Interakcje
Arginina

Interakcje argininy z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Arginina jest aminokwasem, który występuje w wielu preparatach do żywienia pozajelitowego oraz w innych produktach leczniczych. Wiedza na temat potencjalnych interakcji argininy z innymi lekami oraz substancjami jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania preparatów zawierających ten aminokwas. W poniższym opracowaniu przedstawiono szczegółowy opis znanych interakcji argininy oraz ich znaczenie kliniczne.^{1 2}

Ogólne informacje na temat interakcji argininy

Dostępne dane dotyczące interakcji argininy z innymi produktami leczniczymi są ograniczone. Dla większości produktów zawierających argininę, takich jak Aminoplasmal B. Braun 10%, Aminoplasmal Hepa 10%, Aminoplasmal Paed 10% czy Aminomix 1 Novum, w charakterystykach produktu leczniczego zaznaczono, że interakcje nie są znane lub nie prowadzono badań dotyczących interakcji.^{3 4 5 6}

W przypadku konieczności dodania innych leków do roztworów zawierających argininę, należy zawsze upewnić się co do ich zgodności. Jest to standardowa procedura przy stosowaniu roztworów aminokwasów, w tym także tych zawierających argininę.⁷

Interakcje argininy z konkretnymi lekami

Interakcje z ceftriaksonem

Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne podawanie ceftriaksonu z roztworami zawierającymi wapń, w tym z produktami zawierającymi argininę i wapń. Jednoczesne podawanie ceftriaksonu i roztworów zawierających wapń jest przeciwwskazane u noworodków (≤ 28 dnia życia), nawet jeśli używa się osobnych zestawów do wlewów, ze względu na ryzyko zgonu z powodu wytrącania soli wapniowych ceftriaksonu w krążeniu niemowlęcia.⁸

U pacjentów w wieku powyżej 28 dnia życia (w tym dorosłych), nie wolno podawać ceftriaksonu jednocześnie z roztworami dożylnymi zawierającymi wapń przez ten sam zestaw do wlewu.⁹ Jeśli tego samego zestawu do wlewu używa się do kolejnego podania, pomiędzy wlewami należy go dokładnie przepłukać płynem wykazującym zgodność.¹⁰

Interakcje z lekami mogącymi wywołać hiperkaliemię

Ze względu na zawartość potasu w preparatach zawierających argininę, należy zachować ostrożność stosując je u pacjentów leczonych substancjami mogącymi wywołać hiperkaliemię lub zwiększającymi ryzyko hiperkaliemii, takimi jak:¹¹

• Diuretyki oszczędzające potas (np. amiloryd, spironolakton, triamteren)¹²
• Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE), np. kaptopril, enalapryl¹³
• Antagoniści receptora angiotensyny II, np. losartan, walsartan¹⁴
• Leki immunosupresyjne: takrolimus i cyklosporyna¹⁵

Interakcje z lekami wpływającymi na retencję sodu

Stosowanie kortykosteroidów i ACTH wiąże się z zatrzymywaniem sodu i płynów w organizmie, co może mieć znaczenie przy jednoczesnym stosowaniu z preparatami zawierającymi argininę i elektrolity.^{16 17}

Interakcje z heparyną

Heparyna podawana w dawkach leczniczych powoduje przejściowe uwalnianie lipazy lipoproteinowej do krążenia. Może to początkowo spowodować zwiększoną lipolizę osoczową, a w następstwie przejściowo zmniejszyć klirens triglicerydów. Jest to szczególnie istotne przy jednoczesnym stosowaniu preparatów zawierających argininę z emulsją tłuszczową.^{18 19}

Interakcje z insuliną

Niektóre produkty lecznicze, takie jak insulina, mogą wpływać na aktywność lipazy w organizmie. Wydaje się jednak, że ten rodzaj interakcji ma jedynie ograniczone znaczenie kliniczne.^{20 21}

Interakcje z pochodnymi kumaryny

Olej sojowy, który często jest składnikiem preparatów do żywienia pozajelitowego zawierających argininę, zawiera naturalną witaminę K1. Może to wpływać na efekt terapeutyczny stosowanych pochodnych kumaryny, dlatego zaleca się ścisłe kontrolowanie stanu zdrowia pacjentów otrzymujących te produkty lecznicze.^{22 23}

Interakcje z testami laboratoryjnymi

Tłuszcze zawarte w emulsjach mogą zaburzać wyniki niektórych testów laboratoryjnych (np. dotyczących bilirubiny, dehydrogenazy mleczanowej, nasycenia tlenem, hemoglobiny we krwi) w przypadku, gdy próbka krwi jest pobierana przed usunięciem tłuszczów (które zazwyczaj są usuwane z krwi po upływie 5 do 6 godzin od ostatniego przyjęcia tłuszczów).^{24 25}

Ryzyko pseudoaglutynacji

Z powodu ryzyka wystąpienia pseudoaglutynacji, nie należy podawać produktów zawierających argininę jednocześnie z krwią przez ten sam zestaw do infuzji.^{26 27}

Interakcje argininy z alkoholem

Nie ma szczegółowych danych dotyczących interakcji argininy z alkoholem w dostępnych charakterystykach produktów leczniczych. Jednakże, należy pamiętać, że alkohol może mieć wpływ na metabolizm oraz działanie wielu leków i substancji, w tym aminokwasów. Ponadto, alkohol może zaburzać gospodarkę wodno-elektrolitową organizmu, co jest szczególnie istotne u pacjentów otrzymujących preparaty do żywienia pozajelitowego zawierające argininę i elektrolity.

U pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby, alkohol może dodatkowo obciążać jej pracę, co może wpływać na metabolizm argininy i innych aminokwasów. W przypadku pacjentów otrzymujących preparaty do żywienia pozajelitowego zawierające argininę, zaleca się unikanie spożywania alkoholu, szczególnie u osób z chorobami wątroby, nerek lub innymi poważnymi schorzeniami.

Tabela interakcji argininy z innymi substancjami

Zalecenia dotyczące monitorowania interakcji

Przy stosowaniu preparatów zawierających argininę należy uwzględnić następujące zalecenia:²⁸

• U pacjentów przyjmujących leki zwiększające stężenie potasu zaleca się regularne monitorowanie stężenia potasu w surowicy.
• U pacjentów leczonych pochodnymi kumaryny warto kontrolować parametry krzepnięcia i dostosować dawki leków przeciwzakrzepowych.
• Przy jednoczesnym podawaniu z innymi lekami należy upewnić się co do ich zgodności z roztworami aminokwasów.
• Ceftriakson nie powinien być podawany jednocześnie z roztworami zawierającymi wapń (w tym z preparatami z argininą i wapniem) przez tę samą linię infuzyjną.
• Nie podawać preparatów zawierających argininę jednocześnie z krwią przez ten sam zestaw do infuzji ze względu na ryzyko pseudoaglutynacji.
• U pacjentów stosujących glikozydy nasercowe, przy jednoczesnym podawaniu preparatów z argininą i elektrolitami, konieczne jest uważne monitorowanie stężenia potasu, wapnia i magnezu w osoczu.²⁹