Dawkowanie i sposób podawania
Atomoksetyna
Atomoksetyna jest stosowana w leczeniu ADHD i może być podawana w pojedynczej dawce dobowej rano lub w dwóch podzielonych dawkach u pacjentów z nietolerancją lub brakiem odpowiedzi klinicznej. U dzieci i młodzieży o masie ciała ≤70 kg dawka początkowa wynosi około 0,5 mg/kg mc./dobę, z dawką podtrzymującą 1,2 mg/kg mc./dobę i maksymalną 1,8 mg/kg mc./dobę. U dzieci >70 kg oraz dorosłych dawka początkowa to 40 mg/dobę, dawka podtrzymująca 80 mg/dobę (dorosłych 80-100 mg/dobę), a maksymalna odpowiednio 100 mg/dobę. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby (Child-Pugh B) dawki należy zmniejszyć do 50%, a przy ciężkiej niewydolności (Child-Pugh C) do 25% standardowej dawki. Pacjenci z wolno metabolizującym CYP2D6 wymagają mniejszych dawek początkowych i wolniejszego zwiększania dawki ze względu na zwiększoną ekspozycję na lek.
- Ogólne zasady dawkowania atomoksetyny
- Dawkowanie u dzieci i młodzieży
- Dawkowanie u dorosłych
- Szczegółowa tabela dawkowania atomoksetyny
- Szczególne populacje pacjentów
- Pacjenci z niewydolnością wątroby
- Pacjenci z niewydolnością nerek
- Pacjenci z wolno metabolizującym CYP2D6
- Osoby w podeszłym wieku
- Dzieci w wieku poniżej 6 lat
- Monitorowanie leczenia
- Czas trwania leczenia i przerwanie terapii
- Sposób podawania
Ogólne zasady dawkowania atomoksetyny
Atomoksetyna może być podawana rano w pojedynczej dawce dobowej. W przypadku pacjentów, u których nie uzyskano satysfakcjonującej odpowiedzi klinicznej lub występują problemy z tolerancją (np. nudności, senność) podczas stosowania leku w pojedynczej dawce dobowej, korzystne może być podawanie produktu w dwóch równych dawkach podzielonych – rano i późnym popołudniem lub wczesnym wieczorem.1 2
Przed rozpoczęciem leczenia atomoksetyną należy przeprowadzić dokładny wywiad z pacjentem oraz podstawową ocenę wydolności układu sercowo-naczyniowego, w tym pomiar ciśnienia tętniczego krwi i tętna.3 4
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
Dzieci i młodzież o masie ciała do 70 kg
U dzieci i młodzieży o masie ciała poniżej 70 kg, leczenie atomoksetyną należy rozpocząć od całkowitej dawki dobowej wynoszącej około 0,5 mg/kg masy ciała. Dawkę początkową należy utrzymać przez co najmniej 7 dni przed jej zwiększeniem, odpowiednio do odpowiedzi klinicznej i tolerancji.5 6
Zalecana dawka podtrzymująca wynosi około 1,2 mg/kg masy ciała na dobę (zależnie od masy ciała pacjenta oraz dostępnej mocy atomoksetyny). Badania kliniczne nie wykazały dodatkowych korzyści ze stosowania dawek większych niż 1,2 mg/kg masy ciała na dobę.7 8
Nie prowadzono systematycznych badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania pojedynczych dawek większych niż 1,8 mg/kg masy ciała na dobę, ani całkowitych dawek dobowych większych niż 1,8 mg/kg masy ciała. W niektórych przypadkach może być wskazane kontynuowanie leczenia atomoksetyną w wieku dorosłym.9 10
Dzieci i młodzież o masie ciała większej niż 70 kg
Leczenie atomoksetyną u dzieci i młodzieży o masie ciała większej niż 70 kg należy rozpocząć od całkowitej dawki dobowej wynoszącej 40 mg. Należy utrzymać dawkę początkową przez co najmniej 7 dni przed jej zwiększeniem, odpowiednio do odpowiedzi klinicznej i tolerancji pacjenta.11 12
Zalecana dawka podtrzymująca wynosi 80 mg. Badania kliniczne nie wykazały dodatkowych korzyści po zastosowaniu dawek większych niż 80 mg. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 100 mg.13 14
Nie prowadzono systematycznych badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania pojedynczych dawek większych niż 120 mg, ani całkowitych dawek dobowych większych niż 150 mg.15 16
Dawkowanie u dorosłych
U pacjentów dorosłych leczenie atomoksetyną należy rozpocząć od całkowitej dawki dobowej wynoszącej 40 mg. Dawkę początkową należy utrzymać przez co najmniej 7 dni przed jej zwiększeniem, odpowiednio do odpowiedzi klinicznej i tolerancji pacjenta.17 18
Zalecana dobowa dawka podtrzymująca wynosi od 80 mg do 100 mg. Maksymalna zalecana całkowita dawka dobowa wynosi 100 mg.19 20
Nie prowadzono systematycznych badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania pojedynczych dawek większych niż 120 mg, ani całkowitych dawek dobowych większych niż 150 mg.21 22
Szczegółowa tabela dawkowania atomoksetyny
| Grupa pacjentów | Dawka początkowa | Czas utrzymania dawki początkowej | Dawka podtrzymująca | Dawka maksymalna |
|---|---|---|---|---|
| Dzieci i młodzież ≤70 kg | 0,5 mg/kg mc./dobę | Co najmniej 7 dni | 1,2 mg/kg mc./dobę | 1,8 mg/kg mc./dobę* |
| Dzieci i młodzież >70 kg | 40 mg/dobę | Co najmniej 7 dni | 80 mg/dobę | 100 mg/dobę |
| Dorośli | 40 mg/dobę | Co najmniej 7 dni | 80-100 mg/dobę | 100 mg/dobę |
| Pacjenci z umiarkowaną niewydolnością wątroby (Child-Pugh B) | 50% standardowej dawki | Co najmniej 7 dni | 50% standardowej dawki | 50% maksymalnej dawki |
| Pacjenci z ciężką niewydolnością wątroby (Child-Pugh C) | 25% standardowej dawki | Co najmniej 7 dni | 25% standardowej dawki | 25% maksymalnej dawki |
| Pacjenci z wolno metabolizującym CYP2D6 | Mniejsza dawka początkowa** | Co najmniej 7 dni | Wolniejsze zwiększanie dawki** | Indywidualnie |
* Nie prowadzono systematycznych badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania pojedynczych dawek większych niż 1,8 mg/kg mc./dobę ani całkowitych dawek dobowych większych niż 1,8 mg/kg mc.
** U pacjentów z genotypem, który warunkuje słabą aktywność enzymu CYP2D6, należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej i wolniejsze zwiększanie dawki leku.
Szczególne populacje pacjentów
Pacjenci z niewydolnością wątroby
U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby (stopień B wg klasyfikacji Child-Pugh) początkowe i docelowe dawki powinny być zmniejszone do 50% zwykle stosowanej dawki.23 24
U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (stopień C wg klasyfikacji Child-Pugh) początkową dawkę i docelowe dawki należy zmniejszyć do 25% zwykle stosowanej dawki.25 26
Pacjenci z niewydolnością nerek
U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek, ekspozycja ustrojowa na atomoksetynę była większa niż u osób zdrowych (wzrost o około 65%), lecz różnica nie występowała po przeliczeniu dawki na mg na kilogram masy ciała pacjenta.27 28
Atomoksetyna może być stosowana u pacjentów z ADHD oraz schyłkową niewydolnością nerek lub niewydolnością nerek niższego stopnia, zgodnie z ogólnie zalecanym schematem dawkowania. Należy jednak pamiętać, że atomoksetyna może nasilać nadciśnienie u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek.29 30
Pacjenci z wolno metabolizującym CYP2D6
Około 7% osób rasy kaukaskiej ma genotyp, który warunkuje słabą aktywność enzymu CYP2D6 (pacjenci z wolno metabolizującym CYP2D6). U pacjentów o takim genotypie ekspozycja na atomoksetynę jest kilkakrotnie większa niż u pacjentów, u których enzym wykazuje prawidłową aktywność.31 32
Dlatego u pacjentów z wolno metabolizującym CYP2D6, ryzyko wystąpienia działań niepożądanych jest większe. U tych pacjentów należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej i wolniejsze zwiększanie dawki leku.33 34
Osoby w podeszłym wieku
Nie przeprowadzono systematycznych badań dotyczących stosowania atomoksetyny u pacjentów w wieku powyżej 65 lat.35 36
Dzieci w wieku poniżej 6 lat
Bezpieczeństwo i skuteczność atomoksetyny u dzieci w wieku poniżej 6 lat nie zostały określone. Z tego powodu nie należy stosować atomoksetyny u dzieci w wieku poniżej 6 lat.37 38
Monitorowanie leczenia
Podczas terapii atomoksetyną należy regularnie kontrolować wydolność układu krążenia pacjenta przez pomiar oraz zapis ciśnienia tętniczego krwi i tętna po każdej modyfikacji dawki, a następnie nie rzadziej niż co 6 miesięcy.39 40
W przypadku dzieci i młodzieży zaleca się stosowanie siatki centylowej do oceny parametrów. W przypadku dorosłych, należy postępować zgodnie z obowiązującymi wytycznymi dotyczącymi nadciśnienia.41 42
Czas trwania leczenia i przerwanie terapii
Czas leczenia atomoksetyną nie musi być nieograniczony. Po upływie 1 roku należy przeprowadzić ponowną ocenę konieczności dalszego leczenia, zwłaszcza jeśli uzyskano u pacjenta trwałą i zadowalającą odpowiedź.43 44
Podczas programu badań nie opisano wyraźnych objawów odstawienia. W przypadku wystąpienia znaczących objawów niepożądanych, można natychmiast przerwać stosowanie atomoksetyny; w innych przypadkach dawka produktu leczniczego może być zmniejszana stopniowo przez odpowiedni okres.45 46
Sposób podawania
Podanie doustne
Atomoksetyna przeznaczona jest do podawania doustnego. Produkt może być stosowany z pokarmem lub niezależnie od posiłków.47 48
Uwagi dotyczące postaci leku
W przypadku kapsułek (Atofab, Atomoxetine NeuroPharma, Auroxetyn, Konaten) nie należy ich otwierać, a ich zawartości nie należy wysypywać ani przyjmować w żaden inny sposób.49
W przypadku tabletek (Atomoksetyna Medice) należy pamiętać, że tabletki nie mogą być dzielone lub zgniatane i muszą być połykane w całości. Należy również pamiętać, że atomoksetyna może podrażniać oczy. W przypadku kontaktu z okiem, należy je natychmiast spłukać wodą i udać się po pomoc medyczną. Ręce i inne potencjalnie zanieczyszczone powierzchnie należy umyć tak szybko jak to możliwe.50
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania