhibitorów proteaz. Jego zastosowanie pomaga poprawić funkcje układu odpornościowego i spowalnia postęp choroby.

Atenolol

Atenolol jest beta-adrenolitykiem stosowanym głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej. Substancja ta pomaga również w kontroli zaburzeń rytmu serca związanych z przyspieszoną czynnością serca. Ponadto atenolol znajduje zastosowanie w wczesnej interwencji u pacjentów po zawale mięśnia sercowego. Jej działanie polega na zmniejszeniu obciążenia serca i poprawie jego pracy.

Atomoksetyna

Atomoksetyna jest substancją stosowaną w leczeniu zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) u dzieci powyżej 6 roku życia, młodzieży oraz dorosłych. Leczenie nią jest elementem kompleksowego programu obejmującego także działania psychologiczne, edukacyjne i społeczne. Substancja ta pomaga stabilizować objawy takie jak trudności w skupieniu uwagi, impulsywność i nadpobudliwość, które utrudniają funkcjonowanie w różnych sferach życia. Decyzja o zastosowaniu atomoksetyny powinna być podejmowana po ocenie nasilenia objawów oraz konsultacji ze specjalistą w dziedzinie leczenia ADHD.

Atorwastatyna

Atorwastatyna jest lekiem stosowanym jako uzupełnienie diety w celu obniżenia podwyższonego poziomu cholesterolu całkowitego, cholesterolu LDL, apolipoproteiny B oraz triglicerydów u pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią, w tym rodzinną, oraz hiperlipidemią złożoną. Preparat jest również wskazany w terapii homozygotycznej rodzinnej hipercholesterolemii jako uzupełnienie innych metod leczenia lub gdy nie są one dostępne. Ponadto atorwastatyna jest stosowana w profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z wysokim ryzykiem pierwszego lub kolejnego incydentu. Lek pomaga zmniejszyć ryzyko powikłań związanych z chorobami układu sercowo-naczyniowego.

Atowakwon

Atowakwon jest składnikiem stosowanym głównie w profilaktyce i leczeniu malarii wywołanej przez pierwotniaka Plasmodium falciparum. Działa poprzez zabijanie schizontów tego pasożyta zarówno w krwi, jak i w wątrobie. Preparaty zawierające atowakwon są wskazane szczególnie w przypadku szczepów opornych na inne leki przeciwmalaryczne. Stosuje się go u dorosłych i dzieci powyżej określonej masy ciała, zgodnie z lokalnymi wytycznymi epidemiologicznymi.

Atozyban

Atozyban jest lekiem stosowanym w celu hamowania przedwczesnej czynności porodowej u kobiet w ciąży. Zapobiega on skurczom macicy, co pozwala na opóźnienie porodu, szczególnie w okresie od 24 do 33 tygodnia ciąży. Lek jest wskazany, gdy występują regularne skurcze oraz odpowiednie rozwarcie i skrócenie szyjki macicy, przy jednocześnie prawidłowym tętnie płodu. Jego podanie może zmniejszyć ryzyko wcześniactwa oraz poprawić wyniki zdrowotne noworodka.

Atrakuriowy bezylan

Atrakuriowy bezylan jest lekiem zwiotczającym mięśnie szkieletowe, stosowanym głównie podczas znieczulenia ogólnego w celu umożliwienia intubacji dotchawiczej. Wykorzystuje się go również podczas zabiegów chirurgicznych oraz w oddziałach intensywnej terapii do ułatwienia mechanicznej wentylacji. Jego działanie pozwala na kontrolowane zwiotczenie mięśni, co jest niezbędne podczas niektórych procedur medycznych. Lek podaje się w formie roztworu do wstrzykiwań lub infuzji.

Atrakurium

Atrakuriowy bezylan jest środkiem zwiotczającym mięśnie szkieletowe stosowanym podczas znieczulenia ogólnego. Umożliwia intubację dotchawiczą oraz ułatwia przeprowadzanie zabiegów chirurgicznych poprzez kontrolowane zwiotczenie mięśni. Jest również używany na oddziałach intensywnej terapii, aby wspomóc mechaniczną wentylację pacjentów. Jego działanie pozwala na lepszą kontrolę podczas procedur medycznych wymagających zwiotczenia mięśni.

Atropa belladonna

Substancje czynne zawarte w preparacie są stosowane głównie w terapii zapalenia migdałków. Preparat ma działanie homeopatyczne, wykorzystujące naturalne składniki o potencjalnym wpływie na redukcję stanu zapalnego i wspomaganie funkcji układu odpornościowego. Substancje te mogą być stosowane w celu łagodzenia objawów infekcji gardła i stanów zapalnych. Produkt polecany jest szczególnie w przypadku zapalenia migdałków u osób dorosłych i dzieci.

Atropina

Atropina to alkaloid tropanowy stosowany głównie w okulistyce do rozszerzania źrenicy oraz w celu leczenia stanów zapalnych tęczówki i ciała rzęskowego. Ponadto znajduje zastosowanie w ratownictwie medycznym i anestezjologii jako antidotum na zatrucia insektycydami fosforoorganicznymi oraz leki cholinomimetyczne. Lek wykorzystuje się także do odwracania bloku nerwowo-mięśniowego oraz jako lek rozkurczowy w kolce żółciowej i nerkowej. Działa również pomocniczo w diagnostyce medycznej, wywołując rozkurcz mięśniówki gładkiej.

Auklandia

W składzie preparatu znajduje się tradycyjna mieszanka ziół stosowana w celu wzmocnienia układu odpornościowego, szczególnie w profilaktyce nawracających infekcji górnych dróg oddechowych oraz objawów przeziębienia. Substancje czynne pomagają zmniejszyć częstość występowania infekcji. Ponadto stosuje się je w łagodzeniu objawów niewydolności krążenia, takich jak uczucie ciężkich nóg, zimne kończyny czy skurcze łydek. Preparat opiera się na tradycji medycyny tybetańskiej, stosowanej od ponad trzydziestu lat w Europie.

Avena sativa

Substancja czynna stosowana jest w leczeniu zaburzeń snu oraz stanów nasilonego napięcia nerwowego. Wykazuje działanie uspokajające i relaksujące, pomagając w redukcji stresu i napięcia emocjonalnego. Preparat znajduje zastosowanie przede wszystkim u osób z problemami z zasypianiem lub nadmiernym pobudzeniem nerwowym. Dzięki swojemu naturalnemu składowi jest często wybierany jako wspomaganie terapii w stanach lękowych i stresowych.

Azacytydyna

Azacytydyna jest lekiem stosowanym w leczeniu dorosłych pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi o pośrednim-2 i wysokim ryzyku, którzy nie kwalifikują się do przeszczepienia krwiotwórczych komórek macierzystych. Ponadto jest wskazana u osób z przewlekłą białaczką mielomonocytową posiadającą 10-29% blastów w szpiku, bez towarzyszącej choroby mieloproliferacyjnej. Substancja ta znajduje zastosowanie także w leczeniu ostrej białaczki szpikowej z 20-30% blastów i wieloliniową dysplazją oraz w przypadkach AML z ponad 30% blastów w szpiku. Azacytydyna podawana jest w formie roztworu do wstrzykiwań przygotowywanego z liofilizowanego proszku.

Azatiopryna

Azatiopryna jest lekiem immunosupresyjnym stosowanym głównie w celu zapobiegania odrzutom przeszczepionych narządów takich jak nerki, serce i wątroba. Wykorzystuje się ją również w leczeniu umiarkowanych do ciężkich postaci zapalnych chorób jelit, w tym choroby Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, szczególnie u pacjentów wymagających terapii kortykosteroidami lub gdy inne standardowe leczenie zawodzą. Ponadto azatiopryna bywa stosowana w terapii schorzeń autoimmunologicznych takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy oraz przewlekłe zapalenie wątroby. Efekt działania leku pojawia się zazwyczaj po kilku tygodniach lub miesiącach stosowania i pomaga zmniejszyć potrzeby stosowania kortykosteroidów, redukując ich działania niepożądane.

Azelastyna

Azelastyna chlorowodorku jest lekiem przeciwhistaminowym stosowanym głównie w leczeniu i profilaktyce objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz sezonowego i całorocznego alergicznego zapalenia spojówek. Działa poprzez blokowanie receptorów histaminowych H1, co pomaga łagodzić objawy takie jak kichanie, świąd, katar i zaczerwienienie oczu. Lek dostępny jest w postaci aerozolu do nosa oraz kropli do oczu, co umożliwia miejscowe działanie w obrębie układu oddechowego i narządu wzroku. Stosuje się go u dorosłych oraz u dzieci powyżej 4 lub 6 roku życia, w zależności od postaci i wskazań.

Azot

Tlenek azotu jest gazem medycznym stosowanym głównie w leczeniu noworodków z hipoksyczną niewydolnością oddechową związaną z nadciśnieniem płucnym, gdzie poprawia utlenowanie krwi i zmniejsza potrzebę stosowania membranowego natleniania pozaustrojowego. Ponadto, jest używany w trakcie i po operacjach kardiochirurgicznych u pacjentów w różnym wieku w celu selektywnego obniżenia ciśnienia w tętnicy płucnej i poprawy funkcji prawej komory serca. Działa rozszerzająco na naczynia płucne, co zwiększa przepływ krwi i dotlenienie. Jest bezbarwnym, bezwonnym i sprężonym gazem podawanym w kontrolowanych stężeniach.

Azotan butokonazolu

Butokonazol jest substancją czynną stosowaną w leczeniu miejscowym zakażeń drożdżakowych, zwłaszcza zapalenia sromu i pochwy wywołanego przez Candida albicans. Działa przeciwgrzybiczo, hamując rozwój grzybów odpowiedzialnych za infekcję. Preparaty zawierające butokonazol wykorzystuje się głównie w terapii infekcji pochwy o podłożu grzybiczym. Zaleca się potwierdzenie diagnozy badaniami mikroskopowymi lub posiewem przed rozpoczęciem leczenia.

Azotan ekonazolu

Azotan ekonazolu jest substancją czynną stosowaną w leczeniu grzybiczych zakażeń sromu i pochwy u kobiet. Działa przeciwgrzybiczo, eliminując patogeny odpowiedzialne za infekcje. Preparaty zawierające tę substancję są dostępne w formie globulek dopochwowych, co umożliwia miejscowe i skuteczne działanie. Stosowanie ekonazolu pomaga przywrócić równowagę mikroflory i łagodzić objawy zakażeń grzybiczych.

Azotan fentikonazolu

Azotan fentikonazolu jest substancją czynną stosowaną głównie w leczeniu zakażeń drożdżakowych błon śluzowych narządów płciowych, takich jak zapalenie sromu i pochwy oraz upławy. Wykazuje właściwości przeciwgrzybicze, zwalczając drożdżaki odpowiedzialne za infekcje. Lek jest również stosowany w terapii zakażeń mieszanych pochwy, obejmujących różne patogeny. Przeznaczony jest dla dorosłych i młodzieży powyżej 16 roku życia, a u kobiet starszych zaleca się stosowanie po konsultacji z lekarzem.

Azotan mikonazolu

Mikonazol to lek przeciwgrzybiczy stosowany miejscowo w leczeniu zakażeń skóry wywołanych przez dermatofity, drożdżaki i inne grzyby, takich jak grzybica pachwin, międzypalcowa czy głowy. Substancja działa przeciwgrzybiczo oraz przeciwbakteryjnie, co pozwala na leczenie zakażeń wtórnie powikłanych bakteriami. Mikonazol jest również stosowany profilaktycznie, na przykład do środka butów i skarpet, aby zapobiegać nawrotom zakażeń. Lek ten znajduje zastosowanie w terapii m.in. pieluszkowego zapalenia skóry i sportowej grzybicy stóp.

Azotan srebra

Srebro azotan jest stosowany głównie do zapobiegania zakażeniom przedniego odcinka oka u noworodków, zwłaszcza wywołanym przez Neisseria gonorrhoeae oraz inne bakterie jak Chlamydia spp. i Staphylococcus spp. Preparat podaje się bezpośrednio po urodzeniu jako profilaktyczny zabieg. Działa bakteriobójczo i pomaga w zapobieganiu rzeżączkowemu zapaleniu spojówek. Jest szczególnie istotny w ochronie zdrowia oczu u noworodków w okresie okołoporodowym.

Leksykon substancji

Substancje czynne, strona 3 z 46