Właściwości farmakokinetyczne
Aprotynina

Właściwości farmakokinetyczne aprotyniny

Aprotynina jest syntetycznym inhibitorem proteaz stosowanym w produktach leczniczych takich jak ARTISS, TISSEEL, TISSEEL Lyo (jako składnik kleju fibrynowego) oraz TRASYLOL (jako preparat do infuzji dożylnej). Profil farmakokinetyczny aprotyniny różni się w zależności od drogi podania i postaci farmaceutycznej, w której występuje substancja aktywna.^{1 2 3}

Farmakokinetyka aprotyniny w klejach fibrynowych

W przypadku produktów leczniczych ARTISS, TISSEEL oraz TISSEEL Lyo, aprotynina występuje jako składnik roztworu białek klejących w stężeniu 3000 KIU/ml. Produkty te są przeznaczone wyłącznie do stosowania miejscowego (na zmianę chorobową) i przeciwwskazane jest ich podawanie donaczyniowo.^{4 5 6}

Ze względu na miejscowe zastosowanie klejów fibrynowych zawierających aprotyniny, nie przeprowadzono badań farmakokinetycznych po podaniu dożylnym u ludzi. Podobnie, nie przeprowadzano badań farmakokinetycznych u różnych gatunków zwierząt laboratoryjnych dla tych produktów.^{7 8 9}

W przypadku klejów fibrynowych, aprotynina, podobnie jak inne składniki tych preparatów, metabolizowana jest w taki sam sposób jak endogenna fibryna – poprzez procesy fibrynolizy i fagocytozy.^{10 11 12}

Farmakokinetyka aprotyniny podawanej dożylnie

W przypadku preparatu TRASYLOL, który zawiera roztwór aprotyniny o aktywności 277,8 j. Ph. Eur. (500 000 KIU) i jest przeznaczony do podania dożylnego, profil farmakokinetyczny jest dobrze scharakteryzowany.¹³

Dystrybucja

Po podaniu dożylnym aprotynina podlega szybkiej dystrybucji w całkowitej przestrzeni pozakomórkowej, co początkowo prowadzi do zmniejszenia jej stężenia w osoczu. Faza szybkiej dystrybucji charakteryzuje się krótkim okresem półtrwania, wynoszącym od 0,3 do 0,7 godziny.¹⁴

W późniejszym czasie (tzn. powyżej 5 godzin od podania) następuje faza końcowej eliminacji z okresem półtrwania wynoszącym od około 5 do 10 godzin.¹⁵

Istotne z klinicznego punktu widzenia jest to, że łożysko prawdopodobnie nie jest całkowicie nieprzepuszczalne dla aprotyniny, jednak przenikanie zachodzi bardzo powoli.¹⁶

Metabolizm i eliminacja

Cząsteczka aprotyniny jest metabolizowana do krótszych peptydów lub aminokwasów przy udziale enzymów lizosomalnych w nerkach. Badania farmakokinetyczne wykazały, że u ludzi mniej niż 5% dawki aprotyniny jest wydalane z moczem w postaci czynnej.¹⁷

Badania z wykorzystaniem znakowanej radioizotopowo aprotyniny (¹³¹I-aprotynina) u zdrowych ochotników wykazały, że w ciągu 48 godzin od 25 do 40% znakowanego leku wydalane było z moczem w postaci metabolitów. Co istotne, metabolity aprotyniny nie wykazują aktywności inhibitorów proteaz.¹⁸

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, nie przeprowadzono kompleksowych badań farmakokinetycznych u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek. Jednakże badania przeprowadzone u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek nie wykazały istotnych klinicznie zmian w profilu farmakokinetycznym aprotyniny ani nie zaobserwowano wyraźnych działań niepożądanych związanych ze stosowaniem tego leku. W związku z tym, modyfikacja dawki aprotyniny w grupie pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna.¹⁹

²⁰