Dawkowanie i sposób podawania
Atazanawir

Dawkowanie i sposób podawania atazanawiru

Atazanawir jest substancją stosowaną w terapii zakażeń HIV, a jej dawkowanie powinno być prowadzone przez lekarza doświadczonego w leczeniu tego typu infekcji. Poniżej przedstawione są szczegółowe informacje dotyczące dawkowania substancji w zależności od wieku, masy ciała oraz innych czynników, które należy uwzględnić podczas wywiadu medycznego i planowania terapii.¹

Dawkowanie u pacjentów dorosłych

U pacjentów dorosłych zalecana dawka atazanawiru wynosi 300 mg przyjmowana raz na dobę, zawsze w połączeniu z rytonawirem w dawce 100 mg raz na dobę. Leki te należy przyjmować podczas posiłku. Rytonawir stosowany jest jako środek przyspieszający farmakokinetykę atazanawiru, co pozwala na uzyskanie odpowiednich stężeń terapeutycznych substancji w organizmie.^{2 3}

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

W przypadku dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 18 lat i o masie ciała co najmniej 15 kg, dawkowanie atazanawiru zależy od masy ciała pacjenta i nie powinno przekraczać dawki zalecanej dla osób dorosłych. Preparat w postaci kapsułek musi być podawany z rytonawirem podczas posiłku, co zapewnia właściwą biodostępność substancji.^{4 5}

Dokładne dawkowanie u dzieci i młodzieży

^{6 7}

Rytonawir może być stosowany w postaci kapsułek, tabletek lub roztworu doustnego, w zależności od potrzeb pacjenta.^{8 9}

Dawkowanie u dzieci poniżej 6 lat

Dla dzieci w wieku co najmniej 3 miesięcy i o masie ciała co najmniej 5 kg może być dostępna inna postać farmaceutyczna atazanawiru (np. proszek doustny). Zaleca się zmianę formy podawania na kapsułki dopiero wtedy, gdy pacjent będzie w stanie regularnie i bezpiecznie połykać kapsułki. Należy pamiętać, że zamiana postaci leku może wymagać zmiany dawkowania – w takim przypadku konieczne jest zapoznanie się z tabelą dawkowania dla konkretnej postaci produktu.^{10 11}

Ważne: atazanawiru nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 3 miesięcy ze względów bezpieczeństwa, szczególnie z uwagi na ryzyko wystąpienia żółtaczki jąder podkomorowych mózgu (tzw. kernicterus).^{12 13}

Sposób podawania atazanawiru

Atazanawir należy przyjmować doustnie. Kapsułki powinny być połykane w całości, bez rozgryzania czy otwierania.^{14 15}

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności dostosowania dawkowania atazanawiru. Należy jednak pamiętać, że u pacjentów poddawanych hemodializie nie zaleca się stosowania atazanawiru w skojarzeniu z rytonawirem ze względu na specyfikę farmakokinetyki obu substancji w tej grupie pacjentów.^{16 17}

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Stosowanie atazanawiru z rytonawirem u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby wymaga szczególnej ostrożności:

• U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby atazanawir z rytonawirem powinien być stosowany z zachowaniem ostrożności.^{18 19}
• U pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeń czynności wątroby nie wolno stosować atazanawiru z rytonawirem.^{20 21}

W przypadku konieczności wycofania rytonawiru z pierwotnie zalecanego schematu, można kontynuować leczenie niewzmocnionym atazanawirem:

• U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby – w dawce 400 mg raz na dobę z posiłkiem.
• U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby – w zmniejszonej dawce 300 mg raz na dobę z posiłkiem.
• U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie wolno stosować niewzmocnionego atazanawiru.^{22 23}

Stosowanie u kobiet w ciąży i okresie poporodowym

W drugim i trzecim trymestrze ciąży: Atazanawir w dawce 300 mg z rytonawirem w dawce 100 mg może nie zapewnić wystarczającej ekspozycji na atazanawir, zwłaszcza gdy działanie atazanawiru lub całego schematu leczenia może być upośledzone z powodu oporności na leki. Z uwagi na ograniczone dane oraz zmienność osobniczą u pacjentek w ciąży, należy rozważyć monitorowanie stężenia leku (TDM – Therapeutic Drug Monitoring) w celu zapewnienia odpowiedniej ekspozycji.^{24 25}

Należy spodziewać się dalszego zmniejszenia ekspozycji na atazanawir, jeśli jest on podawany z produktami leczniczymi, które mogą obniżać jego stężenie, takimi jak:

• tenofowir dyzoproksyl
• antagoniści receptora H2

W przypadku konieczności stosowania tenofowiru dyzoproksylu lub antagonisty receptora H2, można rozważyć zwiększenie dawki atazanawiru do 400 mg z rytonawirem w dawce 100 mg, a także monitorowanie stężenia leku. Nie zaleca się jednak jednoczesnego stosowania atazanawiru z rytonawirem u pacjentek w ciąży, które przyjmują zarówno tenofowir dyzoproksyl, jak i antagonistę receptora H2.^{26 27}

W okresie poporodowym: Po możliwym zmniejszeniu ekspozycji na atazanawir w drugim i trzecim trymestrze ciąży, ekspozycja na lek może wzrosnąć w ciągu pierwszych dwóch miesięcy po porodzie. Dlatego pacjentki w okresie poporodowym należy ściśle monitorować pod kątem wystąpienia działań niepożądanych. W tym okresie zalecenia dawkowania dla pacjentek po porodzie są takie same jak dla pacjentek nie będących w ciąży, w tym zalecenia dotyczące jednoczesnego stosowania produktów leczniczych, które mogą wpływać na ekspozycję na atazanawir.^{28 29}