Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Atrakuriowy bezylan

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania atrakuriowego bezylanu

Atrakuriowy bezylan, będący substancją czynną preparatu Atracurium Kalceks, podobnie jak wszystkie inne leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, powoduje porażenie mięśni oddechowych oraz innych mięśni szkieletowych, nie wpływając przy tym na świadomość pacjenta. Należy pamiętać, że produkt leczniczy zawierający tę substancję powinien być stosowany wraz z odpowiednimi lekami do znieczulenia ogólnego. Ze względów bezpieczeństwa podawanie atrakuriowego bezylanu powinno odbywać się przez doświadczonego anestezjologa lub pod jego ścisłą kontrolą, w warunkach umożliwiających wykonanie intubacji dotchawiczej i prowadzenie sztucznej wentylacji.¹

Ryzyko reakcji alergicznych i uwalniania histaminy

Podczas stosowania atrakuriowego bezylanu u części pacjentów może dojść do uwalniania histaminy. Z tego powodu należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów, u których na podstawie wywiadu stwierdza się możliwość wystąpienia nadwrażliwości na histaminę. Dotyczy to szczególnie osób z alergią i astmą oskrzelową w wywiadzie, u których może wystąpić skurcz oskrzeli.²

Należy również zachować ostrożność podczas podawania atrakuriowego bezylanu pacjentom, którzy wykazywali nadwrażliwość na inne leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Jest to spowodowane wysoką częstotliwością występowania nadwrażliwości krzyżowej między tymi lekami, która przekracza 50%.³

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy

Atrakuriowy bezylan podawany w zalecanych dawkach nie wykazuje istotnego wpływu na przewodnictwo w nerwie błędnym i zwojach nerwowych. W konsekwencji ten produkt leczniczy, stosowany w rekomendowanym zakresie dawek, nie wywiera klinicznie istotnego wpływu na czynność serca i nie przeciwdziała bradykardii wywoływanej lekami znieczulającymi lub pobudzeniem nerwu błędnego podczas operacji.⁴

W przypadku pacjentów, u których istnieje zwiększone ryzyko nagłego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi, np. pacjentów z hipowolemią, atrakuriowy bezylan należy wstrzykiwać powoli, przez co najmniej 60 sekund.⁵

Szczególne grupy pacjentów wymagające ostrożności

Pacjenci z miastenią, innymi zaburzeniami przewodnictwa nerwowo-mięśniowego lub poważnymi zaburzeniami elektrolitowymi wykazują zwiększoną wrażliwość na działanie atrakuriowego bezylanu, podobnie jak na pozostałe leki zwiotczające, wywołujące blok niedepolaryzacyjny.⁶

Należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów z oparzeniami, którzy mogą wykazywać oporność na działanie atrakurium oraz innych leków zwiotczających wywołujących blok niedepolaryzacyjny. U takich pacjentów może być konieczne podanie zwiększonych dawek produktu leczniczego, przy czym wymagana dawka zależy od upływu czasu od chwili oparzenia oraz jego rozległości.⁷

Zasady podawania leku

Atrakuriowy bezylan podlega unieczynnieniu w wysokim pH i dlatego nie należy go łączyć w tej samej strzykawce z tiopentalem lub innymi lekami o odczynie zasadowym.⁸

W przypadku wyboru żyły o małej średnicy jako miejsca podania, po wstrzyknięciu atrakuriowego bezylanu, żyłę tę należy przepłukać izotonicznym roztworem chlorku sodu. Gdy przez założoną na stałe igłę lub kaniulę podaje się atrakuriowy bezylan i inne leki znieczulające, po wstrzyknięciu każdego leku należy każdorazowo dokonać przepłukania odpowiednią objętością izotonicznego roztworu chlorku sodu.⁹

Ze względu na to, że atrakuriowy bezylan jest związkiem hipotonicznym, nie wolno podawać go do kaniuli przeznaczonej do przetaczania krwi.¹⁰

Hipertermia złośliwa

Badania dotyczące występowania hipertermii złośliwej u predysponowanych zwierząt (świnie) oraz badania kliniczne dotyczące występowania jej objawów u predysponowanych pacjentów wykazują, że atrakuriowy bezylan nie powoduje tego zespołu.¹¹

Pacjenci na oddziałach intensywnej terapii

Podanie zwierzętom laboratoryjnym dużych dawek laudanozyny, jednego z metabolitów atrakurium, związane było z wystąpieniem przemijającego obniżenia ciśnienia tętniczego oraz, u niektórych gatunków, z pobudzeniem ośrodkowego układu nerwowego. Mimo że u pacjentów otrzymujących atrakurium znajdujących się na oddziałach intensywnej terapii obserwowano napady drgawek, nie ustalono związku przyczynowego między występowaniem tych drgawek a laudanozyną.¹²